föï&Uó ff Dansante Hiep, hiep, hiep, hoera!!! 'Straat MAANDAG 6 APRIL. mo SÏ korting J en ^ikkelwetkl oramaakül TIMMERMAN Stoomvaart. FEUILLETON /HtENDSCHAM o1 Idag van 3 tot 6 J trée vrij. nd van 8 tot 12 ABONNEMENTS PRIJS I voor Vlissjngen en gemeenten op_ Wal- rl]. Bailefmeesfetl V r 0„ f 2.20 per drie maanden. Franco K hét geheele rijk: ƒ2.50. Week-abon- réten 17 cent> a!!es bÖ vooruitbetaling. Afzonde'rliike nummers 5 cent. ADVERTENTIE-PRIJS 4 regels: ƒ1.10 voor iedere ,1 meer 26 cent; bij abonnement spe lt prijzen. Reclames 52 cent per regel nine Advertenties betreffende Huur en Siur Koop en Verkoop, Dienstaanbie- én Dienstaanvragen, enz., prijs, bij Emufteteling van 1—5 regels ƒ0.75, elke .ui mper 15 cent. familieberichten van 1—6 regels: ƒ1.70, jne regel meer 26 cent. de mijter. Gemeentebestuur ons prima *^g| niet het laagate, kwaliteit bovenaan. >JGWERDB r 1 Telef. STPAPÏER STRANDEN goedkoops prijzen.l va Vei-önar, Kuap en totM) I In^ca eu Dtousia&nfrs jta, nt I rultbet&Ung, vac Ike regel m&c* ï5 cent OTORRIJWIEL gen aantiemeliik bod. ankertstraat 20. TE HUUR lei een ruime BOVEA net vrijen opgang, gtle- Zeevaartschool en rajJ en voorzien, onder No. 3350, bureau] ant". tegen 1 Mei een net MEISJE, 17 jaar, kunnende koj -S uur. onder No. 225, bure2i| rant". die gisterenmiddag o ir in het postkantoor gi 4 bankbiljetten van li aapt, wordt in zijn eigenl zocht deze in couvert™ :orgen onder No. 30, b Courant". TE KOOP als nieuw COMPLEET .DSTEL. ureau „Vliss. Courant'. ~M3 Middelb. - Rotierd» hengelegen plaatsen. PASSAOir" EN VEE. v, mini v. m 7 ffl. IIU. 8 VAN DEREN April 6 7 10 11 D rmatien i: N.V. - .b. Erven 8 9 PL-Plolstur - ieder 60 cent p-p™8- aar bij it JAMIN). 1) cant. MUSEUM. Rure en Weth- van Vlissingen brengen aleémeene kenms, dat het Museum aan I Bellamy park alhier is gereorganiseerd ,.anaf Dinsdag 7 April a.s. des voor- Eiddags 10 uur wederom voor het publiek fvteinSme"April 1925 Burg. en Weth. voornoemd, VAN WOELDEREN. De Secretaris, F. BISSCHOP. binnenland „1.0. BOEKHOUDEN] svolle priv. en clubies^ ng voor alle boekhoudt oeken vrij 1 L ngeviele 207, Atiddelóurg-I TE KOOP EREN- en DAMESFIE1 UBELEN, één-persoonsl TAFELS, STOELEN ei Adres: bur. „Vliss. CA lil let Nederlandsch—Belgisch verdrag. Ine XXe Siècle" heeft minister van laat Van de Vijvere geïnterviewd, die lid-minister van economische zaken I Hij verklaarde zich voorstander van Nederlandsch-Belgisch verdrag en Lende bij analyseering er van. dat ■een enkele verrassing te vreezen is. Ie economische clausules van het ver ing regelen op de meest rationeele |ijze liet Schelderegime. Wat de poli- Iele gedeelten van het verdrag be- lelt, dit sancitonneert de volledige op- Ming van de opgelegde neutraliteit lan België en vormt dank zij de ratifi- latie door de groote mogendheden de iïropeesche erkenning van het nieuwe latuiit van België. 1 Van de Vijvere betreurt niet. dat het Irdrag geen enkele militaire clausule, liciaal Limburg betreftende, bevat. «(Ierland geeft ons hetgeen we kon- In hopen door te verklaren, dat het lie invasie van zijn gebied als een on- |:ldellijken casus belli beschouwt. correspondent te Brussel van de l\. R. Ct." meldt IEr is overeengekomen, dat de tekst het gisteren in Den Haag getee- le verdrag tusschen Nederland en Igiê op dit oogemblik nog niet zal lorden bekend gemaakt de primeur daarvan wil men laten aan de parle- lnilen. De tekst zal dus niet worden fïend gemaakt, voordat het verdrag jtdeponeerd is op de bureaux van de fcmers. [Paul Hijmans heeft zijn liartelijken »k uitgesproken voor de hem in Den (sag bereide ontvangst. |atslagnemuig Bezuinigingscommissie. Bij gerucht vernamen wij, dat de lainigingscommissie haar ontslag lu hebben aangevraagd. Naar aanlei- |ig hiervan hebben wij ons gewend y den voorzitter der commissie, mr. [Rink, lid der Eerste Kamer, die ons lonze vraag om inlichtingen weiwil- N te woord heeft gestaan. Zijn me- ie bekome»: Transport. I-, Q. VOS, i* B. MHOOKS.W J3 i. OOSTiBHOOTW- Jü P-gTd. ,n, maar behouden nZ wordou ze poog n millioeren gooanon O L- Bketeroogeu «Itknobbols, rnjitJJ OKIBOLVootbW» olgt on roister»1» s^ireerenenhotstuï eeu en maakt 6e VOO- kOKInOL-Strool- jren dor voeten, onder [door E. PHILLIPS OPPENHEIM. Door haar stoel een weinig te ver- ■""iven kon zij in de kamer zien. Hij M nog naast mevrouw Meltoun en nsterde afgetrokken glimlachend naar Is'gepraat, nu en dan boog hij def- voor menschen, waaraan zij hem "stelde. Hoe verschillend van an- ;ren verscheen hij hier in zijn klee- Jjw, goed en naar de .mode ge- laa«, en met zijn kalme bewegingen met die bewijzen van vermoeidheid mi" donkere oogen, die slechts nschen van de wereld kunnen na- oolsen U'i was veranderd en toch niet ver- ™rd, dacht zij. Hij was dezelfde en was er verschil. Nu zag zij mijn reet ,?r'y°n bij hem komen en de j. J"en zij wisselden, droeg het i.j van een zekere kalme harte- lü-t' 'He de waarheid toonde van L *-arlyon's woorden, dat zij „samen gewerkt hadden. untstenaar wachtte een gele- v.a', trok hem toen terzijde en l«el tp'" v.erzoe'(. Elien trok haar ir zenuwachtige spanning. K«li..!Vaar nimiten daarna kwam rHet a-.lyon alleen teruS- ■maar zelf1"11 mii"' zeide hii zaclrt' t» niet j miinentwil was Maddi- j ni„ zwegen mee te gaan. Ik gedacht, dat hij zoo'n vrou dcdeelingen kunnen als volgt worden samengevat De Bezuinigings-contmissie heeft be sloten aan H. M. de Koningin collectief ontheffing van de haar gedane op dracht te verzoeken. Zij, die met eenige aandacht haar laatste vërsiag gelezen, ,van de schrif telijke en mondelinge gedachtenwisse- ling van de Tweede Kamer met de regeering kennis genomen en de bij de Handelingen gepubliceerde vragen van Kamerleden, met de regeeringsant- woorden, .gevolgd hebben, zullen zich zeker niet verwonderen dat het ten slotte hiertoe gekomen is. De commissie is echter zoo lang mogelijk aan het werk gebleven, tot dat haar overtuigend gebleken was, dat zij, bij de tegenover haar door het kabinet aangenomen houding en ge volgde gedragslijn, niet langer met vrucht werkzaam kon blijven. Zij heeft ten slotte in December jl. nog aan de regeering ten aanzien van twee zeer gewichtige punten om op heldering gevraagd. Eerst in Maart heeft de regeering dat schrijven beant woord. De inhoud was echter zóó on bevredigend, dat de commissie ver plicht was de hoop op te geven, onder deze omstandigheden verder ten nutte van de bezuiniging aan de departe menten en daaronder ressorteerende instellingen, werkzaam te kunnen blijven. Het verzoek, om door de Koningin van haar taak ontheven te worden, was toen de voor de hand liggende conclusie. Een spoorwegklacht. Op Maandag 16 Maart jl. kwam door een treinongeluk op de lijn Nij megenDen Bosch de trein naar Zee land twee uur te laat te Roosendaal, De trein uit de richting Rotterdam, aansluitende op den Zeeuwsehen trein, was op tijd en moesten de reizigers uit dien trein dus twee uur te Roosendaal wachten. Een hunner schreef dien aangaande een klacht in het daarvoor bestemde boek en heeft thans van de directie een schrijven ontvangen,waar in aan klager leedwezen wordt be tuigd over het ondervonden ongerief en bericht wordt, dat de stationschef te Roosendaal in weder voorkomend geval door 'het inleggen van een voor trein daarin zal voorzien. Briedé aangehouden. De politie te Amsterdam" heeft Za terdagmiddag een telegram ontvangen van de centrale recherche te Dublin, dat Ph. J. Briedé. directeur van de Brusselsche bank, die uit de gevange nis te Bonn ontvluchtte en te Londen aan de justitie ontkwam doordat de voor zijn uitlevering geëischte stukken één dag te laat arriveerden, in de hoofdstad van den ierschen Vrijstaat is aangehouden. Daar men in hoogste justitieele krin gen hier te lande van oordeel is, dat de uitieveringstractateti, tusschen ons land en Groot-Brittannië en Ierland gesloten, ook van kracht zijn in het in middels tot vrijstaat geworden Ierland, zal waarschijnlijk -niets de uitlevering van Briedé in den weg staan. Scotland Yard te Londen, die de debetreffende stukken nog onder zich heeft, zal on middellijk de noodige stappen daartoe doen. wenhater was. Hij is hier, zegt hij, om aan belofte te voldoen, maar hij wenscht geen kennis aan te knoopen en weigert volstrekt aan een dame voorgesteld te worden. Wat zal ik nu doen Zal ik hem uw naam noemen Zij aarzelde. „Neen", zeide zij, „doe dat niet. Her innert ge u die weinige regels poëzie aan het eind van zijn laatsten bundel critische beschouwingen Daar komt een kleine groep denneboomen in voor op den top van een naakten heuvel, waar de wind om heen schuurt, en de maan schijnt flauw door een waas van mist, een. man en een vrouw staan bij elkaar, scherp afgeteekend tegen de lucht, ze luisteren naar het ver ver wijderd ruischen van de zee." „Ja, ik herinner het mij", zeide hij langzaam. „Wilt u hem dan zeggen -dat iemand iemand, zoo'n plaats gezien heeft, als hij daar beschrijft „Ik zal het hem vertellen", ant woordde mijnheer Carlyon. „Ik denk dat hij dan wel wil komen." Hij verliet haar weer en keerde te rug naar mijnheer Maddison. juist toen hij zoo dicht bij hem was geko men, dat zij samen'konden spreken, zag hij een lichte trilling op zijn bleek gelaat, alsof hij een bekende zag on der de menigte van menschen. Mijn heer Carlyon besloot even te wachten. Daar stonden zij, van aangezicht tot aangezicht, mijnheer Allan Beaumer- ville, de deftige edelman, die aan het aanzien "van een oude familie en den grooten rijkdom een grooten naam had toegevoegd als geleerde en dokter HEROPENING STEDELIJK MUSEUM Het is heden voor onze generate, uit historisch oogpint beschouwt, een gewichtige dag. Het Stedelijk M iseum. waarvan de heer H. O. van Grol in een serie artikelen de groote beteekenis reeds heeft uiteengezet, werd heden middag heropend. De gemeenteraad heeft de noe bge gelden toegestaan, voor een eenigsxins behoorlijke restauratie van het gebouw en de heer J. W. Peppelman v. Kampen, bewoner van „de Steenrotse" te Mid delburg, heeft gedurende eenige maan den met een niet genoeg te waardeeren bereidvaardigheid alle kostbaarheden, welke in het Museum een plaats heb ben gevonden, opnieuw gerangschikt en alle voorwerpen van een passend opschrift voorzien. Er is orde gebracht in den chaos en men krijgt thans een behoorlijk overzicht van hetgeen in het Museum aan historische voorwerpen een plaats heeft gekregen. Wanneer inen het Museum binnen komt heeft men aan de rechterzijde de zaal waarin verschillende kostbare stukken en de meest interessante schil derijen worden aangetroff'*i, teekenin- gen, tegelsteenen en oude geveisteenen en zeer kostbaar houtsnijwerk. In den gang vindt men naast ver schillende andere portretten, die van de heeren W. van der Os, den schen ker van het Museum en dat van den heer C. A. Kaibfleiseh, den directeur, die zoo onnoemelijk veel voor het Museum en voor de uitbreiding van de kunstschatten heeft gedaan. In de rechter achterzaal zijn bijeen gebracht verschillende preciosa en teekeningen op de 19e eeuw betrek king hebbend. De linker-vcorzaa! heeft veel aan historische waarde gewonnen doordat daar de portretten zijn opgehangen van de twee groote Vlissingsche figu ren uit de gouden eeuw, die van Mi chael Adriaanszoon de Ruyter en van den heer Lampsens. Een keurige collectie tegels zijn daar bijeengebracht en ook mag het een zeer groote aanwinst genoemd worden dat daar de antieke kast is geplaatst, welke tot de nalatenschap van de fa milie Hurgronje heeft behoord, welke familie oorspronkelijk uit Vlissingen afkomstig en in dienst was bij de hee ren Lampsens. In deze zaal bevindt zich ook een gevelsteen met het volgende yeeizeg- gende opschrift Al is de fame groot in 't aertse dal, soo compt Den tyt Die overloope 't al 1607. Wij behoeven over de groote betee- genis van déze belangrijke voorwerpen niet verder uit te weiden, omdat de heer Van Grol dit in zijn serie artike len reeds gedaan heeft of in zijn vol gende artikelen daarop nog nader zal terugkomen. In de achterzaal krijgt men een beeld van de rampspoeden, welke onze gemeente hebben getroffen, nl. in de eerste plaats gedurende de Fransche bezetting, de overstrooming in 1808 en het bombardement van 1809. In de bovenzaal vindt meri dc ver zameling van munten, penningen, schelpen en fossielen en alvorens deze zaal te bereiken ziet men de complete verzameling van portretten van de leden van het vorstelijk 'huis, heeren van Vlissingen, van Willem de Zwijger af, terwijl tevens daarbij nog wel ge en mijnheer Bernard Maddison, wiens naam alleen voldoende was om zijn grootheid aan te duiden. In mijnheer Allans rustigen, deftigen blik was iets verwards, alsof er iets in het gelaat van den ander was, dat hij zich slechts half herinnerde, de starende blik van mijnheer Maddison drukte veel meer uit, zelfs iets van onrust. „We moeten elkaar te voren ont moet hebben, mijnheer Maddison", zei de edelman op tuchtigen toon. „O ik herinner het mij nu, het was bij de piek van lord LathoU's landgoed, Mal- iory Grange, aan de kust. Een akelige geschiedenis was dat." „ja, wel een akelige geschiedenis", hertiaalde mijnheer Maddison. „En komt u juist van het graaf schap vroeg mijn-heer Allan. „Neen ik ben eenige maanden in het buitenland geweest", antwoordde mijnheer Maddison. „In het buitenland Mijnheer Allan scheen een weinig meer belangstel ling te krijgen. „In welk gedeelte vroeg hij beleefd. „ik ben in Spanje geweest, in het Zuiden van Frankrijk, in het Harzge- foergte en in het Zwarte Woud". „Niet in Italië vroeg mijnheer Allan. Er was even een stilte en mijnheer Allan scheen werkelijk nieuwsgierig naar het antwoord. Eindelijk werd het gegeven. „Neen, niet in Italië." Mijnheer Allan scheen werkelijk verheugd bij de gedachte, dat mijn heer Maddison zijn reizen niet tot Italië had uitgestrekt. Er was een rus noemd mogen worden de portretten van de personen, die, niet van vorste- lijken bloede, eveneens tot de heeren van Vlissingen hebben behoord. De Verschillende vitrines met hand schriften van De Ruyter, Aagje Deken, Betje Wolff en Bellamy verdienen af zonderlijke vermelding. De belangstelling van het publiek voor deze verzameling historische ob jecten was tot nog~"toe over het alge meen maar zeer gering, veel te gering zelfs. Het schijnt tot onzen nationalen karaktertrek te behooren dat men mu sea in andere plaatsen in binnen- en buitenland met de grootste belangstel ling bezichtigt, doch waf in de eigen plaats uit historisch oogpunt belang wekkends is te zien, niet der irroeite waard acht. Wij hopen dat dit nu ver anderen zal en ons Stedelijk Museum ook door stadgenooten met een be zoek zal worden vereerd. Men zal hoogst voldaan het gebouw verlaten, dat kunnen wij gerust verzekeren. De artikelen van den heer Van Grol zullen zeker in groote mate er toe bijdragen de onverschilligheid -te laten varen. Als in het volgend jaarverslag kan worden gewezen op de toenemende belangstelling der ingez'etenen voor de kunst-historische schatten, welke het Museum bevat, zal dit een groote sa- tisficatie zijn voor het bestuur van het Museum voor al de moeiten en zorgen welke er aan besteed worden om de verzameling steeds zooveel mogelijk te completeeren en daardoor in waarde te doen toenemen. Dat na de restauratie en de behoor lijke rangschikking van alle voorwer pen, 'n toenemend bezoek van vreem delingen kan worden verwacht, daar aan twijfelen wij niet. De vereeniging tot bevordering van het vreemdelin gen-verkeer zal daarvoor we! zorg dragen en ook de stoomvaart-maat schappij „Zeeland" die zoo flink en degelijk reclame maakt voor een druk vreemdelingenbezoek, zal zeker op deze attractie wel de bijzondere aan dacht vestigen. De plechtige heropening van het Mu seum had hedenmiddag plaats in te genwoordigheid van verschillende auto riteiten, o.a. den Commissaris der Ko ningin, leden van Ged. Staten, het ge heele college van Burg. en Weth. met den gemeente-secretaris, leden van den gemeenteraad, enkele leden van het be stuur en het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen, de vereenigingen voor Vreemdelingenverkeer, "„Vlissin gen Vooruit", de kunstkring „het Zui den en verschillende andere genoodig- den. Van het gebouw wapperden de drie kleur en de stedelijke vlag, terwijl van den toren, in verband met den herden kingsdag van 6 April, de vlag wapper de welke door den Oranjebond is ge schonken. als een herinnering aan de heugelijke gebeurtenis van 6 April 1572 toen Vlissingen van het Spaansche juk nerd bevrijd. De burgemeester nam het eerst het woord en zeide dat juist 6 April als heropening van het Museum was ge kozen, omdat deze datum de Vlissing sche vrijheidsdag mag genoemd wor den, zoodat dat de meest geschikte dag mag worden genoemd om dit Museum te heropenen. Aan den Commissaris der Koningin, die steeds blijkt geeft mede te leven met tige glans in zijn oogen, die van ver lichting getuigde. Ongetwijfeld had hij zijn redenen, maar zij waren een wei nig onduidelijk. „Zeg me, zult ge mij eens komen opzoeken, terwijl u in de stad zijt, mijnheer Maddison vroeg hij op een toon, die aan gastvrijheid niet deed denken. „Ik geloof het niet", aniwoordde mijnheer Maddison. „Mijn verblijf hier zal kort zijn. Ik verafschuw Londen." Mijnheer Allan lachte vriendelijk. „Het is de'eenige plaats in de we reld, die geschikt is om in te wonen", antwoordde hij. ..Mijn werk en mijn smaak vragen een kalmer leven", merkte mijnheer Maddison op. ,,U zult dan weer naar buiten gaan, vermoed ik „Dat is mijn plan", was het kalme antwoord. „Terug naar dezelfde streek „Dat kan wel." Mijnheer Allan zag onderzoekend het rustige gelaat van den ander aan. „Ik zou denken dat de omgang..." Mijnheer Maddison was blijkbaar niet gewoon zich in gezelschap te be wegen. Verscheiden der aanwezigen, die hem plotseling den vriendelijken, ouden edelman, mijnheer Allan Beau- merville, den rug zagen toekeeren en midden in een zin verlaten, zeiden dat. Mevrouw Melton, die 'het opmerkte, was geheel onthutst over het feit, dat een oud vriend zoo behandeld werd. Maar mijnheer Allan Beaumervilie nam het hem volstrekt niet kwalijk, zei iedereen. Het was zijn eigen schuld, Sedert Moe der me een paar C.R. E. S. ECONOMIE SCHOENEN kocht, waarbij on der de lederen binnen zool een onderwerk is aangebracht van Economie robber, kan ik ravotten naar harte lust, want die schoenen zijnj.bijna onverslijtbaar en bovendien houden zij'mijn voeten altijd droog. Fabr.:— C.R.E.S.Economie Schoenfabrieken Heveadorp (Geld.) eefipafye UiOedBrpcube e (Ingez. Mededeeling.) hetgeen in de provincie voorvalt, bracht de burgemeester een bijzonder woord van dank voor zijn tegenwoor digheid, waardoor de plechtigheid van de opening wordt verhoogd. Het was den burgemeester bijzonder aangenaam het bestuur van het Zeeuwsch Genootschap dank te bren gen voor het in bruikleen afstaan van verschillende preciosa, waaruit een zeer gewaardeerde samenwerking tus schen Middelburg en Vlissingen blijkt en hij hoopte dat deze bestendigd zal worden. Ook het bestuur van het Mu seum Boymans te Rotterdam werd dank gebracht voor het in bruikleen geven van het portret van Joost Ban- ckert. Een bijzonder woord van hartelijke waardeering richtte de burgemeester vervolgens tot den heer J. W.Peppel man van Kampen, bewoner van „de Steenrotse" te Middelburg, die de laat ste maanden alles gedaan heeft om het mogelijk te maken dat wij hier een gedocumenteerd en goed ingericht Mu seum krijgen. Hij weet wel dat de heer Peppelman van Kampen te bescheiden is om hiervoor dank te aanvaarden, doch spreker hoopte dat, al kan hij den heer Peppelman van Kampen geen hul deblijk aanbieden, Vlissingen zal too- nen dat het zijn belangelooze medewer king op prijs zal stellen. Voorts bracht de burgemeester dank aan mej. de Man te Middelburg, die een mooie prent van het oude stadhuis heeft geschonken en de munten heeft gerangschikt, en aan den heer P. de Bruijne, eveneens te Middelburg, voor het systematiseeren van de schelpen verzameling. Een bijzondere aanwinst is vooral ook de groote Zeeuwsche kast met het verklaarde hij. Hij had zeker een on handige opmerking gemaakt en" die kunstenaars en letterkundigen waren allen zoo gevoelig. Hij hoopte, dat mevrouw Meltoun er niet meer over zou denken en mevrouw Meltoun be loofde dit. Maar toch voelde zij en ieder, die het gezien had, met mijnheer Aiian mee en de weinigen, bij wien hij niet zoo gezien was, konden toch niet nalaten aanmerking te maken op de trotsche wijze, waarop mijnheer Maddison zijn rug aan den edelman had toegekeerd, en de hooghartigheid waarmede hij hem had veriaten. Mijnheer Carlyon, die op een gun stig oogenbilk stond te wachten, vatte Maddison bij den knoop van zijn jas en voerde bem mede in een Koek van de kamer. „Nu heb ik je eindelijk", zeide hij triomfantelijk, „mijn beste kerel, hoe kwam je er toe dien armen mijnheer Allan zoo verachtelijk te behandelen „Dat komt er niet op aan. Kom, ga mevrouw Meltoun groeten en laat ons weggaan, ik moest hier eigenlijk niet gekomen zijn." „Een oogenbiik, Maddison", sprak de ander ernstig. „Herinner je je die regels, waarin een man en een vrouw staan op een naakten heuvel bij een groep pijnboomen en kijken naar het flauwe maanlicht, dat door den mist heen spookachtige schaduwen wierp op de heuvelhelling en over de gol vende zee Een „vaarwel" noemde je het, geloof ik." „Ja, ik herinner het mij." (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Vlissingse Courant | 1925 | | pagina 1