Kioosterb&Isem mosr t JUL er ipt Dat he Feuilleton-vertellingen Gemengde Berichten 9. WETTIG GEDco Uw Grootmoeder kende de vanouds zoo beroemde en beproefde Akksr's Kloosterbalsem reeds als hei messt betrouwbare middel, dat in geen enkel huisgezin mag onibrel:en. Wat goed is, blijft goed en dagelijks nog bewijst Akker's Kloosterbalsem onschatbare diensten als wcndmid- del, als wrijimiddel en huidmidde*. Zorg er voor altijd een pot Klooster balsem in huis te hebben, die kcmt elk oogenblik van pas. Niet voor niets noemt men Akker's Kloosterbalsem vanouds: „de koning der balse:ns". mmMSh RECHTSZAKEN. BRABANTSCEE BRIEVEN. Als Ge rheumatische pijn in de schouders hebi, laat Uw vtouw U dan eens wrijven met Akker's Kloosterbalsem dal help! I Als Ge U zoo gebrand hebt dal de vellen erbij hangen, of dal er blaren onslaan zoo groot als een rijksdaalder, doe er dan Kloosterbalsem op, dal help! I Als Ge Uw voel verstuiki. doorda! Ge zijl uilgegleden, doe er dan Kloosterbalsem op, dal help! I Als die kwajongen weer aan '1 sloeien is geweest en thuis koml vol schrammen en builen, doe er dan Kloosterbalsem op, dal help! I Als- Ge niel overeind kunt komen, door die venijnige sleken van 'l spit in Uw rug doe er dan Kloosterbalsem op, dal helpt 1 Als Uw handen ge sprongen en vol kloven zijn, zoodal 't bloed eruit loopl, of als Uw huid weer schraal wordl, doe er dan waf Kloosterbalsem op, dat helpt! Als Ge door Uw beroep in weer en wind moet loopen en daardoor wintervoeten krijgl, doe er dan eens wal Akker's" Kloosterbalsem op, dat helpt Als de oude dag U parten speelt, en de spieren niet meer willen zooals Gij dat wenschl, doe er dan eens wat Akker's Kloosterbalsem op, dat helpt! loosterbaise m mkq -'-■-■i"rrirT-tfi>rtiniWwnwmarm"TU"f'""' iHinn mih i i mn n i ¥i r Tir i Per doos 35 cent, Pollen van 62% cent, f 1.04 en f 1.82. Hoe grooler pot, hoe voordeeliger! Verkrijgbaar bij Apothekers en Drogisien. Ingez. Med. Arrondissementa-Rechtba iik te Middelburg. Zitting van Vrijdag 12 Maart 1937. De volgende zaken -werden behan-deld: W. W. S., oud 33 j., arts, wonende te Ter Neuzen, werd verdaeht dat hij op 30 Januari 1.1. te Ter Neuzen als bestuurder van een auto, daarmede rijdende over -den openbaren rijweg, het druike en gevaarlijke verkeerspunt, waar de Heerengracht zich vereendgt met den oprit naar de Axelsche brug, komen-de vanaf de Heerengracht, t-erwijl van de Axelsche brug hem tegemoet kwam een voetgangster, welke voor haar de rechterzijde van den weg liep, hoogst rcskeloos en onvoorzichtig den link-er- kant van den weg heeft gehouden, waarbij hij met die auto die voetgarigster Adriana't Gil-de heeft aangereden, waarbij deze kwam te val- len en een beenfractuur en een ander licha- melijk letsel bekwam, waardoor tijdelijke ziek- te is ontstaan en ^tijdelijke verhindering in haar huishoudelijke bezigheden, hetgeen aan verdachte's schuld te wijten is. Eisch14 dagen hecntenis voorwaardelrjk met een proeftijd van 3 jaar. Mr. P. C. Adriaansen achtte het ten iaste gelegde niet bewezen en vroeg vrijspraak. J. B. B., oud 31 j., koopman, wonende te Biervliet, werd ten iaste gelegd, dat hij op of omstreeks Maart 1936 te Biervliet, een gelds- bedrag van ongeveer 64 toebehoorende aan Eduard Menue, dat hij on-der zich had voor verkochte biggen, heeft verduisterd. Eischvrijspraak. P. v. H., oud 19 jaar, vlasser, wonende te Smt-Jansteen, werd verdaeht, dat hij op of omstreeks 23 Januari 1.1. te Kemseke (B.), Emile Stevens met een, mes in het lichaam heeft gestoken. Eisch: 1 maand gevangenisstraf. De volgende vonnissen werden uitgesiproken: A. V., oud 28 j., chauffeur te Schoondijke, en L. J. de W., oud 25 j., veehandelaar te Mal-degem, beiden beklaagd van vervoer van vee op kwellende wij-ze, werden met bevesti- ging van het vonnis van den kantonrechter vrijgesproken. J. W. d. D., oud 40 j., chauffeur te Aarden- burg, werd wegens overtreding der Motor- en Rijwielwet met bevestiging van het vonnis van den Kantonrechter veroordeeld tot 15 boete of 10 dagen bechtenis en f 10 boete of 5 dagen hechtenis. Uivenhout, 12 Ma-art 1937. Ajmico, Dat was nog 'ns 'n g@&f koe-kske- toe bij 't brood, dat leste winterke wat ons end verle- jen begin deus week in d'handen gestopt wierd. Fel zrwaaide den Noordooster al en- nigte dagen over de velden; dan uit den Oost-, dan uit den Noordhoek. W(j liggen mee ons huiske van adhter pal op 't Oosten en we voelden bij trjen den schralen piekwind aan de voeten. Duibbeleen, de kat, lag al 'n paar dagen mee den rug naar de platteibuis. En nou en dan schokte d'r pels-ke mee rappe snukskens over den ruggelbocht. „We krijgen veul sneeuw", had Trui dan ook al voorspeld: „zie 'ns, wa'nen kouwen rug die kat hee! En eigens heto ik er ook last van", en Trui schurkte d'r eigen zoo 'ns binnen d'r jak. ,,Nou, toeteloeris", zee ik toen: „daar motte nou nie zoo'n lastig gezicht bij trekken". (.ik zie geren sneeuw, amico!), ,,'k zal de platte- buis 'ns op voile toeren brengen." En teriwijl ik op m'n hukken te pooken zat in den rooster, voelde-n-ik, hoe Trui, mee 'n ontevrejen gezicht op m'nen rug keek, 't Was of ze mee d'r oogen twee plekskes op m'nen rug schroeide. Ik keek 'ns lachend op, knipte 'n oogske. /B el jot", bromde ze ontevrejen: .volgende Zondag is 't al Passiezondag, 't zou onder- hand wel 'ns aan m'nen schoonmaak willen beginnen!" "k Schee uit mee pooken. De leut was er af. Schoonmaak! Mee die kou! W&g, warm huis ke.,.! En in den wilde probeerde-n-ik 'n schot, op goed geluk, maare... geenen haas, horre! 'k Zee: „Trui, nie om oew teugen t'houwen, maar... maar den Paascb is van 't jaar aan den vroegen kant, den winter is laat, zou- de...?" ,,Nikss", siste ze: ,,nikss!"' Toen bijkans dreigend: ,,vo6r den Paasch za'k schoon zijn. Fini! 't Wordt tijd ook...!" En meteen draaide heur hoofd mee veul afkeuring door den huis en op heur gezicht afgaande, zoudt ge vast en zeker geloofd hebben, dat de soep hier van de muren droop. ,,Jawel, mensch" ik riskeerde nog 'n schot op goed geluk: ,,maar verlejsn jaar heb ben we, mee die veertigjarige bruiloft in zicht, alles gewit, geverfd, gerepareerd, den vloer vemieuwd kunt ge 't van 't jaar nou nie 'n bietje piano-aan doen?" „Jaize6kers", zee ze, zoet en plakkerig als stroop: ,,zeekers! Piano-aan de boel laten vervuilen? Zeekers, kan datte! Waarom nie? De kinders hier laten komen en m'n schoon- dochters laten adverteeren dat hier alles plakt en stinkt zoo pianokes-aanjaja, Drd Goochem, da's te dcen, horre! Goed dat ge me op 't gedacht Ibrengt! Pracht-idee, motte patent op nemen. Kan 'n ander 't nie nama- ken. Witte wat gij zijt?... 'Nen vetten sloe- ber! En als ik nog 'ns 't eerste van ons tweeen uit den tijd geraak, dan komen ze jou na 'n jaar uitmesten. Na deze redevoering, amico, heb ik de kachel nog maar 'ns prop-vol gegooid, 'n ver- sohe pijp aangestoken en die kat mee d'ren schokkenden rug weggeschupt! En Zondagmorgen ging Trui in 'n stuivende sneeuwjacht naar de kerk. Lijk poeier, neee, lijk witten smoor wolkte d'n sneeuw over 't dorp. Fijntjes plekte den sneeuwpoeier in de voegen van de muren, stoof ie onder de spleten van deuren en ramen, stofte-n-ie over den erf. De kiepen bleven in de kooi, zaten bij malkaar en tegen malkaar als 'nen troep ouwe wijven, die ang- stig naar 'nen brand keken. 't Was zoo'nen fijnen poeier, die door de kouwe ruimte mistte, dat 't kiepengaas er wit van wierd. 't Leek wel 'n verzameling bril- len, dat gaas. D'n notenleer kreeg hier en daar al 'n wit vlekske in d'oksels en zoete- kensaian begosten alle dingen lichter te wor- den, dan den grijzen hemel. De lichtend' eer- de scheen teugen den hemel als 'n grillig watermerk in Oud-Hollandsch papier. En als ik 's middags naar de bakkerij ging, d'n Fielp komt nog nie buiten dan koekte den sneeuw al aan m'n zolen. Joeg ie in m'n ooren en in m'n zakken. En op 'n moment smakte zoo'n sneeuwdingske op m'n oogharen en 't ding woog wel 'n pond, docht ik. Ja, den Fielp. Hij had 'n boodschapske laten torengen, door huilie Fielemien, d'ennigst ongetrouwde, die nog thuis is. Sprekend den Fielp. Tweehon- derd pond, 'n goeiig gezicht, maar wat blo- zender. 'n Frommes, om ooit 'nen weduw- man mee 'n stuk of zeuven jong te trouwen. Want Trui gelooft vast, dat Fielemien geren 'nen vent zou willen hebben en ik ben van 't gedacht, dat 't jonkvolk er wel 'n bietje teu gen opziet om mee bweehonderd pond vrou- wengewicht tegelijk in 't teere huwelijks- bootje te stappen. Zooiets mot 'n ibietje gelei- delijk gaan. Toen ik b.v. m'n Truike trouwde woog ze goed honderd pond en den eersten keer dat ze 'r eigen woog, in onzen trouw woog ze honderdtachtig. En ik ik kost toen haast nie gelooven, dat mijn huwelijksportie bijna verduibbeld was Afijn. Fielemien was komen vragen, of ik Zondagmidda-g naar de bakkerij wou komen, want vader voelde z'n heiges nog nie ferm genogt, hom den uis h-al huit te gaan. (Ook mee de ,,TL" is Fielemien erfelijk belast.) ,,Hoe is't mee vaders, Fielemien?" vroeg Trui. ,/Wa -za'k zeggen, Trui, alen en brengen, ee. Vader oest zoo, vooral 's nachts. Eel de buurt oest ie wakker. En imager as ie wordt, mager! Hij is-t-er nie alf meer, nie alf. Hij weegt bekans net zoo locht, als ikke. Net zoo locht." (Fielemien praat sjuust, lijk 'n hondje 166pt. Ze legt den weg altij dulbbel af, door telkens 'n stukske teru-g te gaan en 't nog 'ns over te doen.) „Wa zoude gij van 'm denken, Drd? Ik maak me wel 'ns veul hon- gerust op vaders. Veul hongerust." ,,Geen zorgen voor den tijd, Fielpke! Hij is altij 'nen steuivigen kearel geweest, opge- ruiimd, hij kan teugen 'n douwke. Alles wat 'm hapert, allee, 't zijn al-legaar kwaaltjes, die zgnen leeftijd meebrengt, horre. Alleen... hij mot wat rustiger zien te worden. Hij zit te vol levensdrift!" ,,Oow", zee Fielemientje en de blonde haar- kes onder d'r alpinomutske begosten in de warrnte te krullen en te springen; d'r wip- neuske begost te gloeien tusschen de frissche wangen, (ja, docht ik, 'n appetijtelijk dierke voor 'nen weduwmari). ,,Oow, Dre, vader is zoo druk, zoo driftig. Altij vol plannen, waar ie soms nie van slapen kan, ee! Eele nach- ten, dat ie nie slaapt. Teugenwoordig gaat ie mee 'n potlood naar bed. As 'm dan 's nachts iets te binnen schiet, schrijft ie 't op den muur van de bedstee. Ook nie lollig, Dr6, Trui, voor ons moeder. Eel den nacht zoo'nen schrijvert naast 'r. Neee, voor ons moeder is 't geen lolletje." En zorgelijk keken heur blaauwe oogskes door m'n ziel. ,,Jaha, Fielpke," vischte-n-ik .trouwen is houwen!" ,,Gij dee 't toch ook", zee ze rap! ,,Zekers, daarom weet ik't zoo goed, ee?" „As g'overnieuw beginnen kost, dieede 't weer," zee Fielemien 'n bietje fel en ze boog efkens voorover, om op m'n gemoed te wer- ken. Nou, dat lukte...! Fielpke, als ik ooit nog 'ns trouwen ging, dan kwam ik om jou!" (Fielemien kneep 'r oogskss 'n bietje toe, keek me efkens onderzoekend aan, draaide op den stoel en zee: ,,gij zou-d-oew Trui nie kun- nen vergeten, gij!" Toen wierd 't me te ge-vaarlijk. (Trui zat er bij!) Ik lachte maar 'ns, stond op, klopte Fielemien op d'ren ronden, vollen sehouwer en zee: „ik kom Zondagmiddag naar de bak kerij, horre. Als ze wag was, vroeg Trui, zonder van d'r stopw-erk op te zien: „hoe vinde gij Fielemien Beeckers?" ,,Eh wablief?" En toen, op precies dezelfde manier: „hoe vinde gij. Fielemien Beeckers?" ,,Nou ouw.Ik stiaik m'n pijp aan. ,,Nou ouweh, twee druppen water den Fielp, ee!" ,,Oem," ze-e Trui. Zoo kwam ik dan Zondagmiddag, door den sneeuw, veul wintenveer, bij den Fielp, in z'n warme bakkerij. 'n Genot om binnen te stap pen daar. Den lekkeren broodgeur kroelde warm -door de droge werkplaats. En 'n twee ds plazierig dingske was: den Fielp zat aan- gekieed, op z'n Zondags, aan den werkbank. De kaarten 1-agen n|e voor 'm. Wel 'n rooi boekske. De kaarten lagen zoo'n bietje ach- teloos bezijen. Ook miste-n-ik denluidspreker! En 't wa-s van -den mid-dag toch Holland Zwitserland ,,Hoe gaat-ie, Fielp?" ,,Ga zitten; van den bollehof, Dr<5!" ,,Hah, doet dat me plazier, jonk!" ,,Mijn ook!" ,,EhFielp?" „Jaa?" ,,Waar is oewen luidspreker?" Waarom?" ,,Voetbal!" „Teugen de Belzen ,,De Zwitsers". ,,Oem. Oor 's, Drd, m-emand weet 't nog, 't is nog zoov-eul as g-e-eim, maar jouw wil ik 'theerst in vertrouwen nemen Toen boog ie naar me toe. Trok me aan m'nen mouw en hee-sch van spanning fluister- d'e-n-ie: ,,as ik gezond blijf, dandan be- staat van den zomer Hulvenhout zesond-erd- vdjftig jar-en! ,iZas- honderd vij-ftig jaren Phelp ,,Geen uur minder, ja!" ,,Drommels ,,Zeg dA wel!" „Hoe zijidedaar zoo acliter gekomen, Fieile- pus?" „Ier", zee-t-ie! En hij sloeg mee de vlakke hand parmantig op 't rooie boekske. Ik las: DE PAROCHIEN in het BISDOM BREDA". En 't was 'n onderdieeltje van 'n kolossaal geschiedkundig werk van Pastoor G. G. A. Juten. ,,Ier staat van alles in, Dr<5, 'k Heb 't van deus week, in de bedstee 's seerjeus bestu- deerd! Wrj zijn zoowa de houdste prochie ge wit, de gemeentes zijn hallegaar hontstaan uit prochiekerken en zoo, prochie beteekent ok zooveul als gemeente (sodepin wat was ie bij-!) wij zijn zoowa de houdste prochie in eel den homtrek. Zie, i-er staat ons heerste kerkske. Schoon prenteke, watte? Als we 'r 'n feest van maken dan moet op -d'een of an- dere manier deus kerkske nagemokt worden. Dre, al is 't op 'nen praalwa.gen. „Praalwagen Fielp „Witte nie wat dat is voor 'n -dink?" Jaw-el, maar .,Niks temaren! 'k Heb 't eele feest in m'n hoofd. 'Nen hoptocht, 'n muziek-concours, 'n condburs-iepiek, misschient 'n op-enlocht- spui... afijn, ik zal -er eerst mee den burge- meester ncg 'ns over beraadslagen'k mot natuurlijik centen ebben, veul centen, meneer pastoor ga'k ook mee pratenja afijnik zit vol, vol, plannen, jonk. Ge wit, Dr6! Hulvenout mot hekselsior! En 'k zou'm van den zomer geren 'n steuvige stomp gev-en naar boven! K-ek 's, hallegaar haan- teekeningen en notities. Eel 't feest zit in m'n brein. Eelegaar! Da'k da nog mee mag maken! Huivenouts 650-jarig jubelfeest". Hij rolde 't boekske van Pastoor Juten op, zette 't aan zijnen mond en „tetterettetettet eh tettettetterettetete teet, tetterettet- tettettettetet uh tAAt, teee, teAeet!" Hij gaf den eersten fanfare. Toen kwam den Blauwe binnen! Die -tetterde al gauw m-ee, hij wist nie waarvodr, maar hij dee 't dan maar op de gezondheid van den Fielp! Ik kan oe zeggen, amico, den Fielp heeft nog nooit zooveul vuile picco's gehaald, als Zondagmiddag. Als z'm uitlachten, dan knipte-n-ie naar mij 'n oogske! Hij was verstrooid! 't Feest't Groote feestZou ie 't voor malkaar gebokst krijgen Ge ziet, waar't al nie goed voor is, dat 'nen mensch 'ns 'n week op bed ligt en van ver- veling 'n boekske gaat lezen, dat plotseling groote schatten blijkt te verbergen..." (Dot en eigenschap van veul boeken Miaar nou ga 'k er afscheien. Ge hoort er natuurlijk nog veul meer van. De eerste vergadering is al uitgeschreven! Veul groeten van Trui en als altij geen haarke minder van oewen toet a voe DRE. DE TI.YBAGGERMOLEN ..KANTOENG". I Lloyds seint uit Londen, dat de tinbagger- molen ,,Kantoeng" Donderdagmorgen in Wes- j telijke richting langs de kust afgedreven is. Men veronderstelt, dat bijna de helft van den bovenbouw in elkaar gedrukt en verloren ge- gaan is. Verwacht wordt, dat dit proces voortgang zal vinden. EEN PRACHTIGE PRESTATIE VAN DE K.L.M.-VOGEL „KOETILANG". De Vliss. Crt. Schrijft: Donderdag 4 Maart steeg 's morgens van het vliegvel-d Vlissingen een extra K.L.M.- machine op, de ,,Koetilang", met aan boord de heer en mevrouw Hoegen van Hoogelande- Davis uit Serooskerke en den heer Van 't Hoff uit Rotterdam. De aanleiding tot deze vlucht die Aden tot bestemming had, was het feit, dat de zoon van den heer en mevr. Hoegen van Hooge- lan-de, die uit Indie kwam en zich voor goed te Middelburg zou vestigen, aan boord ernstig ongesteld was geworden en te Aden aan wal gebracht. Zijn toestand werd zeer gevaarlijk geacht, zoodat de familie (de heer Van't Hoff is de schoonvader van den heer Hoegen Jr.) zoo snel mogelijk naar Aden besloot te gaan. De bemanning van de ,,Koetilang" bestond uit -de heeren Smirnoff (gezagvoerder), G. Geerling (tweede bestuurder), M. Weststraten (werktuigkundige), J. W. Hoogiand (radio- telegrafist) en Oosterhuis (steward). De laat- ste maakte de reis mede, omdat de heer Hoe gen Jr. vergezel-d werd -door zijn eohtgenoote en hun nog zeer jonge baby. Op -de heenreis heeft men in den beginne met zeer slecht weer te kampen gehad, zoo dat men Donderdag Rome niet heeft kunnen bereiken, maar naar Marseille moest terug- keeren. Vandaar werd Vrijdagmorgen gestart voor Cairo en Zaterdag werd de reis voort- gezet vai) Cairo naar Aden, waar men den patient en zijn -h.uisgenooten von-d. Dinadag vertrok men weer uit Aden, Woens- dag uit Cairo en Don-d-erdagochtend te 6 20 uur vertrok men uit Rome. Om tien over half een landde de ,,Koetilang" op het vliegveW Vlissingen en haa-den wij gelegenheid tot een .ore ori-derh-oud met de familie Hoegen ran -oogelanden en met de bemanning'. Om met Jen patient te beginnen: de heer Hoegen Jr. he te Aden op een stoel de ,,Koetil-ang*' knn- aengedragen moest word-en, loopt ml weer, vaaruii wel blijkt dat hij bij-zon-der is opgie- xn-apt. Wanneer wjj, hetgeen ons door -de familie en -de bemanning werd medegedeeld samenvatten, kunnen wij mededeelen, dat de geweldige reis (een traject van 16000 K_M.) ouitengewoon voors-poedig en snel ii afgelegd. hetgeen wel bijzonder -duidelijk gedemonstreerd wordt door hetgeen de heer Hoegen van Hoo- gelande ons zei-de: Dinsdag zaten wij in die Aziatische wo-estjjn, Woensdag beikeken wij de Pyramid-en, Woensdagavond bezoohten wij het Colosseiun te Rome en Donderdagmorgen vroeg red en wij nog in een taxi door Rome. De reizigers waren vol lof over de kranJge prestatie van de „Koetilang"-bemanning, maar Smirnoff scheen het nogal gewoon te vinden. Hij stond er tenminste zoo rustig en kalm bij, alsof de ,,Koetilang" -alleen even een rond- vluchtje boven het vhegveld had gemaakt, maar wenschte overigens van het gebeurde niet veel ophef te maken. „Och, ik ga nu natuurlijk een dagje ruisten", zei hij, ,,en dan kan ik er wel weer tegen". Te Aden (waar men nog nooit zulk een groot vliegtuig had gezien en waar de „Koe- tiiang" geweldige belangstelling heeft gc- noten) werd gebruik gemaakt van het vlieg- veld van de Royal Airforce, van wie men reel medewerking mocht ondervin-den. Smirn«Pf toond-e ons nog twee groote cylinders met zuurstof die men van de Royal Airforce had meegekregen, voor het geval den patient on- derweg zuurstof zou moeten worden toege- dien'd. Dit was echter niet noodig en de eenige voorzorgsmaatregel, -die men moest nemen, was, dat men niet boven de 2500 M. mocht stijgen. Na dit oponthoud steeg de ,,Koetilang" weer van het vliegveld Vlissingen op, met aan boord de heer Van 't Hoff en de echtge- noote en baby van den heer Hoegen Jr., die een paar dagen te Rotterdam op verbaal aul- len ikomen. De heer Hoegen Jr. gaat naar Serooskerke om daar rust te nemen en wij vermoeden dat zijn vader en mevrouw Hoegen van Hoogel-andeDavis ook vlug in slaap nieuwe krachten zullem pogen op te doen. Want de heer Hoegen van Hoogelaade, die vol bewond-ering was voor de kranige prestatie van Smirnoff en de zijnen, had slechts edn klacht: De commandant heeft de reizigers steeds voor dag en dauw uit bed gejaagd, zoo dat men zich nu wel wat verreisd voelt. Maar dat iwas natuurlijk alierminst als een verwjjt bedoeld, daar het slechts op deze wijze moge lijk was, deze reis in recordtij-d te maken. En men had groote haast, zoodat men over het welslagen van deze unieke vlucht buitenge- woon tevreden is. Hoe verbazend snel de reis gemaakt ie, wordt voorts nog geillustreerd door het feit, dat het schip van den Rotterdamsohen LJoyd, waarmede de heer Hoegen en familie uit In die kwamen, Donderdagochtend pas te Genwa was. SOHIPBREUKELINGEN GERED. Naar de Deli Ct. vemeemt heeft de „Tae- man" op haar reis naar Zuid-Afrika hulp kun nen verleenen aan de opivarenden van een op een heel klein eilandje gestrande vrachtboot. Midden op zee, ten oosten van Madagaskar ving men aan boord van de „Tasman" nood- seinen op van een in nood verkeerend Schotach vrachtschip. Het was op een heel klein koraaleilandje gestrand en bijna middendoor gebroken. Teivens deelde men mede, dat er voor de opvarenden geen direct gervaar be stond, terwijl er werd gewaarschufwd het ge strande schip alleen bij daglicht te naderen met de uiterste voonzichtigheid, met het oog op het zeer moeilijke vaarwater met gewaar- lijke klippen. Met daglicht arriveerde men op veiligen afstand van de plek des onheils en begon met een motorsloep van de ,,Tasman" den gevaarlijken tocht, naar het gestrande schip. Men mocht er in slagen de 40 opvarenden van de Schotsche vrachtboot te redden en veilig aan boord van de Tasman te brengen. De schipbreukelingen gingen in Mombassa weer aan wal. Een en ander heeft de reis van de ,,Tasiman met 66n dag verhoogd. HONDERDZEVENTIG KILOGRAM GOl® GESTOLEN. De Marseillaansche -band ie ten helbfben thans hun meesterstuk geleverd. Honderdizeventig kilogram goud in staven, ter waarde van ruim vier millioen francs, is deze week uit het havenstation van Marseille gestolen, zon der dat iemand de dieven geczien heeft en zon der dat zij ook maar een vingerafdruk aeh- tergelaten hebben. Het stoomschip ..Providence" had Maan- dagimorgen vijf-en-vijftig staven goud in achttien verzegelde metalen kisten aange- voerd, afkomstig uit de mijnen van Kilo-Moto en bestemd voor een Belgische ondememing, de Soc. Mdtallurgique Hoboken te Ant-werpen. Het goud werd tijdelijk opgeborgen in de z.g. geheiime kamer van het station Marseille- Joliette, die uitkomt in het kantoor van den stationschef. Erg geheiim was dit vertrek blijkibaar niet, want toen de stationschef na de lunch terugkwam, stond de deur der ge heiime kaimer wijd open en van de vijf-en- vijftig staven goud waren er achttien ver- dwenen. In plaats daarvan vond men een oude pet, een breekijzer en drie maskertjes. Met een ongekende gulheid hebben de dieven voor acht en een half millioen aan goud onaange- roerd gelaten. Mogelijk zijn zij in hun werk gestoord of konden zij niet meer rjjkdom dra- gen, daar de buit van vier millioen reeds hon- derdzeventig kilogram woog. Bljjkbaar heb ben de dieven zich, voor de chef vertrok, in zijn kantoor laten insluiten en daarna de deur der geheiime kamer geforceerd. Bij hun ver trek wachtte er vermoedelijk een auto op hen. Zooals men dat den laatsten tijd bij de krasse staaltjes van diefstal en roof in Zuid-Frank- rrjk gewend is, ontfbreekt van de daders elk spoor. TWAALF KINDEREN DOOR WOLVEM VERSOHEURD. Een .bende wolven heeft viertien dagen lang een heele streek in het Lucknow-district ge- terroriseerd, niet minder dan trwaalf kinderen zijn door de dieren verscheurd. Zelfs voor de ouderen was het gevaarlijk zich na het vallen van de duistemis buiten te bevinden. De dieren waren door een zwaren sneeuiw- storm uit de wildernis gedreven en vondem in de kinderen, die -zij op de vlakten ontmoetten een gemakkelijke prooi. De leider van de ben de waarschuwde zijn onderdanen door een langdurig angstaanjagend gehuil, zoodra hij een geschikt slachtoffer, dat zich van de an- dere menschen had verwijderd, had gevonden, en dan stormde de geheele bende op haar prooi af. Ten -slotte orgahiseerde men een jacht met hulp van de politie, waarbij de leider werd neergeschoten en twee jongen gevangen. De rest verdween daarop weer in de wildernis.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1937 | | pagina 6