ALGEMEEN NIEUWS- C.N APVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. Eerste Blad. Oe dolende Juweeler, No. 8489. WOENSDAG 12 FEBRUARI 1930. 70e Jaargang IBINNENLAND. FEUILLETON. BUITENLAND. ^OOK&lfS 43) HYPOTHEEKRECHT. Mr. Todd was evenmin optimistisch gestemd. Afgezien van zijn sympathie voor Carmencita, waardoor hij haar te leurstelling meevoelde, had het wachten den vorigen avond op George zijn ischias- zenuw de gelegenheid gegeven te toonen wat zij kon, hetgeen genoemde zenuw tot zijn groot verdriet sindsdien energisch was blijven doen. Vandaar, dat zijn handigheid, om lichtpuntjes te ontdek- ken, zich niet zoo duidelijk demonstreerde als anders. Dubbel is het genoi rael Wybert-tabletten, de is tegen ontsteking tw- veiligd, de adent zuiver* -jr- -- v. - A BONNEMKNTSFRIJSBinnen Ter Ngnzet, 1,40 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen fr. per post f 1,80 per 3 maanden Bil vcor uitbetaling fr. per post 6,60 per jaar Poor Belgie en Amerika 2,25, overige lan den /2,60 per 3 maanden fr. per post iUxmnetnenten voor Pet puiten land alleen oy vr/oruitbetaline. t tgeefaterFlrma P. 4. VAN DE 8ANDE. GIRO 38150 TELEFOON No. 25. ADVERTENTIeNVan 1 tot 4 regels 0,80 Voor elken regel meer /0,2ft Grootere' letters en clichCa wor den naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bo regelabonnement te gen verminderd tarief, hetwelk op aanvraag verkrt)gbaar Is. Inzending van advertentien liefst Sen dag voor de ultgave- DIT BLAD VERSCHMNT IEIIEREN MA ANDAG-, WOENSDAG- en VRMDAGAVONX LIJST VAN EIGENAARS EN BEHKERDEKS VAN PAARDEN. De Burgemeester van TER NEUZEN maakt bekend, dat gedurende de maand Februari op de gemeente-secretarie voor een leder ter inzageis nedergelegd de alpbabe- tlsche lrjist, bevattende de namen der in die gemeente metterwoon gevestigde eigenaars of beheerders van een of meer paarden, be- ■temd om ter vordering te worden aange- boden, opgemaakt ingevolge het bepaalde brj artikel 17 van het InkwartierragSbesluit. Ter Neuzen, 10 Februari 1930. De Burgemeester voomoemd, J. HUIZINGA. DIENSTPLICHT. Uitspraak inzake vrijstelUng. De Burgemeester van TER NEUZEN, brengt ter algemeene kennis, dat een uit spraak op aanvrage om vrystelling van den Dienstplicht, welke uitspraak is gedagtee- kend 10 Februari 1930, ter Secretarie deser gemeente, voor een ieder ter inzage is neder gelegd. Tegen deze uitspraak kan binnen tien tagen na den dag van deze bekendmaking in keroep worden gekomen. A. door den ingeschrevene wien de uitspraak geldt of door diens wettigen vertegen- woordiger; B. door elk der overige voor deze gemeente voor dezelfde lichting ingeschreven per- sonen of door hunne wettige vertegen- woordigers. Het verzoekschrift moet met redenen om- ideed zijn. Het behoeft niet gezegeld te zijn. Het moet worden gericht aan de Koningin, Aoch worden ingediend bij den Burgemeester, ter Secretarie dezer gemeente. De Burgemeester zorgt voor de doorzen- 4ing. Voor zooveel betreft uitspraken door Cedeputeerde Staten gedaan, kan bovendien de Commissaris der Koningin, binnen den- celfden termrjn bij de Koningin in beroep komen. Ter Neuzen, den 12 Februari 1930. De Burgemeester voomoemd, J. HUIZINGA. TWEEDE KAMEB. Vergadering vein Dinsdag. Brj den aanvang van de vergadering wijdt de Voorzitter eenige woorden aan de nage- dachtenis van wijlen Mr. Sannes, die 16 jaren lid der Kamer was en die midden in zijn edelen strijd voor de leniging van de nooden der sociaal-behoeftigen is gevallen. Minister De Graaff sluit zich namens de regeering daarbij aan. Het in de vacatiure-Sannes benoemde lid De Boer wordt daama geinstalleerd. De heer De Visser (comm.) dringt aan op het houden van zijn interpellatie inzake de Indisdhe arrestaties. De Voorzitter acht daartoe geen reden aan- door K. R.NG. BROWNE Vervolg. wezig vlak voor de behandeling van de In- dische begrooting. Het voorstel van den heer De Visser, om de interpellatie aan de agenda toe te voegen wordt niet ondersteund. Aan de orde komt de Surlnaamsche be grooting. De heer Van Kempen (lib.) constateert, dat het met de industrie in Suriname bergaf- waarts gaat; alleen debauxiet-industrie gaat goed vooruit, al meent spreker, dat de belas- tingen daarom niet moeten worden verhoogd. Het groot-kapitaal moet zich meer voor dit gewest gaan interesseeren; daarom moet men ondememingsgeest niet hiinderen met fiscale en administratieve maatregelen. De heer Van Boetzelaar v. Dubbeldam (c.h.) acht de terughouding van het groot- kapitaal ten Opzichte van Suriname een natio- nalen misslag. Slechts langzame opbouw is mogelijk; vandaar dat de Minister geen grootsch plan aanvaardt. De heer IJzerman (s.d.) wijst er op, dat de toestand van Suriname armoedig is. Spreker betreurt het, dat de Minister van een alge- meen plan niets weten wil en dringt opnieuw aan op een onderzoek inzake de levensvat- baarheid van een gemengd of gouvemements- grootbedrijf. wettelijke REGELING van HET Verschenen is het door de Staatseommissie voor de Nederlandsche Burgerlyke wetgeving samengesteld outwerp tot herziening van de wettelijke regeling van het hypotheekreeht. De leemten, zijn kort omschreven, de vol- gende: lo. de onvoldoende bescherming van den hypotheekhouder tegen voor hem schade- lijke handeiingen van den verhuurder van het verhypothekeerde goed; 2o. het ontbreken van een regeling, welke de hypotheekhouder be- schermt tegen de gevolgen van het vestigen van zakelyke rechten op zijn onderpand na de vestiging van zijn hypotheekreeht; 3o. de ge- brekkige wijze van te gelde maken van het onderpand, te weten, voor wat betreft den eersten hypotheekhouder, door verkoop „krachtens een onherroepelijke volmacht", voor wat betreft de verdere hypotheekhouders door verkoop na executoriaal beslag; 4o. de onvoldoende regeling der zuivering. De eerstgenoemde beide leemten leiden hoofdzakelijk tot een waardevermindering van het onderpand reeds v66r de executie. De laatste beide zijn oorzaak, dat bij verkoop ten verzoeke van een hypotheekhouder de op- brengst veelal beneden het normale blijft. Op het stuk van de gevolgen van latere ves tiging van zakelijke rechten heerscht onder de bestaande wet, die dienaangaande niets be- paait, rechtsonzekerheid. Daartoe is by dit ontwerp het ontwerp het belang van den hypothecairen schuldeischer beschermd en omschreven. Inzake de uitwinning: De nieuwe regeling moet geheel breken met de belastingsgedachte en moet ervan uitgaan, dat de hypotheekhou der, gelijk thans reeds de pandhouder, ver- koopt krachtens een eigen, aan zijn zakelijk recht verknochte bevoegdheid. Dit wordt trouwens algemeen 00k in alle reeds ver schenen wetsontwerpen erkend. Gelrjke bevoegdheid moet worden toegekend aan tweede en lagere hypotheekhouders. Daar- tegen kan geen bezwaar bestaan, indien den eersten hypotheekhouder, 00k in het nieuwe systeem, het recht van overneming wordt toe gekend. Wat betreft de onder 4o gencemde leemte, aan de bezwaren tegen de bestaande regeling wordt tegemoet gekomen door de volgende regeling: de kooper zal, indien er meer hypo- theken of beslagen op het goed rusten, den 1 koopprijs op de griffie moeten betalen, waar- op de voorzitter van de rechtbank, zoodra hij door den griffier van die betaiing in kennis is gesteld, de doorhaling zal bevelen van alle, v66r de levering op het goed gevestigde, hypo- theken of gelegde beslagen. De griffier zal het ontvangen bedrag moeten overbrengen in de consignatiekas. Is de rangregeling pro cedure afgeloopen, dan zal de rechte-commis- saris aan de daartoe gerechtigden aanwijzin- gen afgeven op de consignatiekas, welke daar- op tot uitbreiding overgaat. Op dezen algemeenen gang van zaken laat het ontwerp echter een uitzondering toe voor het geval de eerste hypotheekhouder het goed heeft uitgewonnen. Bepalingen zijn dan vast- gesteld voor betaiing door den kooper. De toelichting bevat omtrent de wijze van beta- ling c.a. verder uitvoerige beschouwingen. Hij glimlachte den verbaasden dienaar der wet bemoedigend toe en wandelde gracielijk weg. Maar even voorbij de eerste bocht in den weg bleef hij staan, keek om zich heen en schoof vlug achter een boom, van uit welke schuilplaats hij zijn kostbaas kon observeeren en kon zien, welken loop de zaak verder nam. Hij behoefde niet lang te wachten. Nog een halve minuut lang ging veldwachter Turtle voort met zich achter de ooren te krabben en den bewusten zakdoek te be- staren. Dan kwam er opeens beweging in hem. Hij keerde zich om, sjokte het huisje binnen, bleef een minuut of vijf onzichtbaar en verscheen dan. weer in groot tenue. Het volgende oogenblik zag Fanshawe-Smith de omvanarijke donkerblauwe figuur in een sukkeldrafje den weg naar het ,,Wapen van Croyde" afloopen. Hij glimlachte tevreden, kwam uit zijn schuilplaats te voorschijn, en wan delde op/zijn gemak denzelfden kant op. Op de bank voor het „Wapen van Croyde'' zaten George en Mr. Todd. Ze waren niet bepaald in een rooskleu- rige stemming. Vooral George was tien- tallen meters diep in den put, in hoofd- zaak door het fiasco van den vorigen avond. En toch had Carmencita het niet zwaar opgenomen, ze had George van alle schuld vrijgesproken, hem bedankt voor de moedige poging, door hem in het werk gesteld en hem getroost met de ver- zekering, dat hun zaak er niet slechter op geworden was. Maar dienzelfden morgen was ze alleen gaan wandelen om na te denken, had ze gezegd en George had haar niet durven voorstellen om met haar mede te gaan. Het droevige figuur dat hij als dolende ridder of cava lier sans peur et reproche geslagen had, drukte hem zoo, dat hij het liefst ergens in een hoi gekropen was en daar was blijven liggen. George Merriweather Ashburnham Carr bekeek het leven op dien mooien zomerschen morgen door een somber-gekleurden bril. Op een gegeven oogenblik hoorden deze twee in zak en assche zittende cava liers van Carmencita het geluid van zware voetstappen. Twee tellen later kwam de indrukwekkende figuur van den veldwachter Turtle statig den hoek om- zeilen en ging op een meter afstand van hen voor anker. ,,0, zoo!" zei veldwachter Turtle zwaarwichtig. ,,Ook zoo", gaf George niet bepaald vriendelijk ten antwoord. Maar die on- vriendelijkheid was een pose, die n klein gevoel van onrust moest verbergen. Bij zijn eerste en laatste ontmoeting met dezen hoogwaardigheidsbekleeder der wet had hij niet bepaald een schitterend figuur geslagen en hoe minder of korter LANDBOUWPROEFVELDEN. De Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw heeft een regelingscommissie in- gesteld voor het landbouwproefveldwezen. Tot lid en voorzitter dezer commissie is be- noemd de heer ir. W. C. van der Meer, rijks- landbouwconsulent te Hengelo, tot lid o.a. de heer ir. C. G. P. Stevens, rijkslandbouwcon- sulent te Goes. DE CONTRoLE OP EIEREN. Naar het ,,Ned. Weekblad voor Kruide- nierswaren" meldt, wordt er momenteel in de regeeringsbureaux met voortvarendheid ge- werkt aan de samenstelling van een algemee nen maatregel van bestuur, regelende de con- trole op eieren, van de Landbouwuitvoerwet. Zoodra het concept gereed is, zullen alle georganiseerde groepen, welke belang bij dezen maatregel hebben, tot een bespreking worden uitgenoodigd. Behoudens onvoorziene omstandigheden, kan deze byeenkomst reeds vrij spoedig tegemoet worden gezien. DE PAPEGAAIEN ZIEKTE. De voorzitter van den Gezondheidsraad meldt: Het tegelijkertijd ve .rkomen van gevallen van een ziekte, genaamd Psittacosis, die van papegaaien op den mensch kan worden over- gebracht, in Engeland, Duitschland en elders, heeft overal de aandacht getrokken, ofschoon er reeds vroeger enkele kieine epidemieu be kend gemaakt werden, zoo in 1892 in Frank- ryk en in 1897 in Italie. Nu bij den mensch het aantal ziektegeval- len in het buitenland grooter schynt te wor den, is het geraden een waarschuwing tot hei publiek te richten, al zijn wij in Nederiand nog gespaard gebleven. Voor noodelooze on- gerustheid is er geen reden, maar toch dient er op gewezen te worden, dat het raadzaa is voorzichtig te zijn. De ziekte doet zich bij papegaaien voor in hoofdzaak als een darm-aandoening! Bij den mensch zijn het vooral de luchtwegen, die aangetast worden en dit vaak op ernstige wijze. Besmettelyk zijn in hoofdzaak de uitwerpse- len van den papegaai, zoodat de kiemen va de ziekte in de kooien aanwezig zijn, maar 00k op het lichaam van het dier, vooral op zijn veeren en zijn pooten, dit als gevolg van ver- ontreiniging. Het feit, dat de ziekte in den eersten tijd niet werd herkend, zal er zeker veel toe bij- gedragen hebben om de verspreiding der be- smetting te bevorderen. De aandoening heerscht op het oogenblik onder de papegaaien in Zuid-Amerikaansche hij den man te zien kreeg, hoe aange- namer het hem was. De genoemde hoogwaardigheidsbeklee der blies zijn snor op en keek den ver- dachte nadenkend aan. Ten eerste had hij een soortgelijk geval nog nooit bij de hand gehad en dus was hem er alles aan gelegen, om het tot een goed einde te brengen. En ten tweede vertegenwoor- digde George een nieuw type misdadiger en dus voelde hij zich wat onzeker. Maar dan schoot het hem te binnen, dat uiter- lijke achtenswaardigheid niet noodzake- lijk behoeft samen te gaan met innerlijke deugd en dat de houding van het jong- mensch in quaestie den laatsten keer, op zijn zachtst gesproken, eigenaardig was geweest. Dus schraapte hij zijn keel en trok ten aanval. Met een dikken rooden wijsvinger in een beschuldigend gebaar op de borst van George gericht, vroeg hij streng: ,,Heet u Carr?" landen, vooral in Brazilie en Argentinie. De epidemie schijnt in het midden van 1929 in het laatstgenoemd land ontstaan te zijn. Zij kan zich van dier op dier verspreiden. Wat nu het gevaar betreft, het is eenvoudig zich tegen besmetting te beschermen. Het in nauwe aanraking komen met huis- dieren, zooals dit al te vaak de gewoonte is, moet ten alien tijde ernstig afgeraden worden, niet alleen omdat het niet zindelijk is, maar vooral omdat tal van ziekten, waaronder 00k de ziekte, die hier bedoeld wordt, op dezo wijze op den mensch kunnen worden overge bracht. Velen hebben de gewoonte de pape gaaien op hun hand te nemen, of hun suiker of nootjes uit den mond te laten pikken. Voor al dit laatste moet meer nog dan onder ge- wone omstandigheden nagelaten worden. Onnoodig te zeggen, dat zij die papegaaien sinds eenigen tijd hebben, niet bevreesd be- hoeven te zijn, dat die dieren ziek zouden wezen, althans niet als zij nimmer met andere kort geleden ingevoerde in aanraking zijn ge weest. Hoe het 00k zij, het is met klem aan te raden op het oogenblik geen papegaaien aan te schaffen of als geschenk aan te nemen. Dit geldt op het oogenblik voomamelijk voor Zuid-Amerikaansche papegaaien. Men zij dus op zijn hoede. DE PAUS TEGEN DE VERVOLGING DER RUSSISCHE KERKEN. In een scherpen brief aan kardinaal Pompili den vicarus-generaal van Rome, heeft de Paus de v/andaden der Sowjets tegen de kerken veroordeeld en bekend gemaakt dat hij op 19 Maart, op den dag van den heiligen Jozef, in den St. Pieter een mis zal opdragen voor de redding der geloovigen uit hun grooten nood. In paus Pius XI heeft de wereld, schrijft de N. R. Crt., een geestelijk machthebber die streeft naar gerechtigheid en vrede en verzoening in de wereld en zijn rondborstig pleidooi voor ge- wetensvrijheid zal overal in de wereld weer- klank vinden, waar men de gruwelijke vervol- ging der geloovigen en hun instellingen in Sowjet-Rusland van hooger hand afkeurt. Ook elders is een protestbeweging ertegen reeds gaande. Dr. Cosmo Lang, de aartsbissehop van Canterberry, opende Vrijdag te Louden de voorjaarszitting van de Kerkvergadering van zijn kant met gebeden voor de Christenen die de ,,folteringen van woeste vervolging door de Sowjet-regeering te verduren hebben". Vrijdag heeft Kerenski, de leider der Rus- sische omwenteling in 1917, in een rede te Oxford mede een aanklacht tegen de schrik- barende vervolging verheven. Hij verzekerde dat in Rusland officieel bekend was gemaakt dat er in 1933 in het geheele gebied der Sowjet-Unie geen kerk, geen synagoge, geen moskee, geen bedehuis van welke gezindte ook, meer over zou zijn. Hij noemde de be- strijding der reactie van Stalin tegen den gods- dienst een plicht van het geheele vrijheidlie- vende Westen. De bolsjewiki hadden, zoo lang zij hun dictatuur oefenen, nooit gewetensvrij- heid gedoogd. Niet door liefde, maar door meedoogenloozen haat wenschte het commu- nisme van Lenin de menschheid te kne^hten en het van de vrije gedachte en de vrijheid van geweten te berooven. De Paus heeft in zijn brief in het licht ge steld dat men in de Sowjet-Unie de geloovigen ook tot verzaking van hun godsdienst dwingt door hen met inhouding van brood- en woon kaarten te bedreigen. Het scherpe zwaard van den honger wordt nu hoe langer hoe meer het wapen van de Sowjet-autocraten. In een land ,Ja", zei George. ,Hee" leeft u gisteren iets verloren?" ,,He", vroeg George verwonderd. ,,Of ik iets verloren heb! Niet dat ik weet". „Zoo! Benne de letters van uw naam G. M. A. C?" ,,JaMaar wat ,,Zoo", zei veldwachter Turtle nog eens, terwijl hij in zijn zak greep en met een gebaar, dat een beroepsgoochelaar eer aangedaan zou hebben, den zijden zakdoek te voorschijn haalde. ,,Hoort dit misschien van u ..Verroest... Ja!" riep George, zonder zich een oogenblik te bedenken uit. „Daar heb ik nou overal naar aezocht! Waar heeft u 'emHij schrok en hield opeens zijn mond. Want op dat oogenblik herinnerde hij zich, dat hij den bewusten zakdoek vlak voor den slag op de slakropjes om zijn gewonden vinger gewonden had en dat hij bij zijn terug- ln origin, doozen a 45 en 65 els (Ingez. Meft. i »»n I'lmrrtse^i^ggEA:' •aaa^t waar reeds zoo algemeen gebrek wordt ge leden, is dit wapen zeker doeltreffend. Het is nu al zoo ver gekomen, dat, naar Vrijdag vat Kowno gemeld is, door den Raad van Votka- commissarissen elf vleeschlooze dagen pef maand voorgesehreven zrjn. Dit wil zeggen voor de menschen die zich nog vleesch ktrnnen veroorlooven en daartoe behoort de groote massa zeker niet. Als reden voor den nieuwen maatregel wordt gebrek aan slachtvee opge- geven, maar er wordt natuurlijk niet bij ge zegd dat dit gebrek aan de maatregelen van hoogerhand te wijten is. Toen de oorlog aan alle boeren met ten minste drie stuks vee of hun tegenwaarde aan gevogelte werd verklaard, was te voorzien da de oncelukkige eigenaars van levende have door tijdig slachten van hetsreen zij meer daw twee beesten hadden, zouden zorgen dat zsj niet als ..koelaki" van huis en hof verdreven en hun bezittingen aan de collectivistische boerenbedriiven toegevoegd werden. -A bramo- witsj, een leider der Russische sociaal-demct- cratisehe partij, heeft in een lezing te Ber- lijn den toestand in zy'n vaderland een vot- ledige oorlogvoering van de regeeriusr tegen den boerenstand genoemd. Deze oorlogvoenng dagteekent echter niet van het ionvcte dr^ conische besluti tot uitroeiing van de koelaki: af. Zij was al eerder in andere vormen aan den gang Prof. Auhagen, een Duitsch land- bouwkundiee die te Moskou werk-aa-o is weest heeft in Osteuropa verteld hoe t reed* verleden jaar op het platteland toeging. Het vermeende succes van de bolsjewiki met het vormen van collectivistische boerdernen was, naar liri uiteenzet.te. te verklaren uit een stei- sel van schrikbewind. dat den bn— -een andere keus liet dan zich bij deze orgamsat* aan te sluiten. Ten einde meer srraan t-w, te kriigen werd van de boeren een hoeveelhenS koren opgeeischt, die in vele gevallen turn p-ohppipn ongst te boven ging Tn het Sib°rfseh-e district Slavgorod bhvoorbeeld, waar vele van de uitgeweken Duitsche boeren vandaan kwa- men, moesten twee boerderiien 3093 p"«I koren (62 poed staat geliik met 1 ton) or*- b-engen terwijl hun heele oogst maar 1SOB poed bedroeg. Van 200 andere boerdernew met een totale opbrengst van 25 000 poerf. werd levering van 34 000 poed geeischt. TV1 boeren moesten het tekort met aankmn van koren on de open markt aanvuPen. Blaven la in g-pbreke de voorgesehreven hoeveelheid te leveren. dan werd een boete in geld opgeleext ten bedrage van vijfmaal de waarde van feet tekort Konden zij niet betalen, dan werd aRes verkocht. Zulk een executorial verkoon &e- teekende voor de boeren den ondergang. In tie Krim brachten bij een dergelijke verkoopfng paarden en koeien zes stuivers en kipoen 2 stuivers op. Gebouwen die 12.000 tot 2A.ittiQ gulden gekost hadden, gingen voor 24 tot 'SO gulden van de hand. Men begrijpt nu ami welke middelen het succes van de ((graan- inzamelihg" bereikt is. Geen wonder dat de sociaal-demociaat Abramovitsj bij zulke aantasting van. Rws- keer na zijn tweede inbraak-poging tot de ontdekking gekomen was, dat hij zijn verband verloren had. Alle kans dus, dat die verschrikkelijke politie-agent de geheele droevige historie wist en dat hij nu gekomen was, om de scha, aan zijn huis en hof berokkend, op den schuldige te verhalen. George werd bleek om zijn neus en kromp onder den blik van de Nemesis in uniform duidelijk zichtbaar ineen. ,,Zoo!" zei Nemesis tevreden. Nu be hoefde hij niet langer aan de schuld van den jongen man voor hem te twijfe- len op zijn lijkbleek aangezicht had de angst zijn duidelijk ontcijferbaar stempel afgedrukt. ,,Zoo! Dus je zou wille wete, waar 'k dit ding 'evonden heb, eh! Maar ik wil wete, waar jij v'nnacht geweest bintv'ruit, zeg op!" George hoorde de boeien al rinkelen, voor z'n geestesoog verrees een stamp- voile gerechtzaal. In zijn benauwenis keerde hij zich, om hulp zoekend, naar Mr. Todd. Maar Mr. Todd zat, met zijn mond open, de verschijning in de blauwe uniform aan te staren; daar hij van de wederwaardigheden van den be wusten zakdoek niets afwist, was het heele gesprek van het eerste tot het laat ste woord langs hem heen gegaan. Toen dit tot George doordrong, probeerde hij zich met mannenmoed te beheerschen en even onschuldig te kijken, als hij zich niet voelde. ,,Ehvannacht?" herhaalde hij met een imitatie van een geamuseerd alim- lachje. ,,Waar ik geweest ben? Wei, in mijn bed! Natuurlijk. Waar anders?" ,,Ka-je dat bewijze?" „Hoe bedoelt u dat? Bewijzen? Hoe kan je vertikke bewijzen, dat je in bed ge weest ben? En hoor eens even wat bedoelt u, vertikke, met die vraag?" ,,Dat za'k je vertelle", zei veldwachter Turtle grimmig. Omdat ik der zoos bietje zeker van ben, da-je der niet in ge weest ben, begrijp u! Da-wil zegge, asset de heele nacht". Hij kwam een scap naderbij en doorpriemde den bibberendetJ George met het officieele oog der wet .Vannacht benne der in Croyde Park stroopers an de gang 'eweest, begrijps al! Ze benne ezien! Ze hebbe wel weg kenne komme, maar ze hebbe een dozrjm jonge fesante, met hun poote bij mekaar ebonde met dezen zakdoek, achter motte late. Nou dan!" Deze mededeeling werd onder die$s stilzwijgen aangehoord. ,,En dus", ging veldwachter Turtle n de vaste overtuiging voort, dat zijn illusie: brigadiersstrepen, op het punt stonden te materialiseeren, „mo'k je verzoeke om uitleg van je doen en late v'nnacht.... da- wil-zegge, as je uitleg geve ken" De stilte, die weer op deze woorden volgde, werd na een halve minuut ver- broken door de stem van Mr. Todd. ,,Ik begrijp der niks van, George! Wat mot die snuiter van je?' De snuiter keerde zich een achtste siag om en vestigde zijn adelaarsblik op Mr, Todd. Tot dusver was zijn aandacht te volkomen door z'n prooi in beslag ge- nomen geweest, dan dat hij op den corpsu- lenten metgezel van genoemde prooi had kunnen letten: maar nu begon hij dezen te bekijken of hij een bezienswaardigheid in het een of andere museum was. En onder het bekijken schoot hem de kem- achtige beschrijvina van de beide boos- doeners door Mr. Hopjoy: twee kieine. dikke kereltjes, te binnen. Met onver- holen voldoening constateerde hij, da» Mr. Todd ontegenzeggelijk klein en diS was. ,,En uwe ook", zei hij streng. „En ik wat ook?" vroeg Mr. Todd ver- baasd. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1930 | | pagina 1