Uit de Heilige Schrift. KERK. Belijdenis en School. No. 43. Ds. J. HULSEBOS, l)s. J. H. FERINGA en Ds. A. LITTOOIJ. Be Jaargang. Vrijdag 22 October is97. ^VeEKBLAD GEWIJD AAN DE j^ELANGEN DER pEREFORMEERDE J^ERKEN IN pEELAND, OORD-BRABANT EN J^IMBURG. Want de HEERE is onze Rechter, de HEERE is onze Wetgever, de HEERE is onze KoningHij zal ons behouden. Jesaja 33 22. ONDER REDACTIE VAN Doch Samuel zeideHeeft de HEERE lust aan Brandofferen en Slachtofferen, als aan het gehoorzamen van de stem des Hee- ren Zie, gehoorzamen is beter dan slacht offer, opmerken'dan het vette der rammen. 1 Sam. 15 22. Abonnmeent per 3 maanden f 0.35. Afzonderlijke nos. 3 cent. Advertentiën van 1 5 regels 30 cent, iedere regel meer 5 cent. Familieberichten van 1—5 regels 50 cent, iedere regel meer 10 cent. Uitgever; K. LE CO INT RE MIDDELBURG. Berichten, Advertentien enz., gelieve men tijdig, uiterlijk Vrijdagmorgen, bij den Uitgever in te zenden. EEN WENSCH NAAR PS. 23. „Uw stok en Uw fctaf die ver troosten mij." Psalm 23 46. God zij Uw HerderIn allen nood Maak' Hij aan U Zijn ontfermin ggroot. In malsche weiden door Hem gevoed Geev' Hij U blijdschap en overvloed. Hij zij Uw Herder, Die U geleidt Naar, waar Hij veilig Zijn schapen weidt. Hij zij Uw leven lang aan Uw zij; Ook bij het gaan door de doodsvallei. Hij zij de Vorst, Die Uw strijd bekroont, En Zijn genade aan U steeds betoont. Zij geen vervólging U meer bereid Dan die van goed- en weldadigheid. En zij in eeuwigheid zoo Uw woning Bij Uw Verlosser en Vriend en Koning! Feringa. Eene herinnering vnn voor tien jaren. De losmaking der synodale banden den 7 October 1887 in de Gereformeerde Kerk van Vlissingen werd, met waardeering van de reeds vroeger aldaar plaats gehad hebbende uittreding der broederen (nu nog door de letter a van ons als b onderscheiden, hetgeen wy hopen spoedig tot de geschiedenis te zullen behooren) op Zondag, 10 October j.l. voor het aangezicht des Heeren in de samenkomst der Gemeente herdacht. Onze leeraar had toen tot tekstps. 68 296 Versterk, 0 God! wat Gij aan ons gewrocht hebt. Te zijner voorlichting in de bijzonderheden dezer gebeurtenis had de leeraar een der ouder lingen die alles mede had doorleefd, verzocht, eenige aanteekeningen te maken. Hieraan werd welwillend voldaan. Het zijn nu die aanteekeningen, welke wij in dit en volgende nummers willen mededee- len, allereerst voor Vlissingen's kerkleden, maar verder voor alle degenen, die dergelijke om standigheden doorleefden, ja voor allen, die Neerlands Zion liefhebben. „Het waren de dagen van 1886, de dage* der geschorste broederen (de Amsterdamsche kerkeraad en zijnen strijd met het synodaal Bestuur). In zeer kleinen kring werd Vrijdagsavonds in eene keuken van het huis van den Heer K. op de Oude Markt door eenige leden der Herv. Kerk vergaderd, die samen kwamen ter bespreking van Gods Woord en tot bespreking van den toestand der Kerk. Aan ieder dezer besprekingen werd één uurgewyd. Gewoonlijk waren een achttal vergaderd. Door samen- spreking met anderen werd de kleine kring uitgebreid tot een twintigtal. Een der broeders had de leiding der vergadering, een ander was met het schryfwerk, een derde met de gelde lijke aangelegenheden belast. Intusschen ont wikkelden zich de gebeurtenissen. De Amster damsche kerkeraad, ontzet uit zijn ambt, door het synodaal kerkbestuur, leidde de Amster damsche Kerk uit. Andere Kerken volgden, gelijk er ook reeds waren voorgegaan. Het Gereformeerd eongres werd gehouden, waaraan ook door broeders uit den Vlissingschen kring werd deelgenomen. Deze stille kring kreeg nu meerder uitbrei ding, de actie in de Hervormde Gemeente nam toe. Met de Middelburgsche Kerk en den Die naar, die daar de handeling leidde, werd corres pondentie aangeknoopt. Het advies was, dat ook hier niet anders gehandeld kon worden, om tot kerkherstel te komen, dan te breken met de synodale organisatie van 1816. Er werd nu beeloten openbare samenkomsten te houden. Sprekers zouden worden uitgenoodigd, die den nood der Kerk zouden blootleggen. De straksgenoemde leeraar ging zelf hierin voor, en wel op eenen avond in de maand Februari 1887. Het loljaal Kuypers was .meer dan vol. Velen kwamen tot een inzien van de zondige machten, die vanwege onze zon den over de Kerk heerschten en dat by ver ootmoediging voor den Heere zich moest paren een bewandelen van den weg der gehoorzaam heid, door kerkelijk te gaan leven naar Gere formeerde kerkenorde en een daadwerkelijk eeren van het Koningschap van Christus. Aan den Kerkeraad der Hervormde Ge meente werd het verzoek gerichtde Refor matie der Kerk ter hand te nemen. Hulsebos. De heer Verhage, die vóór eenige weken ge kozen is als lid van den gemeenteraad, werd verledene week Woensdag benoemd tot lid van de Commissie van toezicht op het lager onder wijs te dezer stede. Deze benoeming nam hij aan, onder dank zegging voor de eer hem in dezen bewezen. En het gevolg van de benoeming, van de aan neming en de enkele woorden van dankzeg ging door den heer Verhage gesproken, was, dat de Redacteur der Middelburgsche Courant, „met verbazing" vervuld, een hoofdartikel er over schreef, en dat vele andere pennen in be weging kwamen. Het is of door deze simpele benoeming Lei den in last is. De heer Verhage had moeten bedanken, omdat de benoeming eigenlyk een gevolg is van het onderling verschil tusschen de conservatieven en de geavanceerd liberalen in en buiten den gemeenteraad Dat zij daarvan een gevolg is, doet de Middelburgsche Courant uitkomen. Eerstgenoemden, de conservatief li beralen, die den geavanceerden heer de Wit Hamer niet benoemen wilden, kunnen er, zegt de Middelburgsche Courant vaderlyk den wysYinger opheffend bij ondergaanDoch had de heer Verhage om die reden bedankt, dan zou ;hy het volstrekt tegenovergestelde van 'den Redacteur der Middelburgsche Cou rant hebben gedaandeze toch heeft, in plaats van zich buiten de geschillen der zoogenaamde „clericalen" te houden, jaar en dag het vuur tje trachten aan te stoken. Verdeelen en alzoo heerschen, was zijne en veler liberalen tactiek. Hoe menigmaal immers poogde deze Redac teur door het sohryven en nog meer door het overnemen van welgekozen stukken de roomsch- katholieken tegen de anti-revolutionairen en de anti-revolutionairen tegen de roomsch-katho- lieken op te zetten, teneinde hen bij gelegen heid van de verkiezingen tegenover elkander te doen staan. En ging evengenoemde Redacteur en gingen de corypheën der liberalen toen dit bij de laatste verkiezing niet gelukte, niet op aas uit bij de christelyk-historischen Ieder weet, dat zij het verdeel en heersch, ook met het oog op hen, die zoo Yele jaren sa men gingen, met kennelijk genoegen hebben toegepast. De heer Verhage nu deed noch het eene noch het andere. Het tegenovergestelde te doen, namelyk, te helpen, om zoo mogelijk de breuk te heelen, door, als de heer Bekaar, te bedanken voor de benoeming, achtte hy blijk baar niet op zynen weg te liggen. Hij hield er zich buiten. Hy bewees de diensten, die hem zonderling zouden hebben gestaan, niet. Het verbaast ons, dat de Redacteur van de Middelburgsche Courant dit van hem begeerde en verwachtte. De heer Verhage mengde zich niet in de onderlinge geschillen der beide deelen van de liberale party, maar nam eene benoeming aan,, die niet met de wet en zelfs ook niet met de usantie in stryd is menigmaal toch be noemt men buiten de voordracht, en nog meer buiten (zooals hier) slechts aangewezen personen om, vooral als er bij de twee aangewezenen één is, die reeds twee zwagers in zulk eene commissie heeft, en de commissie, na bekomen vingerwyzing, in de aanwijzing geene ver andering brengen wil. Maar afgedacht zelfs van de geschillen, die wij onze tegenstanders zeiven laten uitvechten, moest de heer Verhage op zijn standpunt, zonder op zich zeiven te letten, een anti-revolutionair de voorkeur geven boven een radicaal. Immers radicalen, geavanceerd en oud-libe ralen wedy veren vaak in ongehoordeook onze zak ledigende voorliefde voor het „openbaar on derwijs." (1) Zich buiten de quaestiën houdende, en zich plaatsend op een objectief standpunt was er ook reden om voor de eer der benoeming dank te zeggende gemeenteraad toch had ook een ander kunnen benoemenwaarby nog komt, dat onze mannen, die zoolang en zoo menig maal zijn buiten gesloten, niet ongevoelig zijn, wanneer het eens bljjkt dat ook hunne diensten nog worden gewaardeerd. Maar bedanken zij voor benoemingen, dan is het niet goed, dan luidt het menigmaaldie menschen trekken zich altijd terug, er is niets mee te beginnenen nemen ze haar, zooals in casu, aan, dan deugt het ook niet. Doch wij getroosten ons dat, maar willen niet onder het patronaat der Middelburgsche Courant komen. Wij gaan trots alles onzen eigen weg. In één opzicht overtreft echter de Redactie der Middelburgsche Courant, in betrekking tot (1) „Openbaar onderwijs", jamaar metterdaad van de liberale partij. Openbaar is ook bet christelijk on derwijs. Zij, die het begeeren, kunnen, evenals van het neutrale, er gebruik van maken.

Krantenbank Zeeland

Zuider Kerkbode, Weekblad gewijd aan de belangen der gereformeerde kerken in Zeeland, Noord-Brabant en Limburg. | 1897 | | pagina 1