ALGEMEEN NIEUWS- EN AOVERTENTIEBLAO VOOR ZEEUWSCH-YLAANDEREN Steradent lorrie No. 9899 mm: P#/;: liiiiiiiitll WOENSDAG 12 APRIL 1939 79e Jaargang Binnenland Buitenland Feuilleton Dr. A. STAVERMAN EEHSTE BLAD Altijd Krachtige Werkloosheids bestrijding1 Verbetering bestaansvoorwaarden Middenstand n Welvarend platteland! STEMT: No. 1 van lijst NEUZENSCHE r»V>T?T.T«. tvt-t oco A B»I K «B« '51 ABONNEMENTSPRIJS: Binnen Ter Neuzen 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen r. per post 1,55 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post /5,60 per jaar Voor Belgie en Amerika f 2,—, overige landen 2,35 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. Uitgeefster: Firma P. J. VAN DE SANDE GIRO 38150 TELEFOON No. 25. EEN OPENLUClHT KERKDIENST OP DEN DAM TE AMSTERDAM. Door samenwerking van vrijwel alle pro- testantsche kerk-genootschapipen en oh-riste- Iijke gemeent-en te Amsterdam is Zondag- morgen als inzet van het P-aaschfeest een plechtige liturgische d-ienst gehouden op den Dam. Ongeveer tienduizen-d personen waren op dezen mooien lente-ochtend op het plein samengekomen om de indru-kwekkende en voor ons land unieke pleehtigheid mede te maken. O.m. werd gezamenlijk gezongen bet Paaschhed ..Daar juicht een toon, daar klinkt een stem", begelei-d door het carillon van het koninklijk paleis, dat bespeeld werd door den beiaardier J. Vincent en het muziekcorps van het Leger des Heils, onder leiding van majoor Claeys. De apostolische geloofsbelijdenis werd uitgesproken door Ds. R. Dijkstra, Hervormd predikant. Nadat nog enkele liederen waren gezongen, bad de Geref. predikant Ds. Y. van der Zee het ,,Onze Vader". Na het zingen van Psalm 72 vers 11 sprak de commandant van het Leger des Heils de heer Bouwe Vlas den ze-gen uit. LANDELIJKE DEMON STRATIE VAN N.V.V. EN SjD.A.P. De Maandag door het N.V.V. en de S.D.A.P. in Den Haag georganiseerde nationale de monstrate voor werk en welvaart is een der best geslaagde betoogingen van dezen aard geworden. Extratrein-en en autobussen hadden tienduizenden naar de residentie vervoerd, terwijl ook groote groepen per rijwiel of trams arriveerden, welke daar alle in bet Zmderpark bijeenkwamen. Te 12 uur opende de heer C. Woudenbeng de betooging, waama zan-g volgd-e van „De Haagsehe Volksstem" en declamatie van J. Sternheim. Verder werd het woord gevoerd door den heer E. Kupers van het N.V.V., terwrjl laatste spreker was de heer Koos Vorrink, voorzitter van de S.D.A.P. Tenslotte trokken de betoogers in 2 lange stoeten door verschillende straten der resi dentie. BEPALINGEN BETREFFENDE INKWARTIERING, ENZ. Staatsblad no. 583 bevat het Kon. besluit April, houdende machtiging op den ADVERTENTIeN: Van 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer f 0 20. KLEINE ADVERTENTIEN: per 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en cliche's worden naar plaatsruimte berekend Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief, hetwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst een dag voor de ftitgave. DIT BLAD VERSCHIJNT IEDEREN MAANDAG-, WOENSDAG- EN VRIJDAGAVOND. van 10 opperbe vel-hebber van land- en zeemacht be- doeld in a-rti-kel 33 van de wet van 14 Sep tember 1866 (Staatsblad no. 138), nopens bepalingen betrekkelij-Jc de inkwartieringen en het onderhoud van het krijgsvolk, en de trans- porten en leverantien voor legers of vestin- gen gevorderd. Daarbij is bepaa-ld: Artikel 1. De opperbevelhebber van land- en zeemacht wcrdt door ons -gemachtigd voor zoov-er betreft de landstreek, waar zich af- deel-ingen van zee- en landmacht bevinden behoudens echter voor die afdeelimgen, welke organiek zijn bestemd voor de bezettin-g van linien, stellingen en sterkten om op zoo- danuge wijze in de behoeften van inkwartie- ring, onderhoud, transporten en leverantien van allerlei aard (ook aan paarden, rund- en ander vee) te voorzien of door zijne onder- geschikten te doen voorzien, als hem, op zijne veran-twoordelij-kheid, het meest geraden voor- komt, hetzij door het benoodigde, na eene voorafgaande vordering van zijnentwege, te doen verstrekken, of in dringend'e omstandig- heden, zonder voorafgaande vordering door zijne ondergesehikten in gebruik of in eigen- dom te doen nemen, hetzij door goedkeurin°- van hetgeen te dien opiziohte, zonder zijn last, in het vbelang v'an den krijgsdienst is verricht. Artikel 2. Gelijke machtiging als boven wordt verleend aan den commandant eener lime, vesting of sterkte, doch alleen voor zoo yer betreft het terrein in het gebied van de iinie, stelling of sterkte, waarover de staat van oorlog of van heieg zich zal uitstrekken. DE WERELD IN SPANNING. De reflex op Italies onverhoedschen aan- val op Albanie .is, s-chrijft de N. R. Crt., toch sterker dan zich aanvankelijik liet aanzien. Scheen het Zaterdiag nog, alsof men zich in Engeland' bij de uitgemaakte zaak zou neer- laggen en alsof Chamberlain de Paas-chdagen in het Noorden zou blijven, Zondag is er in- eens te Londen en Parijis een geweidige diplo- matieke nervositiet aan den dag getreden en Chamberlain is ihaastig naar Londen terug- gekeerd om daar Maandag den kabinetsraad bij te wonen. Men beeft ons niet rechtstreeksch onthuld, wat de oorzaak is geweest van de nervosdteit doch uit de berichten van Londen kan men aannemen, dat deze in de eerste plaats de positie van riekenland en met name van het eiland Korfoe betrof. Korfoe ligt net voor de Zuidpunt van Albanie. Kunnen d'e ItaJianen door het bezit van Saseno en Otranto den toe- gang tot de Adriatische Zee sluiten, een an- dere maritieme mogendhead:, welke Korfoe als basis zou bezitten, zou op haar beurt den Italianen den in- en uitgang van de Adriati sche Zee aanzienlijk kunnen bemoeilijiken. Vandaar dat de vrees sdhijnt te zijn gerezen, dat de Italianen bij wijze van voorzorgsmaat- regel Korfoe en de bijbehoorende eilanden zou- den bezetten. Het was Dinsdagochtend nog niiet zeker, of Griekenland Engelands hulp had ingeroepen doch het soheen wel zeker, dat Engeland een waakzaam oog hield op Korfoe en dat de on- verwachte vlootbeweginigen in de Middel- landsche Zee daarmee verband hielden. Kor foe beschikt over eein goede oorlogshaven, welke de Albaneesche kustplaatsen missen. Als nuen spreekt van de vrees voor een be zetting van Korfoe door de Italianen, moet men^ niet vergeten, dat zij reeds eenmaal, in bee oegin van Mussolini's Ibewind, het eiland gebombardeerd en bezet hebben. Dat was in 1923 na de vermoording van een ItaliaansGh officier van de igrensaffoakening®- cammassie in Zuid'-Allbanie. Toen hadden wij echter nog een Volkenbond, die kraohtig ge- noeg was om Italie te dwingen tot ontrudming. De Volkenbond als middel van ,politieke pres- sie beeft afgedaan en een lichaam, dat hem kan vervangen, bestaat nog niet. Het anti-aggressiefront, dat Engeland en Frankrijlk na de overweldiging van Tsjecho- Slowakije haastiglijk zijn begonnen in elkaar te tmimeren, is nog niet meer dan een sta- ketsel en mist het universeele karakter, dat den Volkenbond in zijn oorspronkeiijke ge- daante ook voor kleine en zwakke naties aan- trekkejijk maakte. Hiermee is natuurlij-k niet gezegd, dat het anti-aggressiefront niet van waayde zou zijn. Polen en Griekenland, die op bo l oogeniblik beide bedreigd schijnen, zouden ervan kimnen profiteeren, evenals Zuid-Slavie en Roemenie en misschien zelfs Hongarije, hoewel het zeer de vraag is, of dat land ziohzelf reeds tot de bedreigdte naties rekent en niet beschouwd moet worden als een onderdeel van de spil Rome—Berlijn. Wat de bedreiging van Griekenland betreft. deze komt niet alleen van den kant van Kor- foe en eventueel den Epirus, de Zuidgrens van Aibanie, doch ook uit het Zuiden, waar de Italianen en Rhodes en de eilanden van de Dodekanesos .een springplank hebben ge- maakt, welke zoowel Griekenland als Tur- kije, maar ook Engeland (Cyprus en Palesti- na> en Frankrijk (Syrie) foedreigt. De lig- ging van Korfoe op.zichzelf is niet zoodanig, dat Italie het noodig zou hebben voor die be- neersching van het Oostelijk ^bekken van de Middellandsc.be Zee, doch, zooals gezegd, Kor foe in handen van een andere sterke maritieme mogenrlineid zou :en belemmering vormen voor een werkelijke overheerscbing. Vandaar klaarblijkelijk bet Italiaanscbe1 d'reigement, dat het toetred'en van Griekenland tot het anti-aggressieverdrag met Engeland en Frank rijk beschouwd zou worden als een verstoring van den status quo in de Middellandsche Zee, waartegen Italie igedwongen zou zijn maati regel en te nemen. De militaire bezetting van Albanie wordt natuurlijk niet als zoodanig beschouwd van Italiaansehen kant, omdat men dat land toch reeds als een wintgewest be- schouwde. Er zi:t een merfkwaardige overeenstemming m de houding van Italie tegenover Grieken land en die van Duitechland tegenover Polen. Duitschland zegt, dat het niet met Polen foe- hoorlijk kan onderhandelen, voordat dit land de veiligheidsmaatregelen, die het getroffen beeft tegen een Duitsche ovenrompeling, in- trekt. Dat Duitschand intusschen zijn' ge weidige militaire macht onder de wapenen handhaaft, spreekt vanzelf. Evenzoo eischt Italie, dat Griekenland van maatregelen tot verdediging af zal zien, maar behoudt het zichzelf alle rechten voor om te beslissen, wat wel en wat niet mag. Geldjk de overweldiging van Tsjecho- Slowakiie in Midden-Europa, heeft de over weldiging van Albanie in het Zuidoosten de toch reedis zoo groote spanning nog verhoogd en het gevaar van oorlog dreigender gemaakt. Het is helaas maar al te waar, wat de Pa us in zijn Paaschrede heeft gezegd: „Er kan geen vrede zijn, zoo]ang nog zoo dikwijls tusschen de naties het wederzijdsche begrip ontbreekt. zoclang plechtige gesanctioneerde pacten en het gegeven woord de zekerheid en de waarJe hebben verloren, welke de onontbeerlijke basis zijn van het wederzijdisoh vertrouwen, zonder hetwelk de zoozeer begeerde materieele en moreele ontwapening van dag tot dag min der uitvoerbaar wordt". In de Ver. Staten, waar een groot deel van de openbare meening tot voor kort onver- schillig bJeef voor de ye beurtenissen in1 Euro- pa. begint men de waarheid, welke door den Paus nog eens onder woorden is gebracht, steeds auidelijker te beseffen en schaart men zich hoe langer hoe meer openlijk aan de zijde .an rankrijk en Engeland in hun strijd tegen de aggressie van de totahtaire staten. Mocht het tot een conflict komen, dan kun nen die beiden zich vcrzekerd houden van den steun van Amerika, al behoeft dit in den aanvang nog geen militairen steun te zijn. De totalit.aire machthabhers zien dit natuurlijk wel in. Hun pogingen tot intimidatde, verge- zeld van hun snel toegebrachte en met succes bekroonde slagen, .schijinen hun echter 'het ge- voel bijgebracht te hebben, dat zij' zich kun nen permitteeren, wat zij wenschen, omdal het van de andere zijde toch sleahts bij afkeu- rer.de woorden blijft. Dit is een van de oor- za.ken, waardoor- de spanning aanhoudt en waardoor ook de vrees, dat deze spanning vroeg of laat tot een gewapend conflict zal leiden, blijft bestaan. DE IXALLAANSCHE OPVATTING. In politieke kringen te Rome is men," naar Havas meldt, van meening, dat het AJlba- neesche vraagstuk van militair standpunt be- zien is afgedaan en men verwacht, dat het vraagstuk ook van diplomatiek standpunt bezien spoedig zal worden opgelost, aangezien de Westersche demooratieen hebben besioten de uitgemaakte zaak te aanvaarden, omdat ziji beginnen te begrijpen, dat Italie slechts; zaken beeft geregeld, welke alleen Italie aangaan. In dezelfde kringen wijst men er op, dat Griekenland en 'Zuid-Slavio kalm zijn. Men eroncierftelt, dat wanneer deze lamden even- wel zich zullen aansluiten bij het door Groot- Brittannie voorgestelde garantieverdrag, dit zal worden beschouwd als een vijandige daad jegens Italie en dat de garantie, welke Italie te Londen en Athene heeft gegeven, dat Ita lie geenszins voornemens is Korfoe te bezet ten, slechts waarde zal hebben zoolang Grie kenland de banden met Engeland niet nau- wer aantrekt. Blijkbaar is Italie, in nauwe samenwerking met Duitschland, voornemens met onmiddellijk handelend optreden iedere actie van Engeland en Frankrijk te beantwoordten, welke, volgens de meening van de leidende figuren te Rome, de sterkteverhouding in de Middellandsche Zee zou wijzigen. In fascistische kringen, waar men verheugd is over succeis in Alhanie, gelooft men, dat in een officieel communique den nieuwen status van Albanie bekend zal worden gemaakt. MEEK ITALIANEN ONDER DE WAPENEN. Reuter meldt uit Rome: Manschappen van verschillende liohtingen, doch voor het meeremideel van de lichting 1912, zijn ,naar gemeld wordt, onder de wape nen geroepen voor een korten de tijd, teneinde naar Albanie door dageliiksche behandeling Door CHARLES GAR VICE. (Vervolg.) 43) Toen was het met haar fcracht gedaan en met een zachten ikreet viel ze tegen Greta aan, die vol medelijden haar armen om haar zuisje heensloeg. ,,0 Greta, het geeft niet of ik al proheer flink te zijn. Mijn hart is igebroken," fluis- rtrle f t zw^es- "Het is gebroken, Greta. en Ik had hem lief, ik heh hem nog lief. En hij I dig vergeten' Maar zei m.e, dat hij mdj liefhad en dat hij niemand I en al W w anders wilde trouwen dan mij, -zelfs niet om Latcham te redden! En nu nu Greta zijn alle mannen zoo? Vergeten ze alles in een paar wbken en ze greep Greta's arm vast, terwijl zij haar bleek, vertrokken. ge- zichtje verborg, voor de oogen, die vol tranen stonden en haar medelijd-end aanzagen. ,,Sbil, stil nu," fluisterde Greta. ..Miss beruist alles op een vergisising!" Lorri-e! lachte bitter, wanhopig. ,,Neen, t is geen vergissing!" zei ze met een drogen s.nik. ,,lk zie al hoe het gebeurd is. Ik bagrijp best hoe ze hem hebben °e- vangen. Gevangen, hoor je Greta! AIsi °hij hier bij mij was gefbleven, zou ik hem behou- den hebben. Maar -ze hebben hem van me weggehaald en in haar armen gedreven en en ze heeft hem van mij gestolen!" Ben ocgeniblik zwe-gen ze. -Geen traan kwam m! de h-ooggebrande oogen om het gioeiende pijnlijke 'hart te verzachten. „Wat kan ik zeggen, Lorrie, lieveling lie- veling. Arm -kind! Ik heb het mooit vermoed! O Lorrie, de hemel zal hem straff-en!" ,,Neen. dat zal die hemel niet," antwoord'de de hees-cihe, verstikte stem. „Mannen worden nocit voor zoo-iets -ges-traft. Hij zal haar en Misschien haar geld| trouwen en gelukkig zijn. Zij zal hem mettertijd leeren om haar lief te hebben terwijl ik iik o Greta, als- dk maar kon sterven!" ,,Arme Lorrie. Wanneer wanneer is dit tuss-chen jullie gebeu-rd Lorrie streek met een rusteloo-ze, ongedul- d-ige bew-eging -de haren uit .haar gezi-cht. Wanneer? Jaren geleden! Eeuwen ge- 1-eden! Neen; pas een paar weken. -geleden' een .paar iweken! De -avomd van de wedren- nen! O he-me-1!" en ze .bedekte haar gelaat met haar handen met een wanhopig gebaar „Ik zi-e hem nog. Ik hoor nog ieder woordi dat hij zei. Het was- voor het eerst d-at lemand zoo tegen me sprak" met een bit- teren -glimach ,,en ik zal -het wel niet spoe- tar hdj- heeft he-t vergeten en al heel gauw!" „Hij is wreed en sl-echt, w-aardagd. Lorrie hief haar hoofd- op en z-e-i met vlam- men-de oogen: „Hoe durf je -dat te z-eggen? Wreed, slecht? N-een! Het is zijn -schuld niet, het is hun schuild de schuld van dien wreeden, ouden vader van hem en van haar van Diana Melford. O -Greta, je mag geen woord kwaad van hem zeggen. Hij zou mij zijn blijven lief- hebben, als :ze hem niet weg hadden gehaal-d! Het was zijn schuld- niet en -de mijn-e ook niet, maar maar het was het noodlot!" Een oogenblik zrweeg ze, toen keek ze vermoei-d rond. (Ingez, Med.) zei Greta veront- -ik niet verd-ragen. Je bedo-elt he-t goed, dat weet ik wel en... en i-k -ben j-e toch wel d-ank- baar; maar preeken i-s nutteloos. Met p-reeken krijg je hem niet -terug en dat is- het -eeni-ge wat mij zou -kunnen helpen! Neen, hij komt nooit terug! zei ze met een wanhopigen zucht. Nooit, nooit, nooit! O G-uy, als ik maar gestorven was voor je dien avond met me ges-proken had! Zie je" vervol-g-de ze smartelijik ,,ik wist niet, hoe he-t met mli stond voor hij sprak. Ik had hem lief; o ja, ik had hem al lamg lief al da.gen tevoren. Maar toen h-ij- sprak. toen hiji zijn armen o-m mij heen sloeg en me kuste Z-ij zweeg en er ging een rilling door haar heen. „Greta!" fluisterde ze hees-c-h en droog, „nuzal hij Diana k-ussen en mij: niet mij niet!" en -ze. ver-borg haar gelaat. Wa t kon Greta doen Wat zoud-en de -bes- ten van ons op zoo'n oogenblik gedaan hebben als -alleen geduld prediken voor het gepijni-gd hart? En Lorri-e wilde niet, d-at ze zou preeken „Ge naar -boven, naar je -kamer, liefje! Ga wit 1'iggen, loievefltog?" zei Gre-ta, die angstig werd. „En wat moet ik nu doen? Zeg het me ©ens, Greta Ik kan niet'1' hu-iverde ze „:de dagen blijven- doonleven en steeds den-ken d-enken, denken! Greta, wat zal ik doen? o' kon ik maar -doodgaan! Wat is het nut van te leven wanneer j-e hart i-s gebroken en je leven voorlbij- is!" ..Lievelinig, j-e leven i-s, de .hemel zij gedankt nog niet voo-rbij!" fluis-terde Greta, terwijl ze beschermend over de zijdien. haren streek; maar Lorrie duwde h-aar hand weg. „Ga niet tegen me preeken, Greta. Dat kan .,Ga wat liiggen!" spo-tte Lorrie. „Waarom zou ik igaan liggen. Ik ben niet zie-k. Ik heb geen hoofdpijn! Al ging ik liiggen tot -d-en dag van mijn dood, dan zou het venleden niet terugkeeren. Den-k je," vroeg ze scherp, „dat ik m heir ga liggen en het verlaten meisje spelen, dat ik mijn hoofd al-s -een t-reurwi-lg zal lafen hangen en huilen tot ik niet meer kan Dan ken je me slecht!" E -ze uitte een -kort hard lac'hje. ,,Neen, ik zou nog liever! Ik zal ze in mijn hart laten kijken, en all© vrouwen van Carshal me laten ultl-achen! Geef me geef m-e een glas wijn!" en ze duwde Greta van zich weg Greta ging naar het buffet en deed droevig,' wat haar gev-raagd was. Haar hand beefde meer dan die van Lo-rr-ie, toen -deze het glas aannam en ledigde. ,,'Zoo! Nu ben ik ibeter," lacht© ze gefor- ceerdi en er kiwam een bios op het strakke, de -plaats in te nemen van gezonden troepen. Offici-eele k-rin-gen weigeren het opgeroepen aantal nader aan te geven, doch volgens de geruchten gaat het om ongeveer 200.000 man. HALIFAX ONTVANGT DEN ITALIAANSCHEN ZAAKGELASTIGDE. Lord Halifax heeft Zondag den Italiaan sehen zaakgelastigde te Londen niet minder dan drie malen ontvangen. Bij deze bespre- king-en liet Lord Halifax -d-en Italiaans-chen di-plomaat er niet over in twijfel, dat de En- gelscbe regeering de Italiaanscbe actie in Albanie zeer e-mstig opvat. Tevens stelde Halifax den zaakgelastigde in kenmi-s van de kracht der Brits-c-he gevoelens te dien aan zien. De Italiaans-clbe zaakgelastigde gaf den minister in krachtige en categorische -bewoor- dingen verzeike-ringen ten aanzien van den streng bepeikten aard van de Italiaan-sche actie in Albanie. Des midd-ags beeft Lord Halifax een bezoek gebracht aan d'e bureaux van de commissie der imperiale defensie in Richmond Terrace. Hij was daarbij vergezeld door sir Alexander Cadcgan, den permapenten onder-staatsseore- taris van he-t Foreign Office. Aan-wezig waren voorts o.m. Lord Gort, de chef van den impe- rialen genera-len .sitaf en vice-admi-raal Cun ningham, deputy-chief van den marinestaf. Zondagnacht mel-dde Reu-ter uit Londen, dat de on-gerusitheid over den intemationaien toestan-d' 's avonds eenigszins minder was dan Zondagmorgen. DE REACTIE IN DE MOHAMMEDAANSCHE WERELD. De corr. van- de Times te Kairo meldde Maandag": De ItaliaanscJie invasie in Aibanie iheeft met een slag alle overgebleven p-r-etenties van Mussolini, om zi-ch als vriend van de Moham- medaan-sche w-erel-d voor te do-en, verni-etiigd. De stud-enten van een theoiogische instelling staakten Dinsdagmorgen het werk, als teeken 'v prote-st tegen de daad van aggressie van nenge-en, die zichzelf heeft opgeworpen als verdediger van den Islam tegen een overheer- bteeke gezichtje. „Hij had haar Mef en -hij reed heen! Ik -l-adhte het verl-aten m-eisje in het .gedaicht altijd uit, Greta; maar nu het mij.- zelf over-komt, moet ik toch heelemaal niet lachen. Zi-e ik er uit als -een .verlaten meisje, zie -ik er ui-t als i-emand" ze zweeg toen en werd vuu-rrood „al-s iem-and -die ze hebben laten zitten?" Greta zag haar medelijd-end aan, ©en en a-1 li-efde. „Ga n-u naar je kamer om wat te -rusten, lieveling,'' fluisterde ze, maar Lorrie keerde zich ongeduldig om. ,,Neen, dank je wel. Dan gaat Jack zich weer afvragen, wat er toch eigenlijk a-an de han-d is. ,,A-ls Jack het wist," zei Greta en haar lief gezi-cht werd rood en boos, al-s Jack het wist zio-u -lord Kendal© nog niet gelukki!°- zijn L-orri-e." Lorrie s-ohrok op en greep haar arm vast. Greta, Jack moet er niets van weten. Niemand moet het weten. Hoor j-e me. Denk er om'-' ging ze haastig verder niemand moet het weten. Er moet geen geen ruzie tus-schen Jack en Guy i-k .bedoe-1, lord Ken- dale - komen! Neen, het is zijn schuld niet ik heb evenveei schuld -als hijHet is alleen de schuld' van het nood-lot! Jack moet het niet weten en paps niet, niemand. Ailleen jij en ik, Greta; en ik wou, dat ik het je- niet verteld had. Maar en haa-r lippen heefden was te veel om het alleen te dragen!" Greta sl-oeg haar armen met een moeder- lijik gebaar om Lor-rie's islanke figuurtje- en trok het mooie gebogen. -hoofdje aan haar bors-t. ,,0 lieveling, had ik het maar -eerd-er ge- wetenWat heb ik een hoop- na-re dingen gezegd, om-dat ik het niet w-i.stWat moet i'k j-e arme hartje een pijn gedaan heto-ben!" ,,Het hin-dert niet. antwoord-d-e Lo-rrie moe. ,,M-ijn arme hart, zooals jij he-t noem-t, doet nu .geen pijn meer. Het is versuf-t en dood. Stil1 wat is dat?' (Ingez. Med.) schend Mohammed'aansch land. De politie heeft circulaires, waardn- de aggressie van Italie in heftige bewoor-dingen word-t v-e-roor- deeld, in beslag genomen en als voorzorgs- m-aatregel posten gepl-aatst voor de Italiaan- sche legatie. De verontwaardiging is niet alleen -gegrond op -god-sdienstige motieven. Sedbrt -de -dagen van Mahommed Ali -bestaan er inndige dynas- tieke en andere banden tuss-chen Egyp-te en Albanie en een aanzienlijk aantal Egyptenare-n is van Albaneeschen afkoms-t. Afgescheiden van histo-ri-sc-he, godsdien-st:«ge en andere sympathieen, is ook verontwaardi ging -gewekt door d-e manier en het oogenblik van de invasie. Naar uit Jeruzalem wordt gemeld, heeft de Italiaan-sche bezetting van Albanie ook een -sterke reactie gewekt onder de Pal-estijns-che Arabier-en, -die zich herinneren hoe Tripolis -werd bezet door Italie e-n die nooit veel ver trouwen hadden in Mussolini's vriendschaps- Greta keek haastig naar buii-ten. „He-t is Seymour Melford," zei -ze waarschuwend. ,,Ga mee, lieveling!" Maar het was al te laat, want Seymour Melford deed de deu-r open. ,,Neem mij met kwal-ijk," zei hdj; tegen Greta, maar intusschen nam hijt Lorrie bru- taal op, diie hem haar rug had toegek-eerd. ,,I-k dacht, -dat mijnheer Latimer hier was." ,,-Ik zal heim halen," zei Greta, Lorri-e ,,-ga je mee, ,,het en want er klon- ken voetstap-pen op het igrint buiten. In Lorrie was een geest van verzet en kop- pigheid gevaren. „Neen," zei ze langzaam en terwijl ze naar de .pi-ano ging, begon ze .lu-id- en wild te spelen. Seymou-r Melford stond haar vanon-d'er zijn halfgesloten ocigleden aan te kijiicen, zijn blanke handen hielden op- zijn rug zijn hoed istevig omklemd. Ge-en trek op het liove, .bleeke ge^ zi-chtje on-tgi-ng hem; hiji wist heel go-ed, wat -die don-kere s-chaduwen onder haar oogen, die bleeke lippen, ibe-teek-enden en hij; wist, dat de tijd .was gekomen, d-at hij- zijn hand slechts had uit te strekken om den p-rijis te grijpen, waarvoor hij had1 geintrigeerd. ,,Dat lis -een fo-rsch s-tuk muziek, juffrouw Latimer," zei hiji, te-rwijil hij- wat di-chter bij de piano kwam. „J-a", zei Lorrie kortaf, terwijl haar hand woeste aoooorden op de toetsen sloeg. „Hoe -hee-t h-e-t?" vroeg h-ij-. „U moet luid-er -spreiken! Ik ve-rsta u niet," z-ei ze. Hij- herhaalde de vraag en -kwam nog dich- terbij, zoodat hij vlaJk .bij haar elleboog stond en zijn oo-g-en in het treuriige, bleeke gezichtje keken. ,,The March o-f the Men of Harleek," ant- woord-de ze ikortaf. „Dus" noodzaakte zi'chzelf te zeggen Diana wordt van -Latciham!" Ze mo est vroager of later toch tegen de feiten oiptornen, ze kon dus beter onmiddellijk beginnen; niemand -zou ooit vermoeden, wat het haar kostte -oim de -woorden uit te spreken. (Wordt vervolgd.) ze gravin

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1939 | | pagina 1