Aigemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen. No. 3044. Woensdag 11 Juli 1894. 34e Jaargang. Binnenland. f as ABONNEMENTr Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,Franco per postVoor Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,32$. Men abonneert zicb bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. ADVEBTENTIEN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Men kan zicb abonneeren tot het plaatsen van 500 regels en meer per jaar, tot veel verminderden p'rijs. ~Oit Waiir verscliijnt »ie„ Vr.Jda^vo.n. ..ij «len uitgeve, P. J. VAST F S A H 1* E te Ter Ae»sen. JPoiitiel* Overzicht Terwijl allerwegen Ministers en volksvertegen- woordigers de parlementaire beraadslagingen tot nader order, d. w. z. tot heel laat in den nerfst, hebben verdaagd, zetten de afgevaardigden van Italio en Frankrijk den hun opgelegden arbeid onverpoosd voort en de Italiaansche volksvertegenwoordigers kwijten zich van dien moeielijken plicht onder werkelijk heel ongunstige omstandigheden. De warmte in de stad der zeven heuvelen is op 't oogenblik ontzettend, ondragelijk. rijdag en Zaterdag was 't z6o erg, dat de brandweer moest worden te hulp geroepen oui het dak van de Kamer nat te houden. Toch was de hitte bijna niet te dragen en er ziju stem men opgegaan om alleen 's nachts zitting te houden. Er behoort een zekere moed toe, bijna zou menzeggen demoed der wanhoop, om onder die omstandigheid bij zijn obstructietaktiek te volharden. De oppositie in Montecitorio heeit dien moed. Zij gunt Crispi de zege niet, onder geen enkele voorwaarde wil zij hem gewonnen spel geven, en zoo laat men zich in de Kamer martelen, doch op toegeven zonder heftigeu tegenweer belioeft de premier niet te rekenen. Zaterdag zou de zitting gesloten zijn kunnen worden, als de oppositie t niet had verhinderd of niet te vroeg bad gejuicht. Er moesten behandeld worden twee wetsvoorstellen tegen de auarchisten den waarbij straf wordt bedreigd tegen aanzetting tot verheerlijking van misdaden door de pers en een ander betrelfende de aauwijzing van een bepaald verblijf aan anar- chisten, een soort verbanning. Het eerste voorstel wilde men lateu doorgaan, doch het tweede in geen gevaldoor incidenten zou men er tegen waken en dan zou 't wel November worden, eer 't opnieuw in behandeling kan koraen. Zoo daehten de mannen der uiterste linkerzijde en hadden ze zich nu maar bepaald tot inwendige vreugde over dien vermoedelijken triomf, dan zou hun toeleg, dank zij den hun gunstigen omstandigheden, misschien nog wel geslaagd zijn en zelfs was er wel eenige kans, dat het wetsvoorstel in kwestie, alaus op de lange baan geschoven, geheel in 't vergeetboek geraakle. Doch de oppositie in Italie is niet zoo heel veel gewendals kinderen, die in afwachting van een pretje leven, maakteu zij grooten ophef en groot misbaar van de over- winning, die nog behaald moest worden. at voorbarige plezier over 't geen zij heetten een fiasco der meerderheid, maakte eenige regeerings- mannen boos, zij togen naar den premier en drougen er, onder toezegging van steun, bij hem op aan ook het tweede voorstel te handhaven. Frankrijks regeering komt met nieuwe maatregelen tegen de anarchisten, daartoe ge'inspireerd door den moord op Sardi Carnot. Een plan in ruwe trekken is reeds telkeus besproken in de sinds den aanslag gehouden bijeenkomsten der Ministers, er is ge- schaafd en gevijld en het resultaat van dien arbeid is nu het wetsvoorstel, dat in den ka'oinetsraad definitief is vastgesteld. Op grond van deze be- palingen zouden niet meer naar de gezworenen, doch rechtstreeks naar de correctioneele rechtbauken worden verwezen de vergrijpen, nader aangegeven in de wet van 13 December 11. aanhitsing tot diefstal, moord, plundering, brandstichting, aanslag door ontploffingsstolfen, vergrijpen tegen staatshoof- den en de verheerlijking van al die misdrijven door woord of geschrift. Het nieuwe wetsvoorstel ver- zwaart de straffen, ontzegt den veroordeelden het recht op verblijf en spreekt in zekere gevallen de verbanning uit naar een bepaalde plaats. De debatten in anarchisten-processen ziju niet openbaar meer en publicatie er van wordt gestraft als een delict. Nog v66r de sluiting der zitting wil de regeering de meeniug der Kamers te dezer zake keunen. De berichten uit het verre westeu van de Vereenigde Staten van Noord—Amerika, luiden steeds ernstiger, 'ti3 een burgeroorlog gelijk, te ernstiger omdat bv. in California negen tienden der bevolking gemeene zaak maken met de stakers of ten minste bereid zijn hun vrij spel te laten. De gewapende macht, die veel te gering in aantal is vindt geen steun en reede ziju vele gevallen te constateeren van onwil om tegen de geweldplegers op te rukken, welke negeering der discipline veelvuldig word toegejuicht. De berichten van incidenten tusschen stakers en openbare macht, met tal van dooden en gewonden, zijn voor t meerendeel overdreven en ernstiger is eigenlijk het feit, dat er een burgeroorlog dreigt. Te Sacramento wordt den stakers voedsel en drank verschaft door de burgers, te Los-Angeles werd een regiment soldaten door de stakers zelven ontvaugen en een paar uur later waren de meesten dronken, de milionair Sutro steuat de beweging met geld en vrouwen en kinderen begroeten de stakers als helden. De stakers hebben zes gebouwen van de teutoonstelling te Chicago, de secties voor landbouw, mijnwezen, machines en manufacturen bevattende, in brand gestoken. FEUILLETON 15) .Dus u ontkent, dat u mevrouw Rechling het vergift hebt toegediend vroeg de rechter nu ronduit; na al het gesprokene was hij tot de overtuiging gekomen, dat dit jonge schoone meisje in een soort van waanzin de vrouw, die haar zoo bitter gekrenkt had, het vergift had toegediend, doch hij had ook een openhartige bekenteuis verwacht. „Gelooft u dan dat ik mevrouw Rechling ver- giftigt heb?" luidde haar wedervraag. ,Mejuffouw," zei de rechter met nadruk, „volgens de wettelijke bepalingen behoeft niemand zichzelf te beschuldigen. Het is zelfs de plicht van den rechter de betrokkenen daarop te wijzen; daar staat tegenover, dat een bekeutenis niet noodzake- lijk is om eene veroordeeling te kunnen uitsprekeu. Bij voldoende bewijzen ,/En gelooft u die te hebben?" viel zij in. „A1 heb ik ze nog niet geheel, dan zal het onderzoek ze wel aan het licht brengenvoor het oogenblik is er reeds gegronde reden om u gevangen te houden." „Ik had niet anders verwacht," antwoordde zij onderworpen, hopende dat de rechter het verhoor nu zou sluiten. Daarin vergiste zij zich echter. Nog- maals ging de jonge en daarom nog ijverige rechter de zaak in alle bijzonderheden met haar door en deed moeite haar te doen begrijpen, dat mevrouw Rechling het vergift nergens anders kon iugekregen hebben dan bij haar bezoek te Wilmersdorf. Bij den Comraissaris der Koningin in onze provincie, Jhr. Mr. W. M. de Brauw, is het officieel bericht ontvangen, dat H.H. M.M. defiuitief „En daarom moet ik het haar gegeven hebben sprak Valentine schouderophalend. „Niet daarom alleen, maar ook om de omstan digheden, die er mee gepaard gaan," antwoordde de rechter. #U geeft toe, dat die vrouw u doodelijk beleedigd had en dat u den diepsten haat en wrok jegens haar koesterde. Bovendien stond zij tusschen u en uw beminde. Haar dood gaf hem de vrij heid om met u in het huwelijk te treden. Met een kreet van ontsteltenis deinsde Valentine terug. //Ook dat nog 1" riep zij uit, en haar stem kloiik daarbij zoo aangrijpend, zoo waar, dat de rechter diep ontroerde en in zijn overtuiging van haar schuld begon te wankelen. Met de oogen strak voor zich uit starende en als sprak ze tot zichzelve, zeide ze //Als ik aan hem gedacht had, zou ik in die vrouw zijn moeder gezien hebbendat ik dit vergat dat ik dit vergeten kon, ziedaar mijn fout Zij bedekte het gelaat met de handen een kramp- achtige rilling voer haar door de leden. Het was te veel, te veel voor een arm, zwak menschenhart." Dat was toch weer een bekentenisde rechter wilde haar de verdere bekenteuis gemakkelijk maken. z/Ge waart bijna ontoerekenbaar door uwe veront- waardiging over den smaad, dien mevrouw Rechling u had aangedaan, en daarbij kwam de smart over den dood van uw vader." Een bittere glimlach kwam op haar gelaat. „Toen mijn vader de kamer binneotrad, had mevrouw Rechling dat vermeende vergift reeds gedrouken. Hij hoorde de verontschuldiging, die zij meende mij te moeten aanhieden, en deze was reeds voldoende om zijn levensdraad af te suijden. Toen zij hem op den vloer zag liggeu, en besefte, besloten hebben op het laatst der maand Augustus een vierdaagsch bezoek aan het eiland Walcheren te brengen. Gedurende het verblijf van H.H. M.M. de Koninginnen te Middelburg zullen de hooge be- zoeksters rijden met eigen equipage, dat te dien einde uit 's Gravenhage naar Middelburg wordt overgebracht. De Koninginnen zullen bij hare komst in de hoofdstad begroet worden door een eerewacht te paard, gevormd uit dames uit de eerste standen van Middelburg. Over dit bezoek schrijft men aan de Amsterdammer: Tusschen 20 en 30 Augustus zullen H.H. M.M. de Regentes en de Koningin een vierdaagsch bezoek brengen aan Zeeland. De Middelburgsche Ct. heeft het ons eergisteren- avond gemeld, en het is dus zeker. Eigenlijk was het al een paar dagen zoo goed als zeker, doch uw berichtgever wilde het gevaar niet loopen een flater te maken door voorbarigheid, zooals zijn voorganger op dit punt in 1892 is overkomen. De eerste uiting bij de ontvangst van het bericht onder hen die door hun ambt of positie geroepen zijn in de ontvangst der hooge gasten eenig werk- zaam deel te nemen, was groote dankbaarheid ten opzichte van den burgemeester van Vlissiugen. Hij toch geldt als de man die bewerkt heeft dat H.H. M.M. nog dezen zomer naar Zeeland komeu, ter gelegenheid der op 25 Augustus bepaalde tweede onthulling van Vlissingen's verplaatsten zeebeld De Ruijter. Of het mogelijk zal zijn H.H. M.M. ook aan de opening van het nieuwe havenstation door hare tegenwoordigheid luister bij te doen zetten, durf ik niet verzekeren. Hierover wordt gesproken evenals over een kleinen tocht op de reede met een der booten der Maatschappij Zeeland en een bezoek aan de Maatschappij De Schelde. Dit alles te Vlissingen. Hier in Middelburg zal de verblijfplaats zijn van H.H. M.M. en dus het braudpunt der feestvreugde. Er is hier echter niets te onthullen en ook uiets te openen. Toch schijneu H.H. M.M. ook hier aan eene kleine eigeuaardige plechtigheid door hare tegenwoordigheid eene hoogere beteekenis te zullen geven. Dit echter deel ik u onder alle voorbehoud mede want er heeft nog niets van in de Midd. Ct. gestaan. Reeds geruimen tijd geleden heeft het hoofd der gemeente aan den Raad een voorstel toegezegd over de stichting van een Volksbadhuis, waarop door enkele ingezetenen bij adres was aangedrongen. Nu wordt gefluisterd, dat dezer dagen met spoed zal worden besloten, tot stichting van geineentewege van een badhuis waar elk, winter en zomer, voor enkele centen een gezond bad zal kunnen krijgen. H. M. de Koningin zou dan worden uitgenoodigd den eersten steen van dit volksbadhuis te leggen. Het plannetje is aardig en zoo inderdaad de raad dezer dagen het besluit neemt ter verwezenlijking, zal ik het u met vreugde berichten. Doch wat van deze plannen kome, de Zeeuwen zijn koningsgezind nog van ouds en zij zullen hunne Vorstiunen met groote hartelijkheid ont vangen. Er kunnen wel geen groote sommen worden uitgegeven van gemeentewege voor kostbare feesten, want de gemeenten Vlissingen en Middelburg hebben al hare inkomsten hard noodig voor voor- ziening in dringende behoeften. Doch de Zeeuwen weten, dat de Vorstinnen minder hechten aan dure praal dan aan warme hartelijke geestdrift, die weinig geld heeft te kosten, en aan deze zullen zij het haar niet laten ontbreken. Naar het Nieuwsbl. v. Ned. verneemt, heeft Minister Sprenger van Eyk in bewerking eene rijksinkomstenbelasting, ter vervanging van de pas jngevoerde vermogens- en bedrijfsbelastiug. Blijkens prov. blad no. 65 is de opening der jacht op waterwild, zijndeeenden, duikers, water- hoenders, watersnippen, schrieken, kemphanen, strandloopers, wulpen en plevieren, in Zeeland bepaald op Zaterdag 14 Juli a.s. Van den Gouvemeur-Generaal van Nederl.— Indie is onder dagteekening van Vrijdag 7 Juli ontvangen volgend telegram betreffende de expeditie tegen Lombok. ,/De voorspoedwensch der beide Koninginnen is door de land— en zeemacht te Ampenan geestdriftvol ontvangen. Den vijfden dezer is de expeditie aldaar vereenigd en het ultimatum gezonden. Den zesde vroeg kwamen drie hoofden berichten, dat 24 uur tijd voor antwoord te kort was. Dien ochtend debarkeerde de expeditie in de beste orde te Ampenan, zonder tegenstand, zelfs met eenige hulp der bevolking. De Lomboksche vlag is door onze vlag vervangen. Volgens bericht is de vijand te Mataram en Tjakranegara verzameld en zal hij aldaar stand houden. De gezondheid is zeer goed." Uit New-York ontvangen wij, alzoo schrijft het Hbld. met verzoek om openbaarmaking, een open brief aan den Minister van justitie te's Graven hage. De inhoud van dezen brief komt hierop neder. In een der Amerikaansche bladen stond in April wat zij gedaan had, vluchtte zij heen. Zij is niet bij ons vermoord, integendeelzij heeft bij ons gemoord." Eenige minuten heerschte een diepe stilte in het vertrek de rechter kon den rechten toon voor het verhoor niet zoo dadelijk weer vinden. Eindelijk zeide hij //Nog slechts een vraag voor heden. Bij de ontsteltenis en de smart over den plotse- lingen dood van uw geliefden vader, vond u toch gelegenheid om het glas, dat mevrouw Rechling gebruikt had, te spoelen en in de kast zetten. En de flesch met bessensap zette u ook weg. Waarom deed u dat?" Valentine legde de hand aan het voorhoofd. „Waarom herhaalde zij. //Kan men dan reken- schap geven van de reden, waarom men zelfs de onbeduidenste handeling verricht U kon mij even coed vragen, waarom ik de deur van de kamer achter mij gesloten of open gelaten heb. z/Onder sommige omstandigheden zou dat ook van beteekenis kunnen zijn, even als het spoelen en het wegzetten van het glas. U begrijpt wel, dat dit in het onderhevige geval niet als een oube- duidende behandeling kan worden aaugemerkt." Valentine knikte. //Ja, dat zal ik wel moeten inzien." Peinzend streek zij de hand langs het voorhoofd. ^Ik geloof, dat ik het deed, omdat ik bezigheid moest hebben ik kon het stilzitten iD de kamer niet langer uithouden. Maar nu is mij alles ouverschillig. Zend mij naar de gevangenis, veroordeel mij ik kan u niets meer zeggen, dan ik gedaan heb." //Zoo gauw gaat het nog niet met het veroor- deelen," zeide de rechter, die begreep dat het nutteloos was het verhoor thans nog voort te zetten. Hij liet haar de aanteekeningen van het verhoor voorlezenzij onderteekende die. Toen schelde hij en gaf bevel haar naar een eel van de gevangenis te voeren. Door een gevangenbewaarder ondersteund, wan- kelde zij naar buiten de rechter bleef nog een geruime poos in diep nadeuken verzonken zitten. Dat meisje was hem een raadsel. Had men hier te doen met een verstokte, huichelende misdadigster, of met een ongelukkige, die in een oogenblik van drift gehandeld had Of was zij onschuldig en een slachtoft'er van een ongelukkig toeval. ZEVENDE HOOFDSTUK. De eerste stralen der morgenzon vielen tusschen de half dichtgetrokken gordijnen in een weelderig gemeubileerd vertrek, waarin een nog jonge vrouw gemakkelijk in een leunstoel zat. Gekleed in een morgenjapon van wit wollen stof met vioolkleurige nopjes, met haar gilzwarte oogen, donkere wenk- brouwen en oogwimpers, haar lief wipneusje, ronde kin en zacht roode wangen, geleek zij wel een dame van het hof van Lodewijk XIV. Zelfs het haar poeder outbrak niet, of scheen althaus niet te ontbreken. Zag men echter nauwkeuriger toe, dan bemerkte meu, dat hier geen kunstmiddel in het spel was, doch dat heur haar voor den tijd vergrijsd of door een zonderlinge speling der natuur uit den aard grijs gekleurd was. Het eerste was echter het geval. Agnes von Beeren's koolzwart haar was door schrik en toorn vergrijsd, toen men haar zij telde toen uegentien jaar en was sedert een jaar gehuwd heur echtge- noot, een fliuk knap officier, dien zij hartelijk liefhad, thuisbracht met een doodelijke verwonding. 11:It \E17.E\SI'HE COIIMRIT ,T 1 1 1 J J

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1894 | | pagina 1