Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch- Vlaanderen. Paarden- en \teemarkt No. 3038. Woensdag 20 Juni 1894. 34e Jaargang. BEKENDMAKING. Kermis of Jaarmarkt Binnenland. abonnement- Openbare Vergadering Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,Eranco per postVoor Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,824. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushouders. ADVERTENTlEN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Voor elken regel meer /0,10. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Men kan zich abonneeren tot het plaatsen van 500 regels en meer per jaar, tot veel verminderden prijs. uur. Bij deze couraut behoort eeii bijvoegsel Kamer van Koophandel en Fabrieken te Ter Nenzen. Donderilag 21 Juni a. s., namiddag 7 Te behandelen a. Iugekomen stakken. b. Besprekingeu. H. C. E. VAN IJSSELSTEDN, Voorzitter. H. J. VOOREN, Secretaris. Burgemeester en Wethouders der gemeente ZAAMSLAG rnaken bekend 1». dat de gewone jaarlijksche alhier zal worden gehouden op Diusdag den 3den Juli 1894, aanvangende des voormiddags te 9 en eindigende des namiddags te .1 ureu. Vanwege de gemeente worden uitgeloofd elt premien, naar welke geene mededinging wordt toegelaten aau de eigenaren van het grootste getal paarden en vee, die daarvoor in het vonge jaar zijn bekroond, alsmede voor paarden en vee wegens welke alhier reeds vroeger eene premie is toegekend, en voor paarden en vee, na 11 uren aangebracht. Geen liedjeszangers, orgeldraaiers en dergelijken worden tijdens de markt toegelaten. 2°. dat de in deze gemeente zal plaats hebben op Dinsd.ig den 3den Juli e. k. tot en met llouderdag den gden iiiaaiid en dat geene nadagen zullen worden toegelaten. Zaamslag, 5 Juni 1894. Burgemeester en Wethouders voornoemd, C. DE BOKX, Voorzitter. E. H. WORTMAN, Secretaris. folitieli Overzicht. Erankrijk schijnt nog niet genoeg te hebben aau zijne tariefoorlogen met Ltalie, Spanje en Zwitserland. Nu dreigt het ook een handelsstrijd met Oostenrijk- llongarije te beginnen. FEUILLETON Oostenrijk weigert voor Erankrijk dezelfde uit- zonderiug op zijn algemeen invoertarief voor wijn op vaten te maken als voor ltalie, dat eene ver- laging van 17 fl- geniet. Hierop werd door Erankrijk met het oog op den bijzonderen voordeeligeu wijnoogstaangedrongen. De afgevaardigde voor Bordeaux, Turrel, heeft nu in de Eransche Kamer een maatregel van weerwraak voorgesteld, volgens welke het hoogste tarief zou worden toegepast op alle invoerartikelen uit Oos tenrijk en van de belaugrijkste producten meel, hout, schapen, paarden, nog bijzondere rec'nteu zouden worden geheven. Indien de kamer dit voorstel aanneemt de maatregelen die ten opzichte van Zwitserland geuo- men werden maken dit niet onwaarschijnlijk zal de iuvoer uit Oostenrijk bij na oumogelijk worden. In dat geval zal Oostenrijk tegenmaatregelen nemen, o. a. naar uit de beraadslagingen in de Hongaarsche Kamer van afgevaardigden is gebleken, door op- heffiug van de letterkundige overeenkomst met Erankrijk, wat voor de Fransche schrijver een zeer aanzienlijk verlies zou beteekenen. Sinds 1891 verminderde de invoer uit Erankrijk in O.-Hongarije van /"40,000,000 tot/"25,000,000, de uitvoer naar Frankrijk van f 33,000,000 tot 22,000,000. De uitvoer van Erankrijk bestaat meesl uit weelde-artikeleu, terwijl daareutegen bijna uitsluitend artikelen van algeineene behoelte worden ingevoerd. De protectionisten zouden dus de levens- middeleu te Parijs alweer duurder maken. Er is weder eens een van die aanslagen gepleegd, welke de schanae zijn van dit laatste decennium der 19de eeuw. Terwijl de Minister-president in ltalie, de heer Crispi, Zaterdag in zijn rijtuig naar de Kamer reed, loste een anarchist, zekere Pietro Lega, een revolver- schot op hem, dat echter gelukkig geen doel trof, daar de kogel op eenigen, zij het dan ook korten afstand van waar Crispi zat door de beide por- tieren vloog. De Minister werd vergezeld door zijne secretaris, die terstond uit het rijtuig sproug om den moor- deuaar te grijpen. Deze trachtte te ontvluchten, maar was spoedig door een paar politie-agenten gearresteerd. Hij is een jongmensch van 25 jaar, schrijnwerker van beroep en lid eener anarchistische vereeniging, onder welker leden hij den beteekenis- vollen bijnaam heeft van .Marat". Lega verklaarde uit de Romagna naar Rome te zijn gekomen om Crispi te dooden. Het speet hem, dat hij zijn doel niet had bereikt Een afgevaardigde, die juist voorbijkwam, nam den anarchist zijn revolver af en stelde aien aan den Minister-president ter hand. In het gebouw der Kamer gekomen, depoueerde deze het wapen bij den voorzitter, die, nadat hem het gebeurde door den minister was medegedeeld, bij de opening der vergadering de hoop uitsprak, dat Crispi nog laug voor het vaderland behouden zou mogeu blijven. Aan den minister—president viel daarop een warme ovatie ten deel. Zichtbaar bewogen, sprak de heer Crispi zijn dank daarvoor uit. De demoustratie zou hem onvergetelijk blijven, zoo verklaarde hij, en hij voegde er bij, dat noch bedreigiugen, noch beleedigingeu hem zouden doen afwijken van hetgeen hij als zijn plicht beschouwde. Ook buiten de Kamer vielen den minister- president tal van bewijzen van sympathie ten deel. Het regende letterlijk telegrammen aan zijn adres en voor zijn woning op de Via Gregoriana hield zich den geheeleu dag een talrijke. menigte op, die herhaaldelijk juichkreten liet hooren, teneinde van vreugde over het mislukken van den laaghartigen aanslag blijk te geven. Wat den moordenaar betreft, bij zijn arrestatie had de politie de grootste moeite hem tegen de woede van het volk te beschermeu. In den avoud, omstreeks 8 uur, brachten de koning en de prins van Napels Crispi een bezoek en betuigden hem diep bewogen hun vreugde over den goeden afloop. De koning zeide, dat de be- proeviugen, waaraan Crispi blootstaat, het gevolg ziju van zijne groote toewijdiug bij de behartiging van 's lands belangen. De tijding van den aanslag had den koning evenzeer gotrolfen, als wanneer de aanslag ware gericht geweest tegen iemand van zijn huis. De menigte juichte den koning en den kroonprins toe en riep #Weg met den moordenaarLeve Crispi Door den minister-president werden ook tele grammen van gelukweusching ontvangen van gene- raal Vou Caprivi, Bismarck, lord Rosebery, enz. Keizer Wilhelm heeft Vrijdag koloniale troepen, die bestemd zijn voor den dienst in Zuidwest- Afrika, geinspecteerd en de soldaten aldus toege- sproken „Mannen, ik heb u hierheen geroepen om u voor uw vertrek naar het verre Afrika nog eens te begroeten en u vaarwel te zeggen. Gij gaat een zwaren strijd tegemoet; ik hoop echter, dat ik mij op u verlaten eu met uw gedrag tevreden zijn kau. Als gij ginds met zwarteu te doen krijgt, vergeet dan niet, dat zij evengoed menschen zijn als gij, en dat zij evenveel eergevoel hebben als gij. Maakt u dus aan geene buitensporigheden schuldig I" 9) In de stille dorpsstraat kwarn nu met luid geratel een rijtuig aanrijden, dat voor het huis stilhield. Een oogenblik later werd aangescheld, en Valentine hoorde haar taute, die de deur opende, zeggen ,/Goddank, dat je hier bent, Adolf." „Ik was niet in het hotel, toen uw boodschap gebracht werd, anders zou ik wel spoediger hier geweest zijn," antwoordde een scherpklinkende stem, met een ietwat vreemdeu tongval. „Zoodra ik het bericht kreeg, nam ik een rijtuig om mij hier te laten brengen. Hoe is het zoo piotselmg gekomen „Een beroerte," antwoordde tante Constance. „Waar is Valentine?" „Zij zit reeds uren lang bij het lijk in de slaap kamer," antwoordde de oude dame schreiend en klagend„zij heeft^den geheelen dag nog geen kruimel gegeten Adolf Bauerlich, een lang, krachtig man van veertig jaar, met gebruind gelaat, donker haar, doukere oogen en fraaie donkere knevels, luisterde niet verder naar "de jammerklachten der tante en antwoordde er ook niet op. Hij klopte aau de deur der kamer, waar Valentine bij het lijk haars vaders zat, opende die, zonder eerst haar „binnen af te wachten, en zeide bij het binnentredeuWaarom zit je hier, Valentine Kom mee. Hij trad nader, trok haar zacht maar met onweerstaanbare kracht van haar stoel omhoog, legde haar arm in den zijue en voeide haar naar de woonkamer, waar tante Constance intusschen de lamp aangestoken en koffie en brood gereed gezet had. ,Zoo is het goed," zei tante goedkeurend, ffkom, drink een kop koffie en eet een stukje, Valentine. Geef je toch niet zoo geheel aau je droefheid over, arm kind." Zij trad op haar nicht toe en streek haar langs de wangen toen viel deze haar beschaamd om den hals en fluisterde»Vergeef het mij, tante." „Bedenk toch wat de dokter gezegd heeft/ zei de goede oudemaar ondertusschen liepen haar zelf de tranen weer langs de wangen. Is de dokter dan hier geweest vroeg Adolf. „Natuurlijk, wij hebben hem dadelijk gehaald," antwoordde Constance, terwijl Valeutine bleef zwijgen en strak voor zich staarde. „En zegt hij, dat het een beroerte is vroeg Adolf. -Ja, en hij noemt het gelukkig, dat het zoo gebeurd isrnijn arme breeder had anders nog veel meer inoeteu lijden. Maar Valentine gelooft. Een blik van haar nicht deed haar zwijgen zij begreep, dat Valentine niet over inevrouw Rech- lings bezoek wilde gesproken hebben. Om haar ver- legenheid te verbergen, zei ze ,/De dokter heeft oils dadelijk een bewijs van overlijden gegeven.J Adolf Bauerlich bespeurde wel, dat men iets voor hem verbergen wilde, doch hij liet daar niets van bemerken eu zeiZoo, heeft u dat bewijs reeds Dan is alles in orde, of beter gezegddan kan ik alles in orde brengenu zal mij zeker wel toestaan om in deze treurige omstandigheden al de noodige stappen voqj u te doen. Terwijl hij deze laatste woorden op vleienden toon uitsprak, richtte hij zich tot Valentine en In verband met wat we in ons nommer van 13 dezer meldden omtrent de verwisseling der Rotter- damsche Schouwburgloten, kunnen we de houders daarvan nog het volgende mededeelen De heeren Adr. Offers c. s., uitoefenende „Het beheer van Rotterdamsche Schouwburgloten", heeft aan de houders van obligatien der premieleening der Vereeniging ^Rotterdamsche Schouwburg" een rondschrijven gericht, waaraan het volgende ont- leeud is Bij circulaire van 5 September 1891 hebben de genoemde heeren aan de houders de gelegenheid aangeboden om, zooveel als doenlijk mocht blijken, vergoeding te verkrijgen voor het verlies, dat zij onder de bekende omstandigheden, waarin hunne debitrice was geraakt, anders op hunne stukken zouden moeten lijden. De heeren Offers c. s. stelden zich voor dat doel te bereiken door de premie- trekking, zij het ook op een gereduceerden grond- slag, in stand te houden, en zoodoende aan de stukken naast de liquidatie-waarde ook eene zoo hoog mogelijke handelswaarde te verzekeren. Daar voor moeten de tegenwoordige stukken door nieuwe, voor welke een ander lichaam als debiteur optreedt, vervangen en in den dienst dezer nieuwe stukken uit het waarborgfonds der oude leening voorzien worden. De rechtstoestand, welke na verschillende rechter- lijke formaliteiten voor de houders is verkregen, stelt „Het beheer" in staat bij voeldoende mede- werking hunnerzijds dadelijk over te gaan tot de uitvoeriug van de volgende regeling 1°. Er wordt opgericht eene naamlooze vennoot- schap onder de benamingVoormalig waarborgfonds van de premieleening der vereenigingRotter damsche Schouwburg. 2°. Deze vennootschap, te Rotterdam gevestigd, stelt zich ten doel over te nemen de baten, welke van haar waarborgfonds, krachteDS de akte van scheiding daarvan, zuiver voor de obligatiehouders overblijven onder aftrek nochtans van het aan de houders van reeds ter aflossing of met een premie uilgelote obligatien toekomende evenredige aandeel, voor zoover hun de aflossing of de premie nog niet zijn uitbetaald. 3°. De vennootschap geeft een premieleening uit ten bedrage van nomiuaal f 589,650, verdeeld in 393,100 obligatien (het aantal der nog niet ter liet zijn blikken begeerig op haar rusten. Dat ontging Valentine niet; toorn en schaamte joegen haar het bleed naar de wangen zwijgend knikte zij ten dank voor dit voorstelhaar tante wist echter niet genoeg woorden te vinden om haar dank te betuigen. Te gelijkertijd schonk zij koffie eu noodigde haar nicht een kopje er van te drinken. „Ik moet onmiddellijk naar de si ad terug om de noodige maatregelen te nemen. Wees dus zoo goed mij daartoe het bewijs van overlijden te ge ven Mijn neef moet immers op het Invaliden- kerkhof begraven worden vroeg Adolf weer. „Dat heeft hij altijd gewenschtdaar rust ook mijn moeder," autwoordde Valentine. Dan zal zijn wensch vervuld worden, ik heb het rijtuig hier laten wachten en ga dus dadelijk weer heen," zei Adolf en stond op. „Maar," voegde hij er weifelend aan toe, #zou u me niet eerst een kopje koffie geven?" „Neem me niet kwalijk, Adolf! ik heb er in het geheel niet aau gedacht, ik zal dadelijk een kopje halen," zei Constance en wilde opspringen. Bauerlich drukte haar neer op haar stoel en zeide met een vrieudelijken glimlach r/Blijf maar zitten, tante ConstanceIk weet den weg wel in uw keuken en wil zelf een kopje halen. Mag ik dat niet, dan drink ik ook geen koffie." Zij wilde nog bezwaar maken, doch hij was de deur reeds uit. Er verliepen wel tien minuten, eer hij terugkeerde. „Ik had niet moeten toegeven," mompelde Constance,/hij vind het kopje niet. Zal ik eens gaan kijken vroeg zij haar nicht, die slechts met een schouderophalen antwoordde. Zij stond op en opende de kamerdeur, doch daar Ik klonk haar uit de keuken reeds te gemoet kom reeds, tante Constance, ik kom Kopje en schotel triomfantelijk in de hoogte houdende, trad hij de kamer binnen, zette het gevondene op de tafel en nam weer plaats op zijn stoel. Constance schonk hem koffie in, doch juist toen hij den warmeu drank aan de lippen wilde brengen, klonk de deurschel. Voorkomend sprong Bauerlich weer op om de deur te openeu immers hij wist, dat men geen dienstmeisje hield en de werkster was reeds naar huis. Een mannestem vroeg naar mejuffrouw Valentine Zier. Bauerlich liet den man in de woonkamer. Verschrikt sproug Valentine van haar stoel op, toen ze hem zag. Zij had Hendrik, den huisknecht van mevrouw Rechling, herkend. Hendrik! Jij wat wil je?" riep zij met doodsbleek gelaat. Ten zeerste verwonderd keek Hendrik haar aan en vroeg met eitwat bevende stem»Waarom verschrikt u zoo van mij, juffrouw? U kan toch niet weten MIk weet niets," stamelde Valentine, trachtende haar kalmte terug te krijgeu. Dit gelukte echter slecht, haar tanden klapperden hoorbaar tegen elkan- der. #Er moet iets gebeurd zijn, anders Zij kon niet verder spreken. „Maar, lieve Valeutine, ik herken je bijna niet", zei Constance, zich in het gesprek mengende. /./Waarom kijk je zoo zwart Nu, het is geen wonder," wendde zij zich tot den verlegen rondzienden huisknecht, //mijn breeder is heden middag plot- seling overleden." #Hij ook?" riep Hendrik. //Wie dan nog meer?" vroegen Constance en Bauer- TER 1MEHZE\SCHE (01 RAM Hit blatl verscliijnt Dinstlag- en Vrijtlttff»von»l b'J den uitgever I". J. A A' IS K Si A V 1» t1* te Ter Aetizen. ii 11 i m ~i i m rr ini tititi

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1894 | | pagina 1