ALGEMEEN NIEUWS- EH ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAAHDEREN. ASPIRIN No 8345 Woensdag 6 Maart 1929. 69e Jaargang Eerste Blad. A i 11 i|£^£NTSPRIJS: FKTJILLITOH. De publicaties omtrent de geheime Documenten. dienstplicht. door B. M. BOWER HET VERHOOR VAN FRANCK-HEINE. mTABLETTEN Voelt q9 U vermoeid en loom in de beenen Neemeen ASPIRIN en be! is zoo verdwenen. CPANJE Binnen Ter Neuzen f 1,40 per 3 maanderi Buiten Ter Neuzen fr. per post f 1,80 per 3 maanden - Bij vooruitbetalinq fr. per post/6,60 per jaar - Voor Belgie en Amerika f 2,25, overiqe landen 2,60 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het buitenland alleen bi) vooruitbetalinq. Dit blad verschijnt iederen Maandaq-, Woensdaq- en Vrijdaqavond. De Burgemeester van TER NEUZEN brengt ter kenn.s van belanghebbenden, <lat de Coin missaris der Koningin bij beschikking van 28 Februari 1929 uitspraak heeft gedaan om trent eon aanvraag om vrij stalling van den <fienstplicht wegens broederdienst. Teg en deze uitspraak kan uiterlijk den t en- den dag na den dag, waarop de uitspraak bij openbare kennisgevmg is bekend gemaakt, be- roep worden ingesteld door: a. den ingeschrevene wien de uitspraak geldt, of diens wettigen vertegenwoor- diger; b. elk der overige voor deze gemeente in- geschreven personen of diens wettigen vertegenwoordiger. Het verzoekschrift. waarbij beroep wordt in gesteld, moet met redenen omkleed zijn. Het behoeft niet gezegeld te zijn. Het moet worden ingediend bij den Burgemeester, ter secretarie van deze gemeente. De Burgemeester zorgt voor de doorzending van het verzoekschrift aan de Koningin, die op het beroep beslist, na advies van den Raad van State, afdeeling voor de geschillen van bestuur. Indien de ingeschrevene, wien de uitspraak geld't, in het buitenland woonplaats heeft, kan voor zoover het door dezen in te stellen beroep b'etreft, met overschrjjding van den termijn van 10 dagen genoegen worden genomen. Zco- lang omtrent zoodanige overschrijding geen beslissing is genomen, wordt de uitspraak na het verloop van den termijn van 10 dagen als onkerroepelijk beschouwd. Ter Neuzen, 5 Maart 1929. De Burgemeester voornoamd, J. HUIZINGA. TOELATING LEERLINGEN OPENBARE SCHOOL VOOR UITGEBREID LAGER ONDERWIJS. Burgemeester en Wethouders van TER NEUZEN maken bekend dat aanvragen om toelating tot de Openbare School voor Uitge- breid Lager Ond'erwijs kunnen worden gedaan bij het Hoofd dier School en ter gemeente- secretarie voor den 26 Maart a.s. Onderwijs wordt gegeven in alle vakken, weJke opleiden voor het U. L. 0.-d;ploma. Ter Neuzen, den 5 Maart 1929. Burgemeester en Wethouders voomoemd, J. HUIZINGA, Burgemeester. B. I. ZONNEVIJLLE, Secretaris. TOELATING LEERLINGEN OPENBARE LAGERE SCHOLEN. Burgemeester en Wethouders van TER NEUZEN maken bekend dat aanvragen om toelating tot de Openbare Lagere Scholen A C en D kunnen worden gedaan voor den 26 Maart a.s. bij de Hoofden der betrokken •cholen en ter gemeente-secretarie. Alleen kunnen worden toegelaten kind'eren, die voor den 1 November van dit jaar den leeftijd van zes jaren zullen bereiken. Ter Neuzen, den 5 Maart 1929. Burgemeester en Wethouders voomoemd, J. HUIZINGA, Burgemeester. B. I. ZONNEVIJLLE, Secretaris. Vervolq. 40) „Je doet net of dat allemaal niets is", ceide Jerry ernstiq. „Bud, je drijft t zoo ver, dat je t hemd van je lijf erbij zult verliezen. Je moet honderd dollars boete betaien als je op aanstaanden Zondaq niet uitkomt, zoodat je mee zult moeten doen, al moest je je op eiqen beenen met Boise meten. t Is mij best, als je dat qe- vaar wilt loopen maar zie je niet in, dat als het geld, dat er hier in de buurt is, in den zak van een man is qekomen, al de verliezers den heelen nacht wakker zullen liqqen, om te bedenken, hoe dien eenen rijkaard te overrompelen en er met zijn duiten van door te qaan? Ik zelf heb zooveel moed niet. Ik zou liever een arme slokker zijn, hier in de Burroback Vallei, dan een kapitalist. Dat is heel wat qe- zonder!" Hij plantte zijn vork diep in een ande- ren hooihoop, lichtte dien qeheel van den grond, met een enkele beweqinq van zijn gespierde schouders en hoorde toen een doordrinqend qesis uit het hooi komen. Hij hield den hoop in de hooqte, totdat een grijs-gevlekte slanq zich naar buiten kronkelde, haar valsche kaken vaneen qesperd, terwijl zij haar kwaadaardiqe qifttanden liet zien. ,,Prik haar op je vork, Bud", zeide Jerry koel. ,,Een ratelslanq 't zit er hier vol van in de Vallei en sommiqen heb- ben de qedaante van menschen." EEN ARRESTATIE. In den nacht van Zaterdag op Zondag te half gen, is op het Zuiderstation te Brussei, na binnenkomst van den trein uit Nederland, gearresteerd Albert Franck-Heine, onder ver- denlting, de documenten over een militair Fransch-Belgisch verdrag, zooals die in het ,,Utreohtsch Dagblad" gepubliceerd zijn, val- schelijk te hebben vervaardigd. Het bevel tot gevangenneming was uitgevaardigd door den procureur-generaal graaf Haioit de Tericourt, die ervan in kennis was gesteld, dat Franck- Heine in Nederland vertoefde en dien nacht te Brussei zou arriveeren. Politie-beambten wa- ren op het station aanwezig en namen den verdachte onmiddellijk, nadat hij uit den trein was gestapt, in arrest. Ook zijn echtgenoote, die Franck-Heine op het station opwachtte, werd door de politie aangehouden. Beiden zijn naar het Paleis van Justitie overgebracht. Op Franck-Heine werd bevonden het origineele document, dat hij aan het ,,Utrechtsch Dag blad", naar hij zelf bekend heeft, had vex- kocht. Bovendien werd bij fouilleering een be- langrijke som gelds op hem bevonden. De rechter van instructie, mr. van Laeken, heeft Franck-Heine over het gebeurde onder- vraagd en hierbij heeft verdachte bekend, val sche' documenten betreffende een Fransch- Belgische militaire overeenkomst te hebben gemaakt. Het eerste verhoor heeft vier uur geduurd. EEN BRUSSELSCHE TYPISTE BRENGT DE ZAAK AAN HET ROLLEN. De Belgische regeering had zijdelings ver- nomen, dat Franck-Heine, die zich uitgeeft voor een kleinzoon van Heinrich Heine, een gewezen journalist met een tamelijk welvoor- zien dossier hij ds justitie, bij de zaak der vervalschte documenten betrokken was, aldus werd uit Brussei aan de „Crt." gemeld. Zij verzocht de rechtbank, tusschenbeide te ko men. Het blijkt, dat de documenten te Brussei zijn getypt, Franck-Heine gaf ze met papier van het departement van Landsverdediging aan een typiste, met het verzoek, den haar overhandigden tekst op dit papier over te typen. Hierbij bevond zich, behalve de later door het ,,Utrechtsch Dagblad" gepubliceer- de documenten, ook een stuk, dat tot dusver niet het licht heeft gezien. Om de typiste ge- rust te stellen omtrent het feit, dat hij haar zulk een zonderlinge opdracht gaf, verklaar- de Frank-Heine, Belgisch officier te zijn en hij liet haar een valsch identiteitsbewijs zien. Den volgenden dag haalde Franck-Heine de stukken terug. Toen nu de pers de onthullin- gen van het „Utrechtsch Dagblad" bracht, deelde de typiste een en ander mede aan een ambtenaar van het departement van Buiten- landsche Zaken. De politie deed daarop een huiszoeking in de woning van Franck-Heine, waar zij ver- scheidene documenten in beslag nam, en on- derwierp diens echtgenoote aan een langdu- rig verhoor. Zij deelde mede, dat haar man zich in Holland bevond en nog denzelfden nacht weer te Brussei zou arriveeren. Inderdaad kwam Franck-Heine 's nachts om 12 uur 34 aan het Zuiderstation aan, waar zijn vrouw, die natuuriijk door de politie in het oog werd gehouden, hem opwachtte. Zij had haar hond aan een ketting bij zich. Toen het dier zijn baas zag naderen, rukte het zich los en snelde zijn meester tegemoet, zoodat de politie niet de minste moeite had, den ge- zochte te vinden en te arresteeren. Aanvan- kelijk scheen het, alsof hij zich wilde verzet- ten, doch toen hij besefte, dat dit hem niet zou baten, ging hij gewillig mede. (De slanq werd afqemaakt en het twee- tal qinq naar den voiqenden hoop. Maar Buds qedachten waren niet alleen met het hooi beziq en ten laatste sprak hij tot Jerry op een ernstiqer toon, dan zijn qe- woonte was. „Je waarschuwt me qenoeq, Jerry. Wat wii je, dat ik doe?" ..Uitknijpen", raadde Jerry. „Er zijn moreele ziekten, die net zoo besmettelijk zijn als de pokken. Deze streek wordt be- woond door menschen, die hier qekomen zijn, met de bedoelinq, om zich te verber- gen. Ze hebben zich hoe lanqer, hoe meer met verdachte dinqen opqehouden, en de rest is of qaan meedoen, of is wegqetrok- ken. 't is hier overal t zelfde, in deze el- lendiqe streek van de Zwarte heuvels tot de Donderbergen en verder noq, tot de Sawtooth. Een eerlijk man is hier niet op zijn plaats. Ik wou, dat je hier vandaan gmg, voor dat je je hier thuis beqint te voelen." Lud zaq Jerry onderzoekend aan. ,,Maar wat doet jij dan hier?" vroeg hij botweq. ,,Waarom ben jij hier dan niet al lanq vandaan gegaan?" ,,ik?" Jerry beet zich op de lippen: ,,Hoor eens Bud, ik waaq t er op; ik zal je de voile waarheid vertellen. Ik kan hier niet weq. Hier ben ik veiliq, omdat ik mijn mond houd en omdat ze hier weten dat ik dat doen moet, daar ze me anders zou- den kunnen aanqeven. Ik ben in moeilijk- heden qeweest. Ik sta op de zwarte lijst; Little Lost liqt mooi dicht bij de Sinks en bij Catrock Canyon. Er is qeen schout in Idaho, die de kleinste kans heeft me hier op te pakken. Maar jij!" Hij zaq Bud aan. „Jij staat toch niet op de zwarte lijst?" „Ik niet!" qrinnikte Bud. „Op de Hoef- ijzerhoeve dachten ze van wel. Ik ben er op uit qeqaan om mijn eiqen weq te zoe- ken en ik wil ze thuis op een qoeden daq laten zien, wat of ik bereikt heb. Een Franck-Heine werd naar het politiebureau in het stationsgebouw gebracht, waar de rechter van instructie hem kwam ondervra- gen. Na een verhoor, dat vier uren duurde, bekende Franck-Heine, dat alle documenten van A tot Z vervalscht waren. Het document, zoo vertelde hij, is aan het ,,Utrechtsch Dag blad" ter hand gesteld door een journalist, werkzaam aan een ertremitisch Vlaamscli blad te Antwerpen. In den loop van het ver hoor vertelde Franck-Heine, hoe hij bij de vervalsching te werk was gegaan. Ik heb daartoe een oud verdrag gebruikt", zeide hij, „dat lang voor den oorlog tusschen twee lan den (noch Belgie, noch Frankrijk) is gesloten. Eenige wijzigingen waren voldoende, om het bij de speciale situatie van Frankrijk en Bel gie aan te passen. De notulen der besprekin- gen tusschen de generale staven vond ik eveneens in de bijlagen van een oud verdrag. Ik geloof niet, zeide Franck-Heine, dat ik een groot misdrijf begaan heb. Ik verried Belgie noch Frankrijk. Ik heb slechts mijn kooper beet gehad, en dat is ten slotte ge- wone opiichting". Franck-Heine overhandigde den officier van justitie Louage spontaan het origineel van 't door hem vervalschte stuk. De cijfers om trent kanonnen, tanks enz. had hij zoo maar uit zijn duim gezogen. De namen van de offi- cieren vond hij in het militair jaarboekje. De handteekeningen schreef hij zonder meer onder het stuk; een studie van de nabootsing had hij niet gemaakt. Nadat het verhoor geruimen tijd geduurd had, verklaarde Franck-Heine, vermoeid te zijn. Het verhoor werd daarop verdaagd. Franck-Heine werd na afloop van zijn ver hoor naar de gevangenis overgebracht. Zijn echtgenoote, die ook gearresteerd werd, zoo als gemeld, is later weer vrijgelaten. Franck-Heine is een zoon van een Belgi- schen vader en een Duitsche moeder. Hij koos indertijd echter de Duitsche nationaliteit en heeft zelfs bij de Duitsche marine gediend. Een jaar geleden was hij in dienst van de Duitsche legatie te Brussei. In dien tijd pu- bliceerde hij ettelijke pamfletten, gericht tegen vooraanstaande Belgische personen. Uit nadere bijzonderheden omtrent den levensloop van Franck-Heine blijkt nog het volgende: Hij werd 11 Augustus 1896 te Schaerbeek geboren. In 1914 heeft hij als spion dienst ge nomen bij de Duitsche marine, is vervolgens te Buenos-Aires gedeserteerd en naar Euro- pa teruggekeerd. Wegens diefstal van een paspoort is hij in Louden tot zes maanden gevangenisstraf veroordeeld en uit het land gezet. Als onderofficier verschijnt hij daarop weer in het Belgische leger, waama hij door een Fransch blad verraden wordt en het Bel gische leger verlaten moet. Hij keert naar Engeland terug, waar hij door de rechtbank van Folkestone tot drie maanden gevangenis straf wordt veroordeeld. Na overal opge- jaagd te zijn, wordt hij aangesteld tot biblio- thecaris van Leuven. Wegens diefstal van boeken over de geschiedenis der Joden krijgt hij ook daar zijn conge. Hij gaat naar Ant werpen, brengt het aldaar tot archivaris van het PaJeis van Justitie. Hij pleegt daar op- nieuw een diefstal, wordt ontslagen, brengt eenigen tijd bij verschillende bladen door en provoceert ten slotte een incident tusschen den afgevaardigde Hubin en de vereeniging van oud-strijders. Hij vindt vervolgens em- plooi als tolk aan een groot hotel, daarna als zoodanig aan de Duitsche ambassade. In de bladen maakt hij zich schuldig aan pro- Duitsche propaganda, speciaal tegen Belgie gericht, en weet, dank zjj den steun van Duit sche zijde, zijn artikelen te verspreiden in het gehied van Eupen en Malmedy. DE LOOPBAAN VAN EEN AVONTURIER. Een verslaggever van de Brusselsche klein onaanqenaamheidje met mijn vader, dat ik op deze manier voor elkaar hoop te krijqen. En", voeqde hij er openhartiq aan toe, ,,ik schijn op de qoede plaats be laud te zijn, om qauw wat qeld te maken. Het feit dat het hier een troep schurken is, maakt, dat ik met een qerust qeweten mee kan doen aan de wedrennen. Ik zal ze qeen cent te kort doen. Als 't paard van Jeff vluqqer loopt dan Smoky, wel- nu, dan is hij in zijn recht om mee te doen en te winnen, als hij er kans toe ziet. t Is mijn schuld niet, dat hij het zoo aanleqt, ■dat ik 't van iedereen win, in de hoop, dat hij me naderhand van al het qewon- nen qeld kan afhelpen. 't Is ,,qeven en nemen", en tot nu toe heb ik alleen maar genomen." Jerry bleef een ooqenblik somber door- werken. ,,Wat ik zou willen, is, dat jij er vandoor qinq, voor het te laat is", zeide hij na een poos. ,,lk moet me stil houden. Maar ik maq je qraaq. Bud. Ik kan 't niet aanzien, dat je met open ooqen in de val loopt." ,,lk ben net zoo qemakkelijk in de val te krijqen als een echte berqleeuw", zeide Bud vertrouwelijk. Doch Jerry keek hem medelijdend aan. „Ga je naar dat bal bij Morqan?" ,,)a, vast! Ik qa met Honey, en met Mrs. Morris, als ze tenminste mee wil. Honey stelde dat qisteravond voor. Waurom vraaq je dat?" ,,0, nerqens om." Jerry leqde de hooi- vork over zijn schouder en liep een eindje door, om een flesch water te halen, die bij een hoop hooi was neerqezet, met een steen er naast, om de plaats aan te duiden. Hij nam een lanqe teuq. bleef toen noq even staan, om met Charley, die ook kwam drinken, een praatje te maken en beqon toen bij een andere rij hoopen. Bud sloeq hem qade en hij was be- nieuwd te weten. ot Jerry dat deed, om ,,Soir" heeft Zaterdag toevallig in Amster dam gelegenheid gehad, om met Franck- Heine te spreken. Deze verklaarde in het onderhoud, het document betreffende het Fransch-Belgisch verdrag zelf gemaakt te hebben. Reeds vroeger was hij, zoo deelde hij verder mede, met een Duitscher, een zekeren Kurt B., in kennis gekomen, die hem in December 1927, naar deze beweerde, namens den leider der Duitsch-nationalen, den heer Hugenberg, geld aanbood voor de levering van Belgische documenten. Ook met andere Duitsche spionnen kwam hij in contact en in den loop van het jaar 1928 heeft hij aan de Duitsche spionnagedien- sten kleine documenten, overigens van slechts geringe beteekenis, verstrekt. Franck-Heine vertelde verder, hoe hij het valsche document had gemaakt. Met den bekenden Belgischen teekenaar Ward Herremans, werkte hij dik- wijls samen. Zij beiden waren beste vrienden met vooraanstaande personen uit de Stahl- helmbeweging en de Jong-Conservatieven in Duitschland. Nadat Franck-Heine enkele bij zonderheden omtrent de wijze, waarop hij de valsche stempels, alsmede de nagebootste handteekeningen op het document had weten te brengen, had medegedeeld, zeide hrj, dat hij en zijn medeplichtigen, die het stuk aan het ..Utrechtsch Dagblad" verkochten, er har- telijk om gelachen hebben, dat door de pu- blicatie van het valsche document de parle- menten In rep en roer zfln gebracht en de diplomaten de laatste dagen voortdurend in actie moesten zijn. Het is zoo verklaarde Franck-Heine nadrukkelijk, zijn bedoeling geweest, om den Duitschen en Nederland- schen spionnen een goede poets te bakken, en hij zeide er verheugd over te zijn, dat hij door zijn machinaties de spionnen van verschillende landen in een net heeft ge- vangen. In het onderhoud, dat de „Soir"-redacteur met Franck-Heine had -wij vinden er een zeer uitvoerig expose van in de „Crt." verklaarde de ge'interviewde, dat hij onder den invloed van wrjlen Victor Charbonnel in 1921 overging tot het opsporen van de Duit sche spionnage. Het zou geen roman worden, geen fantastisch verzinsel, doch iets werke- lijks, een greep uit het leven, aan welks be- studeering voor hem groot risico zou verbon- den zijn. Hoezoo? Was er dan gevaar? vroeg de correspondent. Ik behoef u slechts te vertellen, dat ik in September 1928 werd ondervraagd door vier personen in een huis aan de Olpener- strasse 200 te Hohenberg bij Keulen. Dit was 't gevolg van een onhandigheid, door iemand in Frankrijk begaan. Ik slaagde er echter in, mij uit de verlegenheid te redden en het verloren vertrouwen te herwinnen. En dat was hoog tijd! Tot dat oogenblik had ik slechts documenten van den tienden rang, die mij in handen waren gekomen, over den Rijn gezonden. Het waren technische hand- boeken, sehietinstructies voor speciale wa- pens enz. Het was alles van niet meer be- lang dan het officieele militaire orgaan, of een lijst met inlichtingen voor de reserve- officieren. Het was dus niet emstig? Neen. Maar vergeet niet, dat men op dit gehied moet geven, om te ontvangen. Hoe het vertrouwen te winnen van den spion- nagedienst? Dat gaat niet door het verstrek- ken van kleedingtabellen van het leger. Ik vroeg dus aan bevoegde personen, of het mogelijk zou zijn, documenten te vervaar- digen van belangwekkenden en emstigen aard. Dit werd taetwijfeld, maar men liet doorsehemeren, dat ik ze eventueel zelf zou kunnen maken. FRANCK-HEINE'S EERSTE VERVALSCHING. „Met de inlichtingen, welke ik verkregen een verder qesprek te voorkomen of dat Jerry qetracht had, wat van Bud te weten te komen en nu vond, dat hij qenoeq qe- hoord had en verdere poqinqen opqaf. Hij qinq bij zichzelf het onsamenhanqend gesprek nog eens na en hij vond, dat hij heel voorzichtig geweest was. 't Eeniqe, dat hij eigenlijk verteld had, was, dat hij niet op de zwarte lijst stond, qeen misda- diger was, en daar had hij zich zelf toch geen kwaad mee qedaan. Dat hij van plan was aanstaanden Zon dag teqen Boise te loopen, wist iedereen en ook, dat hij, als hij niet uitkwam, hon derd dollar boete zou moeten betaien. En dat hij met Honey naar het bal zou qaan, was toch zeker qeheel onschadelijk. Hij beqon al minder en minder waarde te hechten aan de vaqe waarschuwinqen, die hij qekreqen had. Als hij niet iets zeer bepaalds te weten kwam, zou hij kalm zijn qanq qaan, alsof er in de Burro back Vallei niets dan vrome, vredige menschen woonden. Hij dacht er niet aan, om uit te knijpen. Maar ten slotte qinq hij noch met Honey, noch met iemand anders, naar het bal. Coed geschoren en netjes qekleed voor de gelegenheid, kwam hij dien mid- dag aan tafei; hij at met graagte en werd onmiddellijk daarna ziek. Hij trok zich van het geheele bal dien avond niets meer aan. Zijn hoofd scheen te barsten, zijn maaq was in opstand. Hij zeide tot Jerry, vast met Honey vooruit te qaan en hij zou, mocht hij zich beter gevoelen, wel volqen. Op het eerste ooqenblik ge loof de Jerry hem niet qeheel en beschul- diqde hem er van dat hij op het laatst terugkrabbelde. Maar in minder dan tien minuten had Bud hem zoo volkomen van den ernst van het qeval overtuiqd, dat Jerry er zelfs op stond bij hem te blijven. En Bud gevoelde zich zco ellendig, dat het hem niets meer kon schelen, wat INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Weiger namaak en let er op dat op elke tablet het woord „BAYER" staat. Prijs75ct' had", vervolgde Franck-Heine, „uit het offi- cieel militair journaal, van de bevoegde dien- sten, uit Belgische publicaties op het gehied van militaire wetenschappen, en uit buiten- landsche militaire trjdschriften, alsmede met behulp van de verdragen en protocollen der ontmoetingen van de generale staven van vodr den oorlog, alsook van kaarten, op scha- len van 1 25.000, 1; 40.000 en 1 50.000, naar gelang van de belangrijkheid van het land, en van de militaire atlassen uit de 17e en 18e eeuw (voor de innudaties) slaagde ik er in, een vervalsching te vervaardigen van een uiteenzetting van generaal Galet voor de gemengde commissie in 1928. Van dit stuk verklaarden de hooggeplaatste officieren, die het gedurende een maand te Berlijn bestu- deerden, in Januari 1929, dat het ongetwij- feld het werk was van een groep officieren, die daaraan jarenlang gewerkt hadden. Wel- nu; acht dagen waren voldoende voor mij geweest. Daarna leverde ik nog twee stukken van hetzelfde kaliber aan de Duitschers, die het verkochten aan het consortium van Hugen berg." DE UTRECHTSCHE PUBLICATIE. „In October 1928", deelde Franck-Heine verder mede, kreeg ik bezoek van H., een fantast, vol oude grieven tegen den Belgi schen staat. Ik vernam zoowel van hem, als van de Duitschers, dat hij herhaaldelijk reizen over den Rijn maakte en nauwe be- trekkingen onderhield met de revanche- organisaties Stahlhelm, Jonge Conservatie- ven, Wehrwolf, enz. Hitler's nationaal- socialisten hadden hem geld beloofd en mate- riaal voor zijn kleine vliegende colonne, waar- mede hij de tentoonstelling van 1930 wilde saboteeren. Jarenlang maakte hij onder den naam H. Kerlinga deel uit van de irredentis- tische organisatie van Robert Ernst, die te Straatsto.urg bij verstek tot 20 jaar dwang- arbeid is veroordeeld. Deze organisatie van Robert Ernst echter is slechts een onderdeel van den Ring, waarin Spahn, A. H. en Rose- mayer opereeren. De Ring zorgt voor de agi- tatie in het ,,niet geannexeerde Duitschland". Oud-minister von Keudell behoort er toe, evenals staatssecretaris von Rheinbaden. Anderzijds heeft de Ring ook den spionnage- ddenst onder zijn gezag, die geleid wordt door Dr. Wilhelm Stengel, Hagerfeld 80 te Miil- heim (Ruhr) en Dr. Istert, p.a. Zie kenihuis te iemand deed en wie er iets deed. En zoo kwam het, dat Jerry bij hem achterbleef. Honey kwam in haar danspiunje naar het nacntkwartier der mannen toeqestapt, doch jerry hield haar bij de deur staande en zeide haar, dat dit qeen plaats voor dames was; met teqenzin stemde zij er ten laatste in toe, om zonder qeleide naar het bal te qaan. Nadat de dansers vertrokken waren, flikkerde er noq een zwak lichtje in de keuken, zoodat Jerry vermoedde, dat Marianne niet met de anderen mee was gegaan; nu kon hij misschien wat mosterd Pemachtigen als braakmiddeltje of wel- licht iets anders om het kwaad te stuiten. Jerry wist niet wat het beste zou zijn en Bud, die niets liever wilde, dan zoo qauw mogelijk dood qaan, zou qeen tegenstand bieden. 1 oen hij in de keuken kwam, zaq hij hoe Marianne beziq was iets druppeisqe- wijs in een halt qias water te scnenken. Zij wendde haar hoofd om, om te zien, w,e er binnen was qekomen en telde er toen noq zorqvuldiq drie druppels bij; daarna aeed ze de kurk weer steviq op het tleschje, stopte het in den zak van haar boezeiaar en reikte het qlas aan Jerry over. ,,Geef hem dit", zeide ze zacht. ,,Ik vind het heel naar, maar ik kon qeen gelegenheid vinden om een woord met hem te spreken en ik kon qeen eukel an der afdoend middel bedenken om hem te verhinderen, naar het bal te qaan. Ik heb iets in zijn koftie qedaan om hem ziek te maken. Je moogt 't hem qerust vertellen, Jerry, als je dat wilt. Ik zou het zelf dcen, als ik in de oeleqenheid was. Dit middel werkt 't andere teqen en in een paar uur zal hij weer qeheel in orde zijn." (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1929 | | pagina 1