ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. ZWARE SHAG 1 Aspirin- No 8289 Woensdag 24 October 1928. 68® Jaargang WEINIG GELD Overal verkrijgbaar i VEEL GENOT Spaart de bons Zij hebben waarde A804ME1ENTSPRIJS: BIN H EfN LAND. FBUILL1BTQN 0e innemende Landlooper DE ALLERFIJNSTE Tableiien BUITEN L AN D. D- T M f un "5 maanrlpii Bniten Ter Neuzen fr. per post f 1,80 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post 6,60 per jaar Voor Belqieen Amerika f 2,25, overiqe landen /2.60 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het buitenland alleen bij vooruitbetaling. Dit Wad verscViifat iederen Maandag-, Woensdag- en Vrijdagavond.-—————^— TWEEDE KAMER. Vergadering van Dinsdag. In verband met den stand der werk- zaamiheden wordt beslofcen de vergadering van Donderdag des avonds voort te zetten. Voortgezet wordt de behandeling van het wetsonitwerp inzake de heffing van het mijnrecht. De heer Hermans (r.k.) trekt zijn amendementen in, nadat minister de Geer heeft medegedeeld, in zijn nota van wijzi- ging de hoofdgedachte der amendemen ten te hebben overgenomen, n.l. dat de zakelijke bedrijfsbelasting van de totale opbrengst van het mijnrecht afgetrokken wordt, doch met de gedachte om de pro- vincies in de gereduceerde opbrengst te doeai deelen. Limburg krijgt echter een aBoopende uitkeering over tien jaar, te beginnen met 200.000 over 1929 en ein- digende in 1938 met f 20.000. De negeling van het mijnrecht zal kun- nen worden herzien, als in den zomer van 1929 de nieuwe wet op de gemeente financien zal zijn afgekondigd. De eindstemming over het ontwerp aldus wordt na nog eenige discussie be- sloten zal Vrijdag worden gehouden. Aan de orde komt het ontwerp tot her- ziening van de wet houdende de instelling van Raden van beroep voor de directe belastingen. De heer IJzerman (s.d.) juicht toe, dat de achterstand door de voorgestelde in stelling van enkelvoudige kamers zal wor den verminiderd, al gelooft hij niet, dat het ontwerp bezuiniging zal brengen in ver band met de meerdere kosten voor secre- tarissen. De heer van Gijn (lib.) acht het ver- keerd, dat de secretarissen niet meer zul- Ien worden benoemd uit de led en. Spr. vreest te veel invloed der secretarissen, aan wie te veel door de leden zal worden overgelaten. DE ONDERHANDELINGEN MET BELGIe. In den Belgischen ministerraad die EHnsdagochtend is gehouden, heeft de mi nister van Buitenlandsche Zaken, de heer Hymans, een uiteenzetting gegeven van den stand der preliminaire besprekingen met Nederland. Het rapport van de Bel- gische experts zal verder door de depar- tementen van buitenlandsche zaken en van openbare werken worden bestudeerd, wat op zich zelf al een logenstraffing is van de hier loopende geruchten, als zou- den de onderhandelingen stopgezet zijn. Het staat evenwel geenszins vast, dat de Belgische experts nu spoediq naar Den Haag zullen terugkeeren. De Nederlandsche voorstellen inzake de verbinding van Antwerpen met den Rijn blijken de regeering te hebben ont- goocheld, daar men blijkbaar veel meer had verwacht, dan wat door Nederland is aangeboden. ADVIES AAN ALLE GED. STATEN GEVRAAGD. De minister van Binnenlamdsche Zaken heeft aan Gedeputeerde Staten van alle pjrovincien om advies toegezonden het door E. J. RATH. wetsontwerp tot regeling van de finan- cieele verhoudinig tusschen het rijk en de gemeenten. De minister schrijft dat de al- gemeene beginselen voor 'de regeering vaststonden en dat zij gaarne nog in deze parlementaire periode deze aangelegen- heid afgedaan zag. Zij heeft daarom de aanibieding van het ontwerp aan de Sta- ten-Generaal bevoiderd. van verschillen.de punten door de regee ring leiden. Daarom stelt de regeering het op 'prijs ook de adviezen van Gedeputeer de Staten nog te ontvangen. BESCHERMING TEGEN ZEEROOVERS. Aneta meldt uit Batavia dd. 18 Oct.: De schepen van de Java-China-Japan- 45) (Vervolg.) De heer Kilbourne voorzag plotselirq met angstwekkende helderheid de vree- selijkste dingen. ,,Hoor eens," gelastte hij, zich voorover buigend. ..Zoo kan ik niet naar huis. Niet met een meisje achter het stuur. Moet aan mijn gezin denken; ze zouden het niet be- grijpen." ,,Gaat mij wat aan, wat je gezin denkt," antwoordde Annabelle. ..Blijf kalm zitten. Als je weer aan me komt, geef ik je een pats met een schroevendraaier." ,,Kan zoo niet naar huis," herhaalde de heer Kilbourne koppig. ,,Iedereen wak- ker, iedereen in rep en roer. Allemaal hun lekkeren slaap missen." Annabelle lachte theatraal. ,,En of ze wakker zullen worden," zei ze. ,,Je denkt toch zeker niet, dat ik stie- kum binnen zal sluipen. Vast niet! Als ik binnenkom, kom ik met voile muziek!" Ze gaf vol gas en de auto sprong voor- uit. De heer Kilbourne, die in overweginq had genomen, de rest van den weg loo pende af te leggen, viel achterover en be- sloot, dat hij nog niet zijn leven zou op- offeren terwille van de rust van zijn gezin. ,,En dan te bedenken, dat ik dacht over een sukkel als Kane!" mompelde An nabelle tevreden. ,,Stop dien wagen," beval den heer Kil bourne. ,.Laat me er uit." Ails eenig antwoord gaf ze nog wat meer gas. Annabelle was niet van plan zich den prijs te laten ontglippen. Ze reed voorzichtig, maar tegelijker tijd snel ge- noeg om hem op zijn plaats te houden. i mr- voor verschaft voor slechts per half ons pakje In de eerstkomende maanden zal echter het waarschijnlijk breede onderzoek door een oommissie van voorbereiding uit de Tweede Kamer tot nadere overweging lijn, die de lijn naar China bevaren, zul len ter bescherming tegen aanvallen van zeeroovers, voortaan voorzien zijn van een detachement van 12 man der gewa- pende politic, onder commando van ka- der. Deze maatregel is ingegaan met het s.s. ,,Tjisondari", welk schip 17 October naar China is vertrokken. De sterkte van het detachement is overigens nog niet de- finitief vastgesteld, doch is mede afhan- kelijk van het aantal koelies dat met het schip vervoerd wordt. ONRUSTBAREND. In de ..Mededeelingen der (Indische) Regeering omtrent enkele onderwerpen van algemeen belang", wordt o.m. gerept van de regeeringsmaatregelen, genomen naar aanleiding van de communistische ongeregeldheden. Medegedeeld wordt, dat in totaal 823 personen, behoorende tot de voornaamste leiders en propagan- disten, die buiten bereik van dten straf- rechter vielen, zijn gei'nterneerd en dat hiervan 383 zijn gewezen beambten, /9 landbouwers en 361 een ander beroep uitoefenden. Derhalve de helft gewezen beambten, en nog niet een tiende deel landbouwers, hoewel Indie een bij uitstek agrarische be- volking heeft. Hieruit blijkt de onrustba- rende ontvankelijkheid voor het commu- nisme bij hen. die in gouvernementsdienst zijn geweest. Ongetwijfeld is groote waakzaamheid in deze geboden. Men staat hier voor de bedenkelijke gevolgen van geestelijke onrijpheid welke zichzelf overschat, en van de eigenaardige ver- houdingen, welke men in Indie in dit overgangstijdperk nog heeft. Zoo wordt het algemeen als een bezwaar gevoeld, dat in den Volksraad zitting hebben amb- tenaren van lageren rang, die als Volks- raadslid in de gelegenheid zijn om hun chef, den directeur van eenig departe- ment, in het openbaar te critiseeren. Het is dan ook alleszins begrijpelijk, dat in de hooge ambtelijke betrekkingen in den loop van slechts weinige jaren belangrijke mutaties hebben plaats gehad, hetgeen het overleg met de regeeringsorganen ze ker niet bevordert. Zoo is dus in alle opzichten een krach- tig regeeringsbeleid geboden. Als de Re geering voortgaat te arbeiden voor Indie op onbaatzuchtige wijze, dan zullen de nationalistische stroomingen verdwijnen en zal men gaan inzien, dat de band tus schen Nederland en Indie niet verbroken mag worden. Mr. Fock heeft als Gouver- neur-Generaal in die richting gearbeid, en Dr. de Visser stak hem, ter gelegenheid van zijn zeventigsten verjaardag, een fijne nationale pluim op den hoed. Dr. de Visser gewaagde er van, dat de groote meerderheid van het Nederlandsche volk Mr. Fock dankbaar blijft voor de krach- tige, moedige wijze, waarop deze in Indie het gezag heeft gehandhaafd. het eenige schild, waarop de vrijheid bloeien kan. De zinspeling op het beleid van den vcorganger van Mr. Fock, beleid onder welks gevolgen wij thans nog zuchten en waardoor met name de Indische finan cien, gelijk oud-Gouverneur-Generaal Idenburg verklaarde, in ergerlijkqn toe- stand zijn geraakt, was duidelijk. Men be- weert, dat de ooren van iemand tuiten, wanneer hij afwezig is van de plaats waar zijn naam wordt genoemd en zijn daden worden besproken. De naam van Limburg Stirum werd niet speciaal ge noemd, maar toch zullen er wel ooren ge- tuit hebben. De tegenwoordige Gouver- neur-Generaal heeft het in de hand om te zorgen, dat later ook zijn coren niet zullen tuiten, wanneer vooraanstaande leiders in Nederland zijn handelingen be- oordeelen INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. ,,Laat me er uit!" herhaalde de heer Kilbourne opgewonden. ,.Houd je kalm," waarschuwde ze hem. ,,Als je probeert er uit te stappen, dan sleur ik je een paar honderd meter mee over den grond." ,,Laat me er dan uit bij het hek!" „Ik zal je er uit laten als het mij goed dunkt. Blijf maar bij me, dan zal je wat b el even!" De heer Kilbourne zon op een middel om haar met succes te overreden, toen de auto Kilbourne Heights binnen reed. Hij kromp ineen toen hij het welbekende hek zag. ,,Draai de lichten uit," smeekte hij. Annabelle beantwoordde zijn smeek- bede door het zoeklicht op te draaien, waardoor het licht nog aanzienlijk ver- sterkt werd. De auto van den heer Kil bourne rolde snel den weg langs, die zich slingerde tusschen de boomen en eindelijk eindigde op de open plek voor het huis. Annabelle stopte vlak voor de voordeur, zoo plotseling, dat de remmen knarsten. Ze ging rechtop staan en begon met het zoeklicht het donkere huis te beschij- nen. Te gelijker tijd drukte ze met den vinger op de sirene; een schorre stem krijschte uit de auto. Terwijl zoo de dooa- sche stilte verscheurd werd. begon het felle zoeklicht meedooqenloos van raam tot raam te spelen. Maar Annabelle's vindingrijkheid was nog lang niet uitgeput. Ze had een vrij sterke sopraan en ze liet een hoogen on- waarschij,nlijken kreet weerk'linken. die de sirene nog overstemde. De heer Kilbourne werd nuchter van angst. „S-s-s-t!" smeekte hij heesch. Annabelle vulde de longen en gilde weer, nog hooger dan tevoren. De heer Kilbourne stand rechtop, \vrong zijn han- den, kermde en keek naar de ramen der eerste verdieping. ,,Houd je mond!" smeekte hij. ,,Maak toch niet zoo een helsch lawaai. Hier heb je qeld." Hij stak de hand in den zak en haalde die welgevuld te voorschijn; maar Anna belle had grooter plannen en versmaadde het. Een licht verscheen voor een raam op den hoek van het huis. Het was Hilda. Een oogenblik later ging er nog een licht op. Dat was Marian. De heer Kilbourne hield den adem in,- in afwachting of een derde licht zou verschijnen. Hij wist pre- cies, waar de kamer van zijn vrouw moest zijn. Annabelle werd aangevuurd door de lichten. ,,lk word beleedigd!" gilde ze. ,,Is er niemand, die me helpt? Er is een oude leelijke vent hier, en De heer Kilbourne boog zich voorover en legde de hand op haar mond. Een oogenblik later zonk hij terug op zijn plaats, dank zij een krachtige beweqing van Annabelle's sterken arm. Hij heeft me geslagen!kermde ze. „Wil niemand me helpen? Is er geen heer, die me beschermt? Ooo--hh!" Ze vergat niet den hoorn te laten gil- len, terwijl ze haar stem liet weerklinken ..Ik heb hulp noodig!" riep Annabelle. De heer Kilbourne zei aan een stuk door: S-s-tl", maar zelfs op een meter afstand zou niemand hem hebben kunnen hooren. Annabelle hoorde er tenniinste niets van en bovendien zou het niet den minsten indruk op haar gemaakt hebben. Er stond voor haar te veel op het spel en ze volgde geheel haar eigen krijgsplan. Nu werd er een licht opgestoken op de bovenganq en snelle voetstappen weerklonken. Toen verscheen er licht in de benedenganq. Daarna werd het licht in de vestibule opgedraaid en de voordeur in een e vijand van het verkeer brengt f ook voor Uw gezondheid groote gevaren mede. Door de met vocht oververzadigde lucht tre« den niet alleen rheumatiek en jicht g in verhoogde mate op, doch deze is ook dikwijls de oorzaak van S kwaadaardige verkoudheden. Men zij op zulke dagen dubbel voorzichtig en neme intijds de s. beproefd gebleken om de pijnen te verzachten en h verdere gevaren te voorkomen. Men weigere namaak en lette g er op dat op elke tablet het J woord „BAYER" ingestems peld is. Prijs 75 cts. DE BELGISCHE REGEERING EN HET AMNESTIEVOORSTEL. Naar de correspondent der N. R. Crt. te Brussel verneemt, zou men in sommige ministerieele kringen niet erg ingenomen zijn met het door de speciale amnestie- commissie gereed gemaakte wetsvoorstel dat uitdooving der oorlogsstraffen en am- nestie voor de tot maximum. 10 jaar op- sluiting of dwangarbeid veroordeelde ac- tivisten en oorlogswoekeraars voorziet. De minister van Justitie, Jansen, blijkt zich, in ieder geval, niet te kunnen ver- eenigen met de teruggave der burger- rechten aan de eventueel te amnestieeren politieke veroordeelden, daar hij vreest, dat zij, na hun terugkeer uit den vreem- de, binnen de grenzen van het koninkrijk hunne agitatie zouden voortzetten en zelfs in het parlement de provincie- en gemeen- teraden zouden kunnen komen, zooals thans reeds b.v. met den Vlaamsch-na- tionalen Kamerafgevaardigde voor Ant werpen, Herman Vos, het geval is. Verder acht men de bepaling strekkend tot het overlaten, aan de regeering, van het opmaken eener lijst van veroordeel den die buiten de zooqenaamde amnestie- wet zouden vallen en dus ook geen qena- de zouden krijgen. strijdig met de Grond- wet te zijn, De Waalsche en liberale mi nisters zouden er dan ook aan denken, naar het voorstel Vandevijvere (uitdoo- zonder teruggave van zonid'er regeling der geopend. Een groote gedaante paarse zijden kamerjas verscheen. ,,Ik sta op mijn redid" gilde Anna belle. De lange gedaante trad met groote stappen naar buiten. liep de stoep af en begaf zich snel naar de auto. Rawlins areep Annabelle hardhandig bij een harer blanke armen en duwde haar neer, met dat gevolg, dat de sirene en zij zelf tege- lijk verstomden. Rawlins hield Annabelle vast, terwijl hij met de andere hand het portier opende en naar den heer Kilbourne greep. ..Er uit!" beval hij zacht. De heer Kil bourne deed zoo goed mogeiijk, wat hem bevolen was, maar toen hij de vestibule bereikte, zonk hij afgemat neer op een tree van de.stoep. ,,Ik wil Annabelle werd zoo hard heen en weer geschud, dat ze van schrik zweeg. ..Houd je stil!" zei Rawlins bedaard. lets in zijn stem scheen haar tot ge- hoorzamen te dwingen. Z.e booq zich tot hem over en keek onderzoekend naar zijn gezicht. „0, ben jij het?" zei ze en scheen het niet onplezierig te vinden. Waar is Kane?" fluisterde hij. Annabelle lachte. ,,Ik heb het arme schaap op het strand achtergelaten en beslag gelegd op wat beters. Heb je gehoord, hoe ik tegen hem te keer ben gegaan? Heb ik het niet goed gedaan? Zeg. hoeveel zou ik er voor krij- gen?" Rawlins hoorde voetstappen op de trap binnen. ..Maak, dat je weg komt!" zei hij snel. ,,Wie ik?" begon Annabelle veront- waardigd. ..Na al mijn moeite? ..Gauw wat!" ..Ik sta op mijn recht," zei ze boos. „Ik had jou nogail willen'hebben als ge- vmg der straffen burgerrech'ten en tuige. Ik dacht, dat je mijn vriend was. Ik dacht niet Hij kneep haar venijnig in den arm en ze zweeg weer. Annabelle durfde niet tegenstribbelen. ..Neem den wagen en verdwijn," zeide hij streng. ,,Het kan me niet schelen, wat je met de auto doet. Houd haar, als je wilt. Van wien is dat geld? Hij raapte een stapeltje bankbiljetten op van den grond. ,Van hem," zei Annabelle met begee- rige blikken. ,,Houd dat ook; en houd je mond, tot- dat je buiten de plaats bent. ,,Ik neem een advokaat". klaagde ze, terwijl ze het geld aannam. ,,Zal je geen steek helpen. Maak nu, dat je verdwijnt." Annabelle dacht een oogenblik na, keek nog eens naar Rawlins gezicht en ging zitten achter het stuur. De wagen zette zich in beweging. Rawlins liep op de stoep toe. hielp den verschrikten heer des huizes op de been en nam hem mee naar binnen. De heer Kilbourne liet het hoofd han- gen. Zijn beenen bewogen. maar zijn geest was blijkbaar verdoofd. Hij zag niets van Hilda, die onder aan de trap stond. een snoezige verschijning in het rose. Hij zag ook Marian niet, die heen en weer liep boven aan de trap, een spookachtige gedaante in het wit. Noch zag hij iets van het groepje bedienden, met Grosvenor aan het hoofd, dat samen- schoolde in de bovengang en schuifelend verdween bij een nijdige beweging van Rawlins. De heer van Kilbourne Heights was in zalige onwetendheid van bespieding. Hij was zich alleen bewust van den stevigen vasten steun van Rawlins, die hem naar zijn kamer geleidde en naar bed bracht. (Wordt vervolgd.) COURANT INQEZONOBN M E OEPEELINGEN. 10 cent I I «0am Aii.- f.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1928 | | pagina 1