ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. Vezetzalf Mo. 8176. Maandag 30 Januari 1928. 67 Jaargang. Sam en zijn schat RAADSVERGADERING. 480NNEMENTSPRIJS; Aanbesteding. BINNENLAND. FEUILLET0N. BUITENLAND Voor binnen Ter Neuzen /1,40 per 3 maanaen - Voor ounen Ter Neuzen fr. per post J 1,80 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post /6,6(J per Jaa; V__- 't buitenland f 2,70 per 3 maanden franco oer posr Abonnementen voor 't buitenland alleen bij vooruitbetaling. Dlt blad vefschilnt l««<|ppen MaandasS Woensdatf- en Vrljdagavond. De Burgemeester van TER NEUZEN maakt bekend, dat eene Openbare Vergadering van den Gemeenteraad is belegd op Donderdag 2 Februari 1928, des namiddags 2 uur. Ter Neuzen, den 30 Januari 1928. De Burgemeester voornoemd, I. HUIZINGA. Burgemeester en Wethouders van PHILIPPINE, zullen op Donderdag 9 Februari 1928, des middags 12 uur, aanbesteden: Het onderhouden van de werken der Gemeente- haven gedurende 1928. Aanwijzing op den dag der aanbesteding voermiddags 10 uur. Bestekken verkrijgbaar ten Gemeente- huize tegen betaling van f 1,25, alsmede bij den Architect L. DE BRUIJNE teTer Neuzen, door wien nadere inlichtingen worden verstrekt. P. A. RAMMELOO, Burgemeester. GEIRNAERDT, Secretaris. Philippine, 25 Januari 1928. HET GEZANTSCHAP TE BRCSSEL. Er is thaDS een reden om aan te nemen, dat jhr. mr. 0 F. A. M. van Nit-pen tot Sevenaer, thans gezant te Weenen, ernstig in aanmerking komt voor het ambt van Nederlandsch gezant te Brussel, ter ver vanging van wplen jhr. dr. C. G. W. F. van Vredenburch. \VERKL00SHEIDSVERZEKER1NG. De minister van arbeid, handel en npver- heid heefi ingesteld een commissie om een •nderzoek in te stellen naar de vraag. of het wenschelijk en mogelijk is, over te gaan tot de oprichting van werkloozenkassen voor personeel in overheidsdienst, voornamelpk met het oog op het personeel, dat krachtens arbeidsovereenkomsf werkzaam is, alsmede, op welke wijze een zoodanige verzekering eventueel zou moeten worden georganiseerd. De commissie. waar*an de heer Anth. Folmer, direeteur van den Rijksdienst der Werkloosheidsverzekering en Arbeidsbe- middeling, voorzitter en mr. H. J. Morren, referendaris bij dien dienst, secretaris is, heeft haar werkzaamheden op 26 dezer aan gevangen. VERZENDING VAN P03TPAKKETTEN. Naar men weet, bedraagt, op het oogenblik het maximum gewicht voor de verzending van postpakketten hier te lande en ter verzending naar Ned.-Indie 5 K.G. Thans wordt gemeld dat in studie is de vraag of het mogelijk zal zijn het maximum gewicht op 10 K.G. te brengen, welk maximum gewicht reeds is toegelaten in Hit het Engelsch door P. G. WODEHOUSE. 2) Vervolg.) ,,iHe, Oomzeide Sam verwijtend. ,,Door en dborherhaalde de heer Pynsenit. ,,De loopjongens noemen je bij je voomiaaim." Jiadaar is ndets aan te dtoen". zuchtte Sam. ,,Lk geef ze telkens 'n draai om hun ooren, maar het is nu eenmaal een ge- woonte geworden." ..Verleden Woensdag zag ik, dat fe mijn typiste'een zoen gaf." ,,Dat anme kind had zoo'n kiespijn." ..Bovendien heeft Ellaby mij verteld, dat je wenk meer dan sdhanid'alig is". Er heerschte even een zwijgen. ,Die Engel sch e koistscholen zijn de vloek van deze eeuw", zeide de heer Pynsent drooraerig. Voor een oningewijde scheen deze op- merking nergens op te slaan, maar Sam begreep de strekking. En hij schatte haar op haar voile waarde een klap in zijn gezic'ht. Hebben ze je te Wrykyn nog iets an- ders geleerd dan voetbal, Sam ,,Wat dan ,.0, van aillerliei." ,,lk heb er nooit heel veel van aemerkt. Waarom je moeder je daarheen iheeft ge- stuurd, in plaats van naar een behoorlijke handelsschool, is mij niet heel duidelijk." „Oc,h ziet u, vader was daar ge- weest..." 1NGEZONDEN MEDEDEELINGEN jgeneest kleitte wondjes het verkeer met de meeste landen van Europa. RADIO-TELEFONISCHE VERBINDING MET AMER1KA. De opening van de radio-telefonische verbinding met de Vereer igde Statea van Noord-Amerika en met Cuba (alle steden zullen toegankelijk zijn) zou heden Maandag- middag te 's Grav-enhage met eenige plechtigheid geschieden Officieele gesprek- ken zullen, ter inwijdirig der verbinding aan de beschikbaarstelling voor het publiek voorafgaan. Minister Van der Vegte zou bij de plechtigheid tegenwoordig zijn, misschien zelfs persoonlijn het woord tot de Vereenigde Staten richten. lndertjjd, toen de pvoefgesprekbeD werden gehouden, heeft de Amerikaansche legatie te 'e Gra- venhage reeds met de Amerikaansche regeeringsbureaux gesproken. DE W1JZIG1NG ZIEKTEWET. Vrpdagmiddag is in de aula van het Koloniaal Instituut te Amsterdam, onder leiding van den heer ir. J. A. Kaiff, voor zitter van den Raad van Toezicht van „Centraal Beheer"een vergadering gehouden van de besturen der risico-vereenigmgen aangesloten bp de Centrnle Werkgevers- Risico Bank en bij de Vereeniging „Ziekte- Risico" benevens van de bij beide organi- saties direct aanges'oten ondernemingen. Dr F. E. Posthuma, president-directeur van ,/Centraal Beheer" heeft in die ver gadering een inleiding gehouden over de aanbangige voorstMlen tot wijziging van de Ziektewet 1913. waarbp hp tenslotte concludeerde, dat in hoofdzaak bezwaar moet worden gemaakt tegen de volgende bepalingen van het ontwerp 1. waarbjj de verzekering wordt uitge- breid tot alle arbeiders, ongeacht het be- drag van hun loon en ongeacht of zij in een onderneming werkzaam zijn of niet 2. waarbij aan de bijzondere zieken- kassen een voorrang wordt gegeven; 3. waarbp het aanta! ondernemingen, dat te zamen een ondernemingsziekenkas mag oprichten, tot vier is bepeikt; 4. waarbp aan den werkgever belemme- ringen bp het oprichten van een on Jer- nemingsziekenkas in den weg worden gelegd, in dezen zin, dat zijn arbeiders daarover zullen hcbben te besbssen 5 waarbij bedrijfsvereenigingen opge- richt door werkgevers slechts telkens een levensduur van vpf jaar is toegedeeld, ook al voldoen zij aan de bepalmgen der wet; 6. waarbij in de ziektewet ten aanzien van de dagloonberekeningen bp ziekte wordt afgeweken van de overeenkomstige bepa lingen in de Ongevallenwet. Spreker wekte tenslotte de aanwezigen op in hun vakorganisaties een kracht'ge actie tevoeren tegen de genoemde wpzigings voorstellen, de hestaande ziekte-risico ver- eenigingen te versterken en nieuwe op te Sam zweeg. De heer Pynsent, dit wist 'hij maar al te wel, was niet bijzonder ge~ steld geweest op nu^ijlen Antonie Shot- ter daar hij meerrae en misschien wel teredht, dat zijn overleden zuster door dien innemenden, maar ietwat onstabielen persoon te trouwen, de kroon had gezet op de dwaasheden in haar lichtzinnig en leeg leventje begaan. „Dat is zeker een groote aanbeveling", meende de heer Pynsent droogjes. Hiervan had Sam niets terug. ,,Je helbt in versdheiden opzichten veel van je vader", zeide de heer Pynsent. Sam ig.ing daarop niet in. De hatelijik- heden volgden elkaar vanoc'htend vrij snel op, maar daaraan was nj,ets te doen. ,.En toclh mag ik je wel, Sam", hernam de heer Pynsent na een kort zwijgen. Dat klonk beter. ,,En ik mag u ook best lijdten, Ooim", zeide Sam hartelijk. ,,Als ik bedenk. wat u allemaal voor mij gedaan hebt ,,Maar", ging de heer Pynsent voort. ,,Ik zal je nog sympathiek'er vinden, als je op een drieduizend mijl afstand zit van de Pynsent Im- en Export Compagny. Wij gaan van elkaar weg, Sam en wel da- delijlk." „Dat spijt mij." ,,Mij niet", zeide d'e heer Pynsent. „Ik ben er blij om." Even zwijgen. Sam. die voelde, dat het onderhouid, nu dit hoogtepunt bereikt was, als geeindigd kon worden beschouwd. stond op. ,,Wadht even", zeide zijn oom. „Ik wil je even vertellen, wat voor toekomstplan- nen ik met je heb." Sam was aangenaam verrast. Hij had' niet gedacht, dat de heer Pynsent belang zou stellen in zijn toekomst. „Hebt u plannen 1" richten en niet het o r te h euen aan allerlei speculatieve oudernemingen, welke op d oogenblik op het gebied der z ekteverzeke- ring opkomen. EERSTE HULP BIJ ONGELUKKEN. Het Tweede Kamerlid Weitkamp heeft den Minister van Arbeid, Handel en Nij- verbeid de volgende vra^cn gesteld 1. Is het den Mims'er bekend, dat de commissie voor eerste bulp bij ongelukben, ingesteld bjj Koninklijk besluit van 10 December 1910, voorheen wel subsidie ont- ving voor cursussen en het verleenen van eerste hulp bij ongevailen aan Rpkslatd- en tuinbouwscholm, maar dat, terwjjl aan cursussen, dezocht dcor fabrieksarbeiders, dit subsidie wel wordt gegeven, bet voor bovengenoemde scholen is ingetrokken 2 Zoo ja, is dan de Minister bereid mede met het oog op het teit, dat ook de landbouw wegeDS het hoe langer hoe meer in gebruik komen van machines in het bedrijf bij de veiligheiaswet zal worden betrokken, het opgeheven subsidie alsnog wederom te verleeuen, zoodat de bevoer rechting van fabrieksarbeiders boven land- bewerkers zal zpn opgeheven Emigratie naar Canada verboden. De Rotterdamsche correspondent van het „Hol." meldt In Januari 1927 hebben wjj in de be- schouwing o er de emigratie naar Canada medegcdeeld, dat de Canadeesche emigratie- autoriteiten daar niet gesteld zijn op land- verhuizers, die met steun van regeering, gemeente of corporaties naar hun land verhuizen. De Canadeesche immigratiewet- geving bevat op dit punt trouwens een bepaling, dat voor derge'ijke personen een bijzor di-re vergunning voorgeschreven is, omirent welker verleening het oordeel aan de regeering is. Hier te lande schjjnt de regeerirg aan deze br-paling geen aandacht te hebben ge schonken, toen zp het besluit nam, zich bereid te verklaren aan onvermogenden, die naar Canada wilden vertrekken, f 200 bp te dragen in de reiskosten, waardoor het bedrag, dat de betrokkene zelf nog had bp te dragen, slonk tot f80. In Canada is men niet onkundig gebleven van den Nederlandschen maatregel, die in strpd is met de Canadeesche immigratie bepalingen De vertegenwoordiger van het Canadeesche departement van Immigratie-en Kolonisatie hier te lande heeft deze week de aandaeht der betrokken sto mvaartmaat- schappijen en -agenten erop gevestigd,dat, indien zij emigranten vervoeren die tot de genoemde categorie behooren, zp gedwongen zullen worden deze passagiers voor eigen rekening naar Nederland terug te brengen Deze mededeeling is later nog gevolgd door een stuk van den hoogsten vertegenwoordiger der Candeesche emigratie in Europa, die te Londen zetelt, waarbp zorder meer ver boden wordt deze emigranten te vervoeren. Het Hbl. schrpft voorts Het besluit der Canadeesche regeering om land-erhuizers, die met regeeringssteun naar Canada trekken te weigeren, is een erge tegenvaller. „Ja, alles i<s al in orde." ,,Dat is prachtig, Oom", zeiide Sam vriendelijik- ,,Ik dadht dat u mij op de keien zou zetten." ..Herin.ner jij je nog een Engelsohman, een zekeren Lord Tilbury met wien je bij mij gediineerd hebt Sam herinnerde zich id'ezen heer. Zijn Lortdschap had hem na het diner in een hoekje geduwid en had een half uur zon- der ophouden tegen hem gesproken. „Daf is de directeux van de Mammoth Uitgeversimaatschappij, een zaaik, die een massa idlag- en weekbladen te Londen in het licht geeft." Dat wist Sam wel. Het gesprek van Lord Tilbury was min of meer een auto- biografie geweest. ,,Nu, hij gaat Zaterdag met de ,,Maure- tania" naar Engeland en jij gaat met hem mee. Hij heeft aangeboden om jou bij hem in de zaak te nemen." ,,Maar ik weet niets van dat kranten- wer.k." ,,Ooh, je weet nergens iets van", ver- klaarde de heer Pynsent zachtzinnig. ,,Dat komt door je Engelsche kostsc'hooiopvoe- ding. Maar in ieder geval bij Lord Til bury kan je niet erger misdukken, idan je hier hebt gedaan. Die papiermand staat pas vier dagen in deze kamer, maar die weet al meer van de zalken hier af, dan jij in vijtftig jaar zult leeren." Sam maakte een klagend geluid. Vijftig jaar scheen hem ietwat overdreven. ,,Ik heb dat Lord Tilbury onverholen meegedeelid. Maar hij wil je toclh graag hebben." ..Gek", zeide Sam. Hij voelde zich toch wel een beetje gevleid door die hevige begeerte naar zijn diensten bij een man. die hem maar eens besproken had. Lord Tilbury was wel een oude zeur, maar in Canada is een vau de weinige streken der wereld, waar menschen, die werken wi'len en kunnen werken, uit onze met overbevolking tedreigde streken, gelegenheid vinden in productieven arbeid voor zich en hun gezin een bestaah kunnen vindm. Het was ratioLeel, dat onze regeering de landverhuizing van aan landarbeid gewende en tot landarneid ge^chikte personen daar heen bevorderde. Ook de vorm waarin dat tot nu toe gescbitdie: een bpslag op de kosten dezer landverhuizing, was logisch. Er werd van d-genen, die nereid en geschikt bleken voor emigratie naar Canada niet alleen gt-e.scht, dat zij in staat bleken den band met hun geboortelai d en omgeving te verbreken, ook een deel van de kosten der emigratie moesten zij zelf betalen. Maar eenige waarheid is er toch ook wel in de overwegingen der Canadeesche regeering. Men is daar blpkbaar bevreesd, dat het dengene, die met steun vanwege de overheid of een met haar st,menwerkend orgaan overkomen, niet voldoende zullen besefFen, dat zij feitelijk de schepen achter zich verbranden en dat dus daar de meening zal postvattende menschen, die mp naar Canada hebben gehnlpen, zullen mij ook wel bpspringen als eventueel de dringende wenscheipkheid van een terugkeer zich aandient. Dat is een althans begrppelpke redeneering. Ze is echter niet geheel juist. Wp geven de hoop niet op, dat onze regeering de Canadeesche kan overtuigen, dat den emigranten, die uit ons land naar Canada gaan en die daar over 't algemeen zeer gewaardeerd worden, voistrekt duidelijk is gemaakt, dat de hun verleende steun vcor emigiatie, de eenige en laatste bpdrage van dien aard is, waarop zp kunnen rekenen. Zoodat ook deze menschen voistrekt weten, wat de consequenties zpn van den stap dien zij doen. Zoodat ook voor hen geldt wat voor die andecen geldt, die op eigen risico naar Canada gaan: nl. dat zp zich bewust zijn van de noodzakelpkheid van volhouden en slagen. Dan is het natuurlpk noodig, dat niet voor emigratie in aanmerking komen menschen, die al jaren zijn gesteund en geholpen. Daarvan is echter in den regel al geen sprake, immers de aspirant-landverhuizers moeten zelf besehikken over een bfdrag, dat met eenige weken loon overeenkomt en de .gesteunden" hebben dat waarlpk niet ter beschikking, ook niet na verkoop van have en goed De ratio van de Canadeesche immigratie- wetgeving is, dat men niet het land wil maken tot een vergaarbak van elementen, die de Europeesche regeeriDgen met vreugde zien vertrekken. Daarvan is in onze emigratie regeling geen sprake. Daarom geven wij de hoop niet op, dat onze regeering met de Cana deesche alsnog tot een overeenkomst kan komen, die dezen uitweg voor menschen, die graag werken willen en stevig werken kunnen, maar over de middelen tot land verhuizing niet zelf besehikken, heropent' In 't belang van ons eigen land en van Canada. ieder geval stond het vast, dat hij die gave had zonider dewelke men geen fortuin maken kan die vreemde, bijna sprook- jesacihtige gave om dadelijik te weten, wat j'e aan iamand helbt. ..Heelemaal niet gek". zeide de heer Pynsent. „Hij en ik doen juist samen za- ken. Hij tracht mij over te halen, om iets te doen, waartoe ik tot nu toe nog heele maal niet besloten ben. En hij denkt, dat Ihij, als hij mij van jou ontlast, mij aan zich venplicht. En dat is ook zoo." ,,Oiom", zeide Sam vol gevoel. „Ik zal mijn best doen." „Dat is je geraden", antwoordde de heer Pvnsent, in het minst niet geroerd. ,,Het is je laatste kans. Ik zie geen aard- scihe reden, waarom ik je het verdere van je leven zou ondefhouden en dat ben ik ook heusch niet van plan. Als je den boel bij Tilbury n.u weer in het honderd schopt, dan hoef je heusch niet meer bij mij aan te komen. Het gemeste kalf wordt niet ge- slac'ht. Den,k daaraan ,,Natuurlijk, Oom, natuurlijk. Maar tolbt u er maar niet over. Ik heb een voor- gevoel, dat het best zal gaan. Ik ga graag naar Engeland." ,,Ik ben blij, idlat te hooren. Dat is alles. Goeien; middag." ,,Ziet u, het is wel heel vreemd, dat u mij juist daar heen ziendt", zeide Sam na- denkend. ,,Dat vind ik nu niet. Ik ben blij. dat ik d;e kans heb.' „Iik bedoelgelooft u aan waarzeg- sters „Neen. Bonjour." „Omdat een waarzegster mij voor- spe'lde „iDeze deur", zeide de heer Pynsent, „sluit zich van'zelf." Na de juistheid van deze bewering te BETERE OECONOMISCHE Y00RU1TZICHTEN IN ENGELAND. Hoewel een Engelschman nu juist niet uitbundig of vroulpk van aard is, kenmerkt hp zich, schrpft de N. R Crt door en met gemakkelpx te ontuioedigen optimisme. Dit is onder meer in d- donkerste dag^n van den oorlog aan den dag gekomen. Men meent dat dit optimisme zijn oo sprong heeft in een s'erk vartrouwen in zichzelf en een onverzettelijk geloof aan de voor- trefifelpkheid van de Bntsche natie en alles wat Britsch is. De schaduwzijden van deze national* eigenscbap zijn voldoende bekend. De Engelschman komt ertoe vast te houden aan oude fceproefde methoden voor zijn handel en industrie en af te wachten tot de klanten bp hem komen, inplaats van dat bp naar de klanten toe gaat. De lang- durige oeconomische malaise heeft den Engelschen van lieverlee anders geleerd. Voor die malaise zpn tal van oorzaken. Belast ngen zoo zwaar als men nooit gekend heeft, drukken, als nawee van den oorlog, op handel en bedrpf Ecgeland heeft na aen wspenstilstand een groote opleving van de welvaart beleefd, toen het pond nog laag gecoeg stond, om de wereld te verlokken de Britsche voortbreDgselen te koopen. Maar niet zoodra had het zijn ruilmiddel op peil gebracht en was het tot den gouden standaard teruggekeerd, f er kwam een einde aan dezen ongewonen toestand. Bovendien liet zich toen de concurrentie van industrieele landen met nog steeds ge deprecieerde valuta en te laag prpspeil peduebt gelden. Vervolgers kwam de groote stilstacd in het steenkoolbedrpf en de alge- meene staking de iets verbeterde vooruit- ■/ichten weer donker maken. De toen ge- ledeD geweldige verliezen aan goederen en beklanting zijn nog niet ingehaald en de steenkoolnpverheid, de groote b on van uitvoer en welvaart, staat er nu zelfa buiten gewoon slecht voor Niettemin komen thans verschillende gezaghebbende mamen ons verzekeren dat er a! verbetering is en nog grooter ver- betering op komst zou zijn. Men laat het licht vallen op de gunstiger statistiek van de werkeloosheid. Het aantal ondersteunde werkloozen is in dit seizoen lager dan het in de laatste zeven jaar geweest is. In een jaaroverzieht van handel en nijverheid wordt ook met voldoening geconstateerd dat de Britsche nijverheid vorderingen her ft gemaakt op den weg naar rationeeler methoden, waarmee Duitschland door ver- ticale combinatie van industrieen en ver betering van productiemiddelen voor is gegaan. In de steenkoolrijverheid zijn deze methoden echter nog altpd niet diep door- gedrorgen, want men hoort -nog altijd de oude klacht dat de productie methoden van dit bedrijf niet met den tijd mee zpn gegaan. De eigenaars van de mijnen zitten ech'er in groote financieele moeilpkheden en dit kan ten deele een verontschuldigirg voor hen zpn dat zij nog geen grcote verande ringen invoeren. Djb toestand van den hebben geconstateerd, begaf Sam zich naar zijn eigen apartementen, waar hij den heer Clarence (Snert) Todhunter. den populairen en energieken ko,k van >de vrachtboot ..Araminta" vond, ontwaakt en een neuswarmertje rook end. ,,Wie was die ouwe knaap infor- meerde de heer Todlhunter. ,,Dat was mijn oom. De direeteur van de finma". ,,Ben ik in zijn kamer een tukje gaan doen?' ,.Dlat ben je." ,,Dat spijt me, Sam", zeiide Snert, flink- weg. ,,Het was gisternaclht wat laat ge worden". Hij gaapte eens terdege. Snert Todlhun ter was een magere, peziige kexel, vooraan in de dertig, met een hoog voorhoofd en peinzende oogen. Geprikkelde scheepska- meraden, die met hem pokerden, hadden van idiie oogen wel eens gezegd, dat z'z wat onlbetrouwbaar keken; maar voor den criticus, wiens oordeel niet ongunstig be- invlocd werd door zooeven geleden gel- delijike verliezen, was het meer een blik die herinnerde aan een papegaai, die het leven lang heeft aangelkeken en overal desillusie gevoniden heeft. Er was iets zeer pessimiStisch in Snert, en als hij een drupje te veel ophaid, maakte hij vage toe- spelingen op een grafelijken titel, waarcp hij rec'hten kon doen gelden. Het was een lange en ingewikikelde geschiedenis, die iedereen, die er bij betrokken was, in een kelijik dagiicht plaatste, maar aangezien hij nooit tweemaal op dezelfde manier vertelde, werd er weinig geloof aan ge- hecht door een niet zeer geestdriftig audi torium. Overigens maakte hij de best snert van den Atlantischen Oceaan, maar was niet hoovaardig. (Wordt vervolgd.) NEUZENSCHE COURANT „0 ja." Recept Fa. v. d. Velde, Apotheker

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1928 | | pagina 1