ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN WEK DE GAL IN UW LEVER OP No. 9667 VRIJDAG 8 OCTOBER 1937 77e Jaargang BinnenJand Buitenland. Feuilieton Twee uit een nest Gemengde Berichten EERSTE BLAD TER NEUZEN, 8 OCTOBER 1937. en U zult 's morgens „kiplekker" uit bed springen. TER NEUZENSCHE COURANT ABONNEMENTSPRIJSBinnen Ter Neuzen f 1,25 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen fr. per post 1,55 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr, per post 5,60 per jaar Voor Belgie en Amerika f 2,overige lan den f 2,35 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor bet buitenland alleen bij vooruitbetaling. t UitgeefsterFirma P. J. VAh^ DE SANDE GIRO 38150 TELEFOON No. Sy ADVERTENTIeNVan 1 tot 4 regels f 0,80 Voor eliken regel meer 0,20. KLEINE ADVERTENTIeN: per 5 regels 50 cent bij vooruitbetaling. Grootere letters en cliches worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien by regelabonnement tegen verminderd tarief, betwelk op aanvraag verkrijgbaar is. Inzending van advertentien liefst 6en dag voor de uitgave. DIT BLAD VERSCHIJNT IEDEBEN MAANDAG- WOENSDAG- EN VRIJDAGAVOND. PRINS BERNHARD EERE-LID VAN DE WITTE. Naar gemeld wordt is aan Prins Bernbard het eere-lidmaatschap van de Witte Soeieteit aangeboden. Prins Bernbard beeft in een brief aan de commissarissen van de soeieteit medegedeeld, dat bij dit eere-lidmaatschap gaarne aanvaardt. DE MINISTER VAN ALGEMEENE ZAKEN VANGT ZUN AMBTSBEZIGHEDEN AAN. De Minister-president Dr. H. Colijn heeft Woensdagochtend zijn ambtsbezigheden als Minister van Algemeene Zaken aangevangen. DR. A. KUYPER TENTOONSPELLING Ter gelegenheid van de Dr. A. Kuyper her- denking te Amsterdam zal een tentoonstelling worden gehouden in het Rijksmuseum. Het ligt in de bedoeling van de tentoonstellings- commissie, deze tentoonstelling te openen op 20 October. Zij zal gesloten worden op 3 Nov. Waarschijnlijk zal de expositie zoo worden ingericbt, dat de verschillende episoden uit bet leven van Dr. A. Kuyper door geschriften, af- beeldingen, waaronder portretten en caricatu- ren, in de herinneringen worden terugge- roepen. Naast deze min of meer chronologi- sche ordening van de ten toon te stellen voor- werpen zullen bepaalde onderdeelen meer in het bijzonder licht doen vallen op den persoon van Dr. Kuyper of op de sfeer, waarin hij geleefd en gearbeid beeft. Daarbij is te noe- men de inrichting van zijn studeervertrek, welke tot in bijzonderheden beantwoordt aan die van izijn studeerkamer in Den Haag in de laatste periode van zijn leven. Als secretaris van de tentoonstellingscom- missie treedt op de beer D. Grosheide, Amster- dijk 86, te Amsterdam-Z. DE REDE VAN ROOSEVELT. Aan de rede, door Roosevelt te Chicago over den internationalen toestand gehouden, kan nog worden toegevoegd, dat de president ook bet volgende beeft gezegd: De vredelievende naties moeten een ge- zamenlijke poging doen tot bestrijding van de scbendingen van verdragen en van het negee- ren der ingeschapen gevoelens van mensche- lijkheid, welke heden ten dage een intematio- nale anarchie hebben geschapen en een in- stabiliteit, waaruit geen ontsnapping mogelijk is door een eenvoudige isolatie of neutraliteit. Zij,' die hun vrijheid liefhebben en die het ge- 'lijke erkennen en respecteeren van hun buren om ook vrij te zijn en in vrede te leven, moeten samenwerken voor de overwinning van wet en moraal, opdat in de wereld vrede, recht en vertrouwen zullen blijven bestaan. Japansch commentaar. De woordvoeder van bet ministerie van buitenlandscbe zaken te Tokio beeft commen taar geleverd op de redevoering van president Roosevelt en daarbij het volgende verklaard: „De wereld is geschapen voor de geheele menschheid. De vrede zal mOeilijk gehand- haafd kunnen blijven, zoolang geen einde is gekomen aan de ongelijke verdeeling van goe- deren onder de volken. Japan eischt de gelijkheid niet op als een recht, want het rechtsdenkbeeld in het Westen is niet te vereenzelvigen met de opvatting van gerechtigheid zooals de Oosterlingen die zien. Japan eischt fechter de vrijheid van beweging voor zijn teveel aan bevolking. Onmenschelijke wetten, in het bijzonder die welke de Ver. Staten in 1924 hebben aangenomen, verhinde- ren die Japansche emigratie. Eveneens wenscht Japan de vrijheid voor een vreedzame uitbreiding van zijn bevolking in China. door ANNY VAN PANHUYS. 13) Vervolg. Weer trof het Stefan von (Hbrnstein, dat Maria Nermann jnaar niet begrijpen wou, ter- wijl hij toch zoo duidelijk was. Zij moest in die genoemde buurt zelf zeer goed den weg weten. Maar hem bleef geen andere mogelijkheid dan de terugtocht. iDaarom zei hij gemaakt: ,,Ja, hoe zou u die ibuurt ook kennen!" Maria lachte. i „Weet u, wat mij zoo op'valt, mijnheer von Hornstein? Dat u de gewoonste dingen zoo zwaar kunt opvatten. Dat wil zeggen dit valt mij vandaag pas op; de beide keeren, dat ik u eerder sprak, maakte u integendeel juist een vlotten indruk.'" Stefan von Hornstein dacht, dat zij bedoel- de, dat hij wat onderhoudender moest zijn. Hij ging nog rechter staan. „U zult wel gelijk hebben, juffrouw Nor- mann, maar ik zal mij baasten mijn gebrek af te leeren. Nog eenmaal staarden zijn oogen in het iieVe meisjesgezicht en keek hij Maria als in stomme smeeking aan. iHet was als een hei- melijk, dringend vragen om haar Vertrouwen, maar daar Maria hem niet scheen te willen begrijpen, besloot hij zich niet meer met din gen te bemoeien, die hem niets aangingen. 'Daar kwam de moeder van Maria op hem af, ruischend van zijde en schitterend van brillanten. „Beste mijnheer von Hornstein, nu leg ik China's tegenstand tegen een samenwerking met Japan is de oorzaak geworden van het huidige conflict. De laatste vijftig jaar is de bevolking van Japan, welke op zulk een be- perkt gebied opeen is gepakt, meer dan ver- dubbeld. Het voornemen van Japan om op het Aziatische continent een vreedzame ontwikke- ling te bewerkstelligen, is niet alleen ten voor- dele der Japanners, maar komt ook den Chi- neezen ten goede. Wij vertrouwen, dat het Chineesche volk de ware bedoelingen van Japan zal gaan inzien en aan den vrede in Oost-Azie en in de geheele wereld zal willen medewerken. Uit Duitschlainl. De Deutsche Diplomatisch-politische Kor- respondenz bespreekt de rede, die Roosevelt te Chicago gehouden heeft, en herinnert in dit verband aan het initiatief, dat president Wil son indertijd genomen heeft. Het gezag van den President, zoo schrijft het blad, was niet voldoende om de door hem verkondigde begin- selen van den vrede ook maar eenigszins van kracht te doen worden. Het blad gaat voort: Wanneer de president der Ver. Staten heil ziet in de aaneensluiting der vreedzame naties en in het afschrikken van de kwaadwillige, dan heeft een dergelijk voorstel alleen 'zin, wanneer eerst duidelijk on- derscheid tusschen goed en kwaad is gemaakt. De criteria, die de president tot dusver heeft opgesteld, zijn voor een dergelijk onderscheid niet voldoende. Wil de president der Vereenigde Staten ech- ter in ernst de verantwoordelijkheid op zich nemen voor een initiatief, dat tot een werke- tijke verbetering der toestanden leidt, dan zal hij niet kunnen nalaten te denken aan de schipbreuk, die zijn voorganger heeft geleden en zich er rekenschap van moeten geven of hij naast den vasten wil ook de macht bezit, werkelijk de gerechtigheid in de wereld te doen terugkeeren. AMERIKAANSCHE PREDIKANTEN PROTESTEEREN. Naar aanleiding van het door de Spaansche bisschoppen ten gunste van generaal Franco uitgesproken pleidooi hebben 150 predikanten in N.-Amerika een open brief gepubliceerd, waarin zij de houding van deze bisschoppen veroordeelen. Zij schrijven: De poging van de Spaansche prelaten om den militairen opstand tegen de wettig ge- vormde regeering te rechtvaardigen, is ver- ontrustend, en verraadt gevoelens van vijand- schap jegens de volksregeering, jegens de vrij heid van geweten en de beginselen, die wij, Amerikanen, diep aanhangen. Voorts merken zij in den brief op, dat de Spaansche bisschop pen ophef maken van den steun der sowjets aan de wettige regeering, maar geenerlei mel ding maken van de deelnemihg van Italie, Duitschland en de Mooren aan den kant van Franco, dat het conflict ,,een strijd is tusschen de krachten der democratie en van den socia- len vooruitgang aan den eenen kant en de krachten der bevoorrechte klasse, die bond- genooten zijn van het fascisme aan den anderen". OOK TE MELBOURNE EEN ANTI- JAPANSCHE PROTESTVERGADERING. Te Melbourne is onder leiding van de plaat- selijke Volkenbondsvereeniging op het stadhuis een groote protestvergadering gehouden tegen de Japansche actie in China. Er werd een resolutie aangenomen, waarin afschuw werd geuit over het bombardeeren van de burgerij door de Japansche troepen en vliegtuigen. In de resolutie werd er bij den Volkenbond op aangedrongen stappen te doen om te komen tot een beeindiging der vijandelijkheden en om het plan van Bruce te steunen, welk plan van den hoogen commissaris voor Australie te Londen beoogt. dat een vredesconferentie zal worden gehouden. Ook wordt in de resolutie, te Melbourne aangenomen, de uitvoer van oor- logstuig naar Japan afgekeurd. eens even beslag op u, _ik heb nog zoovele goede kennissen, die u allemaal moet leeren kennen." Zij haakte zich aan zijn arm met haar zoo lieve, jonge lach. .Tusschen de dansen in stel ik u wel voor." Zij had hem' zoo vast ingehaakt, dat zijn meegaan (nauwelijks meer 'vrijwillig kon wor den genoemd. Zij ging nu eens op den een dan Weer op den ander toe en hij maakte nu hier, dan daar ,een buiging, zonder zijn hoofd er erg bij te hebben als hij een gelegenheidspraatje in ontvangst had te nemen. Hjj dacht er nog steeds over na hoe het mogelijk was, dat deze zoo bijzonder fijne en verzorgde vrouw haar dochter blootstelde aan de gevaren, welke de straat in de leenzaam- heid van den laten avond bood. Op dit oogen blik, :in deze omgeving, kwam hem dit on- gelooflijk Voor. Niemand van de gasten van dezen avond zou willen gelooVen wat hij wist. Stefan von IHornstein was blij toen het zoo laat geworden was, dat hij, zonder op te val len, kon verdwijnen. Voor een vroolijk gezel- schap was zijn stemming gedrukt geweest en het raadsel van zijn avontuur waarvan hij de loplossing dien avond had ihopen te vinden was nog eVen duister gebleven als vroe- ger, zoo niet nog duisterder geworden. Voordat hij het huis verlaten had, had de gastvrouw hem nog met nadruk gevraagd om toch vooral spoedig zijn bezoek te herhalen. Dit beloofde hij; maar nauwelijks buiten was hij reeds boos op ziehzelf, dat hij het beloofd had. Een geheime macht dreef hem naar Maria en pen andere geheime macht stiet hem van haar weg. Het droevige, verschrikte gezichtje van Maria zooals hij het dien laten avond gezien had hield hem als in een betoovering gevangen, de spottende trek om den overigens zoo bekoorlijken mond maakte de betoovering krachteloos. Zonder dien spottenden trek om haar jonge, frissche lippen, heelemaal zooals hij haar dien bewusten nacht had gezien, mocht hij Maria „,GRILLIG KATHOLICISME". Naar Havas uit de Vaticaansche Stad seint, heeft een artikel van Mussolini in de Popolo d'ltalia aldaar zeer de aandacht getrokken, en vooral een passage, waarin sprake is van een zeker „grillig katholicisme", dat het artikel op een lijn stelt met de diverse vormen van reactie Van de vijanden van het fascisme. Wij zullen vandaag of morgen onze rekening daar- mee vereffenen en zulks volgens onze manier." Deze phrase is des te interessanter, omdat de Paus in zijn laatste encycliek, die over de Rozenkrans, gewaarschuwd heeft tegen de uitspattingen van de totalitaire regimes. Mussolini gewaagt in het bedoelde artikel van het veld winnen van de fascistische ge- dachte. Hij rekent Japan en Brazilie reeds min of meer tot de fascistische staten en ver- trouwt er op, dat ieder land zijn eigen fascis me, aangepast aan de speciale omstandig- heden van elk land krijgen zal. De beschuldi- ging, dat de fascistische staten door het dyna- misme van hun nationalisme tot den oorlog gebracht worden, wijst de schrijver van de hand. GESCHEIDEN BANKEN IN DE OOLLEGEZALEN. Op vordering van den rector der polytech- nische school te Warschau Polen)ter gele genheid van de hervatting der colleges, zijn speciale banken gereserveerd voor de Joodsche studenten, die lid zijn van Joodsche genoot- schappen en voor de katholieke studenten die lid zijn van Poolsche genootschappen, bene- vens voor de studenten, die niet bij organisa- ties zijn aangesloten. Deze maatregel wordt gemotiveerd met de langdurige campagne, die gevoerd is door de nationalistische studenten, die weigerden in dezelfde bankenrijen plants te nemen als hun Joodsche studiemakkers. Deze campagne had in den loop der laatste jaren aanleiding gegeven tot talrijke antise- mietische incidenten. KATTENDIJKE WORDT NIET OPGEHEVEN. Naar de Midd. Crt. verneemt zijn de plannen tot uitbreiding van Goes, welke -gepaard gin- gen met een geprojecteerde uitbreiding van Kloetinge en de opheffing van Kattendijke door Minister Van Boeijen niet goedgekeurd, en aan Ged. Staten teruggezonden. Minister Van Boeijen verklaarde zich een absoluut tegenstander van de opheffing van Katten dijke, hoewel hij de noodzakelijkheid erkende van een beduidende uitbreiding van het Goesche grondgebied. Ged. Staten hebben nu nieuwe plannen in ontwerp en naar verwacht mag worden, zul len deze gedeeltelijk weer in de richting van het eerste plan gaaneen uitbreiding van Goes in de richting van Kloetinge (Kloetingsche weg, Buys Ballotstraat). LUXOR THEATER. Marguerite Gautier. En dus in den komenden filmwinter, Garbo. Toch nog dit stille en nostalgieke gezicht, de diepe en weeke stem, de verre blik van de oogen De filmliefhebber heeft er op gewacht. Want zoo hij zich voor zijn seizoen in alle genres door het kwahtum laat bevredigen, op Gaibo wacht hij persddnlijk. Zij zal altijd dat ick-en-weet-niet-wat behou- den, niet alleen voor den naieven, doch even- zeer voor den doorgewinterden bioscoopbezoe- ker, die alle impressariotrucs van haar men- schenschuwheid en haar ziektes-omtrent-den- dag-der-premiere uitentreuren kent. Zij zal daar altijd staan als een figuur anders dan alle anderen: iemand die bezig is met gansch andere dingen dan de voor hun carriere en hun roem zwoegend'e collega's, iemand die hoe naief en billijk het ook klinkt altijd ver weg is. duizendmaal liever. Ontroerend lieftallig was zij toen geweest, iets liefs, iets zachts, dat men zou willen beschermen. Met een dterk verlangen dacht hij aan het korte avontuur terug, dat in zulke onoplos- bare raadselen gehuld was. Nieuwsgierig was hij niet, maar hij wilde hulp bieden. Niettegen- staande deze bereidWilligheid moest hij wer- keloos afwachten, want de wijze waarop Maria Nermann zijn 'toespelingen ontweek, liet niet de minste twijfel bestaan, hoe zij zijn houding wenschte. Als nu maar niet tege- lijkertijd die afschuwelijke gedachten hem gekweld hadden, die als klitten aan hem ble- ven hangen en hem allerlei wilden aanpraten, dat bij den goeden maam en het fijne meisjes gezicht van Maria Normann heelemaal niet paste. Maar tenslotte waar bekommerde hij zich ook eigenlijk om? Hij moest zooveel mo gelijk vermijden, Maria te ontmoeten en het geheimzinnige avontuur trachten te vergeten. Anders liep hij maar vast (in al die verwarren- de vragen. Maar wat baatten al de nog zoo vaste voor- nemens? Een bekoorlijk, (blond meisjeskopje dook telkens weer voor hem op en joeg al die voornemens op de vlucht. iZoo werd Stefan von Hornstein onophoudelijk opnieuw ge kweld door het raadsel van het nachtelijk avontuur, totdat op een goeden dag het beeld van het armoedig gekleede meisje matter werd en hij begon te twijfelen of in dien nacht misschien niet een toevallig zeer sterke gelijkenis hem parten had gespeeld. In ge- zelschap van (Dona Jensens 'had hij te voren den wijn nogal flink aangesproken en daar- door liet zich een vergissing, een verwisse- ling, toch wel verklaren. Deze oplossing van het raadsel beviel hem. Het was hem, alsof daardoor het beeld van Maria weder licht en stralend Werd. Hij wilde nu eenmaal geen vlek daarop zien. Haar ge- drag moest zoo zijn, dat het open kon liggen Die stemming beheerschte haar Christina en haar Painted Veil; die stemming beheerscht thans haar Marguerite Gautier. Haar Dame aux camdlias, die slechts behoeft op te komen om den toeschouwer ook al kent hij de geschiedenis niet te doen weten dat alle pret om haar been haar niet bekoren kan, en dat zij wanhopig zal eindigen Het is intusschen een zielstoestand die mo gelijk zeer wel bij den romantisch visionairen Dumas-fils, doch minder goed bij onzen tijd past, deze droefenis der edele courtisane. Ons jaar 1937 is een sceptisch jaar en het laat zich veel me£r overtuigen door de platte en drukke vroolijkheid der eonfrateressen van Gautier door zoo'n daverende Olympe van niemand minder den Lenore Ulric b.v. -dan door Gau- tier-zelve en haar getemperd en aristoc.ratisch courtisanendom. Men ziet twee groote scenes in deze film; de een is die waarin zij den minnaar dien zij zielslief heeft, wegstuurt, de ander die waarin zij sterft. In beide ziet men Garbo in haar voile grootheid, en beide zijn evenementen van haar loopbaan en van ons filmseizoen. Een oudere (Garbo, met scherper trekken en 'n diepe en bittere pijn in de oogen, speelt ze, leeft ze: een wrangere figuur dan men tot dusver zag. Maar een groote: een vrouw, die met haar gansche persoonlijkheid, haar stijl, haar gebaar, haar stem, fascineert, en die alle smarten van haar leed wakker roept in uw hart. Een vrouw, een mensch, naar wien uw gansche wezen uitgaat Dat zijn de momenten, waarin ge realiseert, wat Garbo beteekent. Dianas doet er niet meer toe, Gautier doet er niet meer toe: ge accepteert het gegeven en de uitwerking n alles critiekloos om der wille van Garbo. EVen critiekloos als de verdere bezetting met een sympathieken en niet hi te Amerikaanschen Duval van Robert Taylor, een vaardigen, doch wel te Amerikaanschen vader van Lionel Barrymore, een goedmoedige Nanine van Jessie Ralph en een uiterst aristocratischen Varville van Daniell. Liefdeshistorio uit het keizerlijk Wecnen. Men zou het ook best ,,In den Gouden Os" hebben kunnen noemen, deze Weensche lief- deshistorie tusschen een hupsch jong luitenant en een hupsche jonge modiste; want dat voortreffelijke logement, waar de voortreffe- lijke hertog van Bejeren voortreffelijk bier drinkt, vormt een middelpunt der weder- waardigheden van deze operette die een film is, en waarin de jonge luitenant niemand minder is dan de jonge keizer Frans Joseph, en de jonge modiste, eerlang zijn gemalin, een prinses van Beieren. Een dubbel romantisch incognito dus, dat samen vroolijk en stiekem ter kermis gaat op 's keizers verjaardag en Frans Joseph had zijn wederpartij al m de gaten kunnen hebben in de schiettent. Want dat een Beiersche prin ses van de twaalf pijpekoppen er twaalf raakt is begrijpelijk zooiets leert men op de jacht maar dat een Weensch modistetje z66 het geweer hanteert, beter dan een Oostenrijksche keizer, dat zou zelfs een regeerend vorst in luitenants-uniform in een operette te denken moeten gevenEnfin, hij heeft het oudste excuus ter wereld: hij is tot over zijn ooren verliefd. Charmante ooren, en terecht verliefd, maar wie begrijpt het hofkabaal niet dat zoodoende ontstaat, als de keizer ten langen leste des morgens bij het vroege daglicht de paleis- wacht passeert, gezeten achter een huurkoet- sier, dien hij broederlijk de hand schudt op hetzelfde oogenblik dat de geheime politie, die hem is kwijtgeraakt, de keizerin-moeder ver- zekert dat de keizer vredig te bed ligt. Ach, ware de wereld zoo prettig en genoe- gelijk als een filmoperette, waarin de hertog van Beieren slechts zijn beste uniform met wuivende witte haneveeren behoeft aan te trekken om zelfs zulk een groot kabaal te doen bedaren hoe prettig zou de wereld zijn. Waren er zelfs alleen maar meer voor alle menschen en geen geheim het om- gaf. Nooit (zou hij haar spreken van de warme gevoelens, die hij voor haar had, maar ze waren een kostbare schat, die hij in het hei- ligdom Van zijn hart zou bewaren. iStefan von Hornstein aanvaardde tenslotte deze oplossing volkomen en op een goeden Zaterdagmiddag besloot hij, door een plotse- ling verlangen gedreven, een bezoek te bren- gen aan de witte villa van zijn directeur die hij zich voorgenomen had, zooVeel moge lijk te mijden. Maria had hem bekoord van het eerste oogenblik af en 'hij gaf nu aan zijn verlangen toe alsof een roes hem bevangen had. MevrouW Normann ontving hem met haar 'beminnelijksten lach. ,,Daar doet u goed aan, beste ,,Frauenlob", dat u ons eens komt opzoeken. Freule von Ewald heeft ons voor kort het tijdschrift ge bracht, waarin uw gedicht stond. Het bevalt Maria en piij buitengewoon." Ze reikte hem de hand. ,,Hoe aardig, dat een dichter bij ons aan huis komt!" De bezoeker kreeg een kleur. Mevrouw, spreekt u toch niet over mijn zoo middelmatige letterkundige poging", en lachend vervolgde hij: „de naam ,,Frauen- lob" past overigens op mij als een bloemen- krans op den kop Van (een lompen beer." (Uit een zijkamer trad Maria binnen en lachte den gast even vrieridelijk toe als haar moeder. ,,Wat aardig, mijnheer von Hornstein, dat u nog eens aan ons denkt. UW verzen zijn als muziek ,en toen ik ze las, hoorde ik de woorden zingen ,en vormden Ze een melodie. Ik componeer een beetje en zou gaarne uwe toestemming hebben om het gedicht op mu ziek te zetten." Hij stohd voor haar en keek geboeid naar de fijne trekken Van haar gezicht. Nauwelijks hoorde hij, dat mevrouw Normann hem ver- zocht plaats te nemen. Elken dag moet Uw lever een liter gal in de inge- wanden doen vloeien. Wanneer de galafscheiding on- voldoende is, wordt Uw voedsel niet verteerd, het be- derft. Er vormen zich gassen in Uw lichaam, U raakt verstopt. Uw organisme wordt vergiftigd en U wordt humeurig en loom. U ziet alles zwart. De meeste laxeermiddelen zijn slechts lapmiddelen: een geforceerde stoelgang neemt de oorzaak niet weg. Maar CARTER'S LEVERPILLETJES zullen zorgen roor de vrije toevoer van gal, waardoor U weer geheel kerstelt. Een plantaardig, zacht, onovertroffen middel »rn de gal te doen vloeien. Eischt Carter's Leverpilletjes, verkrijgbaar bij apo- ihekers en drogisten in flacons van 0.75. (Ingez. Med.) hoteliers als deze zonderlinge heer Pretzel- berger, waard van den Gouden Os" de wereld ware al veel genoegelijker En nu al dit genoegelijke en operette- achtige en fantastisch-historische bij elkaar komt, met een muziek van Kreisler en een liedje op zijn tijd, is het eigenlijk min of meer een sprookje. DE LYNCHWET. Te Milton in Florida heeft de menigte weer een neger gelyncht die beschuldigd was van een zedenmisdrijf tegen een knaap van 12 jaar. ZWAAR WEDER IN CATALONIe. In geheel Catalonie (Spanje) en in Barce lona zijn overal overstroomingen veroorzaakt door hevige onweders en regenbuien. De spoor- lijn BarcelonaManresa en BarcelonaPuig- cerda staat gedeeltelijk onder water, zoodat het verkeer op beide lijnen moest worden gestaakt. Twee bruggen zijn ingestort. Ook het goederenverkeer op het traject Barce lonaFransche grens is gestagneerd. OVERPRODUCTIE VAN ARTSEN. De Times meldt uit Weenen: Voorbijgangers waren Woensdagnacht ver- baasd een 50-tal jonge mannen in slaapzakken gehuld op het trottoir v6dr het Anatomisch Instituut te zien liggen. Het bleek, dat het studenten waren, die zoo vroeg mogelijk een zetel in de collegezaal wilden innemen, omdat bekend geworden was, dat er meer studenten zouden zijn dan zetels. OOSTENRIJKSCH LEGERVLIEGTUIG VERONGELUKT. Te Leopoldau bij Weenen is een Oostenrijk sche bommenwerper van Italiaansche makelij, bij een oefening tengevolge van vleugelbreuk verongelukt. Twee officieren en twee onder- officieren zijn gedood. HACHELIJK AVONTUUR VAN DRIE ITALIANEN. De Paris Medi verneemt uit Grenoble, dat drie Italianen, die op 28 September besloten hadden uit Acireale naar Frankrijk te gaan zonder kosten te maken, zich verborgen had den in een wagon met kisten citroenen, die naar Modane gingen. De wagon werd echter verzegeld en met geringe snelheid naar Frank rijk gereden. Woensdagavond kwam hij op het station van Modane aan. Na zes dagen opgesloten te hebben gezeten en honger en dorst te hebben geleden, werden de totaal uit- geputte Italianen door Fransche douane-amb- tenaren gevonden. Zij werden van het noodige voorzien en ter beschikking van de Italiaan sche autoriteiten gesteld. Toen hij een stoel had, antwoordde hij. .Juffrouw Normann, mijn eenvoudige ver zen zijn die eer niet waard." 'Hij wist nauwelijks, wat hij zei, zijn oogen keken stralend diep in de hare. Een beetje verward keek zij een anderen kant uit. ,,Laat ons elkaar .over en weer geen com- plimenten maken, mijnheer von Hornstein. Uwe verzen zijn mooi en goed en ik hoop dat u look itevreden zult zijn met wat ik er van maken 'zal.'" Zij keek hem weer aan. ,,Mijn vingertoppen jeuken ,al en het allerliefste speel ik u direct de noten voor, die mij door het hoofd dansen." „Kunt u dat direct zoo maar spelen?" vroeg hij verwonderd, terwijl hij er zich over verheugde, dat Maria blijkbaar de ziel van een kunstenares had. Hij |ging voort: „Als iu het lied in uzelf hoort, dan moet u het ook vast houden, ik zou mij 'zeer gelukkig rekenen indien mijn woorden door u op muziek werden gezet." Mevrouw (Normann hield zich buiten dit ge- sprek zij wist niet preces wat zij zou moe ten zeggen en was te verstandg om de kans te loopen iets te miszeggen. Maar, fijngevoe- lig als zij was, begreep ze, dat zachte en rag- fijne draden zich weefden tusschen de beide jonge menschen. ,Wat zij van den eersten dag1 af, dat zij den 'baron had leeren kennen, reeds met eenige berekening gehoopt had, begon nu werkelijkheid te worden. Onder al de mannen, die tot nu toe als verloofde (voor Maria in aan- merking waren gekomen, was de knappe, slanke ingenieur ongetwijfeld de beste. (Hij was bekwaam |in zijn vak; zijn naam sprak voor ziehzelf en had ^en opvallende goeden klank. Waarom zou Maria zich nfet een kroontje op haar uitzet laten borduren en niet een wapen op het portier van haar auto hebben? Zooiets kan nooit kwaad. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1937 | | pagina 1