ALGEMEEN NIEUWS- EN AOVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. 1928 <&k% spirin- No. 8276. Maandag 24 September 15428 68® Jaargang Eerste Blad. H. H.Kantoorhouders Pijn- stillers! ABONNEMENTSPR IJS: BINNENLAND. FKUILLITOH. De innemende Landlooper BUITENLA N_dT Tabletten he:. Binnen Ter Neuzen f 1,40 per 3 maanden Buiten Ter Neuzen fr. per post f 1.80 per 3 maanden Bij vooruitbetalinq fr. per post f 6,60 per jaar Voor Belgie en Amerika f 2,25, overiqe landen 2,60 per 3 maanden fr. per post Abonnementen voor het buitenland alleelT bij vooruitbetalinq. Dit blad verscbijnt iederen Maandag-. Woensdag- en Vrijdagavcr.d. Onze abonne's in 'het Buitenland worden dringend verzochthet verschuldigde abonnementsgeld voor 15 October in te zenden. Bij niet- ontvangst voor dien datum wordt het abonnement gestaakt.:^ Abonnementen voor het Buiten land worden slechts aangenomen bij vooruitbetaling. DE UITGEEFSTER. De abonne's van het Gei'llustreerd Zon- dagsblad, welke het blad per post ontvangen, worden ver- zocht hun abonnementsgeld voor 1 October a.s. in te zenden, daar er anders over beschikt wordt met verhooging van 15 cent. DE UITGEEFSTER. worden verzocht het abonnements geld over het 3e kwartaal 1928 van de Ter Neuzensche Courant, vdor 1 October in te zenden. Wij vestigen er de aandacht van onze abonne's op dat wij bij terug- ontvangst van eene onbetaalde kwj- tantie onmiddellijkde toezending van het blad zullen staken. DE UITGEEFSTER. TERUGBETALING VAN PREMIeN DER VRIJWILLIGE OUDERBOMS- VERZEKERIN G lngediend is een wetsontwerp tot wijzi- jpng der Ouderdomswet 1919. Om tege- saoet te komen aan het verlangen, om de jfclegenheid tot vrijwillige verzekering niet Ik beperken tot de ouderdomsvoorziening, maar haar uit te breiden tot de voorziening ten bate van de weduwen en geldelijke ge- volgen van het overlijden van den echtge- moot-kostwinner, wordt een uitbreiding van cfe wettelijke invaliditeitsverzekering op dit p«nl voorgesteld. Ten einde het karakter van aanvulling op de Invaliditeitswet te doen uitkomen, is het maximum der te ver- zekeren weduwenrente gesteld op zes gul den per week. De kosten der weduwenrenten-verzeke- Bing zullen door de premien moeten wor den gedekt, zoodat de Staat in deze ver zekering geen bijdrage verleent, ook niet in de administratiekosten. Aangezien uit de praktijk gebleken is. door E. J. RATH o 32>) Vervolg. „Wat had ik dan moeten doen, toen juffrouw Harlan me uitnoodigde?" voeg- hij er aan toe ,Je hadt er aan moeten denken, wie je bent," antwoordde ze snel. „Dat ligt voor de hand." „En wie ben ik?" Ze aarzelde een oogenblik. la, wie was Wij? Deze vraag was berekend om haar vastberadenheid aan het wankelen te brengen, maar Hilda begreep, dat ze voet bij stuk moest houden. „Je hadt natuurlijk moeten bedanken", zei ze. ,,Dat weet je evengoed als ik." „Wat voor reden had ik op kunnen geven „Iedereen, die een reden wil bedenken, kan er een vinden. Maar we zullen daar- over geen woorden vuil maken. Dat is nu overbodig. Je denkt er toch niet over, het door te zetten „Ik heb al aangenomen", zei hij schou- derophalend. ,,Ben je besloten menschen, die goed v®or je geweest zijn, te vernederen?" ,,Geenszins. Ik ben bereid hen op alle mogelijke manieren te helpen. In het schemerdonker zag Rawlins, dat Hilda's oogen flonkerden van woede. ,,Waarom wil je het ons nog moeijijker maken?" vroeg ze, met moeite haar stem beheerschend. „Is het je om geld te doen? Pleeg je chantage, Rawlins? ,,Dat weet je wel beter", antwoordde hij. ,,Zijn we nog niet genoeg vernederd te- INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. geen oertrouwen, dat wij gedurende meer dan anderhaloe eeuw en in steeds toenemende mate tabak oervaar- digen en daarmede ooorzien, een steeds grooter wordend aantal rookers door een product te leoeren dat door zijn kwaliteit voldoet aan de hoogste eischen was het mogelijk, onze positie 175 jaren lang te handhaoen en gestadig te oersterken. zullen de geur en smaak can onze tabakken ten oolle bevredigen. 2np€aab van qewomiabaki" Echte Friesche HEEREN-BAAI Vanaf 50 ctp.llipd. 2 Oct p. ons, 10 dp. ^2ont N.V. Douwe Egberts Tabaksfabrieken Joure-Utrecht Amsterdam-den Haag. - Opgertcht 1753. dat de populariteit der vrijwillige ouder- domsverzekering er op winnen zou, indien bij overlijden van den verzekerde voordat het recht op rente is ontstaan, de betaalde premien goeddeels aan hun gezinnen en nabestaanden zouden kunnen worden terugbetaald, wordt een regeling in dezen zin voorgesteld. Voor de verzekering, aan- gegaan onder het beding van teruggaaf van de betaalde premien zal uiteraard een hoogere premie verschuldigd zijn dan ver- schuldigd is voor verzekering, gesloten zonder die voorwaarde. Verder is een bepaling opgenomen, dat genover ons personeel? Zie je niet in, dat we ze allemaal zullen moeten wegsturen om praatjes te voorkomen? En alleen om- dat we toegegeven hebben aan een dwa- ze ingeving. Toe, luister naar rede. Hij keek haar ernstig aan, zonder eeni- ge boosheid te verraden. „Waarom hebben jullie me niet van te voren gewaarschuwd dat het maar voor een avond was?" vroeg hij. „We hadden geen tijd om iets te oyer- leggen. Dat weet je evengoed als ik." ,,Wat moet ik dan doen?" ,,Wat ligt het meest voor de hand? Je bent slim genoeg. Geef zelf het ant- woord." „Word ik weer chauffeur." Hilda schudde ontkennend het hoofd. „Zeg dan, wat je wilt", herhaalde hif. Zijn onderdanige toon kalmeerde Hilda niet en stelde haar ook niet gerust, want ze voelde den ijzer^n wil, die er achter zat. „Ik wil natuurlijk dat je verdwijnt. „Zoowel als gast, als in mijn hoedanig- heid van chauffeur?" „Natuurlijk. Er zit toch niets anders op? „Is dat de wensch van je familie?" Ze wist het niet, maar twijfelde er sterk aan. Marian telde natuurlijk niet mee. Haar sympathieen waren meestal mis- plaatst. Kane was ook om zoo te zeggen te verwaarloozen. Ze begreep, dat ze haar moeder kon beinvloeden, maar van haar vader was ze niet zoo zeker meer. Dat oogenblik van kameraadschappelijkheid bij het buffet vervulde haar met bange voorgevoelens, want het was geen come- die geweest terwille van de buren, Het was iets afzonderlijks en Hilda wist niet of het van beteekenis zou zijn voor de toekomst. ,,Het is mijn wil en ik spreek uit naam van mijn familie", zei ze. „Dan moet ik dus verdwijnen, zei hij peinzend en keek haar aan. I Nederlanders, die in het buitenland geves- tigd zijn ook een vrijwillige ouderdomsver- zekering kunnen sluiten. Aangezien de praktijk heeft aangetoond, dat de overgroote meerderheid der verze- keringen betreft renten van drie tot ten hoogste 10 gulden per week, verdient het, j naar de Minister meent, aanbeveling, om het maximum te verzekeren rentebedrag terug te brengen op 10 gulden per week. Mr. FOCK NAAR DE EERSTE KAMER. Naar de Tel. verneemt, ligt het in het voornemen oud-gouverneur-generaal Mr. D. Fock, den leider van den Vrijheids- bond, zitting te doen nemen in de Eerste Kamer. Het lid dezer Kamer Jhr. Ir. R. R. L. de Muralt, heeft zich bereid verklaard zijn plaats in te ruimen voor den leider der partij. In verband hiermee worden in den Vriiheidsbond pogingen aangewend Jhr. De Muralt bij de komende verkiezingen in de Tweede Ivamer terug te brengen door hem een kans biedende plaats op de candi- datenlijst van den Vrijheidsbond te geven. Zooals men zich herinneren zal was Jhr. De Muralt vroeger ook reeds lid van de Tweede Kamer. Hij bewoog zich voorna- melijk op het gebied van waterstaat en defensie en interesseerde zich ook voor koloniale vraagstukken. Wij herinneren er aan, dat den heer De Muralt, die thans burgemeester van Bor- culo is, met ingang van 1 Maart 1929 als zoodanig ontslag is verleend. DE TELEFOONVERBINDING NEDERLAND—NED. INDIe. De nog steeds voortdurende telefonische proefgesprekken tusschen Nederland en Ned.-Indie zijn weder met een nieuw suc- ces bekroond. Werd tot nu toe alleen in Nederland op een gewoon abonne-toestel, en ook uit andere plaatsen dan de residen ce en Amsterdam, gesproken, Donderdag spraken in Indie verschillende personen voor het eerst op het telefoontoestel in hun woning, echter alleen nog te Bandoeng. En zoo onderhielden zich Nederlanders te Vlissingen, Noordwijk en Waddinx- veen, van huis tot huis met familieleden of kennissen te Bandoeng. In Indie werkt men thans hard om ook de andere plaatsen op Java in het verkeer te betrekken; men hoopt hierin binnen en- kele maanden te zijn geslaagd. ,,Het is het eenig mogelijke. zooals je zelf inziet." Hilda had geen tijd zich op te houden met den tweestrijd, dien ze in zich voelde. Ze wist, dat ze gelijk had verdwijnen was de eenige oplossing en natuurlijk een verdwijnen voorgoed; maar ook voelde ze, dat ze Rawlins niet graag zag gaan. I Ze was vast besloten iets te ontdekken en in dit voornemen was ze slechts ge- sterkt door de gebeurtenissen van den avond, maar tot nu toe was ze niets ver der gekomen. Als hij verdween, zou haar onderzoek geeindigd zijn. Terwijl dus plichtsgevoel en het heil der familie ver- eischten, dat Rawlins zou verdwijnen voorgoed verlangde ze in haar hart niets liever, dan dat hij zou blijven. „En hoe moet ik mijn verdwijnen ver- klaren?" vroeg hij ernstig. „Heel eenvoudig," zei Hilda. ,,Hier thuis zal ik het wel vertellen. Aan juf- frouw Harlan hoef je alleen maar even te schrijven. Je weet best, wat. Zeg, dat je plo.seling weggeroepen bent. Opgebeld. Je moet naar de stad terug voor zaken. Het spijt je natuurlijk vreeselijk, enzoo- voorts." Hij knikte vol bewondering voor haar handigheid. „En de Shinns?" vroeg hij. ,,De Shinns?" herhaalde ze. „Die hebben me morgen op de thee ge- vraagd." Het verbaasde haar niet eens. hoewel ze er toch niets van af wist." „Ook een br.efje," zei ze kortaf. „En ik heb ook nog een paar afspraken voor overmorcjen, vervolcjde Rawlins peinzend. ,,Niet vast, natuurlijk. Ik heb gezegd, dat het van jou afhing. Golfen, en Met een driftig gebaar legde ze hem het zwijgen op. „Schrijf zooveel briefjes als noodig zijn,' zei ze. ,,Maar maak, dat het gebeurt. DE ENGELSCH—FRANSCHE VLOOTOVEREENKOMST. Een officieele verklarina van de Engel- sche regeering heeft, voor het eerst schrijft de N.R.Crt., van Britschen kant, licht ver- spreid over den inhoud van de Engelsch- Fransche vlootovereenkomst. Niet uit eigen beweging, maar door den nood gedwon- gen, omdat een 'n Amerikaansche krant 'n brief in handen gesjDeeld is, die door een afdeeling van het Fransche departement van buitenlandsche zaken aan de Fran sche gezanten in het buitenland gericht was. Daarin stond te lezen, over welk beperkingsprogram, voor de ontwapenings- cortferentie de twee mogendheden het eens zijn geworden. Dit program wordt, gelijk de officieele stem uit Londen erkent, juist weergegeven, op een fout na, die wel een drukfout kan zijn, wat de tonnemaat van de duikbooten betreft. Als men deze cor- rectie aanbrengt zegt de overeenkomst dat de ontwapeningsconferentie zich op het stuk van beperking met de vier volgende klassen van vlooteenheden zal hebben bezig te houden: lc. kapitale schepen. d. w. z. schepen van meer dan 10.000 ton of qewapend met kanonnen van meer dan 8 Eng. duim (ongeveer 20 c.M.); 2°. vlieg- tuigschepen van meer dan 10.000 ton; 3°. bovenzeesche schepen van 10.000 ton ol minder, indien zij gewapend zijn met ka nonnen van een kaliber dat hooger is dan 6 Eng. duim (±15 c.M.) en tot 8 duim mm INGEZONDEN MEPBDEETINGEN. blijven onz© Je moet ons er uit helpen! „Het spijt me, dat ik zoo een succes heb gehad," mompelde hij. „Het spijt me, dat je er op zoo een ma- nier partij van probeert te trekken". Hij scheen over den toestand na te den ken. Het duurde zoo lang, tot *hij weer sprak, dat Hilda er zenuwachtig van werd. ,,Het is niet eerlijk tegenover mij zei hij ten slotte. „Ik geef niets om een maat- schappalijke positie, maar ik had een be- trekking, die me beviel. Nu krijg ik te hooren, dat ik den dienst moet verlaten, omdat ik een avond de familie uit den nood heb moeten redden. Vindt je dat eerlijk?" „Ik vind alleen, dat het gebeuren moet, Rawlins." ,,Waarom hebben jullie me niet gewaar schuwd, dat ik er mijn baantje door zou verliezen?" „We we hadden geen tijd zoo ver vooruit te zien", zei Hilda, verlegen schui- felend. „Dan moesten jullie de gevolgen ook Hinker onder de oogen durven zien. Rawlins keek haar zoo strak aan, dat ze de oogen neersloeg. ,1k doe, wat ik kan, antwoordde ze boos. „Ik doe het eenig mogelijke." ,,0 neen!" Hij schudde het hoofd. „Er is nog een andere mogelijkheid waar ik al aan begonnen was." ,,Ik wil er niets van hooren of weten! ,,'Maar je kunt het niet vermijden. Ik geef toe, dat het moeilijk zou zijn hier cnauffeur te blijven. Dat komt er van, als je hooger op klimt. Dan kan je niet goed meer afdalen, maar waarom zou ik niet hooger op blijven?" „En hoe lang denk je dat vol te kun nen houden?" vroeg ze minachtend. ,,Minstens een week; zoolang ik hier als vriend logeer." H«.t gevoel van angst maakte zich weer Wefger namaak en let er op" dat op elke tablet het woord .BAYER" staat. Prijs 75cts. toe; 4°. onderzeesche vaartuigen voor diepe wateren van meer dan 600 ton (de fout was dat de Amerikaansche publicatie sprak van 6000 ton. waarvan de onzinnig- heid voor de hand lag.) Een verpletterende onthulling van het Amerikaansche blad is dat alles geenszins, want de Parijsche Matin, van 11 Augustus had in een officieuse samenvatting, waar van men kon vermoeden, dat zij van de Quai d'Orsay of het ministerie van marine afkomstig was, een overzicht der bepalin- aen van de schikking medegedeeld, welke hiermee precies klopt. De onthulling bevat niets nieuws. Men wist uit de Matin, dat de twee mogendheden elkaar de vrije hand gaven voor het bouwen van kruisers tot 10.000 ton en artillerie tot het kaliber van 15 c.M. en voorts voor het bouwen van duikbooten van niet meer dan 600 ton Engeland kreeg zijn zin in de vrijheid om lichte kruisers in onbeperkt aantal te bou wen. Frankrijk op het stuk van den onbe- lemmerden aanbouw van duikbooten. Wij weten al, dat Washington hevig op de teenen getrapt is over zulk een eenzij- dige oplossing van het kruisersvraagstuk en dat Engeland, om de Vereenigde Staten niet tegen zich te maken, de schikking tegen den zin van Washington, niet zal handhaven. Het stuk zal dus spoedig enkel historische waarde bezitten. De heele manier, waarop van Engelschen kant de zaak is behandeld, is alleen merkwaardig onhandig geweest. Engeland en Frank rijk wisten beiden dat zij den wrok van de Vereenigde Staten niet konden riskeeren omdat de groote republiek aan den over- kant dan op het compromis zou antwoor- den met een vlootprogram. dat een waren wapeningsstrijd zou ontketenen. Daarom hebben zij het ontwerp eerst ter overwe- ging aan de andere mogendheden van de vlootconferentie van Washington voorge- legd. De Franschen hebben echter tegelijk de openbare meening van de wereld voor- van haar meester en ze vond geen rust bit de onverklaarbaie stem in haar binnenste, die haar zei, dat hij moest blijven. Het was een quaestie van principe en ze hield er zich vastberaden aan vast. ,,Ik doe een beroep op je. als heer. Raw lins", zei ze plotseling. ,.Dat beroep is misschien misplaatst. ,,Neen, zeker nietl" Hij boog als dank voor het compliment een beweging, die ze niet geheel zon der achterdocht gadesloeg. omdat ze er niet zeker van was, dat alle spot er aan ontbrak. „Ik ik weet wel, dat het veel gevergd is," vervolgde ze qezocht. ,,Het spijt me, dat je je betrekking verliest, als je ten- minste heusch van plan was geweest te blijven. We zullen het zooveel mogelijk goed maken heusch. Je hebt me een grooten dienst bewezen, Rawlins, en dat vergeet ik niet. Ik ben niet ondankbaar. Nu vraag ik je ten tweeden male. Het was de eerste keer, dat ze met een smeekbede tot hem kwam; tot nu toe had hij haar slechts gezien als gebiedster De verandering trok hem aan, maar hij be greep, dat het gevaarlijk was. Het was veiliger haar weer op haar oude stand- punt terug te hebben. ,,Ik zal er een paar dagen over naden- ken", zei hij. Hij had de uitwerking juist berekend. Ze richtte zich op en de strijdlust keerde terug. ,,Neen! riep ze uit. ,,Je zult nu beslis- sen." ,,Goed, als je er op aandringt. ,,En je besluit Ze voelde de zwakke formuleering. Ze had op de een of andere manier zich de beslissing laten ontglippen. W j (Wordt vervolgd.) TER NEUZENSCHE COURANT

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1928 | | pagina 1