TERNEUZENSCHE COURANT S m wmm Buiteniand No. 10.635 DINSDAG 15 AUGUSTUS 1944 84e Jaargang ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENHEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN DUITSCH WEERMACHTSBERICHT. Aanvallen bij Orne en Vire afgeslagen. Acht deelnemers aan den aanslag op den Fiihrer ter dood veroordeeld. Sfrijdt in de Walfen S.S. mede voor een nieuw Europa. KEURINGEN yy.RSnni.I1VT EEDEREN DINSDAG- EN VRUDAGAVOND. ABONNEMENTSPRIJS per 3 maanilen 1,42; Postabonnementen /1,73. Losse nummers 5 cent per exemplaar. DirecteurL VAN DE SANDE Hoofdredacteur: N. J. HARTE - Temeuzen - Tel. 2298 Het Opperbevel der weermacht maakte Zondag bekend: Aan bet front ter weerszijden van de Orne en ten Zuiden van de Vire heeft de vijand tal- rtjke afzonderlijke aanvallen uitgevoerd, die tot. verbitterde gevechten leidden en die grooten- deels werden afgeslagen. Om verscheidene penetratieplekken wordt nog gestreden. De gevechten in bet gebied van Alengon hebben zich nog meer naar het Noorden ver- plaatst en zijn toegenomen in omvang en lel- beid. Na kractitige luchtaanvallen znn de Ameri kanen opnieuw overgegaan tot den aanval op St. Malo. Wederom werden zij na felle gevecb ten waarbij onze kust- en luchtafweerai tille- rie doeltreffend ingreep, bloedig afgeslagen. In de stad doorgebroken vijandelijke troepen werden in een tegenaanval teruggeworpen, srevangenen werden binnengebracbt. Beveiligingsvaartuigen der marine hebben in de wateren ten Weaten van Lie Havre een vijandelijke motortorpedoboot tot zmken ge- bracbt en een tweede zwaar beschadigd. Mari- ne-afweergeschut en beveiligingsvaartuigen hebben boven de kust van West- en Zuid- Frankrijk 15 vijandelijke bommen w-rpers neergeschoten. In het Fransche.achterland werden 10/ ter- roristen in den strijd gedood. Het vergeldingsvuur op Londen duurt voort. In Italie zijn geen gevechtshandelingen van vrii srrooten omvang voorgekomen. In het Oosten *ijn tusscben bet brongebied van de Proeth en de groote bocht van den Weichsel verscheiden aanvallen'der bolsjewis- ten afgeslagen, waarbij talrijike tanks warden vernield. Formaties slagvliegers ondernamen ten Westen van Baranof doeltreffende aan vallen op bolsjewistische tanks en colonnes vop ft u. i srcn Ten Noordwesten van Bialistok werden nieuwe doorbraakpogingen va,n ruim 10 bols jewistische divisies infatiterie in bai de ge vecbten opgevangen. Aan bet Letlandsohe front heeft de vijand ook gisteren weer op talrijke plaatsen tever- geefs aangevallen. Alleen ten Zuidwesten van bet meer van Pskof kon bij zijn penetratiege- bied uitbreiden. Zware gevecbten duren hier voort. i Na een aanval overdag van Amerikaanscne bommenwerpers op de stad Metz hebben vrij zwakke Britscbe formaties vliegers mden nacht bommen geworpen op Brunswijk, Hildesheim, Riisselsheim en Kiel. Door nachtjagers en af- weergescbut werden 58 terreurbommenwer- pers neergeschoten. Het vonnis twee uur later door den strop voltrokken. (Slot.) Op 19 Jui bevond Von Witzleben zich wederom ,,oni persoonlijke redenen" .te Ber- lijn. Men zeide hem daar, dat het „den vol- gendeti dag waarschijnlijk voor elkaar zou ziin" waarop hij zich weer naar huis begaf, naar Seesen, district Kalau. Op 20 Juli werd Von Witzleben volgens zijn bekentems te Seesen opgebeld met de mededeeling, da.t het er in Berlijn op los ging. Onderweg mfor- meerde hij weer bij een militair bureau, maar vernam daar, dat de FUhrer bij den moord- aanslaig slechts licht gewond was. Von Witzleben begaf zicb naar het opper bevel van het leger in de Bendlerstrasse en kwam daar bijeen met Bec;k, Hoppner en Ol- brieht Daar was graaf Stauffenberg juist na den aanslag uit bet boofdkwartiei- van *de.n Fiihrer aangekomen. Beck zette in een korte toespraaik uiteen, waarom men de revolte ook zonder vaststaand bericht over den afloop van den aanslag had ontketend. Aan Von Witz leben werden thans zoogenaamde „bevelen voorgelegd, die zijn naam droegen en waar- vooc hij zicb, hoewel bij zeide ze tevoren met gelezen te bebben, thans voor het Volksge- recbtsbof verantwoordelijk verklaarde en wel met de opmerking, dat hij deze bevelen juist had geacht. Als z.g. opperbevelbebber der weexmaeht" maakte hij in deze bevelen be kend, dat er een „nieuwe Rijksregeering was gevonnd. De president verwijst o.m. naar een ge_ heim bevel, dat Hdppner had uitgevaardigd als z g ,opperbevelhebber van het reserve- leger in het binnenland". Het betreft hier voor- schriften voor de arrestaties van alien, die in het nationaal-socialistische Duitschlana ae handhaving van de orde, de voedselvoorzie- ning de wapenproductie, kortom de geheele oorlogvoering en bet staatsleven leiden. Von Witzleben en Hdppner beschiikten bovendien, en wel in een bevel waarvoor Von Witzleben thans nog uitdrukkelijk de verantwoordelyk- beid op zicfa neemt, dat de concentratiekam- .pen door soldaten moesten worden bezet, de bewakingsmanschappen geinterneerd en de misdadigers bevrrjd. Men wilde hun alleen v©rzoGhenzich voorloopig van alle d6mon- straties te onthouden. Op de verklaring van den president, dat dit de vrijlating" dui- zenden zudver crimineele, deels buitenland- sche misdadigers zou hebben beteekend, zweeg Von Witzleben. Von Witzleben was in totaal zeven kwar tier in de Bendlerstrasse geweest.Toen bleek dat de FUhrer in leven was en Beck's poging zich van den omroep meester te maken, was mislukt, liet bij zijn wagen voor- komen en reed naar huis. Kort daarna werd hii gearresteerd. Hij heeft aanvankely.v, zooals bij thans toegeeft, bij bet politiever- hoor onwaarheid gesproken. 'Hij had be weerd, dat bij volkomien toevallig naar Ber lijn gekomen was. Het radiotoestel in zijn auto had hem van den aanslag in kennis ge- steld. Hij was daarop met den vroegeren kwartiermeester-generaal Wagner, die intus- scben zelf een eind aan zijn leven gemaakt heeft, onderweg in een militair bureau samen- gekomen. Daarna was hij doorgereden naar Berlijn. In de Bendlerstrasse had hij Beck, Hdponer en anderen ontmoet. Graaf Stauf fenberg had hem een bevel getoond, dat als onderteekening den naam Von Witzleben droeg. Hij had echter geweigerd, de rol van opperbevelbebber der weermacht te spelen. Tegenover deze onware verklaringen staat het bewijsmateriaal, dat titans tot de beken tenis van Von Witzleben heeft geleid. Na de opheldering van de rol, door Von Witzleben op 20 Juli gespeeld, vraagt de pre sident hem: ,,Hebt u erover gedacht, wat de andere Duitsche veldmaarschalken over uw misdaad zouden zeggen?" Hoppner over het gebeurde in de Bendlerstrasse. Von Witzleben: „Ik begrijp, dat zij mij ver- oordeelen." Vee-voigens werd de vroegere kolonel-gene- raal Hdppner verhoord. Hdppner is de zoon van een arts. Sedert 1938 was hij comman- deerend generaal over een pantsercorps. In 1942 werd hij wegens lafheid en ongehoor- zaamheid uit het leger gestooten. Zijn bekentenis behelst het volgende. 'Hdppner woonde in de buurt van Olbricht in Dahlem. Sedert September 1943 werd hij door Olbricht ingewijd in de voonbereiding van de misdaad. Hdppner verklaarde, dat hij zich alleen in geval van positief slagen der uitvoerinig van zoo'n onderneming ter beschik- king beeft gesteld. Hij geeft toe dat hij bij de besprekingen en mededeelingen die hem ge- daan werden, ook gedacht beeft aan de moge- iijkheid van een gewelddaad jegens den FUh rer en dat hij voorstander was van den scherpsten uitzonderingstoestand teft aanzien van het Duitsche volk. Bij de beschrijving van een op 15 Juli in Berlijn gebracbt be- zoek, dat ,,vergeesch" was, aangezien de aan slag door Stauffenberg niet was uitgevoerd, had Olbricht reeds last gegeven tot apeciale alarmeering van de in de omgeving van Ber lijn liggende krijgsscholen van het lbger." Ol bricht. werd, naar hij Hdppner op den dag van den aanslag- des middags bij een besspreking in bet ambtsvertrek mededeelde, door zijn su- perieu.r iberispt aangezien hij overijld aanlei- dng gegeven had tot de alarmeering van de krijgsscholen. Olbricht verklaarde- in dit ver- band, naar Hdppner bevestigde: „Er bestaat andeys gevaar, dat kolonel-generaal Guderian die tanks naar 't Oosten, door het front over- brengt." De dad-ers vreesden dus, dat zij de opzettelijk door hen in het vaderland achter- gehouden strijdkraohten aan het front zouden moeten afstaan en dat dan de door hen voor hun omwentelingsplannen in het vaderland achtergehouden troependeelen verzwakt zou den worden. 'Hoppner en Olbricht gimgen na het eerste gesprek op 20. Juli tegen 13 uur te- zamen dineeren. In aansluiting hierop gingen zij weer naar de Bendlerstrasse en wachtten ongeduldig op het verwachte bericht uit het hoofdkwartier van den Fiihrer. De mededeelingen die zij ont- vingen luidden verschillend. Op de eerste, om 15.50 uur in de Bendlerstrasse van Stauffen berg ontvangen mededeeling, dat de FUhrer door den aanslag was gedood, nam Olbricht uit een brandkast de voor het verraad voor- bereide bevelen. Tegelijkertijd werd gemeld, dat Stauffenberg, die on het vliegveld Rangs- dorf was aangekomen, rapporteerde, dat er bij de zware ontploffing, die hij gehoord en gezien had, niemand het leven had kunnen behouden. Het was geweest als of er een 15 cm granaat was ingeslagen. Intusschen kwam Beck naar Olbricht en maakte zichzelf chef der rcgee- ring. Ook Witzleben kwam en men begon te ,,regeeren." Hdppner begon als opperbevel bebber van het leger in het vaderland" in het daarvoor aangewezen dienstvertrek met de lectu-ur van de intusschen door Witzleben uit- gevaardigde bevelen." Hij had vervolgens o.m. de Gruppenleiter van het opperbevel van het leger bijeen geroepen, doch was hij hen op einergieken tegenstand gestuit. Hij heeft toen vervolgens tegen 18 uur officieel bekend werd gemaakt, dat dc FUhrer nog leefde, er met Beck over beraadslaagd, of men zich niet door een ,,krachtproef" meester kon maken van den omroep. Het verraderlijke drijven van Beck, Witz leben en Hdppner vond een plotseling einde, toen officieren en soldaten van het leger het dienstvertrek van Hdppner bestormden. Bij de verdere, nog slechts minuten durende af- wikkeling van de misdaad eiridigde een deel van hen door standrechtelijke fusilleering1 kolonel-generaal Beck trachtte zelfmoord te plegen en bracht zich met drie pistoolschoten vei-wondingen toe. Om redenen die op het oogenblik nog niet opgehelderd zijn, werd hij daarop door kolonel-generaal Fromm per- soonlijk definitief doodgeschoten. Hdppner liet zich arresteeren. De handlangers aan bet woord. Na Hdppner kwamen de handlangers voor den rechter. In de eerste plaats graaf York von Wartenhurg, neef van Stauffenberg. In het burgerlijk leven Oberregierungsrat, wilde hij thans staatssecretaris van den Rijkskanse- lier worden, een functie, waarmede Gdrdeler zich zou telasten. De beklaagde was op de hoogte van de verschillende moordtermijnen. Hij was regelmatig op de hoogte gebracbt en verklaarde dat het in het voornemen lag onverwijld contact op te nemen met den vijand in het Oosten ein in het Westen. Wel koe-sterde, naar hii verklaarde, de samen- zweerderskliek geen enkelen twijfel, dat de vijanden zouden vasthouden aan een onvoor- waardelijike capitulatie en vernietiging van het Duitsche Rijk en volk. De 24-jarige kapitein Freidrich Karl Klau- sinig, die als volgende werd verhoord, is een willoos wertktuig van den voornaamsten mis- dadiger geweest. Klausing hield in het voile bewustzijn van het feit waar het om ging, wagen en viiegtuig voor den moordenaar ge- reed. Slechts een ziekte, die hem plotseling had overvallen, had hem ver-hieiderd om op 20 Juli eveneens actief deel te nemen aan de uitvoering van de misdaad. De beklaagde luitenant-kolonel Bernardis bekent schuldig te zijn aan medeplichtigheid. „Wanneer ik toen diet in handen zou zijn gevallen van Stauffenberg" zeide hij „maar een fatsoenlijk superieur had gehad, stond i-k thans niet als misdadiger voor het Duitsche volk. Maar toen ik in handen was geraakt van mijn superieur Stauffenberg, brak ik van dien dag af mijn eed. Iik was niet meer in staat tegen 't voornemen van Stauf fenberg een standpunt in te nemen, zooals mijn plicht zou zijn geweest. Ik heb zelfs mijn kameraden verleid tot deelneming. Ten- slotte heb1 ik ook op 20 Juli gefaald. Wanneer ik tot dien dag mede schuldig was, doordat ik op de hoogte was, werd ik toen tot deel- nemer en actief medeplichtige, doordat ik de bevelen voor de revolte doorgaf. President: „Waart gij daarmede niet mede in het complot?" Hase: „Ik had van den aanslag gehoord en had nu natuurlijk dezen aanslag moeten rap- porteeren." Hase verklaart verder, dat hij op 19 Juli om 16 uur des middags opnieuw bij Olbricht werd ontboden, die hem mededeelde, dat de aanslag thans op 20 Juli gepleegd zou worden. Hase besprak daarop met Olbricbt nog eenige maatregelen, aangezien de aanslag hem tech- nisch ontzaglijk moeilijk uitvoerbaar voor- kwam, waarop Olbricht antwoordde, „dat voor alles op de m-eest nauwkeurige wijze zorg was gedragen." De president beldert door verder verhoor op, dat Hase overal van op de hoogte is* geweest en aan alles heeft meegedaan. Op 20 Juli om 12 uur werd Hase opgebeld door een gevolmachtigde van Olbricbt, die hem rfiededeelde, wanneer de aanslag werd ge pleegd. Om 16 uur deelde Olbricht hem telefo- niseh mede, dat de Fiihrer ,,bij een ongeluk om het leven was gekomen." Het wachtbatal- jon van Berlijn moest de regeeringswijk „om- singelen." De president vermeldde vervolgens reeds m bijzonderheden bekende gebeurtenissen van den middag en den avond van 20 Juli te Berlijn. Hase was tot 8 uUr des avonds op zijn bu reau en gaf bevelen tot vorming van dertig 1 stoottroepen, die ter beschikking moesten worden gehouden om de openbare gebouwen te bezetten en de nationaal-socialistische mi nisters te arresteeren. Tegen 19 uur vernam hij dat de FUhrer nog leefde. Hase beveelt na de officieele radiomededeeling over het mis- lukken van den aanslag nog, dat behalve de oorspronkelijke door hem met het Berlijnsche wachtbataljon getroffen maatregelen een taij- zonder sterke stoottroej. de arrestatie van Rijksminister dr. Gobbels thans zonder verwijl ten uitvoer moest leggen. Intusschen reed Hase eerst snel naar 't ,,-Generalkommande." Daar vernam hij dat majiior Remer hij dr. Gobbels was en gaf thans bevel zoo spoedig mogelijk een officier zijn stoottroep a-chterna te zenden, opdat teneinde dien terug te roe- pen, opdat hij niet in handen zou vallen van majoor Remer. Hase reed vervolgens van het Generalkommando via zijn bureau Untei den Linden zelf naar bet propagandaministerie en werd daar bij Rijksminister dr. Gobbels binnen geleid. Toen Hase hier nog bevelgevende macht over het wachtbataljon wilde uitoefenen, werd hem door Rijksminister dr. Gobbels kortweg medegedeeld dat de commandeur van het wachtbataljon zijn bevelen rechtstreeks van den FUhrer had ontvangefi. Het verhoor van beklaagde Hase was daar mede beeindigd. De Ober-reichsanwalt ver klaarde, dat de bijzondere schuld van beklaag de Hase, die van alle beklaagden, aan wie op dien historischen 20sten Juli een leidende taak was toegedacht, het nauwkeurigst ervan op de hoogte was wat zich zou afspelen, juist in deze bekendheid met de feden was gelegen. Hij was op de hoogte van net tijdsbestek, ja van het uur van den aanslag op de persoon van den FUhrer. Hij heeft reeds op 15 Juli de bevelen in hantjen gekregen en tot®20 Juli gehouden en op 20 Juli precies volgens de plannen getracht bevelen te geven. Aan het slot van het verhoor wees de voor- zitter er op, dat de putschisten het misdadige voornemen hadden tot een overeenkomst te komen met het vijandelijke buitenland. Hij stelde voorts den beklaagde Witzleben de vrahg of hij in zijn vorige militaire dienstbe- trekking na het mislukken van het verraad nog verklaringen heeft afgelegd in dien zin dat voor den putsch niet voldoende personen ter beschikking hadden gestaan. De beklaagde antwoordde hierop, dat hii oij het mislukken van deze putschpoging ,,een fundamenteele vergissing" had geconstateerd. Hij had steeds geloofd, dat „betrouwbare troe pendeelen en een vrij groote ^kring hoogere cfficieren" zouden meedoen. Zijn groote dwa- ling is het geweest, dat hij zich volledig ver- gist heeft ten aanzien van de nationaal-socia listische houding der Duitsche weermacht. Vervolgens hehandelde de Oberrechsanwalt de kwestie van het voltrekken van het te ver- wacbten doodvonnis. De beklaagden hebben zich met hun daad gesteld buiten iedere be- trekking tot de volksgemeenschap, den grond en het vaderland. De plegers van den aanslag hebben trouwbreuk gepleegd jegens den Obersten Kriegherr" en tegenover hun kame raden en Duitschland op het oogenblik van het grootste gevaar blootgesteld aan nieuwe ongehoorde lasten. Dat zoo'n smadelijlp actie er niet mee kan worden geboet, dat een eer- lijke kogel een einde maakt aan het leven van de beklaagden, is een onbetwistbaar feit. De doodstraf kan slechts met den strop voltrok ken worden. De Oberreichsanwalt besloot met de woor- den: .Wanneer bet vonnis zal zijn voltrok ken is een schandvlek uit de gesehiedenis van de Duitsche weermacht uitgewischt, zooals er nooit tevoren een geweest is en zooals er nooit in de toekomst meer een zal zijn. De rol van Von Hase. Als laatste beklaagde werd de in 1855 in Han nover geboren Paul von Hase verhoord. In 1940 werd hij benoemd tot luitenant-generaal en weermachtscommandant van Berlijn. Hase kwam volgens zijn uiteenzetting eind 1943 voor de eerste maal in contact met Olbricht en wel door een gesprek waarin Olbricht de vraag stelde of bij binnenlandsche onlusten van eenigerlei aard te Berlijn tegenstellingen tusscben weermacht en partij te verwachten waren. Hase hoorde toen van Olbricht niets meer tot 15 Juli 1944. Op dien dag werd hij bij Olbricht ontboden, die verklaarde dat er iets i» de hoogste oorlogsleiding gefoeuren moest. Aangezien de FUhrer niet vrijwillig aftrad, moest bij uit den weg geruimd wor den. Dit onderhoud vond plaats tegen 12 uur en Olbricht voegde er ondubbelzinnig aan toe, dat waarschlijk op dat oogenblik een aanslag op den Fiihrer werd gepleegd. Het was moge lijk, dat hij ieder oogenblik een mededeeling zou ontvangen over het resultaat van deze actie. Er waren reeds bevelen vastgelegd tegen z.g. binnenlandsche onlusten". Als eer ste maatregel -moest de regeeringswijk wor den afgezet. De president stelde Hase de vraag, wat hij daarop gezegd had. Hase antwoordde: „Ik heb in het eerst niets ^GZ6§"d.'' President: „Hij bad u echter een opdracht gegeven, welke er aanspraak op maakte een bevel te zijn en wachtte op uw hntwoord. Er kon tocb ieder oogenblik bericht over den aan slag ontvangen worden." Hase: „Ik heb Juist" geantwoord. Ik heb de bevelen aanvaard en ben naar huis gegaan." i Het S.S.-Ersatzkommando deelt mede: iedere gezonde Nederlander kan zich aanmelden teneinde gekeurd te worden voor de VVaffen S.S. (Wikjng), S.S. pantzer- grenadier-brigade Nederland, S.S. pantzer jagerkom- pagnie Scheveningen, Landstorm Nederland en Ger- maansche S.S. in Nederland. 15.8.44 812 uur, Venlo, Deutsches Haus, Egmond- straat 16. 15.8.44 1618 uur, Arnhem, cafd Royal. 16.8.44 812 uur, Zwolle, hotel Geitenbeek. 17.8.44 813 uur, Amsterdam, Dam 4. 18.8.44 812 uur, Utrecht, S.S. Ersatzkommando Niederlande, Nebenstelle, Vredenburg 19. 18.8.44 1517 uur, Amersfoort, Pol. Durchgangslager, Leusderweg. Tijdens de keuringen worden alle inlichtingen ver- strekt met betrekking tot de verzorging van familie- leden, daur der opleiding, extra levensmiddelen, kolen, elc. Personen tussehen 19 en 35 jaar, die aanmeldings- f plichtig zijn voor de tewerkstelling, kunnen zich even* eens aanmelden en worden gedurende de verbintenis van de tewerkstelling vrijgesteld. Officier in de Waffen-S.S. kan ieder worden, die, na Bij onze vrijwilligers. Met verre- tenminste een jaar diensttijd, zijn geschiktheid voor de kiikers wordt gezocbt naar vijan- officiersopleiding heeft bewezen. Zijn sohoolopleiding delijke weerstandsnesten. is niet doorslaggevend. Beslissend voor bevordering (SS P.K. Scbulz O/H P s.) zijn: gedrag, karakter, prestatie. Alle verdere inlichtingen en gratis reisbiljetten voor de heen- en te- rugreis verstrekken de navolgende Netenstellen der Waffen S.S.: Amsterdam, Dam 4; Alkmaar, Langestraat 56; Utrecht, Vredenburg 19; Heerlen, Saro- leastraat 25; Groningen, Heerenstraat 46 en Enschede, Hengeloschestraat 30. Even eens bij het S.S.-Ersatzkommando Niederlanden, Den Haag, Korte Vijverberg 5. Een V- 1, kort voor- dat hij wordt afge- schoten. (Telefoto Hoffman- Stapf Pax s) De requisitoiren. In zijn betoog zette Oberreichsanwalt Lautz o.m. nog uiteen, dat de gesehiedenis van de Pruisisch-Duitsche weermacht, die rijk is aan heerlijke bewijzen van moed, dapperheid, trouw.en eer geen voorbeeld kent van de af- grondelijke laaghartigheid die thans hier ont- huld is. De snelheid, de vastberadenheid. waarmede de misdadige revolte op -20 Juli *is neergeslagen heeft een vraag in de sehaduw gedrongen, die desondanks gesteld moet wor den wanneer men de schuldmaat op juiste waarde wil schatten: Wat zou wel gebeurd zijn wanneer op grond van deze daad der, beklaagden op 20 Juli 1944 de infame moord- aanslag op den Fiihrer "-eslaagd was en daar mede het Duitsche volk op het toppunt van zijn levensstrijd beroofd zou zijn geweest van den stelligsten waarbor°-er van de meest vastberaden wil tot zelfbehoud? Het is schok- kend zich er een beeld van te vormen van wat in het bijzonder aan den dag getreden is m de leidende instanties der kliek van samen- zweerders. Elen ding echter heeft ook het proces van heden duidelijk uitgewezen: Het was slechts een kleine kring van eervergeten schooiers, die er toe bereid waren de hand op te heffen tegen den FUhrer, wien zij als sol daten de eed van trouw hadden gezworen. De Oberreichsanwalt constateerde ook dat het bij de beklaagden slechts gaat om een kleinen kring van leden die door persoonlij- ken invloed en kliekbelangen tot elkaar was gekomen, maar die door hun posities invloed- rijk waren en die niets uit te staan heeft met het officiercorps van de Duitsche weermacht. Nadat de Oberreichsanwalt vervolgens de verschillende beklaagden op grond van het resultaat van het verhoor behandeld had, kwam hij tot het volgende oordeel over hun schuld Alle beklaagden zijn zonder uitzondering medeplichtigen of daders van den aanslag en het verraad. Bij geen hunner is het zoo ge iegen, dat hij niet voor zijn persoon ten min ste een belangrijke bijdrage voor het hoogver- raad had. Zij hebben de oorlogsinspanningen van Duitschland svstematisch gablokkeerd. Zij hebben getracht door een moordaanslag op den FUhrer, die laf was in zijn uitvoering, maar die door Gods zegen is mislukt, macht te krijgen over leger en vaderland. Zij waren typische reactionnairen. Zij wilden laf en on- waardig Duitschland aan den vijand uitleve- ren. Zij zijn derhalve niet alleen hoogver- raders, zij zijn ook infame landverraders. De straf die elk hunner volgens de wet moe* treffen, is de doodstraf. Na het requisitoir van den Oberreichsan walt kregen de aangewezen verdedigers het woord. In de anderhalf uur durende uiteen- zettingen der verdedigers van de beklaagden kwam behalve een diepgaande juridische waardebapaling van de aanklacht tot uit- drukking, dat reeds op 20 Juli het vonnis over deze beklaagden was uitgesproken door de uitspraak van het lot en door de stem van het Duitsche volk. De beklaagden kregen toen het hun vol gens de wet toekomende laatste woord. De beklaagden Klausing en Bernardis verzoch- ten het door hen verwachte vonnis met den kogel te voltrekken. NAAR EEN BEWEGINIGSOORLOG IN FRANKRIJK. De correspondent der N. R. Crt. te Berlijn telefoneerde Maandagochtend Aan het Westelijke front gaan belangrijke dingen gebeuren; wij staan voor liet begin van een bewegingsoorlog in Frankrijk, zei de militaire woordvoerder te Berlijn eergisteren. Zulks werd naar voren gebracht in verband met het feit, dat de geallieerden er in zijn geslaagd operaties uit te voeren, die groote gebieden beslaan. De Amerikanen loodsen steeds meer troepen door den corridor bij Avranches. Welke plannen de aanvallers echter hebben behalve de onderneming van Le Mans uit direct naar het Noorden, is nog niet geheel duidelijk. De verschillende berich- ten bieden ook geen goede overzichtsmogelijk- heden. Zoo zijn er bijv. meldingen van Duit sche zijde, dat deelen van het snelle derde leger van generaal Patton, zich van Le Mans uit in Oostelijke richting hebben begeven. Aan den anderen kant echter worden berichten van de Amerikanen, dat hun troepen bij Char- tres staan, van Duitschen kant met klem tegengesproken en beoordeeld als misleiding, met het doel om de Duitsche leiding te sugge- reeren, dat er een directe actie tegen Parijs gaande is. Weer andere meldingen gewagen van een Amerikaansche onderneming, die in de richting van Chateaudun en Orleans wordt ontplooid. Verder heet het en dat wordt ook door die Duitschers bevestigd dat een- heden van de Amerikanen den benedenloop van de Loire zijn overgestoken en zicli naar het Zuiden bewegen. Doch de aankondiging te dien aanzien, dat daarmee een offensief in de richting van Bordeaux is geopend, wordt weer als overdreven gekenschetst. Het schijnt, dat wij hij een periode zijif a angel and. waar de aanvallers trachten hun tegenstanders over het doel van hun plannen zooveel doenlijk in twijfel te laten. Dit behoeft echter niet te beteekenen, dat de Duitsche legerleiding de plannen van den tegenstander niet doorziet, want zij zal toch wel door middel van de ver- kenning hebben kunnen vaststellen, waarheen de voornaamste macht van de Amerikanen opereert. Klaarblijkelijk is de onderneming waarachter de meeste kracht staat, die van Le Mans uit naar het Noorden en Noordoos- ten. Tussehen Le Mans en Alengon, op den nationalen weg, hebben de Duitschers dim Amerikanen tankafweerformaties tegemoet geworpen, maar desondanks gewagen de jongste berichten reeds van gevechten ten Noorden van Alengon. Bij Alengon echter hebben de Amerikanen weer een splitsing uit gevoerd, n.l. een deel poogt.naar het Noorden naar Argentan terrein te winnen, het andere deel is naar het Oosten afgehogen. Wellicht dat deze groep zich zal moeten aansluiten bij de formaties, die van Le Mans uit in de rich ting van Mamers zijn opgerukt. De druk van de Engelschen en Canadeezen van het brug- genhoofd uit blijft vooral hij Falaise, dat onder artillerievuur van de aanvallers ligt, aan- houden. - Van de hardheid van de gevechten in Frank rijk krijgt men een goeden indruk uit de vol gende aanhaling uit een Duitsch frontverslag: ,,Om 22 uur wijkt hier in het Westen hel laatste daglicht voor den nacht. Dan verdwij- nen de contouren en verzinken in de duister- nis, die uit de bosschen schijnt te komen. Pas om viif .uur begint het dan weer te schemeren: zeven" uur wachten in een waakzame, halve sluimering, die geen uitrusten kent' en geen verademing brengt. Aan de overzijde bleefhet rustig. Alleen het ononderbroiken ratelen van de rupsbanden liet vermoeden boe zwaar de komende dag zou worden. Kort voor 6 uur begon de aarde te beven van het inslaan van de granaten, begeleid door het bekende doffe lawaai. Van links werkte de krakende vuur- schijn zich over den voorsten waarnemings- post en stortte zich dan in een diepte van on- geveer 200 meter op de geheele stelling, zoo als een orkaan op een stuk bouwland. Van nu af aan blijft elk waarnemend registreeren uitgeschakeld. Er is in zulk een stortvloed van vernietiging geen wil meer buiten dien van zelfbehoud, die de bescherming van de wapens mede insluit. De soldaat heeft in deze bitterste phase van het leven alle kracht van het hart en het verstand noodig om dit vreeselijke te verdragen en aan het einde daarvan nog kracht voor besluiten te hebben. De vermin- dering van het trommelvuur brengt reeds een bevrijding van deze ongehoorde inspanning van alle zintuigen. Het was echter niet meer dan de voorbereiding tot het losbarsten van alle kracbten van de vernietiging uit een andere dimensie. In de heldere morgenlucht vliegen de eskaders viermotorige bommenwer pers boven de strijdlinie. Hun bommentapijten liepen als dichte, naast elkaar gelegde linten door de daleei, heuvelruggen en hofsteden. Geen taal ter wereld heeft woorden om het vreeselijke uit te drukken dat de mannen in een smalle strook van het gevechtsterrein en daarachter de artillerie in deze moeilijke uren moeten doorstaan en geen taal is rijk genoeg de kracht in woorden te vatten., die de gre nadier na deze slagen, onder het gejwicht waar- van de bosschen verbranden, dorpen tot stof worden en rotsen uiteenspringen als hros leem, steeds weer tot tegenstand doet opstaan. Duizelend van vuur en rook, bedolven, half gestikt, dikwijls het evenwicht verstoord, hijna blind van den lucbtdruk, werken de overleven- den zich omhoog. Zij woelen naar hun bedolven wapenen, helpen kameraden op uit het stof en de verbrande aarde. Zij scbreeuwen naar de kameraden om te weten hoe sterk bun tegen stand nog kan zijn, want zij kennen het lawaai dat nu steeds nader komt; tanks, nog in den rook van de laatste bommen, de schqfiuwen van de groen-gele Shermans ratelen over het omwoelde land. Daarachter storm en infante- risten naar voren." Het zijn dergelijke schilderingen, die eerst het rechte besef geven van de groote en schijnbaar onmogelijke dingen, welke de Duit sche legers in hun hardnekkigen verdedigings- strijd telkens weer volbrengen. BOLWERK IN OOST-PRUISEN. In record-tempo door burgerij opgeworpen. De opmarsch van bet roode leger in Lit- tauen en de daaruit voortvloeiende onmiddel- lijke bedreiging van de grens van Oost- Pruisen, is, meidt de C.D., uit Berlijn, uiter- aard door bet geheele Duitsche volk met span ning gevolgd. Nergens echter en het aller- minst in Oost-lPruisen zelf zoo constateert de Duitsche pers die zich voor het eerst uitvoe- rig met de gebeurtenissen van de laatste weken in Oost-Pruisen bezighoudt ontaardde deze spanning in paniek. Integendeel, honderdduizenden Oost-Pruisen hebben gehoor gegeven aan den oproep, dien gouwleider Koch den 16en Juli publiceerde en zijn met spade en bouweel uitgerukt om een zoo sterk mogelijken dam tegen de bolsjewis tische vloedgolf op te werpen. Het was in Oost-Pruisen niet anders dan elders in Duitschland: alle weerbare mannen en voor al de jongere lichtingen waren reeds onder de wapenen geroepen en stonden aan het front. Alleen zij, di^ absoluut onmisbaar waren of door, hun lichamelijke gesteldheid ongeschikt waren het vaderland met de wapenen in de hand te verdedigen, waren nog thuis. Maar ook deze rukten thans op, nu de roode spring- vloed aan de grens beukte. Professoren en fabrieksarbeiders, boeren en dagiooners, win- keliers en ambtenaren. Hitierjongens en landwachters gaven geboor aan de stem van gouwleider Koch. Zij stroomden naar Lit- tauen om daar langs de Oost-Pruisische grens versterkingen op te werpen, terwijl in alle sectpren van het dagelijksche leven, die niet absoluut onmisbaar waren, hun taak werd overgenomen door de vro-uwen. Met spade en houweel. Binnen drie uur na de publicatie van den op roep van den gouwleider stonden alle profes soren, studenten en bet geheele personeel vhn de universiteit van Koningsbergen klaar voor het transport naar Litauen. Den eersten dag den 16en Juli dus, trokken er 30.000 jnan met spade en houweel op uit. Allerwegen zag men gesloten colonnes naar het dichtstbijzijnde ver- i zamelpunt opmarcheeren. Hier was het vol- I tallige personeel van een fabriek, daar van een opeiibaren dienst enz. Millioenen kubieke meters grond werden verplaatst. Reeds binnen 24 uur was er een j bolwerk van honderd kilometer opgeworpen. j Eh sinds den 16den Juli wordt dit bolwerk j ononderbroken versterkt. Men werkt in ploe- gen dag en nacht, Zondags en in de week, week voor week. Deze volksbeweging staat in het teeken van ,,niet organiseeren, uit- sluitend improviseeren". Elk spoor van bu reaucratic ontbreekt. Dr. Ley reisde naar Oost-iPruisen om bij gelegenheid van een groote demonstratie te verklaren, dat de Oost- Pruisen niet hun krachten inspannen om alleen maar hun geboortegrond te beschermen, maar dat zij het geheele Duitsche Rijk ver dedigen. Zware slag woedt. Sinds weken nu woedt er vlak aan de Oost- Pruisische grens een zware slag. De divisies van het roode leger wier taak het was als eerste Duitschland binnen te dringen, staan niet alleen tegenover de Duitsche strijdkrach- ten, die reeds aan dit deel van het front waren opgesteld, maar ook tegenover sterke Duit sche reserves, die intusschen zijn aangevoerd. Het zwaartepunt van den strijd ligt in den sector Kalavaria en Scharken, ten Noorden van de Memel, die drie jaar geleden, toen de Duit sche opmarsch naar het Oosten begon, bij den eersten stormloop werd oveiwonnen. Hier strijden sinds eenige dagen de Duitsche gre nadiers en pantsergrenadiers onder een bijna tropische zon in een bolwerk, dat in record- tempo dor de burgerij van Oost-Pruisen werd opgeworpen. Reeds verschillende malen is het Sovjet-Russische tankcolonnes gelukt over dit bolwerk heen te komen. Telkens weer echter slaagde de Duitsche verdediging er in de bre's- sen, die op deze wijze in het bolwerk waren geslagen, af te sluiten, waarna de doorgebro ken Russische tanks in achterwaartsche Duit sche linies voorgoed tot staan werden ge bracht. Een deel van de Russische tanks, die zoo ten onder gingen, staat op naam van majoor Rudel, den bekenden tankjager, die met de 3 y2 -cm-kaonnen van zijn voor deze jacht gebouwden Junkers duikbommenwerper den 5den Augustus zijn 300ste tank buiten gevecht stelde.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1944 | | pagina 1