A1 g o m e e a Nieuws- en Advertentiebhd 2eeuwsch*7Uanderen, sa a a3 a a aa 7 0 0 r No. 4110. Dinsdag 13 Augustus 1901 41 e Jaarsrang;. England en de Z.-A. Republiek. ABONNEMENT: Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,—Franco per post: Voor Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,82$. Men abonneert zich bjj alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. ADVERTENT l£N: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer f 0,10. Bij directe opgaaf ran driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prjjs slechts tweemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsrnimte berekend. Inzending van advertentien v6or 3 uren op den dag der uitgave. »H felad Temkynt Maandag-. Woenrfag- en Vrijilagavond, ■Hgezon.lera op Feeildagen, bij de Firms J. ¥iW BB HfDII «e Te» Me««en. Een ketting, waaraan geen sehakeltje oulbieekt. Maar de ketting deugt niet. Engeland, 't evenveel „geklopte" als verachte Engeland, had zich eerst tot de groote mogend- beden gewend. Die moesten toch als je blieft mee helpen verklaren, dat de Z.-A. Republieken 't recht van oorlogvoeren verbeurd hadden, nu ze over geen georganiseerd leger meer beschikken (sic). Evenwelde mogendheden wilden daar niet aan. Ze zagen veel te graag, dat Enge land zich flink afmat, al moet dat dan ook met 't vermoorden van duizenden menschen ge- paard gaan. Toen zocht 't Britsche Rijk, dat zijn algeheele nederlaag voelt naderen, naar een ander middel. En de gewillige Stanley, van 't Lagerhuis, ver- klaarde daar jl. Dinsdag, dat de regeering aan Kitchener had geseind, dat de uitvoering van Kritzinger's dreigement het doodschieten van kaffers in Engelschen dienst, die in handen van de Boeren vallen in strijd zou zijn met de gebruiken van beschaafde oorlogvoering, en dat „dus" alle personen, die last gaven tot dergelijke daden of ze uitvoerden, als ze gevangen genomen werden, onmiddellijk voor den krijgsraad gedag- vaard en, indien zij schuldig bevonden zouden worden, ter dood gebracht moesten worden. En daarmee was 't Kitchener gegund, aan die carte blanche een proclamatie vast te knoopen, die de wereld heefd verbaasd en door haar weer- galooze onmenscheiijkheid, en door haar verstom- mende onbeschaamdheid, en door haar onzaggelijke domheid. Vrijdag is een parlementair stuk openbaar ge- maakt, hetwelk den tektst geeft van een procla matie, welke Kitchener 7 Augustus heeft uitge- vaardigd krachtens de bevelen van Z. M.'s regeering in overleg met de regeeringen van de Kaapkolonie en Natal. De proclamatie zegt, dat alle comman- danten en veldcornetten, aanvoerders van gewapende benden, en burgers van de vroegere republieken, die zich nog verzetten tegen Z. M.'s strijdmachten hetzij in de Oranjerivierkolonie, Transvaal of in eenig ander deel van Z. M.'s Zuid-Afrikaansch gebied, en tevens alle leden van de regeeringen van den vroegeren Oranje-Vrijstaat en Transvaal, voor altijd uit Zuid-Afrika zullen worden verbaunen, tenzij zij zich voor den 15den September a. s. overgeven. De kosten van onderhoud van de huisgezinnen der nog te velde staande burgers, die zich niet voor 15 Sept a. s. hebben overgegeven, FKUILLETON In een van die schaduwrijke kloven, waar oude boomen en frissche waterstroomen te vinden zijn, giug zij zittenzij schikte haar vftorraad van bloemen en planten tot een fraaien ruiker en dacht daarbij aan den tijd, toen hij naast haar zat en haar het groen en de bloemen aanreikte. Zij zag zijn lief, bleek gelaat weer voor zich, zoo edel en zoo vol uitdrukking, al ontbrak hem het licht der oogen. En nu kreeg de treurigheid in haar gemoed toch weer de overhand. Neen, het zou haar toch niet mogehjk zijn, weken lang dezelfde Jucht met hem in te ademen, weken lang in angst te verkeeren, omdat zij ge heel onverwachts tegenover hem zou kunnen staan zij moest weg van hier, zij moest terugkeeren tot haar werkzaam, streng geregeld leven. De zachte lucht hier, het ruischen van het snelstroomende water, het geritsel der bladeren, het geluid der vogels,dat alles klonk haar iu de ooren als een groet van hem, die misschien haar naam nauwelijks meer wist. Hoe dwaas was zij toch Voort naar huis, naar haar zuster 1 Zoo alleen te zijn in dichterlijke omgeving was niet goed voor haar Zij raapte hare bloemen op, nam parasol en handschoenen daar hoorde zij voetstappen achter zich. Zij wendde het hoofd om, daar zag zij een man, wiens oogen stralend van vreugde op haar gericht waren. Zij duizelde in haar ooren zullen worden verhaald op zoodanige burgers, en de roerende en onroerende goederen van dezea iu de twee kolonien zullen uaarmede belast worden. Als redenen voor het uitvaardigen van deze proclamatie wordt aangegeven 1°. Het Engelsche leger is en was reeds ge- ruimen tijd in 't volkomen bezit van de verblijf- plaatsen der regeeringen in de vroegere republieken, en tevens van alle voorname plaatsen aan de geheele spoorlijn. 2°. Het meerendeel der burgers van de beide republieken, tot een getal van 35,000, met uit- zondering van hen, die in den strijd vielen, zijn zijn of gevangen genomen of hebben zich onder- worpen en leven thans vreedzaam in steden of kampen, onder toezicht der Engelsche soldaten. 3°. De burgers, die nog onder de wapenen zijn, zijn niet alleen klein in aantal, maar verloren bijna al hun kanonnen en munitie, terwijl zij geen geregelde militaire organisatie meer uitmaken en niet in staat zijn, een georganiseerden tegenstand te bieden. 4°. De burgers, hoewel niet in staat op regel- matige wijze oorlog te voeren, gaan voort, op zichzelf staande aanvallen te doen of kleine posten of troepenafdeelingen aan te vallen. Zij plunderen en verwoesten de eigendommen, beschadigen spoor- en telegraafnet in Oranje-Vrijstaat en Transvaal en andere deelen van Britsch Zuid-Afrika. 5°. Het land wordt aldus in beroering ge- houden, waardoor de hervatting van landbouw en Dijverheid verhinderd wordt. 6". Het gouvernement heeft besloten, een einde aan het noodelooze bloedvergieten te maken, waardoor een zeer groot gedeelte der inwoners worden geschaad, die verlangen in vrede te leven en in hun onderhoud te voorzien. 7°. Het is daarom juist tegen hen, die nog weer- stand bieden, en voornamelijk tegen die personen, welke een soort gezag uitoefenen, en die verant- woordelijk zijn voor den voortduur van den tegen- woordigen staat van wetteloosheid en hun mede- burgers tot den hooploozen wederstand aanzetten tegen het Engelsche gouvernement. Afgrijselijk, onmenschelijk mag 't heeten, te bepalen „De vrouwen en kinderen van hen, die blijven vechten, zullen op hun eigen kosten onderhouden worden." Hoe nu de vrouwen en kinderen van hen die vechten blijven, maar geen geld of goederen bezitten En zal men er aan een baar goederen laten Europa heeft dat laatste niet te gelooven. klonk een gedruisch, veel sterker dan van het water, dat ginds in de diepte stortte. Zij drukte de hand tegen haar snel kloppend hart, maar het hielp niets. Haar knieen beefden, zij moest het hoofd tegen een boom laten leunen om niet te vallen. En zoo zag zij hem nader komen. En Manfred Reichenau Met onuitsprekelijke vreugde had hij opgemerkt, dat haar gewone kalmte haar in deB steek liet maar met moeilijk bedwongen ongeduld wachtte hij, totdat zij wat van de ontroering zou bekomen zij". En toen terwijl zijn blik rustte in haar oogen, die hem angstig met maagdelijken schroom aanstaarden, toen sprak hij „Ik hoorde reeds van dr. Ebhardt, dat ik het groote geluk zou hebben u hier aan te treffen, mejuffrouw. Het -lag in mijn voornemen bij de dames hedenmiddag mijne opwachting te maken Maar het verheugt mij bijzonder, dat wij elkaar reeds vroeger mogen wederzien." Hij bleef een oogenblik steken. Het is zoo moeilijk de gebruikelijke complimentjes uit te spreken, als ons het hart onstuimig klopt, als vreugde hoop en twijfel ons gemoed in beroering brengen. Toen hij het meisje voor zich zag, dat den gauschen nacht, den geheelen ochtend zijn ge- dachteu had vervuld, had hij haar liefst dadelijk iu zijn armen gesloten en gesmeekt»Schenk mij vergiffenis, Davida, en heb mij weder lief! Davida was weer eenigzins bekomen. Doch zijn laatste woorden wekten opnieuw de herinnering aan het verleden in haar op, zij geraakte daardoor weer van haar stuk, en wat zij sprak van een gelukkigen terugkeer in het vaderland en van het Die ongelukkige strijders voor hun vrijheid, ze staan nu voor de keusde wapens neerleggen of anders hun vrouwen en kinderen laten dood- hongeren. Zal Europa, zal Amerika nu wat voor de ramp- zaligen doen De volkeren spreken hun afgrijzen uitde bladen, tot de meest gematigde toe, spreken bij zulke maatregelen van ,,'t volkenrecht in 't gezicht slaan." Moet 't nu alleen blijven bij dat /in't gezicht slaan Voor de Boeren kunnen de nieuw in te voeren maatregelen nauwelijks nieuwtjes zijn. Hun vrouwen en kinderen werden toch al niet ontzien. Nu zal 't alleen wat openlijker geschieden. Hun wraak-plannen zullen niet uitblijven. Daar kan nauwelijks twijfel aan bestaan. Zij zullen nog meer in die proclamatie lezen hoe aartsdom wanhopig Engeland zich weert. Want 't kan hen maar niet onder den duim krijgen. De Boeren zullen met voldoening zien, hoe onoverwinbaar zij als vijanden in 't veld worden geschat. Hun moed zal door zulk een doorzichtige proclamatie slechts aanwakkeren. Zij zullen voelen, dat Engeland hier 't eind van zijn weerstandsvermogen nabij is. De redenen, die Kitchener aanleiding tot zijn proclamatie gaven, zeggen genoeg. Hoe inspireerend moeten zij op de strijders zelven werken De Engelsche bladen zijn bijzonder ingenomen met de proclamatie, die zij een gerechtvaardigden en verstandigen stap noemen. Ze meenen, dat de Boeren verrast zullen zijn door de zachtheid en getroffen door de strengheid van den maatregel en verwachten de toepassing van strenger maatregelen, wanneer deze geen doel mocht treffen. De //Morning Post" dringt b.v. aan op strenger maatregelen tegen de rebellen, ook na 15 September. De //Chronicle" en andere bladen hopen, dat er geen verslapping zal komen in de krachtige vervolging der, Boerenbenden, terwijl men wacht op het verstrijken van den gestelden termijn. En de //Times" acht het waarschijnlijk, dat de Boeren zullen begrijpeu, dat de proclamatie slechts de eerste draai is aan de schroef, die veel sterker druk kan uitoefenen. Deze maatregelen zijn zacht, maar wanneer zij geen doel treffen, dan recht- vaardigen de overwegingen strenge maatregelen. Hoe weinig de Engelschen baas zijn, zelfs vlak bij hun hun groote steden, kan blijken, nu uit Johannesburg wordt geseind, dat de Boeren voort- durend de verschillende politieposten daar aan- welbevinden van barones Lota kwam er tamelijk verward uit. Manfred bemerkte daarvan echter niet veel, hij hoorde niets dan den welluidenden klank van die stem, welke hij in zoo langen tijd niet meer had vernomen, en vermeidde zich in den glans van die vochtig schitterende oogen, die geheel iets anders verrieden dan wat de mond uitsprak. ,/Welk een schoonen ruiker hebt ge daar weer bijeengeschiktzeide hij en boog zich neer tot de bloemen in haar rechterhand. Dus zijt ge trouw gebleven aan uw oude vrienden Het is mij ook zoo gegaan Waar ik mij bevond, aan het strand der zee of in de heete woestijn, telkens wanneer ik bloemengeur inademde, moest ik denken aan de kransen, die wij samen gevlochten hebben, en aan de bloemen, die ik u aanreikte dat was de eenige dienst, dien ik u toen bewijzen kon Deze veldbloemen zijn niet zoo mooi als die door u werden gekweekt, maar zij hebben toch ook haar schoon. Deze fijn gevormde varens, die bonte halmen, die blauwe klokjes, die fraaie klaproos ,/Zooals op het veld de halmen, zoo groeien en golven onze gedachten maar de teedere gedachten der liefde zijn roode en blauwe bloemen daar tusschen in Van u heb ik dat dichterlijke woord het eerst gehoord. Weet ge nog wel, hoe ge mij altijd moest onderrichten hoe ik vergeten had, dat vergeet- mij-niet myosotis heet, en dat door Lodewijk IX van Frankrijk de anjelier bekend werd en onder de cultuurplanten werd opgenomen Terwijl zijn smeekende blikken trachtten de hare te ontmoeten, was hij zoo dicht bij Davida ge- komen, dat deze verschrikt steeds verder achter- vallen, //maar onveranderlijk met zoo goed als geen verlies aan Engelschen kant worden afge- slagen." Zij geheel zonder verliezeu. En de gezinnen, die uit Waterkloof worden weggevoerd, zeggen 't prettig te vinden, die plaats te verlaten, daar hun positie er ondragelijk was. Zoolang de Engelsche kolonnes weg waren, teerden de Boeren gedurig op hen Uit Heilbron wordt gemeld, dat de Boeren blijkbaar voorraden koloniale waren door Basoeto- land krijgen. In buitgemaakte wagens werden blikken koffie, bloem enz. gevonden. Te Heilbron is een groot concentratiekamp en een kaffer-locatie opgericht. Kolonel Jenner bereikte die plaats met 37 gevangenen en 3000 stuks vee. Sir Godfrey Logden bereikte in den namiddag van Dinsdag Johannesburg. Maandag geraakte de kolonne Spens slaags in de richting van Frankfort. Het district Cradock tracht men nu van Boeren te zuiveren. Bij Zuurfontein is men slaags geraakt. Het gevecht duurde tot zonsondergang, toen de vijand z/in wanorde" terugtrok. En bij Sterkstroom in de Kaapkolonie, werden de Engelschen, volgens hun zeggen, ,/erg in het nauw gebracht", maar behielden hun stelling, totdat zij versterking kregen, waarna zij de Boeren //op de vlucht joegen". Kitchener seint uit Pretoria van Vrijdag. Het blokhuis bij Brandfort werd in den nacht van Donderdag overrompeld en de bemanning na hevig gevecht door de Boeren gevangen genomen 1 man werd gedood, 3 gewond. Generaal Elioff zond weer 70 gevangen en veel levensvoorraad en wagens op. Verdere bijzonderheden ontbreken. TER NEUZEN, 12 Augustus 1901. Heden is alhier door de marechaussee in ver- eeniging met de rijkspolitie te Sluiskil aange- houden zekere P. J., blikslager, vroeger wonende te Oude Tonge, verdacht van verschillende dief- stallen gepleegd te hebben van koperen ketels en meer andere voorwerpen op het eiland Flakkee. Naar wij vernemen heeft J. bekend de diefstallen gepleegd te hebben en zal hij morgen ter be- schikking van de Justitie te Middelburg worden gesteld. Men schrijft uit IJzendijke aan de M. Ct. In de jongste raadszitting was aan de orde uitweek, totdat zij eindelijk in het natte mos uitgleed. Snel stak Manfred den arm uit om haar te steunen, doch zij weerde hem af. z/Mag ik dat niet meer, Davida vroeg hij deemoedig. //Is voor mij alle kans op vergiffenis verloren O, goede God," bad het heangstige meisje. Gij hebt mij altijd zoo trouw beschut en gesterkt in den strijd tegen mijn eigen hart... help mij in deze moeilijke ure, opdat mijn oogen en lippen niet verraden, wat er omgaat in mijn dwaas hart Davida's vertreuwen op Gods hulp was immers zoo vast, dat haar gebed alleen haar reeds kracht schonk. En zoo richtte zij ook nu moedig haar ernstigen blik op Manfred's gelaat en autwoordde toen z/Ik weet niet, mijnheer de graaf, waar voor ik u vergiffenis zou moeten schenken j ik Hij liet haar niet uitspreken. //O, spreek zoo niet, Davida Verban toch de herrinneringen aan die laatste smartelijke uren uit uw geheugen, en denk alleen aan den gelukkigen tijd, toen ik u mocht liefhebben, en de toe- komst mij zooveel geluk voorspelde //Mijnheer de graaf," stamelde Davida, terwijl zij niet weinig kleurde «/ik versta niet ik begrijp niet z/Toen hebt ge gezegd, Davida maar als ik het herhalen moet, geef mij dan ten minste de hand, wilt ge Eindelijk gaf zij toe reikte hem haar hand. Hij greep die kleine, bevende rechterhand hoe zacht en wit was ze geworden met zijn beide warme, fluweelige handen zoo vast, dat aan los- SEWISCHE (MRAIT.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant / Neuzensche Courant / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1901 | | pagina 1