ALGEMEEN nieuws- en advertentieblad voof. zeeuwsch-vlaanderen. VACCINATIE. No. 6341. Donderdag 17 Februari 1916. 56e Jaargang. Bekendmaking. 1IVS1LXJK CIS1APT ABONNEMENT ADVERTENTIfiN Gemeente-Arts. Teleioon 25, Dit Blad verschijnt Maandag^, Woensdag- en VrijflagaYond, nitgezonderd op Feestdagen, bij de Firma P. J. VAN DE SANDE te Ter Nenzen. inenting en herinenting Gemeente-Geneesheer, BINHENLAND. FKTJILLBTOy. Per 3 maanden binnen de stad 1.—Franco per post voor Nederland 1.10. fiij vooruitbetalingvoor Belgie /1.40, voor Ned.-Indie en Amerika /1.65, overig Buitenland 2. Men abonneert zich bij de Uitgeefster, of buiten Ter Neuzen ook bij alle Boekhandelaren, Postdirecteuren en Brievenbushouders. Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0.10. Bij direct© opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters en cliche's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief. Inzending van advertentien voor 1 imr op den dag der uitgave. De zoogenaamde trouwboekjes moeten worden medegebracht. Op Donderdag 24 Februari 191© NEUZENSCHE COURANT. Burgemeester en Wethonders van TER NEUZEN maken bekend, dat gelegenheid tot gratis vaccina- tie en revaccinatie door den heer A. SPRUITEN- BURG, gemeentegeneesheer, zal bestaan in de kom der gemeente op Maandag 21 Februari 1916, in het lokaal bij school C op .lava, 's nainiddags ten half twee ure, en te Sluiskil op Woensdag 2.1 Februari 1916, in een der lokalen van de openbare school, 's nainiddags ten 2£ ure. Ter Neuzen, 16 Februari 1916. Burgemeester en Wethonders voornoemd, J. HUIZINGA, Burgemeester. L. WABEKE, Secretaris. Burgemeester en Wethouders van HOEK maken bekend, dat gelegenheid tot zal worden gegeven op WoenssJsig 23 Fei3s*ua«*£ IS996y tusschen een en twee ure des namiddags voor hen, die wonen in de kom, Hasjesstraat, Mauritsfort en Omstreken. op denzelfden tijd voor hen, die wonen in het Paradijs, Boeregat en de Knol en Om streken, beide dagen ten huize van den geneesheer. Hoek, 16 Februari 1916. Burgemeester en Wethouders voornoemd, A. WOLFERT, Burgemeester. J. M." DREGMANS, Secretaris. Burgemeester en Wethouders van ZAAM- SLAG roepen sollicitanten op naar de vacante betrekking van belast met den geneeskundigen dienst der behoeftigen, op een jaarwedde van f250, tot f 500, Sollicitanten gelieven hunne op zegel geschreven verzoekschriften in te zenden voor 1 Maart 1916. Zaamslag, 11 Februari 1916. Burgemeester en Wethouders voornoemd, JOH. DE FEIJTER, Burgemeester. J. STOLK Lzn, Secretaris. TWEEDE KAMER. Vergadering van 15 Februari. De Eedswel. Aan de orde is, volgens het verslag der ,,H. Crt.", de voortzetting der behandeling ran het Eed&ontwerp. De heer Limburg meent, dat velen niet voldoende hebben gelet op de pnnten van verschil tusschen dit en liet voorgaande wetsontwerp. Zoo de verdwijning van het toelsingsrecht, dat voor veel tegenstanders van het vorige ontwerp een steen des aan- s too Is was; de toekenning van een tijdelijk karakter aan de wet in dit ontwerp, in den geest van de motie-De Visser Lohman, in gediend bij de hehandieling van het eerste ontwerp. Deze verschilpunten moeten voor de bestrijders van het vorige ontwerp dit wetsontwerp meer aannemelijk maken. De DOOR H. BERTRAND. 21) Dat is meer dan verschrikkelijk, dan moeten wij iets anders bedenken om de ongelukkigen te helpen! Hij keek om hulp zoekend rond; daar viel zijn oog op een barak, ongeveer een halven kilometer ver als aan de rotsen hangend. Hij vroeg aan een van de Chi neezen, of daar menschen woonden. De man antwoordde ontkennend en verteide, dat het een schuur ter berging van matey riaal was geweest; er lagen nog allerlei oude gereedschappen, die het niet de moeite waard was geweest mee te nemen. Indien hij daar eens iets kon vinden wat hun van dienst kon zijn? Nauwelijks kwam die gedachte bij hem op, of hij was ook reeds op weg om een onderzoek in te stel- len. A1 verloor hij er ook een weinig tijd mee, dat kwam er niet veel op aan, want hij moest hier toch werkeloos blijven toe- oppo-silie tegen dit ontwerp is gedeeltelijk onjuist en inconsekwent. Onjuist is de re- deneering, dat, nu uitzonderingen voor de eedsaflegging in de wet worden opgeno- men, deze uitzonderingen regel zullen worden en de meestert zullen zeggen: „OI nu hehoeven we in t gelieel niet meer te zweren." Bij het strafproces zullen geen drommen getuigen den eed weigeren. Gedurende deze tijdelijke wet zullen wij zien, hoe het aanlal eeden zich verhoudt lot dat der heloften. Inconsekwent is de opposilie, omdat niet meer te schrappen is, wat in de Beroeps- en Oclrooiwetlen neergeschreven is, beide van rechtsche zijde voorgesteld. Alleen de heer Van Idsinga is volkomen consekwent. Maar de anderen willen aan de Doopsge- zinden de belofte blijven toelalen en dit •strookt niet met den loop hunner redence- ring. Het is te hopen, d,at lie 1 welsonlwerp tot stand komt met behulp van een groot dcel der rechlerzijrle; dat er ook aan die overzijde mannen zullen zitten, die de be- staande rechtsonzekerlieid in onzen be- scliaafden Staat een schande zullen vinden. Want het is een schande, dat er nu een loestand bestaat, waardoor gel ij k ge- heurd is, al belioefl het publiek dit niet in details te weten vonnissen, die de rechter anders ongetwijfeld zou hebben uit- gesproken, aehterwege moeten blijven. Inconsekwent met name is de heer Van Wijnbergen, die verleden jaar tijdelijk wilde vrijlaten van den eed lien, die niet bchoo- ren tot een kerkgenootschap en bezwaar hebben tegen den eed en dit jaar medegaat met een algemeene verplichtstelling van den eed en daarvan alleen hen wit vr.ij stellen, die tot een kerkgenootschap beliooren en religieuze bezwaren hebben legen den eed, terwijl hij de athe'isten, het geestelijk uit- vaagsel der maatschappij, volgens den heer Van Wijnbergen, eenvoudig niet tot den eed wil toelaten. De heer De Visser betoogt, dat de eed geenszins oorspronkelijk uitsluitend een hei- densche instelling is, maar ook bij Israelie- ten en oude Christenen in gebruik was. Jezus zelf heeft zich niet tegen den eed uit- gesproken; anders zouden niet alle groote kerkgenootschappen den eed hebben toege- laten. Spreker wijst op den kostbaren waarborg, dien de eed biedt, daar hij als subjectieve verklaring een objectieven waarheidsvorm verschaft. De heer Eerdmans verdedigt met eenige opmerkingen het ontwerp, dat als verzoe- ning is bedoeld en waarvan hij hoopt, dat het zal worden aangenomen, al ziet het er niet naar uit. Met onwillige honden is het kwaad hazen vangen. Is het ontwerp niet tijdelijk, dan is het niet goed; wel tijde lijk... ook niet goed. Met toelsingsrecht is het niet goed; zonder toetsingsrecht ook niet goed. De heer Aalberse zegt, dat 't niet ligt aan onwilligheid der honden, maar aan "t feit, dat er geen hazen te vangen zijn. Elke Re- geering, die de eedskwestie wil regelen, be- geeft zich op een glibberig pad, waarvan de oorzaak is te zoeken in de geschiedenis der eedskwestie, waarin anti-christelijke ten- den zen een rol gespeeld hebben. Spreker is overtuigd, dat zulke motieven niet heb ben gegolden bij den Minister, die zich al leen heeft laten leiden door zijn eerbied voor gewetensbezwaren. Spreker wil daar- mede ook rekening houden, maar als de Staat zulks doet en toch den eed noodig acht, moet hij zorgen met afschaffing niet verder 'te gaan dan strikt noodiig is en voor een goeden waarborg der waarheid maat- regelen nemen. In deze kwestie is de ten- denz voor de Katholieken, dat zij zelf kun- nen beoordeelen, of het belang der zaak kijke:n, en dat denkbeeld was hem ondraag- lijk. Zo.o snel zijn voeten hern konden dra- gen, ijlde hij naar beneden. De schuur stolid open, de deur hing los in haar hengsels, het dak was voor het grootste gedeelte afge- waaid en bloeiende lianen hadden de muren licdekt. Van binnen lag de grond bezaaid met afgebrokkelde steenen en kalk; de vloer was reeds vermolmd. Met een oogopslag overzag Hans de lang- werpige, smalle schuur. In een hoek lagen werkelijk, ook reeds overdekt met een dikke laag stof en vuil, allerlei werktuigen. Hij rukle met bevende handen de stuk- ken uit elkaar en schreeuwde het bijna uit van vreugde, toen hij werkelijk geheel onderaan twee zware, groote dommekrach- ten vond. Hij snelde naar buiten en riep den stoker en de Chineezen met luide vreug- dekreten. Zij kwamen terstond en de stoker moest verheugd tocstemmen, dat Hans goed had gezien, en dal de ijzeren gereedschappen werkelijk dommekrachten waren. Wel ver- roest en nauwelijks bruikbaar, maar men kon immers beproeven ze op te knappen. En de Chineezen haalden nu een flesch olie, terwijl de anderen met elkaar de zware dommekrachten naar buiten en naar de plaats van het onheil sleepten. En dat niet de eed noodig maakt. Echter heeft art. 3 van het ontwerp ten gevolge, dat geen eeds- dwang in het algemeen aanwezig is. In elk geval zal het aanbeveling verdienen, dat inen den persoon, die vrijstelling verlangt wegens gewichtige gemoedsbezwaren, de gronden dezer bezwaren laat opgeven. Als de bezwaren tegen het wetsontwerp kunnen worden ondervangen door een amendement, zal spreker gaarne, niet het minst om den persoon van den Minister, aan de totstand- koming dezer wet medewerken. De iicer 'Van Doom vreest voor een be- langrijke vermmdering van de opbrengst der successiebelasting, wanneer hiervoor de eed niet meer vereischt wordt. De menschen zullen er dan lichter toe komen, onjuiste verklaringen af te Ieggen. Zoo is het in Belgie ook gegaan. Overigens is spreker voorstander van afschaffing van den eed, behoudens in zeer noodzakelijke gevallen. De heer Nolens-: Wij zijn volstrekt niet voor vermenigvuldiging van den eed. Als de overheid meent, den eed niet noodiig te hebben voor de vervutling barer Laak, zou ik willen zeggenwij schenken u dien eed. De heer Loeff: Bij den eed heeft de Staat den godsdienst van den persoon noo dig tot handhaving der door dien Staat geschapen rechtsorde. Daar de Staat den eed noodig heeft. meent de Minister tot Facultatiefstelling niet te kunnen overgaan. Doch deze opvatting komt in bet ontwerp niet duidelijk tot uiting. Artilcel 2. dat spreekt van personen, die behooren tot een kerkgenootschap, ornvat een aanwijsbare ca- tegorie, die een uitzondering vorml op de algemeene eedsverplichting van artikel t, maar artikel 3, betreffende personen, die gewichtige gemoedsbezwaren hebben, geeft iet.s subjecliefs en onbepaalds, waardoor ar tikel 1 het doel, dal tie Minister er mede had gedacht, mist. Waar het niet noodig is, moet de Staat geen eeden voorschrijven en kan liij ze, wat de Roomsch-Katholieken betreft, gerust afschaffen. Ten opzichte der personen, die geen gods dienst hebben, mag en kan de Staat van het middel van den eed geen gebruik maken. Daannede stelt de Staat hen niet buiten de rechtsgemeenschap, maar stellen zij zich zelf er buiten. Minister Orl aan het woorcl. Het eerste eedsontwerp heeft een geheel aiidere ontvangsl gehad als waarop de Ite- geering aanvankelijk had mogen rekenen. Mannen van uiteenloopende richting waren het er over eens, dat eenerzijds de eed als algemeen beginsel moest gehandhaafd blij ven, anderzijds de cedsdfwang voor personen. die niet lot een kerkgenootschap behooren. dat de eedsaflegging verbiedt, moesl wor den gebroken. De Minister vraagt verlof, hier zijn rede te mogen afbreken en de vergadering wordt verdaagd. I>uitenanl-gencraal .i. P. Michielseii. f Luitenant Ter Poorten. f Het „Hbl."' meldt: Wij ontvingen het volgende Reuter-lele- gram uit Batavia: ,,Luitenant-generaal Michielseii, comman dant van het leger in Nederlandsch-Indie, steeg gisteren in een aeroplane nabij Kra- wang, als passagier, op met den luitenant- aviateur Ter Poorten. De machine kwam te vallen. Generaal Michielsen werd gedood, terwijl luitenant Ter Poorten ernstig ge- wond werd." Van onzen correspondent te Batavia ont vingen wij een overeenkomstig bericht met de nadere mededeeling, dat luitenant Ter Poorten aan zijne kwetsuren overleed. De nog in hare kinderschoenen staande Iiiidische militaire aviatiek is wel zeer onge- 1—1111 alleen de stoker had onder tiet puin in de schuur ook nog twee sterke, lange ijzeren dwarsbalken gevonden, die hij ook naar boven liet brengen. Er verliepen nu nog ongeveer lien mi- nuten voor het gelukte tie dommekracli- ten weer bruikbaar te maken, pijnlijke minuten voor Hans, die beefde van vrees voor den uitslag. Toen begon men met het reddingswerk. De ijzeren dwarsbalken wer- den tusschen de puinlioopen geschoven, andere er over gelegd en aan weerskanten de dommekrachten er onder geplaatst. De stoker commandeerde„Draaien!" Een krij- schend geluid de beide dommekrachten werkten beter dan men zou verwacht heb ben. „Nog eens!" Weer gingen de dwars balken een centimeter in de h oog Id „HaIt!" Hans en de stoker kropen onder den chaos tot vlak bij de plaats waar Berger en Brown lagen. De knaap verteide den eerste, met een van opgewondenheid tril- lende stem, wat er was geschied. Berger antwoordde. Hij had reeds aan de bewe- ging van de brokstukken boven hem be- merkt, dat men met dommekrachten aan het werk was getogen. Alles scheen goed te gaan men kon het werk voortzetten. Vijfhonderd dollars, Mr. Geeren, als ik lukkig'. Nadat de twee voor Indie aange- schafte hydroplanes daar aangekomen waren, werd luitenant Ter Poorten door koortsen aangetast, na eenige welgeslaagde vliegtochten met kapitein Visser. Toen deze zelfstandig met een der hydroplanes was op- gestegen, had hij diet ongelnk, dat bij het dalen zijne machine ernstig beschadigd werd. Luitenant Ter Poorten was intusschen reeds zoover hersteld, .dat er sprake was om hem nogmaals, met kapitein Visser, naar de Vereenigde Staten te zenden voor de aanschaffing van nog een aantal vliegtui- gen. En nu dit ongeluk, dat het Indiseh leger van zijn commandant en van zijn eenigen militairen aviateur in Indie berooft. Luitenant-generaal J. P. Michielsen werd in 1862 geboren en ontviiig zijne opleiding tot officier aan de Koninklijke Militaire Academie te Breda, waar hij den lien Juli 1882 werd benoemd lot 2en luitenant bij het wapen der infanterie. Opgeleid voor het Nederlandsche leger, ging hij even wel over bij liet Indische leger. waarbij hij aclitereenvolgens in 188^7 lot leu luitenant, in 1894 tot kapitein, in 1903 tot majoor, in 1905 tot luitenant-kolonel, in 1909 tot kolonel en in 1911 tot generaal- majoor werd bevorderd en tevens benoemd werd tot chef van den generalen staf. Na het aftreden van luitenant-generaal Van Daalen als commandant van het In dische leger werd de thans overledene lot die hooge waardigheid geroepen. Generaal Michielsen, die den cursus aan de tweede afdeeling der krijgsschool had gevolgd, was ook eenige jaren als leeraar aan de hoogere krijgsschool verbonden. Voor zijne militaire verdiensten werd hem de Militaire Willemsorde verleend, in welkc orde hij later lot de 3e klasse werd bevor derd. Tevens werd hem het ridderkruis der orde van den Nederlandschen Leeuw verleend. Het Indische leger verliest in luitenant- generaal Michielsen een even humanen als bekwamen chef. De Isle luitenant der infanterie H. ter Poorten, werd in 1887 geboren en den 25en Juli 1908 aangesteld tot 2en luitenant, en op 29 April 1911 in zijn legenwoordjgen rang bevorderd. Luitenant Henri ter Poorten was onze eerste militaire aviateur. Hij behaalde zijn brevet in het jaar 1911, ongeveer gelijktij- dig met luitenants Van Heyst en Versteegh. In het jaar te voren had luitenant Ter Poor- ten zijn brevet als balloncommandant van de Ned. Vereeniging voor Luchtvaart be- haald. Luitenant Ter Poorten was een der avia teurs, die op 22, 23 en 25 September 1911 als luchtverkenners deelnamen aan de ma noeuvres in de Betuwe. Het legerbestuur gaf toen ter tijd blijk van ingenomenheid met de verrichte prestaties door aan alle lucht- schippers na afloop der manoeuvres, te "s Hertogenboscli een diner aan te bieden, terwijl de Regeering bovendien van hare waardeering deed biijken door aan de hee- ren Ter Poorten, Labouchere, Van Meel en Bakker het ridderkruis der Oranje Nas sau-orde te schenken. Op 10 Maart 1912 nam luitenant Ter Poor- ten nog met kapitein Walaardt Sacre (com mandant) en den heer Nell met den ballon „Amsterdam" met succes deel aan een bal- lonwedstrijd te Crefeld. Luitenant Ter Poorten is na dien weei naar Indie teruggegaan. Hij heeft zich daar zeer verdiensteiijk gemaakt voior de aviatiek van ons leger. En nog maar kort geleden konden wij in ons blad melding maken van een reis van luitenant Ter Poorten naar bevrijd word. Geduld! Mr. Brown, antwoordde Hans. Zevenbonderd duizend dollars! kreunde de Yankee, zonder dat men hem antwoord gaf. Opnieuw werden de dommekrachten in werking gebracht, langzaam, lieel Langzaam en voorzichtig. Na iederen centimeter, dien zij wonnen, onderzochl Hans de balken op nieuw en iederen keer dat de geweldige massa kraakte, klopte zijn hart, alsof het bersten zou een ongelukkige, onvoorzich- tige beweging, en alles zou tevergeefs zijn geweest! Halt! Daar hoorde men een jnichkreet, die uit den chaos kwam: Ik kan mij bewegen, mijn voeten zijn vrij! Terstond daarop verscheen het hoofd van Berger in de opening en weldra volgden de breede schouders. Zijn kleeren waren hem gedeeltelijk van het lijf geseheurd. Ook zijn gezicht was met bloed bedekt en een roode straal druppelde van den schoudler over den rug. Hans schrikte hevig: U bent zwaar gekwetst! Berger lachte reeds weer: Amerika, waar hij been gezonden was door het gouvernement, ten einde machines aan te koopen. Luitenant Ter Poorten vloog in Amerika nogal eens en hij wekte de bewondering der Yankee's door zijn dikwijls stoutmoe- dige vluchten. Eerst sedert kort was lui tenant Ter Poorten weer in Indie terug. Xteuwe ..(niJliullingen" van de ,.Dailv Mail". De „Daily Mail" bevat een verslag van een bijzonderen gevolmachligde, die pas uit Nederland terug is gekomen. Deze zegt, dat Nederland in 1915 een grootere hoeveelheid van somniige soorten van goederen uit al lerlei bron heeft ontvangen dan liet voor den oorlog kreeg. Het overschot gaat'naar Duitschland, wat, volgens hem, onmogelijk ontkend kan worden. De artikelen, die En- geland dwaselijk als onschuldig beschouwt, worden in verbijsterende hoeveelheden door Nederland naar Duitschland gezonden. Duitschland hood liooge prijzen voor de goederen die Rotterdam binnenstroomden, vanwaai- zij naar Duitsche handeliars ge zonden werden. Ofschoon Engeland aan- nam. dat het Nederland op rantsoen had gesteld, zoodat het voor Duitschland wei nig te missen had, toonen officieele gekii ten, dat Nederland naar Duitschland groo tere hoeveelheden van sommige producten naar Duitschland lieeft gezonden dan ooit te voren en dat Engeland tevens hoeveel heden van dezelfde producten zend't, om den binnenlandscheii voorraad in Nederland te ver vangen, die legen hoogen prij-s ver- kocht en over de grens gebracht was. Nederland lieeft een ontzaglijke produclie aan boter. Uit de tabellen over 1913, 1911 en 1915 blijkt, dat Engeland van Nederland in December 1915 5 ton boter kreeg tegen 336 ton in December 1913. Daarentegen kreeg Duitschland in December 1915 uit Neder land 2990 ton boter, tegen 1160 in December 1913. Over het geheele jaar ontving Enge land 2456 ton in 1915 tegen 7910 ton in 1913, Duitschland 36.516 ton in 1915 tegen 19.023 in 1913. Met het oog op deze getal- len is het verrassend, dat Engeland in 191.) naar Nederland 353 ton versche boter zond van een totaal van 410 ton. De N. O. T. heeft alles gedaan wat moge- lijk was, om goed neutraal te zijn, maar ondanks herhaalde uitbreiding van haren staf van ambtenaren, ondanks in specie u.rs en controleurs, die overal aanwezig waren, zijn de Duitschers er in geslaagd, groote hoeveelheden trust-goederen in handen te krijgen, hetzij in onbewerkten toestand, het- zij zij aan chemische processen onderworpen of half bewerkt waren, ten einde hun lier- komst onkenbaar te maken. Weinig men schen in Engeland hebben een begrip vail de uitgebreidheid van liel leger van smok- kelaars. Hun winsten zijii ontzaglijk, ge legenheid om een slag te slaan is er, of schoon minder dan vroeger, nog voldoen- de. De Nederlandsche steden zitten vol Duitsche kooplui, agenten en spionnen, en de Nederlandsche handel is ononlwarbaar omstrikt door Duitsche belangen en Duitsch kapitaal. De eenige manier om de werkzaamheden van die agenten te stuiten, is dat men door een rechtstreeksche actie met de vloot er zorg voor draagt, dat het l>evi-iende Neder land alleen dalgene krijgt, waarop het te goeder trouw voor eigen gebruik aanspraak kan maken en geen ton meer. Engeland kan de N. O. T. dankbaar zijn voor hare inspanning, mlaar het is tijd, dat Engeland nu zelf handelt, besluit de man van de „Daily Mail". Het interview van generaal Staal. De oud-Minister van Oorlog heeft veel onaangename verwijten te slikken gekregen over zgn intervieuw met de vYossische Ztg." Bern is, zooals de M. Crt. sckrijft, in harde Een scliram, mijn beste jongen, geen nood! Help me er nu maar verder uit! Dit deed Hans dan ook door hem onder de schouders vast te grijpen en hem op te Irekken, to Ida t Berger zichzelf kon opricli- ten; toen omarmden de twee vrienden elkaar lang en innig. Dat was hulp in den nood! Dank, liar- telijk dank, mijn beste jongen! Berger greep zijn beide handen en schudde diie kracli- tig. Laten wij nu zien, wat wij voor de overigen kunnen doen! De eerste, die nu uit zijn gevaarlijke po- sitie bevrijd werd, was Mr. Brown. Het kwam uit, zooals Hans gedacht had: het was met de kwetsuren van den Yankee niet zoo erg gesteld als deze had voorge- wend. Wel was hij danig toegetakeld en een ijzeren draagbalk had hem een paar tan- den uit den mond geslagen „en natuurlijk weer de verkeerde", zooals hij mopperde, terwijl hij zich uitgeput naar een palmboom sleepte maar niet een zijner ledematen was gebroken; zijn hulp en onschatbare diensten bleven voor de firma See beck be- waard. (Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1916 | | pagina 1