ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. e No. 8258. Maandag 13 Augustus 1928. 68e Jaargang. ABONNEMENTSPRIJ S: BINNENLAND. BTJITENL AND. ft P X L h IT OH De innemende Landlooper Dit blad verschijnt iederen Maandag-, Woensdag- en Vnjdagavond.- STAATSCOMMISSIE VOORBEREIDING WETTELIJKE REGELING WATERSTAATS- BESTUUR. Bij Kon. besluit is a. aan mr. E Fok- ker te 's Gravenhaqe, op zijn verzoek eer- vol ontslag verleend als lid en voorzitter van de Staatscommissie, bij Kon. besluit van 21 April 1892, no. 4. ingesteld, ten einde de regeering van advies te dienen omtrent de wettelijke regels, die ten aan- i zien van het waterstaatsbestuur behooren te worden gesteld en zu.'ks onder dankbe- tuiging voor de in die hoedanigheid door hem bewezen diensten en is hij bevorderd tot groot-off icier in de Orde van Oranje- Nassau b. tot voorzitter van de onder a bedoelde Staatscommissie benoemd mr. dr. C. H. Schepel, raadsheer in den Hoo- gen Raad der Nederlanden en president van het Hoog Militair gerechtshof, thans lid der commissie. DE BRUG TE THOLEN. Nadat de reis met de brug die Tholen met den vasten wal van Noord-Brabant zou verbinden zonder tegenspoed was vol- bracht, is deze Donderdagmorgen op de landhoofden geplaatst. Voor de defini- tieve plaatsing zullen nog eenige wer^" zaamheden moeten worden verricht, doch feitelijk is de verbinding tot stand ge- bracht. Dit had plaats onder zeer groote belanastelling aan de beide oevers van den Eendragt. O.m. waren aanwezig de gemeentebesturen van Tholen en Bergen op Zoom. Om 10 minuten voor half elf lag de brug vast en maakten de autori- teiten de eerste wandeling over de brug. Vermoedelijk zullen de verdere werk- zaamheden, eer de brug voor publiek ver- keer kan opengesteld worden nog een paar maanden vorderen. Na het plaatsen der brug heelt het ge- meentebestuur van Tholen degenen die met de leiding waren belast geweest, het- zij tijdens het vervoer of tijdens den bouw. en de journalisten die met de brug zijn meegereisd, officieel ten stadhuize ontvan- gen, waar de burgemeester, de heer V an der Hoeven, alien hartelijk verwelkomde en voorts de voorbereiding en de uitvoe- ring van het werk memoreerde. POINCARe VEROORDEELT DEN OORLOG. Poincare heeft te Sampigny in het de- partement Meuse een redevoering gehou- den ter gelegenheid van de uitdeeling der schoolprijzeri. Na eraan herinnerd te heb- ben, wat Lotharingen gedurende den oor- log heeft geleden, verklaarde de premier, dat ieder thans oorlogen veroordeelt, waarover men zich dient te verheugen; die veroordeeling kan nooit scherp genoeg zijn. Telkens, zoo zeide Poincare, wan- neer een streng vonnis wordt geveld over misdadigers, aevoelen eerlijke lieden zich veiliger. Toch mogen zij, gesust door een inert vertrouwen, niet insluimeren in alles vergetenden slaap, want wanneer te eeni- ger tijd het geval zich zou voordoen, dat onze goede wil ons niet zou vrijwaren voor een aanval, zouden wij voor ons behoud in de eerste plaats op zichzelf zijn aange- wezen. Wij veroordeelen dus den oorlog en zullen al het mogelijke doen. om hem nooit terug te doen keeren. Zelfs zullen 1 wij nog verder gaan. Wij trachten ons leed te vergeten en het ons berokkende kwaad te vergeven. Laat ons menschelijk en goed zijn, doch laat ons de onschuld niet zoover drijven, ons te verbeelden, dat goede en menschelijke ideeen nooit en ner- gens op hii.derpalen zullen stuiten. DE VERMISTEN VAN DE ITALIA. Naar gemeld wordt wil Nobile naar het i Poolgebied terugkeeren om deel te nemen aan het opsporen van zijn metgezellen, die met het hulsel van de Italia zijn weggedre- S ven. de groep Allessandrini, zoo genaamd naar den man, die belast was met het on- derhoud van het hulsel tijdens de vaart en j die het best in staat moet zijn geweest om een geleidelijke neerdaling te bewerken. Nobile schijnt van meening te zijn, dat de j zes mannen nog in leven zijn, of dat de mogelijkheid daarvan ten minste bestaat. Hij zou zich althans dezer dagen naar Mi- laan begeven, waar de moeder woont van prof. Pontremoli. een der vermisten, om haar te verzekeren, dat hij nog steeds hoopt, dat haar zoon gered zal worden. OPENING EERSTE VLAAMSCHE IAARBEURS. Onder groote belan de N. R. Crt belangstelling i gemeld wordt, is naar aan Zaterdag- 15) door E. I. RATH. Vervolg. Hij was juist zoowat klaar, toen de te- lefoon hem wegriep. Mevrouw Kilbourne wilde hem orders geven voor den middag Hij moest zorgen aan den trein van 4.20 te zijn, om den heer Kilbourne af te ha- len. Mevrouw Kilbourne vertelde hem. dat het drie mijlen was en ze legde hem uit, hoe hij er komen moest. Ze zou zelf we1 egaan zijn, als ze geen hoofdpijn gehad i'ad. ..Wacht even, Rawlinszei ze, toen hij den hoorn alweer wilde ophangen. „Ja, mevrouw." .Behalve wanneer mijnheer Kilbourne het' vraagt, zou ik maar niet spreken over de oms'andigheden..ehje zelf, be- doel ik. Mijnheer heeft dikwijls zooveel zaken aan zijn hoofd ,,Uitstekend, mevrouw". ..Natuurlijk, als hij het vraagt", voegde ze er wel bij, „is er geen enkele reden, waarom je hem niet alles vertellen zou, geen enkele". Natuurlijk, mevrouw, geen enkele. Misschien verbeeldde hij het zich maar maar hij dacht, dat het laatste, wat hij door de telefoon hoorde, een zucht was. In ieder geval grinnikte hij, toen hi) naar boven ging, om zijn werkpak tegen zijn livrei te verwsselen, Hij geloofde de situatie wel te begrijpen. De heer Kil bourne moest werkelijk wel erg vervuld middag in de stedelijke feest^aal te Ant werpen de eerste Vlaamsche jaarbeurs, georaaniseerd door het Vlaamsch Oecono misch verbond, geopend. Aan den gevel van het gebouw hingen de Vlaamsche en Antwerpsche vlaggen naast de Belgische driekleur. De groote zaal binnen in enkele aangrenzende zaaltjes van kleineren om- vang waren smaakvol in modernen geest ingericht voor de stands der 106 deelne- mende firma's en banken, waaronder ook een drietal Nederlandsche. De opening werd niet alleen bijgewoond door een croot aantal perspnen uit de Vlaamsche industrie-, handels- en bank- wereld, maar ook door den minister Car- noy, burgemeester Van Cauwelaert, de Katholieke kamerleden Sap en Van Cae- negen, de Vlaamsch-nationale kamerleden Vos en De Backer e.a. Nadat het orgel de Rubensmarsch van Peter Benoit gespeeld had, nam Lieven Gevaert. de voorzitter van het Vlaamsch oeconomisch verbond, waarbij thans 700 firma's aangesloten zijn, het woord om alien te danken, die tot de totstandkoming van de jaarbeurs hebben bijgedragen, Met vreuqde bearoette hij ook de deelneming uit Noord-Nederland, daarbij de hoop uit- sprekend. dat dit de voorbode zou mogen zijn van een groote en hartelijke samen- werking op oeconomisch gebied tusschen Nederland en Vlaanderen. Een bijzonder woord van dank richtte hij tot het stads- bestuur en burgemeester Cauwelaert. Van de jaarbeurs zelf zeide de heer Gevaert, dat zij een proefneming is, die, zoo ze slaagt, onbeperkte mogelijkheden openstelt. Thans reeds kwamen driemaal meer verzoeken tot deelneming van ten- toonstellers in dan er plaatsruimte was. Ook op het gebied van zakenleven en bankwezen kunnen de bestaande misstan- den, waaronder Vlaanderen aebukt gaat, verdwijnen. De leuze zij. In Vlaanderen: Vlaamsch en Vlaanderen sterk. Minister Carnoy richtte daarop een zijn van zijn zaken, als hij geen verschil tusschen Wade Rawlins en Oswald zag. Br was een zijweg in het park, die niet om het huis liep en dien Rawlins koos toen hij even later in de open auto de garage uitreed. Hij kwam door een deel van het park van Kilbourne Heights, dat hij nog niet gezien had. De weg liep langs een diep liggenden tuin, stijf aangel'egd en geheel verlaten, hoewel niet slecht onder- houden. De tuin was niet goed in toon met het overigens zoo prettig en confortabel mge- ricbte huis. Het scheen wel of een ,,land- schap-architect" de vrije hand was gela- ten, die een monument voor zich zelf had gesticht, waar niemand zich om bekom- merde. Aan den anderen kant van den tuin stond een rij jonqe heesters, die zoo dicht opeen geplant waren, dat ze fungeerden als een heg. De weg liep tusschen de hees ters en den tuin door. Rawlins reed heel langzaam, terwijl hij den tuin bekeek. Piotseling hoorde hij een 1 geluid, dat hij in deze omgeving allerminst woord van aanmoediging tot de tentoon- stellers, maar voeg.'e er aan toe, dat hij het bezoek aan de Jaarbeurs zelf met een vastere overtuiging in de schoone toe- komst van dit Vlaamsche Antwerpen en j het Vlaamsche zakenleven naar Brussel te zullen terugkeeren. Verder sprak hij de beste wenschen uit oor het slagen van de Jaarbeurs en hoopte, dat dit de eerste van een lange reeks zou mogen zijn. Ook burgemeester van Cauwelaert hield n korte rede uit naam van het stads- bestuur. Het doe! van het Vlaanmsch economisch verbond is niet alleen bedrijfs- leven in Vlaanderen te Vervlaamschen, maar ook om het hooger op te voeren in den concurrentiestrijd. Mogen de vruch- ten van dien arbeid dan ten goede komen aan de geestelijke waarden van t Vlaam sche volk! Nadat de heer Gevaert de jaarbeurs voor geopend had verklaard, werd, terwijl het orgel Vlaamsche liederen speelde, de gebruikelijke rondgang gemaakt. HET ENGELSCH FRANSCHE VLOOTCOMPROMIS Sedert Chamberlain in het Lagerhuis meedeelde, dat de Engelsche en de Fran- sche regeering tot een vlootcompromis waren gekomen, en de hoop uitte dat de landen, die deel'nemen aan den arbeid der voorbereidende ontwapeningscommissie zich daarmee zullen kunnen vereenigen, is schrijft de N. R. Crt. nog geen enkel vaststaand gegeven over den inhoud van het vergelijk bekend geworden. Wat buitenlandsche bladen daaromtrent ten beste hebben gegeven, berust vermoedelijk geheel of ten deele op gissingen, die uit- gaan van de vroegere punten van wrij- ving. Daaruit val't dan ook wel het een en ander af te leiden. Bij de veelzijdige gedachtenwisseling over vlootbeperking heeft Frankrijk een beperking van totale tonnemaat der on- derscheidene kategorieen van schepen v^rdedic d, terwijl F ngeland daarenboven een beperking van het aantal en de grootte der schepen voorstond. Aan dit standpunt heeft Engeland ook in de conference van verleden jaar met de Ver. Staten en Japan vastgehouden, 't geen toen de met te over- bruggen tegenstelling met het Amerikaan- sche standpunt t. a. v. de kruiserklasse en de mislukking van de conferentie heeft veroorzaakt. De vraag ligt voor de hand of het com- promis, waarvan Chamberlain de wereld kond heeft gedaan, hierin bestaat dat Frankrijk zijn vroegere houding heeft la- ten varen en thans het Engelsche stand punt aanvaardt. Zoo ja, dan heeft Amerika thans met twee tegenstanders te rekenen, in plaats van met een. De beschouwingen in de Amerikaansche en Italiaansche pers geven uiting aan den argwaan dat dit zoo is en dat Engeland in ruii Frankrijk is tegemoetgekomen op het stuk van de gewapende macht te land. De popolo d'ltalia, die als bet orgaan van Mussol'ni geldt, maakt bijvoorbeeld uit de toespelingen in de Fransche bladen dat Enge'and bereid is voortaan Frankrijk's hegemonie op het Europeesche vasteland te er.kennen en Frankrijk die van Engel'and ter zee. Het blad troost zich echter met de gedachte dat een der- gelijk compromis. waarmede de Ver. Sta- ten, Japan en Italie onmoqelijk kunnen in- stemmen, praktisch waardeloos zal zijn. Ook uit Washington en New York ko men teekenen van onrust over het com promis, dat zou beoogen met vereende krachten de Ver. Staten in het bouwen van groote kruisers te belemmeren. Zooals we boven reeds aanstipten is er te weinig van de overeenkomst uitgelokt, om er eenige conclusie op te bouwen, maar dat weinige kan het vertrouwen in een gunstige uitkomst van het internationale ontwapeningsoverleg nauwedjks verhoo- gen. DE CHINEESCHE VROUWEN MOETEN 'T HAAR KORT DRAGEN. Vol gens den Parijschen correspondent van de ..Chicago Tribune' heeft de na- tionalistische regeering aan alle Chinee- sche vrouwen en meisjes last gegeven, heur haren te laten afknippen binnen een j tijd van drie weken op straffe van ver- volging en opsluiting. Alleen vrouwen van gevorderden leeftijd (maar welke vrouw wil daarvoor doorgaan?) zijn hiervan vrij gesteld. De Chineesche vrouwen, over t geheel trotsch op haar haartooi, xitten in zak en asch; anders daarentegen de kappers! DE ARCHITECT VAN DE BIBLIOTHEEK TE LEUVEN GEHULDIGD. Door een groep vrienden van Withney Warren, waarbij zich een aantal leden van het Comite de politique nationale en fascistisch gezinde organisaties gemeend hadden te moeten aansluiten, is, naar men uit Brussel aan de N. R. Crt. me.dt, den Amerikaanschen architect van de Leu- vensche universiteitsbibliotheek een feest- maal aangeboden. Max, de Brusselsche burgemeester, de oud-minister van lands- verdediging Devene, de gepensionneei de generaal Bernheim hadden zich schrifte- iijk verontschuldigd niet aanwezig te kun nen zijn. Verscheidene toespraken werden gehouden en een der sprekers deed Felix Morren. den meestergast die de balustra de zonder opschrift vernielde en mede aanzat, een ovatie brengen. Eduard Huys- mans, een der voormannen van het Co mite de politique nationale, hekelde het feit, dat men Duitsche socialisten toeliet in den stoet, die Zondag onder het zingen van de Internationale door de straten van Brussel trok. terwijl de Belgische patriot- ten, die Vive la Belgique roepen worden gearresteerd. Zijn besluit was, dat nooit vergeten mag worden wat de Duitschers in Belgie hebben gedaan. Aan Withney Warren werd vervolgens door een BeJ- gischen architect De Soete een gulden boek met handteekeningen van sympathi- seerende personen aangeboden, waarvoor de Amerikaansche bouWmeester hartelijk dank zegde. ,,Ik zeg u niet vaarwel. zeide hij onder luid applaus, maar tot weerziens, want wanneer het uur der gerechtigheid zal slaan, zal ik weer bij u zijn. Doch al- vorens heen te gaan hef ik het glas op ter eere van alles wat de grootheid en de glorie van Belgie uitmaakt en van de ge- aachtenis van den grooten kardinaal Mer' cier, wiens gedachte ik tot het einde toe zal blijven dienen. DE GEZONKEN DUIKBOOT. (De Tribuna geeft het een en ander weer uit de gesprekken die tusschen den mar- conist van de verongelukte duikboot F 14 en dien van de duikboot F 15 gevoerd zijn, toen de F 14 reeds was gezonken. Op den roep van de F 15 antwoordde de telegrafist van de F 14 ,.Wij hebben 6 dooden te betreuren, het water is in het achterstuk van de boot binnengedrongen, de boot ligt op den bodem, de stand van de duikboot is bijna verticaal. De F 14 seinde spoedig daarop, dat er giftige gas- sen aanwezig waren, door het contact van de accumulatoren met het zeewater ont- staan. Het zeewater was bij de poqingen van de duikers om de duikboot door mid- del van buizen van lucht te voorzien. bin nengedrongen. De bemanning deelde me de, dat de luchttoevoer geen verademing bracht en dat zij zich als gevolg van de gasontwikkeling in een ernstigen toestand bevond. De marconist seinde verder aan de redders zich te haasten. Gedurende den nacht waren de duikers gedwongen wegens den zwaren zeegang, om het werk te staken. Tegen 11 uur des avonds werden de signalen van den mar conist der F 14 voortdurend zwakker. De redders vernamen nog duidelijk de woor- den ,,Wij zijn verloren Toen werden nog enkele punten en zwakke strepen door den radio-telegrafist van de F 14 overge- bracht en tenslotte volgde een diep stil- zwijgen, Na de lichting van de boot en nadat de ze geopend was, vond men den dooden marconist voor zijn toestel, op welks toet- sen nog altijd zijn levenlooze hand rustte. LOE WEN STEIN S NALATEN- SCHAP. De Evening News verneemt dat kapi- tein Loewenstein ongeveer 8 millioen pond heeft nagelaten. In de maand voor zijn dood heeft hij zware verliezen geleden. Zijn vermogen voor dien tijd wordt qe- schat op 20 millioen pond sterling. POLITIEK TESTAMENT VAN RADITSJ. Donderdagmorgen is het door Stefan Raditsj ach'tcrgelaten politick te--dui^nt geopend. Volgens dit testament heeft Ra ditsj den leider van het Kroatische bloc dr. Troembitsj als zijn opvolger als leider der Kroatische boerenpartij aangewezen. Het testament behelst verder een beroep van Raditsj op het Kroatische volk, om na zijn dood rust en orde te handhaven. Verte- genwoordigers der coalitie van boeren en democraten reizen met auto's door het ge- heele land om overeenkomstig den ''aatsten wil van Raditsj het volk tot kalmte aan te sporen. TER NEUZEN, 13 AUG. 1928. VEREDELING VAN HET AMBACHT. Bij het de vorige week te Utrecht ge- houaen examen van wege de Vereeniging tot veredeling van het Ambacht, is het meester-diploma als metselaar uitgereikt aan den heer J. Deij C.Lzn. te Ter Neuzen en het diploma als gezel voor huisschilde- ren aan den heer W. Wisse te Zaamslag. NED. HERV. KERK. De Algemeene Synode der Ned. Herv. Kerk heeft uit haar fonds ter voorziening in de geestelijke behoeften van gemeenten, waar eigen middelen ontbreken een toe- lage verleend aan de gemeente te Ter j verwacht zou hebben, een geweldigen plons. Onmiddellijk gevolgd door eenige kleinexe, en spatten van water. Toen stilte. Hij stopte en keek naar de heg. Een halve minuut trachtte hij vruchteloos een zwakke plek te vinden in het groene bol- werk tegenover hem. Toen weer een groote plons, gevolgd door een kleinere. Dat was te veel voor een man met een onderzoekenden geest. Hij klom uit de auto en ging naar het eind van de rij hees ters. Er lag een bassin van witte tegels .vol water, dat in hevige beroering was. Er waren drie marmeren banken, een aan weerszijden en een aan den kant, die het verst van Rawlins af was. Er liep een paadije om het bassin heen. Aan de zijde, waar Wade het dichtst bij stond, was een stellage gebouwd met twee springplanken, een ongeveer ander- halven meter boven het water en een dub- bel zoo hoog. Juist klom een tenger figuurtje in een badpak en een roode badmuts de ladder op. Rawlins' eerste opwelling was terug te gaan, maar hij gaf niet altijd toe aan opwellingen. Het scheen hem vreemd. dat zul'k een mager meisje als Marian zulk een geweldigen plons had kunnen veroor- zaken. Dus'wachtte hij en keek toe, ter wijl ze de ladder opklom. Ze aarzelde geen oogenblik toen ze langs de onderste plank kwam, maar ze klom direct door tot de hoogste. Een paar se- conden stond ze daar, op de teenen balan- ceerend. Haar figuurtje stalk scherp af tegen den heme!; ze hief de armen op en was als een beeld van ,Jeugd en Levens- lust". Dien indruk maakte ze tenminste op Rawlins. Ze sprong op, naar voren, wendde even het licbaam en weer volgde een donde- rend geplons in den vijver. De roode zwemmuts dook op midden in het deinen- 1 de water en een paar bruine armen brach- ten het kind met regelmatige slagen naar den kant van den vijver. Zonder gebruik te maken van de trap, zwaaide ze zich handig op den kant en kwam hijgend over- eind. Toen zag ze hem. „0, Wade! Kom eens hier! Toen hij aarzelde. maakte ze een geb:e- dend gebaar met haar druipenden arm. „Kom hier bevau' ze. Hij qehoorzaamde. Neem me niet kwalijk, dat ik zoo on- bescheiden ben," zei hij .rnaar ik hoorde den plons. Zeur niet over onbescheiden, zeide ze. ,,Ik wil alleen weten of je dien laatsten sprong gezien hebt Hij knikte. ,,Vertel me dan, wat er aan mankeer- de." U boog u te snel naar voren en wacht te daarna te lang met spring en, ant woordde hij. Marian keek hem een oogenblik ver- wonderd aan, sprong op met een kreet van vreuqde en klapte verrukt in de han- den. Ai mij mompelde ze. ,,Hij weet het Hij weet hetNu heb ik iemand, die het mij kan leeren." Ze veegde een waterdruppel van de punt van haar neus en keek hem stralend aan. ,.Je weet precies, wat ik oefende, he? riep ze uit. ..En dat bewijst, dat er wel wat goed aan was. Weet je alles van dui- ken af Hiep, hiep hoera Nu ga ik het leeren. Heb je een zwempak Rawlins glimlachte. Hij hield van en- thousias e menschen. Marian sprong cn danste in het rond op den rand van de vijver. totdat ze haar evenwicht ver.Oor en onder water verdween om even later lachend en proestend weer op te duiken. Toen ze weer op het droge sprong, her- haa'lde ze haar vraag. Neen, ik heb geen zwempak. zei hi). ,,Dan zullen we er een laten aanruk- ken. Luister Ga terug naar de garage, bel het huis op en vraag naar Bertha vooral niet naar Grosvenor. Zeg aan Bertha, dat ze naar Kane's kamer gaat. zijn zwempak zoekt en het dan naar de garage brengt. Trek het aan en kom dan terug." Ze ratelde het af, alsof al.es van te vo ren bedacht was, maar Rawlins schudde lachend het hoofd. ,,Ik ben op weg naar het station om uw vader af te halen". zeide hij. „0, bah Het is toch niet echt noo- dig, he Er staat altijd wel iemand met een auto. Je kunt altijd wel zeggen, dat je den weg niet kon vinden of zoo iets dan kan je de auto wel' ergens verstoppen en mij in dien tijd leeren, hoe ik moet duiken.' „Het lijikt mij voor dezen keer nog be- ter, dat ik uw vader ga halen. zei hij. ,,En bovendien, mag ik wel Zij keek naar den kijker. ..Neen. het mag natuurlijk eigenlijk niet. Het is een regel, dat het personeel hier niet mag zwemmen. Maar ik vind het idioot, dat iedereen onder dien regel valt. Ik zou Grosvenor hier natuurlijk niet toe- iaten. Ik zou hem verdrinken, als ik hem hier vond, maar ik zie niet in, waarom een absoluut zindelijke landlooper. die op de hoogte is van duiken en dergelijke din- gen... Denk toch niet meer aan de regels. Wat doet het er toe, als ze het niet we ten ,,Ik ben bang, dat ik nog niet tegen de voorschriften durf zondigen." zeide Raw lins. „Bovendien heb ik geen tijd vanmid- dag. Ik moet naar den trein." Marian trok een leelijk gezicht en zuchtte. „Kijk dan even", gelastte ze en liep op een drafje naar de springplank, een lijn van natte voetsporen achterlatend. Rawlins sloeg haar gade. Vlug als een jongen klom ze den ladder op. balanceer- de zich en keek hem aan. Armen meer naar voren... niet zoo hoog", riep hij. Ze qehoorzaamde. ,,Nu langzaam beginnen en dan op het eind vlugger." ..Goed Kijk dan 1" (Wordt vervolgd.) TER NEUZENSCHE COURANT

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1928 | | pagina 1