AL6LMLEH NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. tst w Wyberf No. 7880. Woer sdag 24 Februari 1926. 66e Jaargang. HINOERWET ABUNNE MENTSPRIJS BINNENLAND. FSVILLKTOH. mssi Voor binnen Ter Neuzen f 1,40 per 3 maanden Voor buiten Ter Neuzen fr. per post 1,80 per 3 maanden Bij vooruitbetaling fr. per post /6,60 per jaar Voor Ned. Indie en Amerika J 2,70 per 3 maanden Voor 't overig buitenland f 3,35 per 3 maanden Abonnementen voor't buitenland alleen bij vooruitbetaiing. Dit bled verschljnt iederen Maandag>, Woensdag- en Vrljdagavond. Het bevolkingsvraagstuk en debevolkingscijfers van Nederiand. Wanneer wij zoo eens nagaan wat ten opzichte van het economisch leven in onze naaste omgeving plaats grijpt, en rekening houden met hetgeen berichten uit and ere streken van ons land melden, dat er op bijna elk gebied een teveel ontstaat op de arbeidsmarkt, van af de ongeschoolde werkkrachten tot de wetenschappelijk on- derlegden, is het wel duidelijk, dat boven- staande vraagstukken voor ons land van groote beteekenis zijn. Onze aandacht werd daarop getrokken docJr een artikel in Het Nederl. Bedrijfsleven, dat naar wij naeenen deze kwestie duidelijk belicht. Het begint er op te wijzen, dat de maandcijfers, welke een blik geven op den economischen toestand van Nederiand en van maand tot maand door het Centraal Bureau voor de Statistiek worden gepu- bliceerd, allereerst een beeld geven van den stand der bevolking, van de nataliteit en de mortaliteit. Uit meer dan een oog- punt belangrijk, zijn deze statistische ge- gevens, welke ons den aanwas der bevol king onder normale omstandigheden (buitengewone sterfte door epidemie£n, oorlog of hongersnood valt daar evenzeer buiten als emigratie op groote schaal) leeren kennen, onmisbaar voor het beoor- deelen van den vermoedelijken econo mischen ontwikkelingsgang des volks in de toekomst. en daarom van de grootste beteekenis voor de bestudeering van tal van economische en sociale vraagstukken. Ben der eerste vragen welke den eco- Boom ter beantwoording worden voorge- legd is toch wel deze, of in de naaste en meer verwijderde toekomst bronnen van volksbestaan zullen kunnen aangeboord worden. van voldoende capaciteit om in de noodzakelijke levensbehoeften van het volk in zijn geheel te kunnen voorzien. In oude tijden zooals de geschied- boeken leeren toen landbouw en vee- teelt schier geheel de bronnen van be staan der menschheid vormden, plachten de volksmassa's zich te verplaatsen. in- dien bij het toenemen der bevolking. voor alien geen voldoend stuk gronds beschik- baar was. De periode der volksverhui- zingen ligt echter verre achter ons. het opzoeken van .andere oorden, waar de Uit het Amerikaansch door E. J. RATH. (Vervolg). 2) „lk zal me maar gaan verkleeden," zei Bally. -Dat is goed," sprak Dad. „Bobishier." Ze keek hem verbaasd aan. Wanneer is die gekomen Ik verwachtte hem pas morgenochtend." „Een tijdje geleden. Hp kan morgen niet met je mee, geloof ik." Sally fronste onwillekeurig de wenk- brauwen, haalde de schouders op en liep naar huis. Dad leunde weer tegen de om- heining en hervatte zijn n ijmeringen. Het zoh een grooie teleurstellirg voor Sally ayn, als ze morgen niet op reis kon gaan ze had alles al klaar en gepakt Maar hy wist, dat ze niet veel zo^ zeggen ze klaagde nooit. Toch vond zelfs Dad het een beetje bar alles tot het laatste oogenblik uit te stellen. fly zou wel met haar willen mee- rjjden, maar het was te ver voor een oud mensch met sty vegewrichten. Soms wensch- te hp wel eens, dat de hoeve wat dichter bp den spoorweg was. Maar Sally scheen dat niet erg te vinden. Er waren nog heelemaal geen spoorwegen destijds, toen Dad Morgan in de prairieen kwam tenminste niet dichterbij, dan een paar honderd mpl. Nu liep er een groote bodem op ontginning wachtte nam een einde. toen vrijwel de geheele bewoon- bare wereld was „ontdek<' Nog zijn er tal van streken op den aardbodem. waar de bevolking te dun „gezaaid" is, om aan j den bodem al zijne schatten te ontrukken. Staatkundige verhoudingen en sociale verschijnselen belemmeren evenwel meer dan de moeilijkheden aan het tot produc- tiviteit brengen van het nog-onoirtgon- nene verbonden, de emigratie van een deel der arbeidskrachten uit te dicht be- volkte landen naar deze streken. De ,,voortrekkers' hebben niet alleen den voor zich en de hunnen benoodigden grond met al zijne schatten in bezit ge- nomen, doch alle terreinen van werk- zaamheid, waarop zij beslag leggen kon- den, omgrensd en aan ,,vreemden" den vrijen toegang verboden. Nieuwe straten zijn gesticht en de staatsmacht dier lan den strekt zich uit ook over de onmete- lijke gebieden, waar geen mensch woont en werkt, doch welke binnen de grenzen van den nieuwen ,,Staat" gelegen zijn. En biedt de regeering van een dier staten uitgestrekte deelen des lands aan immi- granten aan, dan wordt er ter plaatse waar van ..overbevolking" gesproken moet worden, zoo weinig lust tot den ont- ginningsarbeid gevonden, is er zooveel ..hokvastheid", en anderzijds ook zoozeer gemis van saamhoorigheidsgevoel bij de- genen die voor de verhuizing naar de-n vreemde in aanmerking komen, dat zelfs een poging om op eenigszins belangrijke schaal een deugdelijke proef tot emigratie te nemen, achterwege blijft. Een emigra tie van eenige tientallen werkkrachten uit een land, waar de bevolking jaarlijks met een honderdduizendtal toeneemt. zegt niets en toch zal ieder, die de zoo droeve berichten over den toestand der bevol king in onze veenstreken gelezen heeft, moeten beamen, dat werkelijke verbete- ring in de economische positie van deze schare van werkloozen, voor wie geen arfoeid te vinden is, voor wie geen menschwaardige woning beschikbaar is, slechts te verkrijgen zal zijn door over- plaatsing bij honderden gezinnen tegelijk naar een land waar de vruchtbare bodem den arbeidzamen landman voedsel en welvaart belooft, Welk vreemd land zal echter herber- ging verleenen aan duizenden nooddruf- tigen, die dreigen voor het land htmner nieuwe inwoning ,,armlastigen" te wor den, indien geen zorg gedragen wordt. dat aan de voorwaarden om toekomstige welvaart mogelijk te maken, wordt vol- daan Eene nederzetting van Nederlan- ders in Canada bijv. zal o.i. alleen dan kans op welslagen bieden, indien de or- ganisatie der kolonie aan de hoogste eischen voldoet wat betreft samenwer- king der betrokkenen, goede gezagheb- bende leiding, productiemiddelen en fi- nancieel weerstan<lsvermogen om de eer ste en moeilijkste jaren geheel te kunnen doorkomen. Toch zal het o.i. op den duur dien weg uitmoeten, niet alleen in ons land, maar in verschillende dichtbevolkte landen. Het ,,bebouw het aardrijk" bevat meer dan een bloote bestemming voor het individu. Zoolang de geheele bebouwbare wereld niet is bevolkt en de rijkdom van den bo dem niet is blootgelegd, kan naar onze meening de vraag hoe in de voedselvoor- ziening der menschheid langs andere dan natuurlijke wegen zal kunnen worden voorzien, niet van de hoogste orde wor den geacht. lijn ten noorden van hen, maar vpf en- dertig mpl van de hoeve af. In hei begin had Dad het vlakbij gevonden, maar toen Sally naar school was gegaan inhetoosten en ze geregeld telkens thuis kwam, teen had Dad gemerkt, dat het toch niet zoo heel dicht bp was. Voor hem zelf en Ma kwam het er niets op aan. Maar Sally was nu groot en ze had een goede opvoeding gehad en ze kendo de wereld buiten de prairie en och, Dad begreep het wel. Maar toch was ook Sally er heel fevreden, als ze maar eens af en toe er n't kon. De hoeve, waarover Dad Morgan den blik liet dwalen, was niet heel groot, noch buitengewoon bedrijvig. Overal was het kalm, maar niet vervallen. Het was een hoeve, die genoot van een lange, welver- diende rust. De drukke jaren waren vc orbjj. Toen Dad Morgan en Ma jorg waren. was het een drukke tijd geweest. Jaren ver- streken, het vee ging naar de markt en de hoeve was in vollen bloei. Er kwamen meer menschen in de fuurt wonen en nieuwe veerassen werden ingevoerd. Dad Morgan raakte er zoo heel laugzaam en bijna ouge- merkt uit. Hij had alles, wat hij noodig bad en liet de nieuwelingen zwoegen. Nu was er nog maar weinig vee, gemerkt met een M en edn knecht kon het werk mak- kelpk af. ,Ik heb het goed genoeg," mpmerde Dad. „Laten de anderen maar p'oetfren. Ze hebben nog geen rheumatiek. Het spijt me alleen, dat Sally niet naar den trein zal km nen gaan Het speet ook Sally. Maar. zooals Dad Dat uit economisch oogpunt dient te worden nagegaan op welke wij2en in de behoeften der bevolkte streken kan en moet worden voorzien. spreekt niettemin •anzelf. Wij meenen, dat de heer Mr. J. Bierens de Haan een goed werk heeft ge- daan door in vergaderingen van Departe- menten van de Ned. Maatschapp"' voor Nijverheid en Handel deze brandende kwestie tot bespreking f.' brengen. In de December-aflevering (A" Post0) van het ..Tijdschrift" lazen wij een verslag van zijne opmerkingen over ..Het probleem der volksvermeerderingWij ontleenen aan dat verslag: ,,Het bevolkingsvraagstuk", zoo zeide spreker, ,,is het vraagstuk van de verhou- ding tusschen de behoeften van de bevol king eenerzijds en de mogelijkheid daarin te voorzien anderzijds. Het houdt zich 'bezig met de naaste toekomst, daarbij veronderstellende een geleidelijke verdere ontwikkeling van tegenwoordige tenden- zen. De bevolkingsvermeerdering hier te lande heeft sinds den oorlog plaats in veel sneller tempo dan in eenig ander be- schaafd land in Europa. Deze vermeer- dering is een gevolg van het overschot der geboorten boven de sterfte. W^ant al daalde het aantal geboorten constant sinds de jaren '70, het sterftecijfer daalde nog veel meer. Deze snelle bevolkings vermeerdering heeft verreikende gevolgen voor ons economische en sociale leven. Onze welvaart is namelijk zeer trefbaar, daar ons volksbestaan geheel van het buitenland afhankelijk is, waarvandaan wij onzeonmisbare levensmiddelen en grondstoffen moeten betrekken, en waar wij onze arbeidsproducten moeten afzet- ten. Terwijl bovendien onze verhouding tot Ned.-Indie zoo is, dat wanneer wij dit in economisch opzicht onverhoopt een- maal geheel of gedeeltelijk zouden moeten verliezen, voor een aanzienlijk deel van ons volk de bestaansmogelijkheid geheel zou verdwijnen. Met de toeneming der bevolking over de geheele wereld zoo zeide Mr. Bie rens de Haan groei*. de behoefte aan levensmiddelen (vooral graan) en grond stoffen voor industrdeeie productie. De voortbrenging daarvan in steeds toe- nemende mate moet echter steeds meer moeite en kosten gaan vereischen en op den duur schaarscher worden (dus duur- der). Om een zelfde resultaat te verkrij gen zal dus meer arbeid moeten geleverd worden, terwijl bovendien, in tegenstel- ling met de onmisbare gron-dstoffen de ar- beidskracht overvloediger zal worden en dus minder waard. Ook zal de arbeid relatief meer gericht moeten worden op de productie van ka- pitaalgoederen, daar de behoefte aan ka- pitaal sterker toeneemt dan de bevolking. (Dit is momenteel zoo het geval, doch behoeft o.i. niet steeds zoo te blijven. De geschiedenis heeft herhaaldelijk periodes van toenemenden weelde-zin bij rijkdom en van neiging tot versobering bij armoe- de gekend. Red. v. H. N. B.) De tendenz van onze economische ont wikkeling zal, volgens spreker, dus moe ten gaan in de richting van industrialisa- tie, eenvoudiger levenspeil en goedkoope productie voor export, een richting, die wij elders reeds duidelijker kunnen waar- nemen." En dan vervolgt de heer Bierens de Haan: ,,In mogelijke uitvindingen, in ver- beteringen in landbouw en industrie zal weliswaar een tegenwicht gelegen zijn, maar er is niet de minste reden aan te al voorzien had, zei ze er met veel van, zelfs niet tegen Bob Wells, die twintig inijl had gereden om haar te vertelleu dat hij haar niet kon wegbrengen en dienzelfden avond weer terug moest. Bob was de sheriff. H*j was niet alleen sheriff, maar bovendien de gelukkige eigeDaar van goed vee, een paar veelbelovende mijnaandeelen en een groot warenhuis in de hoofdstad. Dad Morgan vond Bob Wells de beste party in heel Montana. En toen Bob genegenheid begon te toonen voor Sally, zag Dad Morgan vol vertrouwen de toekomst tegemoet. Precies wist Dad her niet, maar hij ver- moedde toch wel, dat Sally naar het Oosten ging om een uitzet te koopen. De sheriff scheen hier tenminste niet aan te twjjfelen en Sally ontkende het niet. Ze kende Bob Wells sinds den tijd, dat ze voor het eerst op haar eigen pony reed en vond het van- zelf sprekend, dat ze nut hem zou trouwen. Het was alles heel gewoon cu overeen- komstig de gewoonten van het land. „Het komt me voor," zei Dad, terwijl hij opkeek van zijn bord. „dat het Bob meer zal spijten dan iemaud anders. dat je die reis er aan zult moeten geven." De sheriff gaf hem een knipoogje en schonk zich nog een kop koffie in. Hy was forsch en gezond, nogal ingenomen met zichzelf en een beetje luidruchtig van aard. „Bob kan er niets aan doen," zei Sally snel, niet ingaand op haars vaders toespe- ling. „Hij moet vanavond voor zaken in Fisher zijn. Ik kan best een paar dagen wacht n, alleen ziet u, Milly Field .is INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Wtabletfen, tegen keeSpijn nemen, dat hierdoor bestaansmogelijkheid ook op den duur zou kunnen verschaft worden aan de steeds nieuwe millioenen. die den strijd om den beperkten voorraad levensmiddelen voortdurend komen ver- zwaren. Vooral waar het hier in hoofd- zaak gaat om de ongunstige ruilverhou- ding van ons zeer dichtbevolkte land met weinig grondstoffen tegenover andere minder dichtbevolkte landen met meer grondstoffen". Ten slotte betoogt de heer B. de H. dat emigratie hierin hoege- naamd geen uitweg kan geven, daar slechts een zeer klein deel van den bevol- kings-aanwas elders levensonderhoud kan vinden. (Wordt vervolgd.) EEN TENTOONSTELLING VAN DE GESCHENKEN. De koningin en de Prirs hebben het voornemen van Donderdag 25 Februari af in de Gotische zaal te 's Gravenhage een tentoonsteilirg te doen plaats hebben van de gesehenken, welke de KoniDgin en den Prins ter gelegenheid van hun zilveren bruilobsfeest werden aangeboden door ver schillende deputaties en groepen De tentoonstelling zal op alle werk- dagen geopend zijn van des voormiddags 10 tot 12 en des namiddags van 2 tot 4 uur, tegen een tedrag van 0.25, dat geheel ten bate zal komen van het Alge- meen Watersroodfonds te Amsterdam. EEN REDE VAN BARON VAN WIJNBERGEN. Zaterdag is te Doetinchem een algemeene vergadering gehouden van den Bond van R. K. kiesvereenigingen in Gelderland onder voorzitterschap van mr E. baron van Voorst tot Vcorts, te Uobergen. In de middagvergadering heeft mr. A. baron van Wynbergen een polititke rede gehouden, waarin hij naar de N. R. Crt. meldt uitvoerig stilstond by de ministerieele crisis. Na de geschiedenis van het gezantschap te hebben geschetst, trad spr. in een be- schouwing van het standpunt derChristelyk- Historischf n. Indien deze consequent waren, hadden ze zich in 1915 niet mogen ver eenig n met een tydelyk gezantschap, noch hadden zy zitting mogen nemen in het kabinet, dat dit gezantschap op zyn program had Spr.'s grief gaat voor- namelyk tegen de leiders der Christelyk- Historischen. Aan de gemeenschappe'yke samenwerking op sociaal terrein met eer- bieding van elkaars beginselen is een einde gekomen door het optreden van den heer Snoeck Henkemans. Het is verkeerd zich nu op het stard- punt te stellen alsof de coalitie toch niet meer te redden is. De rooms katholieken en &nti revolutionai'en hebben niet ge schroomd ook voor de verkiezingen het goed recht der cralitie hoog te houden. De Christelijk Historischen stelden zich in St. Paul en ik had een paar dagen by haar willen logeeren, voordat ik naar Chicago ga. Maar ik zal Milly dan wel eens een anderen k> er gaan.opzoeken.mis- schien wil ze wel eens hier komen Ma Morgan knikte, maar zei niets. Ma zei nooit veel; meestal knikte ze bevesti- gend, tevreden met de meening en het oordeel van anderen. „Als ik maar wist, hoe ik het paard weer naar huis kon krijgen, zou ik wel alleen gaan," zei Sally. „Dat zal niet gebeuren," verklaarde de sheriff. „Kom Waarom riet Ik heb het al meer gedaan, Bob. Verleden zomer heb ik heelemaal tot den spoorweg gereden en ik k^n den weg van a tot z. Bet is maar vijf- en-dertig mijl." - „Ik wil niet, dat je alleen rijdt. Boven dien zou je een paard noodig hebben voor je bagage. Daar kan je ni< t alleen voor zorgen, Sally." Sally dacht van wel en voelde zich een beetje te kort gedaan. Maar ze wilde Bob niet tegenspreken hy was altijd zoo positief. „Wou je morgen naar den trein?" Deze vraag kwam van het Wrak. Bij had aldoor stilzwijgend en gulzig zitten eten. Dad Morgan had zich net afgevraagd of hy ook zenuwen op de maag zou hebben. „Ja, dat was ik van plan," zei Sally, ,,maar het scbjjnt niet te kunnen." „Het kan best," verkondigde het Wrak, plotseling scherp. Waarom niet Ik zal je brengen." T De sheriff legde zijn mes neer en keek daarentegen op het standpunt dat 1 y de ve kiezirgen iedere parti) voor zich moest optrekken om na de verkiezingen tot de coalitie toe te treden. Het moet er echter naar toe, dat ook in de verk:ezingsdagen de coalitietrouw bestaat bij alle die rechtsche partyen. Een gemeensehappelyk program zal moeilyk te stellen zyn, maar er moet wel een voortdurend vertrouweJijk en hartelijk contact zyn. Ook in het maatschappelyk leven vooraarstaande mannen van rechts moeten geregeld samenkomen ter bereiking van een communis opinio over bepaalde zaken, die gedaan of nagelaten moeten worden. Spr. vertrouwt dat de hetze tegen het gezantschap niet zal leiden tot een anti- pro'estantsche agitatie. De Christelijk- Historischen zyn het onderling over de houding niet eens. Zij znllen moeten kiezen of deelen. Tegenover een kabinet-Limburg zal de houding der R. K. zeer loyaal zyn. In- tusschen verklaart spr. voor de totstand- koming van dit kabinet geen enkelen stap te hebben gedaan en hij eanvaardt er ook geen enkele verantwoordelykheid voor. Gezien de rechtsche meerderheid, voelt spr. zich niet geroepen mede te werkeD aan een kabinet van liuksche signatuur. Op de rede volgde een gedachtenwisse- ling waaraan verscheidene aanwezigen deel- nemen. De heer Verheyen, lid der Prov. Staten, verkiest de „uiterste noodzaak" boven een opofferen van het gezantschap. De heer PuUens oordeelt dat dcor ge- noegen te nemen met een elders geaccre- diteerd gezant de R.-K. Kamerfraetie haar eigen glezen heeft irigegooid, De heer van Wynbergen zegt in zijn antwcord, te zijn voor behoud van den gezantschapspost in Rome zelf. Hij weigert medewerking aan een kabinet, dat het gezan'schap wil opheffen. Terugkeer van het kabinet Colyn acht spr. de mrest ge- wenscbte oplossing van de crisis. Van de uiterste noodzaak is volgens spr. geen sprake meer, omdat de Kamerfraetie de uiterste noodzaak niet heeft erkend. Het staat vast dat met de sociaal-democraten niet zal worden samengegaan. Wat het genoegen nemen met bet accrediteeren van een gezant van elders betreft, by een compromis moet men eenmaal wat toegeven. Of met de Christelijk-Historischen zal kunnen worden samengewerkt in de toe komst, zal van die partij afhangen. Het is niet uitgesloten, dat onder een linksch kabinet de verwijdering rechts grooter wordt en de breuk onherstelbaar. DE TOESTAND BIJ HET POST BEST UUR. Een negen tal hoofdinspeeteurs van P. en T. hebben in een adres aan de Tweede Kamer der Staten Gereraal de wenschelijkheid uitgesproken dat een com- missie wordt benoemd tot onderzoek van het huidige codA ct tusschen den Minister van Waterstaat en den Directeur-Gereraal. alsmede naar de reeds geruimen tijd be staande misstanden, die dergeUjke ver- wikkelingen, mogelijk maken. ""HET NEDERLANDSCH-BELG1SCH VERDRAG. De onderhandelingen tusschen Nederiand hem verbaasd aan. Hi] had altijd gelachen om het Wrak, maar dit was pas de derde kerr, dat hij hem ontmoette. Als Bob Wells zenuwen had, wist hij het zeif niet. Hij had gehoord van stadsmenschen, die er aan sukkelden, maar het Wrak was de eerste geweest, dien hij met die kwaal ge zien bad. En nu wou het Wrak haar naar den trein brengen De sheriff keek Dad aan en grijrsde. „Te paard vroeg hij. _Per auto," antwoordde het Wrak kort en bondig. „0h-h-h Dit was niet onaardig be- doeld, maar het sprak boekdeelen. Zoo vatte het Wrak het tenminste op, want zijn oogen glinsterden venijnig achter zijn hoovnen bril en hij scboof nijdig zijr. bord weg. „Za! ik je er heen ryden vroeg by, met een blik op Sally. Het klonk als een a'gemeene uitdaging. „lk zou best willen," zei Sally. De sheriff lachte lang en luid. Hij ver wachtte hetzelfde van Dad, maar die grrjnsde alleen maar even. Ma en "Sally keken het Wrak aan. ,,Ja, die zou goed zijn," zei de sheriff, een beetje bedarend. „Met een auto-tje de prairie door, he Hoe ben je van plan het te doen Op twee wielen Het Wrak haalde ongedurig de schouders op en negeerde hem verder. Hij keek nog steeds naar Sally. Is er een weg?" vroeg hij. (Wordt vervolgd). jXgas. »««a#Baia#aB rss* ft£R 3S«S8®aB9g?3 COURANT Burgemeester en Wethouders van TEK NEUZEN brengen ter openbare kennis, dat ter gemeente- secretarie ter inzage ligt een verzoek met bijlagen van H. A. VERMEULEN, Kanaalweg 60 te Sluiskil (Gemeente Ter Neuzen), om FKliG UNNING iot het plaatsen van electro-motor van 5 P. K. in zjjne timmermanswerkplaats in het perceel kadastraal bekend in sectie G, No. 1249. Op Maandag den 8 Maart a.s., des namiddags te 3 uur, zal in het gemeentehuis gelegenheid bestaan om bezwaren tegen de inwilliging van dit verzoek in te brengen en deze mondeling en schrif- telijli toe te lichten. Zoovvel de verzoeker, als zij, die bezwaren nebben, kunnen gedurende drie d a g e n, voor het boven- gernelde tijdstip, ter Secretarie dergemeente ken nis nemen van de ter zake ingekomen schrifturen. De aandacht van belanghebbenden wordt er op gevestigd, dat volgens de bestaande jurisprudentie niet tot beroep gerechtigd zijn, zij, die niet overeen- komstig art. 7 der Hinderwet op den bovenbepaalden dag voor het gemeentebeshmr zijn verschenen, ten einde hunne bezwaren mondeling toe te lichten. Ter Neuzen, 22 Februari 1926. Burgemeester en Wethouders voornoemd, J. J. DE .1AGER, Lo. Burgemeester. B I. ZONNEVDLLE, Secretaris. -v 'N v"''

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1926 | | pagina 1