ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN HUJTSLAG met ieil die dol maakt KLOOSTERBALSEM LICHTZINNIGE JEUGD No. 9806 VRIJDAG 2 SEPTEMBER 1938 78e Jaargang Binnenland Feuilleton veroorzaakt vurige wond EERSTE BLAD Dank zij den KLQOSTERBALSEM verdwijnt wond en huiduitslag RkKSD'C „Geen goud zoo goed" HB»»MWA6a!iW1tfW»»W>rii 'Wl fOtitl r^/>togfcai NEUZENSCHE COURANT ABONNEMENTSPRIJS: Binnen Ter Neuzen 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen cr. per post f 1,55 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post 5,60 per jaar /oor Belgie en Amerika f 2,—, overige landen 2,35 per 3 maanden fr. per post oonoern eaten voor het budtenland alleen bij vooruitbetaling. Uitgeefster: Flnna P. J. VAN DE SANDE GIRO 38150 TETJ5FOON No. 25. ADVERTENTIeNVan 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer 0,20. KLEINE ADVERTENTIeN: per 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en cliches worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief, betwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst (sen dag voor de uitgave. DIT BLAD VERSOHIJNT IEDEREN MAANDAG-, WOENSDAG- EN VRIJDAG A V OND. DE KONINGIN SPRAK VOOR DE RADIO. TOT HAAR VOLK. iDe Koningin heeft Woensdagmiddag om kwart voor edn voor de radio de hierna vol- gende rede gehouden, welke door alle Neder- landscihe zend'ers is uitgezonden: Op den dag, waarop ik voor 40 jaar kraeh- tens de Grondwet, na vOlbrenging van mijn 18de levensjaar, de teugels van bet bewind overnam van mijne dierbare Moeder, die als regentes tijdens mijne minderjarigbeid met zooveel staatsmanschap en wijsheid bet schip van staat gestuurd bad, gevoel Ik mij gedron- gen mij recbtstreeks tot Mijn gebeele volk te wenden, teneinde het te danken voor het ver trouwen, dat het Mij geschonken heeft in die lange reeks van jaren, en voor de steeds over- nieuw betoonde liefde en aanhankelijikheid. Beide zijn mij een bron van kracht geweest, vooral in bewogen tijden en in dagen van zorg en spanning. Zonder deze ware het mij niet mogelijk geweest, mijn taak te volbrengen. Na het overlijden van mijnen onvergete'lijken Vader, toen Ik reeds als kind tot den troon geroepen werd, gingen al spoediig mijne oogen open voor de groote verantwoordelijikheid en de veel omvattende plichten, die mij wachtten en voor de hooge eischen, die aan mijn ambt gesteld worden. Op dien indlrukwekkenden en nimmer door Mij te vergeten gang naar de Nieuwe Kerk in Amsterdam, alwaar ik beeeddgd en inge- huldigd werd, was Ik diep dOordrongen van het tekort schieten van menschelijke wijsheid en van mensehelijk willen en kunnen, en over- tuigd dat in dit tekort niet anders dan dioor God zelf kon worden voorzien. Het zij Ons gegeven de 40 jaar, die thans achter Ons liggen, in het licht van zijn leiding te zien. Dan welt als vanzelf een danktoon op uit ons hart, voor uitkomst in zorgvolle tijden, voor onverwachte wending van ongunstige omstandigheden, voor zooveel, dat ons be- spaard bleef, naast het goede dat ons deel werd. Op een dag als deze denk Ik meer dan ooit met dankbaarheid en weemoed terug aan den steun, welken Ik tijdens ons huwelijk van de zijde van mijn geliefden echtgenoot bij de vervulling vein mijn taak mocht ondervinden, en tevens aan de hartelijke en onverflauwde belangstelling van mijne Moeder, en haar begrijpen van mij met mijne plichten en moei- lijkheden in edn woord, van al wat ik tot Haar bracht. Met erkentelijikheid en waardeering gedenk ik de bekwaamheid en toewijiding van de raadislieden der Kroon, die in emstige, ja soms benarde tijden tot het bewind werden geroepen, die zich voor zulk een moeilijke en veel omvattende taak geplaatst zagen en ook heden nog zien. Ook gaat mijn dank uit naar alien, die in trouwe plichtsbetrachting het moederland of Nedierland onder de keerkringen dienen of eertijds hun kraohten aan dien dienst gaven. Onverschilliig of zij aene vooraanstaande dan wel een meer bescheiden plaats in den staats- dienst hebben ingenomen of nog innemen, zij waren en zijn alien van nalbij of uit de verte mijn medewerkers en hebben, ieder op zijne wijze, bijgedragen tot het welzijn van den staat in het afgeloopen tijdperk. Ongetwij-feld herinneren zich de ouderen onder mijne toehoorders de rust en den toe- nemenden voorspoed, zoo hier als over zee, welke den tijd van het regentschap mijner Moeder kenmerkten, gunstige omstandigheden die voortduurden tot het uitbreken van den wereldoorlog, doch welke door deze gebeurte- nis een plotseling einde namen. De zorgvolle jaren van den wereldbrand, te midden waarvan ons gebied onzijdige maar daarom niet onbedreigde eilanden vormde, bljjtven steeds in het geheugen van hen, die dit medemaakten, voortleven. Nog altijd onder- door ARTHUR APPUN. 51) Vervolg. HDOPDSTUK XXVI. Robert Despard ontvangt onverwacht bezoek. (Robert Despard zat in z'n nieuwe werk- kamer in Duke Street, Londen. Een lamp, die een zacht getemperd licht verspreidde stand op z'n bureau. Een stapel documenten en een privd kasboek lagen voor hem. Hij genoot van een heerlijike Havana-sigaar. Een glas whiskey-soda stond naast hem. Een klein gouden reisklokje stond op den schoorsteen. 't Was negen uur. Despard schoof z'n stoel wat achteruit, deed een paar trekken aan zijn sigaar en zuchtte; hij fronste even zijn wenkbrauwen toen hij zag hoe laat het was. De bezoeker scheen niet te komen. Twee jaren waren voorbijgegaan sinds hij met ongekend succes de maatschappij op- richtte voor de exploitatie der radiummijn te Blaokthom-ParmIn den beginne was het hem niet voor den wind gegaan, want het was moeilijker geweest dan hij dacht de men- schen te doen gelooven in radium. Het pu bliek wenschte iets, dat men zien kon, waar mede men kon handelen voor het uitgezette kapitaal. Radium... ja, het was zoo moeilijk er iets van te zeggen, de meesten hadden het product natuurlijk nimmer gezien. iDespard was echter, niettegenstaande al zijn gelbreken, een vuurvreter, vooral wan- neer hij een doel nastreefde. Hij held enkele vinden de volken de gevolgen van dien nood- lottigen strijd-, niet het minst in het oecono- misch leven, dat met zooveel bezwaren te kampen heeft bij zijn pogingen zich te her- stellen. Toch vormen deze gevolgen geen onover- komelijken hinderpaal, die ni-et in de toekomst met bereidwilligheid en vereende krachten zou kunnen worden weggeruimd, opdat de zoo noodige rust en het vertrouwen terugkeeren en oeconomische ontplooi'ing, gepaard gaande met verbetering van sociale omstandigheden, tot stand kome. Mijne gedachten en warme deelneming gaan uit naar de velen, die door den nood der tijden zwaar getroffen zijn en wier geduld op zoo groote proef wordt gesteld. Infcusschen is het niemand gegeven met zekerheid in de toekomst te zien. Ik wil mij hier dan ook beperken tot een woord, dat Ik wensch te richten tot de jongeren, die geroe pen zullen worden in een volgend tijdperk op ieder gebied der maatschappij opbouwend werk te verrichten, onverschdlllg in welk deel van het rijk. Ik wensch hen te wijzen op de groote ver antwoordelijikheid, die op hen rust, want van hun karakter, flinkheid, voortvarendheid, aan- passingsvermogen en helder inzicht zal de terugkeer tot betere tijden in hooge mate afhankelijk zijn. Hun zal waarschijnlijk een zeldzame kans geboden worden te toonen, wat hun vemuft en noeste arbeid vermogen voort te brengen. De gronldslagen, waarop ons staatsbestel rust, en de hoogste en heiligste goederen die door de eeuwen heen het onvervreemdbaar eigendom van ons volk zijn geweest, vormen een hechten bodem om die toekomst op te doen verrijzen. Niet behoorend tot een omlijnden of afge- sloten tijdkring, zijn zij evenzeer het erfdeel dier jongeren gelij'k ziji dat geweest zijn van de opeenvolgende geslaohten die hun vooraf- gingen. Mits met vertrouwen en met oordeel toegepast, kunnen zij zich steeds verjongen en aanpassen aan de behoefte van den tijd, gelijiken tred houdend met de ontwikkeling en ontplooiing van ons volk. Met gerustheid in dit opzieht zie ik in onze toekomst, nu ik menigmaal getuige mocht zijn van de bereidwilligheid, den emst en de geestdrift die het jongere geslacht bezielen voor de groote taak die het wacht. Op het onafzienbare arbeidsveld, dat zal moeten worden ontgonnen, zie ik in gedach- ten mijne kinderen, ieder op eigen gebied, aan die taak madewerken, de idealen van hun tijdlgenooten deelende, hen begrijpende en door hen begrepen. Moge het mijner Dochter gegeven zijn, wan- neer Zij eenmaal tot den troon geroepen wordt, met raad en daad door hen gesteund en door hun liefde en vertrouwen gedragen, mijn gel-iefd volk met wijsheid1 en beleid naar een gelukkige en voorspoedige toekomst te leid'en. U alien dankend voor uw med-eleven met mij op dit hoogtij, onverschilliig of gij in het moederland, in Nederlandsch-Indie, Suriname of Curacao woont, dan wel in het buitenland toeft, besluit ik met den wensch, dat deze herdenking het besef van ons aller saamhoo- righeid moge verlevendigen en dat wij ons bewust mogen zijn edn te zijn in willen, stre- ven en offervaardigheid waar het geldt de hoogste belangen van volk en rijk. Dat God daartoe uw en mijn gemeenschappeljjk streven met Zijn zege krone. VEERTIG JAAR AAN HET HOOFD. Prins ilVlaurits en iKoning Willeni III dien den de gemeenebest ook 40 jaren. V6<5r H. M. Koningin Wilhelmina dienden herinnert het ,,Handelsblad" reeds twee andere Oranjes het Nederlandsche gemeene best gedurende veertig jaren. Zoowel Prins Mauri-ts als Koning Willem HI stond immers 40 jaar aan het hoofd van de regeering al was dan ook de positie van den stadhouder personen, die over kapitaal beschikten, voor zijn plannen kunnen winnen ofschoon de finamcieele steun in den aanvang niet zoo heel groot was geweest. Een paar menschen beschikten over eenigen invloed. Langzaam doch met kracht en energie, en -gesteund door een alleszins dcordachte reclame, was het hem toch gelukt een maatschappij te stichten; het publlek had langzaam toegegeven, tot eindelijk de speeulanten en aandeelbezitters op de beurs hadden gevochten om de aan- deelen. De volgestorte aandeelen van een pond ster ling liepen van vijf shilling omhoog naar pari. Kort daarop noteerden ze vijf en twintig en het duurde niet lang of de noteering luidde 3 pond 10 sh. Sir Reginald Chrichton met nog een paar anderen, leden van de eerste financieele combinatie waren, ofschoon ze de ondememing ten voile vertrouwden, toch eenigszins verlbaasd. Tot nog toe was er niet een halve gram radium gewonnen uit het pek-erts, niettegenstaande de rapporten der mijn-autoriteiten alleszins schitterend waren en de toon, waarin ze waren opgesteld, hoop- gevend was. Crichton verwachtte dan ook, dat hijl nog een paar jaar zou moeten wachten voor zijn kapitaal goed rendabel zou worden. Als hij nu zijn aandeelen verkocht zou hij zeer zeker door de koerswinst een aardig kapitaal tje winnen. Despard gaf hem echter in overweging te wachten. Ze bereiken heusch vijf pond, verklaarde hij- Zijn optimisme, dat hem nooit verlaten had, zelfs niet in de eerste maanden van het in- dustrieele avontuur, toen men hem ronduit had uitge'lachen met zijn radium-exploitatie in Devonshire, toen er werkelijk gevaar dreig- de voor de jonge onderneming en het woord ,,fraude" meer dan eens door hem werd op- gevangen dit optimisme verliet hem lang- zamerhand. een andere dan die van den koning, en al had Maurits nog een Friesch stadhouder naast zich. De zoon van den Vader des Vaderlands had van 15851625 een goed deel van de staat- kundige, en de geheefe milltaire leiding in handen. Koning WiHem HI regeerdie van 1849eind November 1890. Zoodoende vierde de Koning, wiens gezond- heidstoestand toen reeds zeer veel te wen- schen liet, op 12 Mei 1889 zijn veertigjarig regeeringsjubileum, ter gelegenheid waarvan in een buitengewone Staatscourant een koninklijke proclamatie verscheen. HET REGEERINGSJUBILEUM. Het A. N. P. mel-dt uit Stockholm: Svens-ka Dagbladet publiceert een artikel onder het opschrift: „Een Koningin jubileert", waarin het hlad o.m. schrijft: Nauwelijks een vrouw ter wereld geniet op dit oogenblik zoo diepe achting en eerbied als de verstandige en suecesrijke Koningin van Nederland. Zich krachtig bewust van de tradities van Haar Huis, gevoelt de Koningin -in hooge mate liare iverantwoordelijkheid als regeerend Vorstin. Hoe Zij die verantwoordelijkheid heeft gedragen, weet een ieder die Haar be- stuur tijld'ens de afgeloopen veertig jaren heeft waarg^nomen. In Haar persoon ziet men het zegel van de materieele en geestelijke welvaart in Nederland, die langzaam, maar zeker tijdens den veertigjarigen regeerdngs- tijd van Wilhelmina gegroeid is. De Koningin en het land zullen in deze dagen in, het be- wustzijn der Nederlanders op een of andere wijze met elkander vereenzelvigd worden en zoo zal Koningin Wilhelmina het waarsohijn- 1-ij'k ook gewild hebben. Gelukwensch van Koning Leopold. In verband met het regeerinigsjubileum heeft Z. M. Leopold III der Belgen, a-an H. M. de Koningin het volgende telegram gezonden: „Aan H. M. de Koningin, 's-Gravenhage. Ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum der troonsbestijging van H. M. richt ik tot haar mijne hartelijkste gelukwenschen en be- tuig ik tevens mijne oprechte wenschen opdat onder hare voorspoedige regeering het Konink- rijk der Nederlanden heil en welvaart moge kennen. w.g. Leopold." Waardeerende Duitsche woorden over regeering van Koningin Wilhelmina. Naar aanleiding van het regeeringsjubileum van Koningin Wilhelmina bevatten alle Duit sche bladen in hartelijke toon geschreven arti- kelen, deels voorzien van fotols, waarin hulde wordt gebracht aan de verdienste van H. M. de Koningin voor Nederland. GELUKWENSCH VAN HITLER. De Fiahrer en rij-ks-kanselier, Adolf Hitler, heeft H. M. Koningin Wilhelmina telegrafisch gelukgewenscht met haar verjaardag. FRAAIE GESCHENKEN VAN DE INDISCHE ZELFBESTUURDERS AAN HET PRINSELJJK PAAR. Ddnsdagochtend werden door de Indische zelfbestuurders aan het Prinselijk paar ver- schdlende gesohenken overhandigd. Door den Sultan van Deli werd aan de Prinses en den Prins aangobccen ean cassette, inhoudende een waaier van goud op fluweel, een gouden vaas met zilveren sirih laden cn een gouden bloemtak (zijade volgens lands- gebruik ceremon-ieele huwelij'ksattributen). In de cassette is een inscriptie in zilver aange- bracht. Voorts bood de Sultan een ges-chenk aan voor H.K.H. Prinses Beatrix, nl. een geheel in handwerk vervaardigde goud bestikte draagdoek (slendang), alsmede ean cassette, Hij wist, dat hij John Dale, Sir Reginald Crichton en nog een paar anderen kon ver trouwen, ofschoon zij zijn slachtoffers waren. Doch zijn vrienden in de City, flesschentrek- kers van zijn kalibenoteon. hij niet vertrouwen. Het waren speeulanten, die op obscure wijze meegelholpen hadden aan de financiering der nieuwe maatschappij en -die de noteering der aandeelen, welke oorspronkelijk nauwelijks zooveel stuivers waarde hadden als ze nu 'n shillings genoteerd stonden, kunstmatig naar boven hadden helpen brengen. Geld... Goud... Dit waren de twee goden, die volgens Despard in de wereld alles te ver- tellen hadden. Alles had hij er voor over om geld, veel geld te bezitten. Want het was zijn vaste overtuiging, dat. met geld en goud alles te koop was, zelfs de liefde van een vvouw. En wel van die vrouw, die hij, meer nog dan wat anders in de wereld verlangdeMarjorie Dale. Despards gelaatsuitdru-kking werd ernstiger naarmate de wijzers van de klok, onverbid- dellijk langzaam maar z-eker, een later uur aanwezen. Niettegenstaande al.es wat hij in het werk had gesteld, zoowel by Jim's vader als den ouden Dale, Marjorie bleef weigeren, omdanks de schitterendste beloften. Haar verloving met luitenant James Chrich ton was bekend gemaakt, doch door sir Regi nald tegengesproken. Marjorie's vader had haar naar Londen gezonden, om hier eenigen tijd bij welgestelde vrienden te verblijven, die door sir Reginald's introductie en den roem der radium-mijn nu ook tot hunne relaties behoorden. De oude Dale had gehoopt, dat een season verblijf in Londen haar alles wel zou doen vergeten en haar meer In overeen- stemming zou doen handelen met de wenschen van het oogenblik. Doch hij bleek zijn eigen doubter niet te kennen. 'Hij was er steeds trotsrh op geweest dat een Dale het eenmaal gegeven woord nim- inhoudende een gouden rammelaar in den vorm van het drieduhbele ceremonieele statie- zonnescherm (pajong van den zelfbestuurder) gedekt door een kroontje van briljanten en de gebruikelijke franje vervangen door schel- letjes, in welke cassette in zilver een toepas- selijke inscriptie is aangehracht. Tevens werden door den Sultan van Lang- kat verschillende ges-chenken aangebod'en, nl. aan Prinses Juliana een byouteriekistje, ge- heel vervaardigd' van ivoor, versierd met fraaie omamenten in goud. Het kdstje heeft een bekleeding van fluweel en wit satijn. Een bijlzonder vak is aanigebracht voor den kost- baren juweelen armband, d!ie ter gelegenheid van haar huwelijk door de ingezetenen van NederlandscK-Indie aan H.K.H. werd aange- boden. De Prins ontving een filmcassette, waarin een zestal films. Een daarvan geeft het huwelijk weer van de dochter van den Sultan, terwijl de vijf andere folkloristische opnamen uit Langkat toonen. De cassette is vervaar digd van Indisch ebbenhout en gevoerd met goudkleurig fluweel. Voorts weri^ nog aangeboden een gouden bord en een gouden lepel voor Prinses Beatrix, eveneens in een cassette van Indisch ebben hout, versierdi met het wapen van Langkat. De cassettes vallen op door de bijzondere strakheid van lijn, overeenkomstig den wensch van den Sultan, dat het een kostbaar, doch eenvoudig geschenk zou zijn. De Sultan van Pontianak bood de volgende geschenken aan: Voor de Prinses een antieke smaragd, welke steen vroeger gebruikt is als kroonjuweel, en enkele geweven sarongs, door- stikt met goud- en zilver-draadi, voor Prins TBernhard een gouden -kris en voor Prinses Beatrix een gouden poederdoos. De Sultan van "Boeloengan hood aan Prinses Juliana een kralen mandje aan van Dajaksch werk, aan Prins Bernhard een Dajaksch zwaard en voor Prinses Beatrix een gouden sohotel. BEZOEK VAN DEN SULTAN VAN LANGKAT AAN DE NIEUWE KERK TE DELFT. Dinsdagmiddag heeft de Sultan van Lang kat, vergezeld door zijn echtgenoote en beide dochters een bezoek gebracht aan de Nieuwe Kerk te Delft. Aan den voet van het praalgraf van Willem den Zwijger legde de Sultan een groote krans met linten in de Nederlandsche en Langkat- sche kleuren, als hulde aan het Huis van Oranje. De burgemeester van Delft, Mr. G. van Baren, was bij de kranslegging aanwezig. Na het bezoek aan de kerk vertrok het gezel- scha,p per auto naar Den Haag. DE TOCHT VAN H. M. DE KONINGIN NAAR DE STUDIO DER P. T. T. EEN ZEGETOCHT. Woensdagmiddag te kwart voor 1 uur heeft H. M. de Koningin een toespraak tot Haar Volk gehouden van uit de studio der P. T. T. Zij vertrok daartoe te 12,30 van het Paleis in het Noordeinde. Voor het gebouw van de P. T. T. aan de Kortenaerkade te Den Haag was voor den hoofdingang een haldakijn op gesteld; een foreede looper was over het trot- toir tot aan de straat uitgelegd. De duizenden menschen, die in den loop van den mongen langs de touwafzettingen voor het Paleis Noordeinde defileerden om de ver- siering van het Paleis te bekijiken en mis- schien ook in de hoop H. M. de Koningin te zien u-itrijden, waren -tegen den tijd, dat de Koningin naar de Kortenaerkade zou rijden niet van hun plaats te krijgen. Zij bleven zich achter de touwen verdringen en de poging van de politie om beweging in de massa te krijtefen, bleef vruchteloos. Te half een reed een hofauto voor en oogenblikkelijk daama kwam de Koningin naar buiten om plaats te nemen in de auto, welke haar naar het P. T. T.-gebouw zou brengen. De auto reed ,Ge moet er niet aan krabben, zeide men mij, als ik klaagde dat de uitslag, die ik op een kwaden morgen op mijn hand ontdekte, zoo verschrikkelijk jeukte. Maar door 't krabben ontstond een wond op mijn hand zoo groot als een kwartje, welke wond mij hevige pijn bezorgde. Toen niets hielp, nam ik Kloosterbalsem. Dadelijk vermin- derde het jeukerige gevoel, de wond werd mooi zuiver, de uitslag vermin- derde en verdween en ook de wond genas geheel" L BL le D_ ORIGINEEL TER INZAGE mer had verbroken. Hij vergat hierbij echter, dat ook Marjorie een Dale was en dus evenmin als hij het gegeven woord zou terug- Hemen. Hij vond den toestand hopeloos en had sir Reginald dan ook te verstaan gegeven, dat hij niet mddr kon doen. Sommi-ge gebeurtenissen schijnen dikwijls heel vlug vergeten te zijn. Zoo geschiedde het ook met het avontuur van Rupert Dale, die destijds, wegens ehequevervalsching tot vijf jaren diwangarlbeid veroordeeld was geworden. Zij, die met de geschiedenis niet bekend waren stelden uiteraard gaan vragen. Miss Marjorie Dale was jong, rijk en mooi; zij zou dus een flinken bruidsc'hat meekrijgen. Zelfs sir Regi nald, de conservatieve edelman, begon lang zamerhand zijn oude principes los te laten. Despard wist dit, zijn laatste troeven speelde hij nu uit. 'n Gevaarlij-k spel; het spel van iemand, die door wanhoo-p tot het uiterste word gedreven. Het was dus niet te verwonderen, dat zijn onrust steeds grooter en grooter werd. Dien ochtend had hij een begin gemaakt met den verkoop van zijn aandeelen der Radium-Ex- ploitatie. Zeer voorzichtig was hij te werk gegaan, opdat het publiek niet zou worden verontrust. Het was van het grootste belang, dat niemand er achter kwam, dat hij zich practis-ch uit de maatschappij terugtrok; eerst als hij zijn winst ruimschoqts zou hebben binnengehaald, was het nog tijd genoeg het groote publiek in te lichten. Hij was er van overtuigd, dat, zoodra de aandeelen gingen" zakken, een alge- meene onrust zich van de mannen achter de scherm-en zou meester ma.ken, terwijl het groote publiek zich in den kortst mogelijken tyd zeer zeker zou willen ontlasten van aan deelen, die geen cent waarde hadden. Despard hoopte, dat hij tegen dien tijd het land reeds zou hebben verlaten, op reis voor z'n gezond- Onovertroffen bij brand-en snijwonden Ook ongeevenaard als wrjjfmiddel bij Rheumatiek, spit en pijnlijke spieren Schroefdoos 35 ct. Potten: 62'/2 ct. en f 1.04 n nji i^R^Airnr i r» Ingez. Med. via Noordeinde, Hooge Wal, Piet Heinplein en Kortenaerkade naar het P. T. T.-gebouw, op haar tocht toegejuicht door de talloozen, die langs de straten een plaatsje hadden ge- vonden. Bij het gebouw van het Hoofdbestuur was de belangstelling enorm en toen de Koningin voorreed, ging een luid gejuich uit alle ran- gen op. H. M. de Koningin was vergezeld door kapi- tedn Romswinckel, adjudant van H. M. en door een hofdame. Aan den ingang van het gebouw werd H. M. ontvangen door den Minister van Binnenland- sche Zaken, den heer H. van Boeijen en door den Directeur-Generaal van de P. T. T., Dr. Ir. M. H. Damme. Bij deze ontvangst waren tevens aanwezig de algemeen-secretaris van de P. T. T., Mr. J. F. van Rooyen, de hoofd- ingenieur H. J. Boetje en de referendaris der derde afdeeling, de heer P. A. Enserinck. Deze heeren waren ook in de spreekstudio bij de uitzending aanwezig. Te ruim een uur kwam H. M. de Koningin wederom naar buiten, luide bejubeld door het publiek, dat natuurlijk had gewacht op dit oogenblik. De auto's verdwenen in snelle vaart via de Mauritskade en de Koninginne- gracht naar den ..Ruigenhoek". RIJTOEK VAN HET PRINSELIJK PAAR DOOR DE VERLIOHTE RESIDENTIE. Na afloop van den eereavond in het gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te Den Haag, hebben Woensdag Prinses Juliana en Prins Bernhard geheel onverwachts een rijtoer ge maakt door de verlichte residentie. De Prins en de Prinses vergezelden eerst H. M. de Koningin van het gebouw voor K. en W. naar den Ruigenhoek en daama begaven zij zich op weg om de verl-ichting in de residentie in ocgenschouw te nemen. Na alle uitbundige drukte van ctezen avond was de feeststemming in de stad min of meer geluwd en velen hadden een plaats gevonden in -de cafd's en op de terrassen, welke dan ook buitengewoon vol waren. Maar de straten en pleinen, waar men enkele uren geleden geen voet kon verzetten, waren nu leeg en derhalve was het oogenblik wel buitenge- heid! Hij was er daarbij innig van overtuigd, dat Marjorie Dale, als zijn wettige echtge noote, de reis met hem zou meemaken. Als zijn vrouiw... terwijl indien ze pertinent zou blijven weigeren, hij er niet voor zou terug- deinzen, eventueel de hem ten dien,ate staande middelen te benutten om zijn doe-1 toch te be reiken. 'Hij zette er alles op, dat Jim Chrichton haar nimmer zou bezitten. Hij haatte den officier. Jim had zijn belofte aan Ruby Strode gedaan, gehouden; niets was onbeproefd gelaten om Despard er toe te brengen Rupert Dale's ©n- schuld te bewijizen. Alle pogingen waren evenwel nutteloos ge weest. Sir Reginald's wantrouwen ten op- zichte van Despard was weer ingedommeld. Despard had den ouden edelman er van weten te overtuigen, dat het 't beste was Rupert te laten waar hij was; bovendien was hij toch ontsnapt en vermoedelijk door ieder- een wel geheel en al vergeten. Het verdiende dus aanibeveling, deze oude vervelende ge schiedenis maar te laten rusten en laten ster- ven in vergetelheid. Het klokje wees half tien aan. Despard sloot z'n boeken, vouwde de papieren op en borg alles weg. De gemaakte berekeningen hadden uitgewezen, dat hij een niet onaardig kapitaaltje gerealiseerd had. Hij besloot, dat hij morgen sir Reginald den raad zou geven -z'n aandeelen te verkoopen. Zou Marjorie Dale geen gevolg geven asm zijn brief namelijk hem hedenavond een bezoek te bren gen, hier in zijn studeerkamer dan stond het -voor hem vast, dat hij den ouden Dale zou laten zitten met enkele h-onderden prach- tig gedrukte papiertj-es, die den naam van ..aandeel" droegen, doch geen cent waarde hadden en als berinnering aan een schoonen droom, de waardelooze mijn op het oude land- goed van Bla-ckthom-Farm. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1938 | | pagina 1