ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN ASPIRIN Nr. 9410 WOENSDAG 5 FEBRUARI 1936 702 Jaargang Binnenland Buitenland. Feuilleton Een liefde in China. TWEEDE BLAD londen bedreigd. kondigt zich de griep aan: Een gevoel van moeheid, pijn in de ledematen. Dan direct naar bed en tot de dokter komt van tijd tot t i j d TER NEUZENSCHE COURANT in i" i i—rrnTTmnr—>'wwa>!m«MEiMnmnBaHianMi i^rf/aofeiair«rtaM*iW»a^ *a AANTAL MISTKKAAKS IN NEDERLAND Op 1 Januari bedroeg hot aantal aange- geven radio-ontvangtoestellen 591.933, terwijl bet aantal aangeslotenen aan de radio-distri- butiecentrales 354.911 bedroeg. En totaal is bet aantal luisteraars derhalve per 1000 inwoners. HET WEEKBLAD DE VRIJHEID. Volgens Het Volk en De Groene Amster- dagnmer zal bet liberate weekblad De Vryheid spoedig verdwijnen. De Groene knoopt aan dit bericht in vragenden vorm een commentaar vast, dat gedacbten zou kunnen wekken aan geschillen in den Vrijheidsbond. Niets is min der waar. 'Het is mogelijk, dat De Vrijheid in den tegenwoordigen vorm en onder de tegen- vroordige benaming eerlang zal verdwijnen. Moch dit bet geval zijn, dan is dat echter uit- shritend het gevolg van de liquidatie van de Amhemsdhe uiitgeivers-maatschappij De Vlijt. Htet ligt in de bedoeling, bij eventueele ophef- fimg van De Vrijheid daarvcor een of twee amdere organen in de plaats te stellen ONGEVALLEN V EHZEKEIt l N<i VOOK JEUGDIGE WERKLOOZEN. Ten beboeve van mannelijke werkloozen, die iwgevolge de maatregelen, welke met instem- rning van den minister van Sociale Zaken zijn getroffen ter bestrijding van de moreele ge- volgen der werkloosheid, deelnemen aan vak- cuisussen en werkkampen voor jeugdige werkloozen, of te werk gesteld zijn aan z.g. werkobjecten voor jonge werkloozen of in centrale werkplaatsen en die niet ingevolge eenige wettelrjke bepaling zijn verzekerd tegen de geldelijke gevolgen van ongevallen, is een regeling van verzekering tegen ongevallen in bet leven g-eroepen. Teneinde op de minst kostbare wrjze in deze aangelegenheid te voor- zien, is een voor het geheele land geldende, uniforme regeling ontworpen. Aan alle subsi- die-toezeggingen ten beboeve van genoemde werken is door den minister van Sociale Za ken de voorwaarde verbonden, dat alle man nelijke deelnemers kracbtens de bepalingen der nieuwe regeling tegen ongevallen verze kerd moeten zijn. Met de Oodperatieve Vereeniging „Centraal Bebeer" G. A. te 's Gravenhage is overeen- gekomen, dat zij op de basis van de Ongeval- lenwet 1921 als uitvoerend orgaan de admi- nlstratie en de mediscbe controle zal verrich- ten. WIJZIGIMG VAN DE PENSIOENWET. Bij de Tweede Kamer is een wetsontwerp tot wijziging van enkele artikelen der Pen sioenwet ingediend. In de eerste plaats wordt voorgesteld om, wanneer de we Jde of de rem der wedden op cf bencdsn f 400 is gedaald, het air. btenaar- scbap in den zin der Pensioenwet all een ver- Loren te doen gaan wanneer de belan ehebben- de zuliks uitdrukkc'.ijk verlangt. Vcorts woiden ock pensioengerecbtigd ge- maakt personen, die als directeur, leeraar of in eenige andere betrekking in vasten dienst ajjn verbonden aan bij'zondere middelbare seholen voor meisjes. Ten aanzien van art. 69 is een aanvulling voorgesteld, volgens welke bij de beperking van pensioenen, wanneer het gezamenlijk be- drag dier pensioenen f 4000 en voor zoover gewezen ministers betreft, f 6000 overschrijdt, rekening kan worden gehouden, wanneer een tijidelijke korting cp een dier pensioenen is verleend. Voor bijzondere leeraren en onderwijzers, die het ambtenaarschap verliezen op grond van een der redenen vermeld in de artikelen 88 en 89 der Pensioenwet, zal volgens een nieuw voorgesteld lid van art. 95 ook belhoud van uitzicht op gezinspensioen kunnen worden verzekerd. Verder wordt een verlaging voorgesteld van de jaarlijksiche bijdrage van het Rijk aan bet ■Pensioenfonds in dier voege, dat die bijdrage is bepaald op 31.500.000 over de jaren 1929 tot en met 1932, op 28.400.000 over de jaren 1933 en 1934 en op f 25.400.000 over 1935 en volgende jaren. Ten slotte wordt voorgesteld met terugwer- iiende kracht tot 1 Juli 1925 te doen vervallen den tweeden volzin van het vijfde lid van art. LXXXIV der wet van 28 Mei 1925. Volgens het bepaalde in dien volzin blijft ten aanzien van den diensttijd, ter zake waarvan een op grond van bet bepaalde in den eersten volzin j vervallen wachtgeldvervangenid pensioen is ger.oten goweest, b t sersto lid van art. 59 der Pensioenwet buiten toepassing voor de beoor- i deeling van het recbt op bet toedrag van later te verleinen uitgesteld pensioen. Dit voor- schrifit is aldus uitigelegd, dat de door bet ver vallen van bedoeld pensioen vrijgekomen diensttijd slechts kan medetellen voor de be- oordseling van het recbt op en het bedrag van bet uitgesteld pensioen uit de met afloopend i pensioen verlaten betrekking (beslissing Cen trale Raad van Beroep van 4 October 1932). Er is naar de meening van de regeering geen enkele reden om bet over den betrokken diensttijd aanvankelijk levenslang toegekend pensioen, dat daama in vele gevallen een tijde- lijk pensioen weid en na eenigen tijd vervalt, t niet later in anderen vorm te doen herleven. i Maar dan over de geOneele lijn en niet slechts in den vorm van een uitgesteld pensioen, dat bovendien nog beperkt wordt tot een bepaalde functie. HET VEKHOOR VAN VERDACHTEN. Bij de Tweeds Kamer is thans ingediend een wetsontwerp tot wijziging van art. 29 van het wetlboek van strafvordering. De Minister van justitie zegt in de toelichting o.m. het volgende De regeling van den tweeden, derden en vierden volzin van het eerste lid van art. 29 van het wetlboek van strafvordsring waar- tegen reeds ten tijde van de totstandkoming 1 1 i Ulb ivt AM Vlrili for* terechtzitting, moet wdrden medegedeeld. Hierdoor wordt uiteraard het hiervoren ver- melde bezwaar tegen de bepaling zelf nog ver- ccber-t. Ock ctuit do uitioeribg van deze wettelijke ^pdracbt in de praktijk op, mede van bet sflndpunt van hen, die tegen de be paling zelf geen bezwaar' hebben, onvermij- delijke moeilijkbeden. De juiste strekking toch der bepaling tot de verdacbten te doen doordringen, is welhaast ondoenlijk. Het is dan ooik niet te ontgaan, dat bet op den ver- dachte, die door de overheid wordt opgeroe- pen om te worden verboord, een eigenaardi- gen indruk moet maken, indien de verhoorendo autoriteit Ibegint met de kennisgeving, dat hij niet tot antwoorden verpkcht is. De mededeeling werkt bovendien in som- mige gevallen verwarrend, en wel in het na- deel van de beschuldigden. Zij wordt gemak- kelijk opgevat als een uitnoodiging om te zwij- gen. Daardoor woidt bet gevaar geschapen, dat de verdachten over het hoofd zien, dat ook zwijgen nadeelig kan zijn. Niet slechts, om- dat het op zich zelf voor wie vernoort mede een aanwijzing kan vormen van schuld, doch ook omdat een eenvoudige opheldering he- staande vermoedens op slag kan doen ver dwijnen. De genoemde bezwaren brengen op bun beurt sommige overheidsorganen er toe in de praktijk de mededeeling van art. 29 in zeer i verdacbten vorm te doen, soms zelf er bijna over been te spreken, een enkele maal, indien 1 althans op de processen-verbaal mag worden i afgegaan haar geheel achterwege te laten. Het eene is uiteraard al even onjuist als bet van het webboek van vele zij'den in en buiten andere: in al deze gevallen wordt het be de Staben-Generaal Ibezwaren werden aange- voerd, is ook in de praktijk minder gelukkig gebieken. Zij sluit zich in art. 29 aan bij de bepaling, dat in alle gevallen, waarin iemand als ver- dachte wordt gehoord, de verhoorende rechter of amfotenaar zich van alles onthoudt. wat de strekking heeft een verklaring te verkrijgen, waarvan niet gezegd kan worden, dat zij in vrijheid is afgel'egd. Deze bepaling richt zich tegen alle minder oinbare wijizen van onder- vraging en onderzoek, tegen iedere pressie op den verdachte, welke ten gevolge zou kunnen helfclben, dat hij niet slechts de waarheid zou verklaren, doch meer zou verklaren, dan met de waailbeid overeenkomt. Zij is zeker iieil- zaam, en het ontwerp van wet beoogt dan ook deze bepaling ongewijzigd te handhaven. De in den aanhef genoemde volzinnen voe- gen aan haar echter nog drieerlei toesN.i., dat de verdachte (bij het verboor niet tot antwoor den verplicht is; dat hem hiervan, behalve in bet geval van bebandeling zijner zaak ter terechtzitting, v66r het verhoor mededeeling moet worden gedaan; en dat van deze mede deeling in het proces-verbaal van het verboor melding moet worden gemaakt. Van Jen aanwang af is de vraag gerezen, of deze laatste voorschriften niet te ver gaan. Dat op den ver'dactote geen onbehoorlijke pres sie mag wordsn uitgeoefend, is niet alleen uitivloeisel van humaniteit, doch zeker even- zeer in bet belang van hot strafproces zelf. Dit beginsel brengt echter nog niet mede, dat de verdachte nu ook in bet strafproces het recbt moet befbben niet te antwoorden. Het doel van een strafproces is klaarhei'd en waarheid in de onderzochte zaak te brengen. Men kan virdedigen en de minister is voor zich geneigd deze stelling te onderschrijven - dat daartoe, waar bet het cpentoaar belang geldt, alien behooren mede te werken, die over mateiiaal besctoikken, daaronder begrepen degene, die beticht wordt het strafibare feit te habben begaan en die uiteraard in de eer ste plaats in de zaak licht zal kunnen ver- schaffen. Toegegeven moet echter worden, dat tbij een in de wet neergelegfle verplicbtmg tot antwoorden in het taijzonder de schuldige verdachte onder omstandigheden in een moei- lijke positie zou geraken, omdat tegenover de verplichting tot medewerking, in het algemeen ibelang opgelegd, het feigen belang in den regel sterk zal spreken; terwijl, wend op de verplichting sanctie gesteld, de uitgeoefende druk het onderzoek naar de waarheid somtijds zelfs zou 'kunnen sdhaden. Er schijnt te dezen, ook moreel beschouwd, een mo'gelij'kheiid aanwezig van twijfel. Juist deze omstandigheid maakt bet echter onge- wenscht in de wet met zoexveel woorden uit te spreken, dat de verdachte niet tot antwoor den verplicht is. Art. 29 voegt, gelijk vermeld, aan deze uit- spraak bovendien nog toe, dat haar inhoud den verdachte v66r ieder verhoor, behalve ter staande duidelijke wetsvoorschrift niet nage- leefd, terwijl toch eefbied voor de wet in de eerste plaats van de organen van justitie en politie mag worden verwacht. Het is op grond van de bovenstaande over- wegingen, dat het ontwerp van wet in aan- sluiting aan een toezegging, gedaan bij de be bandeling van de justitie-toe|;nootmg voor 1935, voorstelt de betrokken voorschriften uit art. 29 van het wetlboek van strafvordering (n.l. den tweeden, den derden, en vierden volzin van dat art.) te doen vervallen. iirs ie- DE VEEESCHVOORZIENING VAN Er is staking uitgebroken op de aba] van Smithfield, waardoor de vleeschvoi ninp- van Londen emstig bedreigd wordt. Naar schatting zijn ongeveer 4000 man bij de staking betrokken. De staking is uitgebroken naar aanieiding- van een loonkwestie, en het beslui't ertoe is genomen in een geheime vergadering. Naar Reuter meldt, heeft een vertegenwoor- diger der tranisportarbeiders aan de stakeTS medegedeeld, dat de werkgevers bereid zijn den toestamd te bespreken, indien de arbeiders het werk hervatten. Toen de vertegenwoordiger van den trans- portarbeidersibond het aanbod van de werk gevers kwam overbrengen, werd hij ontvan- gen, met den kreet ,,neen". Er zal tlhans een nieuwe vergadering plaats vinden van de vertegenwoordigers van de werkgevers en arbeiders. Als de staking voortduurt, zal Londen van vleesch verstoken moeten blijven'. Er staken reedis 10.000 man en men vreest dat de staking ook zal overslaan tot de boot- werkers en de spoprwegarbeiders, die bij het vleeschvervoer betrokken zijn. Een vertegen woordiger van het vakverbond van transport- arbeiders zou Maandagochtend met de stakers praten, daar de vakvereeniging buiten het be sluit wias gelaten. De politie in den omtrek van Smitlhfield is aanzienlijk versterkt. Uit bet Engelsch door BE1N BOLT. (Nadruk verboden.) 34(Vervolg.) iZij waren nu boog genoeg om over de lagere heuvels heen te kunnen kijken en ter wijl Ching een maaltijd van boonenpuree en tarwekoekjes bereidide, lieten Kathleen en Dick Forsyth den blik dwalen langs den weg waar zrj vandaan gekomen waren. De daken en tempels van Pi-Cbow glansden in het zon- licht en toen het meisje de stad in vogelvlucht ontdekte, liet ze een lichten kreet van ontstel- tenis hooren. ,/9ch, wat zijn we weinig opgeschoten". „Ja", gaf de dokter toe: ,,Maar vergeet niet, dat we over heuvels klimmen." „Ze zullen Li Weng-Ho nu wel hebben ge- vonden." „Uren geleden, vermoed ik." „En zou de achtervolging al begonnen zijn ..Vast en zeker. Maar er is geen reden voor epwinding. Het zal de mannetjes van Li Weng Ho een heelen tijid kosten om ons spoor te vin- den, en voor hist zoover is, kunnen we veilig en wel buiten zijn rechtsgebied zijn." „Ja, maar ik zie hem er best voor aan zich van de grenzen van zijin provincie niets aan te trekken en, als hij ons op het spoor kornt, zijn mannen achter ons aan naar Yunnan te aenden." Laten we hopen van niet", antwoordde Forsyth bemoedigend. Kathleen kon de gedachte aan den mandarijn echter niet zoo gemakkelijk van zich afzetten. Li Weng-Ho, beroofd van zijn prooi en hiet slachtoffer van diepe vemedering, zou onge- twijfeld energiek zijn in de achtervolging en WIE WORDT DE ..FIRST LADY" VAN HET BRITSCHE RIJK? In de oogen van haar onderdanen, is de koningin niet alleen de eerste dame van het rijk, maar ook het ideaal van een Engelsche vrouw, van een trouwe eehtgenoote en van een teedere mioiedter. -Men beschouwt de koningin als vertegenwoordigster van geheel Engeland, als degenen, die een schat be- heert, die het eigendom van der gelheele natie is en waarop een ieder even trotsoh is. Koningin Mary droeg haar waardigheid met een eenvoudige zelfbewustheid, die het gevolg was van haar door en jipor Engelsche opvoe- ding. Het was vaak ontroerend te zien, hoe Zij al haar krachten vergaarde om beide taken: heerscheres en burgeres, op de juiste wijze te vervullen. Want zelfs niet tijdens de prachtigste feesten vergat koningin Mary, dat dat zij als huisvrouw, echtgenoote en moeder plicbten had. De koningin-weduwe vatte haar taak als eerste dame van het rijk zeer emstig op. Hoewel zijzelf in het geheel niet gesteld was op weelde en uiterlijk vertoon, was zij onver- biddelijk, wanneer het de handhaving van eeuwenoude tradities gold. In haar particuliere leven was de koningin eenvoudiger dan een groot aantal van haar schatrijke onderdanen. Zij zag er niet tegen- op zelf te gaan winkelen. Haar liefde voor antiquiteiten is algemeen bekend. Vooral tegen Kerstmis deed koningin Mary inkoo- psn op uitgebreide sctoaal voor haar kennis- sen en voor duizenden armen. De behoefte cm misdeelden te helpen is een der sympathiekste karaktereigenschappen van de koningin- weduwe. AJIe weldadigheids-instellingen konden, op haar steun rekenen. Wanneer zij de premiere van een tooneelstuk of van een film bijwoon- de, dan kon men er aeiker van zijn, dat de zaal stampvol was. De netto-opbnengst van zulk een avond kwam echter in den regel den a-rmen ten goede. In de laatste jaren eischte de slechte ge- zondheidstoestand van (haar echtgenoot veel aandacht en toewijding der koningin. Twee keer werd de toning z6o ernstig ziek, dat men het ergste vreesde. De weken tijdens zijn ziekte beteekenden voor Queen Mary een tijd van angst en slapelooze nochten. Maar ook in dergelrj'ke perioden verloor zij haar waar digheid niet en vervulde zij haar plichten jegens haar onderdanen. Het is thans zaak te beslissen, wie aan de zijde van den ndeuwen toning de taak van „first lady" zal vervullen. Edward VHI is nog steeds vrijgezel. Het is dus waarschijnlijk, dat de koningin-weduwe gelijk vroeger de rol van koninklijke gast- vrouw zal waamemen. Volgens de algemeen heerschende opvatting zou dit tot sen huwe- lijk van den toning het geval blijven. Het staat evenwel niet vast, dat de konmgm ook thans bereid zal zijn deze taak op zich te nemen. Missehien trekt zij zich wel terug en wijdt zij zich alleen aan sociaal werk. Viol- gens de wet krijgt zij na het overlijden van toning George een jaarlijksche apanage van 70.000 pond. De volgende candidate voor .first lady" is de kroonprinses, de jeugdige echtgenoote van den hertog van York. SAKRAUT'S MEERDERHEID. Sarraut beeft schrijft de N. R. Crt. het eerste pleit gewonnen. Veel overwinningen heeft hij niet meer noodig om het tijdstip der verkiiszingen te halen. En dat lijkt de verste grens, die hij zich voor den levemsduur van zijn kabinet kan droomen. Hij heeft gezegevierd met ongeveer dezelfde meerderheid, waarmede .het kabinet-Laval na zijn eerste optreden een motie van vertrouWen heeft gekregen. De voorstemmers waren tosn minder talrijk dan de 361, die het kabi- net-Sarraut nu de mogelijkheid van een kort- stondig voortbestaan hebben gegeven, maar ook de tege^istemmers waren toen iets ge- ringer in. getal. Is er dan niets veranderd In wezen niet veel, naar het uiterlijk echter alles. Laval had de uiterste linkerzijde tegen zich. Sarraut de rechterzijde. De zaak is omgedraaid, zondsr dat het numeriek even- wicht belangrijk is gewijzigd. Sarraut had voord'eeliger wat minder stem- men voor zich, en wat meer stemmen tegen zich kunnen hebben. De steun van de com- munisten zal hem en zijn partijgenooten op den duur temauwernood' ten goede komen. De tegenstanders zullen er een ruim gebruik van maken bij de verkiezingeri. Sarraut kan er wel niets aan doen, en voor de positie van bet kabimet is het wel niet belangrijk. De politiek ervan zaJl in hoofdzaak een voort- zetting zijn van de politiek van het kabinet- Laval. Maar die communistische stemmen zijn niu eenpnaal niet 'decoratief. Zij zijn voor het overige volkomen ver- klaarbaar. De communisten zelf hebben ge- het product van verfrouwen Uitsluitend verkrijgbaar in de oranie-bandbuisjes van 20 tabl. 70 cts. en orarijezakjes van 2 labi. a 10 cts (Ingez. Med.) ongenadig in zijn wraak. Dat -ze nog zoo dicht bij Pi-Chow waren, had haar diep teleurge- steld en er kwam een druk over haar, waar- aan ze zich niet kon ontworstelen. Bovendien begon het weer te veranderen. Boven de heuvels pakten zich wolken sam:n. Ze werden steeds grooter in aantal en omhul- den ten laatste de toppen der heuvels. Verder naar beneden hingen de wolkensluiers als rook om de boomkruinen. De vluehtelingen zelf waren in een vochtigen mist gewikkeld, die hen tot op de huiid nat maakte en hen be- lette verder om zich heen te zien dan een paai meter. De tocht werd hoogst onaangenaam. De rotssteenen op het pad waren glibberig door de opeenhoping van vooht. H,:t natte gras doorweekte hun voeten en beenen, de boomen waaronder zij doorgingen deden een regen van zware druppels op hen neervallen. De gedruk - held, die Kathleen al een poos gevoeld had, j deelde zich aan Forsyth mede en alleen Ohing bleek bij machte een eenigszins hocpvollen kijk te houden op een wereld, die zijn gulden as pect verloren had. Heel slechte mist", constateerde hip toen zij" op den top van een glibberige verheven- heid even stilstonden o.m wat te rusten. ,,Maar de zon hij schijnt er boven. Zij verwanmt ons weer gauw." Het was moeielijk zich dit voor te stellen op deize van mist doordrenkte hellingen en geen van de beide anderen gaf antwoord. Ching bemerkte hun somfoerheid en snaterde opgewtkt door. Heel slechte mist, maar verbergt ons voor de" mannen van den mandarijn, als zij dezen kant uitkomen." ,Missohien", meende de dokter somiber. „Maar de mist kan hun ook voor ons vefber- gen." Zij gingen weer voort en tweehonderd me- ter verder kwamen zij aan een punt, waar het pad zich in tweeen splitste, die zich rechts en links van een steil stuk. rots waarin het hoofd van Boeddha was uitgehouwen, voortzetten. In onzekerheid hielden zij halt. ,,U blijft hier", besliste..0hnng..i„lk. ga langs dezen weg dertk dieions naar Yunnan brengt." Terwijl hij sprak, wees hij naar het recht- sche pad en zonder op de toestemming van den dokter te wachten, trok hij op verken- ning. Zwijgend stonden Dick Forsyth en Kath leen daar samen, terwijl boven hun hoofden de steenen, onibewogen oogen van het kolos- sale gezicht in het tijdlooze schouwden. Een kwartier ging voorbijtoen klonk door den mist het geluid van vlugge voetstappen. In- stinctmatig scboof Kathleen dichter naar Dick die direct een arm om haar heen legde. Enkele seconden later doemde Ohing uit den nevel op. Zijn gele gezicht voorspelde sleoht nieuws. „Wat is er?" fluisterde Forsyth gejaagd. Mannen van den mandarijn daar. Ching maakte een hoofdbeweging over zijn schou- der. „Zijn met z'n drieen en zij hebben gewe- ren. Zij wachten op ons, zoo zeker als iets." XX. Het klooster. zjegid, dat zij voor de regeering hebben ge- stemd, om te verhinderen dat Laval terug kwam'. Dit is niet de heele waarheid. Zij wilden een ander dan Laval aan het bewind. voornamelijk voor den bepaald doel: Laval hield de ratificatie van het verdrag van we- derzijdschen bijstand tusschen Rusland en Frankrijk, dat hij zelf niagestreefd sn g'esloten had, tegen Moatou werd daardoor steeds zenuwadhtiger. Ook bij de linkerzijde in Frankrijk wekte het wantrouwen. Het was duidelijk, dat Laval aarzelde om de toenadering tot Duitscblanid niet onimogelijk te maken. Die toenadering moet ieder Fransdhman wen- sohen die eenig gezond verstand bezit. Maar men vreesde, dat Laval de Fransche politiek aan Duitschland zou uitleveren, dat hij zich zou laten trekken binnen het Duitsche sy- steem van bilaterale verdragen, dat ten doel beeft de collectieve veiligheid, volgens de methoden van den Volkeijbond, te ondermij- nen. Men zag Laval al Frankrijk bindien aan ©en fascistische politiek, die groote gevaren moest opleveren voor Frankrijk's bondgenoo- ten in Oost-Europa. Dit wantrouwen werd gedeeld door zeer criliische menschen op de linkerzijde, omdat zij van het onderscheidingsvermogen van Laval in de aangelegenheden der buitenland- sche politiek geen hoogen dunk hadden. En dit was begTijpelijk. Want zeker is, dat Laval veel beeft gedaan, om Engeland van Frank:, rijk te vervreemden juist op het tijdstip, dat Engeland zich bereid toonde, aan Frankrijk s oude hartewensctoen ten opzichte van de col lectieve veiligheid te voldoen. Laval dreef ook de Kleine Entente van Frankrijk weg. Zelfs op Polen had zijn politiek een voor Frankrijk onigunstiigen invloed. „Met een Frankrijk, dat een scherp afgeteekende poli tick ten opzichte van Duitschland v>oert, wil- len wij samenwerken. Zoodra echter de poli tiek van Frankrijk ten opzichte van Duitsch land onzeker wordt. en wij niet kunnan weten, wat wij eraan hebben, zullen wij altijd ons zelf trachtep te beveiligen door onderhande- lingen met Berlijn", zeiden de Polen. En wat heeft Laval met dit alles gewonnen? Laval's politiek droeg vele kenmerkan van dte oude politiek der g-ebeime diplomatic. Hij dacht met zijn verstand en slimheid tegen traditie en ervaring op te kunnen. En dat is nergens meer een vergisising dan julist in de internationale staatkunde. Voor de communisten stond bij dit alles natuurlijk vooral het belang van Rusland op den voorgrond. Mostou, dat van hen heeft kunnen verlangen, dat zij him verzet tegen het Fransche leger zouden opgeven, mocht zeker van hen verwachten, dlat hun beleid de ratificatie van het verdrag van bijstand zou bevorderen. Verder heeft uiterst links Laval waarschijn lijk niet vertrouwd, wat zijn houding tegen over de liga'is betreft. Deze mogen dan hun strijdorganisaties ontbonden hebben, dpae werkten nog altijd op de zenuwen van uiterst links. Over het beginsel valt niet te twisten: De eerste oogeniblikken na Ching's mede deeling staarde Forsyth hem onthutst aan, terwijl in de trekken van Kathleen Barring- ton verbijstering der wanhoop te lezen stond. Toen vroeg de dokter plotseling: Komen ze dezen kant op, Ching". ,',Neen. Blijven daar en wachten op ons." „En hebben ze je niet gezien?" Neen, ik hoorde ze praten en keek zoo lis- j tig als een slgng. Zitten langs 'den weg en spelen kaart." S ,,Dan weten zij zeker niet dat wij hier zijn i merkte Forsyth zacht tegen Kathleen op. „Ze zijn hier alleen om den weg te bewaken, voor het geval we van dezen kant zouden komen. Iemand moet gisteravond laat Li Weng-Ho en zijn secretaris hebben gevonden. Wij moeten dat anidere pad prc'beeren." ,,Niet doen", adiviseerde Ching haastig. ,,Dat pad gaat vast en zeker terug. De soldaten moeten het zijn afgekomen, langs anderen weg kan niet, want ik bru'g doorgesneden." Forsyth dadht na. Ching's voorstslling van zaken scheen de eenig juiste te zijn en na een oogeniblik van overweging nam de dokter op- nieuw het woord. ,,In de gegeven omstandigheden blijft er maar een ding over. Wij moeten den weg ver laten en den heurvel beklimmen. Daama moe ten we rechts aanhou'den tot w£ de wacht- post voorbij zijn en dan weer probeeren op den weg terug te kemen." Ohing ging op zijn gewone wijsg.eerige manier accoord met het voorstel. ,,Beter nek breken, dan levend gevild door Li Wen'g-Ho. We vertrekken meteen." Onverwijld begonnen ze hun gewaagde on- derneming. Het pad volgend, dat als Ching s topografiscsh inzicht juist was, naar Pi-Chow terugvoerde, bereikten zij '6£n punt, waar het mogelij'k lee'k den beuvel tot bovenaan toe te beklimmen. Maar een gemakkelijke taak had- dien zij zich allerminst gesteld, struikgewas j en boomen zouden hun bewegingen ernstig ibelemmeren en Kathleen stelde voor, dat ze daar den draagstoel zouden achterlaten. j ,,N4en", weerde Forsyth af, ,,we moeten j hem meenemen. Het wil er bij mij niet uit, dat we er later blij om zullen zijn. Daarbij als we hem hier laten en hij wordt gevonden, I zou dat een spoor voor onze achtervolgers kunnen zijn. Neen hoor, de stoel moet mee. Dat meenemen was echter een halslbrekend toer. De bodem was vreeselijk oneffen n tweemaal moesten zij door een klein bosch, zoo dicht, dat het bijna onmogelijk was er doorheen te dringen. Eln al dien tijd was in de stilte der bergen de grootste voorzichtig- heid geboden, want het geluid droeg hier ver en een vallende steen zou voor de kaartende soldaten beneden een noodlottige aanwijzing kunnen zijn. Na een tocht van bijna twee uren, hield n zij even stil om wee* op ad em te komen. De beide mannen baadden in hun zweet en zon der zich pm de mist te bekpmmeren, wierpen zij zich op het ruwe berggras. Maar nauwe- Irjks lagen zij of van ver bened.sn hen klonk een plotseling geluid van ruwe stemmen. Ching luisterde en begon te grijnzen. De soldaten mak.cn ruzie over de kaarten. De een bedriegt de anderen." Toen de twist voortduurde, spitste Forsyth de ooren om vast te stellen waar het geluid vandaan kwam. De stemmen moesten bijna van recht onder hen opstijgen en bewezen hen, dat de lijn van hun vlucht, hoe moeilijk ook te handhaven in den minst en de woeste om- geving, werkelijk de juiste was. ,,Kom, vooruit Kathleen", zei hij in een plo'tselinge opwelling van hoop, „kom Ching. Terwijl ze kijven, zullen ze wel geen aantfacht hebben voor andere dingen en zijn we het ge- vaarlrjke punt voorbij." Zij vervolgden hun weg, terwijl de wolken om hen heen steeds dichter werden. Het landschap kreeg een nog wilder aspect, de af- gronden werden veelvuldiger, de uitst.skende steenen en rotspunten steeds moeilijker te overwinnen. Ten laatste, in net besef dat zij nu veilig waren, trachtten zij het pad terug te vinden, doch ze slaagden daarin niet en tel- kens dreven terreinhindernisscn hen hooger. Terwijl Forsyth en Kathleen bij den stoel bleven, liet Ching hen alleen om het pad op te sporen. Hij was nauwelijks vertrokken, toen tusschen de heuvels een zacht geromihel van donder weertdonk. Forsyth keek rond. Ik vrees, dat we onw.eer krijgen." 'ja," luidlde Kathleen's ontmoedigend ant woord. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1936 | | pagina 5