ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSGH-VLAANDEREN Twee uit een nest No. 9696 WOENSDAG 15 DECEMBER ;I937 77e Jaargang Binnenland Feinlleton Buitenland. EERSTE BLAD Burgemeester en Wethouders van Ter Neuzen 25.000 stuks Vlamovenstraatklinkers, 1e sort, z.g.n. eenigszins getrokken, Waalformaat. 15.000 stuks Vlamovenstraatklinkers, 1e sort, z.g.n. eenigszins getrokken, keiformaat. 250,— M2 Basaltine- of Quenasttrot- toirtegels en 250 stuks uitgewasschen Basaltine- of Quenasttrottoirbanden. D. H. ROODHUYZEN Co. n.v MAKELAARS r^n&raa&mTxxrrvMrFvra w^wscrroa uimmw inrot-. tsa&asu* ~>yT^/%gTi?ic^a-y-T—iinnr -TKiiir—nr'iT-- --j-^Kv.iu.~au SiCTKaKajUB««*i>iW<!iui»K«^n5XTcn««!"»tv?T,T^«*^'j^-iB>w-^i—Mlll jn:inini.Tmniii^WCl NEUZENSCHE CO U RANT ABONNEMENTSPRIJS: Binnen Ter Neuzen f 1,25 per 3 maanden Bui ten Ter Neuzen tr. per post 1,55 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post 5,60 per jaar Voor Beigie en Amerika 2,overige landen 2,35 per 3 maanden fr. per post a ixjciiemeriten voor net buitenland alleen bij vooruitbetaling. Uitgeefster: Fir ma P. J. VAN DE SANDE GIRO 38150 TELEFOON No. 25. ADVERTENTIeN: Van 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer f 0,20. KLEINE ADVERTENTIeN: per 5 regels 50 cent bjj vooruitbetaling. Grootere letters en dicky's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief, betwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst 6An dag voor de ultgave. DIT BLAD VERSCHIJNT IEDEREN MAANDAG- WOENSDAG- EN VRIJDAGAVOND. vragen v66r 21 DECEMBER 1931, prijsopgave voor he.t eventueel leveren, franco voor den wal te Ter Neuzen van: Voorwaarden verkrijgbaar ten kantore van de Gemeentewerken aan de Markt te Ter Neuzen, waar ook nadere inlichtingen worden gegeven. Ter Neuzen, 15 December 1937. Burgemeester en Wetbouders voomoemd, P. TELLEGEN, Burgemeester. B. I. ZONNEVIJLLE, Secretaris. DE PRINS VOOR KKRSTMIS NAAR SOESTDIJK Naar de Telegraaf verneemt, overwegen de behandelende genecsheeren van Prins Bern- hard de mogelijkheid, dat de Prins nog voor het Kerstfeest naar het paleis Soestdijk ver- voerd zal kunnen worden. Het ziekteproces verlcopt, gelijk uit de officieele oommimique's blpjt, gunstig, en, al zal de Prins nog gerui- men tijd volkomen rust moeten houden, toch is de kans niet geheel buitengesloten, dat over eenige weken een voorzichtig vervoer moge- ljjk zal zijn, zoodat het Prinselijk Paar met KerUtmis weer in eigen omgeving zou kunnen zijn. Uiteraard is een beslissing daarover nog niet genomen en zal deze nog wel eenigen tijd op zich laten wachten. ADJUDANT VAN H.M. DE KONINGIN. Bij Kon. hesluit is de adjudant in gewonen daenst van H.M. de Koningin, de generaal-ma- joor-titulair der infanterie van het Koninklijk Nederlandsch-Indische leger, D. Q. C. F. de Jbnge van der Halen benoemd tot ridder in de orde van den Nederlandschen leeuw: is met ingang van 15 Januari 1938 aan dien opperofficier eervol ontslag verleend als adju dant van Hare Majesiteit in gewonen diensl met gelijktijdige benoeming tot Hoogstderzel- ver adjudant in buitengewonen dienst en is be noemd tot adjudant van Hare Majesteit in ge wonen dienst de kapitein der infanterie van bet Koninklijk Nederlandsch-Indisch leger, W. Romswinckel. DIENSTPLICHTWET AANGENOMEN. De Tweede Kamer heeft Dinsdagmiddag met 63 tegen 32 stemmen goedgekeurd het wetsontwerp tot wijziging van de Dienstplicht- wet. Tegen hebben gestemd de soc.-democraten, vrijz.-democraten, communisten en chr. demo- craten. Tevoren had mr. Oud verklaard, dat de V.D. fractie bereid was geweest mee te gaan met een contingent van 27.400 man en een eerste oesfentijd van acht maanden. Nu gaat de wijziging de financieele grenzen te buiten en daar de vrijz. democraten ook niet overtuigd zijn van de noodzaak der voorge- Sbelde wijzigingen, zouden zij tegenstemmen. (Bijna het geheele kabinet had achter de re- geeringstafel plaats genomen; alleen minister Paitijn was afwezig. DE SPELLING-MARCHANT. Dinsdagmidag heeft de Tweede Kamer na goedkeuring van het wetsontwerp tot wijzi- door ANNY VAN PANHUYS. 40) Vervolg. Maria liet haar hoofdje hangen en allerlei gedachten en plannen schoten haar door het hoofd. Geen echter leek geschikt. Bedroefd staarde zij den fabrikant aan. Jfet stemt mij somber, zoo machteloos te aijn," zuchtte zij. Be was diep temeergeslagen, want ze was naar Herman Stinner toegegaan in de vaste overtuiging, dat die wel uitkomst zou weten. Zou dat een dwaling zijn geweest? Voor haar was hij een mensch, die op alles raad wist. Be herinnerde zich plotseling, met welk een hoogachting de naam Stinner altijd in het huis barer ouders werd uitgesproken. Nadat hij in den loop der jar en zeer goed met haar ouders befvriend was geworden en dikwijls bij hen aan huis kwam, werd hij langzamerhand haar ver- trouwde; en nu zou hij niet in staat zijn, haar liefsten wensch te vervullen? Zachtjes zei ze, als sprak ze tot zichzelf: ,,Ik Jean toch mijn bloedeigen moeder, nadat ik haar heb leeren kennen, niet meer links laten Iiggen, atoof zij heelemaal niet bestaan zou. Ze is nu toch eenmaal mijn moeder. Ik doe daar mijn pleegmoeder, van wie ik heel veel houd, feocih niets met te kort." Herman Stinner zei met ietwat hittere sdherts: „(Heel veel jonge meisjes hebben heelemaal geen moeder, jij heht er twee." (Maria keek uitdagend. ging der Dienstplichtwet (men zie hiervoor elders in dit blad) gestemd over de motie- Moller, die als volgt luidde: De Kamer, overwegende dat de instelling van een ndeu- we commissie, die aan de regeering wederom ad vies zal uithrengen over de schrijfwijze van de Nederlandsche taal, overbodig geacht moet worden; van oordeel, dat thans de eenige aanvaard- bare oplossing van het spelling-vraagstuk ge- legen is in de algemeene doorvoering, ook in de regeeringsstukken, van de spelling 1934, gaat over tot de orde van den dag." De heer Moller (r.k.) brengt in deze motie een splitsing aan, daar de bezwar.en tegen de twee leden ervan bij verschillende Kamerleden verschillend zijn. De motie wordt dus in twee gedeelten gesplitst. De eerste motie (het eerste lid der oude motie) wordt aangenomen met 67 tegen 28 stemmen (tegen de a.r., chr. hist., n.s.b.). De tweede motie (2e lid) wordt aangenomen met 57 tegen 38 stemmen (tegen de anti-rev., de chr. hist., behalve de heer Krijger, van de r.k. de heeren Ruys de Beerenbrouck, Loer- akker, Bagch, Groen, Sweens, Deckers en Bon- gaerts, de lib., n.s.b. en staatk. geref.). SPOORWEGVERVOER OP ZONDAG. !Het stilleggen van het geheele openbaar vervoer op Zondag of de invoering van een algemeenen wekelijkschen rustdag buiten den Zondag acht minister Van Buren, naar hij in de memorie van antwoord inzake de begroo- ting van het Verkeersfonds opmerkt, maat- regelen, die practisch niet doorvoerhaar zijn. De in de Troonrede aangekondigde onthou- ding door de overhead van aanmoediging van alles wat tot ontheiliging van den wekelijk- schtn rustdag aanleiding geeft, leidt op het gebied van het spoorwegverkeer tot deze toe- passing dat van de zijde der spoorwegdirectie Zondags-vervoer tegen speciale lage tarieven niet behoort te worden bevorderd. Het maken van reclame voor dat Zondagsvervoer is mede onder het begrip aanmoedlgen te verstaan en behoort dus ook achterwege te blijven. Het inleggen van extra treinen op Zondag in de ge- vallen, waarin daaraan bepaadelijk behoefte bestaat, waarbij vervoerprijzen naar het mi- nisterieel goedgekeurde Nederlandsche Reizi- gerstarief berekend worden, Is met het hier voor vermeld standpunt niet in strijd. De minister zal er nauwletitend voor waken, dat hij de voorziening in de zoo juist bedoelde vervoers,behoeften, de godsdienstige en gezins- belangen van het personeel zooveel mogelijk worden behartigd. Dat overigens de regeling van den dienst en van de diensbvervulling op Zondag zoodanig dient te zijn, dat het personeel zoo min mo gelijk in zijn godsdienstige helangen wordt ge- schaa'd is ook de meening van den minister en zal door hem zooveel mogelijk worden nage- streefd. DE POSTERIJEN TIJDENS DE KERSTDAGEN. Op den Eersten Kcrstldag, Zaterdag 25 December a.s., zal geen brief- en pakket- postbestelling worden uitgevoerd. Alleen de stukken, welke anders ook op Zondagen te Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Groningen en Scheveningen bestelld worden, zullen d'och uitslui'tend in de genoemde plaat- sen, op den Eersten Kerstdag worden besteld. In alle overige plaatsen is het afhalen van poststukkem op 25 December geregeld als op Zondagen. (Beide Kerstdagen zullen derhalve wat de postbestelling betreft, voor het geheele land als Zondagen worden beschouwd. JAM- EN LIM ONADE-BESLUIT ■Het hoofdhestuur van den Koninklijken Nederlandsche Middenstandsbond heeft zich tot den Minister van Sociale Zaken gewend met een adres inzake het z.g. nieuwe Jam- en Limonade-besluit. Adressant geeft in over- weging den datum van invoering op 1 Januari 1939 te stellen. Op dien datum mag redelijker- wijze worden verondersteld, dat de oude voor- „En ik laat op beiden mijn rechten gelden, Ik wil ze alle twee ook heelemaal hebben. Ik zal mijn willetje doorzetten. Mijn twee moe- ders zijn zuster en ze zullen zich met elkaar verzoentn en als ze dat niet willten om zich- zelve dan moeten ze terwille hunner kinderen den ouden haat maar begraven." De opwinding had haar het bloed naar het hoofd gejaagd en Herman Stinner keek met bijna vrome aandacht naar het meisje, waar- naar hij met geheel zijn hart en al zijn zinnen verlangde en dat hij voor zich toch even on- bereikbaar achtte als de sterren, die in mooie nachten aan den hemel istaan. ,,Je heht gelijk. Maria", zei hij op gerust- stelleniden toon, „maar mevrouw Kaiser is, ge- loof ik, erg stijfhoofdig." Plotseling kr:eg hij een inval, die hem het eerste oogenblik weliswaar gewaagd voor- kwam, maar die zich toch aan hem opdrong, zich vastzette, hem niet meer losliet. ,,Zal je mevrouw Kaiser voortaan dikwijls gaan opzoeken?" vroeg hij schijnbaar zonder bedoeling. Maria zei met veel nadruk van ja. ,,Ze is een heel eenvoudige vrouw, die er veel ouder uit'ziet dan mijn stiefmoeder, naar haar voorkomcn zou zij haar moeder wel kunnen zijn. Toch heeft ze iets in haar verschjjning, dat mij bevalt mij aantrekt. Kijk eens, oom Stinner, bjj moeder heb ik altijd het gevoel, dat zjj een goede vriendin, een goede kame- raad is en ik zou haar ve:l kunnen vertellen van de dingen, die mtj belang inhoezemen, mij bezig houden. Zou ik echter eens in de om- standigheid komen te verkeeren, dat ik iets moest beleven of uitvechten, dat mij tot in het diepste van mijn ziel aangretp en al mijn ge dachten :n ideeen in beslag nam, dan zou ik dat toch liever aan mijn echter moeder, die ik nu pas gevonden heb, vertellen. Het komt mij voor, dat ik bij haar het beste begrijpen zou radten geheel, of althans grootendeels gebruikt zullen zijn, waardoor de schade tot een mini mum heperkt blijft. DE GEGIJZELDE JOURNALIST. Het Gerechtshof te 's-Gravenhage heeft in hooger beroep afwijzend heschikt op het ver- zoek tot opheffing van de gijzeling van den journalist C. L. Hansen, redacteur van ,,Het Vaderland", wiens gijzeling was bevolen op grond van zijn weigering om als getuige mede- deelingen te doen over de bron van een publi- catie in zijn blad betreffende een geheime raadsivergadering. De advocaat-generaal, Mr. Vermeulen, had bevestiging van de beslissing van de recht- bank gevraagd. Door de Rechthank te 's Gravenhage is de gijzeling van den journalist C. L. H. met 12 dagen verlengd. Het Tweede Kamerlid Van der Waerden heeft aan den minister van Justitie de volgen- de vragen gesteld 1. Beschikt de minister over middelen om aan de gijzeling van den journalist Hansen, wegens weigering een beroepsgeheim prijs te geven, een einde te maken? 2. Zoo ja, is de minister dan bereid deze met bekwamen spoed aan te wenden 3. Zoo neen, is de minister dan bereid maatregelen te treffen, teneinde soortgelijke grjzelingen in de toekomst te voorkomen? DE Z.G. VONDSTEN TE BREDA. Een lezer schrijft aan de N. R. Crt. In uw avondblad van 9 dezer las ik, dat, in verband met een mededeeling in „De Katho- liek" vah 1923, thans van een ontdekking van onhekende graven geen sprake kan zijn. Dit is volkomen in overeenstemming met de beschrijving van de Groote of Lieve Vrouwe- kerk te Breda, welke voorkomt in de in 1907 bij Herman de Ruiter aldaar verschenen ,,Ge- illustreerde Gids voor de Baronie van Breda". Het hekende werk van Thomas Ernst van Goor ,,De Beschrijving van Stad en Lande van Breda", dat daarin wordt aangehaald, is hlijk- haar de bron, waaruit in dezen geput is. In die Gids leest men op biz. 29, na ,een korte beschrijving van het praalgraf ter eere van Graaf Engelbrecht H van Nassau, het vol- gende: Onder deze tomhe in een kelder Iiggen nog begraven Graaf Hendrik (t 13 Sept. 1538), zijn eerste en tweede vrouw, een pasgeboren kind en zijn zoon Ren6 van Chalons (t 15 Juli 1544)". HET BEZOEK VAN LINDBERGH. De correspondent van de Times te New- York meldt: Het doel van het bezoek van kolonel Lind bergh aan dit land werd verklaard toen de Pan-American Airways aan acht groote vlieg- tuigfabrieken verzocht plannen in te dienen voor vliegmachines, in staat 100 passagiers te vervoeren met een snelheid van 200 mijl per uur over een afstand van 5000 mijl. Aan boord moet ook een slaapzaal en een eetzaal zijn. Deze plannen moeten aan kolonel Lind bergh worden gezonden. De inschrijvingen moeten gaan voor 3, 6 en 12 van deze vlieg- booten, met optie en nog eens 12 andere. De nieuwe vloot zou worden gebouwd met geld van de Pan-American Airways en er zou geen staatssubsidie worden gevraagd. DE BREUK. Wat verwacht werd, is gekomen Zaterdag- avond heeft Mussolini het besluit van den Grooten Fascistischen Raad medegedeeld, dat Italie den Volkenbond zal verlaten. Andere besluiten, men zal zich herinneren, dat aan den vooravond van deze bijeenkomst in de in- temationale pers nog vele geruchten zijn op- gedoken, zijn niet genomen. (Practisch, schrijft de N. R. Crt., komt er door het hesluit van den Duce in den arbeid vinden." Ze ademde diep en lachte even. ..Wonderlijk, dat van de eerste minuut af mijn echte moeder mijn vertrouwen heeft ge- wonnen. Ik denk maar, dat dit een geheim der natuur is het is zeker de onzichtbare band, die er tusschen moeder en kind bestaat, ook al zijn beiden nog zoover van elkaar ge- scheiden." Opmerkzaam had Herman Stinner toege- luisterd, maar de gedachte van zooeven hield hem voor alles bezig. ,,Ik zal morgenochtend weer naar moeder toegaan en haar nogmaals vragen, zich toch niet tegen een verzoening te verzetten", zei Maria vasthesloten. ,,Ik zal haar bij alles wat haar lief is, bezweren, vergevingsgezind te zijn, opdat de vrede in de familie hersteld wordt." Herman Stinner dacht nog steeds ingespan- nen na. ,,Als ik je raden mag, Maria, val dan de goede vrouw niet lastig met zoo'n verzoek." zei hij, ,,geef haar tijd om haar gedachten te laten bezinken." Hij knikte haar toe. „Dat je naar haar toe gaat, vind ik natuurlijk uitstekend daar is niets tegen." Maria antwoordde: ,,Ik ben er blrj om, dat u het daarin met mij eens bent." Ze reikte hem de hand. .Overigens zal ik doen zooals u aianraadt en haar voorloopig niet meer met een verzoek lastig te vallen. Maar dan moet u er ook goed over denken hoe u mij zult helpen daar reken ik op." Met een onbegrensd vertrouwen keek ze hem aan. ,,Dat zal ik doen", beloofde hij. In plaats daarvan had hrj ook kunnen zeggen: Daar ben ik al druk mee bezig. Maar bet was beter, over dingen te zwijgen, die hij zelf nog niet heele maal helder zag. Nadat het jonge meisje was weggegaan, van het Geneefsche instituut geen verschil. Men weet, dat sinds de kwestie Abessinie zich te Geneve heeft voorgedaan, Italia aan den ar beid van den Volkenbond en zijn commissies geen deel meer genomen heeft. Van zeer recenten datum is nog de erkenning van Mant- sjoekwo, in strijd met een vroeger genomen hesluit, waarmede Mussolini reeds aan zijn ge voel van onafhankelijkheid uiting heeft ge geven. Na Japan en Duitschland is nu ook Italie heengegaan. Tezamen vormen zij nu een statendriehoek van ontevredenen, die hun aan- klacht richten tot diegenen, die zij als de be- zitters van den aardschen rijkdom beschou- wen. Die bezitters zouden in Geneve ver- eenigd zijn. De Volkenbond, waarin nu nog slechts drie groote staten en een lange reeks van middelgrooten en kleineren zitting heeft, zou daarvan als het ware het symbool zijn. Hij wordt door de drie uitgetreden staten be schouwd als het gemeenschappelijke middel, waarin het strev.en van de anderen, hen op den achtergrond te dringen, is geincorporeerd. De kansen, deze drie uitgetredenen weer eenmaal te zien terugtreden in den bond van Geneve, kunnen onmogelijk gunstig worden beoordeeld. Het Duitsche commentaar laat geen twijfel open. Krachtiger nog dan uit Rome klinkt de stem uit Berlijn: een terug- keer in den Volkenbond zal voor ons nooit meer in aanmerking komen. In Geneve is een gro-ep overgebleven, die deels tegen die fascistische landen gekeerd is, anderdeels zich strikt neutraal tracht te hou den. Voor de laatsten wordt de positie nog moeilijker dan zij reeds is. Want er zal reeds van nature een drang bestaan hen mede te sleepen in een richting, die gericht is tegen de gedachten en tegen de helangen van den driehoek. Want het behoeft hierbij niet te blijven. Er is geen reden om aan te nemen, waarom op de negatieve daad van de uittre- ding geen positieve zal volgen, waarom niet over eenigen tijd een nieuwe statenbond zal worden uitgeroepen, gebaseerd op het anti- komintem-pact. Dan zullen twee groepen staten tegenover elkaar staan, dan zal de Volkenbond nog verder afbrokkelen, want een deel van zijn leden wenscht niet betrokken te zijn in eenig front of in eenige groepeering en betuigde zijn adhaesie aan Geneve juist in de overtuiging samen te werken in een instituut, waarin alien aanwezig zouden zijn. Een insti tuut, dat tegen niemand gericht zou zijn en dat zich slechts zou keeren tegen onrecht. Het besluit van Italie, aangevuld met Duitsch- land's commentaar, maakt aan de politieke werkzaamheid van den Volkenbond een voor loopig einde. De scheidingslijn, die zich tus schen de groote staten afteekende, is nog eens aangedikt, de hoop, dat zij eenmaal uitge- wischt zou worden, is ijdel gebleken. Beter dan vele heschouwingen geeft dit feit weer, hoever de landen nog van elkaar afstaan, hoe groot de spanning in Europa nog is ,en hoe weinig de jongste besprekingen de uitzichten op betere betrekkingen hebben vermogen te openen. ■Onze kameraden van de spil Berlijn en Tokio hebben geen pressie geoefend, maar een volstrekte terughoudendheid aan den dag gelegd. Dat is, samengevat, het antwoord van Mussolini op de geruchten, welke ten aanzien van dit punt de ronde doen. Er is geen reden om den Duce hierin niet te gelooven. Want inderdaad heeft Italie redenen genoeg om ook zonder de pressie van anderen boos te zijn op leiders van het Geneefsche milieu. Mhissolini heeft den laatsten tij'd menig teeken van onrust en ongeduld gegeven. Wel heeft Italie de sancties, door den Volkenbond ingesteld, overwonnen, maar het heeft de lei ders van't Italiaansche volk 'n hovenmensche- lijke inspanning gekost. Met de beeindiging van de sancties waren de zorgen niet opge- heven. Het touw, om in Mussolini's beeld- spraak te blijven, waarmede men het Italiaan sche volk had willen wurgen, is wel losser ge- maakt, maar niet weggenomen. Mussolini her- kreeg niet die bewegingsvrijheid, welke hij ging de fabrikant niet weer voor zijn schrijf- tafel zitten. Hij was zeer onrustig en dat be- lette hem, na Maria's bezoek weer aan het werk te gaan. Hij had een bijna koortsachtig verlangen om aan het verzoek van Maria te voldoen. Een plotstlinge afgunst op alle mannen, die nog jong waren, kwam in hem op. Wat moest het heerlijk zijn, jong te zijn met dat jonge meisje en tot haar te durven zeggen: Ik heb je lief. Haar dat als iets vamzelfsprekends te zeggen... Herman Stinner bleef voor het raam staan en keek naar het drukke bedrijf op het groote fabrieksplein. Maar hij, die anders het klein- ste gebeuren aldaar met aandacht volgde, had vandaag nergens oog voor en scheen van het drukke gedoe daar beneden niets te zien. Hij dacht plotseling aan een oude geschiede- nis een liefdedroom, die hij eens lange jaren geleden gedroomd had en waar nooit iets van gekomen was. Zooals van zooveel in iemands leven, dat men zich mooi en groot gedacht heeft. Vandaag begreep hij nauwelijks, dat hij zoolang over eene trouwelooze getreurd had. Maria's jonge, blonde schoonheid riep al de verlangens van zijn hart en zinnen wakker. De eerste post bracht mevrouw Normann een brief. Ze stak hem in den zak van haar ochtendjapon, daar ze de gewoonte had, eerst te ontbijten alvorens de post of het ochtend- blad te lezen. Ze ontbeet altijd met smaak. Normann wilde vandaag weder naar de fa- briek en zijn vrouw was van plan, wat bood- schappcn te doen. „jJa je met mij mee, Maria?" vroeg ze. 'Ze verwachtte natuurlijk een toestemmend antwoord en vervolgde dus: ,,Dan kunnen wij tegelijk de nieuwe voorjaarshoeden bij Gerstel eenis bekijken. Misschien is daar wel wat voor ons bij. Louise heeft vandaag juist mijn haar zoo prachtig gewatergolfd en de golf zit zoo SU1KER - RUBBER - KOFFIE - CACAO per contraci Amsterdamsche Liquidatiekas N.V. S'JIKER, RUBBER. KOFFIE. CACAO. KATOEN. ALLE GRANEN ENZ. TER BEURZE VAN LONDEN. LIVERPOOL. NEW YORK. CHICAGO. WINNIPEG. ENZ DAM 2a Taleloon No. 30012-31012 AMSTERDAM-C. Beura Nil 2. Talaf 30012 - Telegramadres: CARLOS-AMSTERDAM Agent L. Sandee Nieuwdorp. Tel. 24 Ingez. Med. wenschte. Wel keerde het handelsverkeer terug, maar het kapitaalverkeer bleef uit. Londen toont nog steeds geen haast om zijn geldmarkt voor Italie oped te zetten. Iedere poging van Italiaansche zijde ondemomen om een leening op te nemen, is totdusver mislukt. Albion's geduld schijnt den Italianen schier eindeloos. Eenmaal, aan het begin van den Italiaanschen expansie-oorlog heeft Engeland zich vergist; nu zal de Britsche leeuw toonen, wat uithoudingsvermogen en vasthoudendheid vertmogen. WBj kunnen slechts trachten de wederzijd- sche stemmingen te verklar.en. In Ekigeland heeft men het oog onafgehroken op de Mid- dellandsche Zee gericht, in Rome weet men, dat Londen de krachten beheerscht, die over de exploitatiemogelijkheden van Abessinie be- slissLn, dat daar de, door de Engelsche regee ring bewaakite, geldbronnen zijn, zonder wier hulp een kolonisatie in Afrika vrijwel onmoge lijk is. En niet zonder leedvermaak ziet men in Londen, hoe zich geleidelijk de mislukking vol- trekt van de grootsche plannen, waarvan Ita lie in Afrika heeft gedroomd. Wat het uitblijven van het Engelsche kapi- taal is voor de economische krachten van het Italiaansche rijk, beteekent het uitblijven van de erkenning van de verovering voor het mo- reeil van het Italiaansche volk. Hoe moet Mus solini, die beter dan eenig ander de lasten kent, waaronder het volk gebukt gaat, verlangen naar het oogenblik van de erkenning van het Italiaansche imperium, het moment waarop hij zijn menschen voor kan houden, dat ook de anderen de prestatie van het Italiaansche volk bekrachtigen. Maar zoowel dit moment als het benoodigde kapitaal blijven uit, ondanks het terugtrekken van de Italianen uit Spanje. Engeland en Frankrijk laten den tijd voor zich werken en op Mussolini moet dit passeeren van weken, waarin niets gebeurt, werken als verstrijken van de uren voor den man. wien het schavot wacht. De impulsieve Duce kon zich niet langer be- heerschen, zijn tot berstens geladen gemoed had behoefte aan een daad. Langs vriend- schappelijken weg kon hij zijn doel niet berei- ken, hij kreeg het gevoel uitgehongerd te worden. Hij zal laten zien, wat hij vermag; men wil hem tergen, maar men zal er plezier van beleven. Zoo dient men het Italiaansche gebaar in de eerste plaats te bezien. DE HOUDING VAN DE VEREENIGDE STATEN. President Roosevelt heeft een boodschap aan den Japanschen keizer gezonden, waarin hij zijn diepe bewogenheid tot uiting brengt over het bombardeeren van de Panay. Tege- lijkertijd heeft de Amerikaansche regeering aan de Japanscbe regeering den eisch gesteld, dat volledige schadevergoeding zal worden be- taald, verontschuldigingen aangeboden en waarborgen gegeven, dat soortgelijke aanval- len niet herhaald zullen worden. Naar Maandagochtend op het Witte Huis te Washington werd verklaard, zou de politiek der regeering met betrekking tot het zinken van de Panay worden vastgesteld op nationa- len patriotischen grondslag, met volkomen achterwege laten van politieke overwegingen. Roosevelt verwachtte, dat het Amerikaansche volk en de pers hem hun welwillenden steun zouden schenken. vast juist zooals het zijn moet als men een dozijn hoeden wil passen." Robert Normann stond op en ging naar zijn vrouw toe, die tegenover hem aan tafel zat. Met zijn hand streek hrj over het mooie haar zijner vrouw, dat zoo goed en volgens de laatste mode zat weliswaar een beetje on- handig. ..Tr^eis, ik geloof, dat je stiekum een of ander jeugdwater drinkt, want je huid blijft zoo glad en zacht en je haar zoo dicht en zijde- achtig. Je ziet er uit als een oudere zuster van Maria. Ik daarentegen ik ben een op zijn gemak gestelden ouden heer geworden." Hjj streek zich met de hand over zijn reeus aardig kaal wordend hoofd. ,,Maar dat komt er niets op aan, je houdt toch altijd nog evenveel van me. Niet, Trees?" De knappe vrouw knikte en lachte daarbij behaagziek. Voldaan keek Normann haar aan en ging toen weg. Even later hoorde men buiten de motor aan- slaan en de auto wegrijden. Mevrouw Normann vouwde haar ontbtjtser- vet op. ,jW'e zullen ons nu aankleeden, om klaar te zijn als de auto terug komt", zei ze tegen Maria. ■Deze antwoordde vlug: ,,Als u het goed vindt, moeder, ga ik vandaag niet met u mee. Ik htb een beetje hoofdpijn en zou liever een lange wandeling in de open lucht maken. Mis schien over de Hohenzollemplatz naar Books.n- heim toe ik zie dan een paar uitloopers van den Taunus en de zuivere, frissche lucht ver- drijft mijn hoofdpijn." Haar moeder was direct ongerust. ,,Neem een aspirientje of een migraine-poe- der. Of anders ten bruispoeder. Wacht even ik haal je wel wat om in te nemen uit mijn kamer." (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1937 | | pagina 1