Algemeen Nieuws- en Advertentiebiad voor Zeenwsch- Vlaanderen. No. 2552. Woensdag 30 October 1889. 29e Jaargang. De Dochter van den Handelsraad. Binnenland. ABONNEMENT: Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,Franco per postYoor Nederland 1,10. Yoor Belgie f 1,40. Voor Amerika 1,32^. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- bushoaders. ADYERTENTIEN; Yan 1 tot 4 regels 0,40. Yoor elken regel meer /0,10. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Men kan zich abonneeren tot het plaatsen van 500 regels en meer per jaar, tot veel vermin derden prijs. ttit blad vernchljait SAiisfidag- en Vrljdagavoud blj den nltgever P. J. V A Jl DE 8 A N D E te Ter Neuzen. folitielt Overzicht. Tusschen Frankrijk en Italie is het nog geen couleur de rose, nu en dan worden er eens zaakjes opgerakeld, die de pers in beweging brengen. Thans is de ex-premier Jnles Ferry aan 't woord in zijn orgaan de Estafette, tengevolge van de beschuldi- ging van een te Nizza verschijnend blad, II Pen- siero, dat anti-Fransch is. Dit orgaan beweert, dat vorst Von Bismarck op het congres van Berlijn Tunis aan Italie heeft aaugeboden, en dat Cairoli dit aanbod niet slechts had afgeslagen, maar er ook van kennis had gegeven aan de Fransche re- geering, die voor deze belangeloosheid en openhar- tigheid haren warmer) dank betuigde. Vorst Bismarck zou daarop hetzelfde voorstel hebben gedaan aan den Franschen minister-president Ferry, die het aannam. Cairoli kreeg hiervan iets te hooren, en vroeg aan Ferry, wat zijne bedoelingen waren. Ferry gaf de plechtigste verzekeringen, dat hij er niet aan dacht, Tunis te bezetten, doch acht dagen later werd het Fransche protectoraat over Tunis afgekondigd. Cairoli had zijne positie kunnen redden door deze trouweloosheid van de Fransche regeering in de Italiaansche Kamer mede te deelen; hij verkoos echter te zwijgen en af te treden, omdat hij vreesde, dat een onvoorzichtig woord aanleiding zou kunnen geven tot een oorlog tusschen beide natien; doch hij deelde weinige maanden voor zijn dood de ware toedracht der zaak mede aan een der redacteurs van den Pensiero. De Italiaansche staatsman was over een en ander zoo verbolgen, dat hij in 1885 weigerde om Ferry, die te Rome was, te ontvangen. A1 deze beweriugen worden door Ferry ontkend, terwijl hij niet nalaat aan te duiden, dat in het schrijven van den Pensiero een toeleg moet worden gezien, om zijne vrienden in het departement der Zee-Alpen als candidaten bij de verkiezingen te weren. Een kiesmanoeuvre dus, en tegelijk een middel om te stoken tusschen de beide natien. Ferry eindigt met de verklaring, dat hij het stilzwijgen niet slechts heeft afgebrcken om zich zelf te verdedigen, maar ook, omdat hij dit verplicht was aan alien, die nog steeds gelooven, dat Frankrijk en Italie in de wereld nog iets beters te doen hebben dan jaloerschheid en haat tegen elkander te koesteren. Op die wijze heeft Ferry een goed werk gedaan. Nog een kleine tijd en Abdoel Hamid zal den Duitschen Keizer binnen de muren van Konstanti- nopel zien. Duizenden zijn reeds uitgegeveu voor het herstel der straten, voor het restaureeren van paleizen en uithangborden, voor het optakelen van schepen, voor aankoop van kruit om lawaai te maken, honderd en een maal achter mekaar, tot versiering van des Sultans serail en optuigiug zijuer 300 vrouwen in den harem, enz. enz. Waar Wilhelm nu eens op drinken zal Bij het bezoek van den Czaar, in wien de Turk een verslindenden FEXJILLETON. AMO. 26) -aw®- De Amerikaan bleef staan en versperde haar schertsenderwijze den weg. In den laatsten tijd was hij veel moediger geworden en hield er nu van, zich als een levenslustig jongheertje voor te doen. Zoo, zoo, brieven Maar toch niet voor mij, he vroeg hij schertsend en nam ze plagend uit haar hand. Doch op datzelfde oogenblik werd mijnheer White zoo bleek als een doode en hield zic'n aan den muur vast om niet te vallen. O, Godwat scheelt u, mijnheer vroeg Rosa verbaasd en ontsteld. Niets, nietsantwoordde hij snel, terwijl hij met groote oogen naar de brieven zag, die hij nog in de hand hield. Rosa werd ongeduldig. Ik verzoek u, mijnheer, geef mij de brieven terug. Mijne meesteres wacht op mij, zeide ze gejaagd. De Amerikaan toonde plotseling een geheele verandering. Hij zag haar aan, of hij haar met zijne oogen wilde doorboren, keek rond of niemand hen bespiedde en trok haar toen in een donkeren hoek van den gang. Meisje, je weet zeker wel beer ziet, wijdde de jonge Duitsche vorst een dronk aan het dappere Russische leger voor Plewna zoo iets kan in Konstantinopel natuurlijk nietde furken zouden den Keizer de tong uitsnijden. Maar waarop dan Er moet toch getoost en gebiuft worden. Op de inneming van Byzantium door Mohammed den voorzaat, dat gaat ook niet ter wille van het verwante Griekenland, welks bodem zoo pas door den Duitschen monarch betreden is. Laten wij er ons maar niet bezorgd over maken, de speeches en feestdrouken zullen door zeker iemand te Friedrichsruhe wel al klaar gemaakt zijn. Ner- gens is men meer jaloersch over dat bezoek aan den Sultan dan in Frankrijk, daar is men als het Duitschland geldt //plus Russe que les Russes." Wat zal Wilhelm er doen? zoo vraagt de Franzose. Dat hij Italie bezoekt als lid der triple alliantie en Griekenland wegens familieomstandigheden, dat is begrijpelijk, maar Turkije aan te doen, dat is vreemd. Zou men Turkije willen loodsen in het verbond der drie en een quadruple—alliantie willen formeeren Maar waarom zou de Sultan toetreden Hij weet toch dat toetreden hem in moeielijkheden kan brengen, bovendien heeft Bismarck Turkije altijd met souvereine minachting behandeld (denk aan de botten van den Pommerschen grenadier.) Zou Turkije het verloren grondgebied door de verbintenis terug worden bezorgd of wordt de Porte door iemand bedreigd Immers neen. De Czaar weet maar al te goed, hoeveel de laatste oorlog tegen Turkije hem heeft gekost en hoe weinig hem die heeft gegeven, de dankbaarheid der Bulgaren heeft hem wijzer gemaakt, bovendien is de Czaar door zijn karakter, door zijn smaak, door zijn politiek, de vredelievendste souverein van de wereld. Zoo redeneeren de Franschen. Wij merken op, dat het zoo wezen kan, maar wij weten ook, dat al de monarchen en al de regeeringen zoo vrede- lievend van aard zijn, ofschoon tot de tanden gewapend. De toestand van den krankziunigen koning Otto van Beieren duurt voortde vorst is zich van zijn toestand niet bewust; voedsel wordt door hem op zeer onregelmatige wijze ge'oruikt. Vorst Ferdinand van Bulgarije is over Brussel naar Weenen gereisd en vertrekt van daar naar Sofia, om bij de opening der Sabranja tegenwoordig te zijn. De regeering heeft eene leening gesloten te Weenen tot een bedrag van 30 millioen francs. De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft in overeenstemming met het gevoelen van Ged. Staten van Friesland, aan den gemeenteraad van Schoterland doen mededeelen, dat bij diens besluit tot heffing van een buitengewonen hoofdelijken omslag, tot bestrijding van de vermeerderde uitgaven voor het wat honderd thalers zijn vroeg hij. Wil je die verdienen en daarbij greep hij achteloos in zijn zak en toonde haar een banknoot. Mijnheer wil schertsen, antwoordde zij verle- gen, maar ik heb werkelijk geen tijd, mijn meesteres wacht boven op haar brieven. Wil je honderd thaler verdienen vroeg hij weer en hield haar de banknoot voor. Je behoeft niet zoo te ontstellen, ik vraag niet wonderveel. Geef mij alleen dezen briefik wil weten, wat daarin staat. Hij zag, hoe Rosa verbleekte, en voegde er daarom schertsend bij Och het is zoo erg nietik ben een beetje jaloersch, dat is alles en de brief kan immers verloren geraakt zijn je kunt dus gemakkelijk drie honderd thaler verdienen en geen haan, die er naar kraait. De kamenier schudde echter vastbesloten het hoofd. Voor geen geld ter wereld, mijnheer antwoordde zij. Hoe zou ik mijn goede meesteres bedriegen Maar het was zeker slechts een grap van u, en zij trok hem de brieven uit de hand en wilde wegsnellen. Met ijzeren hand greep hij haar vast en zag haar aan met een blik, die het arme meisje deed sidderen. Meisje, je kent mij nietsiste hij woe- dend. Ik heb het nu een maal in mijn hoofd geZet, dat ik dien brief wil hebben. Je moet hem mij geven Neen, mijnheer! sprak zij vastbesloten. Wel verduiveld, ik zeg jazeide hij op gebie- armwezen, in strijd acht met het stelsel der Gemeente- wet en der wet op het armbestuur, en daarom bezwaar maakt dat besluit aan de goedkeuring des Konings te onderwerpen. De Haagsche correspondent der Zw. Ct. meldt, „dat de grijze hofdokter, de heer Vink- huyzen, zijne functien wil neerleggen. De waar- dige man, 76 jaar oud, kan niet meer altijd vaardig zijn om bij draadopbod naar het Loo te reizen. Meestal was dat 's morgens ten 6 J, en dit valt den geachten grijsaard te zwaar. Zeer zeker mag Dr. Yinkhuyzen met voldoening terugzien op een beproefde trouw, aan zijn vorst en zijn land betoond. Wie de opvolger Ik weet't niet. De Koningin heeft, meen ik, groot vertrouwen in Dr. Van Tienhoven, den geneesk. directeur van het ziekenhuis alhier. Of dit laatste echter vereenigbaar is met het ambt van hofarts valt te betwijfeleu." Nauwelijks is de opbrengst der suikerbieten iets beter dan gedurende de laatste jaren, dus schrijft men uit Tuil, in Gelderland, of de land- bouwers jagen de pachtsommen in de hoogte. Bij eene publieke verpachting van bouwland werd daar o. a. voor 125 aren /168 's jaars geboden, tegen f 136, zes jaren geleden. In het begin van November a. s. zal te Bergen-op-Zoom de verdere slechting der vesting worden aanbesteed. Na het eindigen der suiker- campagne zal daardoor aan vele handeu weder werk worden verschaft. Bedoelde slechting bepaalt zich tot het afgraven van de oude verdedigingswerken, gelegen tusschen het Geertruidaplein, den Geertruidapolder, het Stad- poldertje en den Wittoucksingel, beuevens het vullen van de rondom die werken gelegen gracht, genaamd de Zoute Vest. Het plan is om van die oppervlakte een polder te maken, met uitzondering van een strook langs den Wittoucksingel, die voor bouwterrein zal worden bestemd. De vergadering der broodbakkersknechts te Rotterdam, eergisterenmiddag te 1 uur in het Verkooplokaal gehouden, had tot uitslag, dat er besloten werd tot eene algemeene werkstaking. De voortzetting der vergadering zou des avond te 9 uur in hetzelfde lokaal plaats hebben. Had de commissie der broodbakkerspatroon tot heden ge- weigerd de eischen in te willigen, thans verschenen vele leden, die zich individueel bereid verklaarden, zich te onderwerpen aan de eischen des volks, zoodat de meeste werklieden gisterenavond nog den arbeid hervatten. Andere patroous daarentegen, zich bewust vaD bun goed recht en niet willende wijken voor de opruiende taal van enkele gezellen, sloegen alle eischen af, behalve die voor Zondagswerk. Na afloop der vergadering verzamelden zich dien- tengevolge benden van kwaadwilligen voor de wo- denden toon. Geef hier dien brief en neem de banknoot aan. Pas op, dat je niet langer tegen- stribbeltEen woord van mij is genoeg en je verlaat hals overkop dit huis, denk daaraan Maar toch bleef de kamenier standvastig. Al had de Amerikaan tienmaal zooveel geboden, zij had toch niet toegestemd. Liever wilde zij zich in stukken laten houwen, dan haar goede meesteres bedriegen en achter haar rug een schurkenstreek begaan, was haar antwoord op zijn dreigen. Arthur White durfde nu het meisje niet langer ophouden, want zij hadden ten laatste tamelijk luid gesproken en elk oogenblik kon er iemand in de gang komen. Hij begon daarom op een anderen toon. Nu, je zult je zin hebben. Ik zou de laatste zijn, om je ontrouw te maken aan je goede meesteres. Maar ik ben gewoon mijn wil door te zetten. Als ik je duizend thaler geef, wil je mij dan den brief een half uurtje geven, nadat je meesteres hem gelezen heeft? Dit aanbod was zoo verleidelijk, dat zij er over begon te denken. Duizend thaler was een groote som geld, zij moest er tien jaren voor dienen. Zij had een minnaar met wien zij kon trouwen, als ze zooveel had. Zij konden een zaak openen en een gelukkig, tevreden leven hebben. En wat stak er voor kwaad in, dat de minnaar van haar meesteres den brief las Haar meesteres zou toch geen brie ven ontvangen, die mijnheer White niet mocht lezen? Ja ze moest wel erkennen, dat ze niet ningen der patroons. Bij Rossmulder, in de Molen- steeg, een onzer grootste bakkers, werden daarop baldadig de spiegelruiten van den onlangs geheel gerestaureerden winkel ingeworpen. De politie ver- scheen echter in grooten getale, de werkstakers voor zich uitdrijvende, maar gevolgd door duizenden nieuwsgierigen. Verschilleude patroons werden nu zoogenaamde /serenades" gebracht, die de politie telkenmale en soms eerst na herhaalde charges uit elkaar dreef, waarbij zij gelegenheid had eenige belhamers te arresteeren. Tot laat in den nacht vooral in de Zandstraat, waar fabrieken en winkel van de firma Peters (de grootste winkel uit de stad) gevestigd zijn, had de politie de handen viel. Gisterenmorgen verschenen in de vroege och- tenduren nogmaals kwaadwilligen, die het vervoer van brood wilden beletten. De bakkerspatroons hadden echter maatregelen genomen en vonden in het hemel water een machtigen bondgenoot tegen de oproerige bakkersknechts. Het brood werd heden morgen aan de huizen bezorgd door be- stellers van de Alg. Dienstverrichting-maatschappij. Toen eergistermorgen te zeven uur de Duitsche stoomboot Cosmopoliet geladen met krenten aan de pakhuizen van het Blauwhoedenveem aan de Handelskade te Amsterdam aankwam, weigerden de bootwerkers te arbeiden tenzij hun verhooging van loon werd gegeven. Dit bedroeg 20 cents per uur zoo wel gedurende den nacht als den dag. De eisch der boot— en zolderwerkers was 25 cent per uur. De directie wilde dit voorloopig inwilligen, maar geen genoegen nemende met eeDe voorloopige ver hooging van loon en eischende dat een loon van 25 cents per dag- en nachtuur definitief werd vastgesteld, staakten, toen dit werd geweigerd, onge- veer zeventig man het werk. Aan het verzoek van de toeziende beambten om het terrein te verlaten werd onmiddellijk voldaan. Gisterenmorgen te zeven uur kwamen de werk stakers wederom opdagen en opnieuw werd hun afgevraagd of zij voor twintig cents per uur aan het werk wilden gaan. Zij weigerden dit, sommigen met de opmerking, dat zij zich de beenen niet wilden laten stuk slaan. De hoofdinspecteur van politie, Hazenberg, was met vier agenten en een brigadier op het terrein. Het gevolg is geweest, dat de boot Cosmopoliet niet gelost werd en heden ter lossing naai Hamburg zal gezonden worden. Maandagmorgen hebben ook de werklieden van den aannemer Yerbrugge van Waddinxveen, die in de Rietlanden een kolentip bouwt, gedreigd het werk te staken, indien hun geen hooger loon werd gegeven. Daar dit werk spoedig gereed moet zijn, op verbeurte van 100 gulden per dag bij te late oplevering, gaf de aannemer aan den eisch van het werkvolk toe. goed handeldemaar duizend thaler was toch ook veel geld. Arthur White bemerkte wel, hoe de zucht naar het geld in haar binnenste met hare deugd streed. Hij liet het daarom niet aan mooie woorden ont- breken en ten slotte beloofde Rosa, dat zij den brief zoo spoedig mogelijk bij mijnheer White op zijn kamer zou brengen. Het is goed, ik reken er op sprak hij nu haastig. Maar weeals je geen woord houdt of over onze afspraak gaat babbelen. Mijn toorn zou je verpletteren In zijn kamer teruggekeerd, zat de Amerikaan langen tijd als wezenloos op den groud te staren, hij had zijn wandeling geheel vergeten. Wie' moet haar uit Chicago schrijven vroeg hij zich in twijfeling af. Het was een onbekende mannenhand. Ik moet weten, wat zij te Chicago heeft uit te staan. Hij moest echter lang geduld oefenen. Eerst kort voor het diner werd er zacht aan de deur geklopt en trad de kamenier hevig aangedaan binnen. Zij hield den opengebroken brief in de hand, waarnaar hij greep als een roofvogel naar zijne prooi C, ik weet, dat ik verkeerd handel. Ik zal het nooit kunnen verantwoorden, stamelde het meisje. Een honend gelach was het antwoord op deze woorden. Hij trok een portefeuille uit zijn borstzak TER NEIIZENSCHE HIUUVI. ■r.nmri NAAR HET DUITSCH DOOR

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1889 | | pagina 1