A 1 g em een Nienws- en au»w tcuuomau voor Zeenwsch- Via an der en. No. 3742. Dinsdag 21 Maart 1899. 39e Jaar^ang1. Binnenland. A J mm^-1 nUla rl ABONNEMENT: Xnzending van advertentiSn v6or 3 uren op den dag der uitgave. POLITIEK OVERZ1CHT. FKXJ1LLETON Naar het Franscli van JULES MARY. 3) SOHE Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,—. Franco per postVoor Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,82*. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Bneven- bushouders. ADVERTENTlEN: Van 1 tot 4 regels f 0,40. Voor elken regel meer f 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaataing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. »i« verNfliijnt Woen.«l»». en VriJ.I»Kavon«l~^8^"derrt op Feertd«,en, bij Jen -Hgeve, P. J. Til PK »«»P« «e Te, Xei.ei. Esterhazy gaat steeds voort, copie te leveren aan de bladen. Nu heeft de Londenscke corres pondent van de Matin" hem weer uitgehoord, en men moet zeggen, de Uhlaan blijft zich gelijk ophakkerig, leugenachtig en onaangenaam. Hi] moet er, volgens den uitvrager, naar aan toe zijn, wat zijn fiuancieele positie aangaat. Van de schuld van Dreyfus was hij natuurlijk nog sterk overtuigdvan de beruchte scene met de revolver bij von Schwarzkoppen was niets waar enz. Es terhazy beweerde verder, dat hij naar Soedan zou gaan om daar dienst te nemen. Hij was erg slecht te spreken over de menschen, die hem vroeger hadden beschermd en die hem nu in den steek lieten. In den Senaat heeft de heer Fabre zijn inter- pellatie gehouden, is hij er althans mee begonnen, over het aanwerven, van officieren door de Ligue voor het Fransche vaderland, en over de konke- lingen van deze vereeniging met andere hande- lingen, die in het kader van een burgeroorlog valleu. Het doel der Ligue bracht wellicht de troonsbestijging door een der prentendenten mede. Hij verweet de vereeniging de beleedigingeu van president Loubet op den verkiezingsdag. Wat de officieren betreft, zij hebben aan geen staatkunde te doen. De Ligue heulde sameu met de Patriot- tenliga en die der antisemieten. Aan generaal Roget verweet Fabre het toekennen van ridder- lijke gevoelens aan Deroulede in een openbaar- gemaakten brief. 't Vervolg der interpellate moest plotseling worden verdaagd door een ougesteldheid van den interpelleerenden senator. Bij de behandeling van de begrooting van marine in de kamer, heeft de minister van marine, Lockroy, het onderzeesche vaartuig //Zede", dat een verschrikkelijk oorlogsvaaartuig moet zijn, zeer geprezen. Hij trad daarbij in breedvoerige uitleggingen over de organisatie der vloot, en eindigde met te zeggen, dat het noodig was, Frankrijk een machtige marine te schenken. Een vernieuwing der vloot was z. i. noodzakelijk. Aan den toon, die heerschte op het parlemen- taire diner, Donderdag door den Duilschen Post- Minister Von Podbielski gegeven, kon men dui- delijk bemerken, dat met de goedkeuring der legerwet aan beide kanten aan de menschen een pak van het hart is genomen. Op het diner volgde eene soiree, die ten slotte tot een schitte- rend feest aanwies. De Rijkskanselier Von Hohen- Mevrouw de Beaupreault, was, na de mede- deelingen van Collivet, met wankelende schreden naar haar kamer teruggekeerd. Zij liet zich neer- vallen in een fauteuil, ten prooi aan groote droef- heid en vruchteloos hare hersens pijnigend om een redmiddel te vinden, waar geen redding mogenlijk was. De uren verliepen, Josette kwam en ging ver- scheidene malen, maar Marguerite scheen niets te bemerken van wat er om haar heen gebeurde. Met een snik van toorn en minachting ont- snapten nu en dan halfluid de woorden aan hare lippen Waar is hij Wat doet hij De rampzalige Hij, dien hare gedachten vruchteloos zoehten te midden van het rumoerige Parijsche leven, dat hem gebroken had, was niet zoo ver af als zij waandewant op 't oogenblik, toen de klok elf sloeg, kwam een man langs de donkere trap naar de eerste etage. De bedienden waren niet meer op bun postmen verwachte meneer niet meer George de Beaupreault sloot de deuren, opdat niemand hem zou storen. Hij was nog de knappe ruim veertigjarige man, dien het portret vertoonde maar de trekken waren nog vermoeider, het voor hoofd gerimpeld, en er lag zekere minachting voor alles in de wijze, waarop hij met de lippen trok Hij liet zich vallen op een canape en zei loge kwam er ook, en werd van alle zijden met het welslagen zijner bemiddelingspogingen geluk- gewenscht. Een paar gasten, die de begrafenis op Fried- richsruhe hadden bijgewoond, beschreven de plech- tigheid als zeer indrukwekkend. Aangrijpend was vooral ook de toespraak van den predikant geweest het is te hopen, dat zij wat meer bekend wordten van het mausoleum had men den indruk gekregen, dat het wel een eer.igszins eigen- aardig, maar toch zeer waardig gebouw was, wel geschikt om een bedevaarts-oord voor het dankbare sic) nageslacht te worden. Keizer Wilhelm heeft aan Cecil Rhodes zijn portret geschonken. Over het aanleggen van een telegraflijn moet men het te Berlijn met hem eens zijn geworden, maar over den spoorweg nog niet. Duitschland zal waarschijnlijk op de Vredes- coliferentie worden vertegenwoordigd door den sympathieken Minister van Buitenlandsche Zaken, vrijheer Von Biilow. Op de, ten sterfhuize van Ludwig Bamberger gehouden gedachtenisviering, door allerlei groote mannen op het gebied van kunst en wetenschap bijgewoond, heeft de hoogleeraar Mommsen de xoofdtoespraak gehouden. Hij noemde daarin den overledene //den meest Duitschen onder de Duit- schers" en den laatsle uit de schare van uitver- korenen uit een grooten tijd. Mommsen ver- klaarde, gehoopt te hebben, dat Bamberger, die jonger was dan hij, eens een lijkrede over hem zou hebben gehouden. Onder het spreken werd echter de grijsaard zoo ontroerd, dat hij snikkend moest eindigen. De indirecte aauleiding tot de vijandige betoo- ging tegen den Kroonprins van Zweden en Noor- wegen te Christiania is, naar men verzekert, het voorstel der outwapenings-conferentie van den Czaar. Dat vredevoorstel heeft in Scandinavie nieuwen strijd verwekt, en wel over eene schijnbare klei- nigheid, een quaestie van vorm, maar in de ge geven omstandigheden iets zeer verklaarbaars. De Noren waren uamelijk er tegen, dat op de uit- uoodiging voor de conferentie een gemeenschap- pelijk antwoord namens »de Regeering des Konings van Zweden en Noorwegen" werd gezonden wij hebben dadelijk al gezegd, toen het geschiedde, dat het niet bevallen zou en zij wijten het aan den Kroonprins-Regent, dat dit werd doorge- dreven. Dat is nu al drie dagen, dat ik probeer, mijn eigen huis binnen te komen Gelukkig waren de agenten vandaag niet wakker. Hij bleef eenige oogenblikken onbeweegelijk zitten, stak toen een sigaar aan en rookte die op, zich behagelijk uitstrekkende, als iemand die behoefte heeft aan rust na een groote lichamelijke of geestelijke inspanning. Daarna stond hij op. Kom ik heb geen tijd te verliezen. Laat ik alle compromitteerende papieren verbranden, eer de politie den neus er in steekt. Zorgvuldig doorzocht hij de laden van zijn schrijfbureau, wierp heele bundels brieven in den haard en stak die in brand. Hij wachtte, tot ze geheel tot asch verteerd waren. Dat werk kostte hem twee uren. En nu voort Op 't punt heen te gaan, viel zijn blik, bij toeval, op een fraai lijstje, dat twee portretten bevatte. Hij bleef staan, deed een schrede terug naar de glimlachende gezichten, die hem aan- trokken. 't Was 't aardige gelaat van een heel kleinen knaapGerard, zijn zoontje, toen het vijf jaar oud was, en 't andere Marguerite in de jeugdige schoonheid, vol blijde verwachting van het leven, toen ze twintig jaar telde. Een seconde lang vertoonde zijn gelaat een uitdrukking van spijt, onzekerheid, berouw mis- schien. Hij aarzelde. 'tis mijn schuld, mompelde hij, met zelf- verwijt. Ik had het geluk zoo dicht bij mij, en ik wilde het niet hebben Doch die opwelling kon niet lang duren. Het De Eerste Kamer is bijeengeroepen tegen Woensdag 5 April a. s., des avonds half negen. Door de regeering is bij de Tweede Kamer ingediend een suppletoire begrooting van het hoofd- stuk buitenlandsche zaken der Staatsbegrooting voor het dienstjaar 1899, waarbij wordt aange- vraagd 75,000, voor de kosten van ontvangst van de afgevaardigden tot de te 's Gravenhage te louden ontwapeningsconferentie en van alle verdere, met die conferentie in verband staande, uitgaven. Door het toestaan van het bedrag zal geenszius worden uitgemaakt, dat dit zal worden besteed, doch het zal slechts beschouwd worden als een maximum-krediet, waarvan niet dan met inacht- neming van gepaste zuinigheid gebruik zal worden gemaakt. Te Nice, waarheen hij voor eenigen tijd vertrok, is overleden de heer Mr G. N. de Stop- pelaar, Ridder in de orde van den Nederl. Lteuw en der Eikenkroon, sedert tal van jaren lid van den gemeenteraad van Middelburg en voor dien tijd Secretaris dier gemeente. De overledene was voorts voorzitter van de Vereeniging ffUit het Volk Voor het Volk" en van de Middelburgsche afdeeling van „Schutte- vaer" en was verder nuttig werkzaam in tal van andere instellingen. Men wil misschien wel eens weten wat men aan den heer Schaper, het te Veendam nieuw gekozen sociaal-democratisch lid der Tweede Kamer, heeft Welnu, in een opzicht kan men zich troosten De gekozene behoort in alle geval tot de be- kwamen van zijn partij. De heer J. H. A. Schaper, redacteur van De Strijd, is lid van de Staten van Groningen en van den gemeenteraad der provinciale hoofdstad en heeft als zoodanig getoond een schrander man te zijn. De burgemeester van Groningen verklaarde van den heer Schaper dat hij een eereplaats in den Raad bekleedt. Dit moge ons eenigzins troosten voor het verlies van den heer Smidt, die een zeer bekwaam en zeer geacht lid van de Kamer was, getuige o. a. zijn werkzaamheden als rapporteur van Binnenland- sche Zaken (tweemaal), van Justitie, van Finan- cien en van het wetsontwerp op den leerplicht. Hij vertegenwoordigde Veendam sinds 28 Nov. 1898. Tot de veelpraters behoorde de heer Smidt koude eigeubelang had zich reeds lang meester gemaakt van zijn hart't onverschillig egoisme had de betere gevoelens van zijn jeugd verstikt. Hij haalde minachtend de schouders op en ging heendaar hij in een andere kamer nog papieren had, welke hij diende te vernietigen, opdat ze niet zouden verraden, met welke ongeoorloofde finan- cieele knoeierijen hij zich had ingelaten, moest hij de particuliere woning betreden en voorbij de kleine salon gaan, waar Marguerite gaarne ver- toefde. Hij vermoedde wel, dat zijn vrouw daar was, maar hij wilde haar niet zienhij vreesde ver- wijtingen, tranen en meer nog den stillen blik harer oogen. Gerard zou er ook kunnen zijn, en hij gevoelde zich te schuldig jegens die beide schepselen, ge doemd, den last te dragen van fouten, niet door henzelven bedreven, welke hun beider leveus zou verwoesteu. Daarom wilde hij moeder noch zoon terugzien. Reeds was hij door de groote salon gegaan, nabij de deur, welke toegang gaf tot zijn kamer, toen het geluid van stemmen zijn oor trof. Inderdaad, Marguerite was niet alleenmaar 't was niet de stem van Gerard. Hij keerde op zijne schreden terug naar de deur van de kleine salon, welke op een kier stond hij kon duidelijk verstaan, wat er werd gezegd, terwijl de portiere hem volkomen aan het gezicht onttrok. Zonder te bedenken, wat hij deed, sloop bij tusschen portiere en deur. Daar luisterde hij met ingehouden adem. zeker niet en ook in dat opzicht zal door de jongste versterking van de sociaal-democratische arbeiderspartij in de Kamer wel eenige verandering merkbaar zijn. De samenstelling der Kamer is, na deze ver- riezing, als volgtLiberalen 45, Redicalen, 4, Antirevolutionnairen van de twee groepen 20, Katholieken 22, Christelijk-Historischen en Con- servatieven 5 en Sociaal-democraten 4. Op 1 Januari waren er in Nederland 989 candidaat-notarissen, waarvan 525 werkzaam bij iet notariaat. De Standaard ontving uit Den Haag eene ernstige klacht over het gedrag van een officier, die, onder de schandelijkste vloeken, een onder- officier zoo grovelijk bejegende, dat alien, die er getuigen van waren, er zich diep aan ergerden. Alvorens over de plaatsing van dit stuk te be- slissen, heeft de redactie het departement van oorlog met dit ingezonden stuk in kennis gesteld, met beleefd verzoek, daarop eenig rapport te mogen ontvangen. Dit heeft aanleiding gegeven tot een nauwkeurig onderzoek, waarbij bleek, dat de medegedeelde feiten alzoo waren. Voorts, dat bedoelde officier voor den regimentscommandant is geroepen, en daar een //zeer scherpe berisping" heeft ontvangenen dat hem is aangezegd, dat lij bij onverhoopte herhaling, voor verplaatsing naar een ander garnizoen stond te worden voorge- dragen. Ten slotte verklaarde de Minister ook zijner- zijds nog een woord in deze zaak te zullen mee- spreken. TER NEUZEN, 20 Maart 1899. Bij Koninklijk besluit is met ingang van 1 April benoemd, tot sluismeester bij het kauaal door Zuid-Beveland de heer W. F. Meijer, thans hulpsluismeester bij het kanaal van Ter Neuzen. Op Zondag 9 April hoopt Ds. E. T. K. Steller zijn intrede te doen bij de Herv. gemeente te Hoek, des namiddags 2 ure, na des voormiddags bevestigd te zijn door zijn vriend Ds. A. M. Knottnerus te Zaamslag aan wien de consulent Ds. Timmerman te Ter Neuzen bereidwillig het bevestigingswerk afstond. Men seint ons uit Rotterdam De protestantsche kerk te Overschie is gister- avond afgebrand. II. Een poos, nadat Collivet weg was, had Josette het gewaagd, haar meesteres op te schrikken uit de droeve overpeinzingen. Ze gaf een visitekaartje. Marguerite wierp er een blik op en werd plot seling zeer bleek. Jean Demarr Maar zich herstellende, vroeg zij Wat hebt ge gezegd Dat mevrouw niemand ontving dat mevrouw ziek was. En is hij heengegaan Neen, mevrouw hij bleef aandringen. Hij leek zeer ontroerdhij had bijna tranen in de oogen. En toen Toen kreeg ik medelijden en waagde het, 't kaartje bij u te brengen. Wacht hij in de salon Ja, mevrouw. Marguerite bleef een oogenblik besluiteloos. Hare oogen waren niet van het stukje carton af hare lippen herhaalden telkens zacht den naam, die haar welluidend scheen te klinken. Jean Jean Demarr Na zooveel jaren Wat wil bij? Waarom komt hij hier? Josette waagde te vragen Is die meneer Jean Demarr de beroemde advokaat, waarvan ieder spreekt Mevrouw de Beaupreault zei, droomerig Jaen zijn hart is even goed als zijn roem groot is. Mevrouw heeft verdrietMisschien zou die meneer Demarr u een goeden raad kunnen geven.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1899 | | pagina 1