MIES KLAVER: „HET IS ECHT GEEN PRESTATIE. ECHT NIET" Bernard Hinault tart Levitan „Het is gewoon een kwestie van willen, willen, willen Ik wilde mijn fysiotherapeut naast mij voor iedere foto ZIER1KZEESCHE NIEUWSBODE Maandag 26 juli 1982 Nr. 23153 Stimulans In 1959 liep Mies Klaver op uitnodi ging van de Israëlische delegatie van Nijmegen mee in de Vierdaagse in Is raël. Zij werd daarvoor tot leidster gebombardeerd van een aantal Israë lische kadetten. Ze herinnert zich het gebeuren als een provisorische organisatie, maar legt er onmiddellijk de nadruk op het nooit te hebben willen missen. Mies Klaver noemt zich een stimulans voor anderen. „Ik heb nog dit jaar een meisje meegetrokken, die het niet meer zag zitten en bij een bushal te was gaan staan om naar huis te gaan. Dat vond ze schitterend, maar ze heeft wel alles uitgelopen. Dat is prachtig. De poespas om mijn per soontje doet me eigenlijk niet zoveel, want ik doe het toch voor mezelf. Met deze Vierdaagse heb ik mijn akku weer opgeladen. Ik kan er nu tegen tot de volgende voor de deur staat". „Ik heb geen man meer, geen huis dieren. Maar ik voel me niet een zaam. Alleen daags na afloop van de Vierdaagse heb ik het w^t kwaad, want dat is de sterfdag van mijn man. Voor de rest voel ik me niet een zaam. Ik rommel wat in mijn tuin, ik naai mijn kleren zo af en toe en ik ben gek op mijn huiswerk. Verder heb ik plezier in een reisje ver weg, of aan een weekeindje bij familie of kennissen. Een goede gezondheid is mijn grootste wens, dan komt die 50ste Verdaagse vanzelf. Nee, ik heb geen angst voor hernia. Als het terug komt is het mijn eigen schuld. Ik weet nu wat ik niet mag doen. Ik ga nu ook weer fietsen. Dat moest ik enkele weken geleden ook al, maar dat wilde ik niet, want als ik viel kon ik Nijmegen wel vergeten. Als ik nu met de fiets val, heb ik bijna nog een jaar om te genezen, dus dat maakt niets uit", vertelt Mies Klaver, die als een echte Haagse haar mondje wel weet te roeren. Tot slot heeft ze nog een innige wens: ,,De jeugd moet veel meer gaan sporten en spelen, maar er moet be geleidend kader komen en de ouders moeten de kinderen stimuleren. Dat is veel beter dan snoepen en frites eten. Als ze veel bewegen kunnen ze ook 47 keer de vierdaagse lopen. Zo simpel is het, want het is geen presta tie, echt niet Mies Klaver toont de medaille van haar 47ste Nijmeegse Vierdaagse aan burgemeester mevrouw J. L. Niemantsverdriet-Leenheer, die de 74-jarige inwoonster van haar gemeente, met een welverdiend bezoek vereerde. HAAMSTEDE, 24-7. Een paar uur na haar glorieuze binnenkomst in de Nijmeegse Goffert is Mies Klaver weer thuis. De 47ste Vierdaagse van Nijmegen zit er voor haar op. Enkele weken eerder geloofde nog niemand erin, dat de Haamsteedse ook maar aan een Vierdaagse mocht denken, maar taai en wilskrachtig als ze is, sloeg Mies Kla ver zich door haar tegenslag heen. Een ernstige aanval van hernia moest worden over wonnen. Samen met dokter Boon, neuroloog aan het Goese ziekenhuis De Bevelanden en Gert-Jan van de Salm, de Haamsteedse fysiotherapeut, slaagde Mies Klaver. „Toen ik werd binnengehaald in de Goffert heb ik geschreeuwd om mijn fysiotherapeut, want ik wist dat hij op de tribune zat. Ik wilde hem naast mij op iedere foto en op iede re televisie-opname", vertelt Mies Klaver. „Zonder hem was ik mijn rekok-d kwijtge raakt. Een rekord dat zolang als het aan mij ligt in Zeeland moet blijven". Het werd een glorietocht voor Mies Klaver vrijdagmiddag in Nijmegen. „Eindelijk heb ik een zoen gehad van Van Agt. Daar heb ik drie jaar over moeten doen. Het is een bekroning voor me, die zoen. En weet je wat zo geweldig was: al die fotografen moesten die zoen hebben, dus Van Agt moest het diverse keren overdoen. Ik ben nu voor drie jaar tege lijk gezoend, dus het is het wachten waard geweest". Haagse deelnemers uit die jaren wer den aangeschreven om lid te worden. De heer J. H. Klaver was de eerste sekretaris van de nieuwe vereniging en hij werd later de echtgenoot van Mies Budding, zoals de meisjesnaam van de huidige wereldrekord- houdster is. Mies Klaver werd leidster van een groep van veertien meisjes, waarvan momenteel zij en Annie Berkhout nog over zijn. „Zij is ook zo'n taaie als ik", stelt Mies Kla ver lachend. Annie Berkhout heeft de afgelopen week haar 46ste Vier daagse gelopen, dus ze zit met op de hielen. Ik ben daarom verplicht om door te blijven gaan, wil ik het re kord houden. Trouwens ook de heer Pruijssers uit Breda heeft nummer 46 erop zitten". De heer Klaver deed de Vierdaagse twaalf keer, maar moest toen na een motorongeval, maar ook door veel organisatorische werkzaamheden stoppen met wandelen. Tijdens de 38ste Vierdaagse van Mies Klaver verloor de Haamsteedse haar man. „Ieder jaar stond mijn man me op te wachten tijdens de laatste dag om me te huldigen bij mijn aankomst. Na die 38ste lag er alleen een telegram. Hij kon niet komen, hij mocht niet van Piet. Dat was onze huisdokter. Ik tilde er niet zo zwaar aan, want och, ziek worden kan iedereen, 's Nachts echter moest ik meteen naar Den Haag komen. Hij was al gestor ven, toen ik arriveerde. Zo heb ik mijn man via de Vierdaagse leren kennen, maar ook tijdens de Vier daagse weer verloren. Sindsdien hang het hele jaar mijn medaille van de laatste Vierdaagse op zijn portret. Als ik dit jaar niet had kunnen lopen, was het net of ik in gebreke was gé- bleven. Hij zal trots op me zijn". In 1930 liep Mies Klaver samen met haar vriendin Gonnie Visser voor het eerst de Vierdaagse. Bij die gelegenheid werd zij ingelijfd bij het detachement Jagers. Links op de voorste rij luitenant Heijnen, die het tweetal trainde voor het grote gebeuren. Rechts staat Mies Klaver. (Foto: Zierikzeesche Nieuwsbode) PARIJS, 25-7. Bernard Hinault heeft zijn vierde Ronde van Frankrijk ge wonnen zonder ook maar een keer in de aanval te gaan. de 27-jarige breton verwezenlijkte als vierde renner in de geschiedenis de „Dubbelslag Giro- Tour" zonder ook maar een keer aangevallen te zijn. Alle renners hadden zich al neergelegd bij zijn overmacht, de uitnodiging van Hinaults sponsor om een borreltje te drinken op het sukses werd een week voor het iende in parijs al gedrukt en uitgedeeld. Felix Levitan, de grote baas van het grootste wie lerspektakel ter wereld scheurde de invitatie in vieren en smeet de stukken in de pullenmand. 'Niet dat hij niet blij was met de nukkige Bretonse superster ais triomfator. Van levitan mocht het best Winnen, de manier waarop verwek te de toorn van het opperhoofd. De gele trui had immers'niet in het brandpunt van de belangstelling gestaan. De Belg Ludo peeters (een dag) en de australiër Phil Anderson (negen dagen) hadden zich er mee getooid, maar alleen met de uitdrukkelijke toestemming van Hinault. Hinault taxeerde zijn tegenstan ders, als ze die benaming al mochten dragen. Hij wist precies waar en wanneer ze zouden breken. „In de tij dritten heb ik alles gegeven. Daar maakte ik mijn winst, die ik inder daad alleen maar verdedigd heb. Ik heb er de Tour mee gewonnen en na de ronde van Italië en ik ben niet ka pot. Ik denk, dat ik nog wat over heb voor het naseizoen met het wereld kampioenschap en een paar klassie kers", vertelde Hinault na afloop van de 69e Ronde van Frankrijk, die door velen als zwak wordt bestem peld, maar die desondanks toch erg veel boeiende ontknopingen heeft ge kend. Uiteraard kreeg Hinault de fe licitaties van Levitan. de direkteur kon de gele truidager niets verwij ten. Alle andere renners wel. oostduitse tijdrijder Ludwig en de Columbiaanse klimmers Jimenez en Flores. Vooropgesteld, dat het lukt ze aan de start te krijgen, zullen deze als profs levende staatsamateurs met veel opportrunisme gaan rijden en promp zichzelf de das omdoen. Profs zijn slimmer en spannen samen, een Tour de France rijden kan niet zo maar. Een goede tour vereist niet al leen kwaliteit maar vooral ervaring. Levitan heeft zeker niet goed geke ken naar de uitslag van de laatste Ronde van de Toekomst. In deze „halve" Tour, die het vorige jaar voor het eerst open stond voor ama teurs en profs, zegevierde Pascal Si mon, een middelmatig koereur. Si mon won in de nu besloten grote Toer de bergetappe in Orcières-Merlette. De man die Sowjets en de Columbia- nen aftreofde bezette in Parijs echter niet meer dan de twintigste plaats. De problemen van Tour-organisator Felix Levitan hebben wel monste rachtige vormen aangenomen. Vorig jaar al werd hij door de socialistische sportminister Edwige Avice op de vingers getikt voor een teveel aan re- klame in vérhouding tot desport.De* verkeei^techrïi'sché' problemefi r'ezëh de pan uit.' Publiciteit Levitan moest hierdoor zijn etap pes houden, waar de belangstelling voor wielrennen het grootst. Dat was ook een reden om de koereurs even veel kilometers per trein, bus of vliegtuig te laten reizen als op de fiets. De Tour was op 79-jarige leeftijd in zijn 69e uitgave populairder dan oois. De buiten proportionele publi citeit was dan ook aanleiding voor gedupeerden door misstanden in Frankrijk om hun nood te klagen. Staalarbeiders in Denain kregen het voor elkaar eenj ploegentijdrit te la ten annuleren en ontevreden boeren in de Alpen hielden de karavaan een uur op. Levitan zal daar iets op moe ten vinden wil de Tour ooit zijn 75ste editie beleven. Staatsamateurs Levitan had dit zien aankomen en deelde op de eerste rustdag van de 69e Franse ronde, voor de lange tij dritten en de bergetappes werden verreden, mee dat het tourpeloton het volgend jaar voor de helft uit amateurs zal bestaan. Levitans streven om de oude Tour nieuw leven in te blazen was te lo ven, zijn gedachte er uitdragers mee te vinden voor Hinault is een misvat ting. Levitan ziet veel in Soekoroet- senkov, Zagretdinov, Soeoen en Ve- dernokov uit de Sowjet-Unie, de Wielertoekomst Fons de Wolf lijkt onzeker SAINT-PRIEST, 22-7. Adrie van Houwelingen kreeg voor zijn schitte rende overwinning in de achttiende Touretappe de oprechte felicitaties van Fons de Wolf. De Belgische kop man was in de huid gekropen van zijn knecht en had de vlucht afge schermd, toen Ludo Peeters in de fi nale tempo maakte. Zelf leverde De Wolf nauwelijks prestaties: 34ste in het algemeen klassement met vijftig minuten achterstand, twee dagen voor het einde van de Tour in Saint- Priest. Het was waarlijk niet best van een groot talent. De komende week wordt er beslist of De Wolf, die pas 26 jaar is, nog lan ger wielrenner blijft. Maandag wordt eerst uitgebreid ondrzocht of hij lichamelijk niets mankeert. Blijkt dat niet zo te zijn - de Tourarts kon ook niets vinden - dan zal in een psychologisch onderzoek moeten blijken of hij nog wel geschikt is voor het harde wielervak. Ondertus sen blijven bij De Wolf, ondanks zijn povere erelijst, de aanbiedingen bin nenstromen. Uit België, uit Italië en tijdens de Ronde van Frankrijk heb ben zich nog twee ploegen gemeld: Mercier en Peugeot. Bernard Hinault hield zich in de 69e Tour aardig op de achtergrond, ondanks zijn vier etappe-overwinningen. Zijn terughoudende manier van koersen werd hem niet in dank afgenomen, maar waarschijnlijk is een verwijl aan de overige 169 koereurs eerder op zijn plaats. (Foto: Zierikzeesche Nieuwsbode) Om eens te proberen waar ze op ge wed had, liep Mies Klaver met een sportvereniging een tocht over 7 kilo meter naar Wassenaar. „Ik was dood op en vroeg me af waar ik aan begon nen was", vertelt ze verder. „Ik ben toen mee gaan trainen met leerlingen van een kweekschool, maar na verloop van tijd bleef ik sa men met Gonnie Visser alleen over. Op ons eigen houtje trainen was niks, dus moest er iets ander worden verzonnen. Ik was sekretaresse bij dokter Reijs, orthopedist in Den Haag en oprichter van de medische sportkeuring. Op een bepaalde dag meldde zich luitenant Heijnen bij dokter Reijs met een „knietje". Mijn werkgever meende direkt een oplos sing voor zijn sekretaresse en haar vriendin te hebben gevonden. Hij stelde voor Heijnen van zijn euvel af te helpen, maar dan moest hij belo ven ons mee te laten trainen met zijn detachement". Luitenant Heijnen stemde toe in de ruil en Mies Klaver en Gonnie Visser trainden twee keer per week met de militairen mee in kazerne Waasdorp. Op 22-jarige leeftijd liep het twee tal temidden van het detachement Jagers haar eerste Vierdaagse van Nijmegen. „Het is mijn zwaarste Vierdaagse geworden, want ik had een blaar, die ik met kamfer-spiritus insmeerde, maar waardoor ik wel een bloedvergiftiging opliep. Na de derde dag raadde dokter Leuring me af te lopen, want ik zou het onmoge lijk kunnen halen. Ik was echter toen al een behoorlijke aanklamper, want ik heb de vierde dag toch gelopen. Ik heb evenwel flink afgezien, maar moest aan mijn weddenschap den ken", vervolgt Nederlands beste tip pelaarster. Echtgenoot In september 1930 werd in Den Haag de Wandelsportvereniging „De Vierdaagse" opgericht door mensen, die in 1929 en in 1930 de Nijmeegse Vierdaagse hadden gelopen. Alle Groen-oranje „Mijn moeder was spelleidster in Den Haag", vertelt Mies Klaver. „Als kind moesten we daar steeds Een beeld uit een van de eerste kilometers, die Mies Klaver ooit liep in de Nij meegse Vierdaagse. Aan het hoofd van het Jagers-detachement lopen Gonnie Visser rechtsen Mies Klaver tijdens de eerste dag van de Vierdaagse van 1930. „Als alle Nederlanders zouden zijn zoals u, dan stond ons land er goed voor", zei Dries van Agt tegen Mies Klaver. Waarschijnlijk heeft de minister-president daarin gelijk, want een lang gesprek met haar maakt duidelijk wat een fascineren de vrouw Mies Klaver eigenlijk wel is. Wat zij over heeft voor de Nij meegse Vierdaagse lijkt voor de bui tenstaander absurt, maar voor haar is het de eenvoudigste zaak van de wereld. De afgelopen winter ging ze door een diep dal. Het Vierdaagse- avontuur leek voor haar ten einde. Het rekord leek voor Zeeland verlo ren. Mies Klaver kreeg een ernstige aanval van hernia, leek veroordeeld tot een invalidewagentje, maar de 74- jarige Haamsteedse vocht terug. Of haar leven er van afhing, alles echter voor die vier dagen, „haar Vierdaag se van Nijmegen". Onderdanen „Het is echt geen prestatie", klei neert Mies Klaver haar avontuur. „Het gaat bij mij ook niet vanzelf. Veel ouderen laten de moed te vlug zakken. Het is gewoon een kwestie van willen, willen, willen. We heb ben die „onderdanen" toch niet voor niets gekregen. We moeten lopen, be wegen. De mensen van tegenwoordig zijn gewoon te lui, te vadsig. Ze lopen te weinig. Deze Vierdaagse is een sti mulans voor zieken, die het niet meer zien zitten. Ze hebben kunnen zien, dat waar een wil is, er ook een weg is". In december en januari van de voorbije winter was Mies Kldver door een verlamd linkerbeen ten ge volge van hernia volledig uitgescha keld. Ze was een wrak en totaal uit gelopen. Zonder operatief ingrijpen en uit sluitend door vijf weken ziekenhuis- verpleging in ziekenhuis De Bevelan den kwam Mies Klaver er beetje bij beetje weer volledig bovenop. In maart strompelde ze nog met een stok door de schitterende duingebie den rondom Haamstede. Geleidelijk aan kwam de verbetering er. Neuro loog dokter Boon en huisarts dokter Stenger deden wat ze konden en ook fysiotherapeut Gert-Jan van de Salm wist wat hem te doen stond: Mies Klaver moest naar de Vierdaagse. Dinsdag 20 juli was het uur nul, dan moest de taak volbracht zijn. Mies Klaver kreeg haar medisch goedkeu- ringsbewijs voor Nijmegen, een be wijs, dat ze koestert als iemand an ders zijn rijkste bezit. Hiermee in de hand kon zij haar rekord van 47 vier- daagsen in Zeeland houden en zij slaagde. mee naar toe. Alles stond onder auspiciën van de Nederlandse Bond voor Lichamelijke Opvoeding. Zet er koninklijke voor en je hebt het huidige organiserend orgaan van de Vierdaagse. Ik heb daar van alles geleerd, in een woord alle veldspor- ten". Mies Klaver herinnert zich, dat uit deze Haagse affaire de officiële kleuren van de KNBLO stammen. „Waarschijnlijk weet niemand dat nog", fluistert ze zacht om te voorko men dat iemand anders het zou ho ren. „We hadden in die tijd - we spre ken over begin de twintiger jaren - twee groepen. De ene groep mocht op maandag, woensdag en vrijdag ko men spelen en zij hadden een groene kaart. De andere groep kwam op de andere dagen en zij hadden allemaal een oranje kaart als herkenning. Groen-oranje zijn nu nog de kleuren van de bond". Uit haar eerste kennismaking met diverse sporten groeide Mies Klaver later uit tot een zeer akseptabel korf balster, maar geleidelijk aan ging de atletieksport toch prefeleren. Met de Haagse atletiekkring vocht zij heel wat wedstrijden uit tegen omliggen de kringen en later werd Mies Klaver diverse keren uitgezonden in verte genwoordigende teams naar het bui tenland. In 1929 begint voor haar ein- gelijk het Vierdaagse-avontuur. Een broer van Mies Klaver loopt als mili tair mee aan de Vierdaagse, maar komt volkomen afgebrand thuis. „Gedurende drie weken heeft hij met bloedblaren rondgelopen. Voor hem was het Vierdaagse-lopen meteen ge beurd, maar ik heb toen met hem ge wed om tien gulden, en dat was in die tijd heel wat, dat ik het er beter af zou brengen. Maar het was er eigen lijk uit voor ik me goed en wel reali seerde wat ik gedaan had", herinnert Mies Klaver zich.

Krantenbank Zeeland

Zierikzeesche Nieuwsbode | 1982 | | pagina 5