ALGEMEEN HIEUWS- EH APVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. FLORA'S Hoenderbeschuit Eerste Blad. Kalendertiervorming Eieren van Jonge Hennen No. 8587 VRIJDAG 3 OCTOBER 1930. 70e Jaargang FETJILLSTON. Vampier-Vleugel Fa A. van Overbeeke-Leunis BlffHENLAND. 40-jarige reputatie OPGEPAST VOOR BERENLEIDERS. 'Jit. Jv> *JM>NNEME.*v"T8FfLIJSBtnnen Ter Neuzen 1,40 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen per wwi r 1.80 per 8 maanden BH voor uitbetaling fr. per post 6,60 per jaar Rv' m en Amerika f 2,25. overige Ian den 2,60 per 3 maanden fr. per post a iy.«TiMYip-rttea voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. ..ztwdsee. iSTtrms P. J. VAN DE SANDE. GIRO 33150 TELEFOON No. 25. ADVEKTENTIeN: Van 1 tot 4 regels /0,80 Voor «liten reSeJ meer Grootere letters en clichd's worden naar plastsruimte berekend. Handelsadvertentien bfj regelabonnement tegen verminderd tarief, hetwelk op aanvr&a# verkrflgbaar Is. Inzending van advertentien llefst (ten dag voor de ultgave OIT BEAD VERSCHIJNT IEDEREN MAA NDAG-, WOENSDAG- en VRIJDAG A VONIn De geschiedenis van den kalender is de geschiedenis van zijn hervormingen. Wij hebben in een eerste artikel iets verteld over minstens twee belangrijke hervormin gen: die van Julius Caesar en die van Gregorius XIII (1582). Wij zouden daar- aan ook nog kunnen toevoegen een mede- deeling over de omwenteling, die de Fran- sche revolutie ook op dit punt heeft ge- tracht aan te brengen, maar die na korten tijd toch op niets is uitgeloopen. Met 22 Sept. 1792 zou een nieuwe jaartelling be- ginnen. Met den herfst ving dan het jaar aan, en wel met een der beide dag- en nacht-eveningen, zoodat de maanden in haar verloop niet samenvielen met de onze. Die nieuwe maanden kregen toen ook nieuwe namen, die ontleend waren aan de natuurverschijnselen van damp- kring en plantengroei, ze heetten bijvoor- beeld Sneeuwmaand, Regenmaand, Wind- maand, Bloemenmaand, Warmtemaand, Vruchtenmaand. Zeker is dit, dat er op dit punt wel eens dwaze coi'ncidenties hadden kunnen voorkomen. Maar wat belangrijker is: elke maand zou voortaan dertig dagen bevatten, en werd dan on- derverdeeid in drie decades, elk van tien dagen. Bleven er op deze wijze aan het eind van het jaar nog eenige etmalen over, dan werden die eenvoudig bestemd voor volksfeesten. Eigenaardig is zeker, dat deze maand- verdeeling weer overeenkwam met wat indertijd een Egyptische sterrekundige Sosigenes aan Caesar had geadviseerd. Dezen door de Nationale Conventie in- aestelden kalender was echter geen lang leven beschoren. Het was te veel maak- werk, en er werd te weinig algemeen naar geluisterd. Of de Volkenbond nu het aangewezen lichaam is om de zaak der kalenderhervor- ming in studie te nemen en om te trachten die ook werkelijk ingevoerd of uitgevoerd te krijgen, is een vraag, die wij niet willen beslissen. Voorloopig en voor dit oogen- blik kunnen wij ons moeilijk een andere corporatie denken. 1 Maart 1924 had de Volkenbond bepaald als den dag. waarop voorstellen tot wijziging van den huidigen kalender te Geneve konden worden inge- zonden. Niet minder dan 185 voorstellen uit twintig verschillende landen zijn daar toen ingestuurd, die na zorgvuldig te zijn gegroepeerd, gedurende drie maanden een onderwerp van studie en onderzoek hebben uitgemaakt, en die voor verreweg het grootste deel door de hiertoe be- noemde commissie als onpractisch zijn verworpen. Slechts twee waren er, waar- van men meende, dat zij voor verdere consideratie in aanmerking kwamen. Later werden nog 78 ontwerpen inge- diend, die echter alle te laat waren. Het eerste van die twee was het zoo- genaamde Astronomische of Zwitsersche plan, waarbij werd uitgegaan van het feit, dat het jaar 52 weken en een dag heeft, en hierbij werd die eene dag dan 0 Janu- ari genoemd. Op deze wijze werd al dadelijk voorkomen, dat de dagen der week gedurende het geheele jaar op ver door SAX ROHMER. 63) Vervolg.) Madame de Stamer sloeg haar arm om Val Beverley heen en trok haar naar zich toe. Met het slanke figuurtje zoo vast tegen zich aan, dat het golvende licht- bruine haar door haar schouder naar bo- ven geschoven werd, ging ze rechtop zit- ten en staarde Aylesbury met haar eigen- aardige stille oogen fel aan. Haar hou- ding was een en al uitdaging en tarting en op dat oogenblik kreeg de vage herin- nering, die haar oogen zoo dikwijls bij me opgeroepen hadden, vasten vorm. Jaren geleden had ik een gewonde tijgerin met haar jongen gezien, een prachtig onverschrokken dier, dat tot het laatste oogenblik met haar stervende oogen de menschen, die haar vernield hadden, fel tartte, een wezen, bij wie het moeder-instinct boven alles ging, het eigen lijden verdrong, want toen ze viel om nooit weer op te staan had ze nog, met haar eenen voorpoot om hen heen, haar angstige jongen getracht te beschermen. Niet wat vorm en kleur, maar wat het stille in hun uitdrukking betrof, leken de -xjgen van Madame de Stamer op de logen van die tijgerin. ;,0, Madame. Madame! steunde Val Beverley. ,.Hoe durft hij „StilMet haar oogen strak op het verhitte gezicht van Aylesbury hief Ma dame de Stamer haar hoofd nog trotscher, nog fierder op. „Ga de kamer uit.'' Haar schillende data vallen, zoodat dezelfde datum elke maand op denzelfden werk- j dag zou vallen. Bestond immers het jaar uit weken, een onafgebroken reeks van j zeven dagen, dan zou elk jaar altijd met j denzelfden dag beginnen en dan zou de kalender ook steeds denzelfden datum aangeven voor denzelfden dag. De eene dag meer (voor een schrikkeljaar) wilde men dan invoegen na den laatsten Juni en men wenschte dien dag ,,Zomervacantie- dag" te noemen. Het zou dus een dag worden zonder datum maar met naam. Een ander voordeel van deze regeling zou zijn, dat het jaar in gelijke kwartalen, niet alleen van een gelijk aantal dagen, maar ook van precies evenveel weken zou kunnen worden verdeeld. Met 365 dagen in een jaar en de tegenwoordige maand- indeeling is dat absoluut onmogelijk. Doch een jaar van 52 weken kan goed worden verdeeld. Een ander vraag^tuk was om de maanden zoo te verdeelen, dat elke driemaandelijksche periode precies even lang duui;de. Zoo'n periode van 91 dagen per kwartaal zou men kunnen vinden door twee maanden in te voeren van 30 dagen en een van 31. Ook achtte men het wen- schelijk het jaar met een Maandag te doen aanvangen. Doch als bezwaar tegen dit plan wordt en werd vooral in het mid den gebracht, dat dan de maanden niet in een zeker aantal geheele weken konden worden verdeeld: terwijl er, vooral van kerkelijke zijde, bezwaar werd gemaakt tegen het denkbeeld van die extra- feestdagen onder fictieve namen. Het tweede plan heeft sterke bewon- deraars, vooral in Amerika, doch ook in Europa en het is bekend onder den naam van Internationale onveranderlijke kalen der". Het geeft een kalender met maan den van gelijken duur. Daarin worden dan voorgesteld 13 maanden, elk van 28 dagen, dus in het geheel 364 dagen. De extra-dag van elk jaar zou dan 0 Januari worden, en een soort international rust- dag kunnen zijn, Het schrikkeljaar zou bovendien nog ontvangen een ,,zomer- vacantiedag zonder naam, welke dan zou vallen tusschen twee werkdagen. Ging dit plan er door, dan zou de kalender elke maand precies eender zijn, en altijd met Zondag beginnen en met Zaterdag eindigen. Als voordeelen van dit plan worden o.m. aangevoerd het feit, dat gedurende elk jaar de 364 datums steeds zouden vallen op een en denzelfden dag; dat jaarlijksche, halfjaarlijksche en drie maandelijksche gebeurtenissen dan altijd weer op vaststaande dagen zouden vallen; dat er altijd precies 13 weken in een kwartaal zouden zijn, enz. Maar onze lezers begrijpen reeds, dat ook dit plan zijn bezwaren medebrengt. Het aller- grootste bezwaar is zeker wel die der- tiende maand. De menschen houden nu eenmaal niet van dezelfde radicale wijzi- gingen, vooral niet als het geldt een sedert lang gevestigde gewoonte. Hoe het ook zij, in elk geval komt dan het Paasc'hfeest op een vasten datum. Het concilie van Nicea (325) had be paald, dat die feestdag zou vallen op den persten Zondag na de eerste voile maan op of na 21 Maart. Op zijn vroegst kon Paschen dan vallen op 22 Maart en op zijn laatst op 25 April, waartusschen-in linkerhand wees met een koninklijk-dra- matisch gebaar naar de deur. ,,Beleedi- gende botterik, die je bent Met een hoogrooden kop stond inspec- teur Aylesbury van zijn brokate zitplaats P„Ik doe, wat ik mijn plicht acht, Ma dame," protesteerde hij. ,,Ga weg beval Madame. „Ga on- middellijk weg." Ze hield het slanke meisjes-figuurtje nog steeds, in een bijna krampachtigen greep, tegen zich aan gedrukt waar- schijnlijk 'om het feit, dat Val Beverley hartstochtelijk lag te snikken, voor den man in uniform verborgen te houden.. Aylesbury keerde zich om en stapte^ zonder verder een woord, naar de deur. De donkere oogen volgden de groote, corpulente figuur van den inspecteur hun blik van onverzoenlijken haat, tot hij verdwenen was. Dan sloten de oogleden zich moe. Ik stond op, en: „Madame de Stamer." zei ik, met een stern, die op dat oogenblik schor van emo- tie geweest moet zijn. ,,Ik aanbid uw moed." i. i 1 Ze keek naar me op en glimlachte even. Nooit zal ik de uitdrukking van haar oogen vergeten en ik zal niet trachten te beschrijven, wat ze me op dat oogenblik zeiden, want daarin zou ik zeker te kort schieten. Mon ami," zei ze zacht en stak me haar hand toe om de- slanke vingers te laten kussen. hoofdstuk XXVII. Ik krijg een ingeving. Toen ik de hal in kwam was inspecteur dus een speelruimte bleef van maar even- tjes 5 weken. Dit bleek op allerlei gebied vaak ongeriefelijk en hoogst onpractisch. De voorgestelde vaste datums voor Paschen zou nu in het eerst door ons genoemde systeem valklr op 15 April en in het andere op 8 April: Echter is door den Volkenbond vooral het tweede plan (dat van 13 maanden, met als 13de maand Sol) op den voorgrond geschoven; al zag de commissie-Van EySinga zeer wel de bezwaren, die daaraan verbonden waren. Er bestaat thans een soort ver- bond over de heele wereld om voor dit tweede plan te ijveren, welk verbond (International Fixed Calendar League) alom propagandistisch materiaal ver- spreidt, en dit verbond heeft kort geleden gepubliceerd, dat de tegenstand, die aan- vankelijk in Volkenbond-kringen tegen haar plan bestond, sterk is aeluwd en bij velen zelfs in sympathie verkeerde. Genoemd moet ook dit nog worden, dat de voorstellen, die de commissie-Van Eysinga thans op den voorgrond plaatst, gedeeltelijk parallel loopen met de be- sluiten, die reeds op het congres van Luik in 1914 zijn aangenomen, al staat het te bezien, of sommige conclusies, op dit congres aanvaard, niet voor tegenspraak vatbaar zijn. Wij lazen o.m. in art. 3 van deze beslissingen: ,,Het congres, kennis genomen hebbende van de verschillende adviezen en studies, constateert, dat er van dogmatisch oogpupt geen onover- komelijk bezwaar bestaat tegen het plaat- sen van een dag buiten de rangorde der datums in gewone jaren en van twee dagen in schrikkeljaren immers, wanneer men speciaal kennis neemt van de bezwaren, die van Joodsche zijde tegen de kalenderhervorming zijn aangevoerd, zal men bemerken, dat er „van dogmatisch standpunt" ernstige be zwaren worden gemaakt. Zoo heeft in het Handelsblad van 28 Mei dezes jaars de heci A. Asscher, lid van de Amsterdamsche Kamer van Koop- handel, bezwaren geuit, die speciaal gaan tegen de invoering van bianco dagen. De heer Asscher heeft allereerst gevraagd: zal die blanco-dag dan geen werkdag zijn? Dan beteekent dat loonderving, schade voor werkgevers en werknemers. Bovendien wordt dan door dien dag de met zooveel moeite bereikte gelijkheid voor de statistiek weer verbroken. En dan staat blijkbaar voor de Israelieten dit vast, dat de Sabbat, de zevende dag, juist door dien blanco-dag telkens gaat ver- springen. De door ons genoemde koop- man wijst er dan ook nog op, dat boek- houdingen dertien maal zullen moeten worden afgesloten en dat dus een jaar van 13 maanden beteekent: meer administra- tief werk, meer personeel en meer kosten. Ook wees hij erop, dat de reeds verschul- digde halfjaarlijksche coupons, die altijd alle vervallen op den eersten dag van de verschillende maanden, niet meer op de aangegeven dagen betaalbaar zullen zijn. Bovendien noemde de heer Asscher ook nog deze bezwaren en nadeelen: invoering van een jaar van 13 maanden breekt met sinds eeuwen gevestigde ge- woonten. Historische studiijn zullen zeer worden bemoeilijkt. n^if nil in 1wi'ii"1 Aylesbury verdwenen, maar Pedro stond me op te wachten, om me te herinneren aan het feit, dat ik nog niet ontbeten had. Bij het woord ontbijt kwam ik tot de ont- dekking dat ik, al het tragische gebeuren van de laatste paar uren ten spijt, een ge- weldigen honger had en dus ging ik op het voorstel van den butler, om op de ver anda op het zuideri te cmtbijten, met een zeker enthousiasme in. Pedro bediende me dien morgen zelf. Ik zag dadelijk, dat de man behoefte had om zich uit te spreken en daarom, toen hij met de knapperig-warme broodjes kwam: ,,'t Is voor jou zeker een erge slag, Pedrobegon ik. ,,Ja, meneer. n Verschrikkelijke slag^ meneer. Ik ben in eenen mijn meester en mijn betrekking kwijten ik ben hier alleen, ver van mijn eicjen land. ,,Kom je van Cuba Ja, meneer. Daar was ik al bij Senor de Kolonel Don Juan in betrekking." ,,Dan weet jij ook zeker van die vonge aanslagen op zijn levendie pogingen van vroeger ,,Nee, meneer. Ik heb er nooit van ge- hoord, meneer." ,,Maar die vleermuisvleugel dan, Pedro Hij keek me verschrikt aan. ,,Ja, meneer, dat wel. Dien heb ik zelf op de deur gespijkerd gevonden. „En wat dacht je toen „Dat het een grap wasgeen leuke grap. ziet-uvan iemand. die Cuba .Dus dan weet jij de beteekenis van Vampier-vleugel ,,Ja meneer. 't Is een teeken van Obeah. Ik had t nooit gezien maar ik had er wel veel van gehoord." Alle maandelijksche vaste betalingen zullen moeten worden omgerekend. Naast een nieuwen permanenten kalen der zal steeds eeh vergelijkende kalender moeten worden gebruikt om den toestand van voor en na de hervorming te kunnen vergelijken. Verjaardaaen enz.) Data van alle loopende.contracten zul len bij verdrag of wet moeten worden aan- gepast aan den nieuwen kalender. Alle maandelijks verschijnende tijd- schriften zullen 13 maal per jaar verschij- nen, hetgeen de abonnementsprijzen zal verhoogen. Maar ook in scheepvaartkringen werd bezwaar gemaakt. Daar meende men, dat het absoluut noodzakelijk zou zijn om alle bestaande zeevaartkundige tabellen en boekwerken als volkomen waardeloos ge- worden af te schaffen en ze te vervangen, door geheel nieuwe. Kapitalen zouden noodig zijn om dit alles te bekostigen en te vergoeden. En de heer Asscher meende daarom te mogen verklaren, dat de be zwaren zoo ingrijpend waren, dat de voor deelen daarbij in het niet zonken. Aardig is zeker ook de opmerking van den alles- zins bevoegden handelsman, dat de blanco-dag de gelijkheid der maand- statistieken niet zal waarborgen, omdat men toch zeker niet mag uitgaan van de onderstelling, dat op dien dag het normale leven stil zal staan en men dien dag geheel of gedeeltelijk slapend of vastend zal doorbrengen. Zijn de bezwaren van economischen aard zeer ernstig, terwijl die van algemeen cultureelen aard niet te onderschatten zijn, toch gelden voor de Israelieten de bezwaren van gods- dienstigen aard als onoverkomelijk. Tenslotte willen wij hier nog noemen een plan, dat door „De Reformatie" is aan de hand gedaan, om de blanco-daaen op te sparen tot men er zeven had, en dus om de 5 of 6 jaren een bianco-week in te voegen. Misschien zou de Julimaand als vacanticmaand bij uitnemendheid zich daartoe het meeste eigenen. Dit amende- ment is zeker waard, ernstig onder het oog te worden gezien. door Proefbalen levert: TER NEUZEN. (Ingez. Med.) DR. J. TH. DE VISSER. De heer Dr. J. Th. de Visser is de gevolgen van zijn val bijna weer geheel te boven ge- komen. Hij heeft zijn bed weer mogen ver- laten en hoopt spoedig zijn gewone werk- zaamheden weer te kunnen verrichten. EIERCONTROLE. Bij Kon. Besluit is de Vereeniging het Ned. Eiercontrolebureau bevoegd verklaard om ,,Maar wat dacht je nog meer ,,Dat het de bedoeling was, om den Ko lonel bang te maken." ,,En door wien dacht je, dat t gedaan was ,,Ja, ziet-uik had Senor Don Juan wel eens hooren zeggen, dat Mr. Camber hem haatte en toen dacht ik, dat die wel iemand gestuurd kon hebben, om het te doen." ,,Waarom zou Mr. Camber den Kolo nel aehaat hebben ,,Dat weet ik niet, meneer. Ik wou, dat ik 't wist." ,,Was je meester nog al bemind op Cuba ,,Wel... eh..." Pedro aarzelde, „...niet algemeen bemind." ,,Nee," zei ik nadenkend. ,,Dat dacht ik wei." De man ging weg en ik zette mijn een- zaam maal voort. Onder het verorberen van de smakelijk-toebereide spijzen luis- terde ik naar het gezang van de leeuwe- riken en overdacht ik, hoe saamgesteld de menschelijke natuur toch is, in vergelijking met elken anderen bestaanden levensvorm. Toen ik klaar was, bleef ik nog maar wat zitten. Wat ik met den tijd, die me nog restte, doen moest, wist ik niet. Een zeker gevoel van kie$chheid verbood me Val Beverley op te zoeken, voor ze van de grove insinuates van inspecteur Ayles bury wat bekomen zou zijn en ik had niet den minsten lust om op de een of andere manier bij de naargeestige formaliteiten, die uit een misdaad voortvloeien, betrok- ken te worden. Maar toch voelde ik het als een soort van plicht om in de buurt te blijven, want ik begreep, dat er dingen te doen waren, waarbij de hulp van Pedro niet in aanmerking kon komen en die dus (Ingez. Me<l.) met betrekking tot kippen- en eendeieren,. na of in verband met keuring, merken of tee- kenen, als bedoeld in art. 10 van de Land- bouwuitvoerwet 1929, uit te reiken. HET VEER MOERDIJKWIIXEMSDORP. Naar aanleiding van een door den A.N.W.B. en de Kon. Ned. Automobielclub gedaan ver- zoek aan den betrokken arrondissementsinge- nieur van den rrjkswaterstaat om te bevorde- ren, dat bij druk verkeer de dienst van het veer MoerdijkWillemsdorp met twee of meer veerponten zal worden verricht, is thans be- richt ontvangen, dat wanneer druk vervoer te voorzien is, tijdelijk personeel van elders moet worden ontboden, omdat het varen met meer dan 66n veerboot uitbreiding van per soneel vereischt. In overweging is uitbreiding van het te Moerdijk gestationeerde personeel. De Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw heeft naar de Tel. meldt aan alle burgemeesters een circulaire gezonden, waarbij in herinnering wordt gebracht, dat het rondtrekken van zigeunergezelschappen, voor al met het oog op de algemeene veiligheid, niet wenschelijk is en dat de politie-autori- teiten reeds dadelijk kunnen overgaan tot uit- geleide ondanks het bezit van een geldig vreemd paspoort, voorzien al of niet van een Nederlandsch visum van degenen, wier aanwezigheid uit hoofde der openbare orde of veiligheid ongewenscht is. Het is n.l. gebleken, dat tal van burge meesters vergunning hebben verleend aan een vreemden berenleider-zigeuner tot het geven van vertooningen met zijn beer, welk dier bovendien hoogst gevaarlrjk is, daar deze in ons land een kind heeft gedood en den ge- wond. Bedoelde zigeuner is genaamd Jona Navicks of wel Jonas Navickis, geboren 16 Jurri" 1902 te Memel (Oost-Pruisen). Hij schijnt in het bezit te zijn van een bewijs van de Polizei Verwaltung Primmersdorf d.d. 1 Juni 1928. Een radio-omroep omtrent op- sporing van genoemden persoon heeft geen resultaat opgeleverd; zijn signalement is op- gen omen in het Alg. Politieblad van 14 Aug. jl. Hij schijnt naar Belgie te zijn gegaan. In Nederland bevinden zich nog meer berenlei- ders, o.a. een zekere Giovanni Nedilk, geb. 15 Mei 1883 te Seadavacco, prov. Triest (Italie). In Maart 1930 bevond Nedilk zich, met vrouw, vijf kinderen en nog eenige andere personen, in Limburg. Ook zijn beer heeft een kind gegrepen en verwond. Daar gebleken is, dat dergelijke berenlfei- ders niet in staat zijn hun beer gevaarloos te maken en te weinig voorzorgen in acht nemen in het belang van de openbare veiligheid, wordt, op verzoek van den Minister van Justi- tie, de medewerking van de burgemeesters in- geroepen, opdat in ieder geval noch aan Navicks noch aan Nedilk hier te lande ooit weder een vergunning wordt verleend en hun uitwijzing bevorderd. IN DEN DOOLHOF. De bekende Economische COnferentie, in Mei 1927 te Genfrve gehoudeu te bespreking van den algemeenen economisoheh wereldtoestand, kwam wat betreft de belemmeringen door den handel ondervonden, tot de conclusie dat dc tijd gekomen was om een eind te maken aan de verhooging der douanetarieven, die lang- zamerhand in verschillende landen uiterst be- door Val Beverley gedaan zouden moeten worden. Ik stak mijn pijp op en slenterde hefc terras langs. Op het afhellende grasvefd was een tuinman met een groote spuit op een pluk onkruid, dat het groene fluweel ontsierde, aan het werk. Bij mijn nade- ring keek hij op en groette me wat schich- tig. Ik liep voort en begon te filosofee- ren over de overeenkomst tusschen het werk van den mensch en dat van de aa- tuur, voor wie, in haar eeuwigen voort- gang, een arm leven ook minder dan niets telt. Na een minuut of wat zag ik de deur bij ihet rhododendron-bosenje, de deur. waardoor Kolonel Menendez dien nacht het huis verlaten had, om in zijn eigen tuin doodgeschoten te worden. Zijn slaap- kamer was vlak erboven en toen ik, na mijn tooht door het dichte struikgewas.. dat ik vroeger voor ondoordringbaar ge- houden had, bij den toren uitkwam, bleef ik staan en keek om. Van die plek af waren de ramen van het bewuste rook- kamertje zichtbaar, en onwillekeurig kwam de herinnering aan de onbekende schaduw op de jaloezie weer bij me op. En ik verheelde me niet, als Aylesbury die gebeurtenis te weten kwam, wat prac tised genomen, niet te vermijden was,, dat zijn bespottelijke verdenkingen dan aan- merkelijk aan geloofwaardigheid zouden winnen. Onder het voortloopen bekeek ik deze quaestie zoo onpartijdig mogelijk. Maar de vragen; ,,Van wie was de schaduw op de jaloezie en ,,Waarom is de Kolonel 's nachts om twaalf uur den tuin inge-- gaan lieten zich niet zoo gemakkelijk beantwoorden. (Wordt vervolgd.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1930 | | pagina 1