A1 g em een Meuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen. No. 3686. Dinsdag 8 November 1898. 2)3 32J3^3ffis 38e Jaartrang;. Binnenland. ABONNEMENT: Yoor Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,Franco per post: Nederland f 1,10. Voor Belgie f 1,40. Voor Amerika f 1,32£. Men abonneert zicb bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- oushouders. ADVERTENTIE N: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekead. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Inzending van advertentien voor 3 uren op den dag der uitgave. POL1TIEK OVERZICHT. Vrijdag, tien dagen juist nadat het radicale kabinet-Henri Brisson in de eerste zitting na de vacantie van de Kamer van afgevaardigden, den bons kreeg van een meerderheid, samengesteld uit de reactionaire elementen en een groot deel der gematigde republikeinen heeft het ver- zoeningskabinet onder Charles Dupuy (concentratie- bewind zou men voor dezeu hebben gezegd?)zicb aan Kamer en Senaat voorgesteld. In de Kamer deed de Minister-president Dupuy zelf voorlezing van de gebruikelijke Ministrieele verklaring (zoo iets van een doopformulier, vooraf- gaande aan de eigenlijke wijding door een votum van vertrouwen) en in den Senaat belastte de Minister van justitie, de heer Lebret, zich met deze niet al te moeilijke taak. Heel veel bijzonders heeft bet nieuwe kabinet den in bijna vollen getale opgekomen volksver- tegenwoordigers niet te vertellen gehad, en er bestond feitelijk dan ook geen enkele reden, waarom Charles Dupuy den 4den November iets geheel anders zou vertellen, dan Henri Brisson den lsten Juli: het is immers een stilzwijgende conditie, dat de politiek van Brisson in de hoofd- trekken zal worden voortgezet en dat er alleen zoo hier en daar een meer behoudend gematigd toetsje zal worden aangebracht. In de eerste plaats bevestigde de premier, in overeenstemming met de motie van 25 October jl., de suprematie van het burgerlijk gezag, dat bij het grondbeginsel heettevandenrepublikeiuschen staat, tevens volkomen vertrouwen uitsprekende in het leger, dat de wetten der Republiek getrouwe- lijk nakomt. Het kabinet heette zich besloten de aanvallen van hen, die het leger willen belee- digen door het solidair te verklaren met zekere personen, te bestrijden. De plicht van het Ministerie is ook de uitvoering te verzekeren van de vonnissen der justitie. Nog verklaarde Dupuy hWij moeten de verwachtingen rechtvaardigen, die Frankrijk heeft gewekt door de volkeren der wereld te nooden tot de tentoonstelling van 1900 en den toestand versterken, die de wijding heeft ontvangen van een kostbaar bondgenoot- schap. Onze buitenlandsche staatkunde zal be- rusten op de belangen van het land, er naar streven haar krachtsinspanning in overeenstem ming te brengen met de waarde van het doel, FF UILLETON Reeds van verre hoorde men het stampen der paarden en het geschetter der muziek en als men binnentrad, kwam, zooals in elken circus, iemand de reuk van paarden, gas en nieuwe planken tegemoet. Een der kunstrijderessen was bezig door de gebruikelijke hoepels te springen, terwijl twee clowns met lianne niet bepaald nieuwe grap- pen het publiek vermaakten. In een hoekje aan den ingang van de tent stond een kleine groep. De vader, iemand met een schier belachelijk-jeugdig uiterlijk, had een vet, geelachtig bleek gelaat, eene zwarte, van pommade glimmende pruik en eene geverfde snor. hij droeg een elegant avondtoilet en had eenen reusachtigen, onechten diamant in zijne das; hij was bezig zijne strookleurige handschoenen aan te trekken. Het zou moeilijk geweest zijn in de moeder, de dame naast hem, met haar wollen japonnetje vol garneelsel en vlekken, haar fluweelen jaquet met den door motten beschadigden pelsrand, hareu gedeukten hoed met veeren in die magere, hoekige gestalte, dat tanige gelaat met de scherpe, donkere oogen, de gevierde prima donna van voorheen te herkennen, die te midden van dave- verende toejuichingen, door de arena reed. Te- genwoordig zat zij des avonds aan de kas en nam de kaartjes aan, maar heden, nu haar kind, hare Paola, voor de eerste maal zou optreden, had zij vrij. In eene kunstenaarsfamilie is eene dergelijke gebeurtenis altijd van groot gewicht, want als de ouders op jaren komen, zijn zij gewoonlijk ge- noodzaakt van hunne kinderen te leveu. De en steunen op het Parlemeut. Wij zijn een Ministerie van vereeniging en willen een staatkunde van hervormingen en vooruitgang." Dupuy verzocht daarop de Kamer de begrootiug over 1899 te willen goedkeuren en kondigde een inkomsten en een successiebelasting aan, verder een hervorming der drankwet, een wet op de werklieden-pensioenen en een voor het landbouw krediet om te eindigen met de verklaring //Wij zullen het economisch stelsel en de stabiliteit der douane-tarieven handhaven". Hoewel Frankrijks regeering inderdaad het besluit heeft genomen de expeditie-Marchand niet te handhaven in Fasjoda (welk besluit gevallen is in den ministerraad na langdurige samensprekingen en ernstige overwegingen) zal er toch nog heel wat beleid en overleg toe noodig zijn om de ongunstige indrukken over en weer geheel uitte- wisschen, terwijl de onderhandelingen over een compensatie, door Engeland aan Frankrijk aan den Nijl te verleenen, langen tijd kunnen duren. Wat er eergisteren te Parijs is gebeurd tusschen de Spaansche en de Amerikaansche gevolmach- tigden ter vredes-conferentie, is niet met zekerheid te zeggen. Volgens den een heeft Day, de eerste gevolmachtigde van de Unie, in verband met Spanje's weigering om de Filippijnsche eilanden in hun geheel af te staan aan de Vereeuigde Staten, zooiets als een ultimatum voorgelegd en volgens een andere lezing hebben de Spaansche gedelegeerden Amerika het recht betwist, Spanjes souvereiniteit over den Filippijnschen archipel aan te tasten, en zouden zij hun Amerikaansche collega's bebben uitgenoodigd met andere voor- stellen voor den dag te komen over andere vraag- stukken, waarop de Amerikanen beloofd hadden zich te zullen wenden tot de regeering, in af- wachting van de zitting van a. s. Dinsdag. Op Kreta is het niet tot betreurenswaardige incidenten gekomen. Turkije's gezag op het eiland heeft een einde genomen in rust en kalrnte. Door de internationale troepen zijn alle openbare ge- bouwen te Kanea bezet, overal werd de Turksche vlag nedergehaald, behalve op het regeeringsgebouw waar zij gehandhaafd wordt naast die der vier mogendheden, evenals te Grabusa, te Retimo, te Kaudia en te Hierapetra. In een publicatie aan het volk geven de admiraals als hun vooruemen te kennen het eiland te pacificeeren, waarbij zij eischen onvoorwaardelijke gehoorzaamheid en de vader is dan impressaiio en teekent de contracten, terwijl de moeder het huishouden doet en de verschillende kleedingstukken met goud en loo- vertjes versiert. Zoo was het ook hier. Al de hoop van papa en mama Carambino was, nu zij oud werden, ge- vestigd op hunne dochter. Wei was hun zoon Riccardo een goede jongleur, die handig zijne borden en kogels wist te werpen, maar veel be- droeg zijn inkomen toch niet. Als hunne Paola nu maar zoo verstandig was deugdzaam te blijven, kou zij mettertijd een rijkeu man trouwen, misschien wel een prins, of wel een schatrijken bankier men kan nooit weten hoe het loopt. Hoewel zij zich een weinig huiverig gevoelde, zag de kleine Paola er toch heel aardig uit. Zij had een jeugdig, frisch gezichtje, schitterende oogen en donker haar, waariu zij een paar rozen had gestoken. Haar figuurtje kou men nog niet zien, want hare moeder had haar een ouden mantel om de schouders geslagen. Het nummer was afgeloopen. Het publiek klapte in de handen en de kunstrijderes, wie deze toejuichingen golden, trad hijgend en verhit naar buiten. Thans was de beurt aan Paola. Eerst verscheen een wit paard met eene witte, met rozen gebor- duurde schabrak. Toeu nam mama Carambino den mantel van de schouders barer dochter, die stralend als eene fee uit haar omhulsel te voor- schijn trad. Paola's kleedje was van rooskleurige zijde, met gouden loovertjes versierdaan hals en armen fonkelden onechte diamanten. Mama Carambino verschikte nog iets aan de rokjes, bevestigde nog eene roos op den schouder barer dochter en streek haar kapsel nog eens glad toen kuste zij haar, vergeefs trachtende een paar tranen te weerhouden. uitlevering van alle wapens, ook van de zijde der christenen. Mel toonde de Mohammedaansche bevolking zich terneergeslagen, doch de rust werd bij deze ingaande verandering der dingen geen oogen blik verstoord. Den admiraals is door den Turkschen gouverneur kennis gegeven van een door hem uit Konstantinope ontvangen telegram, volgens hetwelk de Porte onderhandelingen heeft aangeknoopt met de mogend heden over de handhaving op Kreta van garni- zoenen, welke des sultans suzereiniteit moeten aanduiden. Onlangs verzocht de onderwijzer Hoek te Kroonpolder aan Gedeput. Staten van Groningen vergunning, dat te zijnen huize te Beerta door zijn echtgenoote het beroep van logementhoudster mocht worden uitgeoefend. Hoewel noch het hoofd der school, noch de commissie van toezicht op het onderwijs, noch het gemeentebestuur, noch de arrondissements-, noch eindelijk dedistricts- schoolopziener bezwaar hadden tegen het verzoek, werd afwijzend door Ged. Staten daarop beschikt. Gedep. Staten namelijk achtten het niet wenschelijk in het belang van het onderwijs dat in de door adressaut bewoonde behuizing het beroep van logementhouder werd uitgeoefend. Tot toelichting diene, dat adressant 1£ uur gaans van de school wonen zou, doch hij had zich schriftelijk aan het gemeentebestuur ver- bonden des zomers per fiets, des winters per rijtuig naar school te gaan, met welke voorwaarden het gemeentebestuur genoegen had genomen. Thans is de heer Hoek van deze ongunstige beschikking van Gedep. Staten in hooger beroep gekomen bij de Koningin, die thans beslissen zal of de door Gedep. Staten aangevoerde motieven een gegronde reden opleveren tot weigering der verlangde dispensatie van art. 36 der wet op het lager onderwijs. In Belgie worden plannen gemaakt voor de plechtige herdenking van het overlijden van Marnix van St. Aldegonde, te Souburg begraven, dat op 15 December a. s. 300 jaar is geleden. Zaterdag ontving de burgemeester van Oost- en West-Souburg een schrijven van den secretaris der afdeeling ,/Antwerpen" van het Willemsfonds, Thans reikte Paola haren vader de hand en kuste hem. Fier en met een kunstenaarsglimlach op het gelaat voerde hij haar naar den ingang. Het gordijn werd weg geschoven, de muziek speelde eene vroolijke quadrille, de pikeurs plaatsten zich in het gelid en Paola trad aan de hand van haren vader binnen. Zij begroette het publiek met eenen bekoorlijken glimlach. Verschrikt bij het zien der talrijke toeschouwers en het sterke licht, bleef zij een oogenblik beteuterd staan. loen vatte zij moed, trok hare rokjes in orde, speelde met haar karwats en sprong luchtig in den zadel. Terwijl haar paard stapvoets rondreed, liet zij hare oogen over het publiek gaan. Een kleine jongen liep tusschen de rijen der toeschouwers en bood uit een mandje ruikers te koop van gekleurde immortellen, bont mos en stroo, die er bij lamplicht aardig uitzagen. Op de plaats waar de modeheertjes zaten, zag I aola een jongen man met een van die ruikertjes in de hand. Zij had hem al meer gezien, dien morgen, toen zij studeerde. Hij was door den stal gekomen en bij den ingang der kunstrijders gaan staan; en terwijl Paola reed, had hij het gordijn weg geschoven en haar met eenen onbe- schaamden, verliefden blik aangezien. Onwille- keurig had zij zich over hare kleeding, eene eenvoudige wollen blouse en een oud rokje, geschaamd, en was naar buiten gereden. De directeur had haar verteld dat hij een graaf was en, naar zijn deftig voorkomen en den kostbaren pels, dien hij droeg, te oordeelen, moest dat wel waar zijn. Het gelaat van den jongen man was fijn besneden, maar zeer bleek een kneveltje over- schaduwde zijnen welgevormden mond, doch verborg den vermoeiden trek om de mondhoeken niet. Met denzelfden blik als dien morgen zag hij waarin wordt medegedeeld dat eenige vereerders van Philip van Marnix van St. Aldegonde voor- nemens zijn op 15 December a. s. een lauwerkrans te komen neerleggen op het gedenkteeken te West-Souburg. Tevens wordt in dit schrijven gevraagd of het gemeentebestuur van Souburg zich bij die betooging zou willen aansluiten, om dan gezamenlijk de plechtigheid te regelen. In de Revue des Deux Mondes van 1 November schrijft de heer Charles Benoist, die de Inhuldigingsfeesten te Amsterdam heeft bijgewoond, een zeer vriendelijk gesteld artikel over /Orange et Neerlande", waarvan het slot luidt //Wat wij in Holland geleerd hebben, is niet de voortreffelijkheid van een constitutioneele mo narchic boven een republiekde Hollanders zijn noch monarchaal noch republikeinsch en hun laud is een monarchie en een republiek te gelijk. Maar welk een vastheid en veiligheid, welk een rustige zekerheid geeft niet aan een volk de gehechtheid aan een dynastie, wanneer die dynastie even nati- onaal is als de natie zelve, en hare kracht vindt in die natie En omdat Nederland in de Oranjes een dynastie bezit, welke met de natie medeleeft en medegevoelt, acht de heer Benoist ons land gelukkig en te benijden. Aan de Ned. Herv. Gem. te Oud-Delfshaven is door Mevr. de weduwe De Waal-Jacobson een som van f 34000 gelegateerd, belast met vrucht- gebruik voor de dienstboden. Inlaudsche tabak Het kleurige zandgoed en de lompen zijn geleverd. Voor het eerste besteedde men /13il 14, voor de lompen 4 a 5, per 50 K. G. enkele planters bedingen iets meer. Het aard- en zandgoed is, op kleine uitzonde- ringen na, zoowel in Betuwe als op de Veluwe zeer mooi. Mrat het bestgoed betreft, het vroege is te prefereereu boven het late, ook de kleur is veel beter. Het late is door het vochtige weder niet spoedig genoeg gedroogd. Van handel hoort men nog niets. Alleen werd te Elst bij Rhenen de tabak van de plantage Willem III, ongeveer 135,000 K. G. gekocht door den heer A. Herschel Bzn., te Amersfoortprijs geheim. ook thans Paola weder aan, terwijl hij het ruikertje in de hand hield. O, hoe klopt.e haar hart Die bloemen waren stellig voor haar en hij was toch zulk een voornaam heer Met opgeheven hoofd, een glimlach op de lippen, stond papa Carambino in het midden vau het renperk en liet de zweep klappen, terwijl thans Paola s paard in galop rondreed. Het meisje stond in sierlijke houding op de schabrak en gaf onder stormachtige toejuichingen eenige vermetele proeven harer kunstvaardigheid. Op het oogenblik dat zij weer voorbij den jongen man reed, wierp hij handig het ruikertje tegen hare borst. Met eenen glimlach ving zij let op, maar tegelijk gaf het paard zulk eenen hevigen ruk, dat Paola het evenwicht verloor en met het hoofd tegen de verschansing vie], waar zij bewusteloos bleef liggen, den kleinen ruiker tusschen haar samengeknepen handje gedrukt. Dat alles was in een ommezien gebeurd. Vrou- wen rezen gillend van hare zitplaatsen op en papa Carambino droeg, geholpen door den pikeur zijne bewustelooze dochter weg. De muziek speelde niet langer en het rumoer onder het publiek was tot eenen waren storm aangegroeid. De voorname jongeheer, wiens gelaat nog een tintje bleeker was geworden dan te voren, verliet den circus. Intusschen had men Paola, die nog altijd het ruikertje in de hand hield, buiten op een kleed gelegd. Met doodsbleek gelaat knielde haar vader naast haar nederhare moeder lag snikkend aan lare voeten; de clowns en de pikeurs stonden er om heen. //Alleen die onnoozele ruiker is de oorzaak van let ongeluk jammerde de eene clown. *En het was nog haar eersteklaagde de moeder. Oi< blail verschijnt .daandug-, WoeBudag- en Vrijdasavoua, nitgezunderd op Feestilasen, bij den nitgever P. J. VAK DK 8AKIIK te Ter Nenzen.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1898 | | pagina 1