A I g e m e e n Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen. No. 5245 Jkig©3a©i,dL. Vrijdaa: 1 Januari 1909. 49* Jaargang. JBE3TJ.STE1 ELAX). Advertentien. TIEIR, ZCsTBUZIEnsr. Ter Neuzensche Emailleerinrichting. ABONNEMENT: Per drie maanden binnen Ter Neuzen j 1,Franco per postVoor Nederland f 1,10. Voor Belgie f 1,40. Voor Amerika f 1,321/J en voor het overige Buitenland 1,65. Men abonneert zich bij alle Boekhande- Brievenbushouders. laars. Postdirecteuren en T e 1 e f o on No. 2 5. ADVERTEN TIEN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelide advertentie wordt de prjjs slechts tweemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Inzending van advertentien voor 3 uren op den dag der uitgave. Dlt bind veraehljnt Manuring-, Woensring- en l'rljringnvonri, altgea»ni.erri op Feealdnsen. bij rie Flrinw I*. J. l>K WAbWE te Ter %euaen. Telkens herhaalt het zich, wat in den aan- staanden nacht staat te gebeuren. Telkens herhaalt het zich in dezelfde vormen, rnaar toch verschillend voor onzen levenstoestand en voor ons gevoel. Want steeds is het dezelfde dreun der klokken, die straks met hunne metalen steromen het verscheiden van het oude, de komst ran het nieuwe jaar zullen verkondigen, maar toch zjjn verschillend de woorden die daaruit tot ons spreken. Geen jaar toch, dat ging, was gelijk aan datgene hetwelk er aan voorafging, zooals er ook geen jaar dat komt, aan zjjn voor- ganger gelijk zal wezen. De klokken luiden Zjj Iuiden een afscheid zjj luiden een begroeting. Aldus gaat het in vasten regelmaat voort, volgens de ordonnantien van den Eenig Onveranderlijke, dat alle komen een begin is van heengaan. Hoe zouden wjj ons een oogenblik kunnen voorstellen dat op zeker oogenblik die hoogste wet buiten werking gesteld werd De klokken luiden zjj luiden uit zij luiden in en wjj luisteren terugblikkend in herinneringen vooruitblikkend in vragen. Rustig kunnen wjj den laatsten avona van het scheidend jaar zien nederdalen over de aarde. Niets ouds neemt hjj uiee, niets nieuws berfid voor als elken dien wjj nog met bewustzjjn sullen zien Ranbreken, is hjj een schrede op den eindeloozen weg van den tjjd, is hjj een tik van het immer doorloopende uurwerk. Toch versehilt deze avond-van de anderen daarin, dat hjj bij ons eene ongewone stemming wekt. Het is alsof de Oudejaarsavond ons zekere verplichtingen oplegt, aan welker vervulling wjj ons niet gaarne zouden ontirekken. Hjj dwingt ons tot een wijle stilstaan tot een omzieu op de afgelegde baan. De gedachte alweer een jaar voorbjj beeft iets ernstigs, dat ons noopt het dageljjksch bedrijf een wjjle te staken de beslommeringen die onze ziel vervullen, even daaruit te doen verdwjjnen en meer dan ooit ons bezig te hondeu met de gescbiedenis van ons verleden en de verwachtiugen van onze toekomst. Kan bet wel anders Zeker, een jaar is maar een willekeurige tjjdsindeeling, gegrond op de wisselingen die met den aardbol een zandkorrel in het heelal verbaud houden. Maar wij hebben behoefte aan steunpunten, ons voorstellings- vermogen zoekt naar halteplaatsen, naar vaste rustpunten, om ons gelegenheid te geven eens een oogenblik te toeven, om het besef van hetgeen er met ons en om ons been voorvalt, niet te verliezen. Hoeveleu van die jaren als er weer een verdween zijn ons toebedecld Gelukkig is er niemand die het van zichzelf of van anderen met juistheid weet te bepalen. Wel hebben wjj de wetensehap, dat het aantal dier jaren ons betrekkeljjk zeer beperkt is toegemeten. Vandaar dat zich op Oudejaarsavond met elk scheidend jaar de gedachte opdringtAlweer een dat heengaat, om nimmer weer le keeren. Wat wij in het afgeioopen jaar in ons levens- boek schreven, staat er met onuitwischbare letters gegrift, iets daarvan nog uitwisschen is •ns onmogelijk. Laat deze gedachte ons ecbter niet droef ■temmen. Wjj zjjn immer bestemd te zjjn Pelgrims, op reis naar het onbekende, vor- mende een bescbeiden schakel in het rader- werk der groote maatschappjj. Wjj kunnen er daarom geen spjjt over gevoelen dat weer een deel van onzen weg is afgelegd, dat weer een deel onzer taak is vervuld. Wel is het, een oogenblik van overpeinzen. Van terngdenken aan het lief.... ook aan het leed dat ons wedervoer. De gewoonte en bet is in dit geval eene goede gewoonte heeft er ons toe gebraeht een heengaand jaar te bescbouwen als een afgesloten geheel, waar- ▼an wjj ons gaarne de bpzonderheden voor het g< hengen terugroepen, inzonderheid die we!k betrekking hebben op ons eigen leven en dat van hen die ons 't naast aan 't hart liggen. En ook in dit opzicht is het dezelfde geschiedenis der eeuwen, die nimmer veranderdvreugde en droefheid wiss'len gestaag en men ontmoet beide overal, zoowel in de trotsche, schitterende paleizen als in de schamele hutten. En op den Sylvesteravond trekken die beelden uit bet verleden aan onze oogen voorbjj, zoowel die van bljjde dagen, waarbjj de borst ons zwelt, bij het herdenken van met goeden uitslag be- kroonde pogingen, van genoten hoogste levens- geluk maar er zijn er ook wier oogen sombere, duistere beelden ontwaren, die met verscheuvd gemoed herdenken geleden verliezen, vervlogen idealen, verloren levensgeluk. De gestalte rjjst voor den geest. van geliefden, met wie wij bjj de intrede van het jaar nog samen warcn en van wien niemand heeft kunnen vermoeden, dat zjj reeds voor het bereiken vaH den eerstvolgenden mjjlpaal ons verlaten zouden, van toen reeds verflauwende krachten, die ten slotte zijn bezweken en gelukkig, wanneer die herinnering niets pijnljjks voor ons heeft Zwaar leed toch drukt hem, die gekweld wordt door de gedachte, de verdwenen leden van onzen kleinen kring niet te hebben behandeld geljjk wjj hen thans zouden willen behandelen, als zij maar weer hnn vroegere plaats konden iunemen en het is wel zeer gelukkig, als het in onze macht ligt, deze oorzaak van droefenis te ontgaan Doch er zjjn, zooals wij reeds aanstipten, ook verheffende beelden, heugenissen aau veel goeds. Wij hebben de vervulling gezien van lang gekoesterde wenschen, de bekroning aan- schouwd van ons werk, van ons pogen. Er zijn op ons pad vele zonnestralen gevallen, waarvan ons de herinnering nog zal bjjblijveu, ook als de schaduwen van den nacht ons in het duister mochten hullen. Oudejaarsavond biedt het juist geschikte oogenblik om van onzen levensloop, voor zoover die is volbracht, de balans op te maken. Er zjjn ook menschen die dit liever niet doen, die, als er nog eenige herinneringen te voor- schijn dringen, ze maar het liefst terstond terugwjjzen, aanvoerende: dat aan hetgeen was, toch niets meer te veranderen is. Dat valt niet te betwisten, maar daartegenover staat vast, dat veeltjjds het verleden voor ons is het leerboek der toekomst, dat ons van groot nut kan zjjn voor het afleggen van onze verdere leveusbaan, en het is zeker van groot belang voor ons, met ernst in dat studieboek van bet verleden te bladeren en hetgeen de verschillende hoofd- stukken ons leeren in onze ziel te prenten. Vooral zal het boek ons goed en deugdelijk onderricht geven, als wjj vermochten er reeds veel goeds in te schrjjven. Evenwel, zullen de lessen nut hebben, dan moeten wij ook onder de oogen durven zien datgene, wat wjj als een schadeposc op onze balans aanmerken, ook dat moeten wjj rondweg boeken en als verlies erkennen. Het zal ons eenigermate de richting wijzen die we hebben te volgen om een volgend jaar onze rekening zonder dezen verliespost te doen sluiten. Op die wijze wordt de afrekening van den laatsten avond des jaars een uitmuntende voor- bereiding voor den nieuwen dag en een waarborg dat onze gebeden zullen verhoord, onze wenschen zullen vervuld worden. Iuderdaad bet scheidend jaar neemt niet onze zorgen weg, die het aanbracht, en wij kunnen niet vooruit weten wat zjjn opvolger doen zalin dit opzicht is evenmin stilstand als in eenig ander. Maar laat het dan ook op zjjn vlucht niet het vertrouwen meevoeren dat ons doet staande blijven te midden van bekommeringen en den moed, die de moeiljjkheden doet overwinnen. Gelukkighoe zwart de nacht zich ook laat aanzien, voor millioenen en millioenen gloort een Ster, wanneer zjj in hunne bekommernis biddend opzien tot den Allerhoogste, en zjj door het geloof in Hem worden gescbraagd. Treden we moedig den nieuwen jaarkring tegen, laten we zjjn vol goedem moed en van goeden wil. Samen gaan we uithopen we ook weer, na een afgelegde stonde samen thuis te komen en dat we kunnen zeggenhet was ons goed, samen geweest te zijn. Als we, om de balans van het afgeioopen jaar op te maken, onze blikken naar buiten laten wijden, valleu vele politieke gebeurtenissen uit het buitenland te vermelden. En al was het dat al die gebeurtenissen niet geheel zonder bloedvergieten verliepen, bloedige botsingen tusschen de volkeren zijn gelukkig niet te boek- staven, al was het ook dat meermalen het krijgsrumoer als het ware ons reeds in de ooren klonk. Hopen we dat de krijg achterwege bleef door meer en meer veldwinnende huma- niteitsbegrippen, die tengevolge hebben dat althans niet lichtvaardig en om kwesties die, zonder de eer der volkeren te na te komen, ook op andere wijze op te lossen zijn. Bij de Oostersche volken hadden belangrijke gebeurtenissen plaats. De Turken kregen een grondwet en parlement. Bij de Perzen werden grondwet en parlement met wapengeweld weer weggekegeld. Marokko, dat, om zijn inwendige beroeringen de Europeesche mogendheden zoo- veel last veroorzaakt, voor het beschermen der Europeesche belaugen, veranderde van Sultan. Door de inljjving van Bosnie en Herzogewina bij Oostenrijk herleefde de Oostersche kwestie jn is nog niet opgelost. j Een bloedige geschiedenis valt uit Portugal te boekstaven, waar de Koning en zjjn opvol ger vielen als ofiers van de regeeringsmethode van den dictator Franco. En voor den nu op den leeggekomen troon zittenden Koning Ma nuel leidt de weg ook nog niet over rozen. Voorts leden verschillende landen verliezen door den dood van hunne vorsten. Ook van groote ram pen bleven we niet ge- spaard. Nog ligt versch in het geheugen de vreeselijke ramp van de Radboudmijn waar zooveel mijnwerkers een vreeselijken dood stierven, boven- dien kwamen ook weer verschillende spoorweg- raoipen voor, waarbjj talrijke s'achtoffers te betreuren waren, doch al die rampen worden in omvang overtroffen door het lot dat een deel van Italie heeft getroffen, en waarvan in de laatste dagen van dit scheidend jaar de bericbten tot ons kwamen, en waarvan we ook in dit nummer op andere plaats melding maken. Lieflijker zijn de beelden wanneer we onzen blik wenden naar ons Vaderland. Voor groote rampen werden we gespaard. Al zjjn de vooruitzichten voor handel en njjverheid over het algetneen niet schitterend, er zjjn teekenen dat er in de malaise een kentering is gekomen en er op- leving te verwachten is. Het oorlogsgedruisch bleef niet geheel uit onze ooren. Tegen Venezuela, of liever den gewezen president Castro, was, om diens daden, een optreden noodig. Gelukkig dat, door den verandering van Regeering in Venezuela de kwestie bevredigend werd opgelost, zonder dat het tot een oorlogvoeren kwam. Politieke beroeringen bleven ons, als naar gewoonte, bespaard. Wel beginnen de voor- rnannen der verschillende partjjen hunne troepen te verzamelen, met het oog op den strijd van het aanstaande jaar, doch het is te verwachten dat dit ook weder zal zijn een vreedzamen strjjd. Hopen we, dat de uitslag moge strekken tot heil van laud en volk. En de officieele mededeeling daarvan be- vestigde onlangs het daaromtrent reeds geruimen tijd bestaand vermoeden H. M. de geliefde Vorstin, verkeert in bljjde verwacbting. De hoop van Neerlands volk, zoolang gekoesterd, scbjjnt thans hare vervulling nabij. Hopen we dat die te verwachten gebeurtenis zal strekken tot vreugde van het Vorsteljjk echtpaar, tot heil van het volk, dat zoozeer deelneemt in het wel e* wee van het aloude Oranjehuis. En we zijn overtuigd dat, wanneer eenmaal de thans bestaande verwaehting zal bekroond zijn door eene bljjde gebeurtenis, dat dan allerwege op- nieuw ondubbelzinnig zal bljjken van de trouw van het Nederlandsche volk aan zijn Vorstenhuis, dat we alle Heil toewenschen. In de stad onzer inwoning bleef alles vrjjwel bjj het oude. Nog steeds zien we uit naar voorziening voor de algemeene behoeften onzer gemeente. Nog verkeeren we in het onzekere wat de toekomst ons brengen zal. Op goede gronden meenden we in het afgeioopen jaar de vestiging van enkele nijverheidsinrichtingen te kunnen melden. Van de verwezenlijking dier plannen is tot hiertoe echter niet veel gebieken, en de moeiljjkheden die voor die vestigingen moeten worden overwonnen, doen er ook aan wanhopen, of daarop alhier ook voor de toe komst wel kan gerekend worden. De genoemde voornemens zjjn nog plannen gebleven, evenals voor onze gemeente nog zoo- vele plannen bestaan, van welker voltooiing, als het er toe komt, wjj echter nog ver ver- wijderd zijn. O. m. herinneren wjj bierbjj aan de tramplannen. lets onverwachts zijn de voornemens die, naar verluidt, bjj het departement van Oorlog be staan. Meer dan anders is men zich van die zijde met onze plaats gaan bemoeien. De vesting is als zoodanig opgeheven en vervangen door eene kustbatterjj. Het zal dus komen tot de door velen reeds zoo lang gewenschte gedeel- teljjke slechting. Voorts weet men te vertellen dat wjj thans weer een vaste bezetting mili- tairen zouden krijgen. Mocbt dat worden be- waarheid en het getal van eenige beteekenis zijn, dit zou zeker strekken tot voordeel der gemeente. Mogen alle goede plannen in het belang onzer stad en omgeving tot uitvoering komen #A1 wat wenscbeljjk isvoept men u weer toe, lezeressen en lezers van de Ter Neuzensche Oourant en die wensch omvat in den meest uitgebreiden zin alle goeds. Ook wjj, Uitgeel- ster en Redactie, voegen daaraan onzen Heil- wensch toe. Moge het U in alle deelen welgaan, in uwe zaken, in uw bedrijf, op al uwebanen! De stroom drijft ons weer vooruit op de levenszee. Hopen we dat deze kalm bljjft en niet door stormen of orkanen worde geteisterd, opdat we ons scheepje voorspoedig in veilige haven kunnen brengen. Wanneer wij op onzen afgelegden weg terug- zien, hebben we reden van dankbaarheid en vestigde zich steeds vaster onze overtuiging dat we den goeden weg bewandelen. Dit meenen we te mogen afleiden uit onzen lezerskring, die ons trouw bleef, die zich uitbreidt. Ook zjj die ons met advertentien begunstigden bleven ons tronw, ter- wjjl anderen zich bjj de clienteele kwamen voegen. Wij hopen ook in de toekomst uwen stenn te mogen genieten, verzekerende dat ook wjj, als tot hiertoe, binnen den ons afgeperkten kring, zullen trachten alien zooveel mogeljjk te voldoen, rekening houdende met mogeljjk* vriendelijke raadgevingen en wenken. Zjj 1909 voor alien voorspoedig! VERGADER1NG van aandeelhoudera Maandagavond 7 uur, op de bovenzaal bij den heer P. J. Visser. HET BESTUUR. Aan vrienden, bekenden en begunstigers zjj een gezegend Nieuwjaar toegewenscht. Ter Neuzen, 1 Jan. 1909. N. J. ACRE, Bondsrjj wielhersheller. Aan begunstigers, vrienden en bekenden mjjn hartelijken Heilgroet. Onder voortdurende aan- beveling. Ter Neuzen, THEOD. ACRE, Djjkstraat. Rund- en Varkensslager. C 0 i R 1ST.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1909 | | pagina 1