ALGEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSGH-VLAANDEREN. No. 6074. Dinsdag 26 Mei 1914. 54e Jaargang. "gTmengde bebbchtenT" BLAIGA'S ISII1I. ABONNEMENT: ADVERTENTIEN FEUILLBTOH. Telefoon Dit BM verschijnt Maanfiag-, Woensdag- en Yrpagavond, uitgezomierd op Feestdagen, bij de Flrma P. J. VAN BE SANDE te Ter Neuzen. Per 3 maanden binnen de stad 1.Franco per post voor Nederland 1.10. Bij vooruitbetalingvoor Belgie /1.40, voor Ned.-Indie en Amerika 1.65, overig Buitenland 2. Men abonneert zich bij de Uitgeefster, of buiten Ter Neuzen ook bij alle Boekhandelaren, Postdirecteuren en Brievenbushouders. Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0.10. Bij opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters en cliche's worden naar plaatsruimte berekend. Handelsadvertentien bij regelabonnement tegen verminderd tarief. Inzending van advertentien voor i liMV op den dag der uitgave. Rurgemeester en Wethouders van ZAAMSLAG herinneren be- langhebbenden dat krachtens leeningsbesluit van 1899 op 1 September 1913, o. a. aflos- baar zijn gesteld obligatienummers, 12, !4 en 15, ieder groot 200, der leening groot 14.200. Spoedige inlevering daarvan wordt ver- zocht. Zaamslag, 20 Mei 1914. Burgeuieester en Wethouders voorn., JOBS DE FEIJTER, Burg. J. STOLE Lz., Seer. Bet aantal reirigers dat zich den laatsten tijd bij 'de directie van de ,/Zeeland" en bij de Staatsspoor te Vlissingen beklaagt, dat bun hun geld en poitefeuille gerold werd, is zeer groot. Verleden week kwamen niet minder dan 5 klachten in. Hetscbijnt dat de reizigers bestolen worden bij bet gedrang, dat ontstaat gedurende den tijd dat men wacht op het vastmaken der boot bij aankomst. Van de zenuwachtige stem ming om van boord te gaan schijnt mis- bruik gemaakt te worden. Eenige dagen geleden werd ecu hoog personage der Duitsche politie voor een groot bedrag bestolen. Ook zijn plaats- kaart was hii kwijt, zoodat bij zich van een nieuwe moest voorzien. (Vliss. Ct.) Nabij Abcoude reed Vrijdagmiddag een automobiel, waarin een dame en een beer zaten, tegen een boom aan. De inzittenden weiden er uitgeslingerd, met bet gevoig, dat de dame bersenschudding kreeg en de heer gekwetst werd. Een lid der vereeniging Eerste Hulp bij Ongelukken verleende de eerste hulp. Op advies van een geneesheer uit Abcoude werd de dame met een andere auto de automobiel was doer de botsing zwaar beschadigd naar Amsterdam ver- voerd. (Bdbl.) De landbouwer fl. Groenewold te Onstweddermussel (Gr.) beeft, volgens de N. It. Crt., bij het graven in een akker 16 zeer oude munten gevonden. Ze zullen aan een museum worden afgestaan. Vrijdagnatniddag is bet 7jarige docbtertje van W. Meijev te Leiderdorp bij het bloemen- plnkken in den Rijn geraakt en verdronken. Na een paar uur werd bet lijkje opgehaald. De sluitzegelkoorts Een onderwijzer deelt het volgende mede Ik heb voor bet speelkwartiertje dictee gebad met mijn klas. Te deksel, wat had me die Bart zitten knoeien vanochtend, en Lies en Wout en Wat bezielde ze tocb Was het de storm Ik ben de tel van de fouten, die ze allemaal gemaakt bebben, kwijtgeraakt en wil me nog even vergewis- sen of Wout werkelijk de 13 fouten gemaakt Haar zwijgen verkeerd uilleggende, ver- volgde hij „Ik wilde niet afreizen, zonder u bekend te maken met de reden, waarom wij naar Amerika terugkeeren. Gelukkigerwijze is uw toekomst verzekerd. Ik kan uw papa goede verantwoording doen omlrent de plichten, die ik op mij nam. Mijn oprechte wenschen voor iUiW geluk heb ik reeds uitgesprokenik voeg daarbij het verzoek, ons niet gehcel te vergeten. Het ga u wel, miss Darrein,!" Hij reikte haar de hand en zei nog: „A1 is het nog wat te vroeg, zoo wenscb ik de toekomstige gravin Norton mijngeluk- wenschen aan te bieden." „Miss Darrell? Waarom noeml hij me zoo?" dacht Bertha. „Ik dank ul" antwoordde zij koel. „Ik zal lady C.arley en graaf Norton mededeelen, dat u hier is. Natuurlijk zullen zij u beiden willen begroeten. Het ga u wel, mijnheer Stuart. Laten wij hopen, dat het met uw papa niet zoo sleclit gesteld is als u vreest. Mijn vriendelijke groeten aan mijne nicht, als die ten minste nog waarde voor haar hebben en gelukkige reis!" In majestueuse houding liep zij naar de kamerdeur. Als vastgenageld bleef Charles staan en oogde haar na. Zoo sclioon en loch zoo gevoel- loos. Eens geloofde hij, dat zij hem be- minde. Zij stond reeds op den drempel; daar wendde zij eensklaps het hoofd en gaf zij luclit aan de waarachtige gevoelens van haar beeft, die ik hem in mijn herinnering toescbrijf. Wout, boeveel bad jij er onk weer vraag ik bij het naar buiten gaan. Veertig, meester Wat zeg je, veertig fouten Nee, sluitzegels, meester 1 (Volk.) E;n paardenmarkt Rotterdam on- waardig. Op de voorjaarspaarden-markt waren j.l. Vrijdag slechts 115 paarden aangevoerd Handel traag en duur. Dreigement van afgewezen vrijer Te Enschede dreigde een fabrieksarbeider uit Glanerbrug, zijn vroegere verloofde d. V., met een revolver te zullen doodscbieten. Gelukkig kwamen joist de Rpksveld- wacbters T. en F. voorbij, zoodat de afge wezen minnaar de vlucht nam en zijn boos plan niet kon voDoeren. Hij is aangehouden en 't bleek toen dat bij met een ongeladen revolver had gedreigd. Hij is ter beschikking der juaiitie te Almelo gesteld. Automobielongeluk. Te Haarleramer- meer nabij Hoofddorp is Donderdaguamiddag, volgens de N. R. Crt., een automobiel, waarvan de chauffeur wilde uitwijken voor een bond, tegen een boom gereden, met Let gevoig dat de auto in een droge sloot terecht .kwasn. De persoon, die naast den chauffeur zat, sloeg er uit door den scbok en kwam onder de auto te liggen. Hij werd een nabijzijiide woning binnenge- dragen, waar bij na een half uur is overleden. 't VVas de 26jarige J. Harm, uit Amsterdam. De chauffeur, tevens eigenaar van de auto, is er met een gebroken pols afgekoraten. Te Taffan, in den staat New-Voik, bebben gemaskerde bandieten, die de braud- kast in het station wilden plunderen, een spoorwegtelegrafist doodgescboter, toen bij ondanks bun bedreiging met geladeu revolvers, doorging met bun aanwezigheid aan bet naaste station te seinen. Zijn zelfopofferiug beeft de dieven ver- hinderd bun slag te slaan. Op de brug over bet kanaal bij Reims reed Vrijdagmiddag, volgens de N. R. Crt., een auto, waarvan de bestuurder voor bet eerst als zoodanig optrad. Van de andere zijde kwam er op de brug een kinderwagen aan, waarin een tweeling zat. De man op de auto wilde rernmen, maar hij drukte op het verkeerde pedaal, de auto stoof vooruit en wierp zich op den kinderwagen, dien hij vermorzelde. Het eene kindje werd op slag gedood het andere werd nog levend maar in hopeloozen toestand, opgeraapt. Uit Adrianopel wordt, volgens de Tel., aan de Buigaarsche telegraaf-ageutuur ge- meld, dat daar verscheidene operateurs van een groote filmfabriek gearriveerd zijn, om met maehtiging der Turksche overheid, einematografLche opnamen te maken van liart. Haar trotsch was gebroken. Zij keerde terug en greep zijn hand. „Vaarwel Charles, mijn teerbeminde, mijn eenige geliefde, vaarwel!" Toen stiet ze hem bijna raw van zich af en verliet de kamer als voortgejaagd door de Furien. Vijf minuten later rolde het rijtuig, dat Charles naar het station terugvoerde, weg. Met Bertha's laatst vaarwel trok hij henen in den donkeren nacht even donker als de leverisnaclit, die hem wachtte. HOOFDSTUK XXVII. Bijna bewusteloos kwam Bertha in het lielder verliclite salon terug. Graaf Norton zag haar binnentreden en bemerkte, hoe bleek zij was. Zij sclireed naar een leun- stoel, die in een vensternis stond en zat neer. Graaf Norton was juist in gesprek met barones Leonore en kon daarom nietdade- lijk naar Bertha gaan. Weinige oogenblikken later hoorde men gekerm, gevolgd door een val. Er ontstond verwarring onder de gas- ten. Mis Darrell was in onmacht gevallen. Graaf Norton knielde bij haar en trachlte haar in zijn armen op te richtten. Haar gelaat was aschgrauw geworden. Met de groolste belioedzaamheid droeg men haar naar haar kamer en daar kwam zij na vcel moeite weer tol bezinning. Haar eerste blik viel op den graaf. Zij bedekte haar gelaat met beide handen, als kon zij zijn aanblik niet verdragen, doch in zijn angst bemerkte hij dat niet. „Lieveling", riep hij, „wat sclieelter aan? Wat moeli ik doen? Och, zeg me tocli, wat moet ik doen?" „Ga been, laat mij alleen; gaat alien hcen, meer beboef ik niets!" fluislerde zij zacht. Men wilde haar verslandig toespreken; de belegering van Adrianopel en van de gebeurtenissen in de stad tijdens de be legering. Ook de operaties in de omgeving der vesting zullen gefihud worden. Eenige troepenafdeelingen worden voor de opnamen ter bunner beschikking gesteld. Doch dat was den filmregisseur niet genoeg. Hij stelde voor, bovendien nog eenige dorpen in de omgeving van Adrianopel aan te steken, en verklaerde zich bereid, de scbade rijkelijk te vorgoeden, alios maar om de krijgsgebeurtenissen om de vesting zoo bistorisch mogelijk voor te steilen. De Turksche overheid beeft op dit verzeek nog niet geautwoord. Oorlogsgebruiken in Mexico Uit een dezer dagen door de familie bier te lande ontvangea schrijven van een der opvarenden van de //Eortenaer", welke Nederlandsche oorlogsbodem, naar men weet in Mexicaansche wateren ligt Alle rebellen, die gevangen worden ge- nomen, krijgen den strop en de weinige boomen, die bier zijn, bangen dan ook vol als een Kerstboom. Krijgsgevangenen kent men hier niet, want als een vijandelijke troep door verliezen zich feitelijk zou moe- ten overgeven, scbieten de overwinnaars maar door, tot er niemand meer cp zijn beenen staat, en alien dood of gewond zijn. Dan een seheuije petroleum er over en 'n vlammetje erin, en de begrafenis is ook klaar. Niemand weet bier boe groot de verlie zen van de rebellen zijn, want deze nemtn, als zij teruggeslagen worden, al hun ge- sneuvelden en gewonden mee, op zeer eigenaardige wijze. De banden worden bij- eengebonden en dan worden zij te paard meegesleurd, op sleeptouw acbter de vluch- tende ruiteis aan. (R. N.) To Huddemhaw, Eugeland, daalde Woensdag de doodgraver James Hambleton in een graf neer, om den bodera daarvan effen te maken, toen plotseling de wanden instortten. De conducteur van een voor- bijrrjdenden trein zag een paar voeten uit de aarde opsteken en snelde den doodgraver te hulp. Maar deze was reeds gestikt, toen men hem uit de aarde had vrijgemaakt. Een neger, die kattfen eet. De. 48jarige neger Jean Boucavd, een reus van een kerel, te Marseille, bield van katten, niet als buis- dieren, maar als spijs, en telkens als bij van zijn buurman Gregoire een kat had opgegeten, bield bij hem nog bwendien voor den gek en scbreef hem beleedigende briefkaarten. De werkmau Gregoire werd er, naar het R. N. meldt, eindelijk zoo boos over, dat bij na een hevigen twist vier revolverscboten op den neger loste. Deze, hoewel getroffen, had nog de kracht., Gre goire met een vuistslag tegen den grond te slaan en hem te ontwapenen, en bij zou hem zeker gedood hebben, als bij geweten er moest iemand bij haar blijven, hetzij lady Cai-ley, hetzij graaf Victor. „Neen, neen!" riep zij lief tig. „Ik heb niemand en niets noodig, ik wil alleen zijn!" Zij trilde over het geheele lichaampmen vreesde voor een aan'val van zenuwachtige kwaadaardigheid, als men niet aan haar ver- langen voldeed en liet haar alleen. De kamenier zou in de kamer daarnaast de wacht houden. Bertha was nu alleen. Zij lag met losge- maakt haar te bed en s(aarde wezenloos naar den muur. Hoe lang ze daar lag zonder een lid te verroeren, wist ze later zelf niet. Zij was verstijfd en tocli bonsde haar hart, als zou het bersten. De dag brak aan, toen zij uit een liehte sluimering ontwaakte. Zij had hevige koorts en hoofdpijn. De huisdokter kwam, voelde haar den pols, vroeg wat haar overkomen was en schudde het lioofd. Haar zenuwstelsel was zwaar gestoord, doch zorgvuldige verpleging en algeheeie rust konden haar in eenige wekeu herstellen. Er was geen gevaarjliaar ongesleldheid was alleen het gevoig van geestelijke overspanning. Verandering van lucht en omgeving, het verblijf in een zee- badplaats waren vooral aan te beveien. Met somber gelaat luisterde graaf Norton naar de woorden van den dokter. Hij had kennis gekregen van het korte bezoek van Charles en wist, dat zij hem gesproken had. Was dat geen zonderling samenstellen? Zijn kortstondig bezoek, zijn heengaan zonder de familie le begroeten en weinige oogen blikken later Berlha's onmacht. Wat kwam hij doen? Wat hadden die twee besproken? Dc jaloezie martelde zijn verbeelding met de onlzettendste tooneelen. Zoodra hem geoorloofd werd, de kamer van zijn verloofde le betreden, keek hij had, hoe hij met de revolver moesc omgaan. Boucard ging eindelijk op de vlucht en de neger werd naar het ziekenhuis gebracht, waar hp overleed, ter wij 1 Gregoire gearre- steerd werd. Alles per vliegmacliine. In de haven van Genua zijn de jonggehuwden Paul Scof- fier en Alice Baquis in een watervliegma- cliine neergedaald, die te Beaulieu na hun huwelijk denzelfden dag waren opgestegen. Een huwelijksreis per vliegmachine dus. Anderen hebben reeds met de vliegma cliine de jacht uitgeoefend en de post zal haar gebruiken voor het wegbrengen van brievenzalcken. De nieuwste toepassing is die, welke thans door den vlieger Marius Lacrouze te Charnay-les-Macon in practijk gebracht wordt. Hij levert er bestelde koopwaren, in casu quinquina Lacrouze, mee af aan de klanten. Afschaffing van adellijke tii'els. De heer Ponsonby heeft, volgens liet Hbl. in het Engelselie Lagerliuis een wetsontwerp ingediend ter bevordering van de afschaf fing van erfelijke adellijke titels, of zooals het in het Engelscli heet, „to provide for the termination of hereditary titles among liis Majesty's subjects". De heer Ponsonby verklaarde in zijn toelichting, dat alien het er wel over eens zouden zijn, dat het erfelijk stelsel van wetgevers niet gewenscht was, en daarom zou het goed zijn als het mogelijk zou worden den peer's titel te dpen ver- dwijnen. Titels verscherpten slechts de klasse- tegenstellingen. De meeste menschen waren vrij om hun beroep of arbeid te kiezen, maar er was een man die niet zoo vrij was, en dat was de oudste zoon van een peer. Hij was gedwongen ook peer te worden. In het wetsontwerp nu wordt in de eersle plaats bepaald, dat elke peer of baronet rccht lieeft afstand tc doen van zijn titel, in de tweede plaats, dat in zulk gevai de titel geheel zou verdwijnen, in de derde plaals, dat erfgenamen van een peerage of baronetcy niet in den titel zouden opvolgen. De wet verplicht dus geen levenden om hun titel op te geven, maar opent liiertoe alleen de mogelijkheid. Eerst voor latere leslachten komt (it dwang. Ileeft het geachte lid de toestemming van de Kroon voor de afschaffing van titels, vroeg de spreker onder luid gelach, want het voorgestelde wetsontwerp wekte bijzon- dere vroolijkheid. Maar de heer Ponsonby die zich van Idqn steun van eenige medeleden had verzekerd, merkte op, dat die quaestie eerst aan de orde kwam, als het on twerp nader zou worden behandeld. Voor de in- diening had hij deze toestemming niet noo dig. Blijkbaar is dit voorstel uitgelokt door een voorstel, eenige dagen eerder ingediend, van den unionist Locker-Lampson, die den handel in titels" wilde verbieden. Ofliever een einde wilde maken aan het stelsel om ter belooning voor politieke of andere ver- diensten titels te verleenen. Een opstel over Karel den Groote. Een Duitsche schooljongen maakte, volgens het R. N., het volgend opstel: „Karelde Groote was een goed en dapper man. Hij had een hoefijzer en brak dat door; als hij een Turk zag, trok hij zijn zwaard uit de schede en sloeg hem ineens midden door, zoodat de helften naar alle windstreken uiteenvielen. Hij droeg alleen maar kleeren, die zijn doch- ters genaaid hadden. Hij was zeer vroom. Als hij niet slapen kon, ging hij bidden. Eens knjelde hij op de trappen van het altaar. Toen kwam de paus achterhemen zalfde hem. Nu was hij Duitsch Keizer en toen gaf liij aan de maanden Duitsche na- men. Hij sticlilte scholen en kerken. Die leerden lezen, schrijven en rekenen. Toen hij gestorven was, ging hij op een gouden stoel zitten en werd in het gratf neergelaten. Daar zit hij nu nog". Nu er weer nieuwe belastingen wor den uitgeschreven in Engeland, herinnert men er aan hoe de heer Barratt, de pas overleden directeur van Paers, destijds aan den heer Goschen, die Minister van Finan- cien was, 100,000 p. st. aanbood, zoo hij een Paers Soap-advertentie wilde laten drukken op al de belastingbiljetten van 1891. Het verzoek werd geweigerd. Gelukkig voor Paers. Want voor de mees- ten zou een advertentie op die omslachtige duizelingwekkende en humeur-bedervende belastingpapieren voldoende zijn om iemand te doen zweren het aangeprezen voorwerp nooit te koopen. Neen, adverteeren in een krant is ver- kieselijk! ,,Vous etes orfevre, Monsieur Jos- se", zal men opinerken. Zeker! Daardoor weet ik, dat wat ik aanbeveel goed is schrijft het R. N. Langvingerige hulpkoster. In de Sint Jozefskerk te Duisburg heeft de hulpkoster, Heinrich Schmidt, sedert Kerstmis van tvorige jaar voortdurend de offerblokken bestolen. Ornstreeks 1200 gulden heeft hij zich op die wijze toegeeigend. Hij was in 't bezil van een valsclien sleutel van de kerk en sloop iederen Zondagmiddag naar binnen. Het geld verkwistte hij op licht- zinnige wijze. Een chauffeur merkte op, dat Schmidt alleen met kleine munt belaalde en deelde zijn bevinden aan den pastoor mede, die door de politie den dief en zijn medeplichtigen, vier jonge werklieden deed arresteeren. Recruut tegen wil en dank. Een koop- man te Straalsburg, die onlangs een reis voor zaken naar Rusland moest maken, werd, toen hij over de Russische grens kwam, gearresteerd, en bij een Russisch regiment ingedeeld, om zijn diensttijd uit te dienen. Daarbij bleek, dat de koopman wiens vader sedert 1870 te Straatsburg woont, Russisch burger is. Hij moet nu waarschijnlijk in Rusland zijn dienstplicht vervullen, ofsclioon hij geen woord Rus sisch verstaat en vroeger nooit in Rusland geweest is. Een bende valsche munters. In Sep tember 1913 werd een zekere Moreau te Amiens op heeterdaad betrapt bij het uit- geven van valsche vijffrancstukken, die hij zeide ontvangen te hebben van iemand, te Parijs. De politie ging aan 't snuffelen en slaagde er eindelijk in 21 van de voor- naamste leden dver bende te aiTesteeren, waaronder ongevcer de lielft vrouwen. Het is gebleken, dat de bende voor ornstreeks 50,000 gulden aan valsch geld in omloop heeft gebracht. onderzoekend naar de trekken van haar gelaat. Als hij haar eens verloor! Hij waagde liet niet haar te spreken. Oiiverschillig zag zij hem komen en gaan. Haar bleek, mat gelaat toonde geen spoor van belangstelling; hij gevoelde maar al te duidelijk voor hoe weinig hij bij haar gold. Tante Elisabeth Was minder bang en vroeg Bertha flinkweg naar de reden van haar in onlmaclit vallen en ook daarom haar neef zoo plotseling gekomen was. Heel gevat antwoordde Berllm, dat papa Stuarl door een bankroet geruineerd was, dat haar neef haar deze jobstijding wilde brengen en een laatst afscheid nam. Lady Parley's hart was getroffen. „Maar waarom viel jij in onmacht?" vroeg de dame ronduit. „Dat weet ik zelf niet", antwoordde Ber tha. ,In den laatsten tijd gevoel ik mij dik- wijls onwel. Toen ik liet salon binnentrad, voelde ik een duizeling opkomen. Met in- spanning sleepte ik me voort tot de venster nis, en daar verloor ik het bewustzijn en viel. Meer weet ik me n'iet te herinneren!" „Wij zullen je naar Torquay brengen, lief kind", sprak lady Carley bemoedigend. „De frissche zeelucht zal Je goed doen en jc spoedig herstellen". Ornstreeks half Juli werd dit plan ten uitvoer gebracht. Men telegrafeerde om een kleine villa; eenige bedienden werden voor- uitgezondeii en loen geleidde graaf Victor de dames er been. Op uitdrukkelijk verlan- gen van zijn tante keerde hij ecliter alleen naar liet slot Northminster terug. „Mijn zoon", sprak zc. „Dring voorloopig je gezelschap niet aan Bertha op. Ik be- grijp een jong meisje beler dan jij, geloof me. Zelfs als zij je liefhad, zou je voorl- durend samenzijn haar vcrmoeien. Dat kan een meisje niet verdragen. Als je haar gunstig voor je wilt stemmen, moet je voor een poos van haar. Je mag haar schrijven, alle dagen als je wilt, maar altijd in den vroolijken toon. Over drie weken mag je ons komen halen". Graaf Victor's gelaat betrok. „Drie weken? Beste tante, waar denkt u aan? Wij gaan den eersten September tocli trouwen!" „October, Victor! October, geen dag vroeger. „Je moet Bertha's volledig her- stel afwachlen, er is zoo'n haast niet bij. Bertha gaat in dien tijd niet voor je ver- loren". „Wie waarborgt me dat? Een uitgesteld liuwelijk brengt nooit geluk aan". „IIoe kan je zoo kinderachtig zijn, Vic tor! Men kan geen ijzer met handen bre- ken, en van den beginne was het Bertha's bedoeling, het huwelijk uit te steilen. Laat haar tijd en overhaast niets. Je geluk zal je niel ontgaan". Gehoorzaam voegde de graaf zich naar den raad van zijn tante. Hij nam afscheid en keerde naar Cheshire terug. Hoe pijn- lijk hem deze scheiding van Bertha viel, dat kon niemand beseffen, maar hij ging been en bleef in Cheshire. Met verliclit hart haalde Bertha weer adem, toen h'ij! vertrokken was. Hoe ge heel anders was dit afscheid dan hetlaatste afscheid van Charles! Zij deed moeite om die gedachte te verdringen. Wreed en streng voor zich zelven, tracht- te zij zich daarvan los te rukken en zich de plichten in te prenten, die zij tegenover den graaf had op zich genomen. In de eenzaam- lieid, die haar hier omgaf, wilde zij de liefde barer jeugd vergeten en begravenom voorlaan al haar denken en gevoelen te Wijden aan den man, wien zij haar woord gegevfen had. (Wordt vervolgd.) COURANT

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant / Neuzensche Courant / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1914 | | pagina 1