Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch- Vlaanderea. No. 3636. Dinsdag 12 Juli 1898. De oorlog tussctien AMERIKA en SPANJE. abonnement H0NDSD0LHEID. Binnenland. Voor Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,—. Franco per post Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,32J. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. Inzending van advertentien v6or 3 uren op den dag der uitgave. ADVERTENTlEN Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Bij directe opgaaf van driemaal plaatsing derzelfde advertentie wordt de prijs slechts tweemaal berekend. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Het is niet oninogelijk, dat de slag bij Santiago het laatste belangrijke oorlogsfeit zal wezen, dat de geschiedenis van den oorlog heeft aan te wijzen. Niet alleen in Spanje, maar ook te Washington is men geneigd om een einde aan den oorlog te maken. Minister Day heeft zelfs al eenige elementen in den toestand ontdekt, die op vrede wezen, en het zou hem niet verwonderen, als er, hetzij door Spanje direct of door bemiddeling van een andere mogendheid, vredesvoorstellen werden gedaan. De gruwelen, die van het laatste gevecht zijn bekend geworden, zullen ieder mensch met eenig gevoel wel doen verlangen naar het einde. Wij deelden op gezag van de //Daily News" reeds mede, hoe de Spaansche machinekolen ongeveer gloeiend gestookt waren en hoe het personeel daarin spiernaakt en verwond door de Amerikanen gevonden werd. Hetzelfde blad vertelt nog het een en ander, dat den indruk van het heldhaftige nu juist niet versterkt, maar dat toch een denk- beeld van den wanhopigen laatsten strijd geeft. Op de /Cristobal Calon" had de bemanning zich geheel in nieuwe kleeren gestokenzelfs hun ondergoed was nieuw. Toen het schip zonk, braken zij de provisiekamer open en vulden hun zakken met pasteien en beschuit. De officieren zeiden, dat zij sedert een week niet genoeg gegeten had- den doch waarschijnlijk was't maar een bewering om medelijden op te wekken, want behalve pasteien hadden zij vee en kippen aan boord, maar geen geld Toen de //Calon" zich overgaf, riepen de mannen a/Viva los Americanos". Sommigen waren zoo dronken, dat men hun touwen om het lijf moest slaan, om hen te laten zakken. De Spaansche kapelaans, geneesheeren en officieren weigerden naar hun eigen gewonden om te zien zij namen de zaak nog al wijsgeerig op en hadden blijkbaar niet verwacht, dat zij den avond van dien dag zouden zien. Admiraal Cervera zit op het halfdek van de z/Iowa", zeer kalmhij heeft een vuilen witten hoed van een Amerikaanschen matroos op. De Spaansche officieren en manschappen zeggen vrijuit, dat het voor Spanje nutteloos is, den oorlog voort te zetten. De Spaansche oorlogsschepen zijn ver- wrongen en uiteengevallen wrakken geworden ze lijkken merkwaardig veel op het wrak van de //Maine", in de baai van Havanna. De Spanjaarden vertellen, dat het bombardement van de kust hun reeds geleerd had, dat zij de Amerikanen onderschat hadden toen de regeering te Madrid dus bevel gaf, dat de vloot naar Havanna moest gaan, koos Cervera het oogenblik uit waarop Sampson, zooals men van het fort Morro had waargenomen, gemeenlijk godsdienstoefeningen hieldtoen kreeg de geheele bemanning een extra borrel, en men ging den ondergang tegemoet. Terwijl de kapitein van de //Oquendo" zich doodschoot om de nederlaag niet, te overleven, was het scheepsvolk zoo ongeduldig om zich over te geven, dat zij een tafellaken van de voorplecht lieten waaien. De „Vizcaya" haalde liaar vlag nog juist intijds neer, om het overschot van de bemanning van den dood te redden de torpedoboot //Ericsson" naderde snel en maakte zich gereed een torpedo af te schieten, toen de kwartiermeester, door den rook turend, den kapitein toeriep vTe laatDe vlaggen zijn neergehaald.". Tegenover die gruwelen staat nu wel een bij- zondere zorg, aan de gewonden en zieken besteed maar dit geeft toch slechts matige voldoening. De Amerikaansche //Relief' schijnt anders wel een model Roode-Kruis-schip te wezen. Het is onder gewone omstandigheden ingericht voor 300 patienten, in geval van nood kan echter het dubbele getal worden opgenomen. In de operatiekamer vindt men, evenals in een hospitaal aan land, de meest moderne en complete inrichtingen. De ledikanten, van geemaileerd ijzer, zijn voorzien van matrassen van fijn ijzerdraad, waarop zachte bedden. In het tusschendek is een machine voor het distilleeren van zeewater, terwijl een tweede machine het water zuivert, en er is een derde machine, waarmee door middel van ammoniak ijs wordt gemaakt. Verder een stoomwaschmachine en een ontsmettingsmachine. Aan boord bevinden zich negen doktoren, tien verpleegsters en veertig zieken- oppassers. In twee kamers vindt men Rontgen- toestellen. Het geheele schip is elektrisch verlicht en in iedere afdeeling zijn elektrisch bewogen waaiers aangebracht. Zooals we zeiden, er is kans, dat dit schip nog slechts korten tijd dienst zal doen. Het bombar dement, waarmee Santiago reeds eenige dagen bedreigd wordt, is weer uitgesteld, teneinde Linares gelegenheid te geven met generaal Blanco en met de regeering te Madrid van gedachten te wisselen. Linares liet echter aan generaal Shafter weten, dat hij geen telegrafist had. Shafter heeft hem er toen een gezonden, die vergezeld ging van den Britschen consul. Ook heeft de Amerikaansche generaal den kommandant der stad, Torol, aan- geraden, nu maar te capituleeren, daar de Ame rikaansche vloot nu met het leger zou kunnen samenwerken. Generaal Pando zou nu weer niet Santiago zijn, of liever hij zou weer naar Havanna zijn opgerukt, omdat Santiago zich toch moeten overgeven, 't geen wel een ietwat zonderlinge overweging is. Maar in beide leger- kampen heeft men van vredesonderhandelingen te Washington en te Madrid gehoord en gevochten wordt er niet. Wel hebben de Amerikanen hard gewerkt om batterijen op te stellen en schansen op te werpen. Hun batterijen op de glooiingen van de heuvels bestrijkeu nu de stad en er is een dynamiet-kanon in een voordeelige stelling geplaatst. Onderwijl heeft men ook stroomen overbrugd en de wegen grootelijks verbeterd, zoo dat nu het zware geschut kan vervoerd worden. De heeren Shafter en Sampson, die een poosje ruzie hebben gehad, zijn het eens geworden en voor het geval dat de krijgsverrichtingen worden hervat, is het volgende plan voor den aanval vastgesteld Sampson zal de manschappen uit de forten aan den moud van de haven verdrijven en duizend man landen, om die forten te bezetten onderwijl zendt men stoombarkassen met enterhaken de haven in, om de mijnen onschadelijk te maken. Daarna zal de vloot de haven binnenstoomen om de stad te beschieten en den aanval aan de land- zijde te steunen. In de op morgen, des voormiddags te elf uren, te houden vergadering der Eerste Kamer, komen o. a. onderstaande ontwerpen van wet in be- handeling goedkeuring der sanitaire conventie van Venetie; regeling van de wijze, waarop door de daartoe verplichte rijksambtenaren ten behoeve van den Staat zekerheid wordt gesteld regeling der personeele belasting naar den grondslag rij- wielefl overeenkomst met de stoomvaartmaat- schappij Zeeland Noord-Oosterlocaalspoorweg voorziening in de verdediging van de Noordzee- kust in Noord-Holland. Na afloop de interpellatie van den heer Fransen van de Putte, houdende verzoek aan de Ministers waterstaat en van oorlog om inlichting over een contract tot uitkeering van een subsidie aan het hoogheemraadschap Delfland in verband met den toestand van het boezemwater van Delfland, en de interpellatie van den heer Bergsma, houdende verzoek aan den Minister van buitenlandsche zaken om inlichting, of een bericht in de Nederlandsche Staatscourant van 16 Juni jl. aanleiding zou kunnen geven om aan de Belgische regeering te verzoeken de Belgische grenzen voor den invoer van vee uit Nederland open te stellen. De Nederlandsche vereeniging voor gemeente- belangen, die in 1884 een examen instelde voor de betrekking van adspirant-gemeentesecretaris of ambtenaar ter secretarie, heeft de gediplomeerden uitgenoodigd aan haren secretaris opgave te doen van de betrekking of betrekkingen, welke zij thans bij de gemeente-administratie hebben. Bij het in 1889 ingestelde onderzoek bleek, dat toen van de 115 gediplomeerden 59 of ruim 51 pet. sedert 1884 eene benoeming of bevordering hadden verworven. In de raadzaal te Bolsward had dezer dagen eene militaire plechtigheid plaats. Zij gold den fuselier P. Tolstra, benoemd tot ridder der Militaire Willemsorde, die zich in het voorjaar van L897 bij een der gevechten in Atjeh onderscheiden heeft. Reeds door een schampschot aan het hoofd licht gewond, bleef Tolstra moedig stand houden, tot een tweede kogel achter de oogstreek hem dwars door het hoofd ging. Hij herstelde, maar het gezichtsvermogen van beide oogen was vernietigd. Bij de plechtigheid deelde de majoor der infan- tene, garnizoens-commandant van Leeuwarden, eerst den blinde mede, dat in de zaal rondom hem vereenigd waren eenige hoofd- en andere officieren, een gewezen sergeant, eveneens drager der Mil. Willemsorde, tal van oud-strijders, gede- coreerden met onderscheiden medailles uit stad en gewest, de officieren der schutterij, de leden n den raad, de vroegere burgemeester en vele belangstellenden. Nadat de ridderorde op de borst van den blinden krijger gehecht was, werd door hem den eed FEUIJLLETOIs Vrij bewerkt door A MO. 21) Een andere uitkomst deed zich niet aan mij voor. Hoe kon nu het huwelijk mijne ver- klaringen ongeldig maakte bewezen worden, dat zij krankziunig was toen zij den man doodde Ik werd woedend bij die gedachte. Het scheen mij toe, dat wij geheel in den strik verward zaten. Ik kon, wel is waar, Johan, mijn vroegeren bediende, laten oproepen om te bezweren dat haar manieren dien avond vreemd en wild waren weestik kon de verpleegsters doen oproepen om te verklaren dat Anna, toen zij kwamen, herstellende was van een aanval van waanzin. Maar zou men hen gelooven Zou een bekwaam aanklager niet spoedig de rechters overtuigen, dat het niet de waanzin was die haar de misdaad had doen plegen, maar dat veeleer de misdaad den waanzin had te voorschijn geroepen Wij waren inderdaad hulpeloos en, naar het scheen, was onze toestand hopeloos. En dit alles moest aan Anna worden verteld Waar zou ik de kracht vinden om haar met de waarheid bekend te maken nu vooral, nu hare gezondheid nog verre van hersteld was Er was geen uitkomst. Geen uitkomst? Ja, toch, een was er. Het scheen zoo eenvoudig, zoo gemakkelijk, dat ik lachte om mijn domheid het niet terstond te hebben gezien. Scheur dat vervloekte papier in stukken, Willem DijkstraVergeet, wat ge gelezen hebt. Keer terug naar uw vreedzame woning. Treed haar, die je liefhebt, te gemoet met een glimlach op het gelaatzoo dikwijls reeds hebt ge u zelf tot een lach gedwongen. Groet haar als gewoonlijk. Zeg van het nieuws van dezen morgen niets. Begraaf het diep in uw hart. Doe dit en w gelukkig, gelukkig voor altijd Maar de man die binnen vier en twintig uur zal terechtstaan voor de misdaad van enn ander Wat kan hij u schelen Hij zal ongetwijfeld worden vrijgesproken. Maar indien het gerecht den verkeerden weg volgt indien de man ver- oordeeld wordt Wat dan Zal dan het leven van een boer gewicht in de schaal leggen Beschouw de zaak ook eens van een anderen kant. Worden niet jaarlijks door de gril van een vorst of staatsman duizenden menschen verslagen Vertrouw dezen man gerust aan het gerecht toe. Hij is onschuldig en zal vrijgesproken worden. En indien hij schuldig bevonden wordt, welnu, laat hem boeten Hij zal niet de eerste onschul- dige zijn die gestraft wordt, en evenmin de laatste. Een leven is het slechts, dat gij verwoest. Hij is immers niets voor je, denk niet meer aan hem. Laat gebeuren, wat wil. Je hebt steeds je zonnig tehuis en de vrouw die je liefhebt. Rondom u zullen uwe kinderen opgroeien. Waarom geaar- zeld Houd uwe lippen gesloten en ge zult het geluk van een geheel leven gewonnen hebben. Dit was de verzoeking waarmee ik uren wor- stelde. Herhaaldelijk was ik op het punt te zwichten. Ik stond eenige malen op, om het papier te veruietigen en de zaken haar gang te laten gaan doch telken keer kwam ik op mijn voornemen terug, wierp mij weer op den grond en streed den strijd opnieuw. Neen, ik kon het niet doen. Had ik dan geen eergevoel meer? Ofschoon ik geheel in Anna's geluk betrokken, haar ongeluk het mijne was, kon ik, zelfs om harentwil, toch geen onschuldige opofferenDie misdaad was te verschrikkelijk. Na al mijn strijd, na al die vreeselijke uren van angst en wilde plannenmakerij, was ik ge dwongen terug te keeren tot het punt waarvan ik eerst was uitgegaan. Anna moest zich over- leveren om den onschuldigen man te bevrijden. Er was inderdaad geen andere uitkomst. En de dag was bijna voorbij Op den 25sten, dat is morgen, de terechtzittingOm Utrecht intijds te bereiken, moesten wij steeds doorreizen, moesten wij ons voortspoeden om ons geboorte- land te bereiken. Ik moest mijn vrouw, het dierbaarste wat ik op aarde bezat, geleiden ter slachtbank Ik stond op zoo moe alsof mijne ledematen met lainheid geslagen waren. Langzaam sleepte ik mij naar huis. ,/Zij moet het weten. Maar hoe het haar te vertellen mompelde ik onder het voortgaan. Mijn voorkomen moet ellendig geweest zijn, want vele ernstig kijkende Parijzenaren wendden zich om en staarden mij een oogenblik na als ik hen voorbij was. Weldra stapte ik door de poort van ons huis en met wankelende schreden kwam ik op de binnenplaats, waar ik de gelukkigste uren van mijn leven had doorgebracht. XIII. Daar zaten zij bij elkander, mijne moeder en Anna, mijne vrouw. Zij schenen de belichaming van ernstig geluk. Haar breede waaiers bewogen zich langzaam op en neer. Anna had den arm uitgestrekthaar fraai gevormde hand stak in het heldere water dat uit de fontein spatte en een wit marmeren bassin vulde, waarin gouden karpers in snelle wendingen ronddartelden. Zacht bewoog zij de vingers voor- en achterwaarts en verschrikte daardoor de schuwe visschen, half glimlachende om hunne vrees. Het scheen, dat mijne moeder haar onderhield over het oproer dat zij onder de schitterend geschubde waterbewoners veroorzaakte. Nog staat mij dit tooueel levendig voor den geest. Niels, behalve de smart, is verdwenen of zal verdwijnen uit mijne herinnering. Het was voor ons beiden goed, dat ik den strijd met mij zelf had gestreden in de eenzaam- heid, waar geen oog mij zien kon of ik niemand kon zien. Zelfs nu nog kwam de verzoeking in mij op en draalde ik, het nieuws mede te deelen. Ik dacht aan de verandering, den schok, die mijne mededeelingen zouden teweegbrengen. Doch langer dralen was thans onmogelijkAnna had mij opgemerkt en mijn moeders oogen volgden de richting der hare. Ik vermande mij en trad op haar toe met zooveel vroolijkheid in mijn uiterlijk voorkomen, als ik kon verzamelen. Mijne moeder maakte een spottende opmerking, dat ik Anna en haar zelve zoo verlaten had. Hare aHKexODdrrd Feestdagen, bij il t-n nHgever J. VAM PB »*MBKteTef »it blaii verschijnt ri»«n<l»K-. Woemilas- W>iJotul, 1'eaien. De Burgemeester van TER NEUZEN, wegens ont- vangen bericht van den heer Districtsveearts te Dordrecht, dat volgens den Directeur van s Rijks veeartsenijschool e Ijond ingeent enz. van den vermoedelijk dollen hond uit Ter Neuzen, tot heden gezond is gebleven, zoodat genoemde Districtsveearts adviseert de toepassing van artikel 3 der wet van 3 Juni 1875 (Staatsblad no. 110) door zijn plaatsvervanger voorgeschreven, kan ingetrokken worden, besluit tot die intreUKius, zoodat, buiten overtrading van genoemde wet, de houden weder buiten kunnen loopen zonder voorzien te zijn van een muilkorf. Ter Neuzen, 9 Juli 1898. De Burgemeester voornoemd, J. A. VAN BOVEN.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant / Neuzensche Courant / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1898 | | pagina 1