A lgemeen Mieuws- en Advertentieblad voor Zeenwsch- Via an der en. No. 3756. Dinsdag 25 April 1899. 39e Jaartja^a;. 0FSCSTOB1S VfBOQBDBELD. Openbare Vergadering Persoonlijke Diensten. ABONNEMENT: Inzending van advertentien v6or 3 uren op den dag der uitgave. Kamer van Koopliandel en Fabrieken te Ter Neuzen. De bepalingen der wet uitgelegd naar de eisclien der praktijk. IV. FEUILLETON Naar het Fransch van JULES MARY. 16) YIl POLITIEK OVERZICHT. \EIZE\SCI Per drie maanden biunen Ter Neuzen 1,Franco per postVoor Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,32$. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. AD VESTENTIHN: Van 1 tot 4 regels f 0,40. Voor elken regel meer f 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de p rijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Miit Waa verschijnt VIWoemdag- en VriJd»Savondt uitge.onderd op! Feeildagen, 1.IJ den ."sever 1». J. VAM PE HIDE «e Ter Xenzen. op Dinsdag den 25 April 1899, namiddag 7 uur. De Loco-Voorzitter, J. A. VAN ROMPU. De Secretaris, H. J. VOOREN. Een ander geschil werd door de regeering weer geheel van de eischen der praktijk opgelost. Ik heb het oog op de vraag of brandweerver- ordeningen, in het bijzonder de daarbij gestelde straffen, toepasselijk zijn op de brandmeesters (opper- en adjunct-, brand- en onderbrandmeesters) die volgens art. 179" der gemeentewet door Burg, en Weth. worden benoernd. In eene brandweerverordening was bepaald dat het corps der brandweer zou bestaan uit een opperbrandmeester, een zeker aantal brandmeesters en een zeker aantal geaffigeerden bij de spuiten onder verschillende benamingen als spuitmeester, slangendrager, pomper, waterdrager enz. Burge- meester en Wethouders zouden die personen uit de dienstplichtigen benoemen. Hun tijd van dienst was bepaald op 10 jaar, waarna zij recht op eervol ontslag hadden. Na de verdere regeling werden ten slotte alien, zoowel opperbrandmeester, brand meesters als geaffigeerden bij niet-nakoming hunner verplichtingen met boete of gevangenisstraf be- dreigd. Tegen die verordening kwamen Gedeputeerde Staten op. Volgens hen was de benoeming tot vaste be- trekkingen bij de brandweer in strijd met het karakter der persoonlijke diensten, dat tijdelijkheid der dienstverleening medebrengt. Die betrekkingen werden ambten of bedieningen. Trouwens de bedoeling om van de genoemden be- ambten te maken lag, volgens hen, geheel in de verordening opgesloten. De Raad mocht wel door vaste beambten buiten de dienstplichtigen de spuiten doen bedienen maar dan zou op hen niet van toepassing kunnen Marguerite, vervolgde Jean, als je eenig bewijs hebt voor de onschuld der verdachten, is het je plicht, dat te zeggen Ik weet niets Zij scheen overstelpt door vermoeienis; hij durfde niet meer aandringen. Hij ging heen. Een vage twijfel had zich van hem meester gemaakter was een slagboom ge- vailen tusschen hem en Margueritehet zou voor- taan niet meer mogelijk zijn, dat hunne zielen zich vereenigden in ednzelfde gedachte. Hun kuische liefde bleef bestaan, maar er was lets geheimzinnigs, dat hen scheidde voor de eerste maal; want ondanks de verwijdering van jaren, hadden zij in gedachten samen geleefd. Toen Jean Demarr weg was, zag Marguerite angstig om zich heen. Zal mijn geheele leven zoo zijn fluisterde zij. zal ik zoo altijd moeten liegen Liegen, of ik wil of niet Als antwoord op de pijnigende vraag kwam Gerard binnen. Mama, ik zou wel willen weten, waarom u Haudecoeur verdedigt. Hij ook, haar zoonEvenals Jean Demarr Zij zweeg, verbijsterd de knaap vervolgde, on- verbiddelijk zijn wat alleen toepasselijk kan wezen op hen die verplicht zijn persoonlijke diensten te ver- leeneu. Hunne verplichtingen zouden.dan niet bij politie- verordening kunnen worden geregeld, doch alleen bij gewone instructie. Derhalve zouden dan ook geene straffen als bedoeld in art. 161 Gemeentewet op die beambten kunnen worden toegepast en dan zouden ook af- koop, plaatsvervanging enz. niet voor hen te pas komen. Ik merk op dat Ged. Staten blijkbaar over het hoofd zagen dat al de bedoelde beambten, volgens de verordening, uit de dienstplichtigen moesten worden gekozen. Hiertegen nu hadden m. i. G. S. moeten en kunnen opkomen, althans gedeeltelijk omdat het benoemen brandmeesters, volgens art. 179" ge heel aan Burg, en Weth. is overgelaten. De verordening kon aan die bevoegdheid niet te kort doen. Uit het antwoord der regeering vloeit, meen ik voort, dat er tweeerlei brandmeesters kunnen zijn n.m. 1. benoemd door B. en W. volgens art. 179; 2. benoemd ingevolge eene bepaling der veror dening. De benoeming sub 1 zou dan niet kunnen plaats hebben als de gemeentekas het betalen van hulp niet toelaat. De benoeming sub 2 zou alleen kunnen ge- schieden als die sub 1 niet kon plaats hebben. Maar bij deze benoeming zouden B. en W. niet meer vrij in de keuze zijn. Zij zouden dan moeten kiezen uit de dienstplichtigen. Mij dunkt dat kan niet opgaan. Wanneer er brandmeesters moeten zijn dan moeten zij ook door B. en W. worden gekozen en moet dit collegie geheel vrij zijn in hare keuze. Daardoor, ik wil het aannemen, worden de be- noemden ambtenaren der gemeeute en dan zouden, ook volgens de regeering, zooals blijkt uit haar antwoord aan Ged. Staten, op die ambtenaren geen politiestraffen kunnen worden toegepast. En nu tracht de regeering aannemelijk te maken dat men volstrekt niet altijd met ambtenaren te doen heeft en zij maakt dan de onderscheiding waarvan ik hierboven sprak. Ik geloof, dat opper- en adjunct-opperbrand- meester, brand- en onderbrandmeesters wel degelijk zijn ambtenaren. Maar ik zie daarin volstrekt geen reden waarom zij niet aan politiestraffen zouden mogen worden onderworpen. Mama, de justilie beschuldigt hem, dat hij uw man heeft gedood en u verdedigt. Waarom Zij wist geen argumenten meer te bedenken zij had niet de kracht te herhalen, wat zij den advokaat geantwoord had. Zij ontvluchtte hem, met de woorden Ik weet nietoch, laat mij met rust 1 Gerard bleef alleen, ontsteld hij trachtte te-ver- geefs orde te brengen in de gedachten, welke zijn brein doorkruisten. Hij gevoelde zich vreeselijk eenzaamzijn moeder scheen zich van hem te verwijderen. Wat schoot hem nog over? Zacht begon hij te weenen, en omsluierd door tranen klonk zijn smeekende stem Ach, papa Goede, lieve papa 1 Haudecoeur, zeker van zijn onschuld, bleef vertrouwen in de juslitie. 't Is onmogelijk, dat ze mij veroordeelen 1 zei hij tegen Jean Demarr. De advokaat had het dossier bestudeerd, en ondanks het duistere in de zaak, geloofde hij niet zoo vast aan de onschuld van zijn client. De geneeskundigen sloten uitdrukkelijk elk denkbeeld aan zelfmoord buiten. Maar wie was dan de moordenaar De dag der terechtstelling brak aan. Juffrouw Haudecoeur en hare kinderen waren, verloren in de menigte, onder de toehoorders. Haudecoeur, wiens gelaat geen spoor van on- gerustheid droeg, antwoordde kalm op de hem gestelde vragen. Toen Jean Demarr het woord kreeg, voor de verdediging, ging er een beweging door de zaal get is, meen ik, juist zeer praktisch bij verzuim hen zwaarder te straffen dan de bedienden. Zij toch dienen als chefs een voorbeeld te geven van getrouwe plichtsbetrachting. Later heeft de regeering ook hare vroegere zienswijze laten varen. In eene missive van den Minister van Binnenl. zaken dd. 15 April 1857 lezen we dan ook het volgende, dat m. i. juist zoo merkwaardig is omdat ook daaruit weer blijkt het verlangen om met de eischen der praktijk te rade te gaan. ffDoch al neemt men aan dat de brand meesters teals plaatselijke ambtenaren te beschouwen zijn, dan volgt daaruit nog niet, dat het niet-nakomen der hun opgelegde ver plichtingen niet met politiestraffen zou mogen worden strafbaar gesteld. In den regel moge dit niet noodig zijn, omdat men ten aanzien van bezoldigde ambtenaren in de inhouding van tractement, in schorsing of ontslag een geschikt middel heeft om hen tot het nakomen hunner plichten te nood- zaken doch dit kan niet van toepassing zijn bij betrekkingen, die geen voordeel of ge- noegen, maar slechts last opleveren, die men zich dikwijls alleen daarom laat welgevallen, om daardoor van de boete, die op de weigering is gesteld, te worden bevrijd." De uitlegging hier door de regeering gegeven is, heeft men gezegd, noch met de letter noch met den zin van art. 161 en volgende te veree- nigen. Het is mogelijk. Maar bepaald in strijd met de wet is de interpretatie niet en ze heeft, zooals ik opmerkte, het voordeel dat ze prak tisch is. (Slot volgt.) T. D. M. De laatste verhoor-mededeelingen inzake Dreyfus van de Figaro zijn die van verschillende experts en van den redacteur Chincholle, die Esterhazy eens heeft hooren zeggen, dat hij het borderel schreef, ook al tfop order." Van de experten houdt Bertillon vol, dat Dreyfus met kunstmatig verdraaide hand het borderel schreef. Charavay, op zijne vroegere meening terugkomend, verklaari, dat het schrift meer op op dat van Esterhazy gelijkt. Pelletier meent, dat het niet van Dreyfus en Gobert, dat het van Esterhazy is. Majoor Forzinetti heeft in zijn verhoor heel het publiek, op emotie belust, wist, dat nu het voornaamste nummer kwam. Jean Demarr was opgestaanhij zag op dit oogenblik tusschen hem en de jury het beeld oprijzen van Marguerite Marguerite, de vrouw van den vermoorde, die tusschenbeide kwam voor den moordenaar. En weer drong die groote vraag zich aan hem op waarom Dit hinderde hem in zijn pleidooi, als iets, dat hem de keel toeschroefdedat zijne gedachten verwarde, zijn hoofd zwaar maakte. Hij gevoelde dit, naarmate hij verder spraken dat bracht hem nog meer van streek. De eerste de beste advokaat, die zijn taak ver- stond, zou den man misschien van het bagno hebben geredzijn kracht werd verlamdzijne woorden drongen niet door tot de hartende rechters fiuisterden onder elkaar. De groote advokaat werd meer en meer ver- legen zijn stem klonk dofhij wischte 't zweet van het voorhoofd. De president van 't hof, die hem zeer genegen was, vroeg of hij ongesteld was. Neem een oogenblik rust, meneer Demarr Hij deed dit. Er heerschte een ijskoude stilte in de zaalzelfs het publiek waagde't niet, zijne opmerkingen te fluisteren. Het wachtte. Jean Demarr schudde de loomheid af, die zijn geest druktemet een uiterste kraehtsinspanning richtte hij zich op en hervatte het pleidooi. Haudecoeur glimlachte tevredenhij alleen was zeker van zijn vrijspraak. De advokaat gevoelde echter, dat hij't verloren terrein niet kon herwinnen, den eersteu slechten indruk niet uilwisschen. Er volgde geen repliek wat belangrijke en treffende bijzonderheden rnede- gedeeld. Zoo, dat men dadelijk bij Dreyfus' arrestatie hem, tegen de reglementen in, reeds als een ver- oordeeld. gevangene behandeld wilde hebben, bv. wat den kost betreft, waartegen de majoor zich verzette. Dreyfus zag er toen uit als een krank- zinnige, met beloopen oogen en slechts onverstaan- bare, schorre geluiden over de lippen brengend. Negen dagen lang, van 15 tot 24 October, kon hij geen voedsel over de lippen breugen, alleen wat bouillon en wijn. Het was majoor Henry, die in een rijtuig Dreyfus naar de gevangenis bracht. Hij verbood aan For zinetti den gouverneur van Parijs, generaal Saus- sier, in de zaak te moeien, maar Forzinetti waar- schuwde dezen toch en kreeg toen een vriendschap- pelijkeD uitbrander. Bij deze gelegenheid liet Saussier zich de opmerkelijke woorden ontvallen z/Stom om zoo maar op vermoedens en zonder bewijs te laten arresteeren 1 Had hem laten sur- veilleeren, en als hij het gedaan had, naar Soudan gestuurd om daar zijn kogel te viuden, dan was alles rustig gebleven. Ik ken mijn land 1" Door generaal Boisdeffre ondervraagd, ,/als iemand, die de menschen kent," hoe hij over Dreyfus dacht, heeft Forzinetti verklaardGene raal, hij is even onschuldig als ik 1" Waarop Boisdeffre zeide „De Minister zal zich met zijn zaak Dreyfus nog in ongelegenheid breugen 1" Na zijne veroordeeling sprak Dreyfus herhaal- delijk over zelfmoord. Maar de majoor waarschuwde hem daartegen, en hij liet het voornamelijk om vrouw en kinderen. ,/Voor hen zal ik den kruis- berg bestijgen waren zijne woorden. Het Duitsche legerbestuur houdt zich bezig met een rapport omtrent het gebruik van vloei- baar gemaakte lucht als ontploffingsmiddel. Er zijn daarmede proeven genomen in een mijn, welke volgens de geruchten, ffeen volslagen omwenteling in de toepassing van ontploffingsmiddelen" doen verwachten. Eene blijde boodschap om mede te deelen op het Vredes-Congres Koning Oscar van Zweden is Donderdagavond uit Parijs naar Carlsruhe vertrokken, waar hij eenigen tijd de gast zal zijn van de ouders van zijn schoondochter, de Kroonprinses. Aan het station waren de leden van de Zweedsche en Noorsche kolonies samengekomen, die den Koning de volksliederen toezongen. De Vorst zong zelf uit voile borst mede. De heer Reed is als Speaker of Voorzitter van van het openbaar ministerie. De president resu- meerde helder en onpartijdig het debat en de zitting werd geschorst. Jean Demarr was gaan zitten, vermoeid, onte- vreden over zich zelf, ongerust. Voor't eerst van zijn leven hoorde hij de stem van het zelfverwijt ,,Gij hebt niet uw plicht gedaan". Haudecoeur evenwel, nog steeds vol vertrouwen, stak hem beide handen toe. O, ze zullen mij viijspreken! zei hij opgewekt. De leden der balie fiuisterden onder elkaar Meester Demarr begint te dalen. De jury deed uitspraak ze bevond Haudecoeur schuldig, onder verzachtende omstandigheden. En de arme man hoorde zich veroordeelen tot twintig jaren dwangarbeid Kerunion werd met algemeene stemmen on schuldig bevonden en vrijgesproken. Haudecoeur stond eerst, alsof hij 't ongelooflijke niet kon begrijpentoen volgde een diepe ver- slagenheid. Hij dacht er zelfs niet aan, de zijnen een blik tot afscheid te gunnen. Louise en haar moeder hadden niet de kracht, op te staan zij hielden de zakdoeken voor haar rnond, om de snikken te smcren. Mederic mompelde met een smartelijk glimlachje Ik dacht 't wel 1 't Was te verwachten. Onder de toehoorders was ook Collivet, die met groote belangstelling de bijzonderheden van het verhoor volgde. Toen 't vonuis was uitgesproken, haastte hij zich naar buiten, nam een rijtuig en liet zich naar de reu Daunou brengen. Mevrouw de Beaupreault wachtte hem, met haar zoon.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1899 | | pagina 1