De a.s. inhuldigingsplechtigheid! Debat over de Regeringsverklaring Kerknieuws Destadonderdegrond UIT DE VOLKSVERTEGENWOORDIGING Ncgmaals Hitleren EvaBraun Rumoer om de ijzerbedevaart Iia aansluiting aan hetgeen reeds gemeM is over het ceremo nieel ter gelegenheid van de in huldiging van H. M. Koningin Juliana kunnen thans de volgende bijzonderheden worden medege- 'deeld over het gebeuren op de morgen van de 6e September. Om 8 uur zullen 101 kanon schoten, afgevuurd door onze oor logsschepen die dan op het IJ ge meerd liggen, de luidende kerk klokken en het spel van het caril lon op de toren van het Paleis aankondigen, dat de dag der in huldiging is aangebroken. Tegen l'O uur zullen de leden van de beide Kamers der Staten- Generaal zich desgewenst naar het Paleis op de Dam begeven om vandaar te "voet in cortège naar de Nieuwe Kerk te gaan. Kort daarna, tussen 10 en 10.30 uur, volgen langs dezelfde weg de groep van leden van de Raad van Staté de groep-delegaties van overzeese gebiedsdelen en de groep Ministers. Tenslotte wor den tegen 11 uur de Moeder van de nieuwe Vorstin met de oudste twee Prinsesjes en Prinses Arm gard verwacht. Intussen is in het kerkgebouw na voorlezing van het Kon. Beluit waarin de volksvertegenwoordiging is bijeen geroepen tot een openbare en ver enigde vergadering de commissie benoemd welke Hare Majesteit aan de deur der kerk zal ontvan gen en Haar naar de troon zal geleiden. Om 11 uur zullen 35 saluutscho ten van de vloot aankondigen, dat 't grote moment is aangebroken. De klokken zullen beieren wan neer de Vorstelijke stoet het Pa leis verlaat en als de Koningin naar buiten treedt en onder de traditionele met visaersnetten overdekte pergola naar de kerk gaat, zal het muziekcorps van de erewacht der studentencorpora welke voor het Pale,is staat opge steld een couplet van het Wilhel mus spelen, terwijl door de ere wacht de voorgeschreven eerbe wijzen worden gebracht. In de kerk. Wanneer de Vorstin het kerk gebouw betreedt preludeert bet orgel het Wilhelmus. De commis sie van ontvangst begeleidt Ko ningin Juliana en Prins Bern- hard naar het troonplatform en terwijl de Vorstin en Haar Ge maal hun plaatsen innemen en 't gevolg zich achter en aan weers zijden van hen schaart, wordt ons Volkslied overgenomen door het Amsterdamse toonkunstkoor dat zich onder leiding van Eduard van Beinum in de koorruimte zal heb ben opgesteld. Drie coupletten van het Wilhelmus zullen door Toonkunst (dus zonder medezang van de andere genodigden) ten gehore worden gebracht. Hare Majesteit, gezeten zijnde, spreekt een korte rede uit en ver heft Zich vervolgens van Haar zetel om de eed op de Grondwet af te leggen: „Ik zweer aan het Nederlandse volk, dat ik de Grondwet steeds zal onderhouden en handhaven. Ik zweer dat ik de onafhankelijkheid en het grondge bied van de staat met al mijn ver mogen zal verdedigen en bewa ren; dat ik de algemene en bij zondere vrijheid en de-rechten van al mijne onderdanen zal bescher men, en tot in standhouding van de algemene en bijzondere wel vaart alle middelen zal aanwen den welke de wetten te mijner beschikking stellen, zoals een goed Koning schuldig is te doen. Zo waarlijk helpte Mij God Al machtig." De eedsaflegging wordt door de aanwezigen staande aange hoord. Nadat de Koningin Hare zetel weer heeft ingenomen en een ieder dit voorbeeld heeft gevolgd, houdt de voorzitter van de Sta- ten-Generaal, staande voor de troon, 'n korte toespraak, waarna tri de volgende plechtige verkla ring aflegt, die vervolgens door hem en elk der leden, hoofd voor hoofd, beëedigd of bevestigd wo^dt „Wij ontvangen en huldigen, in naam van het Nederlandse volk en krachtens de Grondwet, u als Koningin; wij zweren (beloven), dat wij uwe onschendbaarheid en de rechten uwer kroon zullen handhaven, wij zweren (beloven) alles te zullen doen wat, goede en ietrouwe iStaten-Generaal schul dig zijn te doen. Zo waarlijk lielpe ons God Almachtig" („Dat beloven wij"). Na de woorden van de voorzit ter leest de griffier der Eerste Kamer de namen der leden van beide Kamers af, naar de volgor de van de' presentielijst. Eén voor één spreken de leden staande voor '-un stoel de woorden: „Zo waar lijk helpe mij God Almachtig" of „dat beloof ik". Wanneer allen de eed of belofte afgelegd hebben, verkondigt de udste koning van wapenen, ichts van de troon, de scepter waaiend, met krachtige st,em: „Hare Majesteit Koningin Juliana in ingehuldigd", driemaal gevolgd cioor een „Leve de Koningin". De herauten van wapenen be geven zich met hun trompetters buiten het kerkgebouw, de trom petters openen de ban, waarna de oudste heraut van wapenen uit roept: „Hare Majesteit "Koningin Juliana is ingehuldigd", gevolgd door een driewerf „Leve de Ko ningin". Vervolgens wordt de ban geslo ten. Het zal dan omstreeks half één in de middag zijn. De stoet wordt weer gevormd en de herau ten van wapenen nemen bun plaats aan het hoofd daarvan in. Uitgeleide gedaan door dezelfde commissie verlaten Koningin en Prins in deze stoet de kerk ter wijl het Toonkunstkoor 'Gez. 184 De Heer is mijn herder" inzet. De erewacht op de Dam bewijst opnieuw de eerbewijzen en nog maals klinkt buiten een couplet van het Wilhelmus. Ten Paleize teruggekeerd be geven zich de herauten van wape nen met hun trompetters naar het balcon om met trompetgeschal de komst van H. M. aan te kondigen. En wanneer dan Koningin Juliana en Berhard Prins der Nederlan den het balcon betreden zullen hebben, laten wij gaarne aan de fantasie van de lezer over hoe de menigte op reageren. de Dam daarop zal De beer Schouten verklaart, dat overleg met de delegatie der republiek ongehoord is, zolang niet allen zijn vrijgelaten, die in de republiek nog worden vastge houden. Hij vraagt aandacht voor de positie der Indische Nederlanders. Voorts zou hij inlichtingen wen sen over de stand van zaken met betrekking tot bet communistisch gevaar in Indië en over hetgeen ia en wordt gedaan ter afwending van dit gevaair. De heer Schouten dringt aan op inlichtingen over de militaire situatie in Indië, voorts vraagt hij een overzicht van de kosten voor Indië en voor Nederland verbonden aan de voortzetting van het beleid, dat tot nu toe ge voerd Is. Spr. verzet zich tegen de qua- lificatie „onverzoenlijk" van de houding der A.-R., opmerkend, dat het haar gaat om fundamen tele beginselen. De heer Schouten bepleit de noodzakelijkheid van reconstruc tie van de volksgeest. De heer Wagenaar (CPN) be gint zijn rede met het maken van enige opmerkingen over de uit slag der verkiezingen. Hij be toogt, dat deze verkiezingen niet op democratische wijze zijn ge houden.. De verkiezingen hebben onder druk der Amerikaanse overheer sing gestaan, zo betoogt de heer Wagenaar verder o.m. De keus van de heer Drees als Minister-President is naar spre kers oordeel gedaan om de ver slechteringen voor het werkende volk aannemelijk te maken. Ingaande op de regerfngsver- klar-i.fi geeft spr. te kennen, dat er geen sprake van is, dat een constructieve loon- en prijspoli tiek is gevoerd. De politiek van het huidige ka binet gaat in tegen de belangen van het Nederlandse volk. omdat ze gedicteerd wordt door Ameri ka, zo betoogt de heer Wagenaar. De heer De Groot (CPN) be spreekt vervolgens enige punten der regeringsverklaring ten aan zien van het Indonesische Deleid. Hij zegt o.m dat ook van Ne derlandse zijde schendingen van de Renville-overeenkomst zijn voorgekomen. De heer De Groot vraagt aan dacht voor 't feit, dat de Repu bliek Indonesië vandaag drie jaar bestaat, hoewel alles is onderno men deze Republiek te onder mijnen. In de vergadering der Tweede Kamer is gisterenmiddag de be raadslaging over de Regeringsver klaring betreffende het te volgen regeringsbeleid, afgelegd in de vergadering der Kamer van 12 Augustus 1.1., voortgezet. De heer Schouten (A.-R.) de kabinetsformatie - besprekend ver klaart de stelling verdedigbaar te achten, dat het kabinet had kun nen aanblijven. De R. K. hebben naar sprekers menig welbewust gestreefd naar 'n andere constellatie dan in 1946 was gecreëerd. De R K. hebben thans anders gehandeld 3am in 1946, al stond dezelfde gedragslijn voor ogen. Het standpunt van de Partij van de Arbeid was naar sprekers inzicht in 1946 fout en daarom reeds in 1948 niet accep tabel. Deze partij zat en zit nog te hoog te paard. Zij is zeer een zijdig. te eenzijdig in haar beoor deling zowel van haal- betekenis als van haar kracht. Hoe groot de waardering voor de persoon van de heer Drees is, onjuist acht spr. het, dat deze, een sociaal-democraat, belast is met de leiding van het kabinet. Dat past niet op de verhoudingen in ons land en het past ook niet op het typische karakter van ons volk als geheel genomen. De vervanging van de heer Fiè- vez door de heer Schokking roept vragen op. Het ontreden van de lieer Van Sehaik vraagt nadere aanduiding van taak en plaats aanwijzing. De aanduiding van het kabinet als program-ministe rie bevredigt spr. niets, Hij keert zich niet tegen een parlementair kabinet. De methode van Dr. Beel hij de eerste poging "tot formatie toege past ontmoet hij spr. bedenkin gen. De inhoud van de regeringsver klaring heeft de heer Schouten teleurgesteld. O.m. vraagt hij wat in Chateau c'Ardennes is overeengekomen het wordt z.i. hoog tijd, dat de Kamer daaromtrent wordt inge licht en zo rijzen er naar zijn oor deel meer vragen. Wat de regeringsverklaring nopens het beleid ten aanzien van Indië bevat heeft spr. ernstig teleurgesteld, het Indië-beleid van het vorige kabinet zal worden voortgezet. Er is reden tot verwondering over de feiten, dat de heer Stikker heeft zitting genomen en dat de heer Oud hem dit heeft aanbe volen. Roman door CHARLES FOWLEY Vrij vertaald en bewerkt door Mr. W. d'OBÉRON 9 (Nadruk verboden.) Bermond kreeg ook een souve nir evenals alle andere passa giers. Hij las de gepenseelde regels' een- banaal compliment, gevolgd door overdreven vleie- rrien. Daaronder stond het adree van Tao ,in Kowa. Jacques wilde juist de kaart in zijn zak laten Lnden toen Wilkinson hem vroeg: "Als'u niet hijzonder op dat ge klad gesteld bent, mijnheer, wilt u het dan misschien aan mij ai- staan? Ik heb een verzameling yan handschriften in alle talen. Jacques haastte zich aan het v^~ zoek van de jongeman te voldoen, zonder naar het einde van zijn vraav te luisteren. Daarna ver wilderde hij zich en dacht,: „Die Wilkinson weet zeker nog mets van wat er gisteren is voorgeval len. anders had hij mij zeker niet aangesproken!" Vervolgens moest Jacques weer terugdenken aan de onverstoor bare Tao. „De zonen van het Hemelse Rijk zijn meesters in het verbergen van hun gevoelens. Wie zou kunnen denken, dat Tao zien djn cnrusrige nacht nog' herin nert?" Veel tijd had Jacques met voor zijn overpeinzingen, want zij na derden de plaats van bestemming reeds. In de mist passeerde de Franche-Comté de silhouetten van schepen uit alle landen. On telbaar waren de zeemeeuwen, die om de boot heen vlogen. Ver volgens kwam er een loods aan hoorn, een elegant gekleed iieer, die de indruk maakte van een ceremoniemeester. De sirenen loeiden nu op angstwekkende wij ze. Spoedig daarna bleef het schip stilliggen. Een kleine stoomboot, met een grote ster- ren-strepenvlag, kwan naast de Franche-Comité liggen. Alle pas sagiers werden naar de salon ge stuurd en moesten één voor één door de dokter onderzocht wor den. Daarna kwamen eok de dou ane-beambten aan boord en ten slotte nog de inspecteur van po litie van Kowa. Deze begon met Hij vraagt volledige zelfstan digheid van Indonesië. De heer Zandt (S. G.) spreekt zijn teleurstelling uit over het feit, dat nog steeds duizenden in Re publikeinse kampen worden ge vangen gehouden. Overigens ver klaart hij zich te kunnen aanslui ten bij degenen, die ais hun me ning te kennen gaven, dat de re gering de deksel niet al te ver van de ketel opheft. O-m. wijst hij op de noodzake lijkheid van woningbouw en op het verschaffen van meer vrijheid in eigen bedrijf. Voorts vraagt hij de aandacht voor de belangen van landbouw en middenstand en voor goederen-vervoerders en bin nenschippers. De Minister-President de heer Drees merkt op, dat zijn taak verlicht is door het feit, dat in dit debat der fracties onderling over de formatie hebben gespro ken. Hij verklaart de functie niet verzocht of begeerd te hebben. De formateur heeft hij drin gend verzocht het Minister-Presi dentschap zelf op zich te nemen, doch de omstandigheden waren zó, dat spr. de functie aanvaard heeft. Over persoonswisselingen waar over in het debat gesproken is, zal spr. weinig zeggen. Niet terug keren van Ministers sluit waarde ring niet uit. Overwogen is „Verkeer en Wa- j terstaat" -op te heffen en de hei de takken "elders onder te bren gen. Nadere overweging heeft daarvan doen afzien; het leek ge wenst een Minister van Verkeer en Waterstaat te doen optreden. Het Kabinet is van mening, dat een behoefte is aan één Minister van Landsverdediging. Wat de aard van het kabinet aangaat herinnert spr. eraan, dat het een program-ministerie is ge noemd. Het program is door het kabinet aanvaard en hangt wel samen met het program, dat de heer Beel bij zijn pogingen tot formatie aan de vier fracties heeft voorgelegd. Het is niet een program, wdbraan de fracties ge- honden zouden zijn. De materiële oorlogsschade acht de Regering een belangrijke zaak en zij stelt parlementaire afwikkeling van het aanhangige ontwerp op prijs. De landbouw- kwesties heibben de volle aan dacht der Regering. Hetzelfde geldt voor middenstand, binnen scheepvaart en andere categoriën die hier ter sprake zijn gekomen. In verband met de gezondheids zorg deelt spr. mede, dat o.a. in voorbereiding is een wetsontwerp tot organisatie van de gezond heidszorg, waarbij samenwerking tussen Overheid en particuliere organisaties tot stand wordt ge bracht. Verscheidenen der vraag stukken, welke overigens ter sprake zijn gebracht, hebben blij kens sprekers mededeling de aan dacht van het kabinet Hij con stateert overigens, dat de wen sen der verschillende departemen ten hoog uitgaan hoven wat prac- tisoh te verwezenlijken is. Drie leden van een Duitse zui veringsrechtbank zullen 15 Sep tember te Muenchen bijeenkomen om uit te maken of Adolf Hitler en Eva Braun al dan niet in de bunker van de Berlijnse kansela rij in April 1945 het leven lieten, aldus meldt Radio Muenchen. Enkele getuigen zullen gehoord en Hitler's testament onderzocht worden. Als het Hof tot een be slissing is gekomen zal begonnen worden met de „zuivering" van Hitler en Eva Braun, wie beide grove uitbuiting van de omstan digheden ten laste zal worden gelegd. De openbare aanklager verklaarde, dat indien Hitier en Eva Braun niet dood verklaard werden, hij de maximumstraf tien jaar internering zou eisen. De Beierse advocaat Dr. Wisch- nitter heeft medegedeeld de ver dediging op zich te zullen nemen. te verklaren, dat iedere valse aan gifte gestraft kon worden met een boete van 100 tot 500 dollar, of een maand of vijf gevangenis straf. Ieder moest toen zijn handtekening in een hoek zetten en de plaats vermelden, waar hij verblijf zou houden. Jacques voel de zich, na zijn uitdaging aan Charlie Stone, verplicht om hotel Nestoria als zijn verblijfplaats op ts o-even Al deze formaliteiten en nog vele andere, geschiedden nogal snel voor de meeste passa giers, maar zij waren zeer lang voor Tao. Charlie Stone, die een vermoe den had, dat er in de bagage van de Chinees iets verdachts was, had zijn verdenking ook aan de inspecteur medegedeeld. Pfz.e ondervroeg Tao over allerlei klei nigheden. Tao antwoordde op een ontwijkende manier, wat zijn gewoonte was in moeilijke ge vallen en deed alsof hij de in specteur niet goed begreep. Daar- oü beval de inspecteur, dat al zijn bagage onmiddellijk onderzocht moest worden. - Op dat critiek-e ogenblik kon de Chinees zijn gelaatstrekken niet meer in bedwang houden en maakte een lelijke grimas. De ZENDBRIEF DER LAMJiMTII CONFERENTIE. Naar aanleiding van de Lam- beth-conferentie is er een zend brief gepubliceerd, waarin de Anglikaanse bisschoppen die we reld oproepen voor een strijd tegen het communisme. Deze zendbrief zegt onder meer, dat het communisme in velen, diie het niet met het communistische athejïsme eens zijn, tcrch een weer klank heeft gewekt. Voor velen namelijk, aldus de zendbrief, schijnt het communisme de be lichaming te zijn van een bezorgd heid voor de verdrukten en ver trapten, welke voorzover onver mengd, een glorie van de kerk uitmaakt. Een beroep wordt gedaan op alle naties om atomische krachten nooit .anders te gebruiken dan voor vredelievende doeleinden, en te trachten de oorzaken van de oorlog te verwijderen De conferentie hechtte haar goedkeuring aan een voorstel tot het houden van een Pan-Angli- kaans congres, vermoedelijk in de Verenigde Staten in 1953 en een grotere kerkelijke conferentie waaraan ook bisschoppen deel zouden nemen, die tuiten de ge- gemeenschap waren. Een commissie in de conferen tie bleek geen hoop te hebben op een samenwerking met de Rooms- Kathoiieke kerk. De enige metho de die Rome zou accepteren, zou onderwerping zijn aan het Vati- caan. Het zou niet waarschijn lijk zijn dat deze eis werd ver zacht. Palestina zou onder inter nationale controle moeten staan, met toegang tot de heilige plaat sen. De besluiten van -Lambeth, worden slechts van kracht, indien de synodes der kerkprovincies ze goedkeuren. Van de correspondent van het A.N.P. Zondag a.s. zal de 21ste bede vaart naar de IJzer gehouden worden, een voortzetting dus van de traditie, van vóór de oorlog. Maar dit is de eerste bedevaart na de bevrijding, en dat is aan leiding genoeg voor een felle woordenwisseling in de Belgische pers over de vraag, of deze bede vaart oinbaar of onoirbaar is, of zij „Vlaamse plicht" is of „gis anti-nationaal" moet worden ver- bodefl. De bedevaarten naar de IJzer zijn in de eerste plaats zuiver Vlaams; in de tweede plaats zijn zij, na de eerste paar jaar zuiver Katholiek geworden, hetgeen ook blijkt uit haar devies, dat gebei teld was in de in 1946 opgebla zen IJzertoren „Alles voor Vlaanderen, Vlaan deren voor Kristus". De Vlaamse socialisten nemen er dan ook niet aan deel. Beide criteria zijn in de loop der jaren oorzaak van veel weder zijdse agitatie geweest, maar thans lijkt het, dat, hoe gecom pliceerd dergelijke vraagstukken in België ook altijd zijn, 3e tegen stelling rechts—links op de voor grond staat. De regering heeft vergunning voor de bedevaart verleend, na dat haar zekere waarborgen wa ren gegeven en zij inzage had ge had van de redevoeringen, die te Diksmuide gehouden zullen wor den. Doch een „comité van actie en waakzaamheid" dat verklaart te spreken uit naam van oudstrij ders en ex-politieke gevangenen, heeft bij de regering fel gepro testeerd, de bedevaart beschreven als een herleving van het „inci- visme" (pro-Duitse houding tij dens de bezetting) en derhalve als anti-nationale demonstratie, en een verbod geëist. De regering is daarop niet in gegaan; zij kon dat ook moeilijk doen, en zij beperkte zich tot de verzekering, dat zij de gebeurte nissen te Diksmuide nauwlettend zou gadeslaan. deksels werden nu van alle kis ten gehaald, alles werd terdege onderzocht en ten slotte vond men op de bodem van verscheide ne kisten revolvers, die onder de bijbels verborgen lagen en ge weren onder de paraplu's. Daar de Ohinezen geen wapens in Ko- wa of elders konden kopen, had- den zij Tao naar Europa gezon den om daar een flinke voorraad op te doen. Alles werd gecon- fisceerd en de toeschouwers ston den sprakeloos van verbazing. Tao protesteerde nog en tracht te enige onbegrijpelijke uitleggin- i gen te geven, doch niets hielp en spoedig herkreeg zijn gelaat de raadselachtige glimglach weer,- i toen hij zag dat de inspecteur on verbiddelijk was. Opnieuw had Tao zijn prestige verloren! „Als het mogelijk is, dat hij er door zijn listigheid zonder gevan genisstraf afkamt," dacht Ber mond, „dan zal de verschrikkelij ke boete de arme drommel ruïne- ren. Hoe kokend van woede moet hij innerlijk zijn en welke vreselijke wraak zal van dat alles het ge volg zijn?" Jacques ging terug naar de brug De zon brak door de mist heen.' Een zachte bries joeg de ochtendnevel uiteen en weldra kon Bermond, onder een schitte rend blauwe hemel, de geweldige baai van Kowa, de mooiste en grootste der wereld, bewonderen. Boven de kaden, hoog boven de eporme dokken verheven ver scheen eerst een grijze massa, die langzapierhand duidelijker werd en uit wolkenkrabbers be stond. Reusachtig groot en voor zien van ontelbare vensters, maalktem deze gebouwen op Jac ques de indruk, dat zij tot aan de hemel reikten. Verderop, voorbij een heuvel, lagen villa's en kleine huisjes zó prachtig in het groen verscholen, dat het wel 'n droom- stad geleek. Doch deze vluchti ge en betoverende aanblik, was hem slechts zeer kort gegund. Reeds gleed de stoomboot weer vooruit en kwam, door bekwame handen bestuurd, rustig laags de kade te liggen. Er volgde een verschrikkelijk gedrang naar de loopbrug; onder de gewelven van de enorme hal was het geraas oorverdovend. (Wordt vervolgd.

Krantenbank Zeeland

de Vrije Zeeuw | 1948 | | pagina 2