ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSGH-VLAANDEREN. N.V. Stoomwasscherij TRIO No. 8360. Vrijdag 12 April 1929 69e Jaargang Eerste Blad. ABONNEMEKTSPRUS: De vrouw in de Maatschappij. FEUILLITO*. BINNENLAND. is toch goedkooper. INGEZONDEN MEDEDEELINGKN. VLISSINGEN TER NEUZENSCHE COURANT Binnen Ter Neuzen f 1,40 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen fr. per post 1,80 per 3 maanden Bij vooruitbetalinq fr. per post f 6,60 per jaar Voor Belgie en Amerika f 2,25, overiqe landen f 2,60 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het bpitenland alleen bij vooruitbetalinq. Dit blad verschijnt iederen Maandaq-, Woensdaq- en Vrijdagavond. 1. Verminderde huwelijkskansen? Prof. Kohlbrugge heeft in het vijfde deel zijner Practische Sociologie een groote ruimte toegestaan aan de bespre- king van het ,,vrouwenvraagstuk een kwestie, die meer dan ooit de belangstel- ling heeft, en de hoogleeraar heeft deze zaak op een wijze besproken, die zeker in breedere kringen verdient te worden bekend gemaakt en overdacht dan anders voor een zooveel-deelig-werk uit den aard der zaak het geval zou zijn. Want' het blijft nu eenmaal zoo: wanneer zoo n boek verschijnt als het 5de deel eener serie (terwijl dan ook nog weer een ver- volg in uitzicht wordt gesteld) is er zeer veel kans, dat allerlei personen, die anders vol belangstelling zoo'n werk zouden lezen en zich aanschaffen nu worden afgeschrikt omdat zij (al is het ten onrechte) in de meeningen verkeeren, dat de lectuur van zoo'n los deel niet af- zonderlijk kan worden genoten, of in elk geval niet zoo'n effect zou sorteeren dan wanneer men ook de andere, vorige deelen had bestudeerd. Dat de evolutie onzer cultuur er toe geleid heeft, dat veel vrouwen haar na- tuurlijke bestemming (het huwelijk) niet kunnen bereiken en hare huwelijkskansen dus veel geringer zijn geworden dan vroeger, wordt door Prof. Kohlbrugge op grond van cijfers en statistieken <iiet maar zoo grif toegegeven. Hij geeft wel toe, dat er gronden zijn, waarom aan- nemelijk kan worden gemaakt, dat de vrouw goed doet bij wijze van voorzorg zich voor een beroep voor te bereiden, als daar zijn: het feit, dat er meer meisjes overblijven dan jongens; dat de mortaliteit van den man grooter blijft, ook op later leeftijd, dan die van de vrouw, en dan ook het verschijnsel der landverhuizing. Toch leert de statistiek, dat de huwelijks- frequentie sedert 1840 ongeveer dezelfde bleef. Er zijn wel enkele schommelingen; er is tijdelijke toe- en afname, maar deze compenseeren elkander vrijwel, en boven- dien wordt er sedert 1860 steeds vroeqer getrouwid. Waar dan nog bij komt, dat het verlies aan mannen door de landver huizing weer grootendeels wordt verqoed door de vele onpehuwde vreemdelinqen, die ook in ons land komen wonen, en die met Hollandsche vrouwen trouwen. Heel groot is het versohil niet tusschen immi- granten en emigraiiten, en er gaan ook meer jongelui getrouwd naar Indie dan vroeger; terwijl het leven met Inlandsche vrouwen in onze kolonien van jaar tot jaar afneemt. De opvatting, dat de huwelijkskansen der vrouw verminderen, wordt dus reeds door de kale cijfers weerlegd. En dus zal er naar een andere venklaring der klachten moeten wonden gezocht. Zoo zal er verschil kunnen zijn tus schen de standen. Een werkman, zoo merkt Prof. Kohlbrugge terecht op, be- reikt vrij spoedig zijn hoogste loon of al thans een zoodanige verdienste, dat hij meent te kunnen gaan trouwen. De tal- looze sociale maatregelen (wij wijzen nu ook nog eens opzettelijk en met nadruk op de dezer dagen in de maak zijnde Ziektewet) komen steeds deze klasse al leen ten goede, en het maatsohappelijk hulpbetoon gaat slechts zelden buiten door B. M. BOWER 54) Vervolg. Het touw begon slap te hangen, Eddie kwam op hem toe en Bud bemerkte dat hi) beerde, toen hij zijn hand op Buds arm legde. ,,lk geloof, dat het beter is, dat ik je vast bind maar ik zal t niet zoo Gen, dat je niet schieten kunt. Stijg maar op. dan zal ik je voeten in de stijg- beugels vastbinden. Ik ik zou wel dr ken, dat we er veilig door komen ik zal al 't mogelijke doen want ik zou graag met je mee gaan en bij jou in lienst komen, zooals je voorstelde." ,,Maar hoe zit dat, jongen Is dat daar de plaats waar de Cat-rockers hun hoi hebben Bud wierp zich in het zadel. ,,Ik vertrouw je, Ed. Je bent haar broer!" "Ik ik zou willen leven, zooals zij het graag zou hebben. Maar ik moet je vastbinden meneer Birnie, dat lijkt of ik maar ze zouden me vermje hebt geen begrip hoe ze verraders vermoorden. Ik heb 't eens gezien." Hij stond geleund tegen Buds been, met een hand aan den zadelknop, dien hij in een vlaag van angst omkneld hield. ,,Als jij het wilt,' fluisterde hij haastig, ,,dan zullen we erheen sluipen en ze door het raam dood- deze kringen. Men zou het ook zoo kun nen zeggen: de maatschappelijke omstan- digheden veroorloven het den arbeider niet om ongehuwd te blijven. Trouwen is (in deze kringen althans) goedkooper dan niet trouwen. In de zoogenaamd ,,hoogere standen is de opleiding voor een beroep niet alleen zeer kostbaar, maar ook van heel lang idurigen aard. Is de opleiding op 25 jarigen leeftijd voltooid, dan nog kan het soms zeer lang duren voor men een be- zoldigde betrekking bereikt, waarop men in het huwelijk kan treden. En deze kin deren zijn dan vaak zonder eenig kapi- taal, omdat de ouders alles voor hen heb ben opgeofferd. Waar dan nog bijkomt, dat juist in deze kringen de zwaarste fi- nancieele klappen zijn gevallen door den wereldoorlog. Dus trouwt men in dien stand later. Volgens de Duitsche statistieken huwt •men dan pas op 31jarigen leeftijd gemid- deld, zoodat door deze lieden de opgave der op 30jarigen leeftijd nog ongehuwden sterk wordt bezwaard. En voorts wegen in die kringen de „stands"-verschillen heel zwaar; zoodat ook ,,de freules" lie- ver ongetrouwd blijven dan een enkele sport op den maatschappelijken ladder te dalen. In de intellectueele kringen vindt men veel degeneratie; de meisjes zijn daar wegens gebrek aan aanpassingsvermogen vaak ongeschikt voor het huwelijk, of zij trekken om moeilijk te omschrijven rede- nen de mannen nu eenmaal niet aan. Hier doet zich1-dus de vrouwen-emancipatie het sterkst gevoelen. De vrouw is zoo in- dividualistisch geworden, dat zij het in en voor elk huwelijk zoo noodige aanpas singsvermogen mist. Dan hebben deze dames zich bovendien ingeplant, dat zij kameraad moeten willen wezen van den man, en verwerpen zij elk zich schikken naar den werkelijken of toekomstigen echtgenoot. Het kan niet worden ge- loochend, dat de vrije, hyper-zelfstandige vrouw, veel mannen afstoot. Gevolg daarvan is dan weer, dat veel mannen liever een eenvoudiger meisje kiezen. De modern opgevoede jongedames doen graag erg geleerd, zegt Prof. Kohl brugge, zij hebben over alles een sterk geprononceerd oordeel, en missen daar- door haar natuurlijkheid. In de kringen der arbeiders is dit alles nu geheel anders. Daar beschouwd een meisje het als vanzelf sprekend, dat zij trouwen zal, en de ouders zijn ten deze dan ook absoluut niet ongerust. In intel lectueele kringen begint men al aanstonds rekening te houden met de mogelijkheid, dat een meisje ongetrouwd kan blijven. Dit is echter niet zelden een gevolg van de levenswijze, die t best wordt gekarak- teriseerd door al de gesloten gordijntjes, die de voorzijde der woningen vaak zoo doodsch maken. Er ontbreekt in deze ge- zinnen maar al te veel gelegenheid om kennis te maken. Alleen de tennisbaan en de dansvloer brengen de jongelui bij elkander. Het gezellig in- en uitloopen kent haast alleen de kleine burgerstand. En dan komen daar nog meer dingen bij, waarvan wij alleen nu noemen deze mtdrukking van een man. die ten opzichte der moderne vrouwen schreef ..Wanneer ik mijn arrnen om een vrouw zou heen- slaan, dan wil ik een vrouw hebben, die zich kleedt als een vrouw, die haar haren draagt als een vrouw, en wier kus niet ruikt naar tabak." De losse omgang der geslaohten, zooals die tegenwoordig plaats heeft, heeft de vrouw heel veel van haar geheimzinnig- heid doen verliezen, en zoo komt de man schieten, nog voor dat ze kans hebben, om Budd legde zijn hand op Eddie's schouder. „Als we eenigszins kunnen, moeten we zulke maatregelen vermijden," zeide Bud. ..Begin maar. met mij vast te binden. Geen lood verknoeien op twee menschen. als we met een kunnen volstaan. Vooruit maar, ik vertrouw je, compagnon. Eddie maakte een vreemde beweging met zijn schouders. Hij ging recht op staan, keek naar het licht en vatte Buds hand. ,,Ik had gedacht, dat ze slapen zouden, zij, die thuis zouden zijn," zeide hij. ,,We moeten langs de hut rijden, willen we door een andere onderaardsche gang hier vandaan komen. Neem je jas en omwoel de hoeven van je paard, dat zal ik ook doen. Ik kan je niet binden, Birnie we zullen het er samen op wagen." Bud zeide hier niets tegen. waarvoor Eddie hem dankbaar scheen te zijn. Buid en Eddie omwoelden acht paarden- hoeven, reden door de diepte van de bergkloof en kwamen zoo dicht langs de hut, dat Bud het licht van een zwart be- rookte lantaarn. die op de tafel stond, duidelijk kon zien, alsook het ruig- behaarde profiel van een man, die met gekruiste armen, nijdig voor zich uit zat te staren. Hij hoorde niets. Bud hield Sun fish in en keek opnieuw naar binnen, om zeker van zijn zaak te zijn, terwijl Eddie hem angstig bleef wenken. Onge- stoord konden zij hun weg vervolgen de Cat-rockers hielden er geen honden op na. dan ook steeds minder onder den ban van sterke verliefdheid. De vrouw mag tegenwoordig bij haar moderne kleedij al haar lic'haamsvormen toonen, en dit be- werkt op den duur een zeker onverschil- ligheid bij de mannen. Eindelijk zijn er onafhankelijke vrou wen, die om zuiver egoistische redenen geen huwelijk meer begeeren, of die zich dit hebben gesuggereerd onder den in- vloed van den heerschenden tijdgeest. De vorming en de ontplooiing der eigen per- soonJijktieid schijnt haar zoowat de eenige, of zeker de allerbelangrijkste plicht toe, en dat een dergelijk streven tot geestelijke onvruchtbaarheid leidt en tot verdorring of verstarring, zien zij pas te laat of in het geheel niet in. Het is zoo volkomen waar en juist, wat hierbij wordt opge- menkt,,Men presteert alleen iets in dienst van een ander, en het ik ontplooit zich tot het bereitkbare hoogtepunt slechts door anderen te dienen." Deze beschouwingen zouden niet volle- dig zijn, of zeker ai te onvolledig mogen worden genoemd, indien wij op voetspoor van Prof. Kohlbrugge niet ook nog gewe- zen hadden op de steeds toenemende luxe, de zeer kostbare genoegens, het algemeen verlangen om te reizen, de groote, steeds klimmende uitgaven voor de opleiding der kinderen op aherlei terrein. Vroeger b.v. sprak het vanzelf, dat een meisje niet al leen de huishouding kende, maar dat zoo'n jongedochter ook volgaarne bereid was om actief mede te werken. De intellec tueele opleiding echter, die men haar gaf, maakt haar steeds meer afkeerig van dit werk de leuzeeigen ontwikkelinq" drijft haar gedurende allerlei uren (en werkelijk niet alleen 'savonds) naar vrou- wenclubs, leeszalen en cursussen van volksuniversiteiten. De dames werden zoodoende ,,luxe diertjes". Dit maakt echter het huishouden ontzaglijk duur, en dat nog zooveel te meer sedert in en vooral na den oorlog de duurte volgde en de loonen van het personeel wel werden ver- drievoudigd. Helaas zijn ook bij heel veel meisjes de krachten niet toereikend om in- gespannen huiswerk te kunnen verrich- ten zij hebben door de ,,studie" geleden en zijn bloedarm geworden. Dan leden zij het is 'n medious die het zegt en die het dus ook zeggen mag! door den mode-eisch der ,,slanke lijn", die of door onvoldoende voeding of door che- mikalien of orgaanpreparaten werd ver- kregen en in stand gehouden moest wor den. Het huwelijk werd zoodoende te duur voor vele jonge mannen uit intel lectueele kringen, tenzij zij beneden hun stand wilden of durfden trouwen. Al dit aangevoerde verklaart goeddeels de verminderde huwelijkskansen der meis jes uit de meer ontwikkelde kringen, maar toch kan dit alles moeilijk nog gelden als de echte oorzaak der vrouwenbeweginq. Veeleer moet er dan gewezen worden op het feit, dat onze moderne cultuur aan de vrouw haar werk voor een goed of althans groot deel uit de handen heeft genomen, waarom volwassen dochters in het ouder- lijk huis geen voldoende bezigheden meer vonden en dus als 't ware nood-gedwon- gen overgingen naar de ,,studie' Water immers behoeft er niet meer te worden ge- haald, lampen behoeven niet meer te wor den schoongemaaktspinnen en weven zijn al lang verdwenen ook knippen en naaien is haast niet meer noodig, en van verstellen hebben de meeste vrouwen en meisjes ook geen verstand meer, of er wel ,,twee zusjes" aan ,,dood", kachels behoe ven niet meer te worden aangelegd: vegen en kloppen doet de stofzuiger (al is het Zij kwamen langs verscheiden om- heiningen en reden over een opveerenden grasbodem waar aan Bud kon zien, dat daar kortgeleden gehooid was. Eddie maakte een paar afsluitboomen open, deed ze weer zorgvuldig dicht, toen zij er door waren en toen kwamen zij weer door een weiland. Bud vond, dat de Cat-rockers zich goed verschanst hadden in hun bergkloof met tenminste een flin- ken voorraad voer voor de paarden. Zij volgden nu een slingerend pad. langs den wand van de bergkloof, gingen opnieuw een donkere gang in en kwamen uit op een zandige vlakte, die Bud eenigs zins bekend voorkwam. Ook deze vlakte doorkruisten ze, reden vervolgens door dicht kreupelhout, een onduidelijk spoor volgend en tien minuten later bonsde Sunfish met zijn neus tegen het paard van Eddie aan. Bud stond rechtop in zijn stijgbeugels, de teugels stevig in zijn linkerhand, in zijn rechter de revolver met gespannen haan gereed om te schieten. Een lange gestalte kwam uit de rotsen te voorschijn en bleef aan Buds zijde stilstaan. „Ik sta op Marianne te wachten," zeide hij botweg. ..Weet je iets van haar af?" ,,Zij is gisternacht teruggecjaan, nadat zij me den weg gewezen had." Bud kreeg een droge keel. Hebben zij haar ge- mist?" ,,Pas tegen het ontbijt, niet eerder. Ik heb hier gewacht bijna den geheelen nacht behalve toen jullie pas weg waren. Ze werd niet gemist en ik heb er vaak naar ook in de keuken hebben hooikist, gas en electriciteit het werk aan- merkelijk verminderd. De bouw van de meeste woningen veroorlooft het aan- huis-wasscihen niet meer, en de inmaak wordt overgelaten aan de fabrieken. Ma- chinaal wordt er geschild, geslepen, ge- hakt, gepoetst. De boodschappen gaan per telefoon, en de kok wil ook wel het middageten koken. Dit geldt niet alleen voor den midden- stand, maar ook voor de arbeidersgezin- nen reeds in belangrijke mate. Dienstbo- den worden nog wel gebruikt, maar door het afzonderlijtk bestaan, dat deze buiten het gezin moeten lijden, wordt dit ge- slacht steeds zeldzamer. Zoo heeft het leven de studie van de vrouw bevorderd, en de studie der vrouw weer haar huwelijkskansen verminderd. Dit staat onherroepelijk vast, en in deze dingen heeft een vrouw als Famke dus ook groot gelijk. Maar de maatschappij en de vrouw zelf lijden intusschen onder deze toestanden, en is er wel een uitweg Prof. Kohlbrugge heeft ten deze weinig hoop, en hij weet zoo goed als geen medi- camenten, danlevensvernieuwing. EERSTE KAMER. Vergadering van Woensdag. Bij de voortzetting van de behandeling van de begTooting van waterstaat zet de beer Moltmaker (s.-d.) zijn Dinsdag afgebroken rede voort. Hij zegt, dat bij niet minder dan 26 tramwegondememingen een pensioenrege- ling ontbreekt, dringt aan op spoed terzake, eveneens bij de oplossing van het concentra- tietievraagstuk, en steunt de motie-De Muralt inzake de onbewaakte overwegen. De heer Lindeijer (s.-d.) dringt aan op toe- stemming voor de Zeeuwsche mosselkweekers om mosselzaad te mogen halen aan Neder- landsche paalhoofden; op doorgraving van bet kanaal Axelsche SassingHulst en op aanleg van een kanaal BreskensSluis. Hij bespreekt verder de toestanden in den mrjn- bouw en acht bet rapport over de ramp in de mijn Hendrik zonderling en tegenstrijdig. De directie schijnt rechter te zijn geweest in eigen zaak. Spreker hoopt, dat voortaan de arbeiders- organisaties gekend zullen worden in het on- derzoek en dringt verder aan op wettelrjke regeling van de contactcommissie en spoedige herziening van het mijnreglement. De heer Gelderman (lib.) acht het bedrag op de begrooting van 1 mUlioen gulden voor aanleg van het kanaal TwenteRijn te go ring. Voorts dringt hij aan op spoed bij de indiening van de onteigeningsvoorstellen, speciaal voor het gedeelte van de Geldersche grens naar Enschede. De heer Van der Lande (r.-k.) bestrijdt de rede van den heer Segers in den Belgischen Senaat ten opzichte van den vaarweg An.t- werpenDordrecht. Hij vraagt, of het juist is, dat drie mogendheden, betrokken bij het verdrag van 1839, een onderzoek hebben in- gesteld naar den vaarweg AntwerpenDordt. De heer De Gijselaar (c.-h.) bespreekt de polder-aangelegenheden en bepleit verbete- ring van den spoorwegovergang te Leiden. De heer Jansen (r.-k.) dringt aan op spoed bij den aanleg van het kanaal Bosscheveld Maastricht en den bouw van bruggen te Maastricht. De heer Koster (lib.) waarschuwt tegen de verbinding Amsterdam met den Rijn door de Geldersche Valei, die voor Utrecht nadeelig zou worden. H [TWELIJK DOOR EE A MINISTER INGEZEGEND. Woensdag deed zich te 's Gravenhage het merkwaardige feit voor, dat de kerkelijke in- zegening van het huwelijk van den Kamer- ook geen teeken gegeven en toch is ze nog niet teruggekomen." Bud zat ver- stomd; hij trachtte zich voor te stellen, wat er gebeurd kon zijn. Die donkere bergpaden die steile afgrond,,Ed, jij weet welken weg ze met mij heeft ge- reden? Ze zou langs dienzelfden weg teruggaan. Zou ze verdwaald kunnen zijn .Neen, Zus kan daar niet verdwalen. Als haar paard geen stomme dingen heeft aedaan welk paard reed ze?" Ed wendde zich tot Jerry, om van hem op- heldering te vragen. .Boise", zeide Bud haastig, alsof iedere seconde een kost- baarheid was. ..Zij zeide, dat hij den weg kende." ,,Dat zou ik denken," zeide Eddie met nadruk. Boise is het eigendom van Zus. De merrie werd doodgeschoten en David gaf Boise aan Zus, toen hij nog heel jong was en zij bracht hem met koe,- melk groot en heeft hem zelf afgericht. Zij reed overal met hem heen. Toen heeft Lewis hem voor haar weggenomen en hem aan David verkocht; het geld heeft hij verdobbeld, maar Zus heeft nooit een koopcontract willen teekenen. Ze konden het niet van haar gedaan krijgen. Zus heeft moed, als 't er op aan komt, Ze durft alles aanpakken. Zij heeft altijd volgehouden, dat Boise haar eigendom was. En Boise kent de Gap als zijn eigen stal. Zus kan niet verdwaald zijn, als ze met hem uit is." ,.Dan is er iets gebeurd," mompelde Bud koppig. ,,Er kwamen vier mannen achter ons aan en we hebben ons in het donker verborgen gehouden, om hen door bewaarder van den Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid geschiedde door den Minister zelf, Ds. Slotemaker de Bruijne. O.m. was in de Regentessekerk aamwezig oud-Minister Aalberse. KINDEREN VAN SCHOOL VERWI.IDERD WEGENS HUN ItLEEDING. Op de vragen van den heer Vliegen in ver- band met de verwijdering van een aantal kinderen wegens hun kleeding van een Roomsch-Katholieke bijzondere school te Gemert antwoordt de Minister van Onder- wijs, Kunsten en Wetenschappen, dat hem bij onderzoek gebleken is, dat het hoofd der R.K. •bijz. school voor meisjes te Gemert (Binders- eind) zestien kinderen, wier ouders niet had den voldaan aan de voor de school vastge- stelde regelen in zake de kleeding van de leerlingen, van de school heeft verwijderd. De bedoeling was niet deze kinderen als leerling af te schrijven, maar hen pas weder tot de school toe te laten, wanneer het be- ziwaar betreffende de kleeding zou zijn op- geheven. Inmiddels zijn reeds spoedig dertien kinderen op de school teruggekeerd, terwijl dit na de Paaschvacantie ook met de overige waaronder de beide in de vraag bedoelde kin deren, het geval zal zijn. In venband hiermede is een voorziening in het onderwijs voor deze kinderen overbodig geworden. De meening, dat in de gemeente Gemert, noch in den omtrek, een openbare school zou bestaan, is intusschen onjuist. Zoowel in het tot de gemeente Gemert be- hoorend Elsendorp, als te Helmond, waar- mede Gemert een geregelde tramverbinding heeft, zijn openbare scholen, zoodat, indien noodig een dergelijke voorziening niet onmo- gelljk zou zijn geweest. Behoudens het geval, voorzien in art. 106 der L. O.-wet 1920 hetwelk in casu niet van toepassing was is het bestuur eener bijz. school volgens de wet vrij in zijn beslis- sing omtrent de toelating van kinderen tot die school. De Minister acht zich dan ook niet be- voegd omtrent de motieven voor niet-toela- ting van kinderen aan besturen van bijzon dere scholen een bepaalde gedragslijn voor te schrijven. DE UITVOERING DER SOCIALE VERZEKERING. De Hooge Raad van Arbeid heeft in zijn onder leiding van Prof. Dr. W. H. Nolens ge houden vergadering zrjn adviezen vastgesteld omtrent de vereenvoudiging in de organisa- tie van de openbare organen, belast met de uitvoering der sociale verzekering en omtrent het voorontwerp van een Landbouwarbeids- wet, dat de Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid bij den Raad aanhangig had ge maakt. Het eerste advies heeft betrekking op het rapport, dat de commissie van deskundigen (izoogenaamde commissie-van IJsselsteyn) op voorstel van de bezuinigingscommissie om trent dit onderwerp heeft uitgebracht. In dat advies heeft de Hooge Raad van Arbeid in de eerste plaats stil gestaan bij de vraag, of het gewenscht is, dat de Raden van Arbeid min of meer hun zelfstandigheid verliezen en vervangen worden door afdeelin- gen van de Rijksverzekeringsbank. Een meerderheid in den Raad beantwoordt deze vraag bevestigend. Bij het geven van dit bevestigende ant- woord hebben eenige leden echter in drieer- lei opzicht een voorbehoud gemaakt. In de eerste plaats hebben zij bevestigend gestemd, Regelmatige en franco afhaling en bezorglug. Nette bedienlng. v. 13 te laten gaan. Toen heeft ze mij door- gestuurd langs de bedding van de beek en zelf is ze teruggekeerd. Als ze haar in handen gekregen hebben Hij liet Sunfish op het nauwe pad omkeeren. ,,Zij is gewond of ze is in hun handen gevallen ik ga terug!" zeide hij vast- Sesloten. ,,Voor den duivel, je kunt alleen niets beginnen, wierp Ed hierteaen in, en kwam achter hem aan. ,,We zullen teruggaan en haar zoeken, meneer Birnie. maar we moeten licht meenemen om iets te kunnen zien. Misschien kan Jerrv een paar lantaarns bemachtigen." ,,Wacht jullie maar even. Ik kom dadelijk terug," riep Jerry voorzichtig. ,,Ik zal jullie wel lantaarns bezorgen," De korte tijd, dien zij moesten wach ten, was een pijniging voor Bud. Hij had van af den tijd, dat hij nog maar pas kon loopen, heel wat gevaar en tragedies doorgemaakt en nooit nog had de vrees. t prikkelende van een nieuwe gewaar- wording overstemd. Maar steeds was hij het zelf geweest, die in gevaar had ver- keerd. Thans echter bracht de vrees hem beelden voor oogen, die hem deden sidderen. Meer dan vierentwintig uren waren er verloopen sinds hij Marianne's hand had gekust en haar van zich weg had zien gaan waarheen? De zwarte duisternis en de onderaardsche gangen in de Gap kwamen hem steeds onheilspel- lender voor. Hij kon er niet ovler spre- ken hij durfde er niet aan denken en toch moest hij het doen. Wordt vervolgd.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1929 | | pagina 1