Zierikzeesche ito Nieuwsbode f Sie, 9 abonnement: Uit Stad en Provinole. Het zegel der Stilte. Woensdag 10 Sept. 1924 zierikzeesche courant. ?°Bte jaargang. - no. mei. advertentiên i PrJJ» por B maanden f 1,60, franco per post f 1,80. Voor het buitenland per jaar f 10,—. Afzonderlijke nummers 6 cent. Verschijnt Maandag, Woensdag en Vrijdag Z(J die zleh van af heden op ons blad abonneeren, ont vangen de tot 1 Oct. a.g. ver schonende nummers GRATIS. ZIERIKZEE. De heer A. G. Anker al hier ;'s door Ged. Staten van Zeeland aangewezen tot het keuren van auto bussen, welke aan de 'keuring vanwege de province zijn onderworpen. Blijkens in dit nummer voorkomende advartentiën- der Nieuwe Schcuwlurgioge, standplaats Balie, geeft het ensemble Sol- ser en Hesse Vrijdag- en Zaterdagavond Rooie Sien, het beroemde drie steaenstuk Ven |M. Spree, in 5 bedrijven en een voor spel met zang en dans. Zondagavond Wordt "De Fabrieksbaas" opgevoerd; een overbekend stuk, waarop we de aandacht niet behoeven te vestigen. [Maandagavond, als afscheidsvoorstel- ling, Zola's meesterlwlerk„De Kroeg". Speciaal wenschen wij de aandacht te vestigen op de kinder- en familievoor stelling, Welke Zaterdagmiddag 2 uur zal plaats hebben en opgevoerd zal worden „Dik Trom", tooneelspel :n 4 bedrijven, naar het overbekende, door de gansche Nederlandsche jeugd gelezen boek van Joh1. Kievit. Over „De man die de klappen krijgt" Schrijft Top Naeff in „De Amsterdam mer" o. a.I „In „De man die de klappen krijgt", van Andrejew vinden we de lyriek van de Musset's „Meinacht" in de melodrama-, tische onthulling van een kermistent. Wij cerkennen in „den Clowin" den geslagen D.'chter, die, Waren zijn gaven toerei kend' gebleken, zijn krachten niet ge- fnu'kt, een Molière zou zijn gewórden; in „de Dierentemster", la femme de let tres, met mannelijk verstand, geëerd, doch niet bemind, wlijl haar juist dat ééne, het inspdreerend instinct, de vonk,, ontbreekt; in de onbew'uste, kleine Con- £uellahaar tegenstandster, das öwdg Wei- bliche, bestemd om den kunstenaar te verlossen van zichzelf. Namen uit onze eögen omgeving hechten zich aan al deze fïguri n. „Een Heer" heet hij in dit stuk, de b ïlf-artdest, die den gedulddigen ech ten kunstenaar overal voor de Voeten loop populair (Wordt op diens kosten'. De tafelschuimers en beschermers der hoo ;e kunst, ze zijn in een verloopen Graaf en een coulissen-hnmn vertesen- fwo oraiga. Wanneer „de man die de klappen krijgt", op het programma vermeld als f/Jde", zich bij de Circus-Directie als Elo'wln komt aanbieden, doet hij niets anders dan 'Wat kunstenaarsverbeelding altijd doet, de werkelijkheid trachten te ontvluchten om zich in een andere We reld te bevrijden van zichzelf. Alle, tot kluisters geworden begeerten, schudt (hiij af op den drempel eener nieuWe argeloosheid. De gebonden man- van-iposiitie mag sterven om a'.s anonny- mus dn yrijheid te herleven. Aandoenlijk is deze nieuwe geboorte. Thans staat „Die" zijn man. „Een Heer" komt hem bezoeken. Het is de confrater uit de letterkundige circus van weleer, de geslaagde dilettant, die de onbegre-" pen, onopgemerkte ideeën van den on- hamdigen kunstenaar behendig wist te exploiteeren onder zijn eigen naam, diens orem inoogstte en zijn vrouw verleidde. Boven deze kunstenmaker weet de clown zich hoog verheven. Met de diepe buiging der weldadige ironie geeft hij den ge- lwie tenloozen strever zijn afscheid. En hiermede valt zijn laatste wrok jegens de wereld af. Niets houdt hem meer gievangen in zichzelf, zijn pure belang stelling neigt naar het lief en leed van een ander, van het arme kunstrijder es je, dat aan eeu afgeleefden baron zal wior- den gekoppeld, terwijl zij den „jockey" vergeefs bemint. In haar Wonderbaar lijke ongereptheid, haar zuivere goedheid ontdekt eindelijk de kunstenaar: de ■VrouW, diie hem in zijn droomen ver scheen. De kleine Consuella opent hem Door William Le Qnenx Hf. i j. DE LOOZE Jr. Ulft-Rrtict. M. J. KOSTEN. v*n 1—8 regels 60 ets. van i regels en daarboven 20 ets. per regel. Reclames 60 ots. p. regel. By contract belangrijke korting. Inzending op den dag van uit favo vOOr 11 ure. r V'O.Tul op kwaliteit A r\ tV#vf i HiiivTp 5 Siaatt turn de Spits i/Tactvt Voit Ca deau«3 den hemel. De Dichter vertelt haar van aille heerlijke dingen die hij daar ziet, en als eindelijk de oude baron komt om zijn .prooi op te eischen, het ideaal te bezoedelen, dan neemt „Die", de i Verantwoordelijke Mensch', haar bij de hand, opdat zij hem zal voorzweven naar het verre, veilige toevluchtsoord. En op het tooneel zien iw!ij de groote, rose Clotwh met het kleine meisje in zijn armen, beurtelings drinken uit den cham pagne-kelk met het doodelijk gif en hoo- ren in zijn laatsten lach des Dichters zwanenzang". Woensdagavond komt het veel gepre zen „Boefje" met Annie van Ees in de hoofdrol, in de Concertzaal voor 't voet licht. Een onzer groote persorganen schreef'. „Het is een realistisch', waarlijk bijna rauw beeld, dat 2»ij (Annie van Ees) van het twaalfjarig diefje geëft, en zij (vertoont er niet alleen haar altijd bij zondere gaven van typeering (het loopen, het staan, de houdingen van het lieaairt, de gestes, de intonatie van de grappige zoowel als van de gevoelige uitvailen, alles is even raak), maar is aangrijpend, k)ora.l in het tooneel in de cel. Hier drohg Wérkelijk en zeer smartelijk tot S?,?„ï.0rne!?O§O^Wi^.ihpAnis-u.«S; op te sluiten, hoe oot en Wreed, want zonder verbeelding, de alles met gelijke maat metende 'wet kan zijn. En in haar (sdhrijnenden kreet over den angst in het donker, in haar wanhopig gebed, zoowel als in het knap uitgesproken pleidooi van den verdediger (van der Lugt Melsert) ligt veel, dat het stuk zoo geen artistiek, dan toch een maatschap pelijk bestaansrecht geeft, het wordt een pleit voor het verwaarloosde kind en een aanklacht tegen een recht, dat niet voorkomt, maar straft". Vrijdagavond Wordt hetzelfde stuk nog eens gegeven. Maandagavond gaf de N. V. Ver- eenigd R.'damsch Hofstadtooneel voor een goed bezette Concertzaal: „De Lachende Dftme", een blijspel van Sutro. De aanduiding „tooneelspel" had o. i. beter geweest, hoewel verscheidene pas sages in het kader der blijspelen passen. Het stuk is van Engelschen oorsprong en geeft een indruk van het leven in Lon- densche society-kringen of.... „in een we reld, Waarin men zich1 verv|eelt". Ziehier de korte geschiedenis: De advocaat van den man in een ge ruchtmakend echtscheidingsproces ont moet aan een dinétje in kleinen kring de 'vrouW, wier echtbreuk hij dien eigen middag met al de kracht van een groot eldivocatenta'.ent heeft bewezen, hoewel hij terecht van de onschuld van 't mooie VrouWtje overtuigd is. Zij was elders genood, maar haar gastvrouw telefoneert •haar wegens het schandaal op 't laatste ©ogenblik af. Zij poogt bij familie en „Ik verzeker U, dat ik U niet beet neem",, verklaarde de man voor mij. „Later zult U het misschien begrijpen. Neem1 een sigaar", en hij nam Digby's doos op en hield mij die voor. Ik bedankte kortaf en nogal onbeleefd, vrees ik, en zag den man aan, die met zulk een verbazingwekkende brutaliteit mij zulk een vreemde indentiteit trachtte op te dringen. Er was iets bijzonder op vallends in zijn voorkomen, maar wat het precies was, had ik niet kunnen uit leggen, Zijn spraak was zacht en be schaafd, iets hooger van klank dan die van mijn vriend; zijn handen blank en zorgvuldig onderhouden; toch zag ik, ter wijl hij voor mij stond, dat zijn linker schouder iets hooger was dan de rech ter, dat zijn kleeren hem dienten gevolge slecht pasten, dat in zijn overhemd twee zeldzame oranjekleurige juweelen schitterden, welke ik nooit te voren gezien had en verder, dat zijn ge- vrienden te vluchten Voor de eenzaam heid van haar leege huis. Een dezer ver geet, dat de advocaat, die de waarheid der gescheidene tot leugen heeft ge- (maakt, dien middag bij hem eet en vraagt haar te komen. Lady Marjorie besluit zich op den advocaat te wreken door te pogen hem te verstrikken en het gelukt haar maar al te goed den vijf tig jarigen man het hoofd op hol te brengen. Hij, Daniël Farr, bezoekt haar den volgenden dag, nadat eerst een Jheer", die ook des avonds aan 't diner was, haar „een vacante plaats in zijn ha rem" had aangeboden en de deur uitge worpen is door den gescheiden echtge noot, wien het kind is toegewezen, en die gelegenheid had publiekelijk het be wijs te leveren, dat zijn verstand zijn gentlemantiness niet evenaart Het bezoek van Farr bij Marjorie leidt tot een catastrophe. Zij erkent, dat zij hem opzettelijk naar zich toe heeft ge haald, hij is zich bewust, dat voor het eerst een vrouw zijn -lot en leven in haar hand heeft, geeft zich rekenschap van de verhouding tot een echtgenooote, die dertig jaar lang hem moederlijke 'toewijding heeft geschonken, die zijn carrière heeft e-emaakt rif. mnprfw wan riëéi tiisscheiTde beidtf vrouwen, ore Da niël Farr ieder op hare wijs liefhebben want voor Marjorie is het spel ernst geworden zendt Marjorie Farr heen naar zijn vrouw en kinderen, naar zijn werk en de mogelijkheid eener groote politieke carrière en stemt toe in het verlangen van haar gescheiden echtge noot, om terug te keeren, nu hij heeft gezien, dat zijn moeder en zijn zuster de echtgenooten door onwaar gestook van elkaar hebben vervreemd". De heer en mevr. Tartaud-Klein ver vulden in diit tooneelspel slechts zeer bescheiden rollen. Lily Bouwmeester ais Marjorie vervulde de hoofdrol op uitste kende wijze. Allen hebben ongetwijfeld genoten van haar prachtig spel. De heer v. d. Poll (Daniël Farr) komt mede lof toe voor zijn mooi tegenspel, dat mej. Boujwmeester's rol ten voile tot haar recht deed. komen. De heer Morrien (Sir Harrisson) was de „heer" van den harem, die zijn bescheiden rol uitnemend ver tolkte. Theo Frenkel (Sir Hector) speelde de rol van den echtgenoot. Elise v. d. Poll—Ramakers, Kitty Perin—Kluppelt, Willem Huijsmans en Martha Hartman vormden een uitstekende'entourage. Het publiek juichte de spelers hartelijk toe. Dinsdagavond gaf het gezelschap van Nap de la Mar, die hedenavond jubi leert en dan zijn 40-jarige tooneelloop- baan herdenkt, in de Schouwburgtent op de Balie „De Shim!my-Bokser, een klucht in 3 bedrijven, van Schwartz en Matheru (schrijvers van „De Kribbebijter"). Hoewel door de hevige windvlagen een enkele maal de aandacht werd afgeleid, hebben de. toeschouwers om Nap, als de pseudo-bokskampioen, die liegt en be driegt, hartelijk gelachen, niet in het minst om de mimiek. Zijn terugkeer in bokscostuum (2e bedrijf) van de match, die niet werd gehouden en vooral de ont moeting met den waren bokskampioen, gaf overvloedig stof tot lachen en deed den heer de la Mar kennen als de echte kluchtspeler. Woensdag en Donderdag speelt Nap de la Mar het blijspel van Alex Bison „tie Verrassingeen van de Echt scheiding", een dol blijspel in 3 bedr. Wij geven hier een korte inhoud van het stuk weder: „Henri Duval, een niet onbemiddeld componist, woont met zijne vrouw en schoonmoeder buiten Parijs. Een vriend, Champeaux is bij de familie Duval gelogeerd en is verliefd op de vrouw van Duval. Een oom van Henri Duval, een gewezen kapitein van de groote vaart, herkent in de schoonmoe der een geweizen danseuse. De schoon moeder, Mevrouw Bonivard, maakt Du val 't leven ondragelijk, en in een hevige scène wil Duval Mevrouw Bonivard een klap geven; die klap treft evenwel niet mièvr. Bonivard, doch haar dochter. Echt scheiding volgt. Duval is weer getrouwd met een lief vrouwtje; zijn schoonvader Bóurganeuf is op reis voor gezondheid, doch ontmoet op reis Duval's eerste vrouw en 'schoon moeder, trouwt met haar en keert met beiden terug in het huis van Duval. De ontmoeting van Duval met zijn ex-.vrouw, thans zijn schoonmoeder, en zijn gewezen schoonmoeder, geeft aanleiding tot heftige scènes. Champeaux is van zijn lange reis teruggekeerd en wordt nu door Duval ën de kapitein aangewezen als de toekom stige echtgenoot van Duval's eerste vrouw. Weer wordt ruzie gezocht tusschen Bourganeuf en zijne vrouw, het gelukt en ook hier volgt scheming. Champeaux is de gelukk'ge en trouwt met Diana. De tallooze ooi-geestige verwikkelingen in dit 'oerkomisc'he stuk- volgen elkaar op en zijn onmogelijk te beschrijven. Wij zeiden boven. ook een „korte" beschrij ving te zullen geven van den inhoud. Nap de la Mar, heeft met dit stuk overal enorm veel succes behaald en wij twijfelen niet of ook h:er zal hij nieuwe lauweren oogsten. NOORDGOUWE. Dat hét mond- en datT thans iwteer drie nieuwe gevallen in deze gemeente voorkomen. Dezen zomeT kwaimen een paar geva'ien van vlèktyphus onder de varkens voor met doodélijken öfloop. Naar het schijnt is'nog niet ieder pvertuigd van het belang om de varkens tegen deze ziekte te doen inënten. naar het politiebureau gegaan, na tevo ren aan zijn broer een briefje geschreven te hebben, luidende: „omdat gij mij niet (Wilde hebben, heb ik mijn vrouw ver smoord". De rechter-commissaris të Maastricht, (verklaarde, dat beki. z.'i. normaal is en hij bij diens verhoor geen verstandsver bijstering heeft geconstateerd. Bekl. ontkende de daad met voorbe dachten rade en uit jaloezie gepleegd te hebben. Daarna werden met gesloten deuren de rapporten behandeld van de geneeskundigen, die een onderzoek naar de geestvermogens van beklaagde heb ben ingesteld. Na heropening van de zitting eischte de advocaat-generaal twintig jaar ge vangenisstraf. De verdediger bestreed, dat bekl. mét Voorbedachten rade de daad zou hebben gepleegd. Men heeft hier z.i. niet met moord, maar met doodslag te doen. Bekl. iis door alcoholisme en tuberculose bij den vader erfelijk belast. Verschillende kanderen u:t het gezin zijn daarvan het slachtoffer geworden. De deskundigen zijn het in bun oordeel nset eens; pi, verzocht de rechtbank een vierden deskundige een onderzoek op te dragen naar beklaagdes geestvermogens. Mocht deze concludeeren tot ontoerekenbaarheid, dan vraagt de verdediger ontslag van rechtsvervolging en plaatsing v.an bekl. in een krankzinn igengesticht. POST EN TELEGRAPHIC Een aanzienlijke afvloeiing van hooger post- en telegraafpersoneel is, in ver band met het door de reorganisatie-com- miss:e-Nolting aan te wijzen overcom pleet, nog te verwachten. KERKNIEUWS, RECHTZAKEN» laat, toen ik hem van terzijde aanzag, veel op dat van Digby geleek, alleen het profiel was zóó scherp, dat het bijna op dat van een vogel geleek. „Kijk eens hier riep :'k vol woede uit. „Waarom hebt U mij opgescheld Toen ik met U sprak vond ik Uw stem al vreemd maar ik dacht, dat het door de telefoon kwam" „Ik wilde zien of U mijn tweede 'k zou herkennen", antwoordde hij glim lachend. „Zoo laat nog, Had U die grap niet tot morgen kunnen uitstellen vroeg ik. „Grap herhaalde hij, terwijl zijn ge laat plotseling bleek en ernstig werd. „Het is geen grap, Royle, maar een zeer ernstige zaak de ernstigste, welke een man in zijn leven overkomen kan". „Wel! Wat is er dan Vertel mij de waarheid „Die zul je later weten". „Waar is Sir D!gby „Hier Ik ben Sir D'gby, zeg ik je". „Ik bedoel mijn vriend". „Ik ben je vriend", was het antwoord van den man, terwijl hij naar zijn schrijf tafel ging. De vriend, d:en je het eerst op het Gardameer ontmoet hebt". „Nu, wat beteekent al die geheimzin nigheid?" vroeg ik. „Eerst wordt ik hier heen geroepen met de waarschuwing te zorgen dat niemand mij ziet en bij mijn komst vindt ik U h:er." „En wien dacht gij dan te vinden vroeg hij met een flauwen glimlach. „Mijn vriend". „Maar ik ben je vriend", beweerde hij. „Slechts een uur geleden beloofde je mij, mijn opvolger te behandelen als mijzelf; en ik ben mijn eigen opvolger Ik stond versteld. Er waren zekere trekken in zijn gelaat, die op Digby ge leken, ook zekere klanken in zijn stem, zijn handen schenen ook hetzelfde en toch was hij Digby zelf niet. „Hoe kan ik u gelooven, zoolang gij weigert eerlijk en openhartig met mij om te gaan vroeg ik. „Je hebt het mij beloofd, Royle, en er hangt veel van je belofte af", ant woordde hij, mij recht in het gelaat ziende. „Misschien zelfs je eigen toe komst „Mijn toekomstherhaalde ik. „Wat heeft die met u te maken vroeg fk boos. J „Meer dan jij je voorsteltwas het zachte antwoord, zijn oogen vast op de mijne gericht. De moord te Schlramert. Voor hét gerechtshof te 's-Hertogen- bosch heeft deze week terecht gestaart H. J. P. de W., kantoorbediende te 's Gra- venhage, door de Maflstiichtsche recht bank veroordeeld tot 8 jaar gevangenis straf, terzake diflit hij op 25 November 1923 te Schimmert met vdörbédachtem rade zijn vrouw gedood heeeft door haar verschelende messteken cm dén hals toe te brengen em haar de keel dicht te knijpen. De inspecteur van politie te Heerlen deelde mede, dat bekl. op het bureau Was komen vertellen, dat hij zijn vrouw! vermoord had. Getuige had het lijk op de aangegeven plaats gevonden met het mes er bij. Bekl. had eerst ge tracht zijn vrouw te wurgen. Bekl. had in Rotterdam kennis gemaakt met de vrouw'. Wegens bet standsverschil en omdat de vrouW protestant was, wil£e zijn familie niets meer van bekl. weten. Bekl., die eeenigen tijd van de vrouW gescheiden had geleefd, had haar per telegram naar Sittard ontboden. Volgens getuige heeft beki. nog ge poogd, na zijn misdaad de kunstmatige ademhaling tóe te passen. Daarna is hij Ned. Herv. Kerk. Aangenomen: Naar Huizen (2e pred.pl.), C. B. Holland te Kampen. Naar Fij naart (toez.), J. A. A. Ouwejan te Dork- wert te Wierum (Gr.). ST.-ANNALAND. In de vacature, ont staan door het overlijden van den heer L. Polderman, is tot notabele benoemd de heer J. N. Geluk met 97 van de 118 stemmen. Geref. Kerk. Beroepen: Te Vreeswijk, oand. G. Staal tü 7i«ri/-»l I aTLr. I I_I„1 Reitsum (Fr.), cand. K. Sietsma te Den Haag. Te Gie9sen Qud- en Nieuwkerk, H. Moolhuizen te Krommenie. Aangenomen: Naar Heèmss eh bedankt voor Tholen, S. J. Vogelaar, em.-pred. te Zeist. ,l Bedankt: Voor Hazerswöude, J. Gilie- baard te Noord-Scharwoude. Voor Zuldhorn (Gr.), B. vafh der Werff 'te Den Helder. Voor Lollum en Waaitens (Fr.), Dr. C. J. Goslinga te Oosthem (Fr.) Voor Naarden, G. v. d. Zanden te de Bilt. Chr. 'Geref. "Kerk. Beroepen: Te'Zaandam en te Haarlem, H. Biesma te Groningeetn. Te IJmuiden, D. Driessen te 's-Gravenzande. Geref. Gem. ST.-ANNALAND. Vrijdagavond half 7 (o. t.) hoopt os. Kersten van Ierseke gods dienstoefening te houden. EB TOfiL „Wel, het eenige wat :k weet, is, dat gij tracht mij te doen gelooven, dat gij iemand zijt, dien gij niet zijt. Daar steekt natuurlijk iets kwaads achter. De poging s een beleediging voor mijn ver stand", verklaarde ik. De man lachte en wendde zich ar. „Ik verlang te weten, waar mijn vriend is", riep ik uit. i „M'n beste Royle", antwoordde hij met die vreemde, hooge stem en d;e irritee rend kalme houding. „Heb ik je niiet reeds herhaaldelijk gezegd, dat ik je vriend ben „Het is 'een leugen, u bent Sir Digby niet", r.ep ik woedend uit. „Ik ga naar de polit-'e vertellen, dat ik u hier vond, in zijn plaats en zal hen het geheim laten oplossen." „Doe precies waar je zm in hebt, oude jongen", zei hij lachend. „Misschien zou de politie meer ontdekken dan je wel aangenaam: zou zijn "Zijn woorden deden mij nadenken. Waarop zou hij zinspelen Hij zag! mijn aarzeling en met een plotselinge beweg'ng zijn gelaat bij het mijne brengend, zei hij „Kerel kijk'dan toch, zie mij dan toch aan, je kunt toch wel zien, dat 'k Uit Berlijn wordt gemeld, dat de Fransohe gezant den onderstaatssecreta ris van bu:tenlandsche zaken.medegedeeld lieèf't," dat het verzenden van een Duit- schë .nola, waarih'dë' verantwóórdelijk heid' Vo'ö'r den póMóg ontkend werd, in Frankrijk een'sledhien indruk 'zou ma ken. Het zou in het belang vaii Düitsch- land 2ijn van de verzending der nota af te zien. Een 'herlcbt u:t Napéls behelst, dat de '"dèsküiiitigen van de regeerng de ontdekking van de verloren gegape boe ken van Livius door dr. Martinó jjeves- vermomd ben. Is het dan zoo gped ge daan Ik keek, maar wendde mij vol af keer om. „Neen, laat dien duivelschen onzin 1 riep ik uit. „Ik heb u nooit tevoren gezien". Hij barstte iii lachen uit, hij lachte echt, hartelijk en vroolijk. Zijn houding verwonderde mij. „Je weigert mijn vriend te zijn, Royle, maar ik verlang de jouwe te ^zijn, als jè het goedvindt", zei hij. „Ik kan geen vriend hebbem dien ik niet vertrouwen kan", herhaalde :k. .Natuurlijk niet, maar :k hoop, dat je spoedig zult leeren mij wel te vertrou wen", was zijn antwoord. „Ik riep je vanavond terug," om te zien óf jij, mijni intiemste vriend, me zou herkennen. Dat heb je niet gedaan nu voel ik mij veilig veilig om weg té gaan en een zekere róéping 'tegaan vervullen1, die ik noodzakelijk moet volgen". „Je houdt mij voor den gek", ver klaarde ik. (Wordt veroolffd.i

Krantenbank Zeeland

Zierikzeesche Nieuwsbode | 1924 | | pagina 1