ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN Hevige SNIJWOND IN DEN VINGER KLOOSTERBALSEM Marion's groote avontuur No. 9812 VRIJDAG 16 SEPTEMBER 1938 78e Jaargang Binnenland FeuilSeton EERSTE BLAD BL0EDT VERSCHRIKKELIJK Verband met KL00STERBALSEM geneest de wond in 24 uur „Geen goud zoo goed" NEUZENSCHE COURANT ABONNEMENTSPRIJS: Bin.nen Ter Neuzen 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen rr. per post f 1,55 per 3 maanden Bjj vooruitbetaling fr. per post 5,60 per jaar Voor Belgie en Amerika 2,overige landen f 2,35 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. Ultgeefster: FJrma P. J. VAN DE SANDE GIRO 88150 TELEFOON No. 25. ADVERTENTIeNVan 1 tot 4 regels /0,80 Voor elken regel meer /0,20. RIiFiTNE ADVERTENTIeNper 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en clichd's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief, hetwelk op aanvraag verkrijgtaar is. Inzending van advertentien liefst een dag voor de uitgave. •JIT BLAD VERSCHIJNT IEDEREN MAANDAG-, WOENSDAG- EN VRIJDAGAVOND. VERBETERING IN DEN TOESTAND VAN PRINSES JULIANA. De toestand van Prinses Juliana is goed vooruitgaande. Omtrent het vertrek van de Konmigin en van het Prinselijke paar uit Am sterdam staat echter nog niets vast. VESTIGING VAN BOEREN IN NOORD-BRABANT. Onder voorzitterschap van den burgemees- ter van Tilburg, mr. dr. F. Vonk de Both, heeift d e Noord-Brabantsche Waterschaps- bond in cafe Modem te Tilburg zrjn tiende algemeene jaarvergadering gehouden. De voorzitter opende de bijeenkomst met een terugblik op de afgeloopen tienjarige be- staansiperiode. Voligens sprekers overtuiging heeft de Noord-Brabantsche Waterschaps- verwachtingen, welke bij de oprichting ge- koesterd werden, beantwoord. Hiema siprak ir. F. P. Mesu over „Vesti- gingstmogelijkheden ten plattelande van N oord-Brabant" Spreker stelde vast, dat in totaal 117.500 H.A. in Bralbant braak ligt en dat daarvan gemiddeld per jaar 6300 H.A. worden geculti- veerd. Dit komt overeen met bijma 25 pro- cent der bestaande oppervlakte. De gemid- delde jaarlijksche landwinst, welke geduren- de een periode van vijftien jaren zal kunnen worden verkregen, biedt dus plaats voor de vestiging elk jaar van 400 a 500 jonge boe- ren. Rijksoverheid, gemeenten, provincie en watersohappen wacht hier een verleidelijke welvaartstaak. DE UITVOERING VAN DE TRANSACTIE DETERDING. Dezer dagen heeft naar aanleiding van de nog bestaande verschillen inzake de uitVoe- ring van de zgn. „transaetie Deterding" een bespreking plaats gehad, waarbij tegenwoor- dig waren de ministers dr. Colijn en mr. Steenberghe en de heeren dr. Deterding en ir. Louiwes. Zooals men weet, ging het hierbij vooral om de vraag, of kon worden aangenomen, dat de eerste besprekingen van den heer Deterding met de Nederlanidsche regeering in dien geest waren gevoerd, dat dr. Deter ding met recht aanspraak kon maken op be- rekening van de laagste prijzen voor het buitenland. In vorengenoemde bespreking is komen vast te staan, dat de zienswijlze van den heer Deterding in deze juist is geiweest. iDoordat een afspraak in dezen geest aan de uitvoerende instantie, het toenmalige departement van landhouw en visscherij en de daaronder ressorteerende crisiscentrales, niet bekend was, heeft zich het misverstand voorgedaan. Mien is bij deze bespreking tot algeheele overeensteimming gekomen. Ook wat be- treft het eenige nog resteerende practisohe verschilpunt. Op verzoek van dr. Dederding worden in dit stadium daaromtrent geen vendere mjededeelingien verstrekt. NEDERLAND llAMSIlAAi l) ZIJN NEUTRALITEIT. 'De Nederlandsche minister van buiten- landsche zaken, mr. J. A. N. Patijn heeft Dinsdagmdddag in de vergadering van den Volkenbond een rede gehouden, waarin hij er op wees dat de meeningen in verschillen- de landen, wat betreft de houding aan te nemen tegeniover art. 16 een ingrijpende wijtziging hebhen ondergaan. Met name omtrent deize iwijziging en omtrent het standpunt, dat zijn land op het oogenblik ter zake mloet innemen zou spreker gaarae en- kele opmerkingen maken. In het bewuste artikel hebben de laden Roman van I. F. J. Groothedde. 1) Nadruk vertoodien. De A rend. 'Hoog, op een vooruitstekende rotspunt, zat de arend op den rand van zijn horst, een ruw samenstel van dikke en dunne takken. De groote vogel staarde roerloos naar den horiizont, iwaar de hemel langizaam lichter kleuirde. Plotseling schoten de eerste stralen van de izon over het bergland en zetten de toppen in een roodacihtigen gloed. Het was, alscff de arenld hierop gewacht had, want ineens sloeg (hij1 zijtn macbtige vleugels uit, steeg hoog op en begon zijn zwerftocht over zijn ontoegankelijk jachtgebied, zwevend' in wrpde kringen, schertp burend naar de aarde beneden hem, die nog in schemerende duis- temis rverzonken lag. Maar geen prooi ver- toonde zich tusschen Ide rotsen, geen enkel levend wezen, hoe klein ook, bewoog zich, om naar voedsel te gaan aoeken. iHet was of alles de aanweZighieid van den geweldigen roOver voelde en zich daarom in de duistere holen verborgten hield. Steeds zwevend en starend bewoog de arend izlich lamgizaam naar het Oosten, zag het bergland onder izlich verglijden en had de open prairie Ibereikt, zonder lets van zijn gadlng gevonden te hebben. De in'stinctmatige vrees voor den mensch drecif hem nog verder de hoogte iin, waar hij tensilottie als een stip aan den klaren morgen- hemel hing, schijhhaar onbewee'glijk, maar in wenkelijkheid nog steeds zijn cirkels trek- kend bij het verder afzakken naar het van den Volkenbond, wenschende bijstand te verleenen aan een land, dat slachtoffer zou zijn van een eventueelen aanval, zich ver- bonden, deel te nemen aan een gemeen schappelijke actie tegen den staat-aanvaller. Van den aanvang aif heeft men echter onder- scheid gemiaiakt tusschen eenerzijds de eco nomisehe en financieele sancties en ander- zijds de miiitaire sancties. Indien er een aanval zou plaats hebben in den vorm van het pact, zouden de economisehe en finan cieele sancties verplicht zijn; ten aanzien van de miiitaire sancties echter behielden de leden zich hun vrijheid voor. Gedurende vele jaren is art. 16 nooit toe- gepast. Toen in 1935 voor de eerste maal het stelsel der sancties in toepassing moest wor den gebracht, heeft men deze poging moeten opgeven en op 1 Juli 1936, toen de misluk- king duiidelijik was, heeft de Nederlandsche delegatie, tezamen met enkele andere dele- gaties, hieruit de noodzakelijke consequen- ties getrokken en aan de pers de mededee- ling doen toekomen, welke luidde als volgt: ,,De verscherping van den intemationalen toestand en de gevallem, waarin men deze laatste jaren zijn toevlucht heeft genomen tot het gewedd onder schending van het pact, hebben in deze landen twrjfel doen ont- staan nopens de vraag, of de omstandig- heden waaronder deze landen de in het pact vervatte verplichtinigen hadden aanvaard, nog wel in voldoende mate aanwezig zijn. Naar onize meeninig is het niet toelaatbaar, dat zekere artikelen van het pact, met name het artikel nopens de vermindering der be- wapeningen, een doode letter blijven, terwijl andere wel worden toegepast. Verscheidene staten hebben zich nu ge- noodlzaakt gezien hun houdinig inzake het vraags'tuk van de oollectieve veiligheid op- nieuw in overweging te nemen. iHerhaaldelijk heeft de Nederlandsche re geering, in verklaringen, afgelegd voor de Nederlandsche Staten-Generaal, haar stand punt nader uiteengezet en onlangs in de con- ferentie van Kopenhagen, in Juli 1.1.heb ik miji als minister van buitenlandsche zaken vereenigd met de gemeenschappelijke verkla- ring afgelegd door de ministers van de al- daar vertegenwoordigde staten. Onze respectievelijke regeeringen hebben besloten tot handhavlng van de door hen ge- volgde gedragslijn, waarbij het sitelsel van sancties wordt ,beschouwd als in de tegen- woordige omstandigheden en naar aanleiding van de in de laatste jaren gevolgde pTactijk een niet bindend karakter te hebben verkre gen. De houding, welke de hier bedoelde staten hebben aangenomen, is het logisch gevolg van de veranderinigen, die in de internationale saimenleving hebben plaats gehad. Zij zijn van oordeel, dat zij niet ianger het risico kunnen aanvaarden, dat zou voort- vloeien uit een algemeene verplichting om deel te nemen aan de gemeenschappelijke acties van de staten, die nu nog lid zijn van den Bond. Indieni overeenkomstig het door de Lo- camo-mogendheden aanvaarde standpunt de deelneming van de staten aan de gemeen schappelijke sancties ondergeschikt is aan de eischen van him eigen veiligheid, hebhen thans de kleine staten het onhetwistbaar recht, om de meest nadrukkelijke voorhehou- den te maken inzake hun deelneming in de toekomst aan deze gemeenschappelijke ac ties. Tengevolge van deze gebeurtenissen is het onderscheid, dat bestond tusschen de ver- plichtingen eenerzijds inzake de miiitaire sancties en anderzijds inzake de economisehe en financieele sancties, verdwenen. Op het oogenblik hebben de economisehe en finan cieele sancties voor ons hetzelfde facultatie- ve karakter als de miiitaire sancties. Het is duidelijk, dat dit standpunt te meer nog van toepassing is op het toestaan van doortocht over het grondgebied ten aanzien van de Oosten. De zon was inmiddels booger gestegen en zond nu haar stralen door het venster van 'n zolderkamertje op de Pavlick-Ranch waar zij den jon;gen Hail Pennook wekten uit zijn vaste slaap. iDeze geeuwde geducht, rekte zich uit, tot zijn gewrichiten kraakten, staarde even naar de donkere zoldering vol spinrag en stond dan met een sprong ibij het open raam. Een oogenblik knipperde hij tegen het zoniicht en moest zijn oogen Imet zijn hand beschutten, maar spoedig was hij aan den overgang ge- wend en liet zijn blikiken over de Grasvallei dwalen. Het welige groen strekte zich voor hem uit, zoover zijh oog reikte, aan weers- kianten begrensd door in ellkaar overvloeien- dc hellingen, die het dal van de overige wereld scheidden. Hall Pen nock slingerde zijn beenen over het raraJkozijin, zette 'zijn ellebogen op zijn knieen en zoo, met het hoofd in zijn handen gesteund, liet hij zich beschijnen door de zon en genoot van de frischheid van den prillen ochtend. Zijh donkere oogen harmonieerend met izijn bruine, zonverbrande ledematen en zijn zwarte haren, die verward op zijn voor- hoofd hingen, kregen langzamerhand een peinzende uitdrukking. Zoo, starend en droomend, vormde hij een tafereeltje om uit te schilderen. En toch, een goed opmerker zou gezien hebben, dat hij niet bij deze om- geving paste. Daarvoor was zijn geheele uiterlijk te veel van een Zuiderlijk type, het donkere uitzicht, het slanke, fijn gebouwde lichaam en bovenal zijn fijnbesneden gelaat, dat zoo geheel afweek van dat der ranchers- en farmerszonen. Toch kon hij zich in een gevecht best met hen imeten. Wat hij miste aan brute kracbt, w°n hij ruiimschoots in zijn bewonderings- waardige lenigheid. Permock keek uit over de vlakte en k s Dr'ie dagen was hij. nu hier en hij met zeggen of het hiem goed of slecht weermacht van ieder lid van den Bond, dat deelneemt aan een gemeenschappelijke actie, als voorzien in art. 16 lid 3 van het pact. Voor de toekomst behoudt de Nederlandsche regeering zich het recht voor, om in ieder bijzonder geval, rekening houdende met den militairen toestand en de geografische lig- ginig van Nederland, te beslissen, of zij al dan niet doortocht van gewapende strijd- krachten van andere bondsleden over het Nederlandsche grondgehied zal toestaan. In dien de staat-aanvaller een aangrenzend land zou zijn, zoodat, wanneer men gemeen schappelijke strijdkrachten over het Neder landsche grondgebied zou toelaten, deze doortocht noodizakelijkerwijze zou leiden tot een botsinig op dit grondgebied tusschen deze gewapende strijdkrachten en de weermacht van den staat-aanvaller, zou het Nederland sche grondgebied niet slechts zijn een door- tochtsgebied, maar zou het onvermijdelijk worden tot slagveld. Het is niet in den geest van het pact, noch ligt het in de bedoeling van de staten, die de verdragen van Locar no hebben onderteekend, dat aldus een staat zou worden gedwongen, zijn eigen bestaan op het sped te zetten. IHetgeen ik gezegd heb over art. 16 is uit den aard ook eventueel van toepassing op iedere actie, die ondernomen zou worden krachtens art. 17 van het pact, zoo vervolg- de spr. Ik zal mij veroorloven nog enkele woor- den te zeggen over art. 10 van het pact. De verplichtingen, die dit artikel medebrengt, zijn tweeledig. Krachtens dit artikel verbin- den de leden van den Volkenbond zich in de eerste plaats^ om de territoriale integriteit en de politieke onafhankelijkheid van de an dere leden te eerbiedigen. Men zal wel willen gelooven, dat Nederland, dat geen grondge bied van eenig ander volk begeert, aller- minst de bedoeling heeft om de integriteit van eenig lid, welk ook, niet te eerbiedigen en dat dientengevolge deze verbintenis voor de Nederlandsche regeering geenerlei moei- lijkheid medebrengt. iNaast deze bestaat er ook nog een andere verplichting. De leden verbinden zich n.l. om de integriteit van de andere leden te hand- haven tegen een buitenlandschen aanval. Wat betreft de houding van de Nederland sche regeering ten opzichte van dit artikel, gelden dezelfde argumenten als ten aanzien van art. 16. Derhalve erkent Nederland ook krachtens dit artikel niet de algemeene ver plichting om deel te nemen aan een gemeen schappelijke actie of om den doortocht van vreemde troepen over zijn grondgebied toe te staan. Wij; betreuren ten zeerste, dat de tegen- woordige omstandigheden in de internatio nale samenleving ons dwingen om een zoo negatief standpunt tegenover de collectieve veiligheid in te nemen. Maar indien de we reld teruggrijpt naar een politick van even- wicht en den bewapeningswedloop hervat, kan men zich niet erover verwonderen, dat ook Nederland terugkeert naar zijn traditio- neele vooroorlogsche politick, de politiek van zelfstandigheid, die aan ons land opgelegd door zijn geografische ligging, in Europa en overzee in het waarachtig belang van ge heel Europa is geweest. Trouw aan de beginselen van samenwer- king en solidariteit, die aan het pact ten grondslag liggen, zullen wij altijd bereid blij ven om terug te keeren tot het stelsel van collectieve veiligheid, zooals dit in het pact werd beoogd, zoodra de ontwikkeling van den menschelijken geest en de evolutie van de po litieke verhoudingen de mogelijkheid schijnen te openen om nieuwe pogingen in die rich- ting te ondememen. De Nederlandsche regeering, trouw blij- vend aan den Volkenbond, zal niet nalaten haar volledige medeiwerking te verleenen aan het practische werk, dat deze organisatie in bevfiel. De om'geving stond hiem wei aan, beter dan het rumoer en de bedomptheid der stad, waaruit PavKck hem meegenomen had; het werk scheen ook nog al mee te vallen het hoeden van het vee, gezeten op den rug van een paard, was altjjd -zijn ideaal geweest. Wat hem' echter niet aianstond, dat was de houding van Jim Pavlick, zijn meester, die slechts een paar jaar ouder kon zijn dan hij- zelf, maar die hem bevelen gaf op een toon, zoo booghartig en gebiedend, dat zijn hart telkens in opstand kwam. Van den ouden Pavlick kon hdji zooiets velen, niet echter van Jim, den zoon. Achter hiem liep plotseling de oude wek- ker af met een nijdig geraas. Lachend draaide hij zich om. „,Stil maar, stil maar, ik ben er al uit Ja, ik hioor je wel, verspil je krachten maar niet voor niets. Geen onnoodige energie ge- bruiikein, zel Walter altijd". Het was of de wekker het verstond, want met een knappemde tik zweeg ze plotseling. Hall zwenkte naar binnen en begon zich te kleeden. Diaar dit bestond in het aanschieten van een leeren broek, een biukskiin buis en het vastgespen van een paar sandalen, was hij er spoedig mee gereed en ging hij weer in het venster zitten, om nog een oogenblik uit te kijkem, voor de bevelende stem van Jimi hem1 riep. IVanachter een stapel hout zag hij een kloek met kuikens komen. De moederhen was druk in de weer, om haar ongeduldige kleintjes het noodige voedsel te verschaffen. Hal glimlachte. Telkens en telkens stoven de kuikens weg (voor de adhteruitzwaaiende pooten, die de grond omkrabden, maar ook telkens weer schoten ze gulzig toe, om een lekker hapje te foemachtigen. Plotseling echter hield de kip op (met krabben, staarde sebum omhoog naar Hall's venster en liet dan een doordringend, waarschuwend ge- klok hooren. de tegenwoordige omstandigheden nochtans zal kunnen vervullen. De regeering geeft de hoop niet op, dat eens de dag zal komen waarop de organisatie van Geneve, die nu verplicht is den pas te markeeren, haar weg weder zal kiunnen vervolgen naar een geluk- kiger toekomst en aldus haar hooge roeping ten bate van de gemeenschap zal kunnen ver vullen. BELGISCHE WERVEN BOUWEN VOOR DUITSCHE RIJNVAART. Uit Rotterdam wordt gemeld: Behalve motorschepen, worden er thans voor het eerst weer sleepschepen voor de Rijnvaart gebouwd. De laatste voor Duitsche rekening of althans voor bedrijven, die deel uitmaken van Duit sche Rijnvaartgroepen. Voor zoover die schepen buitenslands wor den gebouwd, worden zij niet in Nederland doch in Belgie besteld. Vroeger heeft uitsluitend Nederland Rrjn- schepen voor Duitschland gebouwd. Het enorme verschil in bouwkosten is de oorzaak, dat Belgie het werk trekt. E6n Belgische werf heeft niet minder dan 30 opdrachten weten te verwerven. De opdrachtgever voor een aantal dezer schepen zei ons, dat hij nog altijd liever op Nederlandsche werven liet bouwen, omdat het toezicht en de uitvoering er beter zijn. Hetzelfde jSleepschip, dat in Nederland 70.000 kost, kan in Belgie voor 54.000 worden gebouwd. Dat is een prljsverscbil van 22 tot 23 pro- cent. Voor een deel wordt dit verschil toegeschre- ven aa n de lagere staalprijzen in Belgie. De binnenlandsche prijzen zijn geheel vrij van kartelbemoeiingen. Nu het kartel ook zelf de prijzen moeilijk kan kandhaven, en zich tegen concurrentie van buiten weet te verweren, kan de Bel gische scbeepsbouw in eigen land goedkoop grondstoffen koopen. Het zoo veel lagere loonpeil in Belgie spreekt bij deze concurrentie ook mee. De omstandigheden zijn thans zoo, dat Nederland zijn historische taak om voor het buitenland binnenschepen te bouwen, niet kan hervatten. HET NEDERLANDSCH-DUITSUHE BETALINGSVERKEER. De regeeringspersdienst meldt: De onderhandelingen tusschen de Neder landsche en Duitsche commissie, welke in Den Haag aangevangen zijn, werden sinds 5 Sep tember te Wiesbaden voortgezet en hebben op 13 September geleid tot overeenstemming over de volgende punten: Een nieuwe transfer-overeenkomst, welke een looptijd tot 30 Juni 1941 heeft, kwam tot stand. Daarbij werd tevens geregeld de rentebetaling op de kapitaalvorderingen van Nederland op het voormalige Oostenrijk. De bestaande clearing-overeenkomst, welke een looptijd had tot 31 December 1938, werd verlengd tot 31 December 1939. Voorts werden betalingscontingenten voor den uitvoer van Nederlandsche en Ned. Indische producten naar Duitschland vast- gesteld voor de periode van 1 October 1938 tot 31 Maart 1939. Nadere bijzonderheden ten aanzien van deze overeenkomsten zullen dezer dagen worden bekend gemaakt. BOMBARDEEREN VAN OPEN STEDEN. De kansen op een verbod. Onder de wreedheden van den modemen oorlog is er wellicht geen, die zoozeer in strijd is met de begrippen van menschelijkheid en iedereen zoo hevig tegen den borst moet stui- ten als daden van geweld tegen weerlooze vrouwen en kinderen. Des te beschamender is het voor onze be- ,,Je bent gek', lachte Hall, krab maar door, ik doe je niks. Of zie je soms, dat ik een vreemde ben Een groote schaduw verduisterde eens- klaps het uitizicht. Als een s'teen plofte een reusachtige vogel naar beneden, sloeg zijn klauwien udt... Hall waefhtte niet, maar was met drie, vier sprongen de trap af, greep het geiweer, dat altijd geladen in een hoek van de keuken stond en stormde naar buiten, juist op tijd, olm den arend hoog boven zich te 'zien wegVlucWten met een kuikentje in zijn klauwem. Bijilsnel schoot de vogel vooruit in de richting van de rechtsche heuvelreeks. Hall leg'de vliegensrvlug aan, mikte een halVe seoonde en drukte af. Het schot kraakte, onmiddellijk door een echo beantwoord. De arend fladderde hoog op, liet zijn prooi val len, deed wanhopige pogingen om in de lucht te blijven, maar kwam ondanks het slaan der vleugedls, steeds sneller naar 'beneden en stortte neer op den heiwelkam. „Goed geraakt", bromde Hall, „die zal hier wel geen kuikens meer komen stelen". Met groote sprongen snelde hij nu voor- wiaiarts en toen hij de helling ibereikt had, begon hij deze snei en behendig te beklim- men, het rookende geweer nog in zijn rech- terhand geklemd. 'Spoedig had hij den top bereikt. De arend lag vlak Voor hem met wijduitgespreide vleugels, die van top tot top wel vier yard maten. Het dier staarde hem nijdig aian met zijn strakgele oogen en deed nog een wanhopige poging, om zich op te riehten. Hall trok zijn mes, om hem een Snellen dood te bezorgen. Maar zijn opge- heVen hand zakte weer omlaag en hoogst verbaasd keek hijl naar den rand van den heuivel tegenover hem, waar een meisje in jachtciostuum 'zich haastig overheen werkte en met vlugge passen op hem en den arend toekiwam. Ook zij; hield een geweer in de rechterhand en ze had een hoogroode kleur, blijkbaar van het haastig klauteren. Voor een meisje was ze kloekgebouwd en mede mAls moeder van een groot gezin, had ik het ongeluk mij bij 7 brood snijder. een flinke jaap in den wijsvinger te geven. Het bloedde verschrikkelijk. Een van mijn kinderen bracht dadelijk den Kloosterbalsem, die in mijn huisgezin met kinderen telkens van pas komt. Na een doekje met dezen geneeskrach- tigen balsem op mijn vinger te hebben gedaan, hield het bloeden dadelijk op en de hevige wond was tot mijn ver- bazing in 24 uur geheel geheeld en totaal genezen." B D Gf. AKKFD'C OHIQINEEL TER INZAGE Onovertroffen by brand-en soQwonden Ook ongeevenaard als wrijfmiddel by Rheumatiek, spit en pynlijke spieren Schroefdoos 35 ct. Potten: 62'/j ct. en f 1.04 (Ingez. Med. schaving, dat het bombardeeren van oj>en steden zelfs een normaal verschijnsel in de modeme oorlogvoering geworden is en blrj- kens de voorbereiding der verdediging alom als zoodanig wordt erkend. De luchtbescherming toch vindt haar grond slag in de verwachting, dat een nieuwe oorlog ons bombardementen zal brengen op alle mogelijke steden en dorpen, onverschillig of deze doelen bevatten, die uit militair oogpunt beteekenis hebben. En aangezien de manne- lijke weerbare bevolking in oorlogstijd in be- ginsel aan het front zal zrjn, komt het bom bardeeren van open steden en dorpen in hoofdzaak neer op het vechten tegen oudere mannen en tegen vrouwen en kinderen. Zoo gezien is de algemeene voorbereiding van de luchtbescherming een bewijs, dat tegenwoordig ieder volk zijn beschaafde buren in staat acht om in tijd van oorlog terug te vallen op de barbaarsche wreedheden der oud- heid tegenover weerloozen. Dit is natuurlijk niet bedoeld als een argu ment tegen de luchtbescherming: deze Is on- misbaar, omdat de methodes der modeme oorlogvoering inderdaad teruggekeerd zijn tot dit barbaarsch peil. De blaam treft niet de luchtbescherming, maar de barbaarschheid, die haar noodig maakt. Zij treft daardoor ons alien, omdat wij niet in staat zijn deze barbaarschheid te overwinnen. Aan pogingen daartoe heeft het niet ont- broken. Zij waren echter tot dusver tot vruchteloosheid gedoemd: de natuur was daarbij sterker dan de leer. In theorie is iedereen wel overtuigd van het misdadig karakter dezer bombardementen. Maar in de praktijk zijn er eenige factoren, die een vol ledige uitschakeling van deze strijdmethode in den weg staan. In het wezen der zaak toch blijven de ver- zachtingen, die in den loop der eeuwen in de oorlogvoering tot stand gebracht zijn, be- perkt tot het verbod van wreedheden, die wei- nig of geen nut bevatten voor het hoofddoel van den oorlog. Het winnen van den strijd wordt niet in ge- vaar gebracht als men belooft de krijgsgevan- door haar wapperende, bruinrobde haren moest Hall denken 'aan Diana, de godin van de jacht, waarvan hij eens een afbeelding had gezien. iHet meisje scheen hern nu pas op te mer- ken, want plotseling stond ze stil, terwijl er een trek van uiterste verbazing op haar ge- zicht Verscheen. Langzaam kwam ze een paar passen nader en staarde hem geruimen tijd aan met haar groote diep-Iblauwe oogen, waarin plotseling en paar lichtjes begonnen te twinkelen. Hall, die nooit met meisjes of jonge vrou wen in aanraking was geweest, voelde zich verlegen worden onder dien blik en tegelijk slooip een onbestemd gevoel in zijn hart, dat hij een vrouw zou willen bezitten, zooals zij, die daar voor hem stond. Hij zag, hoe de lichtjes in haar oogen sterker werden, haar voile, roode lippen openden zich en plotseling klonk een heldere, parelende schaterlach door den vroegen ochtend. Het klonk Hall als muziek in de ooren en vddr hij het wist, lachte hij. even vroolijk mee. Weer keek ize hem aan en vroeg in eens: „:U wilt toch niet zeggen, dat u dien arend gesichoten heeft Hall1 keek haar verhaasd aan en zei hape- rend: „Bedoel u misschien... wilt u zeggen, dat u hem .geraakt hebt JDat wil ik zeker, ik heb op hem gescho- ten en ik heih hem geraakt ook. Mijn schot mist nooit „Het mijhe ook niet gaf Hall even beslist ten antwoord. De arend, die tusschen hen in lag, sloeg plotseling zijn vleugels uit, verhief zich met groot geraas een yard van den grond, stortte weerneer, hakte een paar malen met zijn ge- duchte snavel om zich heen, strekte dan kiampachtig zijn pooten, sloot en opende zijn oogen, een laatste rilling en hij lag roer loos, met half-geopende bek en gelbroken oogen. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1938 | | pagina 1