PZC Zeeland zet milieu bovenaan de lijst Je kent er weer 5.000 woorden bij Bezuinigingen in arme wereld treffen vooral de kinderen Verkeer eist weer 49 levens zo los te knippen, of uit de krant te halen If UUIIWI fjL 9E JAARGAI JAARGANG - NUMMER 1 - DINSDAG 10 JANUARI 1989 MIDDELBURG Voor de ontwik keling van Zeeland moet het milieu voorop staan. Dit staat zwart op wit in de nota 'Strategische Verkenningen' van het dagelijks bestuur van de provin cie Zeeland. „Het is voor het eerst, dat het belang van het Zeeuwse milieu zo duidelijk is geformuleerd", zegt de heer Ben schop. Hij is de milieuvoorlichter van onze provincie. „Als we recreatie in Zeeland willen en dat willen we - dan moet het mi lieu goed zijn", vervolgt hij. „En daarom worden we steeds strenger als er vergunningen afgegeven moe ten worden". Zeehonden Hoe staat het er eigenlijk voor met het Zeeuwse milieu? Wat gebeurde er in 1988 en wat staat ons in 1989 te wachten? Jan de Vries van de Zeeuwse Milieu Federatie: „Eerst maar wat posi tiefs. Het water in de Oosterschelde is nu gelukkig van zo'n kwaliteit dat er in 1989 zeehonden uitgezet zullen worden. Misschien komen er dan weer net zoveel in de Oosterschelde als vroeger. „Ook zijn er nu concrete plannen om de vervuilde bodem van de havens van Bruinisse, Zierikzee, Yerseke en Colijnsplaat te zuiveren". „Prima is ook dat zoveel gemeenten in Zeeland actief zijn geworden met het inzamelen van 'klein chemisch afval'!". Daar wordt onder meer mee be doeld: lege batterijen, verfrestanten en afgewerkte olie.". Molens 'In Zeeland waait het altijd', wordt vaak gezegd. Hoe zit het dan met de windenergie? Jan de Vries: „In 1988 is de vereni ging 'Zeeuwind' met drie molens ge start in Bath. En in het Sloegebied heeft de Stichting Bevordering Windenergie 13 molens geopend". Maar Zeeland kent nog genoeg pro blemen op milieugebied. Het groot ste is de zeer vuile Westerschelde. Daarin is de laatste jaren niets ver beterd. „In de Rijn is de situatie nog beter dan in de Westerschelde! Dat zegt toch wat!", betoogt De Vries. MIDDELBURG - „Ieder Nederlands kind heeftin 1988 ongeveer vijfduizend woorden bij geleerd. Dat is zo veel dat zestienjarigen te genwoordig gemiddeld tachtigduizend woor den kennen. Toch beweerden veel volwassenen vorig jaar dat het met de taalvaardigheid van kinderen slecht gesteld is. Dat ze te veel woorden fout spellen en slechte zinnen schrijven. Die kritiek is oneerlijk, want de meeste kinde ren hebben veel meer belangstelling voor taal dan hun ouders vroeger hadden". Als Lo van Driel naar 1988 terug kijkt, doet hij dat ook als leraar Nederlands. Hij schrijft voor de PZC leerzame stukjes over taal en kwam vorig jaar in het nieuws, omdat het boek over taal waaraan hij jarenlang gewerkt had, klaar kwam. Telefoon „Ik merk op school heus wel dat kinderen heel veel moeite moeten doen om foutloos een brief te schrijven", zegt hij. „Maar dat komt natuurlijk ook, omdat ze in hun vrije tijd nooit brieven hoeven te schrij ven. Ze pakken net als hun ouders gewoon de telefoon. Gemakkelijker en vooral sneller. Maar ze begrijpen wel degelijk dat een sollici tatiebrief zonder fouten je eerder aan werk helpt dan een die niet te lezen is". Of volwassenen allemaal foutloos schrijven, kan Lo van Driel niet zeggen. Wel weet hij ze ker dan kinderen op school veel meer moeten leren dan vijfentwintig jaar geleden. Meer leren „En ze weten ook meer. Toen ik een jaar of twaalf was, stonden er misschien vijftien boe ken in mijn kastje. Die had ik dan wel twintig keer gelezen, maar dat is niets vergeleken bij wat kinderen nu lezen. Ze kunnen daardoor overal spontaan over meepraten. En in een kleurrijk taalgebruik waar ik graag naar luister". VtoEp B1 Vttou.ER APAER©i,SJ MIDDELBURG/DEN HAAG - Per dag sterven er 40.000 kinderen aan ondervoeding. Dit is al jaren zo en het klopt nog steeds. Als we niets doen gaat dit sterftecijfer zelfs om hoog. Arme landen hebben namelijk veel geld geleend van het rijke westen. Bij elkaar wel dertienhonderdmil jard dollar. Dat geld moet nu terug. Ze moeten dus enorm bezuinigen. Dit treft vooral de kinderen. Die landen kochten ook vaak te lu xe dingen voor dat geld. Zoals een supergroot ziekenhuis in plaats van een boel kleine kliniekjes op het platteland. Dit staat in 'Het lot van de kinderen in de wereld van 1989'. Dat is het jaarverslag van Unicef: het kinder noodfonds van de Verenigde Naties (VN). Peter Joosse en Ad Phernambuque hebben er dagelijks mee te maken. Ze zijn voorlichters van het COS. COS is het Zeeuwse 'steunpunt' voor de belangen van de Derde We reld. „Het gaat niet alleen om geld", zeg gen de twee. „Het is veel belangrij ker dat je weet hoe zoiets ontstaat. Dan snap je dat onze rijkdom iets te maken heeft met hun armoede. De Zeeuwse scholen haken hier vaak en goed op in. Zo ervaren kin deren dat het eerlijker kan. Dat moet dan wel via de politiek. Want echt delen gebeurt op wereldni veau". Zieke babies Ze vertellen over de schuld die nu zoveel levens kost. Het enorme be drag van 1300 met nog 9 nullen. Het werd vooral besteed aan wegen, vliegvelden, stuwdammen. Daar is nu geen cent terug te halen. De landbouw kan dit evenmin opbren gen. Dus bezuinigen ze op schooltjes, ge neesmiddelen,d rinkwater, brood bonnen. Zieke moeders krijgen zieke babies. Stervende moeders laten miljoenen zwerfkinderen achter. Nog voor 1990 komt de VN met een uitgebreide verklaring over de rech ten van het kind. Recht op bescher ming, verzorging, een goede toe komst. Dat wordt nu opnieuw on derstreept. Peter en Ad: „Landen zullen elkaar wel moeten helpen. Eerlijk delen dus van kennis, spullen, geld. Daar kun je met een kind niet vroeg ge noeg over beginnen. De toekomst van de wereld ligt in handen van de kinderen. Dan moe ten de kinderen dus wel een toe komst hebben". MIDDELBURG „Een ramp en niets minder dan dat". Zo noemt Henk Rhebergen van het Regionaal Orgaan Verkeersveiligheid Zeeland het trieste getal van 49 verkeersdo den in onze provincie. Zoveel men sen kwamen er het afgelopen jaar om in het Zeeuwse verkeer. Rhebergen: „Een paar meer zelfs, dan het jaar daarvoor. Tel bij dit aantal dan ook nog eens de vele tien tallen gewonden al dan niet met blij vend letsel. Mensen, die door een ongeval hun baan verliezen. Scholieren, die door maandenlange verpleging hun schooljaar over moeten doen. Bovendien raken door een ongeval vele duizenden mensen betrokken bij het leed. Ouders, familieleden, vrienden. Per jaar zo'n 1600 huis houdens. Alles bij elkaar is er dan echt sprake van een ramp. Te vergelijken met een vliegramp". Lijdensweg Voor veel verkeersslachtoffers be gint na het ongeval een lange lij densweg. Veelal wekenlange verple ging. Vaak gevolgd door een lange strijd met verzekeringsmaatschap pijen, die niet of onvoldoende uitbe talen. „Verkeersslachtoffers krijgen dan vaak het gevoel, dat ze zelf hun pro blemen maar moeten oplossen. Ze weten niet waar ze moeten aanklop pen om hulp", zegt Henk Rheber gen". „Daarom willen we dit jaar een Bu reau Slachtofferhulp oprichten. Sa men met de huidige hulpverleners (politie, maatschappelijk werk) wil len we de hulp bundelen en beter be reikbaar maken voor de slachtof fers. Op die manier hopen we te voorko men, dat ze voor de tweede keer slachtoffer worden. Slachtoffer van hun eigen gebrek aan kennis en on wetendheid". Op die manier hoopt het bureau het leed enigszins te verzachten. Maar niet voorkomen. Rhebergen: „Dat is een taak voor al le verkeersdeelnemers. Groot en klein".

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant katern Krullenbak (1981-1999) | 1989 | | pagina 1