ALGEIWEEH NIEUWS- EH APVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. Eerste Blad. Michel Angelo. No. 8542. VRIJDAG 20 JUNI 1930 70e Jaargacg "VlKTI IL L E T 0 Vampier-Vleugel BINNENLAFD. „De auto van SNEEUWWIT en KLOKZEEP komt SE" NEUZENSCHE COURANT ABONNEMBJiTSPRIJiSBinnen Ter Neuzen 1,40 per 3 maanden Bulten Ter Neuzen tr per post fl,SO per 3 maanden - Bij voor uitbetaling fr. per post f 6,60 per jaar - Voor Belgie en Amefcka 2,25, overigeIan den f 2,60 per 3 maanden fr. per post - Aoonnementen voor het bultenland alleen btj vooruitbetaling. Citgeefster: Firm* P. J. VAN BE SAND Ft GIRO S8150 - TELEFOON No. 25. ADVERTENTI8N: Van 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer 0,20 Grootere letters en clich6's wor den naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien btj regelabonnement tegen verminderd tarief, hetwelk op aanvraag verkrrjgbaar Is. Inzending van advertentlen llefst 6en dag voor de ultgave BIT BLAB VERSUTHJNT IEBEREN MAANBAG-, WOENSBAG- en VRIJDAGAVOND. Het zal wel altijd gevaarlijk zijn om van dezen of genen mensch te beweren, dat hij op dit of dat terrein, in dezen of genen tijd, in dit of een ander land, de allergrootste is geweest. Hoe vaak is het niet geschied, dat pas heel laat na het verschijnen en verdwijnen van deze of gene persoonlijkheid werd ontdekt, dat zoo iemand van meer dan gewone betee- kenis en invloed was geweest, en hoe vaak bleek 6ok niet, dat al de zoo zeer geprezen luister en verkondigde roem toch maar yan zeer voorbifgaanden aard waren geweest, zoodat reedls een volgend geslacht het begreep en inzag, dat men in zijn vergoding of uitbundige lofprijzing veel te ver was gegaan Bovendien: hoe verschillend zijn de menschen niet bij het aanleggen van hun waardemeters. De een zal bij een kunstenaar vooral waarde hechten en den vollen nadruk leggen op het eigene, persoonlijke, origineele zijner scheppingen en daarbij misschien geheel of bijna geheel bereid zijn over het hoofd te zien s mans karaktereigenschappen en tekortkomingen; een ander zal bij het beoordeelen van den arbeid en de presta- ties van een staatsman misschien wel ge heel ter zijde willen laten de middelen, die zoo iemand te baat heeft genomen om zijn doel te bereiken, terwijl een ander juist nimmer zal willen toegeven of over het hoofd zien, dat ook voor zoo iemand het doel de middelen zou hebben mogen heiligen. En dan en wij denken daar bij nu speciaal weer aan den kunstenaar dan mag bij het verschil van waar- deering zeker ook wel nooit uit het oog worden verloren, hoe de een vaak prijst, wat een ander in het geheel niet bekoort of behaagt. Michel Angelo heeft een met ge«ng aantal hoogstaande tijdgenooten gehad, die misschien niet van invloed zijn ge weest op zijn eigen ontwikkeling en ont- plooiing. en die zelfs zijn weg meer heb ben bemoeilijkt dan vergemakkehjkt; menschen, van wie wij ook niet gaarne zouden beweren, dat zij op dit of da punt zelfs niet zijn meerderen weer zijn qeweest, maar een ding staat wel vast. Michel Angelo Buonarotti want die derde naam hoort er officieel toch nog wel nadrukkelijk bij was zeker een van de allergrootsten. Een makkelgk leven heeft hij niet gehad een voorspoe- diq bestaan mocht en kon het zijne zeker ook niet worden genoemd, maar toch heeft hij bij alien tegenstand en bij alien teqenspoed kloek en manhaftig het hoofd omhoog weten te houden, en wij zouden er haast toe komen om op hem een oud Bijbelwoord toe te passen, dat ovengens noqal ver buiten der meesten aanvoelen en denken staat: „ik zal mijn lust zien aan degenen, die mij haten IPs. 118 D- Die haat en die jaloerschheid begon- nen al heel vroeg. Toen hij een knaap was van 14 jaar moet hij, ook al was hi) van middelmatige lengte en schraal, van een bloeiende gezondhead en van een schoon uiterlijk zijn geweest Maar een jaar later was dat al mis. Hi) was juist vijftlen, toen hij als bij een tooverslag door SAX ROHMER. verhuisde naar het Palazzo van de Me dici's. Het moet hem als een droom zijn geweest, toen hij voor het eerst daar wak- ker werd in een fraaie kamer, hoog boven den prachtigen ouden tuin, met een leven- tje als van een prins, slechts door eigen ijver geroepen tot geregelden dagelijk- schen arbeid. Daar was Ficino, de wereldsche monnik, mysticus en musicus, i dan was er Fra Mariano, een Augustij- ner, een man vol humor; daar was Pico della Mirandola, een man van de wereld en tegelijk een filosoof, astroloog en val- kenjager, kenner van de Kabbala en van schoone vrouwen; het rijkst van alien be- giftigd met onuitputtelijken geest: Poli- ziano, die als leerling uit een poover craampje als leerling ook in dit paleis was gehaald, en die daar nu sindsdien ruispoeet was en in de volkstaal en in let Latijn, beurtelings produceerend pree- cen, maskerades en serenades. Dan op- eens barst echter als een onweer het on- heil los. Hij, Michel Angelo, muntte nu eenmaal boven zijn makkers uit. Moge hij al vroeger nauwelijks den naijver van zijn medeleerlingen hebben verdragen, hij was nu te overmoedig geworden, en be- gon met hen te bespotten. Een reus van een medeleerling was Torrigiano. Deze heeft later zelf aan Cellini verteld: „wij gingen samen naar de kerken, om in de kapel van Mazaccio studies te maken, maar Buonarotti (Michel Angelo) had een vervelende manier om alle anderen, die daar teekenden, zoo'n beetje in het ootje te nemen. Eens op een dag was het op mij gemunt. Dat verdroot mij meer dan anders: ik balde mijn vuist en sloeg hem zoo hard op zijn neus, dat been en kraakbeen murw voelden als een ouwel. Zoo heb ik hem voor zijn heele leven ge teekend." Dat was een rampspoed. En zoo zijn er meer geweest. Maar intusschen is Michel Angelo dat alles te boven gekomen, en heeft hij het in zijn eentje negentig jaar hier op aarde volgehouden. In zijn eentje, want hoe was deze man XJLx ZXJ1I Cell ic f alleen Ondervond hij wel ooit eenigen steun van iemand, of eenige protectie Een van zijn levensbeschrijvers heeft het zoo echt naar waarheid opgemerkt: Michel Angelo is eigenlijk nooit door vrouwen opgevoed of gevormd. En toch hij moge dan al niet zacht en zeker nooit week zijn geweest toch heeft wel niemand de vrouw zoo hoog aangeslagen als juist hij. Een. die er veel studie van heeft gemaakt, en die voor ons althans op dit punt wel als autoriteit kan gelden heeft er op gewezen, dat er tusschen Michel Angelo en Leonardo da Vinci onder meer dit eene, groote onderscheid is aan te wijzen, dat Michel Angelo de vrouwen die hij schilderde of beitelde, zoo echt vrouwelijk heeft gelaten, terwijl daarentegen Leonardo da Vinci men herinnert zich dit oogenblikkelijk reeds van Zijn Heilig Avondmaal) de mannen zoo dikwijls heeft vervrouwelijkt. En deze man ging voor niemand op zijde. Het aantal pausen. onder en voor wie hij gewerkt heeft, is haast ontelbaar, en hij behield tegenover deze alien zijn voile zelfstandigheid. Als een paus het hem niet naar den zin maakte, of zich te weinig of te veel met hem bemoeide, ging 19) Vervolg. De toonbank was leeg. Mr. Wootton raadpleegde de klok en keek mij daarna veelbeteekenend glimlachend aan. ,,Ja, 't is over tijd", zei ik, eveneens met een glmlach, „maar de menschen, die hier in de buurt wonen, interesseeren me buitengewoon. t Is nogal een typisch verzameling." tt „Daar heb u gelijk in, meneer vie! de waardin me, ijverig met haar hoofd knik- kend bij. „Een Chinees en een Spanjaard en nog veel meer. Als een paar van de heereri van voor den oorlog 't nou nog eens konden zien, zouen ze raar opkijken of ik hd) 't mis." Dat zal wel", zei ik, terwijl ik boven aan de stoep staan bleef. „Enfin, ik hoop de kennismaking met Mr. Camber en u voort te zetten... zulk bier als hier proef je niet veel." ,,U is erg vriendelijk, meneer zei de waardin gevleid, ,,en ik zal u ook zien komen. Maar of je hetzelfde van Mr. Camber kan zeggen, nou, dat weet ik niet. Ik wed, dat-ie u niet eens terugkent. Tenminste as-ie nuchter is niet." ,,Meent u dat?" ,,Ja, waarachies meen ik dat, t Is nou laat ik eens kijken... een maand of zes dat-ie zoo aan de boemel is, maar toch zijn der menschen die-ie hier ontmoet heb en die-ie uitgenoodigd heb om bij em te komen, die naar 'em toegegaan zijn, om- hij eenvoudigweg, en wist wel elders werk en woning te vinden. Maar dan was het straks weer die zelfde Paus, die hem soebatte om te rug te keeren naar de Heilige Stad. Vier iaren aan-een-stuk werkte hij daar bij coorbeeld aan de plafondbeschildering van de Scatijnsche kapel op een door hemzelf vervaardigde stelling, altijd en achVroverliggend, wat hem zoo'n eigenaardige houding gaf. dat hij nog tijden daarna, als hij iets goed wilde zien, het boven in plaats van voor zich moest houden. Twintig maanden lang heeft hij er letterlijk geschilderd, heeft de kapel afgesloten en niemand toegelaten en zich zelf te Rome zoo goed als schuil gehouden om maar niet onder- vraagd te worden. En van zijn 39ste tot zijn 41ste jaar verliep zijn kunstenaars- leven zooals hij dat wenschte: hij zat in een soort marmeren vesting, niet ver van het kapitool, en in die drie jaren schiep hij drie gestalten: Zijn Mozes, die een' van de kolossen moest worden aan den bovenbouw van het praalgraf der Medici's en nog twee slaven. Eigenaardig ook, dat deze man bijna nooit naar levend model heeft gewerkt, dodh slechts naar lijken, waarbij hij dus den kop altijd uit het hoofd schiep, en toch heeft de schare van menschen, die hij maakte, in steen of schilderde op muren, onder de levende menschen haar evenbeeld niet. Of om nog een voor- beeld te geven van zijn intensiteit van werkkracht: aan de zeven figuren voor twee graven heeft Michel Angelo gear- beid van zijn 52ste'tot zijn 60ste jaar. En steeds zelfstandiger werd hij, bij het klimmen zijner jaren, ook al werden zijn uitwendige levensomstandigheden er niet gunstiger op. Om hem werkelijk en voor goed aan zich te verbinden, liet de Paus hem in een breve tot bouwmeester voor zijn leven benoemen. Michel An gelo bedong als voorwaarde, dat hij zonder eenige controle zijn plannen zou mogen wijzigen, naar eigen goedvinden zou mogen afbreken. wat hem soms niet beviel, en aan dat alles knoopte hij nog een conditie vast, deze: dat hij geen geld wilde aannemen! Hij had geleerd, zegt Emil Ludwig, „dat een rustig bestaan meer waard is dan alle ducaten, en zoo hoog was zijn wantrouwen gestegen, dat hij deze toevoeging schriftelijk in zijn aanstelling bevestigd wenschte te zien". Toen hij deze opdracht had, heeft hij nog 16 jaar mogen arbeiden onder vijf ver- schillende pausen. Ten slotte nog een vraag. Was deze man nu tevreden over zijn eigen presta- ties en stelde hij roem in zijn scheppin gen? Wij kunnen die vraag het beste beantwoorden door hier neer te schrijven een sonnet, door Michel Angelo zelf ver- vaardigd: ,,Ik zie wel, hoe hij dwaalt, die mocht [gelooven, dat de gena, die uit Uw god'lijk Wezen [vloeit, mijn aardsohe, brooze werk zou kunnen [aad'len. Geest, kunst en kennis zullen eenmaal [wij'ken een sterf'lrjk mensch kan met geen [duizend gaven uit aardschen schat de gave Gods betalen". BE SCHEL.BE EN ZEEUWSCH-VLAANBEREN. De correspondent te Brussel van „Het Volk" meldt d.d. 16 Juni: De Belgische generaal Selliers de Moran- ville stelde herhaaldelijk voor het Schelde- probleem op te lossen door het graven op Belgisch grondgebied van een kanaal van Antwerpen naar de zee. Onlangs schreef hij nog dajaromtrent: ,,Als de tijd heeft uitge- wezen, dat Belgie zijn rechten op de Schelde geheel en al of gedeeltelijk kan opgeven, zou den wij die rechten tegen klinkende munt aan Nederland kunnen afstaan en zoo een be- langrijk deel van de onkosten, die het aan leggen van het kanaal van Antwerpen naar de zee zou vereischen, terug winnen". De advocaat Rotsaert schrijft in „L'Action Nationale", het orgaan van de kleine groep Belgische annexionisten, thans het volgende: ,,Een dergelijke gedachte is schandelijk en anti-Belgisch. Het zou een groote politieke vergissing zijn onze rechten op de Schelde op te geven. Generaal de Moranville houdt geen rekening met de mogelijke verzanding der Belgische kusten. Hoe zouden wij voor enkele centen de Schelde kunnen opgeven. De Schelde opgeven beteekent politieke en eco- nomische zelfmoord. Wij moeten integendeel al onze rechten op de Schelde en op Zeeuwsch-Vlaanderen terugwinnen. Daar ligt de toekomst van ons land". GEiLLUSTREERDE RIJKSBRIEF- KAARTEN. Binnenkort zullen op de postkantoren vijf- tien soorten nieuwe ge'illustreerde briefkaar- ten verkrijgbaar worden gesteld, welke van de bestaande ge'illustreerde briefkaarten in hoofdzaak verschillen doordat zij geen repro- ducties van teekeningen, maar van fotogra- fieen zullen dragen. Aan de adreszijde zijn de kaarten voorzien van een zegelafdruk van 7% cent. De ver- koopprijs bedraagt eveneens 7% cent. WEDSTRIJBEN EERSTE HULP BIJ ONGELUKKEN EN ZWEMMENB REDDEN. De provinciale wedstrrjden in het verleenen van eerste hulp bij ongelukken en zwemmend redden, welke vanwege den Bond Het Oranje Kruis a.s. Zaterdag worden gehouden te Gro- ningen, Leeuwarden, Assen, Almelo, Arnhem, Utrecht, Alkmaar, Leiden, Middelburg en 's Hertogenbosch, heblben veel belangstelling gewekt. Voor alle wedstrijden tezamen heb ben zich niet minder dan 245 ploegen en 29 personen aangemeld; voor den groepenwed- strijd in het verleenen van eerste hulp bij ongelukken 28 ploegen seniores, 89 ploegen juniores, voor den wedstrijd van beroeps- ploegen, 35 ploegen seniores, 14 ploegen juniores en 21 personen voor den indivi- dueelen wedstrijd; voor den wedstrijd in zwemmend redden 14 ploegen seniores, 65 ploegen juniores en 8 personen. DE REGEERING BIEDT STEUN AAN DE SUIKERINDUSTRIE. De Regeering heeft een wetsontwerp in- gediend tot het heffen van een compensee- rend invoerrecht van buitenlandsche kandij, geraffineerde suiker en met laatstgenoemde suiker in belastbaarheid gelijk geste.lde sui ker omdat zij de wenschelijkheid inziet, dat een' einde wordt gemaakt aan de achterstel- ling, welke de Nederlandsche suiker tot dus- ver hier te lande ondervindt in vergelijking Lees vooral de advertentie dat ze vast en zeker dachten, dat-ie het meende." ,,En... die zijn niet goed ontvangent vroeg ik, met mijn eenen voet al op de volgende trede. ..Die hebben de deur voor hun neus dichtgegooid gekregen vertelde Mrs. Wootton verontwaardigd. ,,Of-ie ont- houdt niet, wat-ie zegt of wat-ie beloott als-ie dronken is, of-ie doet net of-ie het zich niet herinnert. ]a, meneer we leven in een rare wereld. Goeie middag, me- „Goeden middag wenschte ik haar eveneens toe. Ik draaide me om en de stoep van ,,De Bloeiende Lavendel- struik" af met de voile overturning, dat er voor de opinie van de menschen ..van voor den oorlog", die door Miss Wootton aangehaald was, wel wat te zeggen viel. Want het korte oponthoud in de herberg had me de overtuiging gegeven dat deze rustige plek midden tusschen de Surrey- heuvels de verzamelplaats van een aan tal eigenaardige menschen geworden W3S' HpOFDSTUK VIII. De oproep van Mr. Kombo. Van het theedrinken dienzelfden mid dag op de veranda van Cray's Folly hield ik verscheidene herinneringen over. Ik maakte wat beter kennis met mijn gast- heer en gastvrouw zonder resultaten weliswaar ten opzichte van mijn kijk op hun type en ik kreeg een geheel ande ren indruk van Val Beverley. Haar hou ding van bescheiden kalmte was, op zijn zachtst gesproken, misleidend. Ik merkte tijdens het gesprek, dat zij haar eigen levendige persoonlijkheid ter wille van Madame de Stamer afdempte, waarom, (Ingez. Med.) met bijna alle andere accrjns onderworpen goederen. In de memorie van toelichting wordt her- innerd aan de "in de maand Mei van dit jaar ingestelde commissie, welke de opdracht heeft gekregen de Regeering van advies te dienen omtrent de vraag of, en zoo ja, welke maat- regelen met het oog op den oogenblikkelijken toestand van land- en tuinbouw getroffen moeten worden. Deze commissie heeft in de eerste plaats haar aandacht gewijd aan het suikervraagstuk en een advies in bovenver- melden zin uitgebracht, waarmede de Regee ring zich kan vereenigen. Met de commissie is zij van oordeel, dat een normale uitbouw van de bestaande fiscale heffing zal worden verkregen, indien het invoerrecht wordt ge steld op 5 goud-franken per 100 K.G. witte suiker, overeenkomend met ongeveer f 2,40 per 100 K.G. De Regeering neemt aan, dat de commissie heeft bedoeld, het recht uit- sluitend te heffen van consumptiesuiker en niet van ruwe suiker. Door ook deze laatste met een invoerrecht te treffen, zou men niet alleen den uitvoer van ruwe rietsuiker uit Oost en West bemoeilijken, maar bovendien het raffinadeursbedrijf in zijn vrijheid van bedrijf belemmeren. DR. C. J. K. VAN AALST. Naar Dr. C. J. K. van Aalst aan het Alg. Hbl. mededeelde, is het hem onmogelijk, de benoeming tot lid der Eerste Kamer te aan- vaarden. „Het spijt mij werkelijk", zeide de heer Van Aalst, maar het is mij niet mogelijk den zetel te aanvaarden, omdat mijn tegen- woordige werkzaamhaden mij geheel In be- slag nemen! „Ik heb in Mei 1929, toen de Christelijk- Historische Statenclubs van Noord- en Zuid- Holland mij candidaat wilden stellen, dadelijk medegedeeld, dat ik eventueel het Kamerlid- maatschap alleen zou kunnen aanvaarden, als mijne werkzaamheden belangrijk zouden zijn verminderd. „Nu is er door het plotseling verscheiden van Mr. Verkouteren een vacaturs ontstaan, waarvoor ik in aanmerking kom, doch mijne drukke besognes zijn geenszins verminderd. De l.egenwoordige toestanden op economisch gebied hebben integendeel vele moeilijk op te lossen vraagstukken naar voren gebracht. ,,Van vele zijden, ook uit de kringen van den groothandel, van de cultures, van belang- rijke ondememingen, werd er bij mij op aan- gedrongen de benoeming te aanvaarden, maar het khn niet. Want voor ons, handels- menschen, die toch vooruit dienen te zien, doet zich de toekomst z<56 aanzien, dat zij al hunne energie daarop, en daarop alleen. dienen te concentreeren!" ,,Die moeilijkheden", merkten wij op, met de bescheidenheid, die den journalist past... geld en toch voor het geheele land en Dr. Van Aalst zou te dien aanzien in 's Iand3 vergaderzaal hoogst nuttig werk in het alge- meen belang kunnen doen!" ja, dat kon ik niet ontdekken. Haar grijze oogen konden soms heel ernstig kijken en soms tintelden ze van leven en levenslust. Maar een keer betrapte ik haar op een zoo diep-melancholieken blik, dat de luchtige, vluchfcige indruk, gewekt door haar ranke figuurtje, ondeugende lippen en opstan- dig-krullend, roodblond haar, geheel er door te loor ging. Paul Harley bleef ernstig en verstrooid, maar die verstrooidheid was niet echt meer, dat zag ik, die hem door en door kende, maar al te goed. Het was een pose, die hij aannam als hij, om de een ot andere reden, buitengewoon veel belang in zijn omgeving stelde. Maar ik liep er, tot op zekere h'oogte, telkens weer in en ik niet alleen, maar bijna iedereen met mij en zoo kwam het, dat ik het eene oogenblik Kolonel Menendez voor den persoon waarop al zijn aandacht gecon- centreerd was, aanzag en het volgende oogenblik tot de overtuiging kwam dat hij de aantrekkelijke figuur van Madame de Stamer als het slachtoffer voor de ont- leedtafel van zijn bezigen geest had uit- gekozen. Het verwonderde mij met in het minst, dat hij Madame de Stamer een boeiend probleem vond. Ze moest voor elken psycholoog de belichaming van een mte- ressante studie zijn. Ik voor mij was be- paald nieuwsgierig naar den graad van bloedverwantschap tusschen Menendez en haar, want zij was op en top de Fran- gaise. van heur haar tot haar voetjes toe. Haar uitdrukkingen, haar gebaren, haar qeheele levensopvatting, zooals die qesprekken tot uiting kwam, stempelden haar tot een moderne Parisienne. Ze had een bijna mannelijk-stoer ver- stand en daardoor was ze, als „gezel- schap' en speciaal wat haar vermogen om iemand te onderhouden, te amuseeren betrof, onovertreffelijk. Ze was rondbor- stig, tot op het overdrevene af en ik kon me bijna niet voorstellen, dat haar opge- wektheid niet echt was. En toch, naar mate het later op den middag werd en ik haar naar het uiterlijk dus wat beter leer- de kennen, raakte ik meer en meer over tuigd, dat dat het geval was. Ze moest vroeger, voor het ongeluk, dat haar van het gebruik van haar lede- maten beroofde, haar trof, een buitenge woon mooie en geestige vrouw geweest zijn. Haar geest had ze behouden en het grootste deel van haar schoonheid even eens en juist daardoor was het bijna niet te gelooven, dat haar zilverwit haar „na- tuur" was. Telkens en telkens weer be trapte ik me erop, dat ik het voor een coit- fure a la Pompadour aanzag en dan ver wonderde het me, dat Madame geen taches de beaute droeg. Van het eerste oogenblik at was net me duidelijk geweest en de nadere ken nismaking bevestdgde dien indruk, dat er tusschen Madame en Kolonel Menendez een diepe en innige verhouding bestond Meer dan eens onderschepte ik een blik uit de donkere oogen van Madame, die een streelende liefkoozing maar tegelgk een wanhopig verdr.iet inhield. Ze speel- de comedie en Harley wist het, daarvan was ik overtuigd. En dat comediespelen was niet de moedige strijd van de vrouw van de wereld, gewend om haar ware ge- voelens te verbergen, tegen den neerdruk- kenden invloed van haar kwaal, maar een bestudeerde vertooning, om iets ernstigs, dets dat veel dieper lag, te bedekken. Ze was buitengewoon smaakvoi ge kleed en degeen die haar zag zitten, zoo als ik haar dien middag zag, geanimeerd conserveerend en druk gebarend te mid den van stapels kleurige kussens. zou niet gedacht hebben, dat hij een invalide voor zich had. Mijn bewondering voor haar steeg met de minuut en dat tempo werd er niet langzamer op. toen ik merkte, hoe waar haar genegenheid voor Val Bever ley was. Elke beweging van haar jonge, slanke „dame de compagnie volgde ze met een blik, die van moederlijke lietde getuigde cn dit trof m6 te meer. omdat Madame de Stamer, een vrouw, die, naar haar gezicht te oordeelen, nog geen veer- tig kon zijn, het type had van een vrouw die bewondering verwacht en ook inder- daad krijgt, lang nadt haar gewone zuste- ren hun aantrekkelijkheid ingeboet heb- ben. Een vrouw met zulk een temperament is gewoonlijk overdreven jaloersch op de jeugd en de schoonheid van een ander. Het lukte me niet uit te maken, of de hou ding van Madame aan zelfgenoegzaam- heid of aan een gevoel van edeler ge- halte te wijten was. Maar ten slotte stel de ik me tevreden met de onmiskenbare vreugde, die zij aan de jonge, onbedorven zachtheid van haar metgezellin had. „Val", zei ze opeens, geen seconde na het einde van een geanimeerd debat. ..je moet de mouwen van je japon korter maken, kind". Ze sprak opvallend vlug en ze had een stem, die weliswaar een ietsje heesch, maar buitengewoon mooi en donker van klank was. „Je hebt hee mooie armen. t Is zonde om ze te bedek- keVal Beverley bloosde tot in haar hals en lachte maar eens, om haar verlegen- heid te bedekken. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1930 | | pagina 1