A lgemeeo Nieuws- en Advertentieblad voor Zeenwsch- Vlaanderen. No. 3788. Dinsdag 11 Juli 1899 39e Jaargang. Binnenland. ABONNEMENT: Pe, dri. maanden bmnen Te. SI,— F^oo per port; Voor rr^ainj van advertentien v6or 3 uren op den dag der uitgave. POLITIEK OVERZ1CHT. F H1UILLETON Gemeenteraadsverkiezingen. Fransch MARY. Ik. Verschrikkelijk Verschrikkelijk tvt i i nri f 1 10 Voor Belgie f 1,40. Voor Amerika f 1,32£. Men3 abonneertzich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. ADVERTENTlEN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tveemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsrnimte berekend. 0.»i^»gen, bij den nl<K«-ver I". J Vi* OK lASBK te Te* lenien »It blad verschijni Irlaandag-, Woensdag- en V rijdagavond, mtgezondcvdl»n Keizer Wilhelm heeft te Bergen het Eransche opleidingsschip ,/lphigenie" bezocht en naar aan- leiding van dit bezoek zijn tusschen den Keizer en president Loubet zeer beleefde telegrammen f pwisselu. Het bezoek beeft tevens den redacteur der z/Kolnische Zeituug" bet volgende artikeltje uit de pen doen loopen Men mag wel zeggen, dat het bezoek van den Duitschen Keizer aan boord van den Franschen kruiser ,/Iphigenie" en de daaraau verbonden zijnde wisseling van depeches tusschen den Keizer en president Loubet, kunnen beschouwd worden als een zeer verheffende aanvulling der vredes-conferentie te 's Gravenhage. Niet het minst, ja in de eerste plaats, berustte de bezorgdheid voor een verstoren van den Europeeschen vrede in de eerste plaats op de verhouding tusschen Frankrijk en Duitschland. Frankrijk scheen twintig jaar lang geen andere gedachte te koesteren dan op Duitschland wraak te nemen voor de geleden nederlagen en de voor- zichtige Duitsche politiek, die nooit heeft miskend van hoe groot belang het onderhoud van goede betrekkingen met Frankrijk was, is jaren lang machteloos gebleven. Eerst in de laatste jaren is men in Frankrijk omtrent de beoordeeling van Duitschland tot andere inzichten gekomen. Eerst heeft men het wantrouwen van zich afgezet, dat Duitschland op een goeden dag gebruik zou maken van een gunstige gelegenheid, om zich arglistig op Frankrijk te werpen en mettertijd deed zich ook de overtuiging gelden, dat er tusschen beide staten zooveel punten van toenadering en zooveel gemeenschappelijke belangen bestonden, dat Frank rijk het niet zou kunnen verantwoorden, wanneer het bij zijn houding bleef. Als er dus een verbetering in de betrekkingen is gekomen, dan komt daarvoor niet weinig dank toe aan de herhaalde persoonlijke uitingen van den Keizer, welke op onbetwistbare wijze in het licht stellen, dat Duitschland geen onvriendschappelijke gevoelens tegenover Frankrijk koestert en oprecht en eerlijk niets beters wenscht dan in vrede en eendracht te leven met zijn Westelijke buren. Onder de werking van deze verandering werd het mogelijk gemaakt, dat een Duitsch oorlogsschip Fransche havens kon aandoen en dat thans te Bergen zjj het dan ook op neutraal gebied zulk een vriendschappelijke wisseling van beleeid- heden heeft kunnen plaats vinden, waaraan nog meer beteekenis werd gegeven door de telegrammen, welke tusschen de beide hoofden van staat zijn gewisseld. Generaal Zurlinden werd nu inderdaad door de Fransche Regeering van het militair gouver- neurschap van Parijs ontheven. Hij had het nooit opnieuw moeten worden, toen hij, na zijne dubbelzinnige houding in de revisie- zaak, als Minister van Oorlog uit het kabinet Brison was getreden, en toen zijn eerste daad was, met medeweten dan of met verschalking van zijn opvolger Chanoine, de bekende schandelijke ver- volging te gelasten van overste Picquart. Maar beter laat verwijderd, zullen wij maar denken, dan in het geheel niet. Hij zal waarschijnlijk het een of ander commando krijgen. Zijn opvolger, die nu in zijne plaats de groote revue van 14 Juli zal leiden Minister Gallifet, als niet meer in actieven dienst, kan daarvoor niet meer in aanmerking komen, en blijkbaar achtte men Zurlinden die eer onwaardig is Generaal Brugere, die door een jarenlang als chef verbonden zijn aan het militaire huis van den President der Republiek reeds onder Jules Grevy bekleedde hij daar eene waardigheid zich een zeer groot aantal vrienden en ook die hoffelijke vormen heeft eigengemaakt, die in eene, zoo bij uitnemendheid representatieve betrekking, als hem nu werd op- gedragen, van niet te onderschatten waarde zijn. De zittingen van den krijgsraad te Rennes zul len wegens- de te verwachten hitte, waarvan de dag van heden ons een voorproefje geeft gehouden worden van 8 tot 11 uur 's morgens en des mid- dags van tweeen tot half zeven. Met het in orde maken der ruimere zaal is men druk bezig. Die zaal zal niet de gewone wezen, en ook niet de later gekozene van de Manutention, welke te bedomt bleek, maar, naar nu beslist werd, de groote gehoorzaal van het Lycee, vlak over de militaire gevangenis gelegen. Zeker niet voor begin Augustus, waarschijnlijk den 10den, vangt de zaak aan. Te Weenen wachten ons gelijke tooneelen als te Brussel wegens een zeer impopulair ont- werp van wet op de gemeenteraadsverkiezingen. Men wijt het vooral aan burgemeester Lueger, eens de afgod van het volk, en heeft een troep van wel 10 h 12,000 werklieden tegen hem ge- manifesteerd. Het is er, vooral wegens de barsche wijze waarop de politie tegenover de manifestanten op- trad, nog lang niet rustig. Het zeventigjarig feest van het bestaan der bataillons van 't regiment grenadiers en jagers werd Donderdagavond te 's Gravenhage ingewijd door eene muziekuitvoering op de trans van het hoofdgebouw der Oranjekazerne. Kolonel De Bock, commandant van het feestvierende regiment, hield eene toespraak tot den troep, besloten door een krachtig //Leve de Koningin welke kreet in het middernachtelijk uur luiden weerklank vond bij den troep en de toegestroomde menigte. Aan kolonel De Bock werd eene ovatie gebracht door de manschappen. Vrijdagochtend waren de tamboers en hoorn- blazers op 't appel voor de reveille, die de man schappen opriepen tot voortzetting van het feest. De Kon. militaire kapel gaf tot 8 uur eene aubade op de achterplaats der kazerne. Een uurtje later werd de inwendige mensch en de portemonnaie bedacht, en de kinderen der mindere militairen werden, door het houden van een tombala zonder nieten, ook niet vergeten. Te 12 ure had eene groote revue in't Malieveld plaats. ,,De Bode", orgaan van den Bond van Nederlandsche onderwijzers meldt, dat als plaats van vestiging van het Herstellingsoord de com- missie gekozen heeft Lunteren, onder de burger- lijke gemeente Ede. Het blad geeft een beschrijving van het ont- worpen gebouw en een teekening van den voor- gevel. Uit een dezer dagen in de Goesche Crt. voorkomende mededeeling blijkt, dat daar de aan- dacht pas is gevallen op enkele belangrijke zerken in de Ned. Hervormde kerk. Een van de pas ontdekte gebeeldhouwde zerken had een tot on- leesbaar wordens versleten opschriftdie van de twee andere waren nog te lezen. „Zeer was het te wenschen zoo schrijft men aan het genoemde blad dat deze steenen, met de enkele, die voor het oog zichtbaar zijn, zooals de steen van Jan Ostende (liggende in het luister- hek) en wie zal zeggen hoeveel schoone steenen er niet verborgen zijn onder de houten bevloering, o. a. naar men verhaalt, een zwart marmeren steen op het graf van den Kroniekschrijver Smallegange jn den muur van een der zijbeuken der kerk werden geplaatst. De zerken van Lopse, Coomans, Boogmaker zouden, volgens bepaling der legaten, nimmer van hare plaats mogen, maar hoeveel zitten nog ver borgen als men aan die oude Goesche families denkt, en men even het boek der graven raad- pleegt Welke prachtige grafsteenen zouden zich be- vinden op de graven der Westerwijken, Evertsdijken, Nollens, Ratels, Hoogenhoed, Keellaars, Vasbergen, Perponcher, V. d. Sagen Leydekkers, V. Wisse- kerke, Levendaals, De Schalkeu, Van Dort, Snoep, enz. enz. Wij hopen dat de commissie, belast met de uitvoering der herstelling, spoedig aan het werk zal kunnen, opdat de Goesche kerk weder eenmaal een sieraad van Zeeland zal worden." TER NEUZEN, 10 Juli 1899. Mejuffrouw L. H. Polderman, geboren te Graauw, wonende te Serooskerke, Walcheren, heeft den 7 dezer te Amsterdam met goed gevoig het examen als vroedvrouw afgelegd. Borssele, 8 Juli. Bij de op heden gehouden aanbesteding van steenbestorting werd ingeschreven door de heeren P. A. van de Velde te Ter Neuzen voor 33560 en J. Jansen te Ter Neuzen voor f 33750, zoodat eerstgenoemde aannemer is. Heden bij gelegenheid der Heinkenszandsche kermis, had hier een riugrijderij plaats, waaraan 15 ruiters deelnamen. Dat dit weleer zoo algemeen gevierde volksspel nog in den smaak van het publiek valt, bewees de groote menigte menschen, waaronder ook van elders, die met belangstelling den kamp der flinke ruiters volgden. Graauw en Langendam, 7 Juli. Kiezers 248. Uitgebracht 153. Onwaarde 4. Volstrekte meerderheid 75. Herkozen de heeren P. A. Stallaert met 109, J. J. van Gassen met 106 en J. van Damme met 101 stemmen. De heer H. Aubroeck verkreeg 53 stemmen. St. Jansteen, 8 Juli. Kiezers 226. Uitge bracht 164. Van onwaarde 7. Volstrekte meer derheid 79. Herkozen de heer J. F. deCock met 120 stemmen. Herstemming tusschen de heeren A. J. de Beule met 75, J. C. Cornelissens met 65, A. Schuerman met 65 en B. van de Goore met 62 stemmen. van JULES i Hie man mag niet heengaan als een schuldige en rondzwerven zonder doel. Hij heeft te veel onrecht geleden Marguerite Jean, ik heb Haudecoeur hier verborgen, omdat. Zij beefde over liaar geheele lichaam. Omdat vroeg Demarr. Omdat bij onschuldig is Onschuldig Ja. Hoe weet je dat En als het zoo is waarom heb je dan tot nu gewacht, om het mij te zeggen Korn, lieve Marguerite, sta op je bent nog ziek, koortsig. Je weegt niet den ernst van de woorden, die je spreekt. Goddank, dat ik alleen ze boor Onschuldig, zeg ik je herhaalde zij, zich opwindende. Je moet mij gelooven, want ik ben niet meer krankzinnig. Ik weet wat ik zeg en ik weeg mijne woorden. Marguerite, pas op 't Is te laat Maar als je zoo vast gelooft, dat die man onschuldig is, antwoord dan toch waarom heb je dat vreeselijk geheim dan zoolang bewaard Waar om heb je niet gepoogd, hem te onttrekken aan de vreeselijke straf? Antwoord toch, Marguerite Zij dacht na; verschrikt, aarzelend nog; eindelijk sprak zij Ja, ik had alles moeten zeggen ik ben laf geweestlaf, omdat ik bang was voor de schande, die het hoofd van mijn zoon zou treffen en waaronder hij eeuwig zou lijden. Marguerite; ik begrijp nog niet... O, maar je weifelt reedsik zie het aan je angst. Haudecoeur heeft de Beaupreault niet vermoord. Maar wie, wie was dan de schuldige Die staat voor u Marguerite Jij Het klonk als een kreet van uiterste wanhoop. Zij knielde nog steeds naasl hem en liet nu het moede hoofd op zijne knieen rusten. Ze was onbewegelijk, als dood, maar had toch het bewustzijn niet verloren. Arme vrouw fluisterde hijzij is opnieuw krankzinnig geworden Neen, antwoordde zij met zwakke stem, zonder op te rijzen uit hare knielende houding neen, ik ben niet meer krankzinnig. Luister naar mij. En langzaam deed ze hem nu het verhaal van haar lijden, van haar angstig waken voor de eer van het huis en die van haar zoon, en hoe zij, naar haar vaste overtuiging, den vader had gedood. Zij stortte nu haar hart uit, openbaarde het geheim, dat haar zoo lang had gekweld, dat haar eindelijk het verstand ontroofd had. Jean Demarr was als verpletterd door de beken- tenis, welke hem alle raadselen oploste, maar tegelijk zijn geheele levensgeluk dreigde te ver- nietigen. H ar daad was hem verklaarbaarhij vergaf haar; en ook de wereld zou haar vergeven, als men de motieven wist, die haar hadden gedreven om den man te dooden, die geen achting had verdiend. Zelfs bestond er alle kans, dat een jury haar zou vrijspreken. Maar die andere schuld was onvergeeflijk de schuld jegens Haudecoeur. 't Was onafwijsbare plicht, dien man te redden, dat gcvoelde hij. Marguerite, beangst door zijn z wij gen, fluisterde weer Jean, doe met mij wat ge wiltik ben bereid te sterven, als je denkt, dat mijn dood goed is maar vergeef mij, vergeef mij Hij kon slechts antwoorden met een uitbarsting van hevige droefheid. Door snikken afgebroken, hoorde ze hem stamelen En weer herhaalde zij Vergeef mij Er werd een zware strijd gevoerd in zijn bin- nenste hij trachtte zich zelven te overtuigen met allerlei drogredenen, zooals zij dat ook eenmaal gedaan had. Maar altijd drong de akelige, nuchtere waarheid zich weer aan hem op. Marguerite was opgestaan en had hare tranen gedroogd hare pogen schitterden van koortsachtig vuur. Jean, zei ze, wij mogen niet aarzelen. Wat wil je doen, arm kind Mijn plichtdien ik al vier jareD lang heb verzuimd. O, mijn God Wij moeten alles openbaren. Die man heeft genoeg geleden. Dat Gods wil geschiede Maar, Mar guerite, ik geloof niet, dat ik de kracht zal hebben, tegen hem te spreken. O, die zwakheid had ik voorzien en de mijne ook. Ik kan je die vernedering sparen. Ik zal een bekentenis van den moord schrijven en hem die gevendan kan hij er mee doen wat hij wil. 't Is goedzei Jean en hij verborg het hoofd in de handen, als wilde hij mets meer zien. Zij schreef, in zenuwachtige haast, aan het kleine schrijftafeltje, dat in de salon stond „Ondergeteekende, thans echtgenoote van den heer Jean Demarr, en weduwe van George de Beaupreault, verklaart, dat Haudecoeur onschuldig is aan den moord op den heer de Beaupreault. Deze is vermoord door mij. Mijn misdaad was een verdiende kastijdirg en ik heb er geen berouw over doch het kwelt mij, dat ik een onscbuldige heb laten veroordeelen. Ik geef hem deze bekentenis en stel mij ter beschikking van de justitie." Zij teekende deze verklaring met haar naam en reikte het papier over aan haar man. Is het zoo goed Hij knikte toestemmend. Zij deed een pas naar de deur harer kamer, doch bleef toen staan en keerde zich om. Jean, zei ze, ik heb je lief met geheel mijn ziel. Ik vraag je vergiffenis voor het leed, dat ik je heb aangedaan. Ik vergeef je, arm kind En toen zij nog aarzelde, vermaande hij zacht Ga 't is je plicht. Marguerite opende de deur en sprak kalm Haudecoeur, kom hier. Vrees niets; op '1 oogenblik is er geen gevaar.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant / Neuzensche Courant / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1899 | | pagina 1