ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN Arabella de Verscbrikkelijke No. 9948 MAANDAG 7 AUGUSTUS 1939 79® Jaargang Feuilleton Buiteniand EERSTE BLAD Wederom is ons een Prinsesje geboren Hoe het bericht bekend werd. Rondom het paleis Soestdijk. Ook Indie viert feest. Koninklijke boodschap aan Eerste en Tweede Kamer. Gelukwensch namens Tweede Kamer. Gelukwenschen CHAMBERLAIN VOOR TWEE VUREN. NEUZENSCHE COURANT ABONNEMENTSPRIJS: Binnen Ter Neuzen 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen ir. per post f 1,55 per 3 maanden Bg vooruitbetaling fr. per post /5,60 per jaar vcor BeJgie en Amerika 2,overige landen 2,35 per 3 maanden fr. per post a connementen voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. Citgeefster: Firina P. J. VAN DE SA.NDE GIRO 38150 TELEFOON No. 25. ADVERTENTIEN: Van 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer 0,20. KLEINE ADVERTENTIENper 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en clichd's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief, betwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst een dag voor de uitgave. DIT BLAD VERSCHIJNT IEDEREN MAANDAG-, WOENSDAG- EN ViUJDAGAVOND. De blijde gebeurtenis De blijde tijding, dat Prinses Juliana weder het leven geschonken heeft aan een d'ocbter, kwam j.l. Zaterdag in den vroegen morgen voor ons land wel als een verrassing. Op grond van de beriohten waren we toch Vrij- dagavond nog ter ruste gegaan in de meening, dat eerst in den loop dezer week een tijd van spanning zou aanbreken, en ziet,- zond'er dat bier van eenige spanning sprake is geweest, konden wij in den vroegen morgen per bulletin ter plaatse en in de geheele omgeving reeds het heuglijke nieuws verbreiden, dat het Prin selijk Gezin weer was verblijd met de geboorte van een dochter, en de aloude Oranjestam op- nieuw met een loot is verrijkt. Het reeds zoo algemeen geliefde Prinsesje Beatrix heeft dus een zusje gekregen en er is voor het Nederlandsche Volk weer reden tot groote dankbaarheid en stof tot juichen, want de berichten die uit Soestdijk komen doen blijken van een goeden welstand van moeder en kind. Van harte hopen we, dat deze heuglijke ge beurtenis, zal bijdragen tot verhooging van het geluk van het Prinselijik Gezin, vah het Oranjehuis ook moge strekken tot welzijn Van het Nederlandsche Volk. Op velerlei wijze gaf het Nederlandsche Volk reeds uiting van zijn vreugde en van zijn medeleven met het Vorstelijk Huis. In tal van plaatsen werd daaraan uiting gegeven door georganiseerde of spontane openbare feestelijkheden, doch ook zijn wij overtuigd, dat in geen enkel bedehuis, waar inmiddels de geloovigen bijeenkwamen hetzij voor een speciale herdenking van het gebeurde, hetzij voor het bijwonen van de gewone diensten, is verzuimd een woord van dank te richten tot den Allerhoogste, die dit alles heeft bestierd, en Zijn zegen af te smeeken voor de jong- geborene en Hare Vorstelijke Ouders en Groot- ouders, zoowel als voor het Nederlandsche Volk, dat, hoe donker in verschillend opzicht de tijden ook mogen zijn, toch een aanleiding heeft voor het ontplooien van feestvreugde. En wat een zegen ook voor het Prinselijk Gezin en de grootmoeders, die met dezelfde zorgen en spanning het gelukkige oogenbik hebben verbeid, die zich in elk ander ge:in voordoet, en zich thans gelukkig kunnen ge- voelen, dat de blijde verwachting ook is vor- vuld1. Wat een verandering in een korte spanne tijdsDe tijd, dat daar twee vrouwen een- zaam in het Vorstelijk Paleis achterbleven ligt nog kort achter ons. En thans is daar reeds een rijkdom van jong leven, een rijkdom die daar sinds tal vein jaren onbekend wa.. Ongetwijfeld zullen er ook velen zijn, die zich ccnigszins teleurgesteld gevoelen, dat thans niet een loot van de mannelijke linie het levenslicht aanschouwde. Doch, ook deze zm- len zich ten slotte met alien verheugen, dat er meerder nieuw leven in het Vorstenhuis is gekomen. Zij zullen zich d'ankbaar herinneren, dat ons Nederlandsche Volk, dat sinds het overlijden van Koning Willem HI, nu onge- veer een halve eeuw geleden door een vrouw werd bestuurd, onder de regeering van een zachte vrouwenhand wel is gegaan, en dat beroeringen die in andere landen voorkwamen, verre van ons gebleven zijn. Daarom behoe- ven we in dat opzicht ook niet bevreesd te zijn voor de toekomst en onze beste wenschen uiten voor het voorspoedig opgroeien onzer Prinsessen. De omstandigheid dat Dr. De Groot, de be- handelende geneesheer van Prinses Juliana Donderdagavond zijn intrek in het paleis te Soestdijk had genomen, en dat ook Zuster Trijntje Boonstra, de diacones die Prinses Juliana zou bijstaan nog des avonds laat op het paleis was gekomen, terwijl ook H. M. de Koningin niet naar Den Haag terugkeerde, deed bij de te Baam wachtende journalisten en anderen het vermoeden ontstaan, dat het verbeide oogenblik nader was, dan men eerst verwachtte. Boven Soestdijk en omgeving heerschte Vrij- dagavond een onweersbui. Het was stil ge- worden in de hotels, waar het telexapparaat van het A.N.P. stond opgesteld, waarop ,,het" bericht uit het paleis zou worden ontvangen. Een deel der journalisten die reeds een paar nachten hadden gewaakt, waren in slaap ge- vallen, een ander deel was nog op post, toen. zonder het afgesproken waarschuwingsteeken tegen kwart over 1 het telexapparaat begon te klingelen. De spanning steeg, de toetsen begonnen te bewegen en voor de toeschou- wers te langzaam tikte het instrument Prinses Juliana is bevallen van een dochter". Precies te 9 minuten over een kwam het Vorstelijk kind ter wereld. Onmiddellijk na- dat het bericht bekend werd', heerschte er in het Badhotel en het Hotel Trier, waar de officieele personen, het A. N. P. en de jour nalisten uit binnen- en buitenland verbleven, een felle bedrijvigheid. Enkele oogenblikken later was het nieuws in het geheele land verspreid en werd door de lucht en langs den kabel het heuglijke nieuws naar de overzeesche gewesten en alle uithoeken der wereld geseind. In het officieele bulletin, dat door de docto- ren De Jong en De Groot werd uitgegeven, wordt gemeld, dat Moeder en Kind het uitste- kend maken. De Prinses woog bij de geboorte 3 kilogram en 870 gram. Te half twee werden op het postkantoor te Soestdijk de eerste telegrammenserie, welke door het Prinselijk Paar werd verzonden om kennis te geven van de geboorte van een dochter, aangeboden. Onder deze telegram- men bevinden er zich aan den Koning en de Koningin van Ehgeland, de Duitsche Regee ring, den President der Fransche Republiek, den Koning der Belgen en Prins Aschwin. Het tijdstip der geboorte en de vlugge ver- breiding van het bericht waren oorzaak, dat b.v. in de hoofdstad late wandelaars het be richt nog vemamen v66r zij zich ter ruste be- gaven en daar een groot deel der bevolking dus spoedig was ingelicht. In Nederlandsch-Indie heeft men het be richt ook ontvangen in den morgen van een stralenden dag. Waar het ook ontvangen werd, overal gaf het bericht terstond aanleiding tot een vreug- devolle stemming. Gmstreeks 7 uur Zaterdag begon de riiks- veldwacht in de buurt van het paleis te Soestdijk volgens de bekende regeling het verkeer om te leggen. Terzelfder tijd leek het bijna alsof het oranjezonnetje ^ou verschijnen, want een bleek zonlicht scheen door de nog nadrup pende boomen om het paleis. Toen klonken uit de verte zwak de eerste schoten van het salvo dat werd afgevuurd door de saluutbatterij te Baarn. Tegelijkertijd begonnen de klokken van de nabije kerken te luiden. Toen het weer weer begon te betrekken en dikke regendruppels vielen, bleven de belang- stellenden, voor een groot deel bestaande uit de schooljeugd, tegenover het paleis wachten op de dingen die komen zouden. Dit was, gezien het vroege uur, nog niet veel. EEN VROOLIJKE LIEFDKSROMAN van Berta Ruck. Vertaald door TEO DE WTTTE. 16) Vervolg. „0, dat is verbazend vriendelijk van je, nicht Christina," zei mrs. Cattermole met een buitengewone zucht van verlichting. „Ik had nooit gedacht..." Ze was werkelijk in alle opzichten aange- naam verrast door dit bezoek en de onver- hoopte bespoediging van Arabella's vertrek gaf haar ineens nieuw leven. Zou het werkelijk niet langer dan een week duren? ..En je zult trouwen vanuit mijn knusse huisje in Pont Street", decreteerde de her- togin opnieuw allerminzaamst. „Ja, spreek met niet tegen! Ik heb daar nu eenmaal mijn zinnen op gezet." Zij. begon geheimzinnig te gichelen. Overwinning en ondeugd. „Ik sta daar op miss Ames. Ik ben van plan om daar een feest van te maken, dat de society min- stens vijf jaar tot het middelpunt van haar hatelijke conversatie zal maken. Nee, waag het niet iets te weigeren, ik ben van plan mijn wil tot elken prijs door te zetten. Nee... geen woord!... geen woord!" ,,Ja maar... ik zou alleen maar willen zeg gen, dat ik juist wel een woord wil zeggen", zei de in het nauw gebrachte Arabella. „Ik vind het natuurlijk verbazend vriendelijk van u en ik geloof wel, dat het een heele eer voor me zou zijn om vanuit uw huis te mogen trou wen, hertogin... hoe heet u ook alweer... en mijn pap... mijn vader zou het natuurlijk on middellijk aan zijn stam... aan zijn vrienden oververtellen en niet weten waar hij het had van trots indien ik het hem ging vertellen, maar ik weet niet zoo net of ik het hem ten slotte wel zal vertellen. Ik geloof dat ik hem nooit zal meedeelen, dat die jonge snuiik bedoel de jongeman die gisteravond bij ons was, zoo'n idi... zoo'n langen brief aan mij heeft geschreven, of zoo'n vriendelijken brief eigenlijk, want ten slotte was het toch wel heel aardig van hem. Ik kan me werkelijk niet indenken hoe die Wynstone het in zijn hers... in zijn hoofd heeft gekregen, om te durven vertellen dat ik tegen hem heb geglim- licht. Nou, ik zou zeggen, dat ieder fatsoen- lijk meisje tegen elken aardigen jongeman glimlach als ze hem goedendag zegt, en nou jij... nou u... wat vindt u, bedoel ik." Maar al de glimlachen verdwenen als sneeuw voor de zon op de ijsberg-gezichten •der familie Cattermole, toen ze tot de ont- dekking kwamen, tot de nuchtere ontgooche- ling, dat ze ten slotte ,,hei" geroepen hadden voor ze over de brug waren. Dit ontzettend kind scheen niet eens te beseffen, dat ze wer kelijk de eenige kans van haar geheele leven had, dat ze die alleen dankte aan de stupide hersens van dat schaap van een Wynstone. Mrs. Cattermole kon haar ooren niet geloo- ven. Ze zocht tusschen de kopjes van haar schoothondjes naar een vrij plaatsje voor haar puntige elleboog en voegde het meisje verbaasd toe: ,,Maar miss Ames, Mr. Wynstone heeft u een volkomen huwelijksaanzoek gedaan. Hij wenscht werkelijk met u te trouwen! Een van de vermogendste jongelui van geheel Londen! Begrijpt u dat niet?" ,,Ik begrijp het maar al te goed", zei Ara bella gelaten, terwijl ze meewarig met haar blonde manen schudde. „Ik ben geen geboren idioot, al heeft hij daar veel van weg! Ik zal hem even het gewenschte antwoord geven, in dien jullie me toestaan om hem even te smeren." Kort na 7 uur werden ook aan beide zijden van het paleis aan den rijksstraatweg de be kende blauwe borden aan een boom gespij- kerd, waarop in dikke witte letters het vol- gende geschreven was: ,,Ingevolge den wensch van H. M. de Konin- ,,gin wordt het pubiek beleefd verzocht, zich te onthouden van elk huldebetoon, met het ,,oog op de noodzakelijkheid van volkomen ,,rust voor H. K. ,H. Prinses Juliana". Het eerste geschenk werd ten paleize afge- geven om kwart over 8, het was een groote bloemenmand van de Christelijke Oranjever- eeniging te Baarn. In den morgen kwamen de eerste Aneta- A.NjP.-telegrammen binnen uit Nederlandsch- Indie met de reacties, die het heugelijk be richt aldaar had gewekt. Om ongeveer 8 uur in den Indischen mor gen was het, toen de Gouvemeur-Generaal als eerste van de blijde gebeurtenis op de hoogte werd gesteld. Spoedig was de blijde tijding door den ge- heelen Archipel bekend, en alom veroorzaakte deze vreugde. Zoowel uit de hoofdstad als uit de andere plaatsen in Indie kwamen be richten binnen, die melding maakten van de feestelijke stemming die er heerschte. Alle bevolkingsgroepen deelen in de feest vreugde, niet alleen de Europeanen, doch ook de inlanders, Japanners, Chineezen en vreem- de Oost-Indiers. In de verschillende plaatsen, waar de ge boorte door saluutschoten zou worden aange- kondigd, geschiedde dit des morgens 7 uur. In Nederlandsch-Indie kon men daarmede Nederland voor zijn, omdat het daar bij de ontvangst van het bericht dag was. In vele plaatsen van ons land zijn reeds feestelijkheden gehouden of samenkomsten met een min of meer officieel cachet, door de medewerking van het gemeentebestuur of toespraken van de burgemeesters, o.m. te Amsterdam, waar tal van vereenigingen naar Den Dam togen, voor de onthulling van de feestversiering opgesteld in het Damplant- soen, hetgeen geschiedde na een toespraak door de burgemeester, Dr. De Vlugt. In de residentie werd een bijeenkomst ge houden, waarbij het woord werd gevoerd door den burgemeester, den heer De Monchy. Des avonds werden vele bals in de openlucht ge houden. Om bij onze provincie te blijven vonden wij vermeld, dat men te Vlissi'ngen spontaan een optocht met muziek arrangeerde en optrok naar het Wooldhuis, de woning van burge meester Van Woelderen en dezen een ovatie bracht, waarbij de heer Van Woelderen dank bracht voor deze betuiging van hulde aan het Huis van Oranje en onder luide hoera's de beste wenschen uitsprak voor het Vorsten huis en de jonggeboren Prinses. Te Utrecht had Zaterdagavond op het Dom- plein een concert plaats, dat was georgani- seerd door de Christelijke Oranjevereeniging en waaraan de corpsen van het Leger des Heils en de gereformeerde muziekvereeniging Maranatha meewerkten. Er bestond voor deze muziekuitvoering van gewijde en vader- landsche liederen een zeer groote belangstel- ling, en toen aan het eind Maranatha ons volkslied deed weerklinken, werd het door duizenden kelen meegezongen. Nauwelijks waren de laatste klanken verstorven, of de kapel van het Leger des Heils deed ,,Dat 's Heeren zegen op Haar daal" tegen de hooge kathedraalmuren weerklinken. Weer werden de hoofden ontbloot en uit vele kelen rees de zegenbede op. 'Het concert, dat door den burgemeester, Mr. Dr. G. A. W. ter Pelkwijk, werd bijge- woond, werd besloten met een driewerf hoera op de Prinses. Na afloop vereenigden een zestal muziek- korpsen, waarvan verschillende reeds afzon- derlijk door de straten hadden gemarcheerd, zich op initiatief van het Centraal Oranje- comite tot een fakkelstoet, waaraan ieder kon deelnemen. Als een lange, golvende slang Met de gewoonte uit haar vroegere om geving verzamelde ze wederom de kruimels uit haar schoot om ze naar de duaven in den tuin te werpen. Toen stapte ze resoluut naar binnen, ont- steltenis en afschuw achter zich latend. Pearl Cattermole, het schoolkind met de twee staartjes en haar hatelijke methode om alles en iedereen uit te vragen, scheen ten- slotte de eerste te zijn, die weer voldoende op adem kwam om iets te zeggen. En in woorden gietend, wat de anderen dachten, schreeuwde ze: ,,Wil je zeggen. dat je hem niet onmiddellijk gaat schrijven, dat je zijn aanzoek aanneemt!" „Hem aannemen? Zoo maar ineens? Ik? Je hebt blijkbaar geen idee van wat een fat- soenlijk meisje tegen jongelui moet antwoor- den." ,,Nou weten we eigenlijk nog niet, wat ze hem gaat schrijven", vertolkte de in haar wiek geschoten bakvisch de gedachten der anderen. Ditmaal scheen een geheel regiment huza- ren over Peggy's graf te draven. Na alles wat ze gehoopt had, scheen Eric meer dan ooit in gevaar te zijn. HiOOFDSTUK IX. Arabella weigert. Arabella sloot zich op in haar vriendelijke slaapkamer van ,,De Schuur", snoof eens even aan 't boeketje viooltjes dat Peggy daar had neergezet, en ging toen zitten om haar eer ste huwelijksaanzoek te beantwoorden. ,,Ik kan het veilig als het eerste beschou- wen", begon ze in zich zelf te praten, terwijl ze omslachtig een velletje luxe post uit de lade van haar elegante schrijftafel te voor- schijn haalde. ,,Ik heb er natuurlijk meer dan een gehad van den jongen mr. Sharpe. Maar pappie heeft immers gezegd, dat die ordinaire kronkelde de menigte door de straten langs de woning van den Commissaris der Konin gin en langs het stadhuis, waar de burge meester, die hartelijk werd toegejuicht, op het bordes den stoet gadesloeg. De groot- ste drukte concentreerde zich op de Stad- huisbrug, waar uit luidsprekers gramofoon- muziek ten gehoore werd gebracht. De stem ming zat er nu in en overal in de stad trof men juichende en zingende groepen aan. Wie binnen de pret wilde voortzetten, vond de cafe's, die Maandagnacht onbeperkt geopend zullen zijn, dezen nacht tot vier open, of kon in verschillende amusementsgelegenheden dansen op geanimeerde Oarnjebals. Dit is een greep uit de feestviering in ver schillende steden. In alle plaatsen in Nederlandsch-Indie heeft de Blijde Tijding groote vreugde gewekt. De omstandigheid, dat het in Indie reeds acht uur in den morgen was, toen het heugelijke bericht bekend werd, had tot gevolg, dat de Zaterdagochtend een geheel ander karakter dan gewoonlijk kreeg. Uit tal van groote steden in den Archipel komen de meest geest- driftige berichten binnen. Overal werden on middellijk vlaggen uitgestoken; de schooljeugd kreeg vrijaf en de kantoren sloten. Geheel Indie viert feest! De Chineesche wijk in de benedenstad van Batavia was in een opmerkelijk korten tijd in een volledige vlaggenzee herschapen, waar bij ook de Europeesche zaken zich niet on- betuigd lieten. De omgeving van het paleis Koningsplein zal de grootste attractie op illuminatiegebied zijn, aangezien Noordwijk, Rijswijk en een deel van Molenvliet zoo zijn versierd, dat het licht in het water weerkaatst wordt. Verder concentreerde de belangstelling zich op het paleis te Rijswijk, waar de geluksregis- ters ter teekening waren gelegd. Tot de eer ste teekenaars behoorden de consul-generaal en de consul van Japan. Hieruit blijkt, dat ook van Japansche zijde ten voile met de blijde gebeurtenis wordt meegeleefd. Op ver schillende manieren wordt hieraan uiting ge geven. Ook de inlandsche bevolking ging spontaan op de blijde gebeurtenis in. Duizenden tooi- den zich aanstonds met oranje en in groote groepen trok de bevolking naar het centrum van de stad om de versieringen, voorzoover zij gereed zijn, gade te slaan en om uiting te geven aan de feestvreugde. Naarmate in den loop van den morgen de warmte toenam, zetten de ouderen zich op de terrassen voor de cafe's om de optochten van de jeugd, die inderhaast werden gevormd, te aanschouwen. De verkeerspolitie had handen vol werk om het met de minuut toenemende verkeer in goede banen te leiden. De herhaalde opstop- pingen gaven hierbij aanleiding tot vreugde- betoon over en weer. Te Tandjong Priok, de haven van de hoofd stad, werd het geboortebericht begroet met het geloei der in de haven liggende schepen, van fabrieksemplacementen enz. Ook hier zorgde spoedig een vlaggenzee voor de feeste lijke stemming. Ook iSemarang, Bandoeng, Djockjokarta en Palembang vierden Zaterdag feest, al was men op alle plaatsen nog niet ten voile voor- bereid en kwam de tijding onverwacht. Er kan worden verwacht, dat den dag na den nationalen feestdag, dus Dinsdag even- als dat na de geboorte van Prinses Beatrix geschiedde zoowel de Eerste als de Tweede Kamer bijeen zullen worden geroepen om de heugelijke Koninklijke boodschap aan te hoo- ren en den voorzitters gelegenheid' te geven, de blijde gebeurtenis te gedenken. Van de re- geeringstafels zal dan de premier, die met al zijn Ministers bij dergelijke gelegenheden aan- wezig pleegt te zijn, op de redevoeringen der voorzitters antwoorden. Men neemt aan, dat Dinsdag het oude kabinet nog in functie zal zijn, zoodat Dr. Colijn en zijn demissionnaire collega's de plechtigheid zullen bijwonen. De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, Mr. J. R. H. van Schaik heeft den volgenden brief aan H. M. de Koningin gezonden. ,,Mevrouw, De verblijdende mededeeling, welke heden ten verzoeke van Uwe Majesteit aan de Tweede Kamer der :Staten-Generaal werd ge daan. heeft de Kamer met groote vreugde vervuld. Dankbaar voor den zegen, welke opnieuw aan Uw Dochter en Haren Gemaal werd ge schonken, deelt de Kamer eerbiedig in de ge- voelens van Uwe Majesteit en van het Prinse lijk Gezin. Het verheugt haar, te weten, dat het volk in zijn aanhankelijkheid aan Oranje zich hoog gedragen voelt door het geluk, dat over het Koninklijk Huis kwam. God behoede de nieuwe telg uit Uwer Maje- steits geslacht." Koning Leopold van Belgie heeft telegram- men van gelukwensch doen toekomen aan Koningin Wilhelmina, aan Prinses Juliana en aan Prins Bemhard. Voorts heeft de Vorst een bloemstuk aan H. K. H. Prinses Juliana toegestuurd. V De heer Pierlot, minister-president en minis ter van Buitenlandsche zaken van Belgie, heeft den gezant van Belgie te Den Haag, baron Herry, opgedragen, aan de Koninklijke familie en aan de Nederlandsche Regeering de gelukwenschen van de Belgische Regeering en van het Belgische volk met de Blijde Gebeur tenis. In verband met de geboorte van een Prin ses te Soestdijk heeft Hitler, zoowel aan H. M. de Koningin als aan Prinses Juliana en Prins Bernhard telegrafisch gelukwenschen gezon den. tongenreiziger niet meetelde. Ik kan maar niet begrijpen, waarom die jongen noil zoo ordinair was. Ik voor mij zou zeggen, dat hij zeker zoo aardig was en zeker zoo goed zijn manieren kende als die heeren van gister avond met hun deftige regiment en al die din gen meer. En hij had zeker zoo'n flinken rug", mediteerde miss Ames, terwijl er een beetje melancholie in haar mooie oogen zweefde. Toen maakte ze ineens een eind aan haar droomerijen. Sidney Sharpe is noch hier noeh daar", sprak ze zich zelf moed in. ,,Ik heb dien an deren snuiter wat terug te schrijven". Ze doopte haar pen in den inktkoker en begon tamelijk haastig te schrijven: Beste mr. Wynstone. Verder kon ze niet. Heel het wonderlijke van de situatie stond haar ineens duidelijk voor oogen. Daarbuiten had ze er zich eigen lijk heelemaal geen denkbeeld van kunnen vormen. Nu ze hier rustig zat na te denken sprak ze weer tegen zich zelf: ,,Wie zou ooit hebben durven denken, dat ik nog eens tegen zooveel zakken zout zou aanloopen. En mijn portret in de Sketch? En heele meters over me in de bladen. Op mijn eerewoord, ik geloof dat er wat meisjes met me zouden willen oversteken! Geld en huizen en japonnen en juweelen! Ik kan me levendig voorstellen, dat mrs. Zeur Zus en Zoo of mrs. Cattermole in d'r vuistje zouden hebben gelachen indien ze zoo'n kans voor d'r doclfters hadden kunnen waiarnemen. En ik geloof ook wel, dat zij en die dochters nooit vermoed hebben, dat ik juist die kans zou krijgen. Ik vermoed wel, dat zij er niet aan denken, dat er altijd twee mo- gelijkheden overblijven om te antwoorden in dien een van die fijne vrienden van hun Eric mij ten huwelijk wenscht te vragen. Zij ver- wachten natuurlijk dat ik maar gevraagd be- hoef te worden." De jonge kruideniersdochter ging in al de waardigheid, die volgens haar een jonge gra- Het Engelsche Lagerhuis is tot 3 October uiteengegaan. Maar in de laatste zitting- heeft schrijft de N. R. Crt., Chamberlain nogmaals moeten spreken over de kwestie van het Verre Oosten. In deze zooveelste uiteenzetting van de afgeloopen week kon men moeilijk nieuwe feiten verwachten. Maar wel was er een andere toon, een andere Chamberlain, die het woord voerde. De Engelsche minister-presi dent is verbeten en in deze gemoedsstemming heeft hij zich laten leiden tot een uiteenzetting van de koele berekening, welke aan de Engel sche politiek ten grondslag ligt. Vriendschap voor Japan was in deze rede ver te zoeken. Als Engeland toegeeft, dan doet het dat, omdat het meent op dien weg de beste bescherming voor Britsche onder- danen en belangen te vinden. De kern van Chamberlain's rede is, dat er twee conflict- haarden zijn en maar een vloot. Derhalve moet Ehgeland kiezen. Ten deele heeft het gekozen, maar het zou mogelijk zijn, dat het zijn keuze herzag. Er kunnen, aldus de Engel sche minister-president, omstandigheden komen, dat wij de vloot naar het Verre Oos ten zenden. Voorloopig doen wij dat nog niet, vin zich maar kon aanmatigen, rechtop in haar stoel zitten. Zij was menschelijk genoeg. Was het dan zoo vreemd, dat ze zich een oogenblik overgaf aan een gevoel van buiten gewone zelfvoldaanheid. Is het niet eens pret- tig te kunnen zegevieren. ..'Nu ben ik gevraagd", dacht ze. ,,En een rasechte hertogin heeft zich al aangeboden om het huwelijk vanuit haar beroemde woning te doen plaats hebben. Denk je dat eens goed in. Een echte hertogin!... Wat moet ik daar tenslotte allemaal op antwoorden?" Zij keek naar het deftige vel postpapier met haar eigen ronde handschrift. Beste mr. Wynstone! Ja, heel wat meisjes zouden hem beslist opperbest vinden. En daarbij aardig en leuk. Hij zag er tenslotte lang niet zoo beroerd uit. Groot flink, regel- matig gebouwd. Zijn kleeren zaten hem zoo keurig aan zijn lijf en geen spatje er op te be- kennen. En zulke dure stof! En wat een prachtige dunne zijden sokken en die das! Ja, voor 'n aardig meisje was hij beslist 'n patent echtgenoot. Vriendeijk en goedhartig, daar behoefde je gaan oogenblik over in te zitten, en heelemaal niet halsstarrig. Je zou eerder zeggen een goedzak, maar dat behoefde je nou weer direct niet zoo hatelijk op te nernen, als die daar op het terras gewend wa ren. Wat zaten die haren keurig gekamd en geplakt, ze glommen om er je eigen in te spiegelen. Misschien wel brillantine van een guinje per druppel. Als je immers zooveel geld hebt. Maar toch in heel dat hoofd geen enkele gedachte... Dit was de slotzin waar- mede Arabella voor zich zelf haar aiistocra- tischen vrijer taxeerde. O, ik heb werke lijk heel erg met hem te doen, maar ik weet zeker, dat ik nooit tegen hem zou kunnen opzien. En een meisje moet toch altijd een zekeren eerbied hebben voor haar echtgenoot, al voelde ze er natuurlijk niets voor om zijn huissloof te worden. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1939 | | pagina 1