ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN GOUD 1 Als Uw kind hoest... LORRIE No. 9874 VRIJDAG 10 FEBRUARI 1939 79e Jaargang Binnenland Feuilieton Ve&stefckte EERSTE BLAD JAARVERGADERING STAATKUNDIG GEREFORMEERDE PARTIJ. AKKER'S ABONNEMENTS-PRIJS: Binnen Ter Neuzen 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen fr. per post 1,55 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post f 5,60 per jaar Voor Belgie en Amerika 2,overige landen 2,35 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. Uitgeefster: Firma P. J. VAN DE SANDE GIRO 38150 TELEFOON No. 35. ADVERTENTIfiN: Van 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer f 0,20. KLEINE ADVERTENTIeN per 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en clichd's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief, hetwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst een dag voor de uitgave. DIT BLAD VERS CHI JNT IEDEREN MAANDAG-, WOENSDAG- EN VRIJDAGAVOND. H.M. DE KONINGIN NAAR BELGIE. Gelij-k men zich zal herinneren heeft H.M. de Koninigin besloten, ter beantwoorddng van het bezoek, dat Z.M. Kondng Leopold Haar onlangs heeft gebracht, in het komende voor- jaar een officieel tegfenibeizoeik te brengen aan Bnussel. In dit verband seint de Brusselsche corres pondent van de Maasbode: Volgens een niet bevestigd bericht, dat wij- met het n-oodige voorbehoud mededeelen, zal het officieel bezoek van 'H. M. Konlngin Wil li elmina aan Belgie van 21 tot 23 Mei a.s. plaats hebben. KATHOHEK DEMOORATISOHE PARTIJ. Naar De Tijd vemeemt, heeft het bestuu.r der KathoMeke Democratische Partij K.D.P. met algemeene stemmen besloten, aan een op 1® Februari te houden buitengewone partij- vesrgadering een voorstel tot ontbinding van de KjD.P. voor te leggen. BURGEMEESTER DE VLUGT. De regeeringspersdlenst deelt thans mede, dat de regeering op den burgemeester van Amsterdam, Dr. W. de Vlugt, aandranig heeft uitgeoefend, nog gedurende eenigen tijd zijn amfbt te willen blijven vervullen. [Burgemeester de Vlugt heeft zich, naar aanleiding van dat verzo-ek, bereid verklaard, nog gedurende korten tijd zijn ambt waar te neonen en zich, in verband daarmede, een her- benoeming te -zullen laten welgevallen. Aan het begin van de Woensdagmiddag ge- houden raadsvergadering heeft burgemeester de Vlugt officieel medegedeeld, dat hij, met ter zijde stelling van zijn persoonlijke wen- schen, gemeend heeft gevolg te moeten geven aan de uitnoodiging der regeering, om nog eenigen tijd zijn ambt te blijtven waarnemen. Het was een mededeeling, welke door den raad met applaus begnoet wend. Namens het college van Burg, en Weth. be- tuigde de heer de Miranda als oudste wetho-u- der hierover zijn vreugde; een verklaring waarbij de heer Ter Haar als oudste raadslid zich aansloot. Wloensdag is te Utrecht in ,,Tivoli°" de jaar- vetrgadering der Staatkundig Gereformeerde Partij geboud-en, waarin de voorzitter der partij, het Tweede Kamerlid Ds. G. H. Kersten, een rede heeft uitgesproken waarin hij het standpunt der partij onder de huidige poli- tieke omstandigheden uitvoerig besprak. Ds. Kersten betoogde, dat de tijden zoo- wel van maatschappelijk en staatkundig als geestelijk standpunt bezien sedert zijn vroe- gere jaarreden niet zijn veranderd, ja zelfs nog banger zijn geworden, ook in ons eigen land, waarin de eene na den anderen maat- regel faalt. In plaats van te verlichten, ver- meerderen de regeeringsmaatregelen den druk. De wenkloosheid woed voort. Ook de mlddenstand wordt doodgedtuikt en armoede heerscht bij vele winkeliers, kleine bazen en sehippers. Met kracht wordr. aanges-tuurd op een menig bedrijf ten gronde richtende orde- ning. Spr. wees hierbij op de varkens-misere, waarvan en handelaars dn slagers £n boeren de dupe zijn geworden, alsmede op de maat regelen tegen de autobussen. welke in som- mlge gevallen nog door den rechter konden worden gestuit. Het nationale vermogen is geweldig geslon- k-en, waartegenover de belastinge.i loodzwaar drukken. Regeeringsmaatregelen maken het leven maar steeds duurder, mede door den verzekeringslast en de crisismaatregelen. Op oaverantwoordelijke wijze wordt met de rijks- finaneien omgesprongen. 18) Door CHARLES GARVICE Venvolg. ILorrie staarde haar een oogenblik aan en Wendde toen haar oogen weer naar de rijders. Harry Trevanion had de ledddng op een groat lersch paard, dat met iederen stap anderhalf maal zoover scheen te komen als de anderen. Aichter hem kwam kapitein Pepperel en lord Kendale was mummer drie; hij trachtte zijn aenuwachtige Gypsy zoo kalm en bedaard mogelijk te houden. Lorrie keek even naar de anderen en bepaalde toen haar aandacht bij lord Kendale. Dan werd de hindernis genomen. Eerste was Harry Trevanion, die in keurigen stijl er over wipte, onder het gejudch van de menigte, maar het paard van kapitein Pep perel weigerde. Hij dreef het met de sporen aan, on'handig sprong het over de hoogte, raakte de hindernis met de pooten en gooide zijn berijider met het hoofd voorover in het gras. De menigte schreeuwde, maar1 Lorrie hoor- die het niet. Haar heele aandacht was geves- tSgd op de zenuwachtige, gejaagde Gypsy met haar glanzende huid en heldere oogen. Zou die ook haar rijders afgooien als een zak zand. Geen nood. Met een lichte handibeweging zette lord Kendale hem aan, hij sprong en het volgende oogenblik zat hij, in prachtigen stijl rijdend, het Iersche paard op de hielen. „Rravo!" riep Jack. ,,Dat is Guy op zijn best! Menigeen zou uit het zadel zijm ge- Mcht door den' val vain Pepperel, maar Guy met. Hij is zoo bedaard als het maar kan! Rijd-t hij niet fijn, Lorrie?" en hij keek haar een oogenblik aan. ,,Ik... ik weet het niet", stamelde ze. Haar gezichtje had zijn bios verloren en in haar mooie oogen stond een angstige blik. ,,Natuu-riijk weet je het niet. Meisjes snap- De Regeering- heeft zich niet het minste aangetrokken van een noodkreet, door negen vooraanstaande mannen geuit Van dit ern- stige rapport maakte de minister van Finan- cien zich in de Kamer met een lachertje af, omdat hij op den steun dier Kamer kon reke- nen. Een maar al te duur leven in heel het staatsibestel blijft gehandhaafd. iSpreker wees er o.m. op, dat de S.G.P. geen kerkelijke partij is, al heeft zij gepleit voor vrijmaking van de Hervormde Kerk, die door mannen als Dr. Colijn en Mr. de Wilde wordt afgewezen. Spreker zeide, dat in handen van de anti-revolutionnairen wel de belamgen van Rome veilig zijn, maar niet die van Neer- land's kerk. Ds. Kersten eindigde met zijn gehoor aan te sporen de gelederen te sluiten, omdat er niets is wat den vijand meer verheugt, dan de verdeeldheid onder degenen die God's woord belijden. S.D.A.P. EN N.V.V. STELLEN f 10.000 BESCHIKBAAR VOOR DE SPAANSCHE KINDEREN. Het dagelijksch bestuur van .den Algemee- nen Raad udt N.V.V. en S.D.A.P. heeft be sloten 1. Zich onmiddellijk tot de Nederiandsche regeering te wenden met het dringend ver- zook, een ibelangrijk aantal Spaansche kinde- ren in ons land toe te laten. Bij een toestem- mend antwoord zal het Comite uit N.V.V. en S.D.A.P. inizake de verpleging van Spaansche kinderen de noodige maatregelen treffen. >2. Een bedrag- van f 10.000 beschikbaar te stellen voor het verleenen van hulp in den drinigendsten nood van Spaansche kinderen die thans in Zuid-Frankrijk in moeilijke om- standigheden verkeeren. Aan den voorzitter en den secretaris van het Oomite werd opge- dragen, zich ter plaatse te vergewissen, op welke wijze deze hulp het beste is te ver leenen. 3. Aan de Nederiandsche regeering te ver- zoeken, om, evenals dit door regeerinigen van andere landen geschiedt, op ruime schaal ten behoeve van de Spaansche vluchtelingen financieele hulp te bieden. NEDERLAND STAAT NIETS VAN ZIJN KOLONIEN AF. In zijn Memorie van Antwoord aan de Tweede Kamer inzake de Indische begrooting voor 1939 besipreekt minister Welter de kwes- tie van de herverdeeling van de koionien. In antwoord aan de Tweede Kamerleden, die gaarne hadden gezien, dat de regeering nog krachtiger de geruchten omtrent een inter- nationale conferentie tot herverdeeling der koionien had tegengesproken, vestigt de mi nister de aandacht op de Memorie van Ant woord op de rijksbegrooting, waarin deze ge ruchten met een niets te wenschen overlaten- de duidelijkheid worden ontkend. Voonts herinnert minister Welter aan het antwoord van de Indische regeering op de vra- gen van het Volksraadlid Soetardjo, in welk antwoord wordt verklaard, dat er voor het lot van Nederlandsch-Indie geen reden tot onge- rustheid bestaan omtrent de gevolgen van recente ibeslissingen in de Internationale politick. Misschien ten overvloede voegt de minister hier thans aan toe, dat afstand van eenig tot het grondgebied van het Koninkrijlc behoorend deel hoe klein ook door die regeering zelf niet tot onderwerp van discussie zal wor den gemaakt. De minister onitkent niet, dat de snel ver- anderende verhoudingen in en buiten Europa de waarschijnlijkheid vergrooten, dat wij ter inkoop en ruiling in vertrouwen aan den hoogsten prijs bij HEURSEL, 2 LANGE MUNT, GENT pen niets van een steeple-chase", zei hij goe- dig minachtend. ,,Jullie houden meer van een race op de vlakke baan, hd ,,Die lijken me niet zoo gevaarlijk", zed ze. ,,Jaek, denk je, dat kapitein Pepperel zich bezeerd heeft? Kijk, daar hinkt hij!" „0, hij heeft zich niet ibezeerd", zei Jack zorgeloos. ,,Hij' js er aan gewoon. Hij wordt er altijd bij de eerste of tweede hindemis af- gegooid. Hij vindt het geloof ik prettig. Kijik eens hoe prachtig het paard van Trevanion loopt! Maar wacht maar. Gypsy heeft nog verrassdngen in petto. Wacht maar, tot Guy hem zijn gang iaat gaan." De twee paarden hadden de rest, die ach- ter hen aan kwam tobben, ver achter zich gelaten en het publiek wist nu, dat wanneer Gypsy geslagen werd, dit zou zijn door het groote Iersche paard en men bood wedden- schappen aan met heesche schreeuwstem- men. ,,'Het zal op het kantje af zijn", zei Jack. Geloof je ook niet, Melford?" tHij m'Oet het tweemaal zeggen, want de aandacht van Seymour Melford scheen ge- heel geconcentreerd op de race en wel zoo, dat hij niets an-ders hoorde of zag. Par-pardon", zei hij en toen hij zich naar hem oniwendde zag Jack, dat zijn gezicht on- gewoon bleek was. ,,Ja, het zal op het kantje af zijtn, maar ik ben er van overtuigd, dat lord Kendale wint. Zoo overtuigd ben iik er van, dat ik je de kans wil geven om tegen me te wedden." ,,Neen, dank je", zei Jack. ,,Ik heb van het begin af op hem gewed en daar blijf ik bij." ,,Goed zoo", stemde Seymour met een glim- lach toe. ,,Je wint vast en zeker. Het paard van Trevanion zal wel gauw moe worden die loopt te hard van stapel en Gypsy neemt het eerst de laatste hindemis en zal wel een meter of twaalf v'66r zijn bij de eind- streep." Dit scheen ook de meening van het publiek te zijn, want ze riepen: Gypsy! Gypsy!" zoo- dat het weerklonk in de lucht. iSommigen, die erg opgewonden waren, hol- den langs de afrastering naar de laatste hin dernis, waar zich al een groote menigte ver- eventueele verdedigintg van onze positie in Oost-Azie, in grootere mate dan voorheen wel- licht mocht worden verondersteld, op onszelf zijn aangewezen. De regeering zou voorshands geen aanlei ding kunnen vinden tot herziening van het Nederiandsche vlootprogram. De Kamer moge zich er echter van verzekerd houden, aldus zegt de minister, dat de regeering met betrek king tot de situatie in het Verre Oosten waakzaam blijft. De zelfstandigheid van Indie. In de beschouwingen, gewijd aan het Ko- ninklijk besluit van 16 November 1938 waarbij afwijzend is beschikt op het verzoek van den Volksraad tot het bijeenroepen van een conferentie, die een plan zou hebben op te stellen tot het toekennen van den „staat van zelfstandigheid" »aan Nederlandsch-Indie treedt opnieuw een element naar voren, dat naar de meening van den minister uit deze gedachtenwisseling geweerd zou dienen te worden, omdat het aan een objectieve behan- deling van het vraagstuk niet ten goede kan komen. De minister heeft hier het oog op den factor van de meer of minder gunstige staatkundige stemming in Indie. Inwiiliging van het verzoek van den Volksraad is aanvan- kelijk bepleit als een middel ter tegemoet- koming aan ontstemming. Later is zoo'n inwiiliging wenschelijik ge- noemd, omdat de stemming in Indie zoo goed was geworden. Het is duidelijk, dat deze elkander tegen- sprekende motiveeringen de waarde van het argument te niet doen. De door eenige Tweede Kamerleden voor de conferentie gedachte opzet biedt den minister tevens de gelegenheid tot nadere toelichtirsg van de in het K. B. voorkomende passage, dat de bijeenroeping van een conferentie op de wijze. als in de petitie kennelijk beoogd woidt, strijdig moet worden geacht met het geldend staatsrecht. Deze passage ziet op twee in de petitie geibezigde uitdrukkingen, namelijk de aanduiding van een deel der deelnemers aan de gevraagde conferentie als ,,vertegenwoor- digers van Nederlandsch-Indie" en den wensch dat de te voeren procedure ,,op voet van ge lijkgerechtigdheid" zal worden gevoerd. Ver- tegenwoordigers van Nederlandsch-Indie in den zin, als door de voorstellers van de petitie bedoeld t.w. vertegenwoordigers aangewe zen door de Indische regeering in overeen- stemming met den Volksraad kent ons staatsrecht niet, evenmin een iberaadsiaging op den voet van gelijkgerechtigdheid tusschen vertegenwoordigers van Nederland en van Nederlandsch-Indie. De gedachte, dat de minister niet den weg van onderling overleg zou willen volgen op staatkundig gebied, berust zeer stellig op een onjuiste appreciate van zijn inzichten. Hij is integendeel overtuigd, dat ook misschien vooral op staatkundig gebied de weg van onderling overleg de beste is. In beginsel bestaat tusschen hen, die inwiili ging van de petitie voorstaan, en den minister weinig verschil. Het koninklijk besluit ken- schetst bet verlangen, dat in de petitie tot uiting komt, als ,,op ziehzelf verklaarbaar en ook te waardeeren". Zelfstandigheid van Nederlandsch-Indie binnen het rijksverband is immers het erkend einddoel van Nederlands koloniale staatkunde. Doch het Koninklijk besluit geeft tevens een omschrijving van de voorwaarden, waarvan de vervulling den onmisbaren grondslag moet leggen voor zelfstandigheid. Het houdt den Indisohen politieken leiders bij- wie een streven tot overijling in dezen niet onnatuurlijk kan worden geacht voor, dat zelfstandigheid verworven moet worden, dat zij groeien moet tot waarlijk geestelijk eigendom van het volk en dat die groei slechts zameld had. Seymour Melford nam zijn kijiker op en s-telde hem nauwkeurig af. ,,iWBlt u misschien' den kijiker hebben, juf- frouw Latimer?" vroeg hij op ho-ningzoeten toon, maar Lorrie schoof hem met een onge- duldig gebaar opzij-; haar oogen waren scherp genoeg om ieder paard, ie-dere kleu,r te zien; strak waren ze gevestigd op het belangrijke punt. Er moesten nog verscheidene hindernissen genomen worden v<5<5r de gevreesde laatste, maar Harry Trevanion, die nog de leiding had, nam ze in keurigen stijl, met Gypsy vlak op zijn hielen en toen een kleinere hin demis was genomen, liehtte lord Kendale even zijn zweep op. Met een sprong was Gypsy naas-t zijn tegenstander. De opgewon den toeschouwers vuurden Gypsy aan met een gejuich van aanmoediging en bijval en Lorrie kreeg weer kleur in haar gezicht. „Denk je, dat hij zal winnen? denk je heusch, dat hij zal win-nen!" vroeg ze onge- duldig aan Jack. ,,Vast!" antwoordde hij lacomiek. ,,Jia! O, ik wou, dat ik duizend pond had om te wedden!" riep ze uit. ,,Als iik een man was en ik was rijk, dan zou ik al het geld, dat ik had zetten op lord Ken op dat dappere, kleine paardje!" Seymour Melford Met zijn kijker zakken en keek haar glimlachend aan, maar er was een valsche blik in zijn oogen. .Wacht- tot hij over de laatste hindemis is, juffro-uw Latimer", zei hij. Lorrie glimlachte minachtend. „Ik ben niet bang. Hij zal er over vliegen als -als een ,,iE(en vogel", s-telde Jack voor. ,,Ja! Hij schijnt te kunnen vliegen!" stem de ze in. ,JIet is prachtig. Ik wist niet, dat racen zoo opwindend is. Ik begrijip nu best, dat mannen zich ruineeren -bij- de wedrennen. Of hij er over komt? Ik geloof, dat Gypsy ever een huis kan spriugen!" ..We zvll-en het spoedig zien," zei Sejunour Melford bedaard, ,.ze zijn er nu heel ddcht bij-." Zij war-en er inderdaad dicht bij. Naast het natuurlijik resultaat kan zijn van inne-r- lij-ken groei in sociaal, economisch en in-tellec- tueel opzicht. Zij- die meenen, dat aan deze voorwaarden thans reeds zou zij-n voldaan, dat het verlan gen naar grooter zelfstandigheid tbans op de eerste plaats dient te worden gesteld en dat daarin de geestesigesteldbeid van de inbeem- sche -bevolking tot uiting komt, begaan naar de zienswijze van den minister een tijdreken- kunddige fouit. Zij willen de historie met zeven- mijlslaarzen vooruitsnellen. Ieder, die redelijik oordeelt, moet erkennen, dat aan Nederlandsoh-Indie in een "zeer snel tempo een groote mate van zelfstandigheid is verleend, Een ontwikkeling, die in de lan den van het Westen eeuwen heeft gevorderd, is binnen enkele decennia met geforcee-rde snelheid tot stand gebracht. Historische nood- zaak eis-chte deze snell-e opeenvolging van her- vormingen; het ibehelst geen verwijt aan de staatslieden, die dezen ontwikkelingsgang met een open oog voor de behoeften van den tijid hebben geleid, indien men tbans vaststelt, dat de massa der bevolking deze evoluti-e geens- zins heeft kunnen bijhouden. Met omzichtigheid voorwaarts. Wie de situatie helder ziet, al-dtus minister Welter, zal daarin geen -reden vinden om te p-leiten voor terugtreden op den afgeleg- den weg, doch wel voor het betrachten van omzichtigheid bij het doen van verd-ere schre- den voorwaarts. Aan Indie en zijn bevolking moet de tijd gegund worden, het verworvene te verwerken. Ten voile d-eelt de minister de waardeering voor d-en arbeid van den Volksraad. Het ver heugt hem te ontwaren, dat steeds meer de overtuiging veld wint, dat zoowel van de zijde van de regeering als van die van de-n Volks raad het streven gericht is op een wede-r- zijdsch begrij-pen, dat tot vruchtbare sam-en- werkinig leidt. -Hij kan in het algemeen in- stemmen met het streven, toeletselen weg te nemen tegen de poMtieke vrijheid der ambte- naren en dus ook tegen hun lidlmaatsehap van den Raad. DE TERUGLBIDING VAN JOODSCHE VLUCHTELINGEN. De minister van justitie, mr. C. M. J. F Goseling, heeft als vol-gt geantwoord op de vragen van den beer Van Embden betreffende de temigleiding van Duitsch-Joods-ch-e vluchte lingen. De verontmstende toename van het aantal vluchtelingen, ook uit ver verwijderde streken van Duitschland afkomstig, dat sinds de be- kende gebeurtenissen in Duitschland op on- regelmatige wijze de Nederiandsche grens heeft weten te oversc-hrijden en binnenslands, -met name in Amsterdam, is aangetroffen, heeft nadere maatregelen dringend noodig -ge maakt. De minister heeft zich daarom tot zijn leed- wezen genoodzaakt gezien te bepalen, dat de mannelijke vluchteMngen, die van 9 November af tot 17 December 1938 ons land onregel- matig waren binnen,ge-komen, in ibij-zondere kampementen zouden worden ond-ergebracht en voorts, dat vluchtelingen, die na laatstge- noemden datum zonder toestemming de Nederiandsche grens nog mochten overschrij- den, met name wanneer zij in grootere getal- len in eenige gemeenten worden aangetroffen, zouden worden teruggeleid naar het land van herkom-st. Met -betrekking tot laatstbedoelden maat- regel is uitdrukkelijk bepaald, dat teruglei- ding achterwege dient te blijven niet alleen in gevallen, waarin direct levens-gevaar aan- nemelijk kan worden geacht, doch is ook overigens nog een nadere aanwijzing gegeven, ingevolge welke onder omstandigheden, ook zonder dat van direct levensgevaar sprake is, niet mag worden uit-geleid. e-lkaar, nek aan nek, maderden de twee paar den de moeilijke hindernis. Gypsy liep nog even gelijkmati-g, maar de kenners zagen wel teekenen, dat het Iersche paard vermoeid werd. Zijn zwaarte deed afbreuk aan -zijn snel-heid. De op-gewondenheid was zoo groot, dat de menigte er stil v-an werd en in die stilt-e naderden de twee paarden de hindernis. Lord Kendale was het dichtst bij de afz-et- tin-g rond het terrein. Hij was doodbedaar-d en zat zoo gemakkelijik en licht in het zadel, als- of hij in een leunst-oel zat. De hand, die zijn opgewonden paard leidde, was vast en toch was zijn druk vederlicht. Voor hem rees de hooge hindernis op met de koude, zilveren waters-treep erachter. Met een oogopslag mat hij den afstand en raakte Gypsy's bevenden schouder met zijn zweep aan. [Lorrie zag dat het paard zich gereed- maakte om te springen en ze hield haar adem in. Op dat oogenblik werd, ze wist niet waarom, haar aandacht getrolcken d-o-or een man on-d-er het publiek, dicht bij- de hinder nis, die op de afscheiding was geklommen en die plotse'l-in-g een zakdoek uit zijn zak nam. M-e-t een gil, die evengoed wel als niet een kreet van aanmo-ediging kon zijn, wuifde hij met den witten lap wild door de lu-cht. Lord Kendale zag het en trok even de leidse-ls in om Gypsy in toom te houden, maar het gillen en die witte lap vlak voor zijn oogen waren te veel voor het zenuwachtige paard? waarvan iedere vezel gespannen stond. Met een rilling schoot hij- op-zij-, tenwijl hij sprong en hoewel hij de hindernis nam, viel hij in het water er achter. Eten s-chreeuw, die aangro-eide tot een oor- verdo-ovend lawa-ai klonk uit duizend kelen. Gypsy is gevallen. De favoriet is geval len!" schreeuwden de bookmakers. ,,Het Ier sche paard wint." Van haar plaats had Lorrie alles gezien. Een oogenblik st-ond ze ombeweeglijk, met een gezichtje zoo wit als sneeuw; toen liet ze ha.ar handen vall-en op Greta's schouders en greep ze krachtig vas-t. iWiat gebeurde er met haar? Ging ze flauiw- vallen? De baan, de deinende massa, alles SERPVLLI loert altijd het gevaar van erger gevolgen en daarom mag een hoestje nooit verwaarloosd wor den. Als Uw kind hoest, geef't dan dadelijk AKKER's Abdijsiroop, bestaande uit extracten van oude kruiden, welke verzachtend, slijm- oplossend en genezend werken, benevens de krachtigste hoest- bedwingende stof .codeine". Door deze veelzjjdige werking noemt men Akker's versterkte Abdijsiroop ,,'s-WereIds beste Hoestsiroop". tegen hoest, griep, bronchitis, asthma Flacon90 ct.. f 1.50, f 2.40, f 4.20. Alom verkriigbaar (Ingez. Med.) Moeilijkheden. De uitvoering van dezen maatregel is in de eerste plaats opgedragen aan de krachtens de vreemdelingenwetgeving met het toezicht o-p de hier te lande verblijvende vreemdelingen belaste hoof den van plaatselijike politie (bij de onderwerpelijike aangelegenheid in het bij- zonder die in de groote gemeenten). Wanneer twijfei omtrent de te nemen beslissing bestaat zijn de procureur-generaal, fungeerend direc- teuren van politie in-gescbakeld, die in daar- voor in aanmerking komende gevallen de be slissing van den minister dienen in te roepen, (dit laatste geschiedt in de practijk veel- vuld'ig). Zeker in de omstand-igheden van de laatste maanden, welke niet door de Nederiandsche overbeid in het leven zijn geroepen, is -het ten eenenmale uitgesloten, dat een voorschrift zou kunnen worden gegeven, krachtens -hetwelk elk geval, waarin een vluchteling aanvoert, dat terugleiding voor hem onmiddellijik levens gevaar oplevert, aan den minister zou moeten worden voorgelegd. Er zij slechts op gewezen, dat alsdan wel zonder uitzondering een be- roep op levens-gevaar zou worden gedaan. Werd daamaast nog een procedure met ver- weermiddelen ingesteld, dan zou het wel zeer geruimen tijd duren, voordat een beslissing zou kunnen worden gegeven. Niet bet mlnst in het belang van de vluchtelingen zelf is echter ee-n zoo spoedig mo-gelijke beslissing •gewenscht. Overigens zou een wijze van be- handeling als hierboven bedoeld, welke aan de vluchtelingen gelegenheid zou ibieden te bereiken, dat zij althans voor eenigen tijd in ons land zouden kunnen verblij-ven, uiteraard nieuwe pogingen tot onregelmatige binnen- komst van vluchtelingen in de hand werken en de georgani-seerde hulpverleening, die in meer dan een opzicht heilzaam heeft gewerkt, ontwrichten. Voorzichtigheid geboden. Met betrekking tot de wij-ze van uitvoering, zooals die verder in de vraagpunt ter sprake zwom voor haar oogen als in een mist, het schreeuwen klonk dof en vaag in haar ooren en haar oogen, die ze stijf gericht hield op de plaats waar Gypsy was gervallen, werden bran-dend heet. Greta v-oelde den stevigien greep van de kleine handen en kreeg een scho-k van ver- bazing en schrik, toen ze het witte gezichtje zag. Lorrie!" riep ze, zen-uwachtig fluiste- rend. ,,Wees niet bang! Lorrie, Lorrie!" Lorrie's witte lippen beiwogen zonder ge- luid te geven, t-oen fluister-de ze in doods- ang-st: ,,Hij is do-od! Hij is dood!" St, stil!" smeekte Greta, die voor haar ging staan om haar voor de anderen te ver- bergen. ,,-In hemelsnaam, beveling! Hij is niet do-od. Kijk maar!" ,,Waar? W-aar?" vroeg zij en ze wreef met haar hand over haar oogen om den mist weg te vegen die er over lag. Toen zag ze iets zonderlings. Wie wilde be- werem dat de moderne Engelschman geen moed meer heeft? Half bewusteloos, drijfnat, zijn vro-olijk, kleu-rig jasje gescheurd en vol vlek- ken, strompelde lord Kendale naar zijn paard. dat bevend en nat naast de sloot stond. Zou hij- pro-beeren weer op te stij-gen? iBij het idee alleen al schreeuwde de me nigte van op-gewondenheid, hetgeen tot een ovatie aanzwol, toen lord Kendale in het zadel sprong en terwijl hij reed a-lsof zijn leven er van afhing, zijn mededinger achter- na zette. Zijn zweep lag in -het water, maar Gypsy scheen dien niet noodig te hebben. Alsof hij wist dat zijn reputatie als wed- strijdpaard op het spel stond en afhing van een geweldige poging, holde hij voort. Zij waren nu op het vlakke gedeelte en alleen snelheid, de uiterste snelheid kon nu de winst verzekeren. Maar wat was het Iersche paard ver voor! Alleen een w-onder -zou er voor kun nen zorgen, d-at zijn achtervolger hem zou inhalen. Doch er was Arabisch bloed in de tengere Gyp-sy, dat bloed dat nooit erkend. dat het verslagen is en d-at niet opgeeft vo-or h-et uiterste is gedaan, ook al is de dood er mee gem-oeid. (Wordt vervolgd.) 6)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1939 | | pagina 1