Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeenwsch- Via an der en. WMU.SIKIUM.. No. 3785. Dinsdag 4 Juli 1899. 39e Jaargang. GELDLEENING. aanbesteden: ABONNEMENT: Inzendinq van advertentien v6or 3 uren op den dag der uitgave. de levering van petroleum voor de straatverlichting gedurende 1899/1900 (ongeveer 8000 liters). FEUILLETON POLITIEK OVERZICHT. Naar liet Fransch van JULES MARY. Per drie maanden binnen Ter Neuzen /l,-. Franco per postVoor T i j f i i n Voor Belgie 1,40. Voor Amerika ^1,82$. Men" abonneertzich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. ADVERTENTlEN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. mzenamg va_^rS^Tr^ta»Ken, bij den «.t8eve, J. WAI te Ter WoensdaK- en TriJIagavond, ""*e*"n Burgemeester en Wethouders van TER NEUZEN zullen op Dinsdag 11 dezer, 's namiddags uren, op het gemeentehuis in het openbaar, bij enfceie inschrijving De betrekkelijke voorwaarden liggen ter inzage op de gemeente-secretarie, al waar ook eene verzegelde bus tot het ontvangen der inschrijvingsbiljetten is geplaatst. Ter Neuzen, 3 Juli 1899. Burgemeester en Wbthouders voornoemd, J. A. P. GE1LL, Burgemeester. J. WISKERKE, Secretaris. Burgemeester en Wethouders van ZAAMSLAG brengen ter kennis van belanghebbenden, die wenschen deel te nemen aan de geldleening, uit krachte van het besluit van den Raad d.d. 12 Mei 1 n°. 4, goedgekeurd door Geaeputeerde Staten van Zeeland 10 Juni d. a. v. n°. 46 en aan te gaan ten laste der gemeente tot een bedrag van Veertien duizend twee honderd gulden tegen eene rente van ten hoogste vier ten honderd 'sjaars, dat tot 13 Juli e.k., ter Secretarie der gemeente gelegenheid zal bestaan tot het inleveren der inschrijvingsbiljetten. De leening wordt verdeeld in 71 aandeelen elk ad /200,— en te storten 15 Augustus IN.).). De aandeelen worden uitgegeven pari en aan toonder. In 1913 zullen ten minste G en in 1914 en volgende jaren telken jare ten minste 8 aandeelen worden afgelost. De gemeente is ook bevoegd voor 1913 geheel of ten deele af te lossen. De inschrijvingsbiljetten moeten inhouden a. naam, beroep en woonplaats van den inschrijver b. het getal aandeelen (in schrijfletters) waarvoor wordt ingeschreven, met bepaling der rente. Zaamslag, 23 Juni 1899. Burgemeester en Wethouders voornoemd, J. BARENDREGT Az., Voorzitter. P. J. WORTMAN, Secretaris. Er is in Belgie plotseling verandering gekomen in den toestand. De verklaringen door Vanden- peereboom, in de Kamer afgelegd, hebben de ge- moederen gerustgesteld en hoewel de verslagen der zitting het niet zouden doen vermoeden, heeft de minister blijkbaar het veel bestreden kieswet- ontwerp voorloopig teruggenomen. 't Zag er in den aanvang niet al te best uit. Er was een voorstel ingediend tot wijziging van het reglement der Kamer, ten doel hebbende, om de afgevaardigden, die de rust verstoren, van de vergaderingeu uit te sluiten. 't Is altijd een ge- vaarlijk iets, de oppositie te willen breken door reglementswijzigingen en dit voorstel vond na- tuurlijk verzet. De socialist Defnet protesteerde en de socialisten vielen de verdedigers, waaronder notabene de door de //Ind". aanbevolen nieuwe premier Lantsheere voortdurend in de rede. Furnemont deed een beroep op de gevoelens van menschlievendheid van de Kamer, en oetoogde, dat de verantwoordelijkheid, van de bloedige tooneelen, te Brussel voorgevallen, in het kies- wetontwerp der regeering te zoeken is. Vanden- peereboom antwoordde Men schriift aan de regee ring beweegredenen toe, die zij met heeft. Up een vraag van Lorand zeide de minister, dat noch de ministers, noch de provinciale gouverneur de hulp der gendarmerie ingeroepen hebben. Daarop drongen de socialisten natuurlijk heftig aan om te weten, wie dan wel de gendarmerie gerequi- reerd had. In de Kamer beschreef Hector Denis het tooneel in de zaal van het hospitaal, waar de slachtoffers van de onlusten behandeld wordenniets zeide hij, kan iets zoo afschuwelijks rechtvaardigen. Hij vroeg wie er de verantwoording van draagt Ik, riep Yandenpeereboom, ik, die het effectief der gendarmerie vergroot heb. Voor dat geweld gebruikt werd, zijn de wettelijke sommaties ge- daan. De socialisten begonnen nu den minister voor moordenaar uit te schelden. En toen begon de verzoening. Theodor, onafhankelijk afgevaardigde van Brussel, sloot zich aan bij de woorden van verzoening van Furnemont en Denis. Hij bestreed het kieswet- ontwerp en hij stelde voor, de zitting te verdagen. Vandenpeereboom verklaarde uit naam van de regeering, dat zijn vurigste wensch is verzoening, het betreden van den weg die hem wordt aange- wezen, en het zoeken van middelen tot verzoening, en al 'geloofde hij niet, dat verdaging daartoe zou leiden, indien men deze wenschte, zou hij er zich volstrekt niet tegen verzetten. Deze verklaring werd niet alleen rechts maar ook links met toejuichingen begroet en, wat Donderdag zeker, niet verwacht was, de zitting werd met algemeene toejuichingen tegen 3 uur door den voorzitter gesloten. De verklaringen van den minister zijn blijkbaar opgevat als een terugnemen van het kieswetont- werp. Zoo doet o.a. de »Ind. Beige", die in een artikel voor de Kamerziting geschreven, Vanden- peerebom nog heftig aanvalt. Dreyfus is te Rennes aangekomen. De //Sfax heeft hem te Quiberon aan land gezet, en vandaar is hij per rijtuig naar Rennes gebracht, waar hij te zes uur aankwam. Labori en Demange, de advocaten die hem voor den krijgsraad zullen verdedigen, zullen te Rennes aankomen, en zich overtuigen of de toestand van Dreyfus van dien aard is, dat hij weldra voor den krijgsraad kan verschijnen. De regeeringscommissaris, majoor Carriere, is voornemens 37 getuigen a charge te dagvaarden. Comely dringt er op aan, dat vooral generaal Mercier en Quesnay de Beaurepaire, die verklaren de scnuld van Dreytus te Kunnen oewijzen, zullen worden gedagvaard. Er mag geen schijn van wezen, zegt Cornely, dat de vrienden van het licht iemand zouden afwijzen, die meent eenig licht te kunnen ontsteken. En zoo de aanklager hen niet oproept, moeten de verdedigers van Dreyfus het doen. En Clemenceau deelt in den //Aurore mede, dat generaal Mercier volgens een mededeeling van generaal Bailloud, onlangs gezegd heeftIk zal voor den krijgsraad zweren op mijn soldaten-eer dat Dreyfns schuldig isj en dan zal de krijgsraad hem veroordeelen. Gaston Deschamps steekt in een geestig hootd- artikel van den ffFigaro" den draak met de be- geerte van het Fransche volk //een verrader' te willen hebben. Eerst moest Bazaine spelen voor ,/traitre national" en toen na zijn dood dit emplooi openkwam moest er een ander voor ge- vonden worden. Nu het blijkt dat de//verrader eigenlijk geen verrader is, worden de menschen boos, en eischen hun //verrader". Zij hebben er recht op. Zij kunnen zonder //verrader" niet leven. ffMen moet toch", zegt Gaston Deschamps, z/ver gedaald zijn op de ladder der menschelijkheid, om een patriottisch punt van eer te maken van de noodzakelijkheid dat er in den Franschen generalen staf een verrader schuilt, en te meenen, dat men de Polytechnische school, de school te Fontainebleau en de Hoogere Krijgsschool vleit door te eischen, dat deze officieele en nationale instellingen moeten voortgaan coute que coAte, den //verrader" te leveren, die men noodig heeft voor zijn betreurenswaardige ontspanningen." TER NEUZEN, 3 Juli 1899. Gisteravond gaf het fanfarengezelschap //Apollo" een goed geslaagd concert in den tuin der Buiten-Societeit alhier. Hoewel den geheelen dag donkere wolken met regen hadden gedreigd, werd het een mooie avond en waren de ledeu talrijk tegenwoordig. Naar wij met zekerheid vernemen heeft de heer D. Buyze de benoeming als bestuurslid der societeit niet aangenomen. In de tweede helft der maand Juni zijn door het postkantoor alhier de volgende onbestel- bare brieveu verzonden, aan de adressen van Van ,)pr rtonte. xr«ppel j A Rannoua. 11 ill slWoensdag a. s. zal de installatie van den onlangs tot pastoor en deken alhier benoemden Eerw. heer Floor plaats hebben. Hoofdplaat. De heer J. H. L. Dijkman, candidaat te Rotterdam, heeft voor de toezegging van beroep naar de Ned. Herv. gemeente alhier bedankt. Borssele, 30 Juni. Onder de schoolkinderen, die zich hedenvoormiddag op het dorpsplein met spelen vermaakten, behoorde ook een zesjarig knaapje, dat op de schouders van een ouderen natuurgenoot had plaats genomen. Een derde collega trok den eersten aan de kleeren, waardoor I het kind op den grond kwam te vallen. Het be- zocht nog de school, doch spoedde zich bij het uitgaan, hevig schreiende van pijn aan den arm, naar huis. De gemeente-geneesheer, de heer dr. Folmer 44) Haudecoeur had eukel oor voor de voetstappen boven zijn hoofd, waar hij de soldaten heen en weer hoorde loopen. Daar was zijn zoon Ongeduldig wachtte hij, of Mederic weer beneden kwam. Eindelijk werd er gestommel op de trap vernomende jagers verschenen. Ze wilden nog eens buiten kijkenmaar Mederic ging in zijn eentje aan een tafeltje zitten en vroeg appelwijn. Zijn vader bediende hem. De jonge soldaat plooide met moeite zijne lippen tot een glimlach en zei Wil je ook eens meedrinken, vriend Ik weet niet, of de patroon het hebben wilik zal het hem gaan vragen. De patroon vond 't bestmits zijn bediende lette op de andere gasten. Haudecoeur zette zich naast zijn zoon ze konden in het algemeene rumoer eenige woorden wisselen en elkaar in de oogen zien. Als't stil werd, zorgde Haudecoeur er voor, luide de een of andere onver- schillige vraag te doen aan den soldaat over den dienst. Intusschen waren er twee peronen, die vader en zoon onophoudelijk in 't oog hielden de gendarmen, wier aandacht was getrokken door den naam Haudecoeur. Zij waren t er al lang over eens, dat Mederic de zoon van den veroordeelde moest zijn, en nu begonnen ze op te merken, dat de bediende Plouveret, die zoo plotseling uit de lucht was komen vallen, met den jongen soldaat heel vertrouwelijk sprak. 't Duurde niet lang, of ze vonden, dat er gelijkenis bestond, en ze lieten nu de beiden geen seconde uit 't oog. Mederic merkte het op en fluisterde het zijn vader toe. Gelukkig, dat hij met zijn rug naar de gendarmen gekeerd zat, zoodat dezen de ont- steltenis niet bemekten, welke de waarschuwing bij Haudecoeur teweegbracht. Straks had hij al moeite gehad, om geen arg- waar op te wekken wat zou't zijn, als de politie- beambteu hem opnieuw begonnen te ondervragen Haastig zei hij tegen zijn zoon Wacht mij om twaalf uur bij de kerk. Toen verliet hij 't tafeltje en ging ijverig aan 't werk met leege glazen wegnemen en andere bezigheden, waardoor hij zijn ontroering trachtte te verbergen. De soldaat bleef nog een oogenblik zitten, tot hij een der gendarmen zag opstaan en heengaan. Even daarna stond hij ook op en slenterde on- verschillig de deur uit, maar buiten volgde hij den gendarm en zag, dat deze in het telegraaf- kantoor verdween. Een minuut of vijf daarna kwam de man naar buiten en sloeg den weg in naar de gendarmerie-kazerne. De jongeling begreep, dat er gevaar was. Om tien uur werd de herberg gesloten, de soldaten waren binnen en sliepen alook de patroon zocht, vermoeid van den drukken avond, spoedig zijn slaapplaats op. Haudecoeur werd een hokje bij den paardenstal als slaapplaats aangewezen. Hij dacht aan geen slapen, maar bleef een poos boven op zijn bed liggen. Even voor twaalf uur sloop hij de deur uit, wat niemand kon bemerken, liep door den tuin naar buiten en sloeg den weg naar de kerk in. Spoedig zag hij zijn zoon. Na een lange, innige omhelzing begon de vluchteling het verhaal te doen van zijn vlucht, de ontmoeting te Parijs en het verraad, waaraan hij ontsnapt was. Mederic, die van het laatste drama nog niets wist, weende bij het verhaal. Ze stonden, in de schaduw van de kerk, in eep hoek tusschen twee muren, vrij veilig, maar telkens toch keken ze schuw uit, als er stemmen naderden. Nu en dan kwam een paartje voorbij, zingend of lachenddie lui hadden t gelukkig te druk met zich-zelven om de twee mannen op te merken. Maar plotseling zagen ze, in't heldere maanlicht, de beide gendarmen van Rolleboise. Eerst gingen ze voorbij, als zagen ze nietsmaar een eind verder, achter de kerk, draaiden ze zich om en keerden terug, elk langs een zijde van het gebouw. Vader, vlucht, ze hebben iets bemerkt fluisterde Meddric. Kom, als ik vlucht, krijgen ze juist argwaan en gaan ze mij achterna. Als ik kalm hier blijf, zullen ze in mij den knecht uit de herberg hei- kennen Neen, neen, wacht ze niet af De gendarmen kwamen nader, van twee zijden. Haudecoeur drukte zijn zoon de hand en verwijderde zich, met haastige stappen, in de richting van de herberg. Hij moest noodzakelijk een der beide gendarmen passeeren. Deze sprak hem luid toe H6 ben jij 'tPlouveret? Wacht eens even. De ander verhaastte noch vertraagde zijn tred en antwoordde Ja, ik ben 't. Ik ga slapen. Watwouu? Had u iets te vragen? Misschien. Kom dan morgen-ochtend aan de herberg, als 't u belieft. De gendarme deed een stap naar hem toe en wilde hem grijpendoch Haudecoeur was op zoo iets voorbereid hij sprong op zij en stak plotseling zijn been vooruit, zoodat de gendarme in zijn vaart er wel over struikelen moest en lang uit op den grond viel. Hiervan maakte Haudecoeur gebruik om te verdwijnen tusschen de hooge heggen van twee I tuinen, vanwaar hij een achterweg bereikte, die uitliep op het vrije veld. De gendarme was spoedig weer op de been. Zijn collega, die in de verte gezien had, dat er iets aan de hand was, schoot toe, en met hun beiden achtervolgden ze hun prooi. Het werd een wilde jacht over velden en akkers, door heggen en over muurtjes, tot de vluchteling een vrij dicht bosch bereikte. Hij snelde een breede laan in en verborg zich toen haastig in t kreupelhout, om even uit te rusten. Nog geen minuut zat hij daar, of hij zag een der gendarmen voorbij Snellen. De andere was zeker bij den uitgang van t bosch gebleven om te wachten, of de vluchteling soms naar het open terrein terugkeerde. Haudecoeur begreep, dat dit donkere bosch hem redding kon brengen. Toen de gendarme een eind verder was, sloop hij verder door t kreupelhout in tegenovergestelde richting. Hij bereikte een pad en volgde dat op goed geluk af, tot hij op een breederen weg kwam. Zoo liep hij door en.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant / Neuzensche Courant / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1899 | | pagina 1