1 De gids zal wel zeggen hoe ze moeten poetsen Vroeg naar de Bewaerschole r m Jobse van de tondeldoos O O LU LU O Ik bedenk hoe het leuker kan Postzegels, haaietanden en munten Nu DINSDAG 12 JULI 1988~j 0Ei,OEi,OEi ,Hé ©ywf, StUiKjg ygRB/WB VAH M>j n iLgtfÉlN iMUAAiE-*# m LL LU Bij het museum De Meestoot in Sint-Annaland wordt haast elke week wel iets te vondeling gelegd. Een karn zonder ton. Of het blikken speelgoed van Nom-Klaas omdat het anders toch maar weggemieterd wordt. Zo maar los in een draagtas van de supermarkt. De collectie van De Meestoot is voor het grootste deel door de bevolking aangedragen. Elke familie op Sint- Philipsland of van het eiland Tholen is wel met een voorwerp of meubel verbonden. Het museum is dan ook nog maar vijftien jaar oud. Het idee komt van een paar kopstukken van de ZLM. Zeg maar boeren van de Zeeuwse Landbouw Maat schappij. Met gemeentewerker Jasperse van 's-Maer- diek' als aanvoerder. Hij was er als de kippen bij als ergens een raadhuis leegkwam. Of een huisje tegen de vlakte ging. Dan kwamen er geheid middeleeuwse vetpotten van de zol der. Oud gereedschap, antieke tegels en zo meer. Voor de eigen mensen is het extra leuk om te gaan kij ken. Moeder heeft vast dokter Taselaar van die duw slee nog gekend. Pa de oude Jobse van de tondeldoos. En de zuidwand van de Thoolse Markt is hier weer net als toen. Onze Ilja's, Wilko's en Chantals wijzen er elkaar hun eigenhandig opgegraven pijpekop. En misschien lopen ze daar ooit de wielrenster Keetie Hage tegen het lijf. Want de schattige 'pelisse' waarin zij werd gedoopt ligt er ook al. Wouter de Looff, Dies Oostrom, Karin van Boggelen en Saskia Verhuist. Zo'n alledaagse schooltas. Of zo'n heel gewone paperclip. Wie haalt het nu in zijn hoofd om zulke dingen te bewaren? Versleten? Kapot? Weg ermee! Hup in de vuilniszak. Opge ruimd staat netjes. „Niet zo verstandig", vindt Saskia Verhulst (10). „Het is best goed om allerlei dingen van nu te bewaren voor later. Over 100 jaar kunnen de mensen dan zien hoe wij in deze eeuw hebben geleefd. Boodschap pen doen gebeurt dan per computer. Dan zijn onze winkelwagentjes uniek en zeldzaam. Of niet soms? Ook Karin van Boggelen (10) denkt aan later. „Muziekinstrumenten zijn ook leuk om te bewaren. Ik wist eerst niet wat een vedel was. Mis schien is de blokfluit in het jaar 2100 wel 'uitgestorven'. Daarom moeten we zulk soort instrumenten zuinig bewaren. Bestek Dies Oostrom (10) denkt vooral aan een bestekmuseum. „Een museum vol met allerlei soorten messen, vor ken en lepels", legt hij uit. „Misschien gebruiken de mensen in de toekomst alleen nog maar vloei baar voedsel. Klaargemaakt met een enorme supermixer. Niemand weet dan meer hoe wij in 1988 aan tafel zaten te eten". Dies weet precies hoe zijn museum eruit zien. „Je geeft iedere bezoeker een bord met eten en bestek. En laat ze dan maar aanmodderen". Als de bezoekers klaar zijn met de maaltijd kunnen ze gelijk doorlopen naai" dé volgende zaal. Want als het aan Wouter de Looff (11) ligt zien de bezoekers daar een enorme verza meling tandenborstels liggen. „Tandenpoetsen wordt in de toe komst helemaal overbodig", vertelt hij. „Het poetsen gebeurt dan auto matisch. De liefhebbers kunnen dan in mijn museum hun gebit nog eens lekker schoonmaken. De gids zal hen wel uitleggen hoe dat dan moet". De vuilnismannen uit de gemeente Kapelle weten nu waarom de vuil niszakken maar halfvol zitten. De Kapelse kinderen denken aan later! Dorine Zelders, educatief medewerkster Zeeuws Mu seum Middelburg. Mensen leven bij elkaar op de wereld. Ze ivonen liever buiten of binnen. In huizen, tenten, flats of boten. Mensen bewaren ook dingen. In do zen, kisten, boeken of in een museum. Een museum is een bewaarhuis en een kijkhuis. Ik moet de mensen eerst naar het museum lokken. Met folders en reclame in de krant. Als ze dan komen geef ik rondleidingen. Je hoeft echt geen professor te zijn om in een museum te komen. Stel dat je in een bos wan delt. Je geniet zonder dat je elke boom kent. Het museum is ook een bos. Je hoeft niet alles te weten om te kunnen genieten. Je kunt lekker lo pen, kijken, verbazen, genie ten en soms griezelen. Bij voorbeeld van onze mam moet en onze mummie. Een museum mag niet saai zijn. Het is geen geschiede nisboek. Het moet een soort etalage worden. Ik doe m'n best in m'n kantoortje bo venin het museum. Ik be denk hoe het leuker kan. Vooral voor kinderen en scholen. Vorig jaar kwamen er 50.000 mensen kijken. Toen organiseerde ik twee jeugdmuseumdagen. Voor kinderen van 6 t/m 16 jaar. Er kwamen 130 kinderen op af Ook organiseer ik spelmid- dagen in het museum. Meest al komen er dan 10 tot 15 kin deren. Voor twee piek krij gen ze een rondleiding, eten, drinken, en mogen ze teke nen of schilderen. Samen met de andere educatief me dewerkster uit Oostkapelle, maak ik het tijdschriftje voor juffen en meesters. Het heet 'Ammekaorefiets' (tan dem). Het gaat erover hoe je als school samen kunt werken met een museum. Als ik vrij ben ben ik bezig met m'n leukste hobby: neuzen in een ander museum". Als je op de kamer van de tienja rige Olivier Mertens uit Cad- zand komt, ben je zeker in klein museum! Olivier heeft meege daan aan de prijsvraag, die in de Krullebak van februari stond. In een brief aan Wim Scholten, museumconsulent van de pro vincie Zeeland, schreef Olivier, wat er te zien is in zijn 'museum kamer'. Olivier: „Ik ben al zes jaar aan het verzamelen. Toen ik vier werd, kreeg ik de 'Schelpen- en stenengids'. En 5 schelpen". Olivier heeft zo vaak in die gids gekeken, dat hij zichzelf er mee heeft leren lezen en schrijven! Olivier heeft nu ook veel fossie len op z'n kamer. En hij spaart ook nog munten, pijpestelen, postzegels een haaietanden. „Elke week ga ik op het strand zoeken naar fossielen", zegt hij. Op vakantie in Oostenrijk heb ik een steen gevonden met wel 25 verschillende fossielen erin!" Er is nog veel meer te zien in de museumkamer van Olivier. Hij toont de schedel van een wisent, de kies van een mammoet, een bazuin uit de Belgische Arden nen en een stenen Spaanse ko gel. En nog is hij niet uitverteld over zijn 'schatkamer'. Ik heb een he le speciale munt in m'n verza meling: een Overijsselse Leeu wendaalder. Die is heel zeld zaam. Ik spaar vooral Nederlandse munten en speciaal duitjes. M'n mooiste duit heb ik hier in Cad- zand gevonden. Een Zeeuwse duit uit 1784!" Olivier heeft nog een wens. Hij wil graag in contact komen met kinderen, die munten verzame len. Schrijf hem maar een brief: Mariastraat 43, Cadzand. flapdrol fantastico kijkgrijpwinkel omturnen ooleeooleeooleeoolee odeklonje uitplapperen autowandelen klachtenvanger hepster kijkkast trimmen uniseks nohauw kick yuppie bieb vreselijk mooi Je kunt het je moeilijk voorstellen, maar er is een tijd geweest, dat je niet naar de basisschool, de kleuter school of de peuterspeelzaal kon. Zo'n 100 jaar geleden ging je als kleuter naar de 'Bewaarschool'. In Haamstede bestaat-ie nog: de 'Bewaerschole'. Een school is het al lang niet meer. Officieel heet het nu: Cultureel Centrum. „Maar zo noemt niemand het", zegt Annemarie Jansen. „Iedereen noemt het gewoon de Bewaerschole. We houden hier zo'n 12 tentoonstel lingen pér jaar". Het beheer van de Bewaerschole is in handen van de stichting: Wester- schouwen Cultureel. Van het begin af aan, december 1982, is Annemarie er bij geweest. „Ik zat eerst in het bestuur, maar sinds 1985 ben ik in dienst en beheer ons museum. Ik ben hier elke mid dag van halftwee tot halfzes. Ik help mee met het inrichten van de ten toonstellingen en houd de boel schoon. Eigenlijk ben ik een soort gastvrouw". Leuke tentoonstellingen waren er al in de Bewaerschole te zien. Over ou de motorfietsen, over de scheep vaart en over luchtfotografie. Ook kinderen hebben een paar keer geëxposeerd. Annemarie: „De kinderen hebben eens een Paastentoonstelling ge houden met tekeningen en beschil derde eieren en etsen. Vorig jaar zijn foto's die door kinderen gemaakt zijn tijdens de kinderboekenweek, geëxposeerd. Ook de tentoonstel ling over oud speelgoed vonden de kinderen erg leuk". Motorfietsen Voor het inrichten van de tentoon stellingen wordt vaak gebruik ge maakt van de mensen in de omge ving. Afwisselend zoekt men dan contact met amateurs en met 'ech te' kunstenaars. „De Bewaerschole is het hele jaar geopend en dat is toch wel iets bij zonders", meent Annemarie. „Bo vendien is de toegang gratis en dat is ook bijzonder". Het rondleiden van groepen kinde ren vindt Annemarie de leukste kant van haar werk. „Die groepen leid ik dan vaak 's morgens rond. Dan is het rustig en kan ik de kinderen veel vertellen". Wie nog meer wil weten over de Be waerschole: jé kunt bellen 01115- 3512.

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant katern Krullenbak (1981-1999) | 1988 | | pagina 2