Vrijzinnig Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen, Zeepdistributie. Ene nuttige inrichting. Wat hier tioodig is. OiWerdcdigtare ttiaaoguVres. Van bet Westelijk oorlogstooneel. No. 2743. Woensdag 17 Januari 1917. 28e Jaargang. ABONNEMENTSPRIJS: Per 8 maanden 75 cent voor binnen en buiten Ter NeuzeD. Voor België 95 cent tyj vooruitbetaling. Abonnementen worden aangenomen bij alle Boekbandelaren, Brievengaarders an den Uitgever. Telef. Interc. No 15 ADVERTENTIEPRIJS: Van 1 tot en met 5 regels 50 sent; elke regel meer 10 cent. Bij abonnement aanmerkelijk ver minderd tarief. Grootere letters naar plaatsruimte- Redactie-adres: Noordstraat 10, Ter Neuzen Deze Courant verschijnt eiken Woensdae- en Zaterdagmorgen bij den Uitgever M DE JONGE, te Ter Neuzen. De Burgemeester van TER NEUZEN noodigt de grossiers en winkeliers in zeep van Ter Neuzen uit tot het bijwonen eener vergadering op Donderdag 18 dezer des voormiddags te 10 uur op het Gemeentehuis, teneinde eene regeling vast te stellen inzake het betrek ken van zeep. De Burgemeester voornoemd, J. HUIZINGA. De laatste jaren hebben in ons land de belangstelling voor het vakonderwijs meer op den voorgrond gebracht. Het aantal vakscholen en avondcursussen is dan ook zeer toegenomen, ook in onze streek, die anders op onderwijsgebied niet ge woon is aan de spits te staan. Een aantal jaren geleden trachtte de afdee- ling Ter Neuzen van Volks-onderwijs de idee voor eene ambachtsschool in onze plaats ingang te doen vinden. Er is in de bovenzaal van het Hotel Cen traal eene tentoonstelling gehouden van tee- keningen, vervaardigd op de ambachtsschool te Middelburg. Eene vereeniging werd gesticht, waartoe een flink aantal leden toetraden. Een fonds werd gevormd. Bij autoriteiten werd aangeklopt, maar het pogen slaagde niet. Het fonds van de vereeniging was niet sterk genoeg, om met subsidie's van gemeente, pro vincie en ryk tot uitvoering te durven overgaan. Waren er in die dagen meer kapitaalkrachtige menschen lid geweest, ware meer algemeen het belang voor onze plaats gevoeld, de ambachts school zou hier staan, in onze gemeente, met hare grootste bevolking van alle plaatsen in Zeeuwsch-Vlaanderen, met hare meeste en beste verbindingen met omgelegen plaatsen. Edoch hier kwam ze niet. In Ilulst werd de zaak krachtig aangepakt en daar werd de school gesticht. Hoe jammer, hoorden wij zoo vaak, dat die school niet in Ter Neuzen staat. Bij voorkeur werd die klacht geuit door menschen, die in de dagen van de voorbe reiding andere lieten werken en zelf van verre bleven staan. Zoo hadden we dus in Zeeuwsch-Vlaanderen 2 ambachtsscholen te Oostburg en te Hulst. Reeds een jaar na het bestaan der school werd het subsidie van rijk en provincie aan de gemeente Hulst verhoogd. Het aantal leerlingen nam toe. Ier Neuzen vooral leverde een groot aandeel. Op het oogenblik bedraagt het contingent van Ter Neuzen ruim 30. De noodzakelijkheid is gebleken om de ambachtsschool in Hulst te vergrooten. Meende men vroeger, dat bij de stichting der school in Hulst voorgoed het bestaan van dergelijke inrichting in onze plaats was uit gesloten, thans is men tot eene andere mee ning gekomen. Er is Vrijdagavond eene vereeniging gesticht en een bestuur gekozen. Men wil de hand aan den ploeg slaan, om te doen gelukken, wat eertijds mislukte. En daarvoor hoopt men op den steun van vele ingezetenen. Wij wekken allen op tot de nieuwe ver eeniging toe te treden. Ter wille van de veredeling van het am bacht, ter wille van vele jongelieden en ouders, ter wille van onze plaats, die door hare ver bindingen zoo gunstig gelegen is, hopen wij van harte, dat de pogingen der vereeniging mogen slagen, In verband met wat wij over de ambachts school schreven, moet ons nog eene opmer king uit de pen. Veel, wat in Ter Neuzen behoort, omdat deze plaats door hare grootte en vooral hare ligging er als het ware op aangewezen is, bestaat bier niet. Wjj willen op één zaak wijzen. Een gerechtsgebouw is hier gesticht. Een kantonrechter is hier niet. Zou het geen tijd worden, dat deze er kwam. Zoo de hooge autoriteiten rneenen, dat één kantonrechter voor het 0. deel van Zeeuwsch- Vlaanderen voldoende is, behoort deze dan niet in Ter Neuzen We rekenen in deze zaak op voortdurende activiteit van ons gemeentebestuur. Naar aanleiding van het plan om ovei de Tweede Kamer-verkiezingen in 1917 tot een compromis te komen, heeft »De Standaard« het weer eens gehad over de onverdedigbare manoeuvres, waardoor de gevallen leden van Rechts in 1913 uit de Kamer zoudeu zijn ge worpen. Het spijt ons zoo'n uiting in een blad van de standing van het hoofdorgaan der Chris- telijk-Historischen te moeten aantreffen zoo iets moest het aan bladen van minder allooi overlaten. Wij zullen de laatste zijn om te beweren, dat er van vrijzinnige zijde in den verkiezingsstrijd nooit dingen zijn gezegd of worden gezpgd, die niet beter gezwegen waren, of nooit wapens zijn gehanteerd, die niet beter in het tuighuis waren gelaten. In dat opzicht staan de vrijzinnigen geheel gelijk met Rechts, al heeft men aan dien kant toch wel wat heel zwaar gezondigd, door steeds onze mannen als dien aars van Belial voor te stellen, van welke schoone voorstelling in 1909 o. a. niemand minder dan Roëll het slachtoffer werd. Maar daardoor haalt men ten slotte niet de meer derheid. Het ministerie-Pierson Borgesius ver loor zijne meerderheid door de vrees van de conservatieven voor sociale hervormingen en door den tweespalt tusschen de vrijzinnigen het ministerie-Kuyper viel, omdat de kracht proeven van dezen niets ontzienden staatsman de in doorsnee van gematigdheid houdende Naderlandsche natie, met groote ongerustheid bevangen had de Rechtschen kregen in 1909 hunne groote meerderheid, doordat de liberalen voor de zooveelste maal zich virtuoos getoond hadden in het afbreken van hun eigen minis terie, en omdat men van Heemskerk eene ge matigd onverschillige politiek verwachtte, die zich in hoofdzaak binDen de neutrale zóne zou bewegen; en Heemskerk verloor die meerder heid, omdat hij gedwongen werd in Kuy- periaanschen zin te regeeren, en omdat zijn ministerie, al bestond het dan ook voor het meerendeel uit zeer bekwame mannen, speci aliteit was in het in harnas jagen van de meest heterogene categorieën. Men moest dan ook maar met die legende van onverdedigbare manoeuvres uitscheiden die doen de partij, *die een woordvoerder heeft die zich daarvan bedient, meer kwaad dan goedadres aan Mr. Sybrandy. Het korte en lange van de historie is, dat Rechts hare nederlaag nooit verkroppen kan, en daarom altijd schreeuwt in zoo'n geval, dat Links valsch heeft gespeeld, terwijl men juist vau haar zou mogen verwachten, dat ze zou zeggen De Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen, de naam des Heeren zjj geloofd, lerwyl Links, als ze het verloren heeft, de zaak neemt zooals ze is, in hoop op beter tijden. Wjj vinden dat grommen over het verliezen van den politieken strjjd ten slotte geen bewjjs van goede manieren, Het doet cns altijd denken aan de bekende plaat van Verkuell, waarop men twee schaakspelers zi«t, waarvan de verliezer den winner toevoegt Denk toch niet, dat ge het spel gewonnen hebt omdat ge zoo goed spelen kuntneen, mijnaeer, ge hebt het gewonnen, omdat ik gespeeld heb als een ezel, als een stommeling. W aajop de winner dood-laconiek antwoordt Waarde vriend, ik spreek u immers niet tegen. Dat woord van dien winner is ons uit het hart gegrepen. DE OORLOG. De aigemeene toestand. President Wilson geeft den moed niet op. Nu de eerste stap gedaan is, wil hij pogen de zaak warm te houden Engelsche berichten zeggen, dat hoewel de uiterste geheimhouding door president en kabinet omtrent de volgende stappen om tot vrede te komen, wordt onder houden, er iedere reden is om aan te nemen, dat president Wilson reeds heeft besloten tot een nieuwe poging, opdat de draad niet wordt afgebroken. Het doel van president Wilson is, Duitsch- land te bewegen hem en de rest van de wereld, zooals de geallieerden deden, openlijk de vre desvoorwaarden van de centralen mede te deeien. De president staat niet op het standpunt, dat door de opening der vredesbesprekingen niets is gewonnen integendeel hij meent, dat een beliste vooruitgang te bespeuren is. Niet, dat de vrede al in 't zicht is, maar de be sprekingen zijn geopend, en president Wilson meent, dat er in alle oorlogvoerende landen toenemende vredesneigingen zijn, die tot nog toe niet de gelegenheid hadden zich te uiten, hunne bedoelingen kenbaar te maken. Thans, nu door de vredesaanbieding en de bemidde lingsnota van Wilson de besprekingen in de landen geopend zijD, kunnen de vredesvrienden hunne invloeden doen gelden. Er is toch door deze besprekingen een at mosfeer ontstaan, die voor de vredesbewe- ging gunstig is, en hoe meer dit gevoel kan worden aangemoedigd, des te grooter is de hoop, dat de vrede zal tot stand komen. Voor de opvatting van President Wilson spreekt de brief van Keizer Wilhelm aan von Rethmann-Hollweg, thans in de »Nordd. Allg. Ztg.« gepubliceerd, een brief, die toont, dat het vredesaanbod van Duitschland geen valstrik, geen strop, geen hinderlaag zou zijn maar een ernstige poging, om aan de oorlogsellende e^n einde te maken. Wat er aan dien brief voorafging, weten wij niet. Welke overwegingen bij de besprekingen tusschen von Bethmann-Hollweg en den Keizer hebben voorgezeten is dus onbekend. Maar de brief aan den kanselier is een schrijden, dat men niet met een verachtelijk gebaar, of een medelijdend schouderophalen kan afdoen. Het schrijven toont dat de Keizer bezield is met het ernstige verlangen, de wereld te bevrijden van het leed dat de oorlog met zich brengt. De wijze, waarop de Duitsche denkbeelden door de geallieerden zijn ontvangen, was niet bemoedigend. Bij hen staat nu eens de mee ning vast, dat Duitschland alleen uit nood handelde, uit economischen nood, uit vrees ook voor de aanstaande krijgsverrichtingen en zij zijn overtuigd, dat die krijgsverrich tingen aan de Entente eindelijk ook op de slagvelden de overwinning zullen verzekeren, opdat zij met te meer macht en recht van spreken op aanneming barer voorwaarden zal kunnen aandringen. Of daarom de oorlogsbedoelingen van de Entente zoo in het ontzettende overdreven zjjn, ten einde den vrede thans nog tegen te houden, en den uitslag van de nieuwe oor logspogingen op het slagveld af te wachten Dan is het een gevaarljjk spel wat de geal lieerden spelen, want daardoor wordt voor het oogenblik niet alleen de strijd eindeloos verlengd, maar de mogelijkheid om in de toe komst een duurzamen vrede op hechten grond slag te vestigen wordt daardoor zeer precair. President Wilson schijnt echter te meenen, dat de vrede in Europa een quaestie moet worden van marchandeeren de vredesvoor waarden van de Entente moeten dan worden beschouwd als een vraag, veel te hoog natuur lijk, eu veel meer omvattend dan waarmede de Entente feitelijk wel genoegen zal nemen. Stel nu de Duitsche voorwaarden daartegen over, als bod, veel te laag natuurlijk, maar toch als grondslag voor den koehandel, en dan zal met loven en bieden, met laten val len hier, en er wat bij doen Jaar ten slotte een aannemelijke grondslag voor een vergelijk knnnen gevonden worden. Maar dan moet dit loven en bieden niet te veel tijd nemen, anders is er kans, dat er zoo de strijd tot den laatsten man en den laatsten cent moet worden voortgezet, niemand meer is om den vrede te sluiten of den vrede te genieten, en dat Europa dan in een toe stand komt als waarvan Corneille spreekt in den Cid »Et le combat cessa, faute de combattants*. Behalve eenige kleine gevechten aan weste lijk en oostelijk front en aan de Stroema, is er weinig nieuws op het oorlogsterrein voor gevallen. Slecht in Roemenië gaat de opmarsch, zij het langzaam en belemmerd door slechte wegen en mistig weer, gestadig vooruit. Zoowel in de bergpassen als in de vlakte van Mokdavië werden kleine gevechten geleverd, die de positie der Centralen verbeterden. Mi- hales, een plaatsje ten n.w. van Braila, 3 K.M. van den spoorweg Calatz—Tecuci, is door de Turksche troepen bezetde bezetting werd gedeeltelijk gevangengenomen vond gedeeltelijk den dood in de Sereth. Een door de Russen bezet, sterk bevestigd klooster aan de samen vloeiing van Boezeoe en Sereth, werd door de Bulgaren genomen. Zoo nadereD de Centrale legers van verschillende zjjden de rivier de Sereth, waarachter echter de Russisch-Roemee- sche legers besloten hardnekkigen tegenstand te bieden. Officieele communique's. PARIJS, 15 Januari. (Havas.) Officieel Niets van belang. Vannacht vrjj hevig ge schutvuur aan de Avre en tusschen de Aisne en Argonne. LONDEN, 15 Januari. (Reuter.) Officieel: In den nacht is een afdeeling van ons de Duitsche linies beoosten Loos binnengedrongen. Ze heeft den vijand ernstig gehavend en zjjn schuilholen met bommen bestookt. Wjj maak ten eenige gevangenen. Noordelijk aan de Ancre heeft ons geschut vuur met succes een vjjandeijjk transport onder vuur genomen. Vandag langs ons front de gewone bedrij vigheid der artillerie. Ten zuidoosten van Loos en tegenover het Grenier-bosch zyn vij andelijke stellingen doeltreffend gebombardeerd. De Gentsche gevangenen. Men maakt zich te Gent ernstig ongerust over het lot der burgers, die, naar wij gemeld hebben, by Sölzaete tijdens een poging tot vluchten aan boord van de Basalt" gearres teerd werden. De gevangenen, die voor het meerendeel tot voorname families behoorden, zijn nog altijd in de gevangenis te Gent op- gesloteu en zullen voor de Duitsche rechtbank verschijnen. Onder den indruk van het bekend de Luiksche vonnis verkeeren de lamiliebe- tiekkingen natuurlyk in angst omtrent den afloop van deze zaak. By de aanhouding werden de gevangenen reeds zeer ruw behan deld en als misdadigers geboeid)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensch Volksblad. Vrijzinnig nieuws- en advertentieblad voor Zeeuwsch- Vlaanderen / Zeeuwsch Nieuwsblad. Nieuws- en advertentieblad voor Zeeland | 1917 | | pagina 1