ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. BESTEDING. No. 6455. Dinsdag 14 November 1916. 56e Jaargang. Lan&storm-Keuring Straatklinkers. 1XVBILUK MSB AFT. ABONNEMENT: ADVERTENTIEN: Telefoon 33. Bit WM verseliunt Maandag', Womdag- en frijdagavend, uitgezoad^rd op Fesstdagen, by de Firma P. J. VAN DE 8ANDE te Ter Neuzen. 35.000 eenigszius getrokken F£ BILL EX ON. - BINWENLAN 0. BUITENLAND. Per 3 maanden binnen de stad 1.Franco per post voor Nederland 1.10. Slj vooruitbetalingvoor Belgie /1.40, voor Ned.-Indie en Amerika 1.65, overig Buitenland 2. Men abonneert zich bij de Uitgeefcter, of buifen Ter Neuzen ook bij alle Boekhandelaren, Postdirecteuren en Brievenbushouders. Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0.10. Bi] cfipect© opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt ds prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters en cliche's worden naar plaatsruimte berekend, Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief. Inzending van advertentien voor 1 1SUS* op den dag der uitgave. Jaai>klasse 1908. 1916, des namiddags drieure, ten Raad- huize aanbesteden de leveling van Hofbericht. Naar gem eld wordt, is de toestand van Prinses Juliana vooruitgaande. (Jeen muzikant maar gevechtssoldaat. Naar aanleiding van het feit, dat her- haaldelijk verzoeken worden gedaan om personeel, dat naar de landweer moet overgaan, ter beschikking te mogen hou- den, omdat het deel uitmaakt van een vrijwillig muziekkorps, bij dat onderdeel, heeft de Opperbevelhebber den inspec- teur der infanterie doen weten, dat, aan- gezien de dienstplichtigen onder de wa- penen worden geroepen om als gevechts- soldaten te worden opgeleid, en hieron- der ook de voortgezette opleiding bij veldleger, reserve- en landweerbataljons valt, niet kan worden toegestaan, perso neel achter te houden bij depots, met het doel muziekkorpsen in het leven te kun nen houden. Een Belgisch vliegtuig. Vrijdagavond omstreeks halfzeven is nabij strandpaal 112, bij Ter Heide, een vliegtuig van Belgische nationaliteit neergekomen. Twee officieren, die er in zaten, zijn geinterneerd, en het vliegtuig is onder bewaking gesteld. Belgische vhichtelingen. De Belgische regeering heeft een com- missie benoemd, welke in overleg met de Nederlandsche autoriteiten waken zal over de belangen van de naar Nederland gevluchte Belgen. Deze commissie bestaat uit de heeren Denimal, administrateur van de ver- eeniging Credit pour Beiges, Huysmans, Camille de Putte, van de Walle, senator (inmiddels overleden Red. N. R. Crt.) en Vercruijsse, plaatsvervangend sena tor. De schepelingen van de Blommersdijk in het vaderland terug. Van de schepelingen van het getorpe- deerde stoomschip Blommersdijk, die Vrijdag met het stoomschip Rijndam zijn aangekomen, worden de volgende bijzonderheden vernomen: De Blommersdijk was geladen met 6000 ton regeeringsgraan en 400 ton aan de N. O. T. geconsigneerd stukgoed, waaronder auto-onderdeelen op Za- terdag 7 October van New-York vertrok- ken. Op Zondag 8 October voer men tegen 5 uur in den namiddag voorbij het Nan- tucket-vuurschip. Door praaien vernam men, dat zich aan boord van het vuur- schip de bemanningen van drie Engel- sche schepen bevonden, welke vaartui- gen door de U 58 in den grond waren ge- boord. Tegelijkertijd kreeg men een duikboot in het zicht, die een waarschu- wingsschot lqste, en het sein gaf: boot uitlaten en de papieren toonen. De eerste-stuurman J. Klaasse, verge- zeld van den bootsman en vier matrozen, roeiden met een van de twee sloepen, die de Blommersdijk aan boord had, naar den onderzeeer. De duikboot droeg geen kenteeken. Even later heeft,men vernomen, dat het de U 58 geweest was. De eerste- stuurman Klaasse begaf zich aan boord van den onderzeeer. Naar men later van den heer Klaasse vernam, waren de Duitsehers zeer kortaf. De duikboot- commandant zag de papieren in, en nau- welijks had hij als route vermeld gezien New-YorkRotterdam via Kirkwall, of hij zeide, dat de Blommersdijk ge- I torpedeerd zou worden. De heer Klaasse wees er op, dat het hier een neutraal schip gold, met graan, geconsigneerd aan de Nederlandsche regeering, doch de duikboot-commandant zeide, dat de Blommersdijk een Engelsche haven zou aandoen, en hij ieder schip, dat naar een Engelsche haven ging, moest torpedee- ren. Hij handelde volgens instructies. De heer Klaasse kreeg zelfs geen gele genheid weer naar boord terug te gaan. Van den onderzeeer werd naar de Blom mersdijk geseind: „Zoo spoedig moge- lijk het schip verlaten." Dit verwekte aan boord eenige constematie. Onmid- dellijk werd de laatste sloep gereed ge- maakt, en Zoo spoedig mogelijk verlie- ten de overigen, een 36 opvarenden, met den kapitein de Blommersdijk. Men bevond zich toen op ongeveer 3 mijl van het Nantucket-vuurschip. Het was prachtig weer, de zee was zeer kalm, zoodat het verblijf in de overvolle boot geen bezwaar opleverde. Er waren 14 Amerikaansche torpedo jagers in de buurt, zoodat al zeer spoedig de schip- breukelingen werden opgepikt. Een kwartier nadat de Blommersdijk verla ten was, nam de groote Amerikaansche torpedojager Bentam hen op. Zij werden daar zeer vriendelijk ontvangen. Men voorzag hen van al het benoodigde, en bracht hen naar Newport News. De Duitsehers hadden aanvankelijk geprobeerd de Blommersdijk tot zinken te brengen door bommen in ruim I te plaatsen, doch dat lukte niet. Tegen 8 uur in den avond werd toen een torpedo op de Blommersdijk afgevuurd, waarna het vaartuig langzaam zonk. Op het laatst sloeg de Blommersdijk voorover, en bleef drijven met den kop boven wa ter. In dezen stand is het schip eenige dagen gebleven, want, naar de opvaren den later vernamen, was een sleepboot in de buurt geweest, om te zien of de Blommersdijk nog te redden was. Maar dat bleek niet mogelijk. Van Newport News ging de beman- ning naar New-York,, waar de kapitein en de officieren in het Hoboken-Hotel, de mindere schepelingen in het Zeemans- huis werden ondergebracht. Daar ont- ving ieder der mannen 5 dollar, om zich van kleederen te voorzien, en werden zij bijzonder voorkomend en vriendelijk be- handeld. Na een verblijf van 12 dagen in het Zeemanshuis, kon men zich in- schepen aan boord der Rijndam, die de mannen veilig te Rotterdam aan wal zette. De Blommersdijk. Door de Duitsche autoriteiten is ver- zocht,.dat de gezagvoerder van de Blom mersdijk naar Duitschland zal reizen, om in Wilhelmshafen te worden gehoord in tegbnwoordigheid van den commandant van de U 53. Zoo zal kunnen bewezen worden dat de bewering van den duik boot-commandant, als zou uit de scheeps- papieren zijn gebleken, dat de Blom- mersdijk lading voor Engelapd aan boord had, geheel onjuist is. Hoe de Koningin Regentes werd aangehouden. Over de aanhouding van de mailboot verneemt de Tel. nader: Toen de boot Vrijdagmorgen op reis naar Engeland was, verschenen in de na bijheid van het lichtschip Schouwenbank twee Duitsche watervliegtuigen, die het schip eenigen tijd volgdeni Toen gaven de aviateurs seinen en onmiddellijk doken twee duikbooten op, die de boot aanhielden. Er waren Nederlandsche marine-vaar- tuigen in de buurt, die de plaats nader- den. Een der marine-autoriteiten vroeg nadere verklaring van het gebeurde en de commandant van een der duikbooten antwoordde, orders te hebben ontvan gen de mailboot op te brengen. Deze voer daarna in de richting van de Bel gische kust. Men zag dat er onder de passagiers groote opwinding heerschte en een zelfs wanhopige pogingen deed om overboord te springen, waarvan men hem met ge- weld moest weerhouden. Van de Vlaamsche kust naderden in- tusschen Duitsche torpedobooten. Aan boord van de Koningin Regentes waren 18 Engelschen, waaronder 12 vrouwen en kinderen, waarvan er zoo juist acht in Duitschland waren vrijge- laten, 3 Amerikanen, waaronder een Amerikaansch koerier, 2 Italianen, 1 Nook, 9 Fransche vrouwen en kinderen, 56 Belgen, waaronder 27 vrouwen en kinderen en 1 Belgisch koerier. Wolff seint uit Berlijn: Naar wij, niet-officieel, vernemen, werden, dadelijk nadat de Koningin Re gentes was aangehouden, van boord ver- scheidene zakken, waarschijnlijk met poststukken, in het. water geworpen. Een dezer zakken is door een onderzeeboot opgepikt en bleek in hoofdzaak couran- ten te bevatten voor het departement van buitenlandsche zaken in Londen. 30 voor den krijgsdienst geschikte onder- danen van aan Duitschland vijandige staten, die aan boord waren, zijn gevan- gen genomen. Onder hen was een En gelsche soldaat, die met verlof uit zijn interneering in Nederland, op reis was. De Burgemeester der gemeente TER NEUZEN, brengt ter algemeene tennis, dat de dienstplichtigen bij den landstorm der jaarklasse '1908 gelegenheid hebben zich aan een keuring te onderwerpen bij den Keuringsraad, die zitting houdt te Ter Neuzen in het Gemeentehuis op Doiiderdag 11 Decem ber 1910, voormiddags O1/^ uur. Het ivelbegrepen eigenbelang van de landstormplichtigen maakt het zeerwen- schelijk, dat zij zich voor deze keuring uanmelden, a.a. omdat zij ingeval zij onge?chikt mochten blijken nadat zij in werkelijken dienst zijn gekomen en alsdan weder huiswaarts worden gezonden, hiervan moeilijkheden kunnen ondervitiden ten aanzien van bun maatschappelijke.of studiebe- langen. Onderwerpen zij zich aan een onderzoek bij den keuringsraad en blijkt daarbij voldoende-van ongeschiktheid, dan worden zij van den dienstpiicht bij den landstorm terstond ontslagen en staan zij niet meer bloot aan de kans om als landstorrn- plichtige in werkelijken dienst te worden geroepen. Wenscht een landstormplichtige bij een anclere keuringsraad het onderzoek te ondergaan, dan kan de Voorzitter van eerstbedoelden keuringsraad hem daartoe op zijn verzoek toestemming verleenen. De landstormplichtige, die meent ongeschikt voor den dienst te zijnheeft bovendien de gelegenheid aan den Minister van Oorlog ontslag van den dienstpiicht te vragen met overlegging van een door twee geneesliundigen afgegeven verklaringook kunnen worden overgelegd twee afzon'derlijke ver- klaringen, elk geteekend door een geneeskundige. Van deze gelegenheid kan ook gebruikmaken degene, die reeds door den keuringsraadgeschikt is verklaard. De handteekening van den geneeskundige op de verklaj'ing moet gelegaliseerd zijn door den Bur gemeester der gemeenteivaar de geneeskundige woonplaats heeft. Is de landstorm}]lichtige in het buitenland gevestigd, dan mag de verklaring ook zijn afgegeven door twee personenbevoegd totuit- oefening van de geneeskunde in het Bijk. waar liij gevestigd is. De verklaring moet dan evenzeer bchoorlijk gelegaliseerd zijn. De tijd waarop de landstormplichtigen van de j&arklasse 1908 in werkelijken dienst zullen moeten komen zal nader worden bepaald. Behoudens on- voorziene omstandigheden zal bun opkomst in geen geval nog in dit jaar moeten plaats hebben. De landstormplichtigen kunnen hun wenschen met betrekking tot hun indeeling kenbaar maken aan den Voorzitter van den keuringsraad. Ter Neuzen, 11 November 1916. De Burgemeester voornoemd J. HUIZINGA. Burgemeester en Wethouders van HOEK, zullen op Vrijdag 17 November1 De afmetingen moeten minstens bedragen 19,5 bij 8 bij 4,8 c.M, Bij de inschrijving moeten monsters worden getoond, die evenwel niet definitief worden gekeurd. Keuring heeft plaats na de lossing op den wal. De levering geschiedt vrij op den wal op de losplaats der gemeentehaven voor 1 Maart 1917. Daar zijn wij eens leelijk in de val g-eloopen. jammerde Richand Perroquet, die -voorzichtig zonder aan zijn frame zijden kousen te denken, op handen en voc-ten naderbij was gekropen. Had mylord in Ka- boel toch altes maar be ter bedacht! Had mylord mij, ongeluksvogel, ten minste maar ■a'chtergelatenHad mylord Als ge nu niet terstond zwijgt, zal mylord op O osiers die manier u nog met een stole in a aura king brengen'!- riep lord ALvor woedend uit. Uw| noodeloos, laf ge- schreeuw en gejammer dtent alleen om de vijanden nog overmoediger te inakenl - Hun toestand was echter inderdaad kri- tick. Aan de rechter- on aan de linkerzij- de steile, bonderden meters booge rotsen, voor ben de loegang (naar het Bamiandal versperd, acllter ben ook de terugtoclit naar de Kaboelrivier afgesneden. Wilden de roovers misschien in onder- handeling trad en? Misschien waren zij van plan, de reizigers ongemo,eid te laten gaan tegen een hoog Iosgeld. Maar neenl Zoo dom zouden zij met zijn, want tie schatten, die de reizigers waarschijnlijk bij zich hadden, zouden itn- mers ook in hun handen vallen, als zij de karavaan uitplunderden. Misschien waren zij van plan hel leven van de reizigers te Haven- en Iosgeld is niet -verschuldigd. Gezegelde biljetten, geteekend door den inschrijver en twee borgen, kunnen tot op het uur franco worden bezorgd ter gemeente- Secretarie waar verdere inlichtingen te be- komen zijn. De betaling heeft plaats na de levering. Hoek, 27 October 1916. Burgemeester en Wethouders voornoemd, A. WOLFERT, Burgemeester. J. M. DREGMANS, Secretaris. Verkoop van consenten. Aangezien blijkbaar bij vele belanghebbcm- den ide meening bestaat, idat uitvoer-consen- len, Welke ten name van een bepaald per- soon verleend zijn, zoo nioodig nog weer! verhandeld Imogen worden, zoo dat die uitvoer van bedoelde goedieren plaats vincR door een ander dan dengeen op wiens naam het consent oorspronkelijk verleend was, komt den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel wenschelijk voor ter algemeene kennis te brengen, dat elke verkoop van een consent door den oorspronkel ijken houder, tenzij znlks jin ide betrokken uitvuerregeling speciaal mocht zijn geoorloofd, ten gevolge zal heb- ben liet intrekken van het verhandelde con sent en eventueel eene (schorsing van den exporteur als zoodanig. (Stct.) Reglement Kamers van Koophandcl. Het St.bl. no. 490 bevat een Ron. besluit van 2 dezer, houdenidie laanvulling van het Ron. besluit van 4 Mei 1896 (St.bl. no. 76) tot vaststelling v^n een Algemeen Reglement voor de Ramers van Roophandel en Fa- brieken. Daarbij is bepaald, dat in het Ron. besluit van den Iden Mei 1896 (St.bl. no. 76) tot vaststelling van een Algemeen Reglement voor de Ramers van Roophandel en Fa ll ri eke n lo. aan artikel 2 bet volgende wordt toe- gevoegd „C. aan bandelaren en fabrikanten bij de uitoefening van hun bedrijf bijstand te vei- leenen met name door bet afgeven of be- vestigen van verklaringen nopens linn be drijf of de artikelen, idie zij verhandelen of vervaardigen." isparen, die nu hun igevangenen waren, om dezen later tegen een lioog Iosgeld vrij te laten, waarvoor kolonel Watkin dan zou moeten zorgen. Maar het vooruitzicht om een tijdlang als gevangenen [onder deze wildje horde te moeten vertoeven, was verre van aanlokkelijk. Geen van beiden, lord Alvor nocb Hans had hierin den minjs'ten lust en dus bleef er geen andetre keuze (over dan met de wapenen in de hand den weg naar Bamian vrij te maken of terug te keeren naar het Raboeldal. Lord Alvor plaatste twee man aan de kromming van den weg om de Afghanen bier in bet oog te houden en begaf zich toen. naar de achterhoede van de kara vaan om te onderzoeken hoe de toestand daar was. Doch ook bier was de kans om zich met geweld, een weg door de vijanden te hanen, zeer gering. De Afghanen, die de karavaan waarschijnlijk met opzet had- iden ilaten voorbijtrekken iom ze op deze wijze te kunen insluiten, waren hier wel minder talrijk dan aan den anderen kantg maar er waren er toch nog wel dertig man en wie weet hoeveel er zich nog verborgen hadden. Zwijgend begaf lord Alvor zich weer met Hans naar de voorhoede. Midden op den wdg bleef bij plotseling staan, greep de hand van den jongeman ien zei op wanhopigen •toon: Ge weet niet, hoe ik op dit oogenblik mijn waaghalzerij verwensch. Niet dat het mij voor mijzelf ietis kan schelen, mij zal niemand beidagen als" ik bier ellendig om Kom, mijn erfgenamen zullen zelfs lachend 2o. aan arhkel 19 ©en derde lid wordit toegevoegd, luidende als volgtr „Elke Ramer is bevoegd voor door haar ten behoeve van den handel of de nijverheid! in liet gebied, waar zij gevestigd is, op ver zoek van belanghebbenden verrichle werk- zaamheden van lien vergoeding van kosten te vorderen. De dbor de Ramers d.aarvoor vast te stellen tarieven hehoeven de good- keuring van den Minister van landbouw, Nijverheid en Handel/' hun handen wrijven. Maar het spijt mij: zoo, dat ik u heb overgehaald om mee te gaan, mijn beste Hans-! Ik zal het mijzelf nooit kunnen vergeven, dat ik u heb mee- genomen Zoo moet u niet spreken, mylord, ant- woordde Hans op fermen toon. U hebt er mij voikomen in vrij gel a ten of ik u wilde volgen of niet. En buitendien, wij moeten niet te spoedig wanhopen en terstond het ergste vreezen. Zwijgend istond lord Alvor voor zich te kijken. Flij bedacht het eene plan voor, bet andere na, om het terstond weer te ver- werpen. Nu en dan hoorde men een schot uit ©en der Winchester buksen, dat beant- woord werd door een zwakker uit ae Iange geweren der Afghanen. De roovers zullen ons niet zoo gemak- kelijk de baas wordenj! izei lord Alvor op dreigenden toon. Ik ben VoLstrekt niet bang voor bun overmacht, wij zullen ze telkens, zonder veel moeite, met hebloede koppen lerugzenden, als zij ons aanvallen. Maar zij zullen er wel voor oppassen, om hun leven noodeloos op het spel te zetten; zij zijn slim genoeg om te begrijpen, dat, als zij ons laten uithongeren, wij vroeger of later wel in bun macht moeten vallen. Daar tegen vie! niets in te brengen. Hel was maar af te waar, wat lord Alvor zei! En wederom istond het tweetal geruimen tijd zwijgend naast elk'aar. Eensklaps liief de Engelschman haastig liet hoofd op. Het is vele, vele jaren geleden, Hans zei hij zacht en met lets aarzelends in zijn stem, nut ii< een vreemd boek las. Het was een boek van den groolen aardrijkskundige Earl Ritter. Hel boekje, dat niet groot was, droeg, als ik mij ,goed herinner, den titel: „De architectonische gedenkteekenen aan den Indo-baklrischen koningsweg". Het handelde over de passen. in een waarvan wij ons nu bevinden, en gaf een Ibescbrijving van de merkwaardige bouwwerken uil het verleden die, gelegen aan den grooten kruisweg van Azie, door van de aarde verdwenen volken zijn nagcxalen, wonderbaarlijke, reusachtige uit steen gehouwen menschelijke gestalten, sterke torens en onderaardsche, in de rotsen uitgeliouwen LempdLs. Wij moeten ons hier in de nabijheid van deze zeldzame ovea*- blijfselen van een groot verleden bevinden. Als wij nu eenis (moeite ideden :zulk een onUier- aardschen tempel te vinden, maar het is misschien een onbegonnen werk, iets on- mogelijks, want ik heb op onzen weg ner- gens een spoor van die beroemde gedienK- teeKenen gezien. Misschien dat ik mij ver- gis en dat zij' eerst te vinden zijn aan den anderen kant van het dal van Bamian. Nog voor lord Alvor geheel had uitgespro- ken liet Hans zijn oogen reeds overal in het rond gaan om te onderzoeken of hij geen opening in de steile rotswanden kon ontdek- ken. Het was juisl een kolfje naar zijn hand om op dergelijke onldekkingstochten uit te gaan. Dat moeten wij beproeven, riep hij uit. Wie weet of bet geluk ons niet nog eenmaal guns tig is! Mogelijk, dat Wij zulk een tem- q/el kunnen vinden. Lord Alvor glimlachte om den ijver van DE AMERIKAANSCHE PR ESIDENTSKEUZE. Naar de „Times"-correspondent uit Was hington meldt, is het kenmerk van deze pre- sidentsyerkiezing. dal Wilson er gekomen is zonder den steun van den staat New- York, die al tijd den toon aangaf. Of het vrouwenkiesrecht, waarvan de demokraten veel verwacliting hadden^ den doorslag heeft gegeven is niet.waarschijnlijk, daar de vrou wen, naar gezegd wordt, in Califomie Wil son liielpen, terwijl in Illinois, waar de zijn jongen vriend; hij geioofde echter niet aan een goeden uitslag van hun onder zoek. Hans liep nu de rotsen langs en on- derzoeht iedere ispleet zoo riauwkeurig moge lijk. Tevergeefs! Wel vertoonden de rotsen hier en daar grillige vormen, vvaarin iemand, begiftigd jnet een levendige fantasie gemakkelijk de overblijfselen van het een of andere reus achtige standbeeld kon herkennen. nergens echter was een we'rkelijke ingang naar een grot te vinden, veel minder nog naar een tempel. Halt! wat is daar jn de diepte, vlak bij den afgebrokkelden oever van het berg- stroompje? Tusschen de takken van de lage dennen was duidelijk een dpnkere plek ziclit- baar. Hans maakte zijn vriend hterop opmerK- zaam. Lord Alvor nam nu eveneens de plek nauwkeurig op. Zijn gelaat helderde op, maar het volgend oogenblik schudde hij teleurgesteld het hoofd: Het is niets, Hans, niets dan de scha- duw van de struiken op Jen kalen rotsvvandu Hans gaf het echter niet op. Hoe lunger hij op de plek bleef staren, hoe duidelijker hij een opening meende le zien. Inderdaad lvet kon (n iet anders zijn hij vergiste zich niet er was werkelijk een opening tusschen de rotswand.enMisschien slechts !een oiidiep liol misschien -ook wie kon het weten? (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1916 | | pagina 1