ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. No. 7628. Maandag 7 Juli 1924. 64e Jaargaug. 11T 8INWENLAN0. ~TU I TEN LAND. FKUIL11T0I, TWEEDE KAMER. Bij den aanvang der zitting van Vrijdag werd met 31 tegen 24 stemmen verworpen het voorstel van den voorzitter om alsnag te behandelejz het voorstel strekkende tot concentratie van de opleiding van verlofs- offioieren en berioepsofficieren te Kampen, met opheffing van de school voor verlofis- officieren te Breda en te Kampen. Zonder stemming werd aangenomen een wijziging van de wet van 30 juni 1921 tot toekenning van een voorschot voor de stoomlbootvefbinding Nederland—Zuid- Afrika. Voonts werd aangenomen de suppletoire oorloigsibegrooting van 2 millioen voor kos ten van een aangegaan contract met de firma Armstrong. Na bestrijding door den heer Kersten stond de Kamer bij een stemming met zit- ten en opstaan toe de door de regeering aangevraagde subs id ie van f 50.000 voor de Parijsche tentoo-nstelling voor moderne sier- en nijverheidskunst. De Kamer is hierna op reces gegaan. HET AUTOBUSVRAAGSTUK. Het St.bl. no. 290 bevat een Kon. besluit van 13 Juni j.l., tot wijziging van het Kon. besluiit van 31 juli 1880 (St.bl. no. 121), houdende bepalingen ter verzekering van de veiliglheid der reiziigers met openbare mid- delen van vervoer. Bepaald is: I. Het Koniinklijk besluit van 31 Juli 1880 (Stjbl. no. 131), houdende bepalingen ter verzekering van de veiligheid der reizi- gers met openbare middelen van vervoer, te wijzigen als volgt: A. Artikel 2, eerste lid, wordt als volgt gelezen: „De dienst mag alleen worden uitgeoe- fend met rij- of vaartuigen, ten aanzien waarvan eene goedkeuring van kracht is, met het oog op de veiligheid der reizigers verleend door of van wege het gemeente- bestuur der plaats, waar het hoofdkantoor der onderneming is gevestigd." Het vierde lid van artikel 2 vervalt. B. Tusschen de artikelen 2 en 3 wordt ingelascht artikel 2bis, luidende als volgt: Artikel 2bis. Voor motorrijtuigen, wordt omtrent goedkeuring niet beslist dan na on- derzoek van het motorrijtuig door een des- kundige, aangewezen door den Cpmmissaris der Koningin. ,,Behalve in het geval, dat als deskundige is aangewezen een arrtbtenaar, die van wege het gemeentebestuur omtrent goedkeuring beslist, geeft de deskundige aan het ge meentebestuur kennis van zijne bevinding. „Wegens kosten van het onderzoek kan de deskundige den ondernemer een door den Commissaris der Koningin te bepalen bedrag in rekening brengen. „De goedkeuring van motorrijituigen wordt verleend voor een termijn van ten hoogste zes maanden." C. Aan artikel 6 wordt een eerste lid toegevoegd, luidende als volgt: ,,Het is verboden in een rij- of voertuig een grooter aantal personen toe te laten of daarop een grooter gewicht te laden dan in artikel 3 is bedoeld." II te bepalen, dat motorrijtuigen, waar- mede bij het in werking treden van artikel 2bis de dienst wordt uitgeoefend, worden geacht te zijn goedgekeurd voor een termijn van drie imaanden te rekenen van dat tijd- stip. DE VERPLICHTE AANSLUITING OP DE THOOLSCHE WATERLEIDING. Men schrijft naar aanleiding van de vragen van het Kamerlid, de heer Kersten, inzake de Tholensche Waterleiding, het vol- gende aan de Midd. Crt.: In de eerste plaats dient opgemerkt te worden, dat het onjuist is, dat zij die kun- nen aantoonen over goed en voldoende uit het Engelsch door Arthur Applin. 1) HOOFDSTUK I. Proloog. Andrew Marton was een gebroken man. Hij had h«t al eenigen tijd geweten, naar hij had het niet kunnen gelooven. Hi/ wilde het niet gelooven. Het' was hem meegeloopen in de wereld. Hij had zjch opg^werkt; niets dan zijn vastberadenheid. idea I en en moed harden hem bijgestaan in den strijd om het bestaan. Vier jaar go lden had hij het hoogtepunt bereikt. Hij was op weg een van de beroemdste trai ner voor racepaarden te worden. Hij had d« vrouw getrouwd waar hij van hield. Maar op hetzelfde oogenblik scheen For- tuna b®rouw te krijgen van haar edelmoe- digheid en verpletterde hem. Hij zat in een door gordijnen afgesloten d' u-- 'n Vljegende Paard. De pijp, die hij tusschen de lippen klemde was urtgebrand, het glas voor hem beg. Hij tii(2,rcIe, 1106 re8'en tegen de ruiten 'J tterde en windvlagen door de stragt en ramen dcden rammelen. Het a ed hem goed te luisteren naar het ge nu d van regen en wind, het was in har- mome met den storm, die woeclde in zijn nart de storm van haat, de begeerte drinkwater te kunnen besdhikken, worden verbaliseerd en veroordeeld. Alle gemeente- verordeningen op Tholen heibben een artikel waarin uitdrukkelijik bepaald wordt, dat dergelijke perceelen kunnen worden onthe- ven van de varplichting tot aansluiting tot de waterleiding, Wat betreft de veroordeelingen voor het kantongerecht zij opgemerkt, dat alien, die voor den kantonredhter zijn verschenen siedhts voorwaardelijk zijn veroordeeld met gelegenheid om alsnog aan te sluiten, waar- aan zich de meeaten, zoo niet alien gehaast hebben gevolg te geven. Slechts zij, die niet ten. kantongerecht zijn versdhenen werden 'eroordeeld. Hoewel de gemeentebesturen slechts ver- piicht waren over vijf jaren de verplichte aanisluiiting in te voeren, verkozen zij alien teneinde de veel goedkoopere tarieven aan de ingezetenen te kunnen verschaffen de zoogenaamde verplichte aansluiting direct in te voeren. In venschillende gemeenten zijn de aan- sluitingen reeds geheel vrijwillig zoo aan zien,lijk, dat de verordening niet werd toe gepast, in anderen gaven de inwoners zich na het zenden van een circulaire uitgaande van B. en W. in overleg met den Raad reeds in voldoende getale op, in anderen is voldoende toename te verwachten en siedhts in enkelen zal directe toepassing van de verordening noodig zijn of is deze toegepast waar het aantal aansluitingen naar niets leek. Trouwens in N.-Holland is ook de ver plichte aansluiting ingevoerd en toegepast, met succes en zonder eenige oppositie. Door den tegenstand van een zekere categorie personen kost de waterleiding aan het eiland Tholen het dubbele als de oonpsronkelijke raming, slechts door algemeene deelname kan de zaak, die g e m e e n t e z a a k is, een behoorlijk ren- dement geven, Thans aan dezelfde oppositie van vroe ger het oor te leenen is allesibehalve wen- schelijk te aehten en niet in het belang van het eiland Tholen. Zooals boven omschreven en vroeger bij de opening voorspeld is de waterleiding op Tholen populair. DE FORENSENBELASTING. Met vernietiging van de desbetreffende besiissingen van Ged. Staten van Gelder- land, zijn bij Kon. besluiten van 28 April j.l. gehandhaafd de aanslagen van twee conducteurs der Nederlan.dsche Spoorwe- gen, die, in de gemeente Gorssel woonach- ting, in de plaatselijke inkomstenlbelasting te Zutphen als forens aangeslagen waren, o;p grond, dat zij zich dagelijks in het sta tion aldaar hadden te vervoegen tot het in ontvangst nemen van instructien emz. en al daar verslag van da reis moesten uitbren- gen en andere werkzaamheden verrichten. De Kroon nam aan, dat de betrokken conducteurs op meer dan 90 dagen van het belastingjaar te Zutphen aanwezig geweest zijn tot vervulling van een berekking. (De Gem. Stem.). TEN VOORBEELD! Dagelijks schrijft het „Hbl. van Ant- werpen", ontmoeten wij in de stad groepen Nederlandsche toeristen, welke gewoonlijk per pleizerboot aanikomen. De sohepen leggen vrij aan en er is geen tolbeamte, die de minste formaliteit doet vervullen,; onze buren komen aan wal en... klaar is Kees! Dat het in Nederland zoo gemakkelijk niet gaat, ondervonden onlangs de leden der Ligue Maritime Beige, die te Hansweert wilden afstappen. Maarde formalitei- ten, verboden het. Eerst moest de douane het sehin van onder tot boven komen af- zoeken. Alhoewel de kapitein en enkele bestuursleden van de Ligue Maritime Beige de tolbeamlbten verwittigd hadden en ge- vraagd het onderzoek te doen zoo spoedig mogelijik, deden deze heeren niet minder zich te wrekcn. Buifen de alkoof klonkeii mannenstem- men en gcrinkel van glazen, lachen, vloe- ken en vroolijke grappen. Degenen, die hem binnen hadden zien komen, hadden er zich waarschijnbjk over jverwonderd, waarom hij zich zoo op een afstand hield* want hij Andrew Marton eigenlijk deed in Het Vliegende Paard. Een uur geleden had hij aifscheid genomen van z'n \touw en haar gekust, omdat hij naar zijn zeggen voor zaken naar Doncaster moest. Hij lachte, toen ^en regenvlaag tegen de rui ten kletterde, de wind gierde, een echo; als het ware van zijn gcvoejens. Hij haalde een gouden horloge uit den zak. Zijn naam stond er m gegraveerd en het was hem acht en vecrtig uur geleden ten geschenke gegeven door een van zijn beste klantev en beste vrienden, Sir James Derrington, ter herinnering aan den wedstrijd van de beroemdc North County Meeting, waar hj; met zulke schitterende gevolgen voor hem opgetreden was. Het was acht uur. Marton vulde zijn glas uit een flesch, die naast hem stond, hij dronk het met een teug leeg en zoodra hij er kans toe zag, liep hij ongemerkt de voile kroeg door en baande zich een weg naar buiten. Een rijtuig reeds langzaam door de straat. Hij wachtte (ot het uit het ge* zicht verdwenen was en begon toen snel den heuvcll te bestijgen in de richting i an zijn huis. Er was gegn levendc ziet te bekennen. De regen striemde hem in het gezicht, de wind joeg hem riu eens \oort en stuit daarna weer zijn vaart. dan drie kwartier op zich wachten, wat ten slotte het bestuur deed besluiten terug te keeren en in ons land een meer gastvrije landingsplaats te zoeken. Vinden niet alle Nederlanders met ons, vraagt het triad, dat de Antwerpsche me- thode verkieslijker is? Mr. W. K. F. P. GRAAF VAN BYLANDT. f Te 's Gravenhage is uit Zeist, waar hij den laatsten tijd tijdelij'k vertoefde, het be nefit ontvangen van het overlijden van Mr. W. K. F. P. graaf van ^ylandt, oud-voor- zitter van de Tweede Tamer der Staten- Generaal. Door dit verscheiden is een hoogstaand man, een goed en braaf memsch in den wa- rin zin des woords, heengegaan. Minzaam in den omgang met een ieder met wien hij in aanraking kwam, had Graaf Van Bylandt geen vijanden. In ons Parlement, waarvan hij meer dan dertig jaren heeft deel uitge- maakt, genoot hij het vertrouwen van reohts en links. Van dit vertrouwen getuigde ook in 1909 zijne verkiezing tot eerste-candidaat op de nominatie voor het voiorzitterschap van de Kamer, eene keuze welke zich in op- voLgende jaren telkenmale herhaalde tot 1912 toen Graaf Van Bylandt voor de ver- dere waarneming van het presidium had bedankt en Jh.r. Van Nispen tot Sevenaer hem opvolgde in de leiding van de Kamer. Daarna bleef de thans ontslapene nog tot 1916 zijn plaats in de groene bankjes in- nemen. Al is Graaf Van Bylandt geen op den voorgrond tredende politieke persoonlijk- heid in onze parlementaire geschiedenis ge weest, toch heeft hij jarenlang onafgebro- ken in ons parlement zitting gehad. In 1882 deed hij zijn intrede in de Kamer, toen het kiesdistrict Amersfoort hem afvaardig- de en later van 1897 tot zijn vrijwillig heen- gaan in 1916 hernieuwde het kiesdistrict Apeldoorn bij voortduring zijn mandaat. Graaf Van Bylandt heeft een ouderdom van ruim 83 jaren bereikt. Hij werd den 4en December 1841 te 's Gravenhage ge- boren, studeerde te Leiden in de rechten en promoveerde aldaar in Juni 1863. Het voilgende jaar trad hij in diplomatie- ken dienst. Hij werd 'namelijk in 1864 aan- gesteld als attach^ bij Zn. Ms. gezantschap te Frankfort a/M. Na den afloop van den oorlog in 1866 werd OraabVan Bylandt ver- plaatst als secrehnris van legatie naar het gezantsdhap te Berlijn, vervolgens naar dat te Weenen, waarna hij achtereen.volgens raad van legatie was te Berlijn, Louden en Parijs, terwijl hij in 't begin van 1876 be- noemd werd tot chef van het Kabinet van den Minister van Buitenlandsohe Zaken, met den rang van Minister-resident. In 1879 volgde .zijne benoeming tot Minister bi; <ie haven te Stockholm en Kopenhagen, :nch de heer Van Bylandt zag zich in het begin van 1882 door familieomstandigheden genoopt, non-activiteit aan te vragen. Hij ontving daarna den rang van buitengewoon gezant en gevolmachtigd Minister. Het was na zijn teruigkomst uit den vreemde, dat het kiesdistrict Amersfoort hem een iplaats bezorgde in de Tweede Kamer. Dat Graaf Van Bylandt ook nadat hij in 1916 uit de Kamer was getreden geen ver- geten man was geworden, trad wel het dui- delijkste aan het daglicht, toen hii in 1921 zijn tachtigsten verjaardag vierde. Treffend waren bij die gelegenlheid de tallooze blijken van hartelijke belangstelling. Prins Hendrik kwam hem mede namens de Koningin gehikwenschen. terwijl de Ko ningin,.-Moeder hem door een Kamerheer Hare gelukwensch deed aanbieden. Voorts bond jhr. Mr. A. F. de Savornin Lohman namems een groote groep van vrienden uit alle oorden des lands den tachtigjarige een marmeren beeld aan, voorstellende een vluchtende vrouw met een kind in de armen. Dat men juist dit beeld als geschenk had gekozen, was omdat het zooals de heer Lohman bij de aanbieding zeide symboli- Maar hij ging voort, de oogen half ge- sloten, de sterke kakcn opeengeklemd in onwrikbare vastberadenheid. Zijn huis stond boven op den heuvel4 even buiten de stad en was omgeven door een hooge houten schutting. Toen hij het hek bereikt had, leunde hij er met zijn voile gezicht tegen aan. met den wind in den rug. Hij herinnerde zich, dat het opcngestaan had toen hij vertrok, nu was hetj gesloten. Een groepje denneboomen stond op zijn terrein, links van lu-m, hij luisterde naar. het eigenaardige klagende geluid van den wind als hij er door joeg. Hij duwde het hek open, liep zijn tuin in, aarzelde en voelde zijn besluit wankelen. Hij was een gebroken man. Hij herhaal de het telkens en telkens weer, als wa re het een les, die hij van buiten ge- leerd had. Niets zou meer zijn als vroeger. Zijn leven was hem niets meer waard. Alle moed had hij verloren, die was ver- nietigd, tegelijk met zijn idealen. Hij faegon de oprijlaan op te loopen on, langzaam nu, als was hij bang. Door een d«r ramen scheen ljcht. De wind duwde hem bijna omver en hij boog het hoofd om kracht te zetten. Hij had een gevoel alsof de wind gezon- den was om hem tot stfaan te brengen. om zijn plan te verijdelen.... Als hij een zoon had gehad,, zou alles misschien anders geweest zijn. Dat kon nu niet meer. Nooit, nooit, nooit. Toch had het zoo kunnep zijn. Plotseling scheen de wind te gaan lig- gen. Hij stond in de luwte van b t huis. Heel kalm stak hij den huissleutef in het seert een. toestand van nood, waarvoor ook in huis van Graaf Van Bylandt zooveel goeds is gedaan in het belang van vluchte- lingen en andere hulpbehoevenden. De verdiensten van Graaf Van Bylandt, die als poli.tiek persoon de ChrLsrtelijk- Historische beginiselen voorstond, werden o.a. erkend door zijne benoeming tot Com- mandeur in de Orde van den Nederland- sc'hen Leeuw, ook waar vele buitenlandische ondersoheidingen zijn ten deel gevallen. DE TOESTAND. Anderhalve week voor de conferentie te Londen beginnen moet, heeft plotseling schrijft de N. R. Crt., een nachtvorst de nieuwe bloesems van de Engelsch-Fran- sche vriendschap geteisterd, zoodat het de vraag is geworden, of zij de vruchten zullen dragen, die men ervan verwachtte. Eeni gen tijd geleden hebben wij de opmerking gemaakt, dat de EngeI|Sche politiek met het aan het bewind komen van Herriot erin g^laagd scheen te zijn de bovenhand te krijgen op de Fransche. Uiterlijk was daar een aanwijzing voor dat de Fransche eer- ste-minister naar Engdand ging, en zijn Britsch collega niet naar Frankrijk, zooals Bonar Law en Baldwin het vorige jaar hadden gedaan. Bovendien werd op Che- qu.ers het definitieve besluit genomen, dat de conferentie der geallieerden te Londen vergaderen zou, waardoor op Engeland de taak kwam te rusten, de uitnoodigingen te verzenden. De Britsche regeering heeft de gelegenheid aangegrepen, om aan die uitnoodiging een uiteenzetting toe te voe- gen, die; volgens Fransche opvatting, een soort van reclame is voor haar eigen in- zichten inzake de nieuwe regeling, en in het geheel geen protokol met punten over welke men het op Chequers voorgoed eens was geworden. Het eerste wat de Fran- schen den Engelschen verwijten, is dat deze laatsten een fout in den vorm hebben be- gaan, door Parijs geen uitnoodiging voor de conferentie te zenden. Van Engelschen kant heeft men hierop geantwoord, dat de uitnoodiging aan Frankrijk kon verval- len, omdat Herriot zelf aan het totstand- komen van het bvsluit tot bijeenroeping der Londensche conferentie had meege werkt. Het argument is niet overtuigend, want bij het verzenden van officieele uit noodigingen slaat men bijvoorbeeld in het burgerlijke Ieven, zijn naaste familie, ook wanneer die er alles van we'et, niet over. Nu Engeland zich editor niet tot een enkele korte uitnoodiging aan de op schadever goeding recht hebbende mogendheden be paalde, maar er een ontwerp-protokol aan toevoegde, was er alle reden geweest om Frankrijk niet te negeeren. Het zou eer begrijpelijk zijn geweest, dat het Foreign Office de Quai d'Orsay even den volledigen tekst van de uitnoodiging ter goedkeuring had voorgelegd, gezien het feit, waarop men zich nu van Engelschen kant be- roept, dat Frankrijk tot het bijeenroepings- besluit heeft meegewerkt. Het gevolg is geweest dat Frankrijk langs een omwog en wat later kennis heeft ge- kregen van de uiteenzetting die het Fo reign Office aan de uitnoodiging had ver- bonden. Nadat de Fransche regeering het stuk gdezen had, heeft Herriot naar Lon den geseind, dat hij er zich niet door gebonden achtte. De Enge(sche regeering heeft dat dadelijk bevestigd. Ook naar haar opvatting bindt het Britische sthk, dat faeurtelings protokol en memorandum g«noemd wordt, niemand en de oonferentie blijft volkomcn vrij in hare besluiten. Waar m«n in Frankrijk in dat stuk aan- stoot aan heeft genomen, is het punt dat wij er aanstonds uit naar voren hebben ge- bracht, toen een Havas-tejegrain uit Lou den het noemde als rten van de kwesties die de conferentie in overweging zou heb ben te nemen: de vervanging van de com- missie van herstel door een ander lichaam om voortaan tekortkomingen van Duitsch- slpt en opende de deur. Hij sloot haar achter zich zonder eenig geluid te maken, stak geruischloos de gang over, liep de trap op en opende de laatste deur op de eerste verdieping. Een nachtlichtje ver- sprejdde een schemerlicht in het vertrek. Aan beide kanten van de tafel waarop het nachtlichtje brandde, stond een bf dj e en in ieder bedje lag een kind. Op het eene kussen zag hij een hoofdje met diklye blond6 krullen, op hot andere een donker fcroeskopje. Hij trad iets nader. Beiden sliepen. Op het gezlchtie van het eene kind lag een tevreden glimlach, het roze mondj® was half open. Het andere kind klemde de handjes stijf om de sprei, het vastb^raden mondje was stijf dicnt. Weer voelde hij zijn besluit wankelen. Hij draaidy zich dus om en veriiet het vertrek. Hij li«p sneI naar beneden, stak de gang ov«r en zonder een oogenbltik te aarzi> Nn trad hij de kamcr binnen, waar hij van buiten af het lichts had zien branden. Hij sloot d® deur en leunde er met den rug tegen aan. Hij ho.o.rde, dat een vrouw «en kreet van schrik uitfe, maar het duur-< de eenige oogen'blikkenvoordat hij lets kon zien. Toen zag hij zijn klant en vriend Sir James Derrington voor den divan staan, waarop zijn vrouw zat. Eenige oogenblikken zwegen alien. De regen ruischte hier zacht tegen de ruiten de wind floot alleen maar door de toppen van de boomen. We dachten ik dacht dat je naar Doncaster was, Andrew, sprak Der- rington gedwongen. Marton keek naar zijn vrouw, die als land in het naleven van zijn financiecle ver- plichtingen te constateeren. Wij zagen er; toen nog niet duidelijk was dat Engeland dit denkbeeld eigenlijk op eigen hand en voor ejgen rekening en verantwoording opperde, een aanwijzing in; dat de geal- lieerden geneigd zouden zijn tot een wij ziging van het tractaat van Versailles. Zoo ver blijkt Herriot echter nu nog niet te wiljen gaan. De argumenten die er van Fransche zijde tegen aangevoerd worden zijn: Frankrijk heeft rL>cht op 52 pet. van de Duitsche schadevergoeding, is dus de grootste belanghebbende bij de naleving en moet zich tweemaal bedenken voor het zijn tegenwoordige positie in de oommissie van herstel prijs geeft. Bij een vorige gelegenheid heeft de commissie van herstel Duitsch- land's ingebreke blijven alleen geconsta- teerd, dank zij het overwicht dat Frankrijk er had door de beslissende stem van zijn Franschen voorzitter en den trouwen steun van den Belgischen bondgenoot. Wordt een besljssing in dezen voortaan overgela- ten aan een nieuw orgaan of de financieele commissie van den Volkenbond, dan is denkbaar dat Frankrijk, hoewel. het de grootste crediteur is, zijn zin niet meer krijgt. y Intusschen is de reclapie voor het En- gelsche standpunt al gemaakt en straks zal het Fransche parlement er Herriot mis- schien een strop van draaien, dat hij niet met vooruitzienden blik al op Chequers maatregelen heeft getroffen, om te verhin- deren dat Engeland een voorsprong kon krijgen en Frankrijk straks bedreigd kan worden met het odium, dat het de confe rentie die zich gunstig liet aanzien, laat mislukken. Bij herhaling is hier uiteenge- zet hoe zwak Herriot's positie is. In de nieuwe Kamer beeft een deel van zijn eigen aanhangers pas de verkiezing van Maginot, den vroegeren minister van oor log onder Poincare, tot voorzitter van de Iegercommissie doorgedreven. In den met vernieuwden Senaat, die Poincare tot het laatst toe nog een kleine meerderheid had gegeven, is hij nog zwakker. En zie, juist in den Senaat kondigt Poincare, de ge- duchte strijder in de gelederen van de oppositie, thans voor Dinsdag e^n inter pellate over de buitenlandsche staatkunde aan. Het zal dan spannen. ENGELAND. In Lagerhuiskringen is men ontstemd over het feit, dat de fiscus voor het eerst de salarissen der leden aanrand Tot dus ver werden de 400 pond schadevergoeding, die de Lagerhuisleden genoten, beschouwd als een tegemoetkoming voor de uitoefening van hun mandaat. zoodat reiskosten, tusschen de woonplaats der leden en Londen konden worden afgetrokken, evenals kosten van correspondentie, secretaris e.d. Nu de leden van het Lagerhuis sedert eenigen tijd vrij reizen hebben verkregen, heeft de fiscus gemeend, in deze wijze van aanslaan een verandering te moeten breng n en werden de bedragen, die de leden tot dusver wegens reiskosten in aftrek brachten, ten voile als belastbaar inkomen gesteld. Dit treft in hooge mate de leden uit af- gelegen districten, die tot dosver bedragen van loO tot 200 pond per ja«r als reis kosten declareerden en thans in vele ge vallen 50 a 60 pond over dit bedrag als belasting hebben te betalen. RDSLAND. De Lenin-vereering in Rusland, zich uitende niet alleen in het oprichten van monumenten en het stichten van instellin- gen van diversen aard, waaraan de naam Lenin verbonden is, maar ook in het ver- vangen van geografische en -andere bena- mingen door nieuwe. welke op eenigerlei wijze aan den overleden sowjetleider her v«rsteend op den divan zat, de handen gevouwen, de oogen opengesperd. Ik loog, to«n ik zei dat ik op reis ginj? Marton's stem klonk kalm en kod. Het l«ek me het beste dat we elkaar op deze w ijz6 ontmoettf nEr is nu geen vergis- sen meer mogelijk. Jij gaat een reis ondernemen, Derrington. En een langere dan ik van plan was. Een waarvan men nooit terugkeert. Begrijp je me' Andrew Marton deed alsof hij de stem van zijr? vrouw niet hoorde, die hartstochtelijk klonk en geheimzinnig als de wind en ^•enals deze wegstierf, zonder beantwoord wortfen. Andrew Marton Jceek stfrak naar Derrington, zonder ho.ed had hij den storm getrotseerd. Regendruppels glinster- d6n in zijn kort geknipt donker haar en- liepen langs zijn donker. diep doorgroefd gezicht. De oogen waren nu niet meer half oicht, maar wijd ^opend en ze glin- sterden onnatuurlijk. Langzaam bracht hij ae nand naar den zak en haalde een re- volv«r te voorschijn. Hij liep op Der rington toe en hield hem het wapen voor De vrouw op den divan volgde al zijn bewegingen. Alle leven scheen uit haar oogen geweken te zijn. Met starre blikken keek ze toe. De roode lippen waren ge- opend, evenals van het kind dat boven in de kamer sliep. Werktuigelijk nam Sir James de revolver aan en keek er naar Hoe kom je hier aan? Uit de la van je bureau, waar ik hem dikwijls had zien- liggen. Ik geef je drie minuten voor de eenig rnog. iijke opiossingf. (Wordt v«rvoIgd.) 3I

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1924 | | pagina 1