I Beter nieuws Duitsland uit Grootse en spontane huldiging in Den Haag dij cU T'te&fis&est 7 Hel gewaad van Koningin Juliana Onder Redaction eie leiding van F. L. D. J. van Oeveren ZATERDAG 4 SEPTEMBER 1948. liifs IP Uit het leven van onze KOOKPROEVEN. Banes overleden Nicotine-vrije tabak zo'der bon *2 WEERSVERWACHTING medegedeeld door het K.N. M.I. te De Bilt, geldig tot Zaterdagavond. Koel. Wisselende bewolking met enkele buien. Matige, in de kuststreken krachtige wind, aanvankelijk tussen Zuid en West, koel weer. tedactie-adre* Noordstr. 55-67, Terneuzen Tel 2510 - Na 8 uur 2073. Hoofdagentschap voor West Zeeuwsch-Vlaanderen Willemsweg 83, Schoondijke Telefoon 49. :uvc sitlehting 4e Jaargang No- 902- ,De Vrije Zeeuw" - Verschijnt dagelijks - Drukkerij N.V. Firma P- J- van de Sande - Temeuzen Advertentieprijs per mm 10 ct.; minimum per advertentie 1,60. Inzending advertenties bot des namiddags 4 uur Rubriek kl. advertenties: 5 regels 60 ct.; iedere regel meer 12 cent. Ver melding: Brieven onder nr. Bureau van dit Blad 10 cent meer. ZON EN MAAN Abonnementsprijs 3,25 per kwartaal. 1948 Zon Maan Sep. Opk. Ond. Ond. Ond. 4 5.56 19.21 6 56 20.04 5 5.57 19.19 8.27 20.18 6 5.59 19.17 9.56 20.32 7 6.01 19.14 11.23 20.48 8 6.02 19.12 12.49 21.09 9 6.04 19.10 14.12 21.36 10 6.06 19.07 15.26 22.13 11 6.07 19.05 16.29 23.02 13 6.10 19.— 17.51 0.40 Zo staat Nederland thans aan de vooravond van de grote dag, waarop de Inhuldiging zal plaats vinden van onze jonge Vorstin: Koningin Juliana. Een Vorstin, die reeds in de jaren, dat Zij als Prinses der Nederlanden, temidden van ons Volk verbleef, de harten der onderdanen wist te veroveren en daarin een wel zeer bijzon dere plaats inneemt. Zorgvolle jaren heeft onze jonge Koningin reeds móeten doormaken, nog moeilijker jaren staan Haar straks, bij het vervullen van Haar zware taak misschien nog te wachten, doch vol vertrouwen legt ons Volk zijn lot in Hare handen, daarbij de vurige wens uitsprekend, dat het God moge beha gen, Haar eenzelfde doorzicht en kracht te schenken, als waarvan Hare Koninklijke Moeder tijdens Haar vijftigjarige regeringsperiode blijk heeft gegeven- f DAG KUIF. Haar gevoel voor humor verliet ons Prinsesje ook als kind reeds niet. De Minister-President des tijds Mr. Th. Heemskerk bracht eens een bezoek bij de Ko ningin. Hij zag ook de Prinses en de Prinses moest hem begroeten. „Excellentie" is een heel moei lijk woord. De Prinses keek hem eens aan. Deze Excellentie had in die da gen een zeer sierlijke kuif, een elegant krullende lok. Welnu, waarom zou deze man het meest getypeerd zijn met „Excellentie" Prompt zei daarom het kleine Prinsesje: ,,Dag Kuif". Dat was helemaal niet volgens het protocol. Maar Heemskerk, die zelf een groot humorist was, heeft er smakelijk om gelachen. Talloze voorbeelden zouden er te geven zijn van de wijze, waar op onze jonge Koningin, toen Zij nog kind was, haar spontane een voud openbaarde. De zorg voor een oude, zieke tuinman van het Doo, de hartelijkheid en genegen heid voor een lief Zeeuws meisje, - dat bij de uitgang van Artis de Prinses wilde zien; haar spontane blijdschap, wanneer kinderen Haar toejuichten; de vreugde, waar mede Zij temidden van het keu- kenpersoneel van het Chalet op Het Loo poogde allerlei proeven van kookkunst te geven, dit alles is vele malen beschreven en bij ons volk gelukkig goed bekend. Omtrent de kookproeven in het Chalet bestaat nog een aardige anecdote. Toen onze jonge Prinses bezig was de kookkunst te leren en wélsmakende proeven van Haar kunst kon produceren, werden verschillende figuren uit de om geving van Het Loo tot de dis ge nodigd. Niet alleen lakeien, maar ook arbeiders en staljongens moesten van het lekkers proeven. Natuurlijk wilde iedereen kunnen getuigen hoe lekker het was en hoe goed. Men sprak er met elkaar over. Men benijdde elkaar, maar daarvoor was geen reden. Ieder kreeg heus een beurt. Zo kon men dan verscheidene dagen achtereen allerlei mensen zien optrekken naar het Chólet en blij en verheugd kwamen zij er dan weer uit. Zij hadden brj het Prinsesje gegeten! Welnu, bij een van die gelegen- hedeh toonde Prins Hendrik an dermaal hoeveel gevoel voor hu mor Hjj had.- Hij wist, dat de mensen uit de omgeving elkaar vroegen: „Zeg, ben jij al geweest?" en als Iemand dan niet gefeest was, dan was het antwoord: „Neen, ik moet nog." Op één van de eetdager was Prins Hendrik op weg naar het Chalet en vlak bij de ingang itwam hij een rechercheur tegen, die juist het Chalet verliet. „Zeg eens", zei de Prins, „ben jjj al ge weest? Ik moet nog." OP SOESTDIJK. Vele ^mensen maken zich een volkomen foutieve voorstelling van het leven van onze jonge Koningin. Men vermoedt dat daar op Soestdijk een ganse staf van bedienden is. Uit gesprekken kan men wel eens afleiden, dat som migen denken, dat er voor ieder kopje thee of koffie dat er ge schonken wordt, een lakei komt. Sommige mensen hebben de voor stelling, dat ieder raam, dat ge sloten moet worden, betekent: een ceremonie van hellen naar een hulsknecht, geven van een op dracht, laten uitvoeren van die opdracht en tot slot het geruis loos verdwijnen van die huis knecht. Maar zo is het helemaal niet. In een gewoon Nederlands ge zin schenkt de vrouw des huizes thee op het theeblad of op de theetafel, gewoon, zonder veel omslag. Zo gaat het in gewone gevallen ook in het Paleis Soestdijk. De thee wordt binnengebracht en op een tafeltje geplaatst. De Gastvrouw schenkt thee, zoals* iedere vriendelijke gastvrouw. Zij vraagt, of suiker en melk ge wenst worden: veel of weinig sui ker; veel of weinig melk en zet dan het kopje voor de bezoeker neer. Dan zij zitten In de kamer van de Prins, waar het grote, electrisch beweegbare raam ge heel open staat -vindt de Gast vrouw het een beetje koud. Maar dan gaat Zij niet bellen om een bediende. Dan gaat Zij zelf naar het schakelbord en zet het con tact in werking voor het raam te doen rijzen. Meteen kijkt Zij nog even door de deur, die Haar kamer met die van.de Prins verbindt, om te zien, hoe de kleine Marijke, die rustig en plezierig in de box speelt, zich vermaakt Dan wordt het gesprek voort gezet Men ziet, het leven op Soestdijk is heel eenvoudig. (Bovenstaande is ontleend aan het boek „Onze jonge Koningin thuis", auteur Dr. J. Waterink, uitg. N.V. Zomer en Keuning's Uitgevers Mij, Wageningen.) De Nederlandse vrouw defileert voor Prinses Juliana- Het historische Binnenhof te 's Gravenhage was Donderdag middag getuige van de meest .spontane huldiging van Hare Ma jesteit de Koningin en Prinses Juliana, die Den Haag sedert het begin der feestelijkheden heeft meegemaakt, en welke door de Prinses zelve in ontvangst geno men werd. Wellicht vond dit zijn oorzaak in het feit, dat de vrou wen, die zich Donderdagmiddag op het Binnenhof verzamelden, uit alle streken van ong land kwa men; het warme Brabant ont moette het stoere Friesland, de donkerogige Zeeuwsen dansten uxiét de meisjes uit Spakenburg, en de Katwijksters namen voor ceze keer haar Scheveningse riva len onder de arm en dansten uit gelaten op de tonen van het Haagse politiemuziekkorps. Zij hadden, en velen, dit pas voor de eerste keer, haar Prinses gezien, en voelden zich een en IV'uw aan elkander verbonden en zij gaven dan ook op spontane wijze aan deze gevoelens uiting. Verkeerde men aanvankelijk nog enigszins in onzekerheid of Hare Koninklijke Hoogheid Prin ses Juliana aanwezig zou zijn om 't défilé an de Nederlandse vrou wen in "klederdracht en feestrok op het Binnenhof te aanschouwen, deze onzekerheid werd wegge nomen toen de Prinses om 2 uur met een klein gevolg door de Rid derzaal, het Binnenhof betrad. Zij was gekleed in een losse wijn rode mantel, waaronder een fleu rige lichte jurk. Zij droeg hierbij een klein wit hoedje. De Prinses werd welkom geheten door mevr. E. van den Boschde Jongh, presidente van de Stichting „De Nederlandse Vrouw 18981948" en het dadelijks bestuur der Stich ting, terwijl de Commissaris der Koningin in de provincie Zuid- Holland Mr. L. A. Uesper met zijn echtgenote, en de burgemees ter van Den Haag, Mr. W. A. J. Visser, eveneens met zijn echtge note, aanwezig waren. Nadat zij op de eretribune had plaatsgenomen werd een aanvang gemaakt met het défilé. Het mu ziekkorps van de Haagse politie „Onderling Kunstgenot" o. 1. v. Joh. P. Koek speelde marsmuziek, terwijl voor de ingang van de Rid derzaal de enige padvindsters band van Nederland, 't Gilde uit Haarlem, zich had opgesteld die eveneens voor de muzikale omlijs ting van, deze middag zorg droeg. Een koor, bestaande uit Neder landse vrouwen uit alle delen van het land, zong onder leiding van mevrouw S. Bosgra-Zandleven het openingslied. Het défilé begon met een groep vrouwen in feestrokken. Daarna volgden de Zeeuwse vrouwen met hun vrit gesteven kappen, de vrou wen uit Overijssel en Drenthe, Groningen en Staphorst, Waar men niet meer de beschikking had over klederdrachten, die nu nog gedragen worden,, had men de oude costuums uit grootmoeders tijd weer te voorschijn gehaald; een rij $1 om aan kleuren en sie raden, sprekend van een groots en rijk verleden. Vrouwen van Zuid-Beveland in stijlvol zwart, met witte kappen en gouden oorijzers, vrouwen uit Brabant met witte pofmutsen en zware gouden halskettingen, meis jes uit Volendam op zwarte mui len, meisjes uit Noord-Holland, in stijve zwarte jakken en fel ge kleurde halsdoeken, het haar weg gestopt onder zilveren kappen, waaroverheen kanten mutsjes. Uit Tilburg was een troepje meisjes gekomen, inrivollen, fraai bewerkte rokken, ware afgevaar digden van de wolstad. Groepen vrouwen in feestrokken marcheer den af en aan. Nadat het défilé geëindigd was zong het koor een lied opgedragen aan Hare Majesteit de Koningin. Hierna volgde het „Rokkenlied", waarbij door plattelandsvrouwen uit de Betuwe een rokkendans werd gegeven. De Haagse gymnastiekvereni ging „Hygiea" bestaande uit een zevental dames, gekleed in witte slhorts en witte blousjes, toonde vervolgens een nummer vendel- zwaaien. Uit Rotterdam was een groepje volksdanseressen gekomen, opge leid door mej. Nel Stolk. J.L Za terdagmiddag bij de volksdansen op het Malieveld had deze uiterst verzorgde en getrainde groep ook reeds onder veel belangstelling van haar kunnen blijk gegeven. Zij werden gevolgd door Volendamse meisjes, die een klompendans, ech ter op gewone schoenen, ten beste gaven. De middag werd beëindigd met twee coupletten van het Wilhel mus, waarna vier maal een drie werf hoera opklonk voor de Ko ningin, de Prinses, Prins Bern- hard en de Prinsesjes. Hierna daalde de Prinses de trappen der tribune af en ver liet Zij langzaam het Binnenhof. Toen konden de duizenden vrou wen onbelemmerd uiting geven aan haar vreugde. Begeleid door een juichend „Oranje boven," nam men elkaar onder de arm en danste in het rond. De mannen van de G.GiD. en Rode Kruis lie ten zich niet onbetuigd en met de Zc /uwse of Spakenburgse schonen u ün de arm tolden zij mee in het rond. Een enkele agent van poli tie kon niet aan de massale vreugdeuiting ontkomen en werd meegevoerd door de enthousiaste vrouwen. Toen wij het Binnenhof verlie ten was het nog steeds één dans vloer en bezong Noord en Zuid Oost en West In koor de gehecht heid aan Oranje. Hare Majesteit Koningin Juliana zal onder dezelfde kroningsmantel, waarin Haar Moeder 'in 1898 werd- ingehul digd, em die thans enigszins aan de eisen van de moderne smaak ;s aangepast, een saffier-blauw gewaad dragen. Het model is ,van handgeweven zijde en heeft een lange sleep. Het model is klassiek en eenvoudig en van generlei garnituur of borduursel voorzien. Over de japon draagt de Koningin, van de rechterschouder naar de linkerheup overgaande het goud oranje, blauw gestreepte lint van de Militaire Willemsorde. Een breed collier van, diamanten en robijinen, welke laatste om de hals worden gedragen, daarvan afhangend een schitte rend pendant van dezelfde edelstenen. De linkerarm zal door een armband van wederom robijnen en diamanten worden gesierd, welke bijzonder imposant zal afsteken tegen de saffier-blauwe handschoenen die over de mouwen van de japon heenschuiven. Waar Koningin Wilhelmina in 1898 een hoog diadeem droeg, zal Koningn Juliana het haar gedekt hebben met een edelstenen kapje. Deze hoofdtooi is speciaal ontworpen. Vier kleine diamanten sterren omringen het kapje, dat bekroond is met een soortgelijke veel grotere ster. Er tussen zijn robij nen en paarlen gegroepeerd, en wel op de plaatsen, waar de snaren, waaruit het kapje Is vervaardigd, elkander kruisen. Deze tooi rust. met een randje van paarlen op het hoofd. Het staatsiegewaad van Koningin Juliana is evenals twee andere japonnen ontworpen en persoonlijk uitgevoerd door de heer Erwin Dolder, een jeugdige Zwitser, die reeds geruime tijd door zijn smaak en stijl is opgevallen. Prinses Beatrix en Prinses Irene zullen op 6 September blauwe tullen jurkjes dragen, Prinses Margriet en Prinses Marijke (de laatste twee zullen niet in de kerk aanwezig zijn) hebben hetzelfde model in het rose. In het haar dragen de Prinsesjes bloemenkransjes. Deze jurkjes zijn door de firma De Bonneterie vervaardigd. Terwijl in ons land steden en dorpen zich baden in feestvreug de, terwijl bijna geen enkele Ne derlander zich voor andere din gen interesseert, dan voor het vijftig jarig jubileum van onze geliefde Vorstin, voor Haar aftre den en voor de -bestijging van de Troon door Koningin Juliana, ko men er van over onze Oostelijke grenzen gunst:ger geluiden, dan men in lange.tijd heeft kunnen beluisteren. Het heeft er alle schijn van, dat het gezonde verstand uiteindelijk zal zegevieren. Want na de zeer lange en moeizame besprekingen te Moskou tussen Stalin en Mo- lotov aan de ene en de afgezan ten der drie Westelijke mogend heden aan de andere zijde, zij deze week voor het eerst na lan ge tijd de vier militaire gouver neurs van de bezette zones in Duitsland te Berlijn weer bijeen geweest. Dit mag men in ieder geval opvatten als een bewijs, dat men te Moskou in principe over de (belangrijkste vraagstukker tot overeenstemming is gekomen en men het thans aan de gouver neurs overlaat de practische vra gen te bezien en nader uit te werken. Men kan de verschillen, die er tussen Rusland en de Westelijken bestaan, in een vijftal verdelen De Russen zijn zeer verstoord over een tweetal Westelijke maat regelen, namelijk de invoering van de Westelijke Duitse Mark als betaalmiddel in Berlijn en d oprichting van een West-Duitse staat, die de Engelse, Amerikaan se en Franse zóne omvat. Zij heb ben toen, zoals men weet, als te genmaatregel de Westelijke toe gangswegen naar Berlijn geblok keerd en verkondigden met luide: stem, dat de drie genoemde mo gendheden door een dergelijk op treden hun rechten als bezette van een deel der voormalige Duit se hoofdstad' hadden verspeeld. Deze blokkade is dus het derde geschilpunt, want begrijpelijker wijze kwam men aan de eis o Berlijn te ontruimen in Londen, Washington en Parijs niet tege moet. Als tegenmaatregel is toen de handel tussen West- en Oo. Duitsland per spoor door de Wes telijken stopgezet. Een maatre gel, die de Russen weer veel last bezorgt, aangezien hun zone heel wat grondstoffen betrok uit 1 rijke Ruhrgebied. Als laatste geschilpunt bestaat dan nog de kwestie van de be sprekingen over het gehele Duit se vraagstuk. Deze zijn indertijd vastgelopen en wel voornamelijk door de onverzettelijke Russische' houding ten aanzien Van somrn ge punten, met name de herstel betalingen. Zo ziet men, dat het ene het gevolg is geweest van het andere en aanvankelijk leek het er veel op, dat een vergelijk niet meer mogelijk was, doordat geen der beide partijen een haarbreed wen ste toe te geven. Eerst de blok kade opheffen en dan willen w,j praten, zeiden de Westelijken, waartegenover Rusland stelde dat eerst de Westelijke Mark in getrokken moest worden. Tenslotte schijnt een onderhoud Lussen de drie afgevaardigden en Stalin persoonlijk verhelderend gewerkt te hebben en is ten aan zien van de Markenkwestie over eenstemming bereikt. De Weste lijke democratieën zijn bereid de Russische Oostmark te aanvaar den mits circulatie en uitgifte te Berlijn onder toezicht komt van de vier mogendheden. De gouverneurs zijn thans be zig een en ander uit te werken. Indien ook zij tot een accoord ko men, dan zullen de blokkade var, Russische en handelsbelemmerin gen van Westelijke kant wel op geheven worden. Drie van de urgentste vraag- stukken zijn dan opgelost, maar leraar twee, in feite nog veel belang rijker blijven bestaan. De oprichting van een West- Duitse staat, die inmiddels op September haar beslag kreeg, opent vele nieuwe mogelijkheden maar levert tevens een zeer ern 3tig twistpunt top met Rusland Voor West-Europa kan deze n'eu we staat van grote bateken' worden. Indien namelijk es nauwere aaneensluiting tussen verschillende West-Europese sta ten in de toekomst doorgevoe: zou worden, dan kan West-Duits- land in het nieuwe geheel uitste kend worden opgenomen. De rijke delfstoffen kunnen er In verband meri de inhul digingsfeesten ter gelegen heid van de troonsbestijging van H. M. Koningin Juliana zal ons blad Maandag a.s. niet verschijnen. dan toe bijdragen, dat ook in dit deel van de wereld een nieuwe welvaart opbloeit. En dat die aan eensluiting hoogst noodzakelijk is, ja zelfs onontbeerlijk voor het verdere voortbestaan, dringt ge lukkig langzaam maar zeker door tot het besef der verschillende volkeren. Het is alleen jammer, dat de staatsmannen in de be trokken landen nog niet genoeg durf hebben om door te zetten. Tegenover het economisch zo machtige Amerika en het gewel dige Rusland, kan in West-Euro pa iets opgebouwd worden, dat als gelijkwaardige partner deze twee tegemoet kan treden. Hier voor is echter nodig, dat onder linge verschilpunten, die in de grond van de zaak onbelangrijk zij.n, vergeten worden en dat men zich allen inzet voor het veel gro tere doel. De vorming van d' West-Duitse staat is alweer een stapje in de goede richting. Dat het Oostelijk deel niet rpeedoet ligt geheel aan de houding van Rusland. Want juist dit land ziet met tegenzin de eenwording van West-Europa tegemoet. Liever heeft het de onderlinge verdeeld heid, want des te gemakkelijker kunnen dan de afzonderlijke delen ten prooi vallen aan het Russische en communistische machtsstreven. Voor besprekingen tussen de grote Vier over het gehele Duitse vraagstuk zal de vorming van deze nieuwe staat dan ook zeker een voornaam struikelblok blijken te zijn. Maar niet alleen het Berlijnse nieuws is deze week gunstiger. Ook het feit, dat een handels overeenkomst tussen ons land en de Britse en Amerikaanse zóne tot stand kwam, mag juist voor ons land verheugend genoemd worden. Hierdoor is een afzet markt gevonden voor die produc ten, waarvan wij een overschot hebben, zoals onze groenten en ons aardappelmeel. De invoer van zeer waaardevolle grondstoffen kan onze wederopbouw belang rijk stimuleren. Zo was er naast eigen feest vreugde, ook voor ons volk op het wereldfront een lichtpunt. De voormalige President van de Tsjecho-Slowaakse republiek Eduard Benes, is overleden Benes stierf om achttien uur vijftien plaatselijke tijd in zffn landhuis te Sezimovo Usti. Zodra het doódsbericht de Pre sident der Republiek, Klement Gottwald, bereikte, riep deze het kabinet in speciale zitting bijeen. De regering zal vermoedelijk be slissen, dat er een staatsbegra fenis te Praag zal plaats hebben. President Gottwald en de leden der regering hebben condoleantie- telegrammen aan mevrouw Benes en aan de familieleden gezor.den. Naar Reuter verneemt, zal de begrafenis zelf buiten Praag plaats hebben; Benes heeft enige tijd geleden de wens tot uitdruk king gebracht, dat hij naast zijn leraar en voorganger Thomas Masaryk in het dorpje Lany bij gezet wil worden. Mevrouw Ber.es, Vojta Benes (Eduards broer) en enige andere naaste familieleden waren aan he-t sterfbed. Met ingang van.4 September 1948 mag gedenicotiniseerde ta bak, d.i. kerftabak, waaraan de nicotine 'geheel of bijna geheel is onttrokken, bonvrij worden ver kocht. Op de verpakking moet vermeld staan „gedenicotiniseer- de tabak; bonvrij". Een delegatie van 10 personen, be stuursleden van het Comité Nationaal Huldeblijk, heeft Donderdagochtend Koningin Wilhelmi na op het Paleis op de Dam een geohlli- grafeerde oorkonde overhandigd, waarin vorm en doel van het huldeblijk zijn omschreven. De delegatie voor het Paleis, waar ae pergola aan het ver rijzen Is. In het mid den mej. A. C. Schippers van de U. V. V. met links bur gemeester Visser van Den Haag en burgemeester Oud van Rotterdam en rechts burgemeester d'Ailly van Amstc' - dam, voorzitter van het Comité. ;Xi.:

Krantenbank Zeeland

de Vrije Zeeuw | 1948 | | pagina 1