ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN. GeldleeningadflOOO,- No. 6422. Dinsdag 29 Augustus 1916 56e Jaargang. 1IVD1LXJK IlilAFT De Oorlog. ABONNEMENT: ADVERTENTIEN Gemeente ZAAMSLAG. r Telefoom £3£S. Bit Blafl versGbijnt ffiaandag", Woensdag- en Vrijdagavond, nitgezonderd op Peestdagen, bij de Firma P. J. VAN DE 8ANDE te Ter Nenzen. BIN'NENLANO. yBTTILLKTOW. 3 maanden binnen de stad 1.—Franco per post voor Nederland 1.10. 6Ij vooruitbetalingvoor Belgie /1.40, voor Ned.-Indie en Amerika /1.65, overig Buitenland 2. Men abonneert zich bij de Uitgeefster, of buiten Ter Neuzen ook bij alle Boekhandelaren, Postdirecteuren en Brievenbushouders. Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0.10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters en cliche's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief. Inzending van advertentien voor 1 uur op den dag der uitgave. Burgemeester en Wethouders der ge meente ^AAMSLAG maken bekend, dat ingevolge leeningsbesluit, in obligation van f 250,rentende maximum 55 de inschrijving is opengesteld tot en met 31 Augustus a. s., des voormiddags ten 10 lire. De storting moet geschieden voor of op 1 October a. s. in den voormiddag bij den Gemeente-Ontvanger. Het leeningsbesluit ligt ter Gemeente- Secretarie ter inzage. Zaamslag, den 24sten Augustus 1916. Burgemeester en Wethouders voornoemd, JOHS DE FEIJTER Pz., Voorzitter. J. STOLK Lzn., Secretaris. i Engelsche dwang. Inzake de overeenkomst, tusschen de Engelsche Regeering en de reeders te lJmuiden gesloten, vernemen we nog dat Engeland de visch in het vervolg op de markt te lJmuiden zal koopen, doch dat voor de verschillende soorten doox de En gelsche autoriteiten maximumprijzen zijn gesteld. Voor het geval de visch voor hooger dan deze maximumprijzen gekocht wordt, hebben de reeders te lJmuiden op zich genomen het meer betaalde aan de Engelschen terug te betalen. Begrijpen we 't goed, dan zullen dus, indien Duitschekoopers boven de maximum prijzen gaan, de Engelsche opkoopers die prijzen weer overtroeven, doch als 't op afrekenen aankomt, veel minder betalen (H. Crt.) Die Belgische annexionisten. De correspondent tilt Parijs van „Iiet .Volk" had onlangs medegedeeld, d at de „XXe Siecle" van Le Havre een vingerwij- zing van de Belgische regeering had gekre- gen om zich watkoest te houden in zake annexaties. Het „Belgisch Dagblad", dat in Neder land wordt gedrukt, ontkent de waarheid van de mededeeling van dien brief wisselaar. „Het Volk" voielt zich daarom verplicht eers tens, de waarheid van die mededeeling st&ande te houden en dit „Belgisch Dag blad" nog wat inlichtingen erbij te geven. Niet lalleen heeft de Belgische regeering de redactie van de „XXe Siecle" op de vingers getikt, 'maar men heeft haar laten weten, dathet beter voor Belgie warehaar niatlen uit Le Havre op te no lien. Diat is ook in wording. Het drama heeft twee bedrijven. Eerste bedrijf: de „XXe Siecle" geeft een editie in Parijs uit. Elken dag women de vormen van Le Havre naar Parijs gestuurd en aldaar voltooid. Tweed© bedrijf: tie „XXe Siecle" zeilt naar Parijs met pak en zak. Dit is nu aan den 'gang. De heeren trek- 73) - Het schip is niet te redden maar wij hebben Goddank nog ide" sloepen. Het was Berger, die dit uitriep. Opnieuw teleurstelling! De twee sloepen, die het jiacht behalve de barkas had bezeten, waren door de zeeroovers meegenomen. nu )e Vliegende Leeuwerik" was, reddeloos veloren. Zij zou zich niet langer dan hong s'tens drie of vier uur boven water kunnen houden. Het was een onmogelijkheid, na de schade, die de tyfoon den vorigen dag had aangerrelit, het schip in dien korten tijd tot aan de kqst te brengen. Er bleef hun niets anders over dan een vlot te tim- meren. Onverwijla begaven zij zich aan het werk. Een uur later lag dan ook reeds naaist „De Vliegende Leeuwerik" een vlot op het water, saamgesteld uit mas ten en raas, idle aan elkander gebonden waren door touwen en ketlmgen. Gelukkig vond men nog eenige levensmiddelendie aan het oog van de zeeroovers waren ontsmapt. Wilt ge mij nog aan lets helpen, Gee- ren? vroeg Mr. Dikson onzen held, toen men het laatste vat met drinkwater zon- dcr ongelukken op het vlot had gebracht. Wilt ge nog eens met mij meegaan naar mijn hut? Zij gingen de trap af, het water stond reeds een Inalven voet hoog in de kajuit. Zonder hierop acht te slaan, begaf Mr. Diksop zich naar zijn hut. Behalve het j ken weg uit de nabijheid van de Belgische regeering. Het Vlaamsche afgietsel van de „XXe Siecle", heL „Vaderland", is reeas weg. In de redactie van dit laatste orgaan lieeft zich ook een drama afgespeeld. Het „Va- derland" had als redacteureen Hollan der. Nu heeft de „XXe Siecle" dozen lieer een politick willen opleggen, die niet over- eenkomt met zijn overtuiging. Hij moest zekere Vlaamsche Kamerleden onaangenaam zijn, en dat wilde hij nu juist niet. Hij heeft zijn ontslag met uitlegging in het „Va- derland" willen berichten. Maar de censuur, die in handen van den geestelijken adviseur van de „XXe Siecle" berust, lieeft het stuk gesclirapt. Vandaar prooes en de rest. Korlomde „XXe Siecle" annexeert Parijs, en de Belgische regeering wenscht maar dene zaak: dat het blad naar de Fransche ko Ionics zeile! Nu mag het „Belgisch Dagblad" nog een tegenspraak de weireld inzenden en dan zul len we, zegt „Het Volk", misschien de con- vensatie nog wat nader toelichten. Naar aaniekiing van deze mededeelingen schrijft de „N. Crt.": Hiermede stemt overeen 1 wat onze oor- logsiooiriespondent in Noord-Frankrijk ons heden schreef naar aanleid.ing van een ont- moeting, die hij dezer idagen had met een der aanvoerders van de Belgische annexio nisten, nl. den redacteur Van Goethem, een Belg, die speciaal met de propaganda voor deze denkbeelden onder de Vlamingen (door middel van het Vlaamsche „Vaderland") he- last is. VoLgens zijn getuigenis telt dit hlaadje 12.000 lezers aan het Vlaamsche front. Hij beloogde tegenover onzen correspondent, dat men Zeeuwisch-Vlaanderen, zoo mogelijk ook Limburg en Noord-Brabant van Nederland wilde hebben, allereerst omdat men droomt van een nieuw, grooter Katlioliek-Vlaamsch Belgie, maar omdat dit de gerechte straf zou zijn voor het feit, dat de Nederlanders tijdens de regeering van Lodewijk XIV de Belgen in den steek liebben. gelaten, tenge- volge waarvan Fransch-Vlaanderen verloren ging. En dit kan men niet meer opeischen! Zoo iets teekent wel de mentaliteit der drijvers, die ook zoo, duidelijk spr.ak nit de scherp hatelijke historisclie studie van Pierre Nothomb: „La barriere hollando- belige. Les Terres de generalite" in het ge- zaghebb'Cnde tijdschrift „Le Correspondant van 10 Mei jl., tot welker weerlegging, naar wij liopen, een onzer Nederlandsche ge- schiedkundigen nog eens naar de pen zal grijpen. In Nederland heeft dit tegen ons land isterk stemming makende artikel, voor- zoover wij konden nagaan, de aandacht ilog niet getrokken. Van Goethem, die op onzen correspondent een indruk van oprechtheiid maakte, heweer- de o.a. ook te weten, dat in Brabant, Lim burg en Zeeuwsch-Vlaanderen groote mas- sas ontevredenen waren met het Nederland sche bestuur. Terecht antwoordde onze cor respondent, dat hij daar van ontevredenheid in 't algemeen weinig, en van bijzondere ontevredenheid met ons staatshestuur in het geheel niets had bemerkt. DE ALGEMEENE TOESTAND. Aan het Sommefront wordt de strijd hevig voortgezet. De Engelschen hebben op hun bed, stond daar een kleine, met blauwe zijde overtrokken rusthank. Deze was met ijzeren schroeven op zulk een slevige wijze aan den wand van de hut bevesligd, dat de zeeroovers haar niet badden kunnen meenemen. Misschien was het hun ook niet de moeite waard geweest om het vreemde meubelstuk op een van hun jonken over te brengen. Mr. Dikson haalde een sleuteltje te voor- schijn, dat hij aan een lint om den hals droeg. Mijn beste Geeren, zei hij op enisti- gen toon, deze rustoank is een vermomdie brandkast. Het deksel is zoo zwaar, dat ik het met mijn nog .altijd pijnlijke' ledema- ten niet alleen kan opbeuren, daarom moet ik uw hulp inroepen. Hij sloeg nu het hekleedsel weg en er werd een sleutelgat zichbaar. Wilt ge nu het deksel aan den eenen kant aanvatten, Hans? vroeg Mr. Dikson, nadat hij het slot had opengedraaid. Het kostte inderidiaaid eenige inspanning om het deksel op te lichten. Hans ontstelde hevig, toen hij den inhoud van de rusthank te zien kneeg. De brandkast bevatte niets dan een klei- nen handkoffer, aan alle acht hoeken be- slagen met koper, en met een schild in den vorm van ©en hart er bovenop. Hij hoorde ternauwernood, dat Mr. Dikson zei: Dat kleine ding daar bevat het groot- ste gedeelte van mijn vermogen, en al hangt mijn hart nu niet al te zeer aan aardsche gweaers.i, men is hjet de pliclit van de be- zitters1 om hetgeen zij bezitten in stand Le houden. Indien mij lets inocht overkomen recbtervleugel weder vtrbinding gekrfigen met de Franschen, die Maurepas bezet heb ben en zich in het terrein ten N. en ten N. 6. van die plaats konden vastzetten. Op het geheele front werden geiijktpdige aan- vailen gedaan van Thiepval tot aan de Somme in het noordelijk gedeelte, tusschen Thiepval en het Foureaux-bosch werden de Engelsche aarivallen door de Duitschers af- geslagen maar in de gedeelten tusschen Longueval en Flers gingen de Engelschen eenige honderden yards vooruit. En in bet gebied tusschen Guillemont en Maure pas wonnen de Franschen terrein, waardoor zij hun positie in Maurepas konden verster- ken. Duitsche aanvallen op het door de Franschen gewonntfn terrein werden door de Fransche troepen afgeslagen. In het zuidelijk deel van het aanvals- front, tusschen Maurepas en de Somine had de Fransche aanval geen succes. Ook op andere puhten van het front werd gevochten door ibfanterie met handgrana- ten, door de artillerie en door de sappeurs die mijnen tot ontploffing brachten. Maar belangrijke wijzigingen konden daardoor niet worden bereikt. Aan het front van Verdun gingen de Franschen ook tot den aanval over. Het Duitsche bericht meldt, dat deze aanval beperkt bleef tot den sector Fleury. Daar schjjnt echter de strijd hevig te hebben ge- woed. De Duitsche tegenaanvallen werden door de Franschen afgeslagen, nadat Fran sche pogingen om de Duitsche stellingen te bezetten mislnkt waren. Aan het Oosteljjk front is de toestand onveranderd. Het Russische bericht bevat geen enkele mededeeling. De Duitsch-Oostenrijksche be richten spreken vac kleine gevechten, waarin lnopgraven, die voor eenige dagen werden verloren, hernomen werden. En aan de Karpathen werd wel gevochten, bij Mol- dawa en aan den Tataren-pas, doch werden de Russische aanvallen afgeslagen. Aan het Balkanfront rukten de Bulgaren in het gebied van de Stroema en van Kawaia vooruit met hun linkervleugel, in de streek van Fiorina en Kastoria met hun reehter- vleugel, zonder nog op veel tegenstand te stuiten. In het centrum, aan het Doiran- meer, rust de strgd nog. Wat de Bulgaren bedoelen, tenzjj dan een zeer ruim opge- vatte strategische omtrekking van het Salo- niki-front, is nog niet duidelpk. Op den linkervleugel staan zij tegen de overblijfselen van het Servische leger, die na de rust op Korfoe, weder naar het front zijn gezonden. Op den linkervleugel staan zij tegenover Engelsche en Fransche troepen, klaarblijkelijk voorposten en zwakke cava- lerie-afdeelingen, die voor den Bulgaarschen opmarsch terugtrekken. Een ernstige strpd heeft in dit gebied nog niet plaats gehad. De Servische troepen gingen in het ge bied van den Moglenitsja tot een tegenaan- val over, die echter, volgens het Bulgaar- en gij gered wordt, Hans, zorg idan voor den koffer. Ge zult er behalve het geld ook de bepaling in vinden, wat er na mijn doo<cr mee moet geschieden. Zwijgend had Hans geluisLerd. Het was hem onniogelijk een woord over zijn lip- pen te krijgen. In de laatste uren, onidier den indruk van al het gebeumde, was de herinnering aan de woordien, die de En- gelsclnnan in zijn angst had uitgesproken, bijna uitgewiseht. Nu echter stond hem lalles weer duidelijk voor den gieest. Er bastond geen twijfel riieer, Berger had gelijk gehad, Mr. Dikson was, die man, dien zij zochten. Misschien had Hans den Engelschman een vraag gedaan, die hem opheldering had kunnen geven, als niet juist op datzelfdje oogenblik een luide jubelkreet op het dek had geklonken: Een ischip, een stoomboot in zicht! Mr. Dikson had het handkoffertje reeds opgenomen, beiden stormden de trap op. Ja waarlijk, daar in het Westen naderdc een groot stoomschip. Dat was redding in den nood! De scliipbreukelingen lieschen baastigeen noodsignaal, maar het scheen niet noodig te zijn. Men had „De Vliegende Leeuwerik" zeker reeds van liet stoomsdiip af gezien, en als groet dondende een kanonsehol over de golvien. Het schip naderde nu ook zoo snel, dat Hans' scherpe oogen reeds na eenige mi- nuten opmerkteai, dat het een oorlogsschip was, en het volgend oogenblik riep hij jui- chend uit: Ik zie. de Hollandisehe vlag, het is een HoUandscli oorlogsschip sche bericht met groote verliezen werd afgeslagen. RUSSISCHE OVERWINNING IN KLEIN-AZIE. Jn oostelijk Armenie, bg het Wan-meer en bjj Mossoel (Mesopotamia) hebben de Russen, volgens hun officieele berichten van 24 dezer, aanmerkeljjke successen be- haald. In de streek van Mossoel versloegen Russische troepen in de buurt van het dorp Rayatt, de vierde Turksche divisie, namen twee omsingelde regimenten gevangen, nl. het lie Turksche regiment, den komman- dant, 50 officieren en 1600 soldaten, en bijna het geheele overschot van het Turk sche lOe regiment met twee officieren van den staf, verscheiden hoofdofficieren en 650 manschappen. Ook maakten zij in dit gevecht drie kaDonnen en drie mitraiileurs buit. Ten westen van het Wan-meer zijn de Russen de stad Moesj weer binnengedrongen en maakten vele krijgsgevangenen. Volgens berichten te Petersburg ontvan- gen van den generalen staf, opereeTen twee Turksche divisies ten westen van Erzindjan, in het gebied van Goemisjkhaneh en bij de kust. Ongeveer drie korpsen treden op in de buurt van het Wan-meer, op de ljjn BitlisMoesj, en 4 a 6 divisies zijn in Mesopotamia. De militaire schrijvers ge- looven, dat bet Turksche initiatief op het Kaukasische front, meer in het bijzonder in Perzie, ten noord-oosten van Hamandan, op het punt staat te mislukken. De Turken zjjn niet geslaagd in hun plan om de Rus sen weg te lokken van ErzindzjanSivas- lijn. De onmeteljjke afstanden op het Kaukasische front verklaren de betrekke- lijk langzame maar zekere ontwikkeling van de strategische plannen der Russen. DE PROTESTANTEN IN HET BELGISCHE LEGER. De correspondent van de N. R. Crt. te Havre schrgft De meeste Protestanten die er in Belgie zijn vindt men in het Waalsche deel van het land, vooral in Henegouwen en de provincie Luik. Voor den oqrlog waren er geen Protestantsche veldpredikers. Bjj de algemeene mobilisatie, die aan de oorlogs- verklaring vooraf ging, noodigde baron de Broqueville, minister-president en minister van oorlog, de heilige eendracht op elk gebied willende uitstrekken, de Protestant sche kerken uit een lijst van predikanten op te maken, die veldprediker konden worden. Voor de vesting Antwerpen benoemde de Minister op het eind van September 1914 den heer P. Blommaert, die bjj den hospitaaldienst van het leger was en in vredestjjd bjj de infanterie had gediend, tot veldprediker. Hjj kende Nederlandsch, Fransch, Engelsch en Duitsch. Na den val van Antwerpen kreeg de heer Blommaert opdracht als veldprediker de Belgische hospitalen langs de kust te be- zoeken. Zoo was het iniderdaad. Hans had gelijk. Een kwarlier later, en het oorlogsschip was vlak bij het wrak van „De Vliegende Leeu werik het stopte, terstond werd. een sloep uilgezet en liet duundie niet lang of Hans werd met yreugde begroet door iemand van zijn eigea familie. Nix nog eenige minuten, en alien, die het leven behouden hadden bij den overval der zeeroovers, slonden op het dek van de ka- noimeerbool „Havik". Hr. Ms. kanonneerboot „Havik", comman dant kapitein-luilenant Ernst Geeren, had den vorigen dag Hongkong verlaien om het Oost-Aziatisch station met dat in de stille Zuklzee te verwisselen. Eenige uren gele- den had de wachthebbende officier een kleine sioombarkas bemerkt, die onafgeblro- ken noodsignalen gaf. Hij had den comman dant hiervan melding gedaan, de kanonneeiy boot had haar koers een weinig veranderd, en de personen, die in de barkas zaten, op genomen; meyrouw Luitjens was evenzeer als Hans verrast, in den commandant haar neef te herkennen. Zonder dralen zette de commandant daar- na koers in de richting, .waar, volgens de mededeelingen van Luitjens en den tweeden stuurman, „De Vliegende Leeuwerik" te vin den wias. Misschien kwam hij nog te rechter tijd. Het was den wakkeren zeelieden niet meer vergund, die gtflicele bemanning van „De Vliegende Leeuwerik" te redden, de brave kapitein Aberkroon en met hem menig ma trons, was reeds gesneuveld. De comman dant aarzelde geen oogenblik om de zee roovers te vervolgen. Hij npeende met ze- kerheid te kunnen aannemen, dat zij zich Spoedig werden hem zes veldpredikers toegevoegdde heer Huge, Wautier d'Aygaliiers, Hoyois, Durand, Michotte en C. Blommaert. Een hunner is reeds over- leden Dr. Joseph Huge, veldprediker van de basis Calais, is daar op 6 Juli 1.1. gestorven. Ds. Huge, in 1880 te Cuesmes geboren, stadeerde te Geneve en was bij het uitbreken van den oorlog predikant bij de Unie van Nationale Evacgelische Kerken van Belgie te Douvrain. Evenals zjjn collega's gemo- biliseerd, werd hij als hospitaalsoldaat bg de 5e divisie ingedeeld, waarmee hjj tot Februari 1915 den veldtocht meemaakte. Hij nam deel aan de gevechten aan de Yser. Het was een eenvourlig en nauwgezet man, in stilte deed hij zijn plicht. Hjj is gestorven aan tyhus, die hij bij het verplegen van een typhuspatient had opgedaan. Een talrgke schare geleidde hem naar het graf. Hjj was algemeen gezien. Op het oogenblik zijn er 5000 Protestanten in het Belgische leger. Zij zijn over een front van 40 K M. verdeeld, hetgeen het werk der Protestantsche veldpredikers moei- lijk maakt. De minister van oorlog beijvert zich hun die taak te verlichten. EEN ENGELSCH OORDEEL OVER DEN TOESTAND. De militaire medewerker van de Times schrijft: Als wij de sterkte van de vijandelijke en onze liegers in aanmerking nemen, moeten wij slellig tot de slotsom komen, dat de uitpulting van den voorraad mannen. dien de vijand heeft, geen onbereikbaar idoel voor ons is en niet zoo lonmetelijk ver weg als het eens leek. Maar onze meerderheiid te velide is nog onvotdoende en nog minder vernie- tigend. De zaak verandert, als wij de reserves aan weenskanten in het oog vatten. Duitschland moest, om het aantal van zijn divisies te handhaven, de bataljons in elke divisie van twaalf tot gemiddelid tien vermincleren. Het doet dat om zwakheixi te verbergen en ver- toon te maken, maar aan onzen kant wordt niemand er door misleid. Wij weten, dat het een bewijis is van afnemende ki-acht. Wij in Engeland alleen hebben nog 3.800.000 mannen van weerbaren leeflijd, die nog geen deel van onze legers uitmalcen. Er zijn er nog meer in onze kolonien en enorme, nog onaangetaiste bronnen van toevoar in Indie en Afrika. Italic heeft mime reserves om haar divisies op sterkte te houden, onver- ischillig hoe hard er wordt gevochten. ter- wijl er uit Rustands enorme bevolldng nog vele millioenen kunnen worden gehaald. Metlertijd zullen de moeilijkheden overwon- nen worden en voor de volgemde lente, als wij onze eigen uitrusting voltooid liebben, kunnen Wij zoo noodig aan het werk gaan om met een vaart Rusland te .wapenen. Dan is er nog onze meerderheid ter zee met haar vermorselende en demoraliseeren- de uitwerking. Wij kunnen voor 1917 en 1918 legers uitrusten, die ten slotte de wan- hopigiste inspanning van de vredesverstoor- ders moeten verplptteren. Aangezien wij het zoo lang of zoo noodig nog langer kunnen volhoudien, kunnen wij met niets minder tievreden zijn dan met de volledige inwilli- ging van onze eischen. Bovendien moet de teruggetrokken hadden op het eiland Pralas, dat reeds jarenlang bekend stood ats het middelpunt van ide zeerooverij in deze wa- teren. Het was niet onmogelijk, dat de „Havik" de jonken nog zou inhalen. En dgn was het ook met haar gedaan. Reeds stond de kapitein-luitenant op de comtnandobrug en zijn krachtige stem gaf het bevel naar de machinekamer Voile sloom! De schroef -begon te werken. Op het oogenblik echter, dat de coimnan- diant, het lie vol overdragend aan den wacht- hebbendien officier, de commandobrug ver- liet en zich weer naar, zijri ver wan ten begaf, trad Berger, die zich totnutoe op den ach- tergrond had gehoudien, op hem toe en stelde zich aan hem voor: Berger, commissaris van de geheime polilie te Amsteixliam, ik zal de vrijheid ne men, u later mijn papieren en volmacht te toonen en vroeg Wij bevinden ons im- mers hier aan boord van een Hollandsch oorlogsschip, en staan dientengevolge on der de Nederlandsehe wet? De commandant antwoordde, ten hoogste verbaasd over de buitengewone vraag: Zeker, u hebt gelijk, mijnbeer Berger. Nauwelijks had Berger dit antwoord ont- vangen, of hij keerde zich om esn begaf zich rqgelrecht naar Mr. Dikson, die naast Elsa stond, en, onopgemerkt door de anderen, de hand van het meisje in de zijne hield en herhaaldelijk aan zijn lippen drukte. Bergei" legde zijn hand op Dikson's schou- der en zei op barselien toon: In naam der wet, u zijt mijn gev?n- gene! (Wordt vervolgd.) COURANT

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1916 | | pagina 1