NIEUWS- EN ADVERTENT1EBLAD VOOB ZEEUWSCH-VLAANDEREN. Het huis van den zondeiling. No. 7874. Woensdag 10 Februari 1936 66e Jaargang. :hj Mi&S'X's :sXj-A.x: - glHKENL&NO. t 8P11.LKXOB. V^r Ned^Indig enAme/ikM 2 maanden Voorst ^vedg^bSitenlan^'/ 3% pe/^ maandfn^-^Abonnementen voor't buitenland alleen bij vooruitbetaling. 0 Oil verschiint Jederen VVoen^aH- en Vrilda^votid. DE ZILVEREN BRUILOFT VAN DE KONINGIN EN DE PRINS. Uit Apeldoorn meldt men aan de N.R.Crt. Zaterdag waren hier al yele vlaggen aitgestoken, en Zondag woei er van tal van paticuliere woningen en alle openbare webouwen de vlag. De gemeentelijke auto- bussen waren toen met vlagjes getooid, en een groot deel van het pubiiek droeg Oranje op de borst. De felicitat ieregisters I en paleize werden ongemeen drnk geteekend. Zondagmorgen prciies half regen, toen de drie muziekcorpsen Soli Deo b.oria (dirigent J. Scholten) het Harmome-orkest diligent J. A. Kwast) rn Jeanne d Arc (dirigent R. Gomes) z ch voor het hek van het paleis Het Loo hadd-n opgesteld, en een zeer talrijke menschenmassa zich achter die muziekvereenig ngen had grschaard, daalden de Koningin, de Prins en de Prinses met de Duitsche familieleden van het ju bileerende echtpaar en het gevolg, van de bordestrappen af en tegavin *5 zich over het conr naar het paleishek, in de nabg- heid van de muziek. De muziekcorpsen deden daarop achter- eenvolgens hooren Gezang 2 1 (Soli Deo Gloria), twee coupletten van het Wilhelmus (Harmonie-orkest), twee coupletten van het Wien Neerlandsch Bloed (Jeanne d Arc) en tot slot P-aim 134 2 (Soli Deo Gloria). Het pabliek zong de gespeelde liederen helder mee en liet r a afloop een daverend hoera hooren. Aan de Koninklijke Familie werden voor- gesteld het hoofdbestuur van de Oranje- vereeniging, dat bij monde van deD heer J. H Stegkgers H Jzn. het Komnklgk echtpaar en de Prinses geluk wensehte, en de drie dirigenten der muziekcorpsen aan wie de Koningin haar bijzondere inge- ■omenheid met de aangeboden hulde be ta1 gde. Na een tweede driewerf hoera van het pnbliek, keerden de vorstelijke personen aaar het paleis terug. Het pubiiek toog naar de Ned. Herv. kerk, waarin de meeste plaat'en om half- tien reeds waren bezet. Een paar minuten voor tienen hield voor den Konink'ijken ingang van het kerk- gebouw de gesloten auto van de KoniDgm- Moeder stil, welke gevo'gd werd door opm rijtuigen met tweespannen, waarin gezeten waren de Koningin, de Prins en de Prinses en het gevolg. Ook de vriendinnen van de Prinses, die bij het kerkgebouwbadden gewacht, traden door den Koninklijken in gang de kerk binnen. De godsdienstoefening werd geleid door Apeldoorn's oudsten predikant, ds C Hat- tink. De kerk was, met meer dan 3000 bezoekers, stampvol. Toen de Koninklijke familie met gevolg het kerkgebouw binnent.vad en zich naar de Koninklijke loge keeaf, storden alle INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. .ibleKen tegen heeschheid aanwezigen van hun zitplaats op, en speelde het orgelWilt heden ru tredrn voor God den Heere. Na gemeenfchappelijk gezang van Psalm 103 1, las de voorganger na hetuit- spreken van het votum - de eerste dert: en verzen vtn Psalm 103 en de twaalf artikelen des gel oofs. In zijn gebed dankte ds. Hattink den Allerhoogste, dat Hi) dezen dag heeft doen eanbreken en het orstelgk echtiaar in het leven heeft willen behouden en <*ezegend heeft als echtgenooten. Ook voor de oudervreugde, het Vorstelijk paar wefchonktn, dankte de vocrganger Hem, van wien alle zegen komt. Ook vondt ds. Hattink stof tot dan ken m het teit, dat de Koningin-Moeder gespaard bleef. Als tekst voor de predicate was gekozen het laatste gedeehe an Psalm 42, luidende Hij is de menigvuldige verlossing mgns aangezichts en mijn God. Tot overdenking van dit schriLwoord zong de gemeente van gezang 44 vers I en 2. In zijn prediking wees de voorganger op de tweeerlei beteekenis van den 42sten psalm: een lied des verlangeus en een lied des gel oofs; vooral wees hp op de blijdschap des geloofs, die de weield met kent en die ons kan doen julelen: Mijn scbild ende beirouwen, Zijt Gij, o God, mijn Beer, Op U zoo zal ik bouwen, op dezen [dag en al de dagen mijns levens. Gem-enschappelijk werd nu gezongen psalm 118 7, waarna de predikant voor ging in gebed en den Allerhoogste een zegen afsmeekte voor ons geeerbiedigd Vor stenhuis. De slotzang, Gezang 96, werd stamde gezongen. Plechtig klonk het geloofslied Hallelujah, eeuwig lof en eere. Na het uitspreken van den zegen was de dienst ten einde, en verliet de Konink lijke familie met gevolg het kerkgebouw. Bui ten gekomm, werd de Koninklijke familie luide toegejuicht door een dichte volksmenigte. Ook aan weerszjjden van de Loo- en de Paleislaan, waarlangs de stoet zich naar het paleis begat, stonden dichte rijen van menscher, die de Konink lijke familie bij herbaling toejuichten. In de R.K. kerk werd na afloop yan de plechtige viersten mige Hoogmis van Kuipyr, gecelebrerf erd door kapf laan Th. Horsthuis, gezongen het Te Dpum Laudamus.^ ge vo'gd" door Dcmine Salvum fac Reginam Nostrum. Ook in de overige Apeldoornsche kerken werd bet zilveren huwelijksfeest herdacht. Zondagmiddeg halfdrie maakte de Ko ninklijke familie een rijtoer door Ape'doorn. De stoet bestond uit drie rijtuigen, elk met twee schimmels bespannen. In het eerste rijtuig, gemend door den Prins, zaten ook de Koningin, de Koningin Moeder en de Prinses. In de twee andere badden de Duitsche familieleden en het gevolg plants genomen. Op verscheidene plaatsen werd het Koninklijke paar luide toegejuicht. DE KABINETSCR1SIS. Naap van wi lingelichte zijde vernomen wordt. is mr. Lim "*urg optimistisch ten aanzien van het samenstellen van een ministerie en bestaat er goede gvond, om aan te nemen, dat de Kabinetsformateur binnen zeer korten tijd met zijn taak gereed komt. HET NIEHWE MINISTERIE. De ffArn. Crt." vemeemt uit particuliere bron, dat de samenstelling van hetnieuwe kabinet aldus zal zijn Limbuig, Justitie; De Geer, FinancienDroogltver Fortuyn, Binnenlandsche Zaken Ir. van Elze-lingen, Waterstaat; Mr. lr. H. van Schaick, Arbeid; Woltman, (secretaris generaal) OorlogWelter, Kolon.en. De nieuwe ministers van Buitenland- sche Zaken en onderwgs zijn nog niet bekend, ARTIE EL 40 VOOR HET HAAGSCHE HOF. De procureur-generaal tij bet Gerechts- hof te 's Gravenhage (burgerigke kamer) heeft Maandag conclusie genomen in d-yp-o- cedure van den ambtenaar VanderWielen tegen den Staat, inzake de bekende kwestie van artikel 40. Pe procureur generaal oordeelde het K B. van 19 Juni 1922 or.verbindbaar, zoodat de ambtmaren daaraan geen rechten kun- ren ontleenen. Bg concludeerde derhalve tot bevestiging van het vonnis der recht- bank, waaibij de vorderirg van den heer A. van der Wielen tot uitbetaling van het vo'le salaris is ontzegd. PERSOONLIJK ONDERSCHE1DINGS- TEEKEN. Naar gemeld wordt zijn Maandagrrorgen verschillende personen door H. M. de Koningin begiftigd met een draagmedaille, als herinnering aan de herdenking van het 25-jarig huwelgksfeest van H. M. de Koningin en Z. K. H. Prins Hendrik. Deze medaille, die van zilver gemaakt is, vertoont aan de-oorzijde de beeltenissen van H. M. en Z. K. H. en aan de achter- zgde een gekroond morogrsm van W. en EL, omnngd door lauwertakken. Het lint, waaraan de medaille bevestigd is, heeft in het midden een breede oranje- baan en aan weerszijden daarvan een smalle lichtblauwe-, gele- en roode baan. De medaille is geen cfficieel doch een persoonlijk onderscheidingsteeken. JHR. MR. G. L. M. H. RUIJS^DE BEERENPROUCK. f Zaterdag is te Born (L.) overled'n op 84-jarigen leeftgd jhr. G. L. M. H. Rugs de Beerenbrouck, in 1888 verkozen tot lid der Tweede Kamer voor Maastricht. Minister van Justitie in het kabinet-Ma- ckay van 1888, daarna weer Kamerliddit- maal voor Roermond, tot hij in 1893 benoemd werd tot Commissaris der Konin gin in Limburg, wat hij 25 jaar bleef. tot 1918. In Limbuig was de „Oude Ruijs" een zeer leminde figuur. EEN CONFLICT TUSSCEEN DEN MINISTER VAN WATERSTAAT EN DEN LIRECTEUR GENERAAL DER P.T.T. Naar aanleiding van een verspreid, des- betreffend gerucht, wordt van de meest bevoegde ?ijde medegedeeld, dat de heer ir. M. H Damme, directeur- gi neiaal van de Posterijen en Telegrafie, gfdurende de maand Februari met verlof is en op 1 Maart a.s. zijn functie zal hervatien. Met het oog op een goeden gang van zaken, om. wat aangaat het doen van publicaties en het verleenen van audientie, is in het belarg van den dienst per dienst- order daarvan mededeelii g gedaan, waarbij tevens is kenbsar gemaakt, dat de functie van den heer Damme tijdens dens verlof wordt waargenomen door de heeren mr. J. F. van Royen, algemeen secretaris der Posterijen en Telegrafie, G. J. Hofker, inspecteur der Posterijen eD Te'egrafie in algemeenen dienst, en A. P. F. Puynstee, inspecteur der Posterijen en Telegrafie. bij nadere informatie is gebleken, dat de min'ster van Waterstaat, ir. Bongcerts, aan den heer Damme dit verlof ongevraagd verleend heeft. Hoewel de direct* ur-generaal der Poste rijen en Telegrafie bg Kon. Pesluit in zijn functie geplaatst we; d, waarbij een einde gemaakt werd aan het triumviraat, dat tot aan de benoeming van den heer Damme den dienst bij het Hoofdbestuur leidde, blijkt thans, dat dit Koninklijk Besluit doo- de feitelijke srhorsing van den heer Damme, en de weder installing van het dr e ho* fdig bestuur bij de P. T. T. buiten weiking gesteld is. In hceverre het demissionnaire kabinet deze handeling van den minister van Water staat ondersteund is nog r iet gebleken. Het sehjjnt, dat de aanleiding tot dit zeer opmerkelijk verlof ligt in de voort- durende meeningsvsrschillen welke ontstaan zijn tusschen dezen min'ster en de heer Damme. Men weet, dat de heer Tamme op voor- dracbt van den vorigen minister van Waterstaat, den beer van Swaay, benoemd is, waarbij bepauld werd, dat de heer Damme als direeteur gereraal zijn verant- woordelijkheid niet behoefde te deelen met het tot dusver bestaande driemanschap, dat bij het Hoofdbestuur de leiding gaf. Dit wps een voorwaarde van den heer Damme, waarop bij zijn benoeming meende te moeten aanvaarden. Minis(er Bongaerts he< 4t gemeend een andr-r standpunt te moeten irnemen en stelde de Koningin voor, wederom een drie hoofdige leidirg bij het hoofdbestuur in te voeren. Als wjj goed ingelicht zpn heeft de Koningin gemeend dit vcorstel van den demissionr airen minister niet te moeten bekrachtigen en een wijziging van het op de benoen ing van den heer Damme aanvaardde princlpe van een een-hoofdige en alleen-verantwoorde ijke leiding onder Van ERICH EKENSTEIN. 35) (Vervolg.) Bg het publiik had zijn verschijneu een zekere beweging te v0orschijn geroepen. Doordat hij met weinig menschen omging en i iet uitging, k^nde bijna niemand hem persoonlijk. Nu was men verbaasd zoo'n knap en elegant man te zien. En dat zou een misdariiger zijn. Onmogelijk, hij z:et er zoo rus'ig en voornaam uit. Wat is hij knap. A eh, bet was een moord uit hartstocht. Of misschien uit noodweer. Men weet im mers niet, wat er dien avond gebeurd is. Zoo dwarrelden al deze zacht gefluisterde opmerkingen door elkaar, tot het weer stil werd, de getuigen kwamen binnen. Ze verschenen in twee groepen. De eerste, waartoe de meeste behoorden, waren door Torwesters tegenpartij opgeroepen. Daarbij waren verscheiden menschen, die slechts wat onbeteekene nds te zeggen had- den: hotelbedienden, Titus, de oude Lag'er, chauffeurs, politiemannen. Verder echter ook mevrouw Torwesten, die men onder den naam „1a belle Adisane" beter kende. Zjj wekte de grootste belangstelling. Mtvrouw Torwesten was heel elegant, maar met gezochten eenvoud gekleed. Men be- merkte, dat ze erg bewogen was. Ze ig- noreerde vader en broer, wierp echter een innigen blik raar Torwesten, die er absO- luut geen notitie van nam. Daarna kwam de kleine grcep van ge tuigen door de ver^edigii g opgeroepen. Deze bestond alleen uit Heidy Siecert, Silas Bempel en een zwak zieke ijk uit- ziend persoon, die Valentin Mayer heette. Op hen volgde trotsch en statig mgnheer Salo Goldstein. Torwesten zat stil neer met gebogen hoofd terwijl twee roode vlekken op zijn wangen branden. loen Heidy Sie ert s naam voorgelezen werd, tiilde hg, maar zag niet op. Terwgl de getuigen de zaal daarna weer verlieten, stond de officier op om de aan- klacht voor te lezen. Deze was naar verhouding ko t, msar heel nauwkeurig opgesteld. Torwesten werd daarin voorgesteld als e»n vlug ont- vlambaar, maar even spoedig verkoeld mensch, die tot jalouzie en plotselinge bes'uiten geneigd was. Hoe het met zijn waarbeidsliefde gesteld was, bewees zijn verhouding tot de getuige Siebert, die hg onder een valschen naam genaderd was en zijn huwelijk verzweeg. To^n kwam „la belle Adisane" in Weenen. Dat was het echter niet, wat den beklaagde opgewonden maakte en tot het p'otselinge besluit bracht om naar Weenen te gaan mapr wel de plotseling oplaaiende ijverzucht, de zeker- heid die hg veikrggen wilde, of de man, dien hg haatte, ook meegekomen was. Jalouzie en wraakzucht, dat waren de motieven voor zijn daad op den avoBd van 29 Mei. Waar en hoe hg Chambers getroffen had, kon niet vastgesteld worden, omdat Torwesten daarover niets wilde uitlaten. Dat het hem op de een of at dere mamer gelukt was zgn slachtoffer in zijn villa te lokken, was ongetwijfeld waar. Zijn eigen zwager en lateii medcs holdige had hem bij Chambers lijk getroffen, methetwapen in de hand. Daarop volgde bet verbergen van het lijk, den moord op de chauffeurs Wastler en Maresch. Tenslotte kwam een nauwkfurigesamen- vatting van alle voor Torwesten bezwa- rer de omstancigheden. De aa: klacht noemde hem hoofdschuldige. De Lyttons werd> n in betrekking tot de laatste beide misdaden als me*-'eschnldigen aangeklaagd. alsmede van hulp bg Tor- wtstens vlucht. De onde Lytton bovendien dat bij den agent Kobler gedood had. Alle drie luis- terden naar de 'oorlezing alsof de zaak hun niets aanging. Nadat de officier weer was gaan zit'en, wei dde de voorzitter zich tot de beklaag- den met de vraag of ze hun sehuld be- kenden. Torwesten, wien hij 't het eerst vroeg, ontkende. De Lyttons gaven alleen toe, dat ze van den moord op Chambers geweten hadden. Torwesten had hun ver- zocht, hem te verbergen en dat hadden ze hem a's familielid niet kunnen weigeren. - Hij is de man van mijn d'cbter, Edel Achtbare, zei de oude Lytton. Moest ik heengaan en hem uitleveren Op Kob'er had hg Diet geschoten. De zoon zei het zelfde. Van den dood der chauffeurs wisten ze niets. Ze hadden den wagen gebruikt in waren daarna weggegaan. Den auto van Torwes'en had hij destijds naar de Reichsbnicke gestuurd, waar Wastler op zijn meester zou wachten. Na dien tijd hadden ze hem met weergezier.^i jfL een demissionnair kal inet niet te moeten goedk- uren. Het scbijnt ook, dat reeds geruimen ijd de gaDg van zaken aan het hcofdbestuur be'invloed werd door verschiilen -an mee- ning tusschen de hoofdambter aren aan dezen trk van Staatsdierst i n den minister eenerzijds met den directeur-generaal ander- zijds. In hoeverre het juist is, dat de minister tmten den heer Tamme om contact had met de hoofdambtenarf n bij den P. T. T.- dienst kon ons n et btvestigd worden. Uit een kort onderhoud, dat wij met den heer Damme hadden, bleek ons, dat de heer Damme htt standpunt nneemt, dat, zooals de toestand thar s is, zijnerzijds geen mcdedeeliDgen verst ekt kunren wordeD. De toestand is z6o, zeide de heer Drmme ons, dat de bestaande kwesties opgelost moeten worden, voor ik mijD functies no*maal hervatten kan. Nog deelde de heer ramme ons mede, dat hij hoopte, dat een uitgebreid onder- zrek over het ontstaan der kwestie zou plaats vinden. (H. Crt.) EEN GELUKWENSCH VAN DEN PADS. Naer uit Rome aan (/De Maasbode" wordt gemeld, heeft de Paus aan H. M. de Koningin, bij de gelegerheid van haar zilveren huwelpksfeest, een scbrijven van gelukwensch doen tcekomen. POSTCtt-CiDlETFRlEVEN. In verband met het ii k( men vaD eenige bezwaarsohriften, dat, hg d<n gecentrali- seerden dienst het voor de rekenir ghouders niet mogelijk is aanstonds dror m ddel van cheques gelden aan de eigen post- rekeniDg te onttr« kkeD, vestigt de direeteur van den postcheque- en girodienst de ean- dacht op het beschikbaar zijn van post- credietbrieven. Deze brieven dieneD om de rekening- houders in de gelegen'neid te stelhn een gedeelte van bun saldo-tego* d in eontanten op een postkantoer op te mmen, zonder dat vooraf adres aan het girokantoor te 's Gravenhage moet worden gfge^en. Wie in het bezit is van een postrrediettrief, kan op verloon van dien brief op elk post- kantoor in het geheele lar d ook bij de «ijk-, bij- en hulppostkaDtoreD, dadelijk geld opnemen tot elk door hem gewenscht bedrag, tot een maximum van het nog op den 1 rief beschikbare saldo. De gelegenbeid tot het opnemen van geld bestaat tijders den geheelen duur van de op*nstelling der kantoren voir den poHdienst op werkdagen, mits niet voor 8.30 uur. Wie dus periodieke betalingen te doen heeft waarvoor hg op korten termijn geld nocdig heeft; in de omstandigh* id vei keert dat hij op ongezette tijden zonder i itstel geld moet opnemei veelvuldig op reis is en zonder vrel geld bij zich te steken toch in staat wil zijn om over het noodige te kunnen fcescb kken, enz kan door het remen van een postcredietbrief daarin voorzien. De bu ven zijn, zooals ovrrigens De taxi 417 badden ze tot Linz gebruikt en daart a weggestuuid. De chauftbur was in een her berg gegaan. Meer wist hij niet. Misschien was hij later dro: ken, zelf in de Ponau gereden. Wie heeft h-t gHd in Linz gehaald vroeg de voorz tter. Mijn zwager Torwesten. Hij wil e eerst daarmee naar het buitenland vluchten, maar later meende hij dat bet beter was, als wjj him in den tuin verborgen. Toen girgen wij van elkaav. VTader ging met Charles met den trein, ik met Tirwes'en met de boot. Dat is een leugen, riep Torwesten, die nauwlettend al deze verhalen gevolgd had. Ik wilde niet vluchten en herinner me heel goed, dat men mij van Baden direct naar Weenen in een keldtr bracht. Waarom scbreef u daD dien bri; f aan dr. Herrlinger en verlargde, dat hij u 20000 kronen naar Linz moest sturen V Wat ik schreef, e't ik niet meer. De oude Lytton dicteerde mij den brief, kort nadat mijn vrouw mij bij hem had gebracht. We hadden van te voren over een afkoopsrm gesproken, die ik haar be- talen zou als ze me b[j de scheidings aanvrage geen hindernis in den wrg legde. Voor zoover ik me herinneren kan, zouden die 20000 kronen de eerste aflossing zijn. U schreef toch, dat u van plan was naar ern tentoonstelling in Philadelphia te gaan. Daar weet ik niets van. We hadden tijdens de onderhandelingen bij den ouden Lytton gedror ken en ik herinner me alleen nog, dat ik heel slaperig werd. De oogen vielen me bijna toe. Ik kon de pen bijna n et meer vasthouden on schreef mechanisch op, wat men zei. In dien toestand v leef ik rog lang daarna. De gezworenen gPmlacbten. In de zaal heeischte een onderdrukte vroolgkheid. Alleen de voorziiter bleef errstig. U spreekt daar van scheiding. Uw vrouw en ook de Lyttons beweren integen- deel, dot u zich weer met ben verzoend had en samen leven wilde. Hoe verk'aart u dat Ik kan dat niet verklaren. Ik weet alleen, dat ik noo t gedacht heh aan eene verroening. Dat vo'gt toch wel daarnit, dat ik me met juffrouw Siebert verloofd had Onder een vahchen raam, ja zeker. Voor den era? t van uw becfoelingen sj reekt dat n'et. Het was en is me heilige ernst daarmee. Waarom noemde u zich dan Brar.d En gaf u voor een reizlger uit Om persoonlijke r'denen, die u niet irteresseeren zullen. Toch zou ik ze graag willen hooren. Goed. Ik was een keer al bedrogen, omdat ik een rijk man was. Dezen keer wilde ik om me zelf bemind worden. Is dat zoo moeilijk te begrppen Een goedkeurend "gemompel liet zicb nu hooren. Voor den eersten keer merhle m/n zoo iets als een stemming ten gunste van den beklaagde. (Wordt vervolgd gmf.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1926 | | pagina 1