ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN GOLD Super-kwauteit! No. 9673 VRIJDAG 22 OCTOBER 1937 77e Jaargang DE PACIFIC. FeuiSfeton Twee uit een nest BinnenSand r 10 CT. I EERSTE BLAD NIETSGAATZORAS ALS EEN RADION WAS/ wrn/mimmiiMiiilim Het is rype Ster TabaHl Verkouden Kinderen <aaeam£auMJUUB«5Si«g<^aE^xiHimgKg'<gftasr«»!BzafraiinB:uX'."WBaKt,is,7ii«»TaaiVj una iiijiirjaaMasu»graMa^v,j3KaE5M»mx:TirH»MKM^rr.nCTB»« NEUZENSCHE CO U RANT ABONNEMENTSPRIJS: Bmnen Ter Neuzen 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen fr. per post f 1,55 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr, per post f 5,60 per jaar Voor Belgie en Amerika 2,overige lan den 2,35 per 3 maanden fr. per post Abocnementen voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. Uitgeefster: Firma P. J. VAN DE SANDE GIRO 38150 TELEFOON No. 25. ADVERTENTIeN: Van 1 tot 4 regels 0,80 Voor eliken regel meer 0,20. KLEINE ADVERTENTIeN: per 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en clichd's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij ragelabonnement tegen verminderd tarief, hetwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst ££n dag voor de ultgave. DIT BLAD VERSCHIJNT IEDEREN MAANDAG- WOENSDAG- EN VRIJDAGAVOND. DE NIEUWE WERELDZEE. IV. China. Heft is welhaast ondoenlijk in de beperkte ruimte van een dagblad ook maar een opper- vlakkig inzicht te geven in de wordings- geschiedenis van het Chineesche volk. Hoe ver wij ook in de eeuwen terug grijpen, steeds vindt men een periode, die eigen belangstelling ten voile waard is. Dan zijn het de kumst- uitingen, die vanaf het begin onzer jaartelling tot op heden hun macht op het menschdom hebben behouden, zooals bij den dichter Li Tai Po, die leefde in het begin van onze 8e eeuw en wiens verzen nog een Gustav Mahler kon- den inspireeren tot diens ,,Lied von der Erde." Dan is het weer de machtige figuur van den Mongolenvorst Djenghis Khan of van diens kleinzoon Koeblai Khan, die heerschten over een rrjk van den Equator tot de Poolzee met edn schrijftaal, een getallenschrift, voor drie vierden ook den spreektaal; een doel, noch be- reikt door Julius Caesar, nooh door Napoleon. Toch is het niet in de eerste plaats de ouder- dom der Chineesche cultuur, die ons verbaast. Het Westen heeft oudere beschavingen ge- kend: Egypte kende het gebruik van brons 2000 jaar eerder dan China. Wat verbaast, haast onbegrijpelijk is voor onzen geest, is de geleidelijke, door de eeuwen steeds voortgaande groei. Nu bij ons de beschavingen van Egypte, van Assyrie, der Inca's en der Asteken reeds lang tot stof ver- gaan zijn, leeft China nog voort op den ouden wortel, die zich vastzette omstreeks 200 jaar voor het begin onzer jaartelling. Die allereerste ontwikkeling, duurde onge- veer 400 jaren. Vanaf het jaar 200 breidt China niet alleen steeds verder zijn grond- gebied uit, maar vooral zijn invloedsfeer. De vreemde overheerschers, die telkens weer en steeds langs den karavaanweg uit het Noor- den, het land binnen vallen, drukken niet hun stempel op het land, maar, juist andersom, worden zij volkomen geabsorbeerd, worden Chineezen. Vanuit de vruchtbare valleien der groote rivieren, groeide dit, ook thans nog voor 90 uit landbouwers bestaande volk, ver uit- stekende in beschaving boven alle omliggende landen. Uit die oorsprong valt ook de geheel andere maatsohappelijke structuur te verklaren, dan die, welke wij in het Westen kennen. Bij ons stond van meet af het individu op den voor- grond, zoowel bij de oer stammen, die jagend en visschend van veld tot veld trokken in kleine groepen en waar het recht van de sterk- ste gold, als later, wanneer vanuit de alweer dichter bevolkt geworden landen rondom de Middellandsche zee, het daar tot een authori- tair kerksysteem gegroeide Christendom zich naar het dunner bevolkte Noorden vers^feidt en het democratisch Protestantisme doet ont- staan. Europa is bij uitstek de bakermat der demo cratic. In het dichtbevolkte China had het individu echter geem waarde, daar was en is nog de groep hoofdzaak, gebonden aan zijn grond, die, met naar verhouding weinig arbeid, rijke vrucht afwerpt. Het land van de massa's, beheerscht door enkelingen, uitgezogen ook voor de belastin'gen, want al die oorlogen kostten geld. Tot het de mass a te veel wordt en zij opstaat en wegveegt de Mongoolsche heerschers, de Mingdynastie, ten slotte de door ANNY VAN PANHUYS. 18) Vervodg. Maar Francisca Kaiser was stug em hard, em wie we eft we Ik een bitteren strijd hij zou doem omtlbramdem, ind'ien hij zich in het geval mengde. Daarover moest hij eemis rustig en emistig nademken, amders zou hij meer kwaad dan goed stichten. Barbara Kaiser keek mlm of meer verbaasd dem heer aam, die zoo lamg zweeg em haar vra- genldem blik herimnerde hem eraan, dat hij ten slotte toch iets zetgigen moest. ,,iHeeft u geem zuster, die uiw moeder wat kam helipem?" vroeg hij vriemidelijk. Barbara schudlde haar hoofdje ,,Neen, ik bem de eemige dochter." Zij zei het zoo zeker en beslist, dat (Her man Stimmer ervan overtudgid was, dat Pran- ciisca Kaiser haar dochtertje nooit geopem- baard had', dat er nog een tweelimfgzuister van haar im leven w*as. Hard was die vrouw maar ze handelide niet amdiers dan Therese Normiamm. Ails Maria niet toevallig eem stukje wiaarheid had vennomiem, was ze mog even om- wetend als Barbara. Hij keek Barbara lamg aan, de geiijkemis met Maria omtstelde hem. Maar wat zou hij dioen, wat mocht hij doem Maria's zuster had eem. moeilijlk leven, .hij moest haar helpen. Het ischoot hem te binnen, dat een professor diem hij goed kende, een privd-secretaresse zocht. Diem zou hij Barbara aamibevelem. Hij zei dus: „JuffroiUW, het spijt mij, maar de beitrekking is eigemiijk al half em half aam een andere Mandchous en daarmede eindelijk, in 1911, een eind maakt aan het Chineesch keizerrijk, dat dateerde van het jaar 221 v. Chr. De eerste, minstens gelijkwaardige bescha ving, waarmede China in aanraking kwam, was die van het Westen, dat langs een achter- deur, namelijk over zee, het Aziatisch conti nent naderde. Begrijpelijk, dat na eeuwen van algemeen erkende en althans bewezen superioriteit, China door de daaruit noodzakelijk gevolgde isolatie volkomen afwijzend stond tegenover deze nieuwe ,,barbaren"; merkwaardig was hoogstens, dat de „barbaren" met gelijke gevoelens bezield waren. China bleek in vele opzichten de mindere. Trachtte nog wel de oude tactiek van vroeger tegenover de landbarbaren, nu tegen de zee- barbaren toe te passen: deels door over te nemen en naar eigen geest om te vormen wat bruikbaar was, deels door tusschen de vreem- delingen onderlinge tweedracht te bevorderen. Tot dit laatste was in die eerste jaren van contact, in de 16e en 17e eeuw, maar al te gereede aanleiding. Portugeezen en Spanjaar- den, later nog Hollanders en Engelschen, voch- ten om den voorrang tot het ontginnen van deze onbekende gebieden. Maar, evenals bij Japan, moest om het mid den van de vorige eeuw het land als met geweld worden opengebroken om den overvloed van Westersche energie haar plaats te geven. Dan komt ook het groote versohil met Japan uit. Ginds een hecht aaneengesloten volk met dem Mikado als geestelijk en maatschappelijk middelpunt, een sterke krijgsmanskaste, man- nen die wisten te leiden. Een eilandenrijk ook, gelegen tegenover het continent van Azie, zooals Emgelamd ligt tegenover Europa. Japan legt zich als geheel op de Westersche techniek toe en vermeestert deze. Thans een moderne wereldmacht met gemeenschappelijke idealen, Cdn gemeenschappelijk ideaal. China heeft ook een modernen kant. De jonge omtwikkelde Chinees is intelligent, char- mant; hij heeft gestudeerd in Amerika of Engeland, ook wel in Japan, zooals Sun Yat Sen, de groote leider bij de eerste revolutie, maar het zijn er maar enkelen op die millioe- (Ingez. Med.' damme toeigezegld. Ik geloof echter, dat ik toch een plaatsje voor u weet. Hij gaf haar ver- volgems zijn kaartje, waarop hij geschreven haid: „(Hierbij ibeveel ik u juffrouw Kaiser bij- zonlder aan"', em het adres van idem professor. Barbara bedankte zij willide zich direct bij dem professor gaan presemteerem. Nogmaals damkend mam zij afischeild. Herman Stinmer ,gimig weer voor zijn schrijf- bureau zittem em dacht over het merkwaar- dige toeval na, dat hem kenmis had doem maken met' de tweeiimgzuster van Maria. [Professor Bauer was eem oude heer, die bij vrijwel1 miemand aam huis krwaimi, duis in dit geval was de gelijkenis der beide meisjes geem bezwiaar. Hij was rijik en leeflde uitsluitemd voor zijm liefhebberij, de genealogie, gaf bro chures en artikelen aver afstamming van fa milies en geslachten im het licht en hadi daar- voor een stenio-tyipiste noodig, de hij uitste- kenid betaalde. Alls Maria zou frouwen dan pas moest Therese Normann spreken. Tot zoo lanig zou ook hij zwijgem, dat leek het verstandigst. Barbara Kaiser had het kantoor verlaten en iging nu door een lange igang, die naar de trap leidde. Een lange heer trad juist uit een der kamtoorilokalem naar buiten en bleef, haar ziemide, als door den hliiksem getroffen staan. Zij versnelde hlaar stap, mlaar reeds Wias hij naast haar. Juffrouw! Als 't u blieft, alleen maar een paar iwoordem." Ze hield den pais in, maar zei geem woord. IPlotseQimg echter schro'k zij. Het gezicht wan den heer was haar opeenis ,bekend. Dui- deiijk kwam in haar herinnerimg een scene opdoeanen, die een anaanigenamen, pijnlijken indiruik bij haar har achtergelatem. „Ik heto geem tijid", zei ze met een lichte mimachting in haar stem, ,,zetgt u viug wat u zeggen wiilt." ,,Mijn naaiml is Stefan von Hormisteim", en zich een weinig tot haar oveilbuigend, voegde nen boeren, zij wonen aan de kust in de groote steden, die niet Chineesch zrjn, zij zitten in de ministeri.es van Zuid, van het Midden en van Noord China, zij beheeren groote banken. Maar het contact met de massa is er niet. Een godsdienst heeft de Chinees niet: van het Boedhisme van Boedha nam hij slechts het ritueel over en vervormde den inhoud tot zede- leer, stelt daardoor wel hooge zedelijke eischen aan hen, die hem leiden moeten, maar voelt niets voor getheoretiseer, hij heeft zijn grond en zijn gezin, dat is hem voldoende. Het leger is er niet vergroeid met het volk, maar steunt aan den eenen kant op de steedsche gemoder- niseerde elementen, aan den anderen kant op de landheeren, die het geld uit de bevolking moeten halen. En nu kan het den indruk wekken, dat die verarmde boerenmassa toegankelijk is voor sowjet-idealen van geen belastingen en com- munaal igrondbezit, met voor ieder een gelijk voldoende deel in de opbrengst, maar wat zich communisme noemt in China gaat niet zoover, het spreekt voorloopig nog slechts van een her-verdeeling van den grond. Zoo viel al gauw na den dood van Sun Yat Sen, den te vroeg gekomen en te vroeg ge- storven leider, het land in drie deelen: het Zuiden overwegend „communistisch", het mid den met de centrale nationale regeering van Chang Kai Sjek, en het Noorden om Peking, dat reeds naar Japan neigde, ook alweer met de echt Chineesche overweging, dat de Japan- ners als overheerschers toch wel Chineezen zouden worden. En nu beleven wij den laatsten tijd het merkwaardig schouwspel, dat de eerste, beide tot dien vijandig tegenover elkaar staande groepen zich hebben vereenigd in den strijd tegen Japan. Ongetwrjfeld zal de uitkomst leeren, dat hun doeleinden geheel verschillend zijn. Tenzij Chang Kai Sjek de man is, die de eenheid zal weten te bewaren. Tenzij ook, dat het Westen zich bewust zal blijken van de rol, die het in dezen heeft te vervullen, wil niet met een verwoest Oosten ook het Westen in vuur en vlammen opgaan. PRINSES JULIANA EN PRINS BERNHARD TERUG. Donderdagmorgen om kwart v66r 8 zijn Prinses Juliana en Prins Bemhard per D-trein uit Duitschland, waar zij eenige weken hebben vertoefd, te Apeldoom aangekomen. De Koningin was op het perron aanwezig om hen te begroeten. Het gezelsehap is per auto naar het paleis Het Loo gereden. NOG EEN RADIO-REDE OVER HET KLEEDING-, SCHOEISEL- EN DEKKINGS- FONDS. Zaterdagavond a.s. zal de heer Van Hoeven te 9 uur over den KRO-zender, in aansluitimg aan de rede, die door den Minister van Sociale Zaken, prof. mr. C. P. M. Romme, is gehouden, een vervolgrede houden over het kleeding-, schceisel- en dekkingsfonds voor werkloozen. HET BOEKENONDERZOEK BIJ DE N. S. B. Het A.N. P. meldt Op de laatste door de N. S. B. te Lunteren gehouden bijeenkomst heeft de heer Mussert, naar aanleiding van veronderstellingen, als zouden de uitgaven der N. S. B. niet bekostigd kunnen worden uit de bijdragen der lgden alleen, volgens de dagbladverslagen opgemerkt hij diaar aan toe: ,,ilk zou u vergiffenis willen vragen, omdat ik mij eens afschuwelijk tegen over u geidragen heb." Hij sneefd haar den weg naar de trap af, omdat hij vreesde, dat zij hem niet zou willen aanholoren en snel verdiwijnen. Dat mocht zij echter niet eerst izou hij moeten wetien, wie deize geheimzinnlge vreemide wasi, die hij twee- mlaal voor Maria had aamgetzien en die hij wan- daaig voor dfe derde maal met haar zou heb ben verwisseM, inldien hem niet plotselinig uit een paar bijkomstiig|heden was gebleken, dat zij niet Maria zedf maar een dubbelgamgster van haar was zoo sprekend op haar gelij- kend dat verwisseldng voor de hand lag. Ze geleek sprekenld op Maria ailleen was haar voorkomen zachter, meer vergeestelijkt. En knapper had hij bijna gedacht want de lichte spottrek om Maria's mtond ontlbrak vod- komen am de lippen van de schoone onbe kende. Het meiisje haalde even de schouders op. ,,Goed, ik neem uw verontschuldiiginigen aan, houd1 u mij echter niet langer op ik izou daardoor nadee'l hebben." Stefan von Hormstein trad direct terizijde, bleef echter naast haar loopen en vroeg rustig ,,U heeft zich iwaarschijnlijk aangemeld voor de vacature van stenotypiste bij ons, niet?" Zij knikte. ,,Ik kwam helaas te laat, maar kreeig een aartbeveling voor een andere plaatsi, die open is." Stefan von Homstein, die met den nactot trein uit Mjunchen was gekomen en Maria na zijn thuiskomist nog niet begroet had, zei: ,,Dan wemsch ik u veel succes, juffrouw... hoe was ook alweer uw naam?" besloot hij listiig. Ze mioest even lachen om den strik, dien hij haar sipande. Hij vond, dat zij er allleirfliefst uit- zag alls zij laehfce. Direct kedk ze echter weer ernstig. dat „de accountantsdienst van de regeering een week op het hoofdkwartier heeft doorge- bracht, om alle boeken na te zien" en daaraan toegevoegd, „dat niets te constateeren viel dan de groote offervaardigheid." Is met deze woor- den de bedoeling van den heer Mussert juist weergegeven, dan moet zoo vememen wij van gezaghebbende zijde worden geconsta- teerd, dat er nimmer een justitieel onder- zoek in de boeken van de N. S. B. is ingesteld en dat, zoo er mogelijk een onderzoek door een andere overheidsinstantie heeft plaats gehad, dit dan van zuiver fiscalen aard moet zijn ge- weest. (Voor de belasting op de doode hand, waar- aan uiteraard ook de stichtingen, welke de heer Mussert in het leven heeft geroepen, zijn onderworpen. Overigens wordt bij een derge- iijk fiscaal onderzoek geen acht geslagen op de bron, waaruit de inkomsten binnenvloeien. Red. N. R. Crt.) HOE HET ONGELUK MET DE T 1 ZICH VOLTROK. Omtrent de toedracht van het ongeluk met de T-l zijn tot dusverre, als gevolg van ver- schillende omstandigheden, nadere bijzonder- heden uitgebleven. Nu het vloot-eskader, waartoe feitelijk ook de T-l behoorde, als medewerkend aan de groote oefeningen, Makassar aandeed, heeft Aneta opnieuw gegevens verzocht omtrent de oorzaak van de ramp. Een ooggetuige heeft daarop het volgende verklaard Drie vliegtuigen stegen op de reede van Banda op en vlogen af in formatie. Men maakte toen een linksche bocht. De T-l, welke het meest links vloog, moest daardoor (ten einde in formatie te blijven) vaart minderen. Hoogstwaarschijnlijk is hierbij teveel vaart verminderd, zoodat het toestel afgleed en in zee stortte. Onmiddellijk daama zonk de T-l weg. De andere vliegtuigen daalden toen neer. Een sergeant-vlieger van een dier vliegtuigen dook naar de T-l ten einde een poging te doen om de deur van het vliegtuig te openen. Hij geraakte echter door te lang onder water te blijven bewusteloos. De T-l heeft bij den val de water-opper- vlakte geraakt met een snelheid van circa 200 K.M. per uur, zoodat de inzittenden direct door den schok gedood zijn. De ramp geschiedde dicht onder den wal, zoodat het geheele verloop voor ooggetuigen goed zichtbaar is gewbest. Het eskader (dat reeds eerder was vertrok- ken) keerde, op noodseinen van het vliegtuig terug en was een half uur later ter plaatse. Het voorschip van de T-l is totaal verpletterd, zoodat van het stoffelijk overschot van den heer Van Haften niets is gevonden. Ookwde lijken der andere slachtoffers waren verschrlk- kelijk verminkt, zoodat besloten werd het stof felijk overschot te Banda te begraven en dit niet per jager naar Java te vervoeren. Aneta teekent hierbij aan, dat het officieele rapport eerst later beschikbaar zal zijn, zoo dat bovenstaande gegevens louter den indruk weergeven van ooggetuigen. HET NUT VAN ZWEMMEN. Het water is Nederlands vriend en vijand. Langzaam wordt het steeds meer vriend dan vijand, dank zij het feit, dat Nederland met het water leert omgaan; men leert zwemmen en reddend zwemmen. De Ned. Bond tot het redden van drenkelin- gen deelt cijfers mee. In het derde kwartaal van dit jaar verdronken 187 personen tegen in het eerste en tweede kwartaal resp. 191 en 184. Gered werden of: er wisten zich te redden in het derde kwartaal 303 drenke- lingen, eerste en tweede kwartaal resp. 184 en 186. In totaal reden in het derde kwartaal 25 auto's te water (4 menschen verdronken, 86 gered); in het eerste en tweede kwartaal 45 en 24 auto's. Het nut van het zwemmen: 30 jaar geleden „Mijn naam is zoo alledaagisch als mijm be- roep en mijn leven en uw belanigistelling nau- welijkis waard", antwoordide zij rustig, knikte tot afscheid em liep toen snel voor hem uit de trappem af. Eem piaar werklied'en kwamem juist binnen en iginigen de trap lop. Als hij niet wi'lde op- vafflem, moest hij het meiisje la/ten gaan. Hij wiist temmimiste waar zij woonde en dat was altijld een houvast. Wlat een geluk, dat hij Maria nog niet om opheilderimig had ,gevraa:gd dat zou alleen mlaar venwarring veroorzaakt hebben. Maria? Wat leek zij op de vreemde en toch die was lief tall iger, knapper, im haar eem- voudiige kleedij. Hij had reeds vernomen, dat Robert ziek was. 'Herman Stimner was de sprekende ge lijkenis echter zeker opgevallen. Hij zou hem onder een voorwemdsel in zijn bureau opzoe- ken en dan well hioorem of hij zich daarover uit wou latem. Bern voorwendsel wias gauw gevonden. Herman Stinner deed echter volkomen on- versichiillig en sprak met geen woord over de vreemde. Eindelijk vroeg Stefan vom Horn- stein of de vacature reeds verrvuld was. De faibrikant zei van neen. ,,Tot nu toe heeft zich geen geschikte dame voor de vacature aangemeld." iStefan« merkte op: „Dat ils jammer. Ik kwam zooeven op de gamig een kmappe, blonde daJrne tegen die kwam zeker ook voor de vacature Herman Stinner keek even verbaasd. „iO„ ja die ja, die kwam: ook daarvoor, ze leek bajzonder op juffrouw Niormann. Dat viel mij op, alleen wat matter, niet zoo knap alls Maria." Stefan von Homstein lachte. „Ja, die wonderiijike gelijk elfis viel ook mij op. Maar minder knap vond ik die andere niet, integendeel..."' J Hij brak zijn woorden af. Bijna had hij iets BLAUW BAND VOL AROMA I WIT BAND EXTRA LICHT (Ingez. Med.) verdronken in ons land gemiddeld 939 men schen, in de jaren 19201936 bedroeg dit aan- tal gemiddeld 648, terwijl de bevolking met ruim twee millioen zielen is toegenomen! Hr. Ms. VAN GALEN BLIJFT TE SJANGHAI. Aneta meldt uit Batavia: Het departement van Marine heeft bericht ontvangen, dat de regeering heeft beslist, dat de Van Galen te Sjanghai zal blijven, en dus voorloopig niet door een ander sehip zal wor den vervangen. De voorraden voor de Van Galen zullen per particuliere gelegenheid naar Sjanghai wor den opgezonden. De Flores, welke zooals vroeger is ge- meld voor een eventueel vertrek werd ge- reed gehouden, zal dus niet aan de sterkte van de zeemacht in Indie worden onttrokken. Dit schip zal naar de Java-Zee vertrekken om zijn oefeningen voort te zetten. HET MOND- EN KLAUWZEER. Het Tweede Kamerlid Wijnkoop heeft den Minister van Oeconomische Zaken de volgende vragen gesteld: Is het de regeering bekend, dat door het heerschende mond- en klauwzeer, waardoor wel een vierde deel van den Nederlandschen veestapel is aangetast, vooral vele financieel niet draagkrachtige boeren met den ondergang worden bedreigd? Zoo ja, wat is de regeering dan van plan, boven en behalve de handhaving vgn den voor de boeren noodzakelijken gewonen crisis-steun, brjv. door een geldelijke toelage voor het door de ziekte getroffen deel der werkende boeren, tot directe ondersteuning in dezen te doen? HET BEHOUD VAN DE KAASMARKT TE ALKMAAR. De gemeente heeft aan de leden van het comitC van aotie tot behoud van de kaasmarkt, aan de handelaren en fabrikanten welke de markt trouw bleven en aan enkele anderen, die zich voor het behoud van de markt bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt als blijk van waardeering een kaasstolp geschonken. Indien Uw kinderen hoesten of verkouden zijn, wrijf dan 's avonds keel, rug en borstje in met DAMPO, dan zijn ze weer spoedig beter. Doos 30, Pot 50 ct. Bij Apoth. en Drogisten. (Ingez Med.) dwaas gezegd. Hij zei tenslotte: ,,De vreemde en Maria verhouden zich als een droef, liefe- Irjk lied tot een vroolijk." Herman Stinner lachte cyerluid1. ,,be bent een dichter, beste vriend, en die drukken zich dikiwijUs anderts uit d>an gewone stervelinigen," Stefan von Hornstein had1 graaig den naam van de vreemde gevraagd. Maar dat durfde hij toch niet wat mjoest zijn chef wel van hem denken als hij, de verloofde van Maria, zoo vol belangstelling naar een ander meisje informeende. Hij ging dus aan zijn werk en daar hij dien oehtend heel wat te dioen had, verdreef hij de gedachten, welke telkens weer als woiken kiwamen opizetten. Maar op weg naar Maria kon hij ze niet meer kwijt worden en hij schaamlde zich bijna, dat hij bijna meer aan het zachte evenbeeQid van Maria dacht dan aan zijn verloofde. Herman Stinner, zonder wien een avondje in den huiize Normann ondenklbaar was, was bang, dat Stefan von Hormstein het gesprek op Barbara Kaiser zou bremgen, wier gelijke nis met Maria hem direct was opgevallen, en had zich hienop reeds voorbereidMaar de jonge ingenieur isprak met geen enlkel" woord over de ontmoetimg, niettegenstaande hij dien midldag' nog had laten blijken, dat hij het bleeke typistetje knapper vond dan Maria. Omzin? Met Maria kon niemanid vergeleken worden. Het rustige zelfbeiwiustzijn in haar houdimg, haar heJdere oeigen en de lichte spot- trek om haar rnOrnd dat alles miste Bar bara. Een aligeheelle bescheidenheid kenmerkte haar. Een wieindig wantrouwen tegen Stefan von Homstein werd in hem wakker. Het was toch wonderlijk, dat hij met geen woord over de ontmoetdmig van dien morgen sprak. Het was volkomen onbegrijpelijk. (Wtordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1937 | | pagina 1