ALGEMEEN NIEUW8- EN ADVERTENTIEBLAD VOOE ZEEUWSCH-VLAANDEREN. No. 8485. Donderdag 25 Januari 1917. 57e Jaargang. Kamer van Koophandel en .Fabrieken. Kamer van Koophandel en Fabrieken. 2IVB1LVK &13HAPT. DeOorlog. ABONNEMENT: ADVERTENTIEN: 110.000 K.G. fijne Sintels, BINNEN t AN 0. I TeleSooss 25. Dit BM versefeijnt Maandag', Woensdag- en Vrpagavond, uitgezonderd op Feestdagen, hij de Firma P. J. VAN DE SANDE te Ter Nenzen. 1 EUILLKTO M. 3 maanden binnen de stad 1Franco per post voor Nederland 110. iSif vooruitbetalingvoor Belgie /1.40, voor Ned.-Indie en Amerika 1.65, overig Buitenland 2.—. mm abonneert zich bij de Uitgeefster, of buiten Ter Neuzen ook bij alle Boekhandelaren, Postdirecteuren en Brievenbushouders. Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0.10, Bij direct© opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters en cliche's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief. Inzending van advertentien voor 1 uur op den dag der uitgave. VERKIEZING nRKIEZIHG TWEEDE KAMER. DE ALGEMEENE TOESTAND. COURANT Burgemeester en Wethonders der gemeente IER NEDZEN brengen hiermede ter openbare kennnis dat op Dinsdag den 27 Februari 1017, van des voormiddags elf tot des namiddags een ure, ten Raadhuize dezer gemeente, zal plaats hebben eene verkiezing van twee leden van de" Katner van Koophandel en Fabrieken te Ter Neuzen, en zulks ter vervulling der plaatsen van leden afge- treden 1 Januari 1917 (wit briefje). De stemming geschiedt bij ongeteekende briefjes, waartoe met het zegel der gemeente gewaarmerkte stembriefjes ten minste acht dagen voor den dag der verkiezing door den Burgemeester aan de kies- gerechtigden worden toegezonden. Den kiezer, die zijn stembriefje verloren of er seen ontvangen heeft, wordt gelegenheid verschaft, om er aan het stembureau een te bekomen. Het openen der stembriefjes gesehiedt dadelijk na afloop der verkiezing. Van onwaarde zijn briefjes, welke met zijn ge- waarmerkt met het zegel der gemeente, welke onder- teekend zijn, welke niet duidelijk een persoon aan- wijzen, of waarbij of waaraan andere stembriefjes zijn ingesloten of vastgehecht. Ter Neuzen, den 23 Januari 1917. Burgemeester en Wethonders voornoemd, J. HUIZINGA, Burgemeester. L. WABEKE, Seeretaris. Burgemeester en Wethouders der gemeente TER NEUZEN brengen hiermede ter openbare kennis dat op Dinsdag den 27 Februari 1917, van des voormiddags elf tot des namiddags een ure, ten Raadhuize dezer gemeente, zal plaats -hebben eene verkiezing van een lid van de Katner van Koonliandel en Fabrieken te Ter Neuzen zulkster vervulliug-der plaats opengeyaiien soot het nemen van ontslag, (blatiw briefje), De stemming geschiedt bij ongeteekende briefjes, waartoe met het zegel der gemeente gewaarmerkte gternbriefjes ten minste acht dagen voor den dag der verkiezing door den Burgemeester aan de kiesgerech- tigden worden toegezonden. Den kiezer, die zijn stembriefje verloren of er geen ontvangen heeft, wordt gelegenheid verschaft, om er aan het stembureau een te bekomen. Het openen der stembriefjes geschiedt dadehjk na afloop der verkiezing. Van onwaarde zijn briefjes, welke met zijn gewaar- merkt met hetzegel der gemeente, welke onderteekend zijn, weilte niet duidelijk een persoon aaiiwijzen, ot waarbij of waaraan andere stembriefjes zijn inge sloten of vastgehecht. Ter Neuzen, den 23 Januari 1917. Burgemeester en Wethouders voornoemd, J. HUIZINGA, Burgemeester. L. WABEKE, Seeretaris. Burgemeester en Wethouders van ZAAMSLAG vrageii prijs- opgaaf voor de leverantie van te leveren franco aan de Margarethahaven. Aanbiedingen worden ingewacht voor of »p 26 Januari a. s. v Zaamslag, 19 Januari 1917. Burgemeester en Wethouders voornoemd, JOH. DE FEIJTER, Burgemeester. J. STOLE Lzn., Seeretaris. Vergadcring van 23 Januari. 4. Huurcommissicwet. Aan de orde is, volgens de H. Crt., de voortzelling der artikelsge wijze behandeling van de H uurcommissiewet. ,,Het doet mij Iced, sclireef zij, dat mijn- lieer Berger niet meer geluk heeft gehad. Nog staat my, ondanks uw brieven en de mededeelingen van Luitjens, niet duidelijk voor den geesl, hoe alles in eikaar zit. Wie is toch lord Alvor? Ik kan u niet verbergen, mijn jongen, dat ik mijzelve dikwijls bezorgd afvi'aag: Is mijn Hans aan de zijde van dezen raaadselachtigen man wel op zijn plaats? Spreek ik hier echter over, dan is het Elsa Luitjens, die mij gerustslelt. Iederen dag krijg ik haar meer lief, de zuster van mijn schoonzoon. En dan de kleine Ellen! Luiijens heeft in Engelanl ondcrzoek naar haar familie gedaan, zonder gevolg echter, hij wil haar nu als kind aannemen Maar het was vooral iiet dot van den brief, dat Hans steeds bijbleef: ins kom zoo spoedig mogelijk tfiuis, ik kan u niet langer missed, mijn beste oudste zoon! Zoodra hij dan ook kan, liet hij zijn rcis- Amendeme.il-de .Monte verLoren. Geslemd wordt over het amendemenl-de Monte verLoren op artikel 15, welk amen- dement strelit, den duur der wet over te lalen aan de Kroon en niet, gelijk de Re- geering voorstelt, te doen afhangen van de totstandkoming e-ener latere wet, waarbij deze wet wordt beeindigd. Het amendement wordt met 37 tegen 17 stemmen aangenomen. Hiermede is hel wetsontwerp afgehandeld. Op een nader le bepalen dag zal een iweede lezing er van plaats hebben. Seheepv or deringswet. Aan de orde zijn de aigemeene besehou- wingen over een wet tot bet in de tegen- woordige buitengewone omsiandigheden-tref- fen van een regeling, ten einde der Regee- ring in hel algemeen belang ten behoeve van bet vcrvoer van goederen naar Neder land de bescbikking te verschaffen over schepen en laadruimte. Rede van den beer Koolen. De heer Koolen TR.-K.) kan bet voor- loopig niet noodig vinden, een regeling als de voorgestelde te maken. Hij vraagt of een uitvoerverbod van schepen niet vol- doende is en ziet in de wet een al te groote aan tasting der persoonlijke vrijheid. TotSep- tember 'Hi heefl de Regeering zicli bij den graanaanvoer geholpen door hel afsluiten van contracten met de reeders; waarom is zij daarmede niet voortgegaan? De Regee ring wenschl Ibans een stok achter de deur; waarvoor is die noodig? Spreker vraagt, welke de ta'ak wordt der commissie van advies. Liever bad bij een commissie van reeders gewenscht voor bet geven van prak- tiSif'br Iv.ji o-v-c io vcrR-eeliivq <1 <-1- t oi rui-mte. Er is reden, zich ongerusl ie maken over de schepen in Indie, die daar zcer noodig zijn. Men zou het op hoogen prijs stellen, wanneer ze buiten dc wet vielen. Heeft de Regeering niet genoeg aan haar macht om bet uilgaan van schepen ui! Nederland aan voorwaarden te verbinden on Kan zij zicli op deze wij'ze geen laad ruimte genoeg verzekeren? Itcric van den beer van Raalte. De heer van Raalte (unie-lib.) kan zich gedeeltelijk bij den vorigen spreker aanslui- ten Bij de Schepenuitvoerwet heeft de Re geering reeds zekere bevoegdbeden verkre- gen. Ilij wil art. 2 hiervan bij aanneming dezer wet buiten werking zien gesteld. Spre ker vindl 'I wetsontwerp gewenscht als een stok achter de deur bij onderhondelingen met reederijen. Spreker wijst eveneens op bet gevaar voor de vaart op Indie. Gedwongen bevrachting kan echter noodig zijn. Rede \an Mr. de Meosler. Do beer de Meesler (unie-lib.) wijst er.op dat de onrust in Indie over bet wetsontwerp zeer groot is. De Indische belangen zullen ernstig worden geschaad, wanneer de op- vordering van schepen niet in geringe mate zal worden toegepasl. Spreker lioopt dat de Minister op diL punt de gemoederen zal kunnen geruststejlen. Anders zal het zeer de vraag zijn of hij zijn stem aan 'twelsont- werp zal kunnen geven. De oorlogsinvloed werkte reeds noodlot- tig op Indie, waar de uitvoer van produc ten reeds zoozecr moest worden beperkt. Ook deze spreker dringt ten slolte nog- ma als op een gerfistslellende verklaring aan, waar zooveel belangen op 'tspel staan, voor al van inlanders. Hierna pauzc. Yoorzilter der Kamer. Beslolen wordt morgen na de pauzc op te maken de voordracht, de Koningin aan genooten in den steek en ging alleen naar het hotel om aaii zijn moeder te schrijven. Lord Alvor had zich naar den Engel-schen gezant en Berger naar de post begeven. Hij had Hans befool.!, een mooie oolleclie postzegels voor Albert le koopen. Toen de jongeman de vestibule van bet. hotel binnenkwam, waren eenige liamals, Armenische besteller's, !)ezig een menigtekof- fers op eikaar te stapelen. Er scbenen vele nieuwe logeergasten aangekomen le zijn. Plotseling schrikte Hans bevig. Iloe was bet mogelijk! K011 Francis zoo onvoorzicb- tjg zijn geweest, zijn gelen bandkoffer Iyer te lalen staan? Zou Perroqu-et een domheid begaan hebben? Maar dat was nauwelijkl denkbaar! Daar stond echter toch de kofLe va 11 Francis, daaraian viel niet te twijfelen. De klcinc gele bandkoffer met koperen be- beslag, dat was toch dc koffer van Francis! Daarin kon men zich niet vergissen! Hoe dikwijls had bij, Hans, dien koffer niet zelf gedragen! Hij ging dwars door de vestibule op den slapel koffers af en scboof dc bainals op- zijde. Deze koffer hier is van lord Alvor! zei hij to I den porlier, die >er bij stond. Dal moel een vergissing zijn, mijnhcer, antwoordde de man, beleefd groetend. Deze te bieden, ter benoeming van een voorzil- I ter van dc Kamer. Besloten wordt heden en morgen avond- vesrgaderingen te liouden. De heer Kleerekoper (soc.-deni.) dringt aan op spoedige behandeling van het 0111- werp belreffende iramwegen met beperkte snelbeid, zulks met 'toog op de belangen van het pcrsoneel, De voorziller rnerkt op dat er nog geen efndverslag is uitgebracht over dit ontwerp. Ook moeten eersl de begrootlngsstukken worden afgedaail. I)e Seheepv or deringswet. Bij voortzetling der aigemeene bescliou- wingen betuigt de beer Kleerekoper (soc.- dem.) zijn instemmiug met het ontwerp, daar bet bedoell te zorgen voor aanvoer van levensmiddelen voor ons land. Of echter veel meer scheepsruimte zal worden ver- kregen belwijfell spi-eker. Veel kan ook worden verwacbt van een goed samengestelde commissie van advies, als in art. 2 bedoeld. Rede van den hear Roissevain. De heer Boissevain (vrij-lib.) wijst er op dat in ons bind niet voldoende levensmid delen worden geproduceerd 0111 in de be- boefte le voorzien, eeodat de Regeering deze van elders moet doeh aanvoeren. Spreker is niet zoo bijzonder ingenomen met het wetsontwerp dat zulk een wijde strekking heeft. De commissie van advies wacht een uilerst zware taak. zooals spreker opmerkt en bij is benieuwd hoe zulk een commissie zai worden sameilgesleld en hoe zij werken zal. Hel vaslstehen van vrachtprijzen bijvoor- beeld voor de geheele Nederlandscbe yloot van -ea -n 9qi* 11ivoig over de geheele v\ eield verspreid scbijnt niet alleen moeilijk, maai- onmogelijk, zooals spreker met een voor- heeld tracht aan te'toonen. Is er bij den Opzet van deze wet overleg gepleegd met den Minister van Kolonien, en gaat deze met dit ontwerp accoord? vraagt spreker. Rede van Minister Podhuma. De Minister van Landbouw, deheerPost- buma, bc-bandelt de vraag waarom de Re geering niet kon voortgaan met het sluiten van contracten. De reeder echtei* meent, dat hij mag bevraChten op de wijze, die hem bet groolste prol'ijt geeft en is nieL ge- jzind tot bet acfjepLeeren van een vrachtcijfcr, dat, boewei loonend, lager is dan hij gewoo-n is. Dil maakl het onderbandelen zeer moei lijk. Do minsi billijke reeder bepaalt, wat de vrachi zal zijn. Dc Regeering evenwel heeft beproefd, ook na October '16 een vracblcontracl te heblicn van 200.000 ton per maand. De prijs, 9 gulden per quarter, kwam den reeders le laag voor aanvankelijk. Later waren zij er wel tevreden mee, maar siclden daamaast voorwaarden, die de Mi nister niet kon inwilligen. De zaak Irai- neerde zoo lang, dat de Minister ten slotte met de 9 gulden niet meer volstaan kon. De Schepenuitvoerwet is niet- van toe- passing op de (schepen, die de Nederlandscli havens niel binnenloopen. Die schepen heb ben 120.000 ton inhoud, welke de Regeering zonder de nu aanliangige wet niet kan ge- bruiken. De reis naar Noord- en Zuid- Amerika is langer geworden en bedraagl nu respectievelijk 85 en 120 dagen, waardoor de Minister minder bescbikking over laadruimte krijgt. Hij behoeft 650.000 ton en heefl 635.000. Wat belreft de vrees van hen. die bevreesri zijn voor de belangen der Indische sclieepvaart, diene, dat de door den Minister voorgestelde maatregelen zijn goedgekeurd door den heer van Aalst der Handelsmaat- srhappij en dal niets gedaan is en zal wor den zonder overleg met den Minister van Kolonien. Als "de Scheepvorderingswet van kracht wordt, zal niel bovendien gebruik worden gemaakt va-n de macht. die de Schepenuit voerwet geeft. Dit zij hier ondubbelzinnig vastgelegd. De schepen tusschen Indie en Amerika maken otiG.eHend hooge vTachtprijzen, maar de Minister acht het billijk, dat ook die reederijen ginds een dfeel krijgen te dragen van de lasten der hier gevesligde. Hierom- trent zal een regeling worden getroffen. Op( 1 Januari jl. was er een achlerstand van 260.000 ton, dat is voor een aanvoer van 3 maanden. Die achterstand dient te worden ingehaald. De aigemeene beraadslagingen worden ge- sloten. 1 o rlogs winslbel a s ti ng. Het Haagsche Corr.-Bureau schrijft: Naar aanleiding van eene mededeeling, voorkomendc in het verslag van eene on- langs le Amsterdam gehouden lezing over de Oorlogswinstbelasting, n.l. daj een in- specteur der direcle belastingen genoegen zou nemen met de opvatting, dat elke 130 aan oorlogswbxst mag worden verminderd met f 30 voor verschuldigde oorlogswinst belasting, erzoekl men ons er op te willen wijzee, dal die opvatting onjuist is. Bij de berekening van het belastbaar bedrag is aftrek voor ie betalen of betaalde oorlogs winstbelasting niet loegelaten. Het s.s. Wieringen. Het Nederlandsche stoomschip Wieringen, van de reederij Ruys Zonen te Rotter dam, dal spoedig te Rotterdam wordt ver wacbt, is het volgende overkomen: 5 December met ongeveer 1000' toil regee- i uu.n Koord. is bet recbtstreeks van Baltimore naar Kirkwall gestoomd. Op den 26en December aldaar aangekomen, kon het stoomschip, oindat niet eerst I-almoutb was aangedaan, geen uitklaring bekomen en moest weder naar Falmouth terug om de noodige uitklaring le haien. Aangezien dit stoomschip nu een veel langeren reis moesl maken, geraakten de bunkerkolen op. In Falmouth kon niel wor den gebunkerd, maar wel te Dartmouth. Nadat in laatstgenoemde haven de steen- kolenvoorraad was aangevuld, passeerde de Wieringen op U dezer weder Lizard om nogmaals om bet Noorden van Engeland de reis naar Rotterdam voort te zetten. Verlof bij sire aiming van de geineenschap te water. De Minister van Oorlog heeft bepaaid: Zoodra lengevolge van het iuvallen van de vorst de scheepvaart 'door ijs gestremd wordt, moeten de aan de dienstplictitlgcn, beboorende tot de groepen 3c en 3e van de gewijzigde Legerorder 1916 B 131 yerleende bijzondere verloven tot bet uitoefenen van de binnenscbipperij door compagnies- esk.- batterij-for t-delachemen Is-commandenlen worden geschorst. Gedurende dat tijdvak kan door dezemili- laire chefs, met inachtnennng van de grens voor toelaatbare afwezigheid voor bijzondere verloven (20 pCt.) aan hen, die in gewone lijden Iransporimiddelen te land leiden of be- dienen een bijzonder verlof worden tocge- slaan, wanneer deze dienstpliclitigen tijdens dat verlof in bun maatschappelijken werl kring noodig zijn. A'oorts zal liij voldoende sterkle van hel ijs en dan bij voorkeur zoo spoedig mogelijl door genoemde militaire chefs met inacht neming van bedoelde grens van toelaatbare afv ezigheid een kort verblijf kunnen worden verltend aan rietsnijders (landbouwers) ten einde gelegenheid te hebben de dikwijls groote hoeveelbeid riet in poelen en plassen te kunnen oogsten. President Wilson lieeft geanlwoord op de nola der Entente. Niet rechtstreeks, maar in den vorm van een boodschap aan den Senaat. Daarin ver- klaarde de president, dat zijn vredesnota aan de oorlogvoerenden heeft medegewerkt om een slap( te doen in de richting van de staking der vijandelijkbeden. Wel is daar- van nog geen tastbaar resultaat merkbaar schrijft het Alg. Hbl. maar ook door Wilson's vredesnota is bet denklxeeld in be- spreking gebracht, en „quand la pais est marche rien ne l'arretei-a" (als de vrede op komst is zal niemand hem tegenhouden). y Maar voor alles, zegt Wilson, is bet noo dig, dat deze vrede wordt gegrond op de overtuiging, dat' ei' geen overwinnaai-s en geen overwonnenen zijn, dat geen der beide partijen de andere den vrede kan -opleggen of voorschrijven, zoodat dus Ook van ge dwongen afstand van gebied of kolonien geen sprake moet kunnen wezen. De vrede, die tol stand koml als een gedwongen, door overmacht opgelegde vrede zal een gevoelig- heid doen onlstaan, een angel achterlaten in bet vleesch, die een beletsel zal voi-men voor een latere goede verslandhouding en zal daardoor een voortdurende bedreiging vormen voor den wereldvrede. En dan noeml Wilson als grondslag voor dien vrede in de eersle plaats de erkenning^ van gelijke recbten voor alle naiionaliteiten. Hij wijst daai-voof op bet voorbeeld van Pol en, dal. zegt hij anoet (zij.n vereenigd, onafhankelijk, met een eigen besluur. Dus geen Polen onder Russische heersehappij, en ook geen Polen, alleen nit de Russiscbe Poolsche gebieden bestaande, maar herstek van bet Koninkrijk Polen met de bij Duitsch- laud en Oostenrijk gevoegde gebieden, zoo als het was voor de eerste verdeeling. van 1772 Een Polen als bufferstaat tusschen Rusland, Euitschland en Oostenrijk. Dit zou zware eischen stellen aan Duitsch- land en Oostenrijk, maar daarlegenover stelt de president den door IJuitschland steeds weer herhaalden eischen: Yrijlieid derzeeen. Zulke eischen zullen naluurlijk nag nader moeten worden geformuleerd. in concrete vormen omschreven, voordat zij staatsrech- telijk kunnen worden gemaakt tot onder- werpen van Jxebandeling op een vredescon- ferentie. Nauw daarbij aansluitend acht Wilson den eisch tot beperking der bewapening. En tevens wil bij de toekomslige vredesregeling doen waarborgen. door hel sti-chten van een vredesbond. waarvan het doel zou moeten zijn een machi E,e vormen. die in staat is om elkeen die den vrede zou willen schenclen, daarvan lerug te houden door de wereld- macbt te stellen tegen over die van den en- kelen staat. Daarvoor zouden ook dc Amerikaansehe slaten bij den vrede moeten medewerken, en Wilson zegt, dal geen vrede kan tot stand kornen. zoo niet de volken der nieuwe wereld daaraan deel hebben, en in staat worden gesteld. mede te werken aan de handhaving van den wereldvrede. De bedoeling van Wil son schijnt dus te zijn een wereldstatenbond, of tenminste een overeenkomst door alle sta- ten van Europa en Amerika aangegaan, waarbij de redesbepalingen worden vastge- steld en waarborgen gCgeven voor het be- houd en de handhaving van den vrede in de toekomst. Dan zou het mogelijk worden, dat de vr-ed-c niet als op drijfzand wordt gesloten, maar vast en becht zij. als alle volken zich vereenigen om in bet gemeenschappelijk be- lan" te handelen en bun leven te leiden en koffer behoort aan een Engelschen beei, die een uur geleden pas is aangekomen. Dil zeggende keerde liij zicli om en riep den huisknecbt. Hier. breng dien koffer terstond op no. 86. Portier ik weel zeker, dat deze koffer toebehoort aan lord Alvor. Laat den kamer- dienaar van mylord maar benedeukomen, hij zal mijn woorden bevestigen! hield Hans vol, zonder zijn band van den koffer af te nemen. De portier keek hem vei-baasd aan, maar liij sclielde tocli en zond iemand naar boven. Terstond daarop verscheen monsieur Ri chard Perroquet, nu weer van top tot teen de onberispelijke valet de chambre. Hij kwam de trap afhuppelen en vroei met een sierlijke buiging: U wild-et {mij s-preken, monsieur Geeren? Wat is er van uw orders? Iloe komt de gele koffer van mylord bier beneden? \n-oeg Hans op driftigen, ver wijtenden loon. Monsieur Perroquet keek verbaasd naar den koffer. Hij liep er een paar maal om- heen, schudde zijn hoofd. tilde den kofrer op en woog hem in zijn hand. Dat is vreemd! Indien ik niet zeker wist, dat onz-e koffer naast het bed van t mylord staat, dan zou ik ook zegg-en, dat bij bier stond. Maar deze is veel zwaarder voel maar eens, monsieur Geeren! Inderdaad, toen Hans den koffer oplildt was bij verbaasd over de zwaarte. Hij had zich dus toch ver gist. Dc porlier glimlachte spottend; wal kon- den die vreemd elingen toch dwaze ide hebben. Perroquet verdween in de eetzaal, om zicli op de hoogte te stellen van het menu vo-or dien mid dag. Hij was er spoedig achterge- komen, dat de chef de cuisine vab In Hotel de Byance een landsman, ja zelfs een Parijzenaar was, en onmiddellijk geraak- te hij over dil heuglijk feif in vuur en vlam. Hij had, volgens zijn meening, lang genoeg gcicefd van roggebrood, schapenvleesch en rijsl, bet was nil meer dan tijd, dat hij zicli eens te goed mocht doen aan fijner spijzen Hans was nu gerustgesteld en ging de trap op naar boven. Eensklaps zag hij in den Imogen spiegel tege lover cle tiap Fran cis, die langzaam van boven kwam. Zou deze dus niet naar den gezant zijn gegaan, maar reeds voor hem het hotel be- reikt hebben? Hoe vreemd, dat Perroquet daarvan niels gezegd had! Met een paar sprongen stond Hans voor se toch niet naar den gezant was een ge- anlwoordde. Welke won- Francis: Wat, zijt Pi gegaan? Wat blieft u. mijnboer? Hans keck verbaasd op. Het heel vreemde stem, die hern Waarlijk bij had zicli vergist! derlijke geli.ikenissen bestaan er toch op de wereld! De vreemdeling geleek sprekend op Francis. Maar nu Hans hem nauwkeuriger bekeek, iervijl bij zi.li verontscbuldigde over zijn vergissing bemerkte bij tocli dat de gelijkenis meer bestond in de wijze van Id ceding den vorm van den baard korlom: meer in bet gelieele voorkqmen van den vreemdeling. Hij bad een geb.eel andere "uitdrukking in zijn oogen. ids onrustigs, iet-s gejaagds. Hij glimlachte overigens zeer vriendelijk en zci in zuiver. Engelsch: Hel over komt mij meer, dat men mij voor een andcr aanziet! Hij vervolgde daar- na kalm zijn weg. Hans kon deze ©ntmoeting echter niel vergeten, en toen liij 's avonds nog eens met Francis door de stad slenlerde, vertel- de hij dezen bet geval. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1917 | | pagina 1