ALGEMEEN mmwR- EN ^DVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANPEBEN. j-jtws sje?'sr* No 7934. Maandag 5 Juli 1926 66" Jaargang feuilleton. Tjf w ABOHNEMENTSPRUS Bekendmaking. !T«SJS2Srt3~-™S!5Sa p A D AN G-R A M P« BINNENLAND. B UIT E H L a¥d~ MLUL.IIII-L.M II I- fr. per post ni)fl 1 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post J 6,60 per ]aai Toor bH«. Ter NeU/.n f .,40 per 0 VS&knd a,,ee„ b, voorp.rbeUl.np, ,2.70 pe, 3 Wo.n,d— e» Ve.U.^e.von± Vooi dS !,imidJ»t'S 3 uur, ten gemeentehmee aanbesteden Het schoonmaken en witten der muren en plafonds in de Openbare Lagere Scholen C. te Ter Heuzen en D. te Sluiskil. Qemeente-Bouwmeester. Ter Neuzen, den 5 Juli 1926. Burgemeester en Wethouders voornoemd, I HUIZINGA, Burgemeester. B. 1..Z0NNEV1JLLE, Secretaris. OPROEP OM STEUN. Ons Indie is getroffen door een ontzet- tende ramp. Daar, waar nog kort gtleden een war me belangstelling en milde offervaardighmd getoond werd roor de slachtcffers der ram- pen, die Nederland teisterden, is men nu onder den diepen indruk ran wat in en om Padang gebeurde. i De wonderbaarlgkenatuurkracliten schon ken Indie zijn onvergelijkelijke vruchtbaar- heid en schoonheid. Maar deze zelfde gewel- dige natuurkrachten brengec van tijd tot tyd door een plotselicge uitbarsting verderfen ongeluk, waar nog kort te voien bloeiende schoonheid en geluk heerschten. Groote gedeelten van stad en land zijn dooraard- bevingen ingezakt, ge'ouwen en hutzen ingestort, vele, wel'.icht reeds bonderden menschenlevens verr.ietigd, vele kindertn beroofd van den steun van vader en moeder. De ondervinding bij vroegere soortgelyke rampen heeft geleerd. dat h'.er omvangryke maar vooral snelle hulp noodig is. Het SmeroefoDds. de stichting in Batavia, met welke wij steeds samenwerkten is in 1910 opgericht met bet bepaalde doel om bij na'uurrampen onmiddellijk eerste hulp te verleenen. Uit den aard der zaak even- wel stellen de roiddelen van dit Fonds slecbts tot eerste hulp in staat. oor eenige jaren reeds heeft or.ze organisatie met het Smeroefonds een overeenkomst getroffen, dat wij ieder op eigen ter rein bij een ramp in het andere Hnd gelden zullen inzamelen, doeh dat wij eerst in actie zullen treden, wanneer de wensche- lijkheid daarvan is medegedeeld door de aniere organisatie. Dit heeft thans plaats gevondenwy hebben een telegram ontvangen, waarin onze medewerking wordt ingeroepen, onder mededeeling dat de schade eenige millioenen groot zal zijn. Deze mededeeling van genoemde stichting, welke ons voor nog slechts korten tijd 300,000 gulden overmaakte voor de slacht- offers van den watersnood, geeft ons nu vrijheid om in Nederland tot steun op te wekken. De ramp is te zwaar, de schade te crroot dan dat Indie alleen bij macbte zou" zijn, om de noodige gelden bij een te bl De hechle banden, die Indie met het moederland verbinden en die telkens tot uiting komen, ind en een van beide de hulp van den ander behoefr, laten ons vol ver- trouwen een beroep doen op de ottervaar- digh. id van onze landgenooten. Moge Nederland we^'erom tooncn, dat het medegevoelt met onze landgencoten winds en met de inlandsche bewoners, wier belangen aan onze goede zorgen zyn toe- vertrouwd. Giften, groot en klein, waarvan nauw- keurig verantwoording zal worden gedaan, worden, met vermelding van ,,Voor de Padang-ramp" gaarne irgewacht aan adres van den Kon. Nation. Bond ,,lHe Oranie Kruis", rekenmg houdenda bS, de Hollandsche Bank voor Zuid-Amenka, Heerengracht 438. Amsterdam,ofaandatvan den Secretaris, Postgironummer 106900. Yoor bet Bestuur van den Komnklyken Nationalen Bond voor Reddingswezen en Eerste Hulp bij Ongelukken „Het Oranje KrDr. N. M. JOSEPH US J1TTA, Voorzitter Dr. C. J. M1JNL1EFF, K< izersgracht 134, Amsterdam, Secretaris. W. A. DEN TEX BONDT, Directeur van de Hollandsche Bank voor Zuid- Amerika, Pen. ingmeester. Mr. G. VISSERING, President van de Nederlandscbe Bank, Lid. kweekers reeds te doen ingaau voordat j het tractaat is goedgekeurd, zoocLt y verwerping zou moeten wordtn e r,a Van protectionistiscbe zijde acbtte men de kans gunstig om aa" te dringen op een recbt tarief, maarverscbjUendesprekers, met name Prof. Van Gijn, hebben Oil e oog danig uiteeegei afeld. Al die veclit aneven, al dat gesja. ber, aldus prof. Wn Gijn, komen terslotte ueer op scbijnsuccessen, op bevoordeeliug van enkele fabnkanten groepen en is ten nadeele van de consu menten. Is het ook.niet veelzeggend, dat landen met alle mogelijke ruilobjecten en met de meest geperfecticnneerde vechtta- rieven, niet beter uit den stnjd plegen te komen dan Nederland Men zie naar onzen bolleninvoer in Amerika. En het is vooral de Regeering zelf geweest, die den protec- tionisten een bittere pil gaf te slikten. De Regeering heeft n 1. medegedeeld, dat onze positie bij de or derhandelingen slechter was geworden, doordat Duitschland rekening hield met den aandrang van pro- tectioristische zijde om onze Regeering van den vrijhardelsweg af te dringen! Dit is wel een heel gevoelige waarschuwirg uit de prac'ijk, die zeker heel duidelijk spreekt voor degenen, die zich overigens van de theorieen weinig aantrekken! 2 Juli.' Uit het Amerikaansch door E. J. RATH. 56) Vervolg.) Ik zal vertellen, hoe je dagen lang je eigen meisje achtervoligd hebt zonder het zelf te weten. Ik zal vertellen, dat ze jouw paard nam, toen ze er een noodig Fad. Ik zal vertellen, hoe je een echten troep die- ven hun gang liet gaan, terwijl je je eigen kennissen achtervolqde. Ik zal vertellen van de kokkin. met wie je van plan was te trouwen en die je ontsnapte. Alles en alles, van begin tot einde zal ik vertellen. Weer zweeg hij, want hij was niet ge- woon ooit zooveel achter elkaar te spre- ken. De sheriff keek hem woedend aan. De andere mannen keken naar den sheriff. „En als je denkt, dat je dan nog sheriff kunt zijn in den staat van Montana", be- sloot het Wrak, „zal je eens zien, wat er gebeurd, als ik naar dat baantje sollici- teer." TT Bob Wells aarzelde. Hij was ten slotte een vrij goede sheriff, zooals Bally altijd bev/eerd had en als een troep bandieten de buunt onveilig maakte, wist hij, wat hem te doen stond. Maar hij was ook menschelijk. Hij Wilde niet uitgelachen worden. „En ik zal natuuxlijk ieder woord van Henry Williams bevestigen." zei Sally vastberaden. De sheriff overwon zijn trots. „Wat wil je," dat ik doe?" vroeg hij, het Wrak aanziend. ,,Ik wil, dat juliie dat wagentje weer Pariementair Dagboek van Insider. 1 Juli. Het nieuwe handelsverdrag met Duitsch land vormt het slotstuk van dit parlemen- taire zittingsjaar. Men kan deKamermet verwijten, dat dit verdrag in een vacantie stemming is afgedaan. Niet minder dan neg n sprekers hebben er reeds het woord over gevoerd, waarvan er vier 'oorenvier tegen het verdrag zijn, terwijl ee'n DOg onbeslist is. lnderdaad stond de Kamer voor een be- iangry ke beslissirg. De algemeene indruk is, dat or,ze onderhandelaars te Berlyn niet geheel voor hun taak berekerd waren, maar de meeningen loopen uiteen of het verkregen resultaat kan worden aanvaard. Alleen ten behoe.e van den land en tuin- bouw zijn eenige concessies gedaan, maar de zaak staat hier zoo, dat wij dure groenten en vruchten moeten blijven eten tennnde die producten aan de Duitschers te kunnen blijven leverm. Wij nemen daarvocr dan in be'aling het geld, dat wij hun reeds hebben geleend en waarvoor onze delegatie ze fs renteverlaging heeft aangeboden. Met welk crediet tegen lage rente Duit'chland weer in staat wordt gesteld om tegen onze industrie te concurreeren. Het is nu de vraag of men het grootere landsbelang dat alierminst met dit verdrag gebaat is, moet opoffcen aan het veikregen voordeel voor de kweekers. De Minister heeft het den landbouwafgevaardigden niet gemakkelijk gemaakt door zijn slimmig- heidje om de nieuwe tarieven voor de overeind zet en hier vandann brengt, zoo- dat juffrouw Morgan en ik onze reis kun nen voortzetten." ..Juist," bevestigde Sally. Bob Wells wendde zicih tot zijn helpers en zag, dat een hem uitlachte. ..Laten we voortmaken," zei hij. „Het zal niet veel tijd kosten." HOOFDSTUK XXV. en de auto rijdt. Het W^rak nam de leiding op zich. Hij sprak op aanmatigenden toon, vooral tot den sheriff en Sally had er plezier in; toch wilde ze Bob Wells niet vernederen. Haar boosheid was verdwenen en ze was niet haatdragend, hoewel ze onxedelijk genoeg was zich te ergeren, als ze bedacht, dat men haar achtervolgd had. Ze was blij, dat het Wrak nu iets te doen had. Hij vergat, tenminste tijdelijk, alle andere moeilijkheden. Kort en bondig deelde hij zijn bevelen uit. Hij stak zelf geen vinger uit; hij had vier man om het werk te doen. Ze had- den alle kracht noodig om het autotje weer op vier Wielen te zetten en ze volgden pre- cies alle aanwijzingen van het Wrak. Bob Wells was blij, dat er wat te doen viel, en er tenminste niet meer gesproken behoef- de te worden. Hoe eerder het afgeloopen zou zijn, des te plezieriger zou hij het vin- den. Hij wilde verder, zonder in gedach- ten stil te staan bij zijn ongelukkige lief- desgeschiedenis. ..Niet naar dien kant!" riep het Wrak driftig. ,,Wil je dat wiel vernielen? je kunt'het ding niet op zij schuiven; draai de voorwielen; neen, den anderen kant op. Goed zoo. Nu achteruit. Langzaam! Nu weer draaien en dan vooruit. Jullie wer- ken als oude wijven. Zoo is het genoeg. Wat? Jullie brengen haar toch zeker naar Het was geen byzonder fraai slot van het parlementaire zittingsjaar. Noodge- dwongen, met het mes op de keel, heeft de Kamer het Nederlar dsch Duitsche ver drag moeten accepteeren. De geringe ammo bleek wel uit het feit, dat by den aanvang der vergadering het vereischte aantal leden (51) niet aanwezig was en de straflijst moest worden gelezen. De redevoerirg van den Minister was niet zooals wy van hem gewend zijn. Op fluisterenden tcon uitgesproken, zal zyn verdediging van het tractaat weinig nieuwe bewonderaars van het verdrag hebben ge maakt. De Minister leghe nog eens den vollen nadruk op de voor land- en tuinbouw verkregen voordeelen, al erkende hy dat de oogst op het geb;ed van de Industrie heel wat minder groot is. Intusschen wilde de Minister probeeren of op de basis van dit verdrag alsnog voor de Industrie wat meer zou zyn te be»eiken. Maar van een heropenen van de orderhandelingen wilde de Minister niets weten. On darks den aandrang uit de Kamer weigerde de Minister positief om de uitvoeiingsregelingen, zelfs onder geheimhouding, mede te deelen, zoodat de verwachting, dat de Regeering in een geheime zitting r adere inlichtingen hieromtrent zou verstrekken, niet in ver- vulling ging. De Minister moest zieh in een nevel blyven hullen Duitschland had n.l. geheimhouding geeiseht en wij hadden in deze voorwaarde wel moeten toestemmen. Op een punt heeft de Minister een krach- tig geluid doen hoorende Regeering is de overtuiging toegedaan. dat de in de laatste jareD gevoerde handelcpolitiek, welke nog steeds de vrijhandelgedachte huldigt, ten voordeele van ons land heeft gestrekt. De Minister wenscbte uit«luitend te spreken als man van de realiteit, en verklaarde daarbij positief, dat by het groote aantal tract at en en overeenkomst en, in de Katste jaren gesloten, ons handelsstelsel nimmer als hinderpaal is gevoeld. Glashelder zette de Minister tegenover den aaudrang van pro'ection stische zijde uiteen, dat wy me een „vechttarief" een land als Duitschland minder zouden kunnen treffen dan Duitsch land ons, zocdat wij een wapen zouden han'eeren dat ons in de eerste plaats zou wonden. Een wending in onze liande spolitieK, aldus Minister Van Karnebeek, ligt dan ook volst;ekt niet in de bedoeling der Regeering. Ook van de Christelijk-His- torische zijde werd krachtig stelling ge nomen tegen de propaganda van Dr Korten- hoist, Dr. Lovink schetste diens stelsel kort en goed ajs verderfelijk voor ons land en noemde de bewerirg'n van den heer Kortenhorst in flagranten stryd met de werkelijkheid. Het tractaat is ten slotte met groote meerderheid aangenomm, doordieD, gelyk verscheidene lfden verklaarden, het leeds ingevoerde betere taritf voor land- en tuinbouw tegenstemmen practiscb onmoge- ijk maakt, omdat men de menschen achteraf niet kan doen bybetalen. De kamer heeft, na twee dagen oppositie, tenslotte het hootd in den si-hoot gelpgd en het tractaat onder den druk der noodzakelykheid aangenomen lnderdaad geen schoon einde voor het zomerreces, dat thans is aangevangen en dat Insider noodzaakt zijn Pariementair Dagboek eenige maanden op te bergen BEZUIN1G1NG BIJ DE CAVALERIE. Naar de H. Crt. verneemt, ligt het in het voornemen van den Minister van Oorlog op de cavalerie te doen bezuinigf n door de vredessterkte der eskadrons met 20 paarden te ve minderen. In totaal geeft dat een bezuinigirg op een vredessterkte van 10 eskadrons van 200 paarden. De jaarlijksche sterkte der in het remonte- depot aanwezige paarden zal hierdoor dus ook worden verminderd. Bovendien zal door het verblyf der jonge paarden van het remonte- depot van een jaar op een half jaar terugbrengen, een niet onaanzienlijke bezuiniging worden verkregen. In hoever de inkrimping van de vredes sterkte der paarden, een contigentsvermin- dering van het wapen der cavalerie tenge- volge zal hebben, valt niet te voorzien. Noudzakelijk hieraan verborden schynt dit niet te zijn. DE KLACHT VAN CULEMBORGS- POL1TIECOMM1SSARIS. De Raadkamer van den Eoogen Raad heeft in de kwest:e betreffende de klacht van den commissaris van politie te Culem- borg, den heer J. Blok, tegen den rechter- commissaris bij de rechtVank te Tiel, mr. Hofdijk, afgewezeu het ^erzoek van den officier van Justitie te Tiel, die, hoewel van oordeel zijnde, dat geen redelijk ver- moeden van schuld aan eenig strafbaar feit tegen mr. Hofdijk, rechter in de rechtbank te Tiel, is gerez-n. den Hoogen Raad heeft rerzecht om, indien de raad art. 510 yan het W. v. Str. vordering van toepassing acht, een ander gereeht aan te wijzen. WEE LDE VERT ERIN GSBELAfeTING. Een deputat:e uit de vereeniging van katholieke werkgevtrs in de testi-lnyver- heid is dezer dagen op audientie geweest bij den minister van financien ter b&- sprsking van de erns'ige bezwaren, die onder de linnen- en tapytfabrikanten he- staan tegen het ontwerp-weeldeverteiirgs- belasting. De minister drukte de hoop uit, dat het bestuur der vereeniging van ka'holieke werkgevers bereid zou zyn, een redactie te formuleeren, die aar, de geopperde bezwaren zooveel mogelyk tegemoet zou komen en de heffing zou beperken tot de werkelijke weeldeartikelen. DE RAMP OP SUMATRA. Omtrent de aardbevingsramp in het Padangscbe seint Aneta nader, dat de schade vermotdelijk eenige millioenen bedraagt. Voor zoover bekend, is in het geteisterde gebied slechts e'en Europeaan, n 1. de adjudant apotheker Schmidt, gedood. Het bestuur te Padang deelt mede, dat alle Europeanen te Padang ongedeerd zijn. Onder puin van het bedehuis te Soengei Boeloe zijn 14 lijken gevonden, Kota Lawas is zwaar geteisterd. Dorderdagavond werd weer een hevige aardbeving gevoeld in Palembang, Benkoelen en Djambi, terwijl een korte aardbeving te Padang werd waarger omen. In de rm- geving van Padang werden hevige schokken gevoeld. Verscheidene gebouwen staan op het punt in te storten. De resident van Padang verzocht het Smeroe-foDds om hulp, waarop 50.000 werd geremitteerd. De leden van den Volksraad brachten 1000 bijeen ten bate van de slachtoffers van de ramp. T De schade te Fort de Keck door de ramp veroorzaakt is grooter, dan aan- vankelyk verwacht werd. De pasarge- bouwen zullen grootendeels moeten worden afgebroken. Het Residentifkantoor te Padang is dermate geseheurd, dat een deel onbruikbaar is geworden. Officieel wordt uit Bsja Koembob gemeld, dat aidaar geen dooden zyn. den weg? Doe wat ik zeg en maak geen praatjes. Ik doe het hersenwerk en jullie kunt het uitvoeren." Sally luisterde naar dit alles met een z eke re voldoenimg. Ze deed niet also! d:e technische moeilijkheden begreep; ze was alleen blij, dat het Wrak weer nor maal was. Eindelijk stond het wagentje op den eenzamen zijweg, maax Henxy Williams was nog niet tevreden. De sheriff en zijn helpers'dachten niet anders, dan dat hij het benzinereservoir zou vullen, den mo tor aan den gang zou maken en afscheid zou nemen. Maar het Wrak wilde, dat zij het wagentje nog veel verder zouden duwen, misschien wel tot aan den hoofd- weg. De sheriff keek boos. ,'je bent toch ook hier been gereden," zei hij. ..Waarom kan je dan niet hier vandaan rijden?" ,,Ben hier in het donker gekomen zei het Wrak. „Wist niet, hoe gevaarlijk het was. Doe het niet weer. Duw maar. ..We hebben geen tijd." ..Niet? Ik wel. Tijd genoeg om overal van je te vertellen. Duwen! En ze duwden. Het Wrak had de goed heid in zijn auto te gaan zitten, terwijl ze hem een steile helling op duwden; het zweet gutste Bob Wells van t voorhoofd en hij vloekte binnensmonds, 'terwijl zijn helpers zwijgend de vernederende taak ten uitvoer brachten. Als ze een helling afgimgen. stapte het Wrak uit eh liet hij een ander sturen. Dan liep hij er achter aan met Sally Morgan. Haar nabijheid deed hem wonderlijk aan. Hij keek telkens naar haar. als hij dacht dat ze ihet niet merkte. Verloofd! Hu bloosde als hij er aan dacht. Het was na- tuurlijk onzin. Hij was niet van plan zich illusies te maken, maar dat ze haar verlo- ving met Bob Wells verbroken had, was toch een feit. En daarom was Sally vrij. met niemand verloofd, behalve theoretisch met hem zelf. Stel, dat de theorie eens practijk werd. O, neen, hij maakte zich geen illusie. Maar stel. Hij wist niet of hij het kalm moest negeeren; hij had hoe- genaamd geen ondervinding. Misschien moesten ze er wel over spreken. Hij sid- derde bij de gedachte. In de meeste dingen was hij geen lafaard, maar hiervoor was hij bang. De zaak werd nog aanzienlijk verer- gerd, doordat hij een ontdekking had ge daan: hij wist niet, hoe hij zou moeten leven zonder Sally Morgan om voor hem te zorgen, Ze had zich in zijn leven inge- drong'en en dat ondanks het feit, dat ze een vrouw wasl Ze had zich listig van hem meester gemaakt, voordat hij het zelf wist. Hij steunde op haar. Misschien wist ze het zelf niet. maar hij wist het. Het was natuurlijk mogelijk, dat hij het van zich af zou schudden. als hij weer terug was in Pittsburgh, maar hij was er niet zeker van. Wat hem het meest verontrustte, was, dat hij het niet van zich af wilde schudden. Het was lastig en vervelend, maar ook interessant. Hij lien achter de auto aan, droomend van onbereikbaar ge luk, met Sally aan zijn zijde. ,,Kijk uit, ezels!" Zoo wekte hij zich uit zijn mijmering. ..Houdt hem op den weg. Wat, probeeren jullie hem in een boom te laten klimmen? Laat iemand er in gaan zitten om te remmen: Houdt hem op den weg, zeg ik. Heeft niemand hier eenig benul?" Na zoo'n uitbarsting keek hij Sally aan, waardoor zijn stemming verteederde en de oude verlegenheid zich weer van hem meester maakte. „We komen er best uit, Sally. Maak ]e maar geen zorgen. Ik maak me geen zorgen. HET LEED TE PADANG. Het aantal dooden bedrnagt tot dusver 198, onder wie de reeds gemelde Europeaan (de ass. mil. apotheker Schmidt.) Onge- veer 70.000 menschen in de afdeeling Padang Pandjang zijn vrijwel alles kwijt, Millioenen zijn er noodig. Het bestuur doet het mogelijke voor hulpverleemng. De levensmidde'endistributie is geregeld. DE TOESTAND. President Hindenburg moge oud zyn, maar het valt niet te ontkennen, schrijft de N. R. Crt., dat hij het presidentschap gaande- „Ik bedoel Hij zweeg verleg.en_ „Wat, Henry?" ,,Voor de toekomst!" Sally zweeg zelf telkens. Ze had het nog moeilijker dan het Wrak, want ze had geen werk, dat haar gedachten af- j leidde. Ze wou, dat het klaar was; dat Bob Wells en zijn helpers zouden voortmaken om in het niet te verdwijnen. Ze vond het vervelend Bob Wells voortdurend in de buurt te zien. Ze vond zelfs, dat het Wrak het wel alleen af kon, want ze had hem wel zwaarder werk zien doen. Ze kon zich niet venheugen over den dwang- arbeid van den sheriff; ze vond het groo tendeels overbodig, zelfs als straf. Maar toch verlangde ze er ook niet naar alleen te zijn met Henry Williams. Daar was ze 1 vrouw voor. „Maak je geen zorgen, herhaalde het Wrak plotsefing stoutmoedig. „Je ho eft niet He! Weet je niet, hoe je een bocht moet omsturen? \Villen jullie hem weer kantelen? Willen jullie. dat ik aan j&der- een vertel, hoe stom jullie bent? Neen. den anderen kant op! Gesnapt? Goed. Vooruit maar weer. He, sheriff, sta je te luieren?" Sally keek het Wrak aan. ..Wat hoef ik niet?" vroeg ze. ..CM" Haar vraag verraste hem. „Wel, je hoeft niet Ten minste niet als Maar dat is het eigenlijk niet Ik bedoel, dat je niet eciht verloofd bent. Het was boud gesproken en hij begreep dadelijk, dat hij had moeten zwijgen. Sally keek straks voor zich uit. Natuurlijk niet zei ze zacht. (Wordt vervolgd.) NEUZENSCHE COURANT „0."

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant / Neuzensche Courant / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1926 | | pagina 1