18 Algemeen Nienws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch- Via an der en. Brandschouwing". E No. 3041. Zaterdag 30 Juni 1894. 34e Jaargang. 2, Binnenland. 3 3S? 2 3 3a ran van ABONNEMENT- PBDILLBTON der lier, toor rrdt uur ijk. [IAS- den 5. v. evr. ;ust. per EN, :ken iter, uder iere enst jaar- inne voor ordt 550. a. s. [en ekt, lag. nm. 6,20 6,40 4,50 5,10 eldij? iuten jeven Per drie maanden binnen Ter Neuzen f 1,Eranco per postVoor Nederland 1,10. Voor Belgie f 1,40. Voor Amerika f 1,32£. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. 0I1A\T. ADVERTENTlEN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Men kan zich abonneeren tot het plaatsen van 500 regels en meer per jaar, tot veel verminderden prijs. »it Uad verscliijnt »inSdag- en Vrijdagavond bij den nitgevee P. J. V A M 1» E 8 A M E te Te, »e«Zen In den loop der volgende week zal ingevolge art. 35 der verordening op de brandweer, aan de huizen der ingezetenen in de kom dezer gemeente eene brandschouwing plaats hebben. Ter Neuzen, 29 .Tuni 1894. Burgemeester en Wethouders aldaar, J. A. VAN BOVEN, Burgemeester. J. DIELEMAN, Secretaris. Jt-»t)litieli Overzicht. Eergistermorgen bood het station Saint Lazare te Parijs een buitengewone levendigheid aan. Men had een ministerieele en twee parlementaire treinen georganiseerd, bij gelegenheid van de verkiezing van een president der Republiek. Uitgebreide voorzorgsmaatregelen waren genomen door den prefect van politie, die zelf tegeuwoordig was met een vol- doende politiemacht, terwijl bovendien een groot aantal agenten in burgerkleeding gereed stonden, om in tijd van nood handelend op te treden. De eerste parlementaire trein vertrok om 11,50 daarop volgde de ministerieele trein, waarin behalve de Ministers ook graaf Hoyos, de gezant van Oostenrijk- Hongarije inErankrijk, plaats genomen had en Ernest Roche, redacteur van de Iutransigeant en afgevaardigde voor Parijs. Deze laatste had zich in den trein vergist, doch had geen lust, om, toen hij ziju vergissing bemerkte, weer uit te stappen. De commissaris van politie, speciaal met het toezicht belast, rapporteerde den aanwezigen prefect van politie het gebeurde, doch deze voud geen aanleiding om den afgevaardigde met geweld te verwijdereu. De Ministers van buitenlandsche zakeu en van oorlog, Hauotaux en generaal Mercier, die geen lid van de volksvertegeuwoordigiug zijn, waren alleen te Parijs gebleven. De voorzitter van het eongres ChallemelLacour, had zich, evenals Casimir Perier, per rijtuig naar Versailles begeven. Deze plaats was buitengewoon druk reeds in den vroegen morgen kwamen tal van belangstellenden aan. Rijtuigen waren er niet genoeg te krijgeu. Door tal van afgevaardigden, behoorende tot de uiterste linkerzijde, radicalen en sociaal-democraten, werd 's morgens in het thdatre des arietes nog een vergaderiug gebouden, waar besloten werd op Henri Brisson te stemmen bij eerste stemming, wanneer deze niet in herstemming kwam, was men vrij, mits men zijn stem uiet uitbracht op Casimir Perier of Dupuy. De afgevaardigde Goujat deelde zelfs in den trein in vertrouwen mee aan een der medereizigers, dat Perier de agent was van den Graaf van Parijs en dat Dupuy niet veel beter was, daar hij de Saucho—Pan^a van de reactie is. De sociaal-democraten spraken er van, den nacht te Versailles door te brengenze hadden niet verwacht, dat er sleclits een enkele stemming noodig zou zijn, en dat dus de verkiezing in twee en een half a drie uur zou afgeloopen wezen. Voor het eongres geopend werd, hadden er nog ernstige twistgesprekken plaats, daar Challemel-Lacour, tegen de gewoonte, den journalisten verbodeu had, in de Galerie des Bustus te komen, waar zij zicb met de leden van het eongres kunnen onderhouden. Om den uur zat er nog maar een Minister, die van landbouw, in de bank der Ministers. De tribunen waren stampvol. Om 1,10 verschijnt.de voorzitter van het eongres. Hij heriunert aan de treurige gebeurtenis van Zoudag, die een nieuwe verkiezing noodzakelijk maakt, leest de artikelen uit de grondwet, op de keuze van een president betrekking hebbende, voor en wil tot stemming overgaau. Het resullaat was, dat 851 personen aan de stemming kouden deelnemen, dat 845 dat gedaan hadden, zoodat de volstrekte meerderheid 423 stem- men bedroeg. Casimir Perier had 451 stemmen, Brisson 195, Dupuy 97, generaal Eevrier 59, Arago 27, verscliillende andere personen 22 stemmen, zoodat Perier gekozen was. Een langdurig gejuich van de linkerzijde en het Centrum begroette den uitslag, terwijl de sociaal-democraten en de radicalen protesteerden en sclireeuwdeu. Dejeante verklaarde te protesleeren, omdat men zijn voorstel, om het presidentschap af te schaffen, niet heeft willen be- handelen. De afgevaardigde Avez vroeg, waarom het voorstel niet behandeld was. (De sociaal- democraten applaudisseerden, anderen riepen //de discussies sluiten Avez ging voort en schreeuwde z/dat is het resultaat der reactionaire coalitie Miclielin besteeg de tribune. ^Boulangist," werd hem toegeroepen. Challemel-Lacour maakte ge- bruik van een oogenblik stilte, om te zeggeu, dat Casimir Perier kenuis zal gegeven worden van zijn benoeming. Na de sluiting van het Cougres werd Casimir Perier het proces-verbaal der zitting voorgelezen en hij dus met de hoogste waardigheid in den staat bekleed. Challemel-Lacour hield vervolgens een welsprekende en tegelijk aandoeulijke rede, waarop de nieuwe president, bewogen, autwoordde in de volgende termen #Ik kan de aandoening, die ik ondervind, niet bedwingeude Natiouale Verga- dering bekleedt mij met het hoogste eereambt, dat een burger kan ontvangen, zij legt mij de zwaarste zedelijke verantwoordelijkheid op de schouders, die een man kan dragen. Ik zal aan mijn land al de kracht en de vaderlandsliefde, die in mij is, wijden. Ik zal de republiek met den meesten ijver, volgens mijn overtuiging dienen en ik zal der democratic mijn gansche toewijding en mijn gansche hart schenken. Evenals hij, die niet meer is en dien wij eerbiedig betreuren, zal ik mijn plicht, mijn vollen plicht doen." Een groot aantal senatoren en gedeputeerden hebben vervolgens den nieuwen president geluk gewenscht. De eerste uitbarstingen der volkswoede in Frankrijk tegen enkele Italianen mogen verklaarbaar zijn geweest, dat de mishandeling en plundering van onschuldige vreemdelingen nog wordt voortgezet, is eene schande. Het is het gepeupel, gesteund en aangemoedigd door de domme nieuwsgierigheid van duizenden, dat de euveldaden pleegt, maar de sterke arm had moeteu worden gebruikt om daaraan een einde te maken. De Italiaansche bladen vermanen hun landge- genooten, kalm te blijven, maar op den duur kan hun woord geen ingang vinden, wanneer duizende vluchteliugen in Italie komen, vervuld van bittereu haat en medelijden en verbittering wekkend. Volgens de Times heeft Japan aan de Chineesche regeering voorgesteld, gemeenschappelijk fiscale en andere hervormiugen in Corea in te voeren. Dit werd afgeslagen en nu verklaarde Japan, dat het alleen zou handelenhet zond 6000 soldateu, bezette de hoofdstad en houdt feitelijk den koning gevangen, China eischte de verwijderir.g van die troepen en toen dit werd geweigerd, verklaarde, volgens een later telegram uit Shanghai aan de Times, de Chineesche onderkoning, dat daardoor eene crisis zou kunnen ontstaan, daar hij de handelwijze van Japan als in strijd met de tractaten beschouwde. Hij zou evenwel pogen den vrede, zonder oneer voor China, te bewaren. H. M. de Kouingin-Regentes heeft aan Mevr. Carnot een telegram van rouwbeklag gezonden van den volgenden inhoud „Zooeven vernam ik het wreede verlies, dat gij geledeu hebt. Ik'geef u de verzekering van mijne deelneming in het ongeluk, dat u getroffen heeft, en bied u mijn welgemeend rouwbeklag aan.'' In het district Elst werdeu Dinsdag uitgebracht 2843 stemmen. Gekozen is de heer Van Basten Bttenburg (k., t.) met 1430 stemmen. De heer De Meester (1., v.) had 1413 stemmen. Het kamerlid voor 's Graveuhage, de heer Pijnacker Hordijk, heeft, gisteren na belofte- aflegging, zitting genomen. Het ontwerp tot invoering van de faillissementswet is gesteld in handen eener commissie van voorbe- reiding, bestaande uit de heeren Travagliuo, Hartogh, Hintzen, Lucasse en Drucker. De Minister van kolonien gaf nadere inlichtingen omtrent de verwikkelingen op Lombok uit een brief van den Gouverneur-Generaal dd. 22 Mei jl., waaruit hij verschillende passages voorlas. Daaruit bleek andermaal, dat tot ons optreden noodzakelijkheid bestaat door den treurigen staat van zaken in Lombok, de nouding van het inlandsch bestuur, dat de Sassaksche bevolking blootstelt aan knevelarijen en willekeur en handelt in strijd met het verbod tot invoer van wapenen, oorlogsbe- behoeften enz., zonder zich te storen aan de voor- schriften van het Indisch Gouvernement. Verder wordt gewezen op de weigering der in ontvangst- name van een brief van den Gouverneur-Generaal, hetgeen als een groote onbeleefdheid is te be- schouwen. De Minister meende, dat een gouver nement zulk een handeling van den leenman tegenover den souverein niet kan dulden, reden genoeg ons voldoemng te vragen en eveumin kan toelaten, dat een goed gezinde bevolking als het ware wordt uitgemoord, en aan gebrek en ellende ten prooi gegeven, zoodat de bevolking vaak haar kinderen moet verkoopen om zich voor het geld voedsel te verschaffen. Vandaar het verzet van de Sassaks tegen het Balisch bestuur, waaraan zij zich niet willen onderwerpen. Geenszins verwonderde de Minister er zich dan ook over, dat de Gouverneur-Generaal, op grond van de ontvangen rapporten, met kracht van wapenen een eind aan den onhoudbaren toestand tracht te maken. Na mededeeling van de reeds bekende eischen aan Lombok gesteld, op de niet beantwoordiug waarvan besloten werd tot de expe dite, die thans noodig is, wil het eiland geen woestenij worden. Opnieuw is hem uit Indie ver- zekerd, dat wij krachtig genoeg ziju om met kans op succes de expedite te ondernemen. Mochten wij echec lijden, dan zulleu wij dit schitterend wreken (beweging). De Minister bleef bij zijn overtuiging, dat wij niet anders mogen handelen en rekent op het vertrouwen van het Nederlaudsche op het Indische leger. Niemand vroeg nadere inlichtingen. Daarna werden de nog aanhangige wetsontwerpen afgedaan o. a. belreffende1°. wijziging van het aansluitingspunt van den spoorweg Probolinggo Sanarvekau; 2°. naturalisation, o.a. van twee Perzen, 12) ,/Maar Valentine Waarom loochent ge nu iets, dat niet te loochenen is .J" ^Omdat het zoo niet is 1" ,/Kind, waarom die dwaze verstoktheid, nadat ge reeds zooveel hebt toegegeven. Maar het is niet noodig, ge behoeft mij uiets te zeggen, ik heb je bekenteuis niet noodig. Kom, ga met mij mee. Mijn rijtuig wacht nog voor de deur. Doe een mantel om, in een kwartiertje tijds kunnen wij aan het spoorwegstation zijn. Ik zal onze vlucht wel zoo goed weten in te richten, dat niemand ons kan inhaleu of ons verblijf ontdekken. Kom, draal niet laDger 1" Hij wilde haar van de sofa oprichten, doch zij weerde hem af. //Valentine, er is geen minuut te verliezen, elk oogenblik kunnen de beambten van de justitie hier zijn." ,/Laten ze komen," antwoordde zij en ging weer zitten. „Men zal je in de gevangenis zetten, een vervolging tegen u instellen. Ge zult als giftmengster veroor deeld worden ,/Dat is beter dan te vluchten en mij in uwe macht te stellen," riep zij uit van de sofa opspringende. Ook hij was van zijn stoel opgesprougeu, doch hij tuimelde terug, als had hij een slag gekregen. Maar al te duidelijk stonden afkeer en verachting op haar gelaat te lezen. z/Ik wil mijn leveu en mijn eer op het spel zetten voor eene moordeuares, en is dat mijn dank daarvoor siste hij tusschen de tanden. „Ge weet zeer goed, dat ik geen moordeuares ben. Ge wilt mij slechts verlokken om u te volgeu. Maar ik ben daarop gewapend. Mijn vader heeft me tegen u gewaarschuwd." Er kwam nu een vreeselijke verandering in zijn gelaat. Hij toonde thans de wildste hartstochten. Wat heeft hij u gezegd vroeg hij, dreigend op haar toetredende. „Dat ik mij voor u moest in acht nemen, en nooit een huwelijksaanzoek van u mocht aannemen." Zijn gelaat helderde op, hij glimlachte. ,/De goede man kon maar niet vergeten, dat hij officier en miju vader handwerksman geweest is, vandaar zijn afkeer. Maar dien afkeer zou hij wel overwonnen hebben als hij geweten had, hoe de zaken staau. Valentine, nog eenmaal bid ik je, ik bezweer u, volg mij //Neen," antwoordde zij vastbesloten. „Waar wilt ge op wachten Zij haalde de schouders op. #Hoopt ge misschien, dat Koenraad Rechling u zal trouwen, nu zijn moeder dood is?" vroeg hij weer. ,/Wat gaat het u aan, wat ik hoop of vrees?' ,/Wat mij dat aaugaat P" herhaalde hij. //Veel, zeer veel! Laat het u gezegd zijn, Valentine, ik zie nooit van u af. Ik ben niet den man om mij iets te laten ontrukken, waar ik miju zinnen op gezet heb, dat heeft reeds menigeen tot zijn schade ondervonden, en naar niets heb ik zoo'n vurige begeerte als naar u, mijn aangebedeue. Zie, hier lig ik aan je voeten, zet je voet op mijn nek. Je kunt van me maken, wat je wilt." Hij kuielde voor haar neder, sloeg zijn armen om haar heen en verborg zijn hoofd in de plooien van haar kleed. Zij trachtte zich los te rukken en riep//Laat mij los, of ik roep om hulp." ,/Ik zal je op mijn handen dragen. Ik ben niet minder rijk dan die Koenraad, al je wenschen zal ik vervullen, zelfs nog voor dat ze uitgesproken zijn. Kom, ga met mij mee, en word mijn vrouw." »Nooit, nooit 1 Houd op, ga heen 1" Het was haar gelukt los te komen. Zij wendde zich naar de deur, haar gelaat toonde zooveel alkeer, dat hij begreep, dat dit meisje liever alles wilde verduren dan aan hem toe te behooren. Hij werd razend van toorn, en gevoelde een woesteu haat tegen haar in zich opkomen. Een boosaardige grijuslach vloog over zijn door woede misvormd gelaat. ,/De wraak is een gevecht, dat het best smaakt, wanneer het afgekoeld is," mompelde hij tusschen de tanden. Luid vroeg hij//Is dat uw laatste woord z/llet is mijn laatste woord," antwoordde zij vast- be laden. z/Hoor dan nn ook mijn laatste woord. Ik kan u redden of verderven. Hoe ver dit strekt, zult ge later onderviuden." Valentine zweeg. fftIoop niet," vervolgde Bauerlich, //dat ge u van de beschuldiging van moord kunt zuiveren. Men zal u verooraeelen en ter dood brengen." flk vertrouw op mijn onschuld," zei ze dof. ,/Ge weet zelf wel, hoe weinig die te beteekenen heeft," sprak hij honend. yMaar al waart ge zoo onschuldig als de zou aan den hemel en zoo rein als versch gevallen sneeuw, dat zou u niet helpen. Liever zie ik uw hoofd op het schavot vallen, liever verricht ik zelf het werk van den beul aan u, dan dat ik u in de armen van een auder zie. Valentine, je behoort mij toeje moet de mijne worden of een schandelijken dood sterven, je hebt geen andere keus 1" „Den dood, den dood 1" lispelde zij bevendzij dacht het koude straal reeds in haar hals te voelen, zij dreigde in onmacht te vallen. //Nu toont ge u in uw ware gediante," kreet zij. *Ik ben u daar dankbaar voor, nu weet ik wat ik van u te verwachteu heb." ,Dat zal je eerst later onderviuden siste hij. „Je hebt er zelf geen zwak begrip van, hoe zeer ik je in mijn macht heb." „Doe, wat ge kunt," zei ze met onderwerping. „De bedenktijd is voorbij, daar komen ze van de justitie," sprak hij. Er werd aangescheld en op dat zelfde oogenblik schoof Bauerlich den grendel van de deur weg, en iluisterde Valentine toe „Nog is het tijd redding of ondergang wat kiest ge Zij schudde het hoofd. Weer vroeg de stem van een man in de gang naar mejuffrouw Valentine Zier, en de ontstelde Constance voerde een bejaard man, in een langen blauweu overjas gekleed, de woonkamer binnen. Zijn baardeloos gelaat had een stereotiep vrieudelijke uitdrukking, de kleine grijze oogen keken onschuldig rond, doch uiets ontging aan hun aandacht j ze konden, als het ware, om een hoekje ziea.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1894 | | pagina 1